Category Archives: religions

Ποια είναι η ηθική του Θεού;

Ο Θεός είναι πανάγαθος, μου λένε. Είναι επίσης παντοδύναμος και παντογνώστης. Έτσι μου λένε εδώ και χρόνια από τότε που τη μόρφωσή μου την έπαιρνα μόνο από το σχολείο.

Το παραπάνω ακούγεται πολύ ωραίο και απολύτως λογικό, για ένα θεό. Αλλά αν κοιτάξουμε τον πραγματικό κόσμο και όχι τον κόσμο όπως θα θέλαμε να είναι, βλέπουμε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Κάθε χρόνο 9.000.000 παιδιά πεθαίνουν κάτω από την ηλικία των 5. Για να καταλάβετε το μέγεθος του αριθμού αυτού σκεφτείτε ένα τσουνάμι σαν αυτό που έσπειρε το θάνατο πριν μερικά χρόνια και σκότωσε περίπου 250.000 ανθρώπους. Για να φτάσουμε λοιπόν τον αριθμό των 9.000.000 πρέπει να έχουμε ένα τέτοιο τσουνάμι κάθε 10 μέρες και να σκοτώνει μόνο παιδιά κάτω των 5 ετών. Μιλάμε για 24.000 παιδιά την ημέρα, 1.000 την ώρα, 17 περίπου το λεπτό. Πριν τελειώσω αυτό το κείμενο μερικές εκατοντάδες παιδιά θα έχουν πεθάνει.

Αυτή τη στιγμή, μερικές χιλιάδες γονείς που πιστεύουν στο Θεό προσεύχονται σε αυτόν για να σωθούν τα παιδιά τους, αλλά οι προσευχές τους δεν θα εισακουστούν.

Ένας Θεός που επιτρέπει να πεθάνουν τόσα παιδιά και να υποφέρουν τόσοι γονείς, είτε δεν μπορεί να σταματήσει το κακό, είτε δεν ενδιαφέρεται, διότι η επιλογή να ενδιαφέρεται και να μην κάνει κάτι ακυρώνει την πιθανότητα να είναι πανάγαθος. Συνεπώς ο Θεός είτε είναι ανίκανος είτε κακός.

Ακόμα χειρότερα, οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους θα πάνε στη κόλαση διότι προσεύχονται στον λάθος Θεό. Είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε μια χώρα που δεν είναι Χριστιανική, όπου ποτέ δεν έμαθαν την «αλήθεια» και έτσι δεν θα μπουν στον παράδεισο. Ο Θεός τους τοποθέτησε σε αυτή τη χώρα, ο Θεός κανόνισε να είναι απομονωμένοι και ο Θεός επέλεξε ο Ιησούς να γεννηθεί σε ένα αραιοκατοικημένο μέρος του κόσμου και όχι πχ στη Κίνα όπου ο πληθυσμός εκείνη τη περίοδο ήταν σαφώς μεγαλύτερος.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, επειδή ο Θεός έκανε κάποιες επιλογές, θα πάνε στη κόλαση.

Από την άλλη, ο χειρότερος φονιάς που σκοτώνει και βιάζει σε όλη του τη ζωή, αρκεί να μετανοήσει τη τελευταία στιγμή της ζωής του και θα πάει στον παράδεισο.

Αυτό θεωρείται λογικό και σωστό στον Χριστιανισμό. Θεωρείται και ηθικό.

Όταν όμως ένας σκεπτικιστής αναφέρει αυτό το ηθικό πρόβλημα τότε του λένε πως ο Θεός είναι μυστηριώδης και πως δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα κίνητρά του, σε αντίθεση με όλα όσα καταλαβαίνουμε από τη Βίβλο, αφού βέβαια την ερμηνεύσουμε κατά το δοκούν.

Όταν κάποιος βάζει γκολ, βρίσκει θέση να παρκάρει ή τα χαμένα κλειδιά του, τότε ευχαριστεί το Θεό, διότι ο Θεός μεσολάβησε να συμβεί αυτό το θαύμα.

Αλλά όταν τα παιδιά πεθαίνουν κατά χιλιάδες, «άγνωσται αι βουλαί του κυρίου».

Το πρόβλημα αυτής της «λογικής» μεγαλώνει όταν ακούς, κατά τ’ άλλα έξυπνους ανθρώπους, να σου λένε αυτά και άλλα παρόμοια, όπως το «έχουμε ελεύθερη βούληση, ας λύσουμε τα προβλήματα αντί να κάνουμε πολέμους».

Αυτή η Χριστιανική ηθική είναι η αποκορύφωση του εγωκεντρισμού και της ματαιοδοξίας, διότι σε οδηγεί να πιστέψεις πως εσύ, που απολαμβάνεις την εύνοια του Θεού, είσαι με κάποιο τρόπο καλύτερος από τους άλλους που τιμωρούνται σε αυτή τη ζωή αλλά και στην επόμενη.

Αυτή η Χριστιανική ηθική είναι που επιτρέπει σε εκατομμύρια λογικούς ανθρώπους να πιστέψουν σε αυτό που μόνο ένας ψυχοπαθής θα μπορούσε να πιστέψει. Διότι αν κάποιος περνούσε όλη του τη ζωή πιστεύοντας πως ο Άγιος Βασίλης κάνει ντιλίβερι δώρα τα Χριστούγεννα, το λιγότερο που θα λέγαμε είναι πως δεν στέκει καλά. Αλλά για κάποιο λόγο αυτό δεν ισχύει αν αντί για τον Άγιο Βασίλη πιστεύει στον Ιησού, τον Μωάμεθ ή μερικές χιλιάδες άλλους θεούς.

Έμπνευση του παραπάνω ήταν αυτό απο τον μεγάλο Sam Harris.

Advertisements

Δεν αρκεί να «είσαι Τσάρλυ»!

Μετά τη νέα σφαγή από μουσουλμάνους στο Παρίσι, μια νέα πλημμύρα απολογητών του Ισλάμ ξεχύθηκε με δύναμη στα social media με σκοπό να διορθώσει αυτό που άφησε παγερά αδιάφορους τους ίδιους τους δολοφόνους: την εικόνα του Ισλάμ.

Το πλέον συνηθισμένο επιχείρημα των απολογητών είναι το, κλασσικό πλέον, «δεν είναι όλοι οι μουσουλμάνοι το ίδιο».

Θα ξεκινήσω από αυτό λοιπόν προκειμένου να το βγάλω από τη συζήτηση μια και καλή και να ξεμπερδεύουμε: Ναι, όλοι οι μουσουλμάνοι δεν είναι δολοφόνοι, ούτε καν πιθανοί δολοφόνοι. Το έχω πει επανειλημμένως και θα το ξαναπώ, η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων είναι απλοί άνθρωποι που είναι μουσουλμάνοι στα χαρτιά και όχι στη πράξη, ή τουλάχιστον, όχι στην φονταμενταλιστική πράξη.

Εδώ είναι ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε και μια άλλη παρεξήγηση. Το δεύτερο πιο συνηθισμένο επιχείρημα των απολογητών του Ισλάμ είναι το: «αυτοί (οι δολοφόνοι) δεν είναι πραγματικοί Μωαμεθανοί, έχουν παρερμηνεύσει το Κοράνι».

Το παραπάνω είναι τόσο λάθος όσο το να πεις πως οι άνθρωποι δεν αναπνέουμε αέρα.

Οι δολοφόνοι σαν αυτούς τους τρεις που σκότωσαν τους 12, είναι οι πραγματικοί μουσουλμάνοι, με την αυστηρά θρησκευτική έννοια. Είναι αυτοί που ανοίγουν το Κοράνι και το αντιλαμβάνονται ως αληθινό λέξη προς λέξη και δεν προσπαθούν να το ερμηνεύσουν. Αυτή ακριβώς είναι και η οδηγία που τους δίνει το ίδιο το βιβλίο. Η ερμηνεία απαγορεύεται μιας το κείμενο είναι θεόπνευστο και μια ερμηνεία του θα σήμαινε πως τα λόγια του θεού έχουν περιθώρια αλλαγής ή/και βελτίωσης. Αυτό αποτελεί ιεροσυλία και τιμωρείται με το θάνατο.

Συνεπώς αυτοί οι φονταμενταλιστές δολοφόνοι είναι οι πραγματικοί πιστοί του Ισλάμ και όχι οι υπόλοιποι, οι φυσιολογικοί άνθρωποι, που απλώς θέλουν να ενταχθούν σε μια κοινωνία και να ζήσουν ήσυχα.

Αφού λοιπόν βγάλαμε αυτά τα δύο εμπόδια από τη συζήτηση είναι ευκαιρία να μπω στο πραγματικό θέμα του άρθρου που δεν είναι άλλο από αυτό που φωνάζω πολύ καιρό τώρα: το Ισλάμ είναι μια επικίνδυνη ιδέα και, όπως είναι σήμερα, δεν έχει θέση στην Ευρώπη.

Το Ισλάμ όπως το αντιλαμβάνεται μια μικρή αλλά εξαιρετικά δολοφονική μειονότητα ισλαμιστών είναι μια συλλογή οδηγιών που μόνο ως αηδιαστικές μπορούν να χαρακτηριστούν από οποιονδήποτε σκεπτόμενο άνθρωπο. Η αντικειμενοποίηση των γυναικών, η ιδέες για Ιερό πόλεμο, μαρτυροποίηση, βλασφημία και αποστασία είναι τόσο ξένες στην Ευρωπαϊκή λογική όσο είναι και οι καμήλες στην Αθήνα.

Το γεγονός και μόνο πως το Ισλάμ λέει πολύ ξεκάθαρα πως αν σκοτώσεις άπιστους κάνεις το έργο του θεού και πως αν πεθάνεις κάνοντας το έργο του θεού θα πας στον παράδεισο, αυτομάτως οπλίζει αυτούς που πιστεύουν σε αυτές τις ιδέες και τους δίνει και το ηθικό δικαίωμα να σκοτώσουν τους άπιστους, αλλά και τη ψυχική ηρεμία να μη φοβούνται το θάνατο διότι θα πάνε σε ένα καλύτερο μέρος. Αυτός ο συνδυασμός είναι που έχει οδηγήσει μέχρι σήμερα σε δολοφονικές πράξεις των οποίων η μεγαλύτερη ήταν η 11 Σεπτέμβρη στη Νέα Υόρκη και η πιο πρόσφατη, αλλά φοβάμαι όχι η τελευταία, στο Παρίσι. Όποιος αμφισβητεί πως αυτός ο συνδυασμός στο Ισλάμ είναι η πηγή των πράξεων αυτών ζει σε άλλη πραγματικότητα. Αυτός που λέει πως όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της Αμερικάνικης (και των συμμάχων τους) εξωτερικής πολιτικής, απλώς αυταπατάται. Δεν έχει παρά να ακούσει τις δηλώσεις των ίδιων των δραστών οι οποίοι το λένε ξεκάθαρα: τα κίνητρά τους είναι θρησκευτικά.

Προς όλους τους φίλους και μη που νιώθουν πως και αυτοί είναι Τσάρλυ (je suis Charlie), έχω να πω αυτό: Δεν αρκεί! Δεν αρκεί να ανεβάσετε μια φωτογραφία στο αγαπημένο σας social media και να κατακεραυνώνετε άτομα σαν εμένα που σας λένε κάτι άλλο. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι μια συζήτηση η οποία θα αναφέρεται στο πρόβλημα του Ισλάμ. Η συζήτηση πρέπει να γίνει με πιστούς της θρησκείας αυτής και θα πρέπει να τους ασκηθεί πίεση να διορθώσουν αυτή τη κατάσταση. Διότι μόνο αυτοί μπορούν και όχι εμείς. Αυτοί θα πρέπει να ξεκινήσουν να καταδικάζουν τις επιθέσεις αυτές, οι οποίες με εξαίρεση μια μικρή μειονότητα, περνούν «στο ντούκου» από όλους τους μουλάδες.

Κάποιοι θα μου πουν, όπως και παλαιότερα, πως υπάρχουν μουσουλμάνοι που αντιστέκονται στο φονταμενταλιστικό Ισλάμ με κίνδυνο της ζωή τους. Σε αυτούς θα απαντήσω πως αυτό το επιχείρημα απλώς ενισχύει τη δική μου θέση, πως το Ισλάμ είναι επικίνδυνο, ακόμα και για τους ίδιους  τους πιστούς. Στα μάτια του φονταμενταλιστή ο πιστός που δεν τηρεί όλες τις οδηγίες του Κορανίου δεν είναι σωστός ισλαμιστής και συνεπώς είναι αποστάτης. Η αποστασία τιμωρείται με θάνατο.

Η συζήτηση λοιπόν που πρέπει να ξεκινήσει θα πρέπει να είναι ειλικρινής και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει το Ισλάμ να «προστατευτεί» από δύσκολα θέματα απλώς και μόνο επειδή κάποιοι μπορεί να προσβληθούν. Προτιμώ να θυμώσουν μερικοί παρά να πεθάνουν και άλλοι. Δεν θα πρέπει να πέσουμε στη παγίδα του politically correct  και έτσι να δώσουμε τη δυνατότητα σε αυτούς τους φανατικούς να κρυφτούν πίσω από τις δήθεν ευαισθησίες τους.

Το Ισλάμ, όπως και όλες οι θρησκείες δεν είναι παρά ιδέες και όλες οι ιδέες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε κριτική. Οι θρησκείες δεν αποτελούν εξαίρεση.

Οφείλουμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε σε όλους τους Ισλαμιστές πως στην Ευρώπη ισχύουν οι νόμοι που θέτει το κράτος και όχι ο κάθε θεός. Πως αν θέλουν να καθίσουν παρέα μας θα πρέπει να σέβονται το δικό μας πολιτισμό και όχι να προσπαθούν να επιβάλλουν το δικό τους. Πως αν θέλουν να ακρωτηριάσουν τις γυναίκες τους, ή να κόψουν το κεφάλι ενός άπιστου θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου και δεν θα μπορέσουν να κρυφτούν πίσω από τη θρησκεία τους.

Αν είναι έτοιμοι για όλα τα παραπάνω ας έρθουν να ενταχθούν στις δικές μας κοινωνίες με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αν θέλουν να πιστεύουν στο Κοράνι όπως κάνουν σήμερα ας μείνουν στη χώρα τους να το κάνουν.

Και σε όποιον αρέσει!

2015-01-08