Category Archives: nutrition

«Ανήθικη η πατέντα στα τρόφιμα»

Χρόνια πριν είχαμε ασχοληθεί με τα Γενετικά Τροποποιημένα Τρόφιμα (ΓΤΤ) και είχαμε αναλύσει τα επιχειρήματα των ατόμων που τα πολεμούν (εδώ, εδώ και εδώ).

Ένα από τα πιο συνηθισμένα επιχειρήματα είναι πως είναι ανήθικο να έχεις πατέντα στα τρόφιμα και το είχαμε απορρίψει λέγοντας πως το επιχείρημα αυτό δεν αφορά την ασφάλεια των ΓΤΤ, αλλά είναι ηθικό ή και νομικό. Με άλλα λόγια μπορεί να είναι ηθικό ή ανήθικο να πατεντάρεις τρόφιμα, αλλά δεν έχει σχέση με το αν είναι ασφαλές να καταναλώσεις αυτά τα τρόφιμα, και αυτό είναι σωστό.

Παρόλαυτά το επιχείρημα του «ανήθικου» συνεχίζει να ακούγεται και νομίζω πως είναι καιρός να ασχοληθούμε ειδικά με αυτό για να κλείσει το θέμα.

genetic-literacy-project-gmo-protest-sign-patent

Πατέντες δεν έχουν μόνο τα ΓΤΤ

Πατέντες στα τρόφιμα δεν βλέπουμε μόνο στους ΓΤΤ. Η πρώτη πατέντα σε τρόφιμο δόθηκε το 1930, πολλά χρόνια πριν δημιουργηθεί το πρώτο ΓΤΤ. Πολλά από τα πιο συνηθισμένα φυτά που καταναλώνουμε είτε έχουν πατέντα, είτε είχαν, μιας και οι πατέντες ισχύουν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ένα από τα πιο συνηθισμένα είναι τα σταφύλια χωρίς κουκούτσι τα οποία πατενταρίστηκαν το 1934. Πλέον η πατέντα για αυτά δεν ισχύει.

Αλλά πατέντες έχει και η βιομηχανία οργανικών τροφών. Εδώ είναι ευκαιρία να αναφέρουμε ξανά πως τα οργανικά τρόφιμα είναι βιομηχανία πολλών δις και πως η λέξη οργανικό δεν είναι παρά ένα κόλπο επικοινωνιακό μιας και, όπως έχουμε πει και παλαιότερα, δεν προσφέρουν κάποιο επιπλέον όφελος από τις συμβατικές καλλιέργειες. Αλλά ξεφεύγουμε του θέματος. Η βιομηχανία των οργανικών τροφών έχει και αυτή τις πατέντες της τις οποίες μπορείτε να βρείτε εδώ.

Εφόσον λοιπόν πατέντες δεν έχουν μόνο τα ΓΤΤ αλλά πολλά από τα τρόφιμα που τρώμε, ακόμα και οργανικά, γιατί ασχoλούμαστε με τις πατέντες των ΓΤΤ; Γιατί τα αντιμετωπίζουμε με άλλα κριτήρια;

Τέλος, να ξεκαθαρίσουμε πως καμία εταιρία δεν «πατεντάρει τη φύση» μιας και αυτά τα φυτά δεν υπάρχουν στη φύση αλλά δημιουργήθηκαν από εμάς, είτε είναι ΓΤΤ, είτε οργανικά, είτε συμβατικά.

Γιατί να μην πατεντάρονται τα τρόφιμα;

Η δημιουργία και εξέλιξη των τροφίμων, είτε είναι ΓΤΤ, είτε οργανικά, είτε συμβατικά, είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη και κυρίως κοστοβόρα διαδικασία. Σε πολλές περιπτώσεις το κόστος ανέρχεται σε εκατομμύρια, ή και δισεκατομμύρια, όπως στη περίπτωση των ΓΤΤ. Δεν είναι μόνο η δημιουργία του σπόρου αλλά και ο έλεγχός του προκειμένου να φανεί αν είναι ασφαλής προς καλλιέργεια και κατανάλωση. Αν σκεφτείτε πως μόνο για τον έλεγχο των ΓΤΤ απαιτείται περίοδος που συνήθως διαρκεί 10 χρόνια, καταλαβαίνετε πως το κόστος είναι δυσθεώρητο. Είναι λοιπόν λογικό πως οι εταιρίες θα θέλουν να πάρουν πίσω αυτά τα κόστη από την αποκλειστική πώληση του προϊόντος.

Αν θεωρούμε λογικό μια εταιρεία λιπαντικών να πατεντάρει μια καινούργια χημική ένωση που εξέλιξε και η οποία προσφέρει πλεονεκτήματα στην οδήγηση, αν ένα φάρμακο μπορεί να παντενταριστεί, γιατί να μη συμβαίνει το ίδιο και με ένα τρόφιμο το οποίο δεν υπήρχε πριν το φτιάξει μια επιχείρηση;

Αν η αντίρρηση στις πατέντες είναι επί της αρχής, τότε κινδυνεύουμε να μειώσουμε την εφευρετικότητα, μιας και δεν θα έχει νόημα να επενδύσει κάποια εταιρία πολλά χρήματα όταν είναι βέβαιο πως την εφεύρεση θα τη χρησιμοποιήσουν άλλοι και η εταιρία δεν θα βγάλει το κόστος. Στη συντριπτική πλειοψηφία, τα περισσότερα προϊόντα που χρησιμοποιούμε ξεκίνησαν ως πατέντα η οποία αργότερα έπαψε να ισχύει και αντιγράφηκε με χαμηλότερο κόστος.

Δεν γίνονται όλα για το κέρδος

Στην αριστερόστροφη Ελλάδα είναι γνωστό το μίσος που τρέφουν αρκετοί για τη λέξη κέρδος, την οποία συνδυάζουν μόνο με τις μεγάλες πολυεθνικές. Αυτός ο συλλογισμός έχει ως αποτέλεσμα να θεωρούνται οι ΓΤΤ κακές διότι το κέρδος είναι κακό. Αλλά επειδή η δαιμονοποίηση του κέρδους δεν είναι ο στόχος του άρθρου, θα εξηγήσουμε γιατί οι ΓΤΤ δεν είναι μόνο για το κέρδος.

Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα είναι το χρυσό ρύζι το οποίο εξελίχθηκε για να βελτιώσει τη διατροφή ανθρώπων σε χώρες που πάσχουν από έλλειψη βιταμίνης Α. Η έλλειψη αυτής της βιταμίνης είναι συχνή σε περιοχές όπου η διατροφή αποτελείται κυρίως από ρύζι που δεν περιέχει καροτίνη. Η χρόνια έλλειψη βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, μέχρι και τύφλωση.

Η Monsanto λοιπόν έφτιαξε το χρυσό ρύζι, μια ποικιλία ρυζιού που δίνει τη δυνατότητα στον οργανισμό μας να παράξει βιταμίνη Α και έτσι να γλιτώσουν χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο από τύφλωση χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουν ούτε μεθόδους καλλιέργειας ούτε και να εισάγουν ακριβότερα τρόφιμα. Αλλά η Greenpeace το έχει πολεμήσει όσο κανένα άλλο. Το να είσαι κατά των ΓΤΤ διότι είσαι φιλάνθρωπος και παράλληλα να πολεμάς το χρυσό ρύζι είναι ο ορισμός της παράνοιας και της υποκρισίας.

Παράλληλα τα ΓΤΤ προσφέρουν οικονομικό όφελος στους αγρότες, ακόμα και τους φτωχότερους. Αν αμφισβητείτε πως αυτό είναι αλήθεια δεν έχετε παρά να δείτε τις πωλήσεις τους. Οι αγρότες δεν είναι ηλίθιοι να μην αγοράσουν αυτό που τους συμφέρει και συνεπώς βλέπουν οικονομικό όφελος στις ΓΤΤ. Οπότε καλό είναι να σταματήσουμε να θεωρούμε πως οι αγρότες είναι θύματα.

Όπως είδαμε, το επιχείρημα της «ανήθικης πατέντας» είναι από αδύναμο έως αστείο και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατά των ΓΤΤ. Το μόνο επιχείρημα που μπορεί να έχει νόημα είναι αυτό της ασφάλειας των ΓΤΤ ως προς τη κατανάλωση, αλλά και αυτό έχει καταρριφθεί μετά από επιστημονικές έρευνες και ξεκάθαρες τοποθετήσεις όλων των επίσημων και αρμόδιων υπηρεσιών στο χώρο των τροφίμων.

Βέβαια, η μάχη ενάντια στα ΓΤΤ έχει αναχθεί πλέον στο επίπεδο της θρησκείας οπότε, όπως και με τους θρησκευόμενους, τα λογικά επιχειρήματα δεν πιάνουν τόπο και οι απόψεις δεν αλλάζουν.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Οταν η διατροφή γίνεται δόγμα θύματα είναι τα παιδιά

Για άλλη μια φορά το θύμα είναι ένα παιδί.

Για άλλη μια φορά οι γονείς δεν ήθελαν να πεθάνει το παιδί τους αλλά δεν έκαναν αυτά που έπρεπε για να το σώσουν.

Διαβάζουμε στο παρακάτω άρθρο:

Η προσπάθεια των γονιών να προσφέρουν στα παιδιά τους τις καλύτερες και πιο υγιεινές τροφές είναι όχι μόνο θεμιτή αλλά αξιέπαινη. Τι γίνεται όμως όταν οι γονείς κάνουν μόνοι τους διαγνώσεις για τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών ή/και επιβάλουν σε αυτά τις διατροφικές τους προτιμήσεις ή απόψεις περί υγιεινής διατροφής αδιαφορώντας για τις προειδοποιήσεις των γιατρών; Όπως φαίνεται στην περίπτωση του Lucas, οι εμμονές των γονιών μπορούν να οδηγήσουν τα παιδιά ακόμη και στον θάνατο.

Ο Lucas, πέθανε το 2014 σε ηλικία μόλις 7 μηνών και ζυγίζοντας μόνο 4 κιλά. Η υπόθεση του θανάτου του έφτασε τώρα στο δικαστήριο με τους γονείς που ζουν στην πόλη Beveren του Βελγίου να κατηγορούνται πως παρά τις προειδοποιήσεις των γιατρών επέμεναν να έχουν το μωρό σε μια ειδική διατροφή που αποκλείει τη γλουτένη και να το ταϊζουν γάλα από κινόα, ρύζι, κα.

Η διατροφική αυτή η επιλογή μετέτρεψε τον Lucas, που γεννήθηκε υγιέστατος, σε ένα καχεκτικό μωρό που όταν πέθανε μετά από 7 μήνες ζωής ζύγισε λίγο παραπάνω από 4 κιλά, δηλαδή ήταν λίγο παχύτερος από ένα νεογέννητο.

Ο μικρός Lucas τις ημέρες πριν τον θάνατό του δυσκολευόταν πολύ να αναπνεύσει αλλά ακόμη και τότε οι γονείς του δεν ζήτησαν τη βοήθεια γιατρού ενώ σύμφωνα με το πόρισμα του ιατροδικαστή ο μικρός είχε υποστεί σοβαρή αφυδάτωση και το στομάχι ήταν άδειο. Λιμοκτονούσε.

Σύμφωνα με τον δημόσιο κατήγορο οι γονείς φέρουν την ευθύνη για τον θάνατο του παιδιού: «Οι γονείς έκαναν τη δική τους διάγνωση, ότι δηλαδή το παιδί τους έχει δυσανεξία στη γλουτένη και υποφέρει από αλλεργία στη λακτόζη…Ούτε ένας γιατρός δεν είχε αρχείο για τον Lucas και οι υπηρεσίας προστασίας ανηλίκων δεν γνώριζαν τίποτε γι αυτούς (σ.σ. γονείς)».

Κατά την ακροαματική διαδικασία υπήρξαν επιπρόσθετες αναφορές πως οι γονείς του Lucas επέλεξαν να ταξιδέψουν στην άλλη άκρη της χώρας για να επισκεφθούν έναν γιατρό που ασκεί ομοιοπαθητική ενώ το παιδί τους πέθαινε από ασιτία αντί να σπεύσουν στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Υπερασπιζόμενος τις επιλογές τους, ο πατέρας του Lucas είπε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας: «Δεν πήγαμε ποτέ τον Lucas στον γιατρό γιατί δεν παρατηρήσαμε ποτέ κάτι ασυνήθιστο». Η δε μητέρα ξεσπώντας σε δάκρυα δήλωσε: «Κάποιες φορές έπαιρνε λίγο βάρος κάποιες φορές έχανε λίγο. Δεν θέλαμε να πεθάνει ο γιος μας».

Σύμφωνα με τον δικηγόρο τους, οι γονείς ήταν πεπεισμένοι πως ο γιος τους είχε διατροφική διαταραχή. «Τον έπιαναν κράμπες όταν έπινε από το μπιμπερό και οι γονείς του δοκίμασαν εναλλακτικές μεθόδους. Γάλα βρώμης, γάλα ρυζιού, γάλα από σιμιγδάλι, γάλα από κινόα. Όλα τα προϊόντα που πωλούν και στο κατάστημά τους».

Η περίπτωση αυτή έχει όλα τα χαρακτηριστικά ανθρώπων που δεν δέχονται την επιστήμη και επειδή έχουν μια σύνδεση internet νομίζουν πως ξέρουν καλύτερα από τους ειδικούς.

Είναι πραγματικά τραγικό διότι σε συνδυασμό με τις νέες επιδημίες ιλαράς στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες βλέπουμε πως τα πρώτα θύματα είναι τα πιο αδύναμα άτομα, τα παιδιά.

Επειδή λοιπόν εμείς δεν μπορούμε να ξέρουμε καλυτερα από τους ειδικούς, όταν κάτι μας προβληματίζει ΔΕΝ καταφεύγουμε στο internet αλλά μιλάμε με κάποιον επιστήμονα. Μιλάμε με τον παιδίατρό μας, ή ένα σοβαρό διατροφολόγο.

Κρίμα να πεθαίνουν παιδιά γιατί εμείς πιστεύουμε πως τα ξέρουμε όλα.

Πόσο καιρό πρέπει να θηλάζουν τα παιδιά;

Μέχρι σήμερα έχω γνωρίζει δύο ζευγάρια όπου η μητέρα θηλάζει το παιδί για περισσότερο από όσο συνηθίζεται. Πιο συγκεκριμένα το ένα ζευγάρι θήλαζε το παιδί στα 3 του ενώ το άλλο το θήλαζε στα 5 και βέβαια, από όσο ξέρω, συνεχίζουν.

Εμένα μου φαίνεται υπερβολικός ο χρόνος θηλασμού αλλά η προσωπικές μου απόψεις δεν έχουν καμία σημασία. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, έτσι και εδώ πρέπει να δούμε τι λέει η επιστήμη.

Η άποψη πως ο θηλασμός είναι καλύτερος από τη φόρμουλα στηρίζεται στα εξής επιχειρήματα:

  • Το μητρικό γάλα έχει πιο πολλά θρεπτικά συστατικά από τη φόρμουλα
  • Οι ψυχολογικές συνέπειες του θηλασμού, όπως ο σύνδεσμος που δημιουργείται με τη μητέρα, είναι κάτι που δεν θα πάρει από το «μπουκάλι».

Έρευνες για το θέμα έχουν γίνει πολλές και αρκετές από αυτές δείχνουν να δικαιολογούν την άποψη πως όσο περισσότερο μπορείς να θηλάσεις το μωρό, τόσο το καλύτερο για αυτό.

Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών δείχνουν πως όσο πιο πολύ θηλάζουν τα παιδιά, τόσο πιο υγιή είναι και πιο πετυχημένα στη ζωή (μικρότερη πιθανότητα να φυλακιστούν, να είναι παχύσαρκα, να αρωστήσουν, υψηλότερο εισόδημα, κτλ).

Το πρόβλημα με όλες αυτές τις έρευνες είναι πως έχουν κοινονικό-οικονομικά σφάλματα. Με άλλα λόγια είναι λογικό να περιμένεις πως μια γυναίκα χαμηλότερου εισοδήματος θα αναγκαστεί από τις καταστάσεις να θηλάσει το παιδί της λιγότερο, μιας και θα πρέπει να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στη δουλειά. Αντιθέτως, μια πιο ευκατάστατη γυναίκα είναι πιο πιθανό να μπορεί να απομακρυνθεί από τη δουλειά περισσότερο καιρό, χωρίς να έχει σημαντικές οικονομικές συνέπειες. Επιπλέον, οι ίδιοι αυτοί οι κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη διάρκεια του θηλασμού είναι ο ίδιοι που επηρεάζουν και τις πιθανότητες ενός παιδιού να βρεθεί στη φυλακή, ή να βρει μια καλή δουλειά, κτλ.

Συνεπώς είναι σημαντικό η έρευνα που θα γίνει να αφαιρεί τα σφάλματα αυτά ώστε τα αποτελέσματα να είναι όσο πιο ακριβή γίνεται.

Τέτοια έρευνα έχει γίνει και έχει δώσει απαντήσεις για τα μακροχρόνια αποτελέσματα του θηλασμού σε αδέρφια. Με αυτό το τρόπο αφαιρούνται τα σφάλματα που προαναφέραμε.

Οι απαντήσεις, εν συντομία, είναι πως, μετά τους πρώτους 6 μήνες, ο θηλασμός δεν προσφέρει κάτι επιπλέον στην ανατροφή και εξέλιξη του παιδιού.

Όταν εξαιρέθηκαν οι παράμετροι του κοινωνικού και οικονομικού επιπέδου, τότε δεν υπήρχε πλεονέκτημα σε IQ, σε παχυσαρκία ή σε τάσεις για ασθένειες, αλλά ούτε και για υψηλότερο ή χαμηλότερο εισόδημα και πιθανότητες φυλάκισης.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω;

Η σημασία και σπουδαιότητα του θηλασμού τους πρώτους έξι μήνες δεν μειώνεται. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα παιδί είναι προτιμότερο να δεχθεί μητρικό γάλα κατά τους πρώτους έξι μήνες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει καταναγκαστικό. Οι σημερινές φόρμουλες είναι πολύ βελτιωμένες και μπορούν να μεγαλώσουν ένα παιδί, όπως έχουμε δει σε εκατομμύρια περιπτώσεις όπου, για διάφορους λόγους, η μητέρα δεν έχει γάλα.

Αυτό που επίσης πρέπει να θυμόμαστε είναι πως η κοινωνική πίεση για θηλασμό δεν βοηθά τη μητέρα που, για λόγους που η ίδια δεν μπορεί να ελέγξει, δεν έχει γάλα και αναγκάζεται να δώσει στο παιδί φόρμουλα.

Συνεπώς, αν η μητέρα μπορεί και θέλει να θηλάσει τους πρώτους έξι μήνες καλό θα είναι να το κάνει. Αν δεν μπορεί, δεν ήρθε το τέλος του κόσμου και, χάρη στην επιστήμη, το παιδί θα έχει τη δυνατότητα να μεγαλώσει υγιές.

Αλλά ο θηλασμός πέραν των 6 μηνών δεν προσφέρει κάποιο επιπλέον πλεονέκτημα σε σχέση με τα παιδιά που σταματούν στους 6 μήνες.

Θα είχε σίγουρα ενδιαφέρον να δούμε τη περίπτωση και ψυχολογικά, αλλά αυτό είναι θέμα άλλου άρθρου.

ΥΓ: Το άρθρο αυτό δεν θα μπορούσε να γραφτεί χωρίς τη βοήθεια του φίλου Αλέξανδρου Νικολαϊδη που είχε κάνει το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας πριν από εμένα.

Πηγές

 

Τα φυτά ξέρουν πως τα τρώμε!

Έρευνες έδειξαν πως τα φυτά γνωρίζουν πως τα τρώμε και δεν τους αρέσει καθόλου!

Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα έδειξε πως τα φυτά γνωρίζουν πως τα τρώνε οι κάμπιες και προσπαθούν να αμυνθούν παράγοντας έλαια μουστάρδας.

Οι επιστήμονες κατέληξαν πως τα φυτά μπορούν να αναγνωρίσουν δονήσεις των πλασμάτων που τα τρώνε και προσπαθούν, με εργαλεία που ήδη έχουν και όχι με αμυντικές μεταλλάξεις που παίρνουν χιλιάδες χρόνια, να τα αντιμετωπίσουν.

Με άλλα λόγια, δεν έχουν τεράστια διαφορά από όλα τα υπόλοιπα έμβια πλάσματα.

Η παραπάνω ανακάλυψη, αν και έχει ακόμα περιθώρια βελτίωσης, βάζει σημαντικά ερωτήματα στους φίλους βίγκανς που εδώ και χρόνια ισχυρίζονται πως είναι κακό να τρως ζώα διότι καταλαβαίνουν τι τους γίνεται, ενώ είχαν την εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη για τα φυτά τα οποία, όπως μας λένε, σε καμία περίπτωση δεν νιώθουν πόνο.

Από τη παραπάνω έρευνα βέβαια δεν προκύπτει το συμπέρασμα πως τα φυτά νιώθουν πόνο, αλλά είμαι σίγουρος πως αν αφαιρούσαμε τον πόνο από τα ζώα που τρώμε, και πάλι οι βίγκανς θα είχαν αντιρρήσεις.

Συνεπώς δεν είναι θέμα πόνου όσο κατανόησης της κατάστασης από τα ζωντανά πλάσματα.

Αλλά αν και τα φυτά νιώθουν πως τα τρώνε και προσπαθούν να αντισταθούν, τι μένει να φάμε με τη λογική των βίγκαν; Αν όντως τα φυτά αντιστέκονται στις προσπάθειές μας να τα φάμε, μήπως πρέπει να επανεκτιμήσουμε πολλά από αυτά που θεωρούμε αληθινά;

Αν μη τι άλλο, το παραπάνω κλονίζει σημαντικά τις θέσεις των βίγκαν που έχουν φτάσει σχεδόν στο επίπεδο της θρησκείας και καλεί προς αναθεώρηση, όχι απαραίτητα προς τη κρεοφαγία, αλλά σίγουρα προς μια αλλαγή σε ηθικές αυτοαξιολογήσεις και κούνημα του δακτύλου προς πάσα κατεύθυνση.

Τρώμε και πίνουμε δηλητήρια;

Υπάρχουν δηλητήρια στα φαγητά μας;

Υπάρχουν δηλητήρια στα ποτά μας;

Τρώμε και πίνουμε δηλητήρια; Τα ταϊζουμε στα παιδιά μας;

Η απάντηση είναι ΝΑΙ, σε όλα. Σας φαίνεται περίεργο; Κακώς!

Το έχουμε πει και παλαιότερα: η δόση κάνει το δηλητήριο και όχι η ουσία. Το υδροκυάνιο είναι ένα δηλητήριο σε μικρή ποσότητα και το νερό είναι επίσης δηλητήριο αν πιεις μεγάλη ποσότητα. Σας φαίνεται περίεργο; Κι όμως, υπάρχουν καταγεγραμμένοι θάνατοι από υπερκατανάλωση νερού. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε αθλητές που προσπαθούν να ενυδατωθούν μετά από δύσκολο αγώνα. Πολλές φορές υπερβάλλουν και παθαίνουν υπονατριαιμία, όπου μειώνεται το νάτριο στο αίμα τους και αν δεν τους δοθεί ιατρική βοήθεια σύντομα τότε πεθαίνουν.

Συνεπώς δεν υπάρχει κάποια ουσία ή τροφή που να είναι 100% ασφαλής. Σε ικανές ποσότητες όλα μπορούν να μας σκοτώσουν.

dose_makes_the_poison

Τελευταίο παράδειγμα είναι η περίπτωση του νέου στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου, στα πλάισια διαγωνισμού, ήπιε ένα μπουκάλι τεκίλα μονορούφι και μετά από μερικά λεπτά έπεσε νεκρός. Μια τραγική ιστορία που μας δείχνει πως αυτό που όλοι οι υπόλοιποι πίνουμε σε λογικές ποσότητες και δεν παθαίνουμε τίποτα, αν το πιεις σε υπερβολικές τότε μπορεί να σε σκοτώσει!

Δείτε το βίντεο.

Για αυτό το λόγο, κάθε φορά που κάποιος φωνάζει «μη φάτε αυτό, φάτε το άλλο, το ένα είναι δηλητήριο, το άλλο είναι κακό», απλώς πείτε του πως όλα είναι ασφαλή και όλα επικίνδυνα. Η δόση κάνει τη διαφορά. Ζητήστε του λοιπόν να σας πει σε ποια δόση το συγκεκριμένο συστατικό κάνει κακό. Αν δεν μπορεί πείτε ευγενικά ευχαριστώ και φύγετε. Μάλλον δεν ξέρει για τι πράγμα μιλάει.

ΥΓ: Εκτός από τη δόση, το δηλητήριο το κάνει και άλλος ένας παράγοντας, το πόσο χρόνο χρειάζεται το σώμα να αποβάλει την ουσία, αλλά για χάρη ευκολίας και χωρίς να μειώσουμε την αξία του μηνύματος, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες.

Η τιμή του συνθετικού κρέατος πέφτει

Πριν καιρό συζητούσαμε για τη πιθανότητα το συνθετικό κρέας να αντικαταστήσει το ζωικό και με αυτό το τρόπο να μειωθεί το βασανιστήριο εκατομμύριων πλασμάτων σε όλο το κόσμο.

Είπαμε πως αν ξεπεραστούν κάποια εμπόδια όπως η τιμή, τότε το συνθετικό κρέας θα γίνει προσβάσιμο και θα μας επιτρέψει να μειώσουμε τη θανάτωση ζώων για τροφή αλλά και να το προσθέσουν στη διατροφή τους οι χορτοφάγοι, αυτοί τουλάχιστον που έγιναν χορτοφάγοι για ηθικούς λόγους.

Όπως λοιπόν μαθαίνουμε από αυτό το άρθρο, η τιμή του συνθετικού κρέατος από τις 325.000$ το κιλό έφτασε στα 11,36$! Η διαφορά είναι μεγάλη και με δεδομένο τη ζήτηση που θα έχει το προϊόν είναι βέβαιο πως θα πέσει και άλλο ώστε να γίνει ακόμα πιο φθηνό και από το ζωικό κρέας.

Βέβαια, το κρέας είναι σημαντικό μέρος της διατροφής αλλά και της ανθρώπινης παράδοσης και θα είναι δύσκολο να αφαιρεθεί από όλους και μάλιστα στο 100%. Αλλά οποιαδήποτε μείωση θα είναι σημαντική και θα κάνει διαφορά. Σταδιακά, καθώς θα περνά ο χρόνος, η κατανάλωση του ζωικού κρέατος θα μειώνεται συνεχώς.

Η παραπάνω αλλαγή είναι ευπρόσδεκτη από πλευράς ηθικής αλλά και προστασίας του περιβάλλοντος, μιας και η κτηνοτροφία το επιβαρύνει σημαντικά, αλλά θα δημιουργήσει προβλήματα διαβίωσης σε πολλά εκατομμύρια ατόμων σε όλο το κόσμο που εργάζονται στη βιομηχανία αυτή. Μη περιμένετε λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι να δεχθούν την αλλαγή αδιαμαρτύρητα. Θα δούμε πολλές προσπάθειες να σταματήσει η αλλαγή, από βίαιες μέχρι επιστημονικές όπου το συνθετικό κρέας θα χαρακτηριστεί ως κακό για την υγεία και πολλά άλλα.

Όλα αυτά βέβαια, με σοβαρή κριτική και επιστημονική δουλειά θα ξεπεραστούν, αργά ή γρήγορα. Κάτω από το φως της επιστήμης τίποτα δε μένει στο σκοτάδι για πάντα.

4+1 μύθοι για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα

Πρόσφατα ηλεκτρονικός φίλος με έκανε unfriend και πλοκ διότι τόλμησα να του πω πως η Monsanto δεν είναι ακριβώς αυτό που νόμιζε.

Ξαφνιάστηκα είναι αλήθεια διότι νόμιζα πως είχα να κάνω με σκεπτόμενο άτομο και τουλάχιστον θα μου έδινε τη δυνατότητα να εξηγήσω, πριν με μπλοκάρει. Βέβαια είναι σκεπτόμενος, αλλά όλοι έχουμε τις προσωπικές μας θεωρίες και όταν αυτές παίρνουν σημαντική θέση στον αυτοπροσδιορισμό μας και κάποιος έρχεται και τις κλονίζει, τότε θυμώνουμε.

Οπότε νομίζω πως έχει έρθει η ώρα να ξαναδούμε μερικούς από τους μύθους γύρω από τα μεταλλαγμένα, αν και δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι.

Τα μεταλλαγμένα δεν είναι ασφαλή διότι δεν έχουν ελεγχθεί επαρκώς. Το ακούμε συχνά παρά την όλο και μεγαλύτερη λίστα με έρευνες που δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Στη πραγματικότητα τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας για την ασφάλειά τους πάνε πίσω περισσότερα από είκοσι χρόνια με πολλά εκατομμύρια πειράματα και πειραματόζωα. Τα μεταλλαγμένα είναι τα φυτά που έχουν ελεγχθεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλα από τότε που ξεκίνησε η αγροτική επανάσταση. Όταν όλες οι σοβαρές έρευνες δείχνουν πως είναι ασφαλή, γιατί να υιοθετήσουμε άλλη θέση; Οι πολέμιοί τους έχουν ένα μόνο επιχείρημα σε αυτό: δεν είμαστε 100% σίγουροι. Αλλά για ποιο πράγμα είμαστε 100% σίγουροι; Είμαστε σίγουροι πως οτιδήποτε «φυσικό» είναι και καλό; Πως προκύπτει αυτή η σιγουριά όταν η φύση είναι αυτή που μας επιτίθεται με ιούς, βακτήρια και ζώα κάθε μορφής και μεγέθους.
Η ιδέα φυσικό=καλό είναι μύθος και όλες οι έρευνες δείχνουν πως τα μεταλλαγμένα είναι ασφαλή.

Οι αγρότες είναι αναγκασμένοι να καλλιεργήσουν μεταλλαγμένα. Τεράστιο ψέμα. Ρωτήστε οποιονδήποτε αγρότη σε οποιαδήποτε χώρα. Ο κάθε ένας καλλιεργεί αυτό που ο ίδιος θεωρεί πιο κερδοφόρο, διότι, και ξέρω πως αυτό θα ξενίσει μερικούς, οι αγρότες δεν κάνουν αυτή τη δουλειά για να έχουν οικονομικές ζημιές, αλλά για να βγάλουν κέρδος. Συνεπώς κανείς δεν μπορεί να τους αναγκάσει να καλλιεργήσουν κάτι που οι ίδιοι δεν θέλουν. Επιλέγουν λοιπόν τους σπόρους που τους επιτρέπουν να έχουν μεγαλύτερη απόδοση σε μικρότερη έκταση με λιγότερα έξοδα (νερό, ζιζανιοκτόνα, κτλ). Με 37% μείωση σε ψεκασμούς ζιζανιοκτόνων και αύξηση αποδόσεων κατά 21% είναι λογικό πολλοί να τα επιλέξουν.
Παράλληλα, είναι ευκαιρία να πούμε πως η ιστορία που λέει πως 300.000 αγρότες στην Ινδία έχουν αυτοκτονήσει λόγω των μεταλλαγμένων είναι ψευδής και ανυπόστατη. Έχει ξεκινήσει από μια ακτιβίστρια τη Vandana Shiva η οποία έφτιαξε την ιστορία προκειμένου να υποστηρίξει την ατζέντα της.

Το Roundup που χρησιμοποιείται ως ζιζανιοκτόνο είναι καρκινογόνο. Το Roundup πρόσφατα μπήκε στη λίστα με τα πιθανά καρκινογόνα από τον ΠΟΥ (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας). Η λίστα αυτή χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: σε αυτά που είναι «γνωστά» (Known) καρκινογόνα, τα «πιθανά» (possible) και τα «δυνατά» (probable). (Η μετάφρασή μου μπορεί να μην είναι η καλύτερη). Στη πρώτη κατηγορία βρίσκεται η αιθανόλη (βασικό συστατικό αλκοολούχων ποτών), η ηλιακή ακτινοβολία, η μόλυνση του αέρα και το πριονίδι. Ενώ στη δεύτερη κατηγορία όπου βρίσκεται το Roundup βλέπουμε το καπνό του ξύλου και ένα νοτιοαμερικάνικο ποτό.
Στη πραγματικότητα το Roundup είναι πολύ πιο ήπιο ζιζανιοκτόνο από αυτά που χρησιμοποιούνταν μέχρι το 1980. Κατά τη χρήση χρησιμοποιείται ποσότητα περίπου όσο δύο κουτάκια αναψυκτικού ανά στρέμμα. Ως γνωστό, για αυτούς  που ξέρουν βασική χημεία και βιολογία, η δόση κάνει το δηλητήριο και, βάση αυτού, όλα μπορούν να σου προκαλέσουν καρκίνο, ή να σε σκοτώσουν. Το Roundup δεν είναι το πιο επικίνδυνο από αυτά και σε αυτές τις αραιώσεις είναι ασφαλές.

Τα μεταλλαγμένα είναι πατενταρισμένα και οι αγρότες δεν επιτρέπεται να μαζεύουν σπόρους. Πατέντα, εκτός από τα μεταλλαγμένα έχουν και άλλοι σπόροι όπως κάποιοι οργανικοί. Η πατέντα δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό και είναι αποτέλεσμα της πολύχρονης και πολυέξοδης προσπάθειας των εταιριών να παράξουν αυτούς τους σπόρους. Οι αγρότες συμφωνούν και υπογράφουν αυτοβούλως συμβόλαιο χρήσης και ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει μήνυση από τη Monsanto για επιμόλυνση (τη μεταφορά σπόρων μέσω του αέρα από ένα χωράφι σε ένα άλλο). Τέλος, η συλλογή σπόρων είναι κάτι που εδώ και χρόνια γίνεται από ελάχιστους αγρότες διότι δεν είναι οικονομικά κερδοφόρα διαδικασία.

Τα μεταλλαγμένα δεν αναπαράγονται τον επόμενο χρόνο επειδή έχουν ένα γονίδιο που δεν τους το επιτρέπει. Φυτά με το γονίδιο αυτό έχουν δημιουργηθεί, αλλά δεν είναι εμπορικά διαθέσιμα.

Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρα ακόμα και να κουράσω περισσότερο, αλλά δεν έχει νόημα. Αν θέλετε να δεχθείτε τα δεδομένα τότε δεν χρειάζεστε περισσότερα. Αν έχετε ήδη αποφασίσει τότε όσα ακόμα επιχειρήματα και να διαβάσετε δεν θα αλλάξει τίποτα.

Στη τελική είμαστε πραγματικά ανοικτόμυαλοι αν μπορούμε, με τη παρουσίαση νέων στοιχείων, να αλλάξουμε τη γνώμη μας.

Πηγές

Όταν η διατροφή γίνεται θρησκεία

Στη παρακάτω συζήτηση μια μητέρα αγωνιά για το παιδάκι της. Απολύτως λογικό για κάθε μητέρα.

%cf%87%ce%bf%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%86%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1

Για να ανακεφαλαιώσουμε:

  • Το παιδάκι έχει τόσο χαμηλό αιματοκρίτη που κινδυνεύει να πεθάνει! Σωστά, πολύ σωστά η μαμά το έχει πάει στο νοσοκομείο.
  • Δεν με ενδιαφέρει αν το έχει κάνει χορτοφάγο ή βίγκαν. Αρκεί η διατροφή του να είναι πλήρης.
  • Αν το πρόβλημα του παιδιού διορθώνεται με κρέας, δεν θα πρέπει αυτό να είναι πρόβλημα αλλά χαρά γιατί λύνεται εύκολα.
  • Αν το πρόβλημα του παιδιού διορθώνεται με κρέας θα πρέπει να φάει κρέας το παιδί και να σωθεί.
  • Η διατροφή δεν είναι θρησκεία και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια. Φανατισμοί γύρω από τη τροφή είναι ηλίθιοι και χαρακτηριστικό ενός χορτάτου ανθρώπου, όχι ενός που δεν έχει εξασφαλίσει μετά απολύτου βεβαιότητας το καθημερινό του φαγητό.
    Πως μπορείς να σκέφτεσαι δογματικά για τη διατροφή σου όταν κινδυνεύει η ζωή του παιδιού σου; Είναι δυνατόν να είσαι τόσο ηλίθιος ώστε να το θυσιάσεις στο βωμό ενός μπρόκολου;
  • Διατροφικές συμβουλές να μην παίρνετε από το internet αλλά από διατροφολόγους που έχουν σπουδάσει το αντικείμενο.
  • Ιατρικές συμβουλές να παίρνετε από γιατρούς και όχι από το Facebook. Ακόμα και γιατρός να είναι ο φίλος σας στο Facebook, χωρίς να εξετάσει το παιδί θα έχει ελλιπέστατη εικόνα του προβλήματος και υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να κάνει λανθασμένη διάγνωση. Είστε διατεθειμένοι να παίξετε με την υγεία του παιδιού σας;
  • Η άνεση με την οποία το άτομο που σχολιάζει παίρνει θέση είναι εντυπωσιακή και εξοργιστική. Δεν είναι το δικό του παιδί και έτσι ο ρόλος του παντογνώστη είναι δωρεάν!

Μερικοί άνθρωποι….

Έχει το μπρόκολο περισσότερη πρωτεΐνη από τη μπριζόλα;

Συχνά βλέπουμε σε διάφορες σελίδες να κυκλοφορούν διατροφικές συμβουλές οι οποίες μας λένε πόσο σημαντική είναι η κατανάλωση συγκεκριμένων τροφών έναντι άλλων.

Από αυτές συνήθως μαθαίνουμε πως τα λαχανικά ή τα φρούτα είναι καλύτερα από το κρέας και στη συγκεκριμένη περίπτωση που βρέθηκε, που αλλού, στο Facebook, το social medium που συναντιόνται όλοι οι επιστήμονες, μαθαίνουμε πως αν φας μπρόκολο τότε παίρνεις περισσότερη πρωτεΐνη από το αν φας μπριζόλα.

screen-shot-2017-01-19-at-12-42-02-p-m

Πηγή του meme αυτού είναι το βιβλίο του Dr Joel Fuhrman, Eat to Live όπου μαθαίνουμε πως 100 θερμίδες μπριζόλας έχουν 5,4γρ πρωτεΐνη, ενώ 100 θερμίδες μπρόκολου έχουν 11,2γρ πρωτεΐνη, άρα είναι καλύτερο να τρως μπρόκολο.

Αλλά στο παραπάνω υπάρχουν αρκετά λάθη, τόσο αριθμητικά όσο και λογικά.

Όπως μας ενημερώνει η βάση δεδομένων του USDA (United States Department of Agriculture
Agricultural Research Service), 100 θερμίδες ψητού μοσχαρίσιου κόντρα φιλέτου έχουν 11,08γρ πρωτεΐνη ενώ 100 θερμίδες ωμού μπρόκολου έχουν 8,29γρ. Από όσο θυμάμαι από την αριθμητική δημοτικού, το 8,29 είναι μικρότερο του 11,08.

(Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά το meme ήδη καταρρίφθηκε. Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε εδώ, αλλά έχει ενδιαφέρον οπότε ας συνεχίσουμε.)

Το λάθος μάλλον προέκυψε από το ότι, το 2005, όταν ο Fuhrman έγραφε το βιβλίο του, χρησιμοποίησε ως πηγή της πληροφορίας αυτής ένα διατροφικό βιβλίο γραμμένο το 1986 (Adams, C. 1986. Handbook of the Nutritional Value of Foods in Common Units, New York: Dover Publications).

Το γιατί χρησιμοποίησε αυτό το βιβλίο ενώ η βάση δεδομένων του USDA είναι διαθέσιμη από το 1990, είναι περίεργο. Αλλά ας το αφήσουμε αυτό το θέμα διότι δεν μπορούμε να ρωτήσουμε τον γιατρό και μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε.

Αν και έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε για τη διατροφή και το πως λειτουργεί ο οργανισμός μας, υπάρχουν κάποια πράγματα που ξέρουμε, όπως πως με σειρά σημαντικότητας στη διατροφής μας έρχονται πρώτα τα υγρά, μετά οι θερμίδες και τρίτη η πρωτεΐνη. Ξέρουμε επίσης πως η πρωτεΐνη αποτελείται από αμινοξέα και πως πολλά αμινοξέα δεν υπάρχουν στην φυτική πρωτεΐνη.

Αλλά ας μη μιλάμε στον αέρα. Ας συγκρίνουμε μια μπριζόλα με το μπρόκολο να δούμε τι αμινοξέα μας δίνει η κάθε μια τροφή και σε τι ποσότητα. Θα συγκρίνουμε λοιπόν μια κανονική μπριζόλα των 113 γραμμαρίων με 275 θερμίδες και 30,5 γραμμάρια πρωτεΐνη με 277 θερμίδες μπρόκολου που είναι περίπου 1.600 γραμμάρια! Μιλάμε για πολύ μπρόκολο!

screen-shot-2017-01-19-at-5-19-19-p-m

*ο σύνδεσμος για την απαιτούμενη ποσότητα για ενήλικα 70kg

Από τη παραπάνω λίστα βλέπουμε πως το μπρόκολο δεν καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες σε αμινοξέα ενός ατόμου 70 κιλών και πως είναι πολύ πίσω σε διατροφική αξία από τη μπριζόλα. Στη πραγματικότητα, αν θες να πάρεις τα αμινοξέα που θεωρούνται απαραίτητα για τον άνθρωπο ανά ημέρα τρώγοντας μόνο μπρόκολο, τότε πρέπει να φας κάτι παραπάνω από τρία (3) κιλά!

Εφόσον λοιπόν τα νούμερα λένε κάτι πολύ διαφορετικό, από που προέκυψαν οι ιδέες όπως αυτές που βλέπουμε στο meme;

Αυτές οι ιδέες προκύπτουν από άρθρα που προωθούν τη χορτοφαγία. Παράλληλα, ένα από τα πιο συνηθισμένα επιχειρήματα των χορτοφάγων είναι πως αφού τα πρωτεύοντα θηλαστικά, όπως οι γορίλες, μπορούν να γίνουν δυνατοί και μεγάλοι τρώγοντας μόνο φυτικές πρωτεΐνες, θα μπορούμε και εμείς.

Ενώ ακούγεται λογικό σαν επιχείρημα, αν το ψάξεις σε βάθος καταλαβαίνεις πως ο γορίλας και ο άνθρωπος έχουν αρκετές διαφορές στο πεπτικό τους σύστημα, πως μαζί με τα φρούτα/χόρτα τρώνε και αρκετά έντομα και πως για να πάρουν τη πρωτεΐνη που χρειάζονται τρώνε τόσο μεγάλες ποσότητες τροφής, ώστε αν δεν κάνουν κάτι άλλο σημαντικό, όπως να ζευγαρώνουν ή να κοιμούνται…τότε τρώνε….σχεδόν συνεχώς.

Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν πως με το παραπάνω άρθρο δεν καταρρίπτουμε τη χορτοφαγία, ούτε και προσπαθούμε. Ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να επιλέξει πως θα τρέφεται. Οι υπερβολές και τα ψέματα, όπως σε αυτό το meme είναι που ενοχλούν και πρέπει να ξεκαθαρίζουν.

Ο χορτοφάγος δεν έχει κάποια ηθική ανωτερότητα από τους υπόλοιπους, ούτε όμως και το αντίστροφο. Όλοι έχουμε υποχρέωση να χρησιμοποιούμε τη λογική πριν αρχίσουμε να μοιράζουμε πληροφορίες, να επαληθεύουμε αυτό που έχουμε μπροστά μας και να μην σπρώχνουμε ψέματα που απλώς ταιριάζουν με τις απόψεις μας.

Αν θέλετε να μάθετε ποια διατροφή είναι καλύτερη για εσάς μη ψάχνετε στο Facebook, μιλήστε με ένα επιστήμονα, ένα σοβαρό διατροφολόγο που έχει σπουδάσει το αντικείμενο.

Αμφισβητείστε όσα διαβάζετε μέχρι να σας δώσουν επιστημονικά στοιχεία. Ξεκινήστε από αυτό το άρθρο.

Ο τρομακτικά επικίνδυνος David Wolf

Πριν μερικά χρόνια εμφανίστηκε στο ιντερνετικό στερέωμα μια νέα προσωπικότητα που ακολούθησε πιστά τα βήματα της Food Babe και διάφορων άλλων «ειδικών» και «ερευνητών» που δεν αξίζουν ούτε λεπτό από το χρόνο μας.

Το όνομα αυτού; David «Avocado» Wolf.

Για όποιον δεν τον ξέρει πρόκειται για έναν εντυπωσιακό τσαρλατάνο του οποίου ο στόχος είναι να μαζέψει πολύ κόσμο που θα αγοράζει τα προϊόντα που πουλά από τη σελίδα του.

Όλη η στρατηγική του είναι να ανεβάζει φωτογραφίες με κείμενα που είναι γλυκανάλατα και ουδέτερα ώστε να μοιράζονται εύκολα με στόχο να μαζέψει φίλους και ακολούθους.

Στη συνέχεια τους «τσιμπάει» με κάποιες συμβουλές υγείας που δεν έχουν καμία βάση στην πραγματικότητα και την επιστήμη, και τέλος τους πουλάει άχρηστα προϊόντα τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να μειώνουν τα χρήματα από το πορτοφόλι του αφελούς.

Όλα τα άρθρα του και οι ομιλίες του είναι εντυπωσιακά αντιεπιστημονικές και αρκετά από αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν και επικίνδυνα για την υγεία.

Παίζει συνεχώς με το φόβο προκειμένου να προκαλέσει τα πιο βασικά μας συναισθήματα και να καταφέρει να πουλήσει περισσότερα.

Ο ίδιος ο Wolf πιστεύει, ή τουλάχιστον λέει πως πιστεύει πως τα εμβόλια σκοτώνουν, πως η σοκολάτα είναι μια οκτάβα ηλιακής ενέργειας, πως η βαρύτητα είναι μια συνωμοσία πως είναι τοξική και αναστρέψιμη, πως τα κέρατα του ελαφιού σε ανυψώνουν κυριολεκτικά, πως τα μανιτάρια έχουν έρθει από άλλους πλανήτες, και άλλα απίστευτα.

Όποτε συναντάτε δική του φωτογραφία στα κοινωνικά δίκτυα καλό είναι να ξέρετε πως την έχει φτιάξει ένας επικίνδυνος κομπογιαννίτης με μηδέν γνώσεις σε οποιοδήποτε θέμα και πως στόχος του είναι να σας πουλήσει κάτι άχρηστο μέσω της τρομοκρατίας.

Όποτε τον συναντάτε να το φωνάζετε: ο τύπος είναι τσαρλατάνος!

ΥΓ: Τα βίντεό του ξεκινούν με το παρακάτω κείμενο όπου προσπαθεί να αποποιηθεί οποιασδήποτε νομικές συνέπειες μπορεί να έχει το γεγονός πως πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ξεκάθαρη ομολογία.

screen-shot-2017-01-15-at-10-59-14-p-m

Η συζήτηση για τα Γενετικά Τροποποιημένα Τρόφιμα έληξε!

Χρόνια τώρα διεξάγεται συζήτηση για την ασφάλεια των Γενετικά Τροποποιημένων Τροφών (ΓΤΤ). Από τη μία έχουμε την επιστήμη που μας δίνει συνεχώς νέες έρευνες που συμφωνούν πως τα ΓΤΤ είναι ασφαλή προς κατανάλωση και από την άλλη πολλές ομάδες ακτιβιστών που αναφέρονται σε άλλες έρευνες που δείχνουν το αντίθετο.

Το να ξεχωρίσεις τις σοβαρές έρευνες από τις μη σοβαρές ή τις κατευθυνόμενες δεν είναι ποτέ εύκολο, ειδικά για τους μη ειδικούς όπως η πλειοψηφία των ανθρώπων.

Δεν θα ήταν ιδανικό αν μια ομάδα ανεξάρτητων ειδικών άκουγαν όλες τις πλευρές, διάβαζαν, αν όχι όλες, τις περισσότερες έρευνες για το θέμα, άκουγαν ακόμα και ακτιβιστές που δεν είναι επιστήμονες, πριν καταλήξουν σε απόφαση;

Ε λοιπόν αυτό έγινε!

Η National Academies of Science, Engineering and Medicine, μια σεβαστή ανεξάρτητη ακαδημία ειδικών εξέδωσε την αναφορά της για το θέμα της ασφάλειας των ΓΤΤ. Η αναφορά είναι ΔΩΡΕΑΝ διαθέσιμη σε μορφή pdf για όποιον ενδιαφέρεται (μόλις 12mb).

Η επιτροπή λοιπόν εξέτασε εκατοντάδες έρευνες, άκουσε προφορικές καταθέσεις δεκάδων ωρών και συνυπολόγισε και αρκετά σχόλια αναγνωστών σε social media, όσο ηλίθια και αν είναι μερικά και κατέληξε πως:

«δεν βρέθηκάν στοιχεία που να δείχνουν πως τα ΓΤΤ είναι λιγότερο ασφαλή από τα μη ΓΤΤ» (found no substantiated evidence that foods from GE crops were less safe than foods from non-GE crops).

Η επιτροπή άκουσε από άτομα σαν τον Jeffrey Smith, ένα ταγμένο ακτιβιστή κατά των ΓΤΤ, μέχρι τον Seralini, τον γνωστό επιστήμονα που σε έρευνα έδειξε πως οι αρουραίοι αποκτούν καρκινικούς όγκους όταν καταναλώνουν ΓΤΤ, πριν η έρευνα αποκαλυφθεί ως αναξιόπιστη και ανακληθεί.

Κάθε ένας ισχυρισμός εξετάστηκε ξεχωριστά και καταρρίφθηκε:

  • Προκαλούν τα ΓΤΤ καρκίνο; Όχι. Στον Καναδά και στις ΗΠΑ όπου τα ΓΤΤ είναι ευρέως διαδεδομένα, τα επίπεδα καρκίνου είναι ίδια με της Ευρώπης όπου τα ΓΤΤ απαγορεύονται.
  • Μήπως προκαλούν βλάβες στα νεφρά; Όχι. Καμία διαφορά μεταξύ των χωρών που τα καταναλώνουν με αυτές που δεν τα καταναλώνουν.
  • Μήπως προκαλούν παχυσαρκία ή διαβήτη; «Δεν υπάρχουν αποδείξεις που να έχουν εκδοθεί» και να βρήκε η επιτροπή.
  • Αρρώστια Celiak (αν έχεις αυτή την αρρώστια τότε δεν πρέπει να τρως γλουτένη, μόνο τότε!); Και πάλι καμία διαφορά.
  • Αλλεργίες; «Η επιτροπή δεν βρήκε σχέση μεταξύ της κατανάλωσης των ΓΤΤ και της αύξησης των αλλεργιών».
  • Αυτισμό; Για άλλη μια φορά τα νούμερα είναι ίδια σε όλες τις χώρες.
  • Θανάτους; Ποιους θανάτους;
  • Τι συμβαίνει στα ζώα που τρώνε τέτοιες τροφές; Τίποτα…

Κάποιος θα μπορούσε να πει πως μια τόσο μεγάλη έρευνα, μια τόσο πλήρης έρευνα όπου έχουν συμπεριληφθεί οι απόψεις και των δύο πλευρών, μέχρι και της Greenpeace, θα έπρεπε να κλείσει το ζήτημα και να τελειώνουμε με το θέμα.

Όχι όμως. Οι πολέμιοι των ΓΤΤ βιάστηκαν να κρίνουν πως η επιτροπή είτε κάνει λάθος, είτε είναι κατευθυνόμενη από τη Monsanto. Τα κόλπα για να αμφισβητηθούν τα αποτελέσματα είναι τα γνωστά: τρομολαγνία και «δεν συμφωνούν όλοι οι επιστήμονες». Το τελευταίο ακούγεται τόσο αστείο όταν το λέει η Greenpeace η οποία σωστά απέρριψε την άποψη 30.000 επιστημόνων που λένε πως το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν επηρεάζεται από τον άνθρωπο, αλλά δέχεται την άποψη  300 που λένε πως τα ΓΤΤ είναι επικίνδυνα.

Το πιο κλασικό όμως παράδειγμα άρνησης είναι το: «στην Ευρώπη απαγορεύονται, άρα…». Άρα…αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ασφάλεια των ΓΤΤ. Πρόκειται για πολιτική απόφαση της ΕΕ, η οποία πάει σταδιακά προς ανατροπή, διότι και εδώ, στην ΕΕ, οι έρευνες δείχνουν ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα.

Τι έχει μείνει; Ένας μικρός αριθμός bloggers οι οποίοι για να πουλήσουν τα προϊόντα τους χρησιμοποιούν τρομοκρατικές τακτικές και ψέματα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το θέμα των ΓΤΤ δεν έχει κλείσει μιας και έχουμε ακόμα αρκετά θέματα να συζητήσουμε, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για την ασφάλειά τους. Η επιστήμη είναι ξεκάθαρη. Οι αρνητές της επιστήμης έχουν μείνει με μηδέν επιχειρήματα και πλέον χρησιμοποιούν αναμασημένα κλισέ ή επικαλούνται τα βασικότερα αισθήματά μας για να μας τρομάξουν. Αλλά και αυτό τελειώνει σιγά σιγά.

ΥΓ: Μη δεχθείτε αυτά που λέει το άρθρο. Ούτε λέξη. Διαβάστε την έρευνα και ελέγξτε τη μόνοι σας. Είναι δωρεάν. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, εκτός και αν το μίσος για τα ΓΤΤ έχει γίνει «πίστη».

Η φριχτή αλήθεια για τη Coca Cola!

Θα ξεκινήσω με μια μικρή ομολογία: λατρεύω τα αναψυκτικά! Όποιος με ξέρει, με έχει δει να τα πίνω όλες τις ώρες της ημέρας και πολλές φορές χωρίς μέτρο. Πίνω σχεδόν αποκλειστικά Pepsi Max, αλλά αν δεν βρω θα πιω και Coke light ή Zero.

Ως εδώ η ομολογία.

Παράλληλα με τα αναψυκτικά λατρεύω και την επιστήμη και ενοχλούμαι ιδιαίτερα από τη κινδυνολογία και τα ψέμματα που κυκλοφορούν και γίνονται αποδεκτά από πολλούς στα τυφλά και χωρίς κριτική σκέψη.

Εδώ και καιρό κυκλοφορούν διάφορες ιστορίες σχετικά με τη Κόκα και αρκετές από αυτές είναι απλώς μύθοι. Δείτε και ένα σχετικό infographic που κυκλοφορεί με σκοπό να φοβίσει και όχι να ενημερώσει.

enhanced-buzz-wide-30231-1438294227-18

Aς προχωρήσουμε σε αυτούς τους μύθους.

Ένα κουτί Κόκα περιέχει 33 γραμμάρια ζάχαρη. Η Coca Cola στο κόκκινο κουτί όντως περιέχει 33 γραμμάρια ζάχαρης. Πολύ ζάχαρη, δεν υπάρχει αμφιβολία. Βέβαια, αρκετά από τα «υγειινά» ποτά που διαφημίζει η FoodBabe στη σελίδα της περιέχουν περισσότερη ζάχαρη, αλλά ας την αφήσουμε αυτή.

Μας λένε επίσης πως τα 33 γραμμάρια είναι το 100% του RDA (Recommended Daily Allowance), δηλαδή του Προτεινόμενου Ημερήσιου Επιτρεπτου Ορίου που έχει θεσπίσει το FDA (Food and Drug Administration), ο ΕΟΦ (Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων) των ΗΠΑ, περίπου. Το πρόβλημα είναι πως το FDA ποτέ δεν όρισε κάποιο RDA για τη ζάχαρη, οπότε αυτός ο ισχυρισμός είναι λανθασμένος.

Θα προκαλούσε εμετό τόση ζάχαρη, αν η Coca Cola δεν περιείχε φωσφορικό οξύ το οποίο λειτουργεί ως αντιεμετικό. Άλλος ένας μύθος που κυκλοφορεί χρόνια τώρα. Στη πραγματικότητα μπορούμε να φάμε 33 γραμμάρια ζάχαρη χωρίς να προκαλέσουν εμετό και το φωσφορικό οξύ δεν αλλάζει τη κατάσταση. Βέβαια τόση ζάχαρη δεν σου κάνει καλό, αλλά δεν προκαλεί και εμετό.

Το φωσφορικό οξύ προκαλεί ζημιά στο σμάλτο των δοντιών. Άλλος ένας ισχυρισμός που έχει μια σημαντική δόση αλήθειας. Όλα τα οξέα, μετά από μακροχρόνια χρήση, κάνουν κακό στα δόντια. Το ίδιο ισχύει και για τους χυμούς που περιέχουν οξέα. Ακόμα και παρατεταμένη χρήση πορτοκαλάδας μπορεί να κάνει κακό στα δόντια.

Το ζήτημα όμως, οπως σε όλα τα διατροφικά θέματα, είναι η δόση του φωσφορικού οξέως, κάτι που ο μύθος φροντίζει επιμελώς να μην αναφέρει. Το φωσφορικό οξύ στη Κόκα είναι πολύ χαμηλό, γύρω στα 0,05%, όταν στη πορτοκαλάδα είναι περίπου στο 1%. Αξίζει να σημειωθεί πως δεν κρατάμε την Κόκα πολύ ώρα στο στόμα μας, οπότε αυτό μειώνει τις πιθανότητες να έχουμε πρόβλημα. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι απλώς παραφουσκωμένος.

Η ξαφνική αύξηση του ζάχαρου στο αίμα προκαλεί αύξηση της ινσουλίνης η οποία με τη σειρά της κάνει το συκώτι να δημιουργήσει λίπος. Αν και δεν είναι η ινσουλίνη που προκαλεί την αύξηση του λίπους, όπως δείχνουν οι έρευνες, η υπερβολική ζάχαρη μπορεί βεβαίως να προκαλέσει αύξηση του λίπους οπότε το μόνο λάθος του μύθου είναι τα περί ινσουλίνης.

Η καφεϊνη έχει τα ίδια αποτελέσματα με την κοκαϊνη και την ηρωίνη. Ο μύθος ισχυρίζεται πως η καφείνη της Κόκα έχει τις ίδιες συνέπειες στο μυαλό μας όπως ναρκωτικά σαν την κοκαϊνη και την ηρωίνη. Αν και ως ένα σημείο αυτό είναι σωστό, αυτός ο ισχυρισμός είναι εντυπωσιακά υπερβολικός. Ναι, η καφεϊνη επηρρεάζει το μυαλό και η ντοπαμίνη παίζει ρόλο στον εθισμό μας σε ουσίες, αλλά το infographic «ξεχνά» να αναφέρει πως αυτό συμβαίνει και με άλλες ουσίες ή συμπεριφορές όπως η γυμναστική, το φαγητό, ή το σεξ. Αντιθέτως δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν πως η καφεϊνη προκαλεί έκκριση ντοπαμίνης. Επίσης δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν πως η καφεϊνη επηρεάζει τα κέντρα επιβράβευσης του εγκεφάλου όπως κάνουν άλλα ναρκωτικά.

Η καφεϊνη είναι διουριτική και προκαλεί απώλεια υγρών. Άλλο ένα σημείο όπου ο μύθος είναι εν μέρη σωστός μιας και η καφείνη είναι όντως διουρητικό. Αλλά δεν είναι τόσο αποτελεσματικό ώστε να προκαλέσει αυτά που ο μύθος ισχυρίζεται. Αν και η Κόκα δεν είναι ένα ποτό που ενυδατώνει ιδιαίτερα, δεν αφυδατώνει. Τα μόνα ποτά που μπορούν να προκαλέσουν μείωση υγρών στο σώμα είναι τα αλκοολούχα.

Ο συνδυασμός καφεϊνης και ασπαρτάμης είναι πιθανόν θανατηφόρος. Θα πρέπει να έχω αναφερθεί στο θέμα της δηλητηρίασης πάνω από δέκα φορές σε αυτό το μπλογκ. Όλες οι ουσίες μπορεί να γίνουν δηλητήριο για τον άνθρωπο, αρκεί η δόση να είναι αρκετά μεγάλη. Αυτό συμβαίνει ακόμα και με το νερό. Στη Κόκα η ποσότητα της καφεϊνης και της ασπαρτάμης δεν είναι αρκετά μεγάλη ώστε να προκαλέσει πρόβλημα. Αν σε αυτό υπολογίσουμε και πόσο αρέσει στους συνωμοσιολόγους να κατηγορούν την ασπαρτάμη για απίστευτα πράγματα, τότε καταλήγουμε πως ο ισχυρισμός είναι αστήριχτος.

Η ασπαρτάμη ξεγελά το σώμα ώστε να νομίζει πως είναι ζάχαρη. Ναι, η ασπαρτάμη είναι γλυκιά, αλλά δεν μπερδεύει τον οργανισμό και οι έρευνες έχουν δείξει πως το σώμα δεν παράγει ινσουλίνη μετά την κατανάλωση ασπαρτάμης.

Ας μη κοροϊδευόμαστε! Η Κόκα, η Pepsi και όλα τα αναψυκτικά δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο. Αν έχουν ζάχαρη τότε έχουν πολύ από δαύτη και αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι καλό. Αλλά αν υπάρχει κάτι που έχουμε πλέον μάθει καλά είναι πως ακόμα χειρότερο από ένα κουτάκι Κόκα είναι η παραπληροφόρηση.

Δεν χρειάζεται να πίνει κανείς Coca Cola, δεν χρειάζεται να πίνει τίποτα άλλο εκτός από νερό. Αλλά αν σε κάποιον αρέσουν τα αναψυκτικά, και τα πίνει με μέτρο και γνώση του τι περιέχουν και τι προκαλούν, τότε δεν κινδυνεύει.

Οι τρομακτικοί μύθοι δεν προστατεύουν κανένα. Αντιθέτως δείχνουν πόσο λίγο χρησιμοποιούμε κριτική σκέψη, κάτι στο οποίο ίσως να μην υπάρχει υπερβολική δόση.

5 επιχειρήματα κατά των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών

Καιρό τώρα σκέφτομαι να επισκεφθώ ξανά ένα θέμα που τριγυρνάει στα διαδίκτυα, αλλά συνεχώς το αναβάλω. Το θέμα είναι τα μεταλλαγμένα τρόφιμα και συνήθως εμφανίζεται μέσα από άρθρα που μοιράζουν φόβο και τρόμο.

Οι λόγοι που το απέφευγα είναι τρεις. Κατ’ αρχήν έχω ασχοληθεί με το θέμα από διάφορες πλευρές (επικινδυνότητα, διατροφική αξία, σύγκριση με οργανικά) και νιώθω πως το έχω κλείσει το θέμα.

Ο δεύτερος λόγος είναι πως αυτά τα θέματα, περί μεταλλαγμένων τροφών, έχουν πλέον ξεφύγει από το πλαίσιο της λογικής συζήτησης και έχουν φτάσει να είναι πίστη, θέση ζωής και όταν αγγίζεις τέτοια θέματα ο κόσμος δεν σκέφτεται λογικά. Σε κανέναν δεν αρέσει να του αμφισβητούν τις αξίες που έχει επιλέξει και η διατροφή, όσο έχουμε άφθονη και δεν χρειάζεται να κυνηγάμε και να πεινάμε, ανήκει σε αυτή τη κατηγορία. Το αποτέλεσμα τέτοιων άρθρων είναι πολλά υβριστικά σχόλια και ενώ δεν κόβω κανένα, δεν τα ευχαριστιέμαι ιδιαίτερα. Δεν μου αρέσουν οι συγκρούσεις.

Ο τρίτος είναι πως αυτά τα άρθρα δεν γίνεται να είναι μικρά μιας και αγγίζουν σημαντικά θέματα που χρειάζονται ανάλυση, και ούτε εσείς θέλετε να διαβάζετε κατεβατά, ούτε εγώ έχω πλέον τόσο χρόνο να τα γράψω.

Αλλά τελευταία «πολιορκούμαι» από ένα άρθρο που θα βρείτε εδώ και το οποίο αναφέρει 5 λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να τρώμε γενετικά τροποποιημένα οργανισμούς (ΓΤΟ). Το άρθρο απλώς αναμασά αυτά που ακούμε χρόνια τώρα γύρω από το θέμα, οπότε θα κάνω τη καλύτερη δυνατή μετάφραση και όποιος θέλει ας διαβάσει το αρχικό κείμενο.

Λόγος 1ος: Οι ΓΤΟ είναι ανθυγιεινοί.

Από τα μέσα των 90’s, όταν εισήχθησαν οι ΓΤΟ στη διατροφή μας, οι τροφικές αλλεργίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα και θέματα υγείας όπως ο αυτισμός, προβλήματα πέψης και αναπαραγωγικές δυσλειτουργίες αυξάνονται συνεχώς. Πειράματα με ΓΤΟ σε ζώα έχουν καταλήξει σε ανεπάρκεια οργάνων, πεπτικές διαταραχές, στειρότητα και επιτάχυνση της γήρανσης. Παρά την ανακοίνωση της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης το 2012 όπου αναφέρει ότι δεν βλέπει κανένα λόγο για τον οποίο οι ΓΤΤ να έχουν ειδική σήμανση, η Αμερικανική Ακαδημία Περιβαλλοντικής Ιατρικής έχει καλέσει τους γιατρούς να συνταγογραφούν μη ΓΤΟ δίαιτες για τους ασθενείς τους.

Ο συγγραφέας ξεκινά με συσχετισμό μεταξύ ΓΤΟ και αλλεργιών, κάτι που δεν στηρίζεται πουθενά. Αντιθέτως θα ήταν πιο εύκολο να κάνουμε ένα συσχετισμό μεταξύ οργανικών τροφών και αυτισμού μιας και τα δύο αυξάνονται σταθερά στη συγκεκριμένη περίοδο (δείτε το παρακάτω σχεδιάγραμμα). Αλλά και αυτό θα ήταν λάθος (δείτε Correlation – Causation Fallacy).

autism_organic_foods

Από την άλλη, οι τροφικές αλλεργίες είναι μια εξαιρετικά αναποτελεσματική μέθοδος να τρομοκρατήσεις τους καταναλωτές για τους ΓΤΟ. Αυτό συμβαίνει διότι, όχι μόνο δεν έχει επιβεβαιωθεί καμία αλλεργία που να προκύπτει από ΓΤΟ, αλλά διότι οι ΓΤΟ ελέγχονται για αλλεργιογόνα. Με άλλα λόγια, πριν ένας ΓΤΟ βγει στην αγορά προς πώληση, έχει ελεγχθεί για ακριβώς αυτό, αν δηλαδή προκαλεί αλλεργίες. Οι έλεγχοι είναι αυστηροί και ενώ δεν είναι 100% απόλυτοι, όπως κανένας έλεγχος δεν είναι, τα αποτελέσματα βεβαιώνουν την ασφάλεια των ΓΤΟ.

Ο συγγραφέας μιλά και για έρευνες που έχουν γίνει σε ζώα, αν και δεν δίνει καμία που να υποστηρίζει τα λεγόμενά του. Αντιθέτως μετά από 19 χρόνια όπου ταΐζουμε εκατομμύρια ζώα με ΓΤΟ, βλέπουμε πως δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Στο τέλος αναφέρει την Αμερικανική Ιατρική Ένωση η οποία λέει πως οι ΓΤΟ δεν είναι επικίνδυνοι για κατανάλωση, αλλά ξεχνάει να αναφέρει τους δεκάδες άλλους οργανισμούς σε όλο τον κόσμο που λένε ακριβώς το ίδιο. Αντιθέτως, η Αμερικανική Ακαδημία Περιβαλλοντικής Ιατρικής είναι μια ακαδημία που μάχεται κατά των ΓΤΟ. Σίγουρα όχι μια αξιόπιστη πηγή πληροφόρησης.

Λόγος 2ος: Αύξηση χρήσης ζιζανιοκτόνων

Όταν η Monsanto σκέφητκε την ιδέα για τις Round-up Ready καλλιέργειες, η θεωρία ήταν να γίνουν οι καλλιέργειες ανθεκτικές στο φυτοφάρμακο που κανονικά θα τις σκότωνε. Αυτό σήμαινε πως οι αγρότες θα μπορούσαν να ψεκάσουν τα φυτά, σκοτώνοντας τα ζιζάνια και τα παράσιτα χωρίς να κάνει οποιαδήποτε ζημιά στις ίδιες τις καλλιέργειες. Ωστόσο, μετά από αρκετά χρόνια, πολλά ζιζάνια και παράσιτα έχουν γίνει πιο ανθεκτικά στο Round-Up, και η χρήση του ζιζανιοκτόνου αυξήθηκε (τόσο σε ποσότητα όσο και δύναμη) κατά 11% μεταξύ 1996 και 2011, το οποίο μεταφράζεται σε πολλά υπολείμματα παρασιτοκτόνων στα τρόφιμά μας.

Η παραπάνω περιγραφή είναι μια εξαιρετική απλοποίηση μια πιο περίπλοκης κατάστασης. Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε πως η εισαγωγή Bt ΓΤΟ έχει ξεκάθαρα μειώσει τη χρήση παρασιτοκτόνων. Η χρήση του Round-Up έχει αυξηθεί λόγο της εισαγωγής σοδειών ανθεκτικών στο Round-Up, αλλά έχει μειώσει τη χρήση άλλων παρασιτοκτόνων. Μάλιστα η συνολική χρήση παρασιτοκτόνων έχει μειωθεί. Επιπλέον, το Round-Up είναι μεταξύ των λιγότερο τοξικών παρασιτοκτόνων που κυκλοφορούν. Συνεπώς είναι προφανές πως η τάση είναι προς τη μείωση της χρήσης παρασιτοκτόνων με ταυτόχρονη χρήση λιγότερο τοξικών υλικών. Αυτό μου ακούγεται ως καλό και όχι ως κακό.

Είναι αλήθεια πως η υπερβολική χρήση ενός παρασιτοκτόνου προκαλεί αύξηση της ανθεκτικότητας στους οργανισμούς που προσπαθεί να καταπολεμήσει. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της φύσης η οποία προσαρμόζεται και εξελίσσεται και ισχύει για όλα τα παρασιτοκτόνα και όχι μόνο το Round-Up. Ισχύει ακόμα και για τα οργανικά παρασιτοκτόνα που χρησιμοποιούνται στις οργανικές καλλιέργειες, τα οποία επειδή είναι λιγότερο τοξικά, χρησιμοποιούνται σε μεγαλύτερες ποσότητες.

Λόγος 3ος: Είναι παντού!

Οι ΓΤΟ αποτελούν περίπου το 70-80% των τροφίμων μας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα περισσότερα τρόφιμα περιέχουν ΓΤΟ. Αλλά υπάρχουν επίσης και φρέσκα λαχανικά, όπως το καλαμπόκι,η  παπάγια κα το σκουός. Η πρώτη θέση για τις δύο πιο πάνω γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες στις Ηνωμένες Πολιτείες πηγαίνει στο καλαμπόκι και τη σόγια. Σκεφτείτε πόσα τρόφιμα στο ντουλάπι ή το ψυγείο σας περιέχουν καλαμπόκι ή τα υποπροϊόντα του (σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης) ή σόγιας και τα υποπροϊόντα της (μερικώς υδρογονωμένο σογιέλαιο)

Δεν καταλαβαίνω που είναι το πρόβλημα. Οι ΓΤΟ είναι ασφαλείς για κατανάλωση και κάνουν μικρότερο κακό στο περιβάλλον από τις συμβατικές καλλιέργειες, οπότε δεν θα με ενοχλούσε αν το 100% των τροφών μας ήταν από ΓΤΟ (Όλα όσα τρώμε είναι γενετικά τροποποιημένα, απλώς η τροποποίηση δεν έχει γίνει στο εργαστήριο από επιστήμονες, αλλά από αγρότες και κτηνοτρόφους μέσω τις τεχνητής επιλογής).

Στη πραγματικότητα όλα τα πλάσματα σε αυτό το πλανήτη μοιραζόμαστε τα περισσότερα γονίδια και την ίδια βασική χημεία. Δεν υπάρχει «γονίδιο ψαριού» αλλά γονίδιο που χρησιμοποιούν τα ψάρια και το οποίο υπάρχει, πιθανώς ανενεργό, σε πολλά άλλα πλάσματα, ακόμα και στον άνθρωπο.

Λόγος 4ος: Οι καλλιέργειες ΓΤΟ δεν εξασφαλίζουν μεγαλύτερες σοδειές.

Όπως αποδεικνύεται, η απόδοση των ΓΤΟ καλλιεργειών δεν είναι τόσο ελπιδοφόρα. Στην πραγματικότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις αποδίδουν λιγότερο από τους μη-ΓΤΟ. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε σε μια 20ετή μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ. Αναιρώντας έτσι ένα από τα κύρια επιχειρήματα υπέρ των ΓΤΟ.

Χαίρομαι που δίνεται επί τέλους μια έρευνα. Το παραπάνω είναι μια κλασσική περίπτωση ενός στοιχείου που είναι μισό-αλήθεια και για αυτό είναι πιο αποτελεσματικό ως όπλο προπαγάνδας.

Οι σοδειές ΓΤΟ που έχουμε σήμερα δεν είναι φτιαγμένες να αυξήσουν τις σοδειές αλλά να τις κάνουν πιο προβλέψιμες. Είναι λοιπόν φτιαγμένες να δώσουν την ίδια ποσότητα ακόμα και τα δύσκολα χρόνια μειώνοντας τις απώλειες από παράσιτα, αρρώστιες και ξηρασία.

Που καταλήγει η έρευνα που αναφέρει ο συγγραφέας;

Η ανάλυσή τους, που δημοσιεύθηκε σε ένα άρθρο στο Nature Biotechnology στις 7 Φεβρουαρίου, επιβεβαιώνει τη γενική αντίληψη ότι το μεγαλύτερο όφελος του γενετικά τροποποιημένου (ΓΤ) καλαμποκιού δεν προέρχεται από την αύξηση των αποδόσεων κατά μέσο όρο τα καλά χρόνια, αλλά από τη μείωση των απωλειών κατά τη διάρκεια των κακών ετών.

Αυτό βέβαια είναι λίγο διαφορετικό από ότι ισχυρίζεται ο συγγραφέας και αφορά μονάχα το καλαμπόκι. Ο ΓΤΟ του βαμβακιού έχει αυξήσει τη σοδειά κατά μέσο όρο 24% αυξάνοντας τα κέρδη και τη ποιότητα ζωής αγροτών στην Ινδία.

Μια μετα-ανάλυση του 2014 κατέληξε στο συμπέρασμα πως:

Κατά μέσο όρο, η υιοθέτηση της τεχνολογίας ΓΤΟ έχει μειώσει τη χρήση χημικών φυτοφαρμάκων κατά 37%, έχει αυξήσει τις αποδόσεις των καλλιεργειών κατά 22% και έχει αυξήσει τα αγροτικά κέρδη κατά 68%. Η αύξηση αποδόσεων και η αντοχή στα παράσιτα είναι μεγαλύτερη για τις καλλιέργειες που είναι ανθεκτικές στα έντομα παρά για αυτές που είναι ανθεκτικές στα ζιζανιοκτόνα. Οι αποδόσεις και το κέρδος είναι υψηλότερα στις αναπτυσσόμενες χώρες από ότι στις ανεπτυγμένες χώρες.

Αλλά οι πολέμιοι των ΓΤΟ εξακολουθούν να παρουσιάζουν άλλα δεδομένα ως πραγματικά.

Λόγος 5ος: Η άρνηση σήμανσης στις ΗΠΑ

Πολλές από τις εταιρείες που έχουν συμφέρον στη διατήρηση των ΓΤΟ στην αγορά δεν θέλουν να ξέρετε ποια τρόφιμα περιέχουν τα συστατικά αυτά. Για το λόγο αυτό, έχουν σταματήσει πρόσφατες προσπάθειες από τις πολιτείες, όπως η Καλιφόρνια και η Ουάσιγκτον, να απαιτείται η σήμανση των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων. Και δεδομένου ότι έχουν βαθιές τσέπες (σ.σ. οι εταιρίες που μάχονται τη σήμανση), ήταν επιτυχείς – για την ώρα. Οι εταιρείες που ξόδεψαν τα περισσότερα για τις εκστρατείες αυτές είναι η Monsanto (που παράγει σπόρους ΓΤΟ), η Pepsi, η Coca Cola, η Nestle και η General Mills, που παράγουν μερικά από τα πιο επεξεργασμένα τρόφιμα που υπάρχουν. Παρεμπιπτόντως, οι περισσότερες άλλες ανεπτυγμένες χώρες, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Βραζιλία, και η Κίνα έχουν υποχρεωτική επισήμανση των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων. ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ!

Εδώ βλέπουμε ένα κλασσικό παράδειγμα δαιμονοποίησης και προσπάθειας να φανεί μια συνωμοσία πίσω από τη μη έγκριση σήμανσης στα τρόφιμα. Το γεγονός πως η βιομηχανία οργανικών τροφίμων πιέζει για τη σήμανση (ο ανταγωνισμός των εταιριών που παράγουν ΓΤΟ δηλαδή) και έχει τζίρους 39δις δολάρια το χρόνο, περνάει απαρατήρητο.

Αλλά ακόμα και έτσι δεν έχει σημασία. Όπως είδαμε τα ΓΤΟ είναι ασφαλή για τον άνθρωπο και λιγότερο επιβλαβή για το περιβάλλον από τις συμβατικές καλλιέργειες. Το ότι υπάρχουν πολιτικά ζητήματα και διαφωνίες δεν αλλάζει τα στοιχεία που έχουμε. Αντιθέτως, για αυτό έχουμε την επιστημονική διαδικασία ώστε να μη βασιζόμαστε σε πολιτικές αποφάσεις που δεν έχουν πάντα σχέση με την επιστήμη.

Συμπέρασμα:

Τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα δείγμα από την αντι-ΓΤΟ προπαγάνδα. Έχω και παλαιότερα αναφερθεί στο θέμα αντιμετωπίζοντας και άλλα επιχειρήματα. Μέχρι στιγμής τα περισσότερα βασίζονται στο συναίσθημα και όχι στη λογική και αυτά που μοιάζουν λογικά τελικά καταρρίπτονται όταν ελέγχονται.

Είμαι υπέρ των ελέγχων στους ΓΤΟ. Είμαι υπέρ των αυστηρών ελέγχων. Το ότι υπάρχουν τρόφιμα που έχουν μεταλλαχθεί με χημικά ή χρήση ραδιενέργειας εκτός εργαστηρίου, δεν ελέγχονται και θεωρούνται οργανικά, είναι ένα ζήτημα ασφάλειας, υποκρισίας, άγνοιας και διπλών στάνταρ.

Το απαραίτητο, σε κάθε περίπτωση, είναι να υπάρχει σωστός και συνεχής έλεγχος και αυτό σήμερα υπάρχει για τους ΓΤΟ και δεν πρέπει να αλλάξει. Τα μαθήματα  που έχουμε πάρει από ανεξέλεγκτες αγορές είναι πολλά και άσχημα (δείτε ομοιοπαθητική).

Η καμπάνια κατά των ΓΤΟ είναι κυρίως μια συναισθηματική αντίδραση στο φόβο και την ανησυχία, και δεν βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα.

Οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες δεν είναι επικίνδυνες

-«Κι άλλο αναψυκτικό θα πιείς;»

-«Ναι, άλλο ένα, γιατί;»

-«Γιατί αγόρι μου δεν σου κάνουν καλό»

-«Γιατί ρε μάνα;»

-«Άσε τον μαμά, νομίζει πως τα ξέρει όλα.» λέει η αδερφή μου

-«Μα δεν είπα πως τα ξέρω όλα, αντιθέτως ρώτησα να μάθω γιατί!»

-«Ναι, σε ξέρω, μόλις σου πω κάτι θα αρχίσεις να με ρωτάς πως το ξέρω, ποιές έρευνες το λένε και άλλα παρόμοια.»

-«Κακό είναι να βεβαιώνουμε τις πηγές μας;»

-«Εσύ να βεβαιώνεις ότι θες, ο κόσμος έχει βουίξει πως η ασπαρτάμη κάνει κακό, οπότε κάνε ότι θες.»

Το παραπάνω είναι μέρος ενός οικογενειακού διαλόγου, όσο καλύτερα μπορώ να τον θυμηθώ, μιας και έγινε πριν καιρό. Από τότε δεν ήθελα να ασχοληθώ με τα τεχνητά γλυκαντικά και ο βασικός λόγος είναι πως έπρεπε να κάνω αρκετό ψάξιμο και να βρω αρκετές πηγές και δεν είχα διάθεση. Αντιθέτως άρχισα να μαζεύω πηγές μία μία, όπως εμφανίζονταν κάθε μέρα, εβδομάδα στα νέα του υπολογιστή μου.

Τελικά έχω μαζέψει αρκετές για να παρουσιάσω την άποψη της επιστήμης για το θέμα.

Αντίθετα με την «κοινή» άποψη, οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες δεν προκαλούν καρκίνο, αυτισμό, πάρκινσον, αλτσχάιμερ, πνευμονία και πονόλαιμο.

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Δέχομαι πως είναι λογικό οι άνθρωποι να φοβούνται κάτι που δεν ξέρουν. Με τους ρυθμούς που τρέχει η τεχνολογία θα ήταν περίεργο αν εμείς μπορούσαμε να την ακολουθήσουμε σε ικανοποιητικό βαθμό. Παράλληλα με το φόβο του νέου υπάρχει και η επίσης υπερβολική αγάπη σε οτιδήποτε φυσικό, η οποία έχουμε δει πολλές φορές πόσο αδικαιολόγητη είναι.

Ο συνδυασμός των δύο πολλές φορές οδηγεί σε φοβίες που δεν βασίζονται σε λογικά επιχειρήματα αλλά σε συναισθήματα, μύθους και παραπληροφόρηση.

Από τις τεχνητές γλυκαντικές ουσίες που χρησιμοποιούμε, τρεις ξεχωρίζουν για την ιστορία που τις ακολουθεί.

artificialsweeteners

1. Ζαχαρίνη

Η ζαχαρίνη είναι από τις πιο παλιές τεχνητές γλυκαντικές ουσίες. 50 έρευνες έχουν γίνει για τις συνέπειες της ζαχαρίνης σε αρουραίους. Σε 20 από αυτές οι αρουραίοι έτρωγαν ζαχαρίνη για 1,5 χρόνια! 19 από αυτές τις έρευνες δεν βρήκαν τίποτα. 1 από αυτές βρήκε αυξημένες πιθανότητες καρκίνου της ουροδόχου, αλλά μη βιάζεστε να καταλήξετε σε καταδικαστική απόφαση μιας και ήταν σε ένα είδος αρουραίου που είναι επιρρεπές σε μολύνσεις από το παράσιτο της ουροδόχου, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.
Οι επιστήμονες όμως, σωστά, δεν σταμάτησαν σε αυτές τις 50 έρευνες και προχώρησαν σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.
Δοκίμασαν το ίδιο σε δύο γενιές αρουραίων, μπαμπά και γιόκα ή κόρη. Τα στοιχεία έδειξαν πως οι αρσενικοί αρουραίοι της δεύτερης γενιάς είχαν αυξημένο ρίσκο για…..έλα….μαντέψτε…..καρκίνου της ουροδόχου. Εξαιτίας αυτών των αποτελεσμάτων κάποιες χώρες απαγόρευσαν τη ζαχαρίνη ενώ στις ΗΠΑ άρχισαν να βάζουν προειδοποιήσεις στα προϊόντα που την περιείχαν. Αλλά ο σύνδεσμος μεταξύ ζαχαρίνης και καρκίνου δεν βρέθηκε όμως στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια αυτός ο ασθενής σύνδεσμος μεταξύ ζαχαρίνης και καρκίνου της ουροδόχου που βρέθηκε στους αρουραίους, δεν βρέθηκε στους ανθρώπους.
Μεταγενέστερες έρευνες έδειξαν πως καρκίνος στους αρουραίους δεν σημαίνει και καρκίνος στους ανθρώπους. Για παράδειγμα, αν δώσεις στους αρουραίους βιταμίνη C, σε ίδιες ποσότητες με της ζαχαρίνης, θα προκαλέσει καρκίνο της ουροδόχου.
Αλλά κανείς δεν προσπαθεί να καταργήσει τη βιταμίνη C και μάλιστα στο internet πωλείται σαν φάρμακο κατά του καρκίνου! Εντυπωσιακό;
Από τα παραπάνω καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία πως η ζαχαρίνη προκαλεί καρκίνο. Πάμε στο επόμενο.
2. Συκλαμίδη (ελπίζω να το μεταφράζω σωστά)
Το 1958 δόθηκε έγκριση από το FDA για χρήση της συκλαμίδης στην Αμερική. 20 χρόνια αργότερα μια έρευνα έδειξε πως η συκλαμίδη αύξανε τις πιθανότητες καρκίνου…πάμε πάλι…μαντέψτε…ναι, στους αρουραίους. Αυτό βέβαια είχε σαν αποτέλεσμα να απαγορευτεί σε διάφορες χώρες. Μερικά χρόνια αργότερα ξανά επετράπη η κυκλοφορία παντού εκτός των ΗΠΑ.
Σε μια έρευνα οι επιστήμονες τάισαν ομάδες πιθήκων 0 ποσότητες συκλαμίδης (control group), 100γρ/σωματικό κιλό συκλαμίδη ή 500γρ/σωματικό κιλό συκλαμίδη για 24 χρόνια κάθε μέρα! 500γρ/κιλό είναι σαν να πίνουμε 30 κουτάκια αναψυκτικού την ημέρα. Τώρα αυτό το εντυπωσιακό νούμερο φανταστείτε πως το πολλαπλασιάζετε για κάθε μέρα του χρόνου, για 24 χρόνια! Ακόμα και εγώ που λατρεύω τα αναψυκτικά δεν μπορώ να καταναλώσω πάνω από 5 κουτάκια, όχι 30. Πόσο μάλλον για 24 χρόνια!
Στο τέλος της έρευνας οι μαϊμούδες θανατώθηκαν και έγινε αυτοψία. 3 από αυτές στα γκρούπ που έπαιρνε συκλαμίδη είχαν καρκίνο. Αλλά ήταν διαφορετικά είδη καρκίνου σε διαφορετικά μέλη του σώματος και ήταν κοινοί τύποι καρκίνου σε μαϊμούδες.
Το συμπέρασμα ήταν πως δεν υπήρχε κίνδυνος ακόμα και με τόση συκλαμίδη που ίσως να ξεχείλιζε από τα αυτιά των συμπαθών πρωτευόντων. Παρολαυτά η πολιτική των ΗΠΑ δεν άλλαξε και η συκλαμίδη δεν άρχισε να ξανακυκλοφορεί.
3. Ασπαρτάμη
Εγκρίθηκε το 1981 από το FDA αλλά οι τρομακτικές ιστορίες ξεκίνησαν το 1996. Μια έρευνα εμφανίστηκε που έλεγε πως υπήρχε αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου του εγκεφάλου και έθετε το ερώτημα αν υπάρχει σχέση μεταξύ καρκίνου και ασπαρτάμης.
Καταλαβαίνετε πως τα ΜΜΕ έκαναν πάρτυ. Άρθρο σε άρθρο, στόμα σε στόμα, μια απλή υπόθεση πήρε γιγαντιαίες διαστάσεις και ακόμα και σήμερα δεν έχει κάτσει ο κουρνιαχτός.
Αυτό που όλοι όμως αμελούν να αναφέρουν είναι πως έρευνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών Καρκίνου έδειξαν πως η αύξηση σε αυτό το είδος καρκίνου, το οποίο η έρευνα συνδέει με την ασπαρτάμη, άρχισε το 1973, 8 χρόνια πριν κυκλοφορήσει η ασπαρτάμη!
Επίσης, τα περισσότερα περιστατικά καρκίνου τα έβλεπαν σε άτομα άνω των 70 που δεν είναι και οι μεγαλύτεροι λάτρεις αναψυκτικών διαίτης.
Μια έρευνα double blind σε ανθρώπους που αυτο-αποκαλούνταν «ευαίσθητοί στην ασπαρτάμη», έδειξε πως η ασπαρτάμη δεν προκαλεί πονοκεφάλους, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονταν.
Άλλη έρευνα έδειξε πως η ασπαρτάμη δεν επηρέαζε τη μνήμη, τη συμπεριφορά ή τη διάθεση.
Μια ακόμα έρευνα του 2006 ακολούθησε περισσότερους από 285.000 άνδρες και 190.000 γυναίκες και δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ ασπαρτάμης και λευχαιμίας ή καρκίνου του εγκεφάλου.
Τελικά υπάρχει κάποιο πρόβλημα που να προκύπτει από την κατανάλωση των τεχνητών γλυκαντικών; Ίσως ένα. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος πίνει ένα light ποτό και μετά, βασισμένος στο γεγονός πως δεν πήρε πολλές θερμίδες από αυτό, αποφασίζει να φάει μια πάστα ακόμα σαν επιβράβευση για την επιλογή του. Τέτοιες συμπεριφορές οδηγούν βέβαια σε παχυσαρκία, αλλά για αυτό δεν φταίνε οι γλυκαντικές, αλλά το μυαλό μας.
Αρκετοί θα μου πουν «αν σου αρέσουν τόσο πολύ να τα τρως εσύ». Δεν έχω αντίρρηση με αυτό το σχόλιο. Προφανώς ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να καταναλώσει ότι θέλει και εγώ δεν προσπαθώ να αλλάξω τις συνήθειες κανενός. Αυτό που με ενοχλεί, όπως συνήθως, είναι οι δηλώσεις που δεν βασίζονται στα στοιχεία, αλλά στους μύθους και στις προσωπικές εμπειρίες, που έχουμε πει πόσο άχρηστες είναι για τη δημιουργία ασφαλών συμπερασμάτων.
Κάθε μέρα τα παιδιά μου ζητάνε ένα σωρό γλυκά. Κάποια τα παίρνουν, τα περισσότερα όχι. Με βάση όλα τα παραπάνω, αν είχα να επιλέξω μεταξύ ενός αναψυκτικού με ζάχαρη και ενός με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, θα επέλεγα εύκολα το δεύτερο γιατί πλέον γνωρίζουμε τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η υπερκατανάλωση ζάχαρης. Δεν μπορεί να δέχεστε τις έρευνες που δείχνουν τα προβλήματα της ζάχαρης και να μην δέχεστε τις έρευνες που δείχνουν την ασφάλεια των τεχνητών γλυκαντικών!
Ή μήπως μπορείτε;
ΠΗΓΕΣ