Category Archives: Movies

Horror Movie Day Care

Σήμερα βρήκα αυτό το μικρό διαμάντι!

Μπορώ να πω πως, ως fan των ταινιών τρόμου, έχω δει όλες τις ταινίες που εμφανίζονται στο βίντεο.

Προφανώς είναι για αυτούς που έχουν τα ίδια κινηματογραφικά γούστα με εμένα.

Καλή διασκέδαση.

Advertisements

Περί American Sniper

Εδώ και καιρό περίμενα το American Sniper, μια ταινία που μιλάει για την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ, αλλά κυρίως για τον Chris Kyle, έναν Navy Seal, ακροβολιστή που λέγεται πως είχε σκοτώσει 160 άτομα.

sniper poster

Στην ταινία παίζει ο Bradley Cooper που μου αρέσει σαν ηθοποιός και σκηνοθετεί ο Clint Eastwood, που μας έχει δώσει μερικές εξαιρετικές ταινίες.

Περίμενα λοιπόν με αγωνία αυτή τη ταινία και τελικά κατάφερα να τη δω.

Τα συναισθήματα ανάμικτα.

Υπάρχουν δύο τρόποι να δεις αυτή τη ταινία. Ο ένας είναι σαν Αμερικάνικη προπαγάνδα υπέρ του στρατού, του πολέμου στο Ιράκ και, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι Έλληνες όχι μόνο μισούμε τους Αμερικάνους αλλά μας αρέσει να τους μισούμε. Σίγουρα όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι, αν και δεν έχω έρευνα για το θέμα.

Ο άλλος τρόπος είναι να τη δεις σαν ταινία και να τη κρίνεις. Εγώ δεν μπόρεσα να το κάνω και θα σας πω γιατί παρακάτω.

Αυτή η ταινία έχει προκαλέσει πολύ συζήτηση και στην Αμερική και ο λόγος είναι διότι πολλοί Αμερικάνοι εξέφρασαν ρατσιστικά συναισθήματα και συνθήματα κατά των Ιρακινών. Παραδείγματα Θα βρείτε στα τουι, παρακάτω.

Η ταινία δεν είναι μόνο ιστορικά ανακριβής, αλλά ακόμα και το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε, βιβλίο που έγραψε ο ίδιος ο Chris Kyle, τα λέει διαφορετικά.

kyle

Για παράδειγμα, η σκηνή με την οποία ανοίγει η ταινία, όπου μια μητέρα δίνει στο μικρό γιό της μια χειροβομβίδα με την οποία να σκοτώσει την αμερικάνικη περίπολο, δεν υπάρχει στο βιβλίο. Ο ίδιος ο Kyle μιλάει μόνο για μια γυναίκα και όχι μια γυναίκα με παιδί.

Κάποιοι μπορεί να πουν πως πρόκειται για ένα απλό κινηματογραφικό κόλπο ώστε να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η ταινία και θα ήταν λογικό αυτό, αν δεν υπήρχαν και άλλα πολλά προβλήματα. Τα βασικότερα είναι πως σε όλη τη ταινία δεν υπάρχει ούτε ένας καλός Ιρακινός, όλοι είναι μέλη της Αλ Κάιντα, όλοι αξίζουν να πεθάνουν, ο Kyle τους αποκαλεί καθάρματα και η ταινία υποστηρίζει αυτό το χαρακτηρισμό και βέβαια οι Ιρακινοί έχουν από ελάχιστα λόγια μέχρι καθόλου.

Αν στα παραπάνω προσθέσεις και μια φανταστική μονομαχία με ένα Ιρακινό ακροβολιστή (Μοχάμεντ) και έναν φανταστικό χαρακτήρα, τον Χασάπη, έναν Ιρακινό μέλος της Αλ Κάιντα που βασανίζει μέχρι και παιδιά χρησιμοποιώντας ένα τρυπάνι καθώς τον προφυλάσσει ο Μοχάμεντ, καταλαβαίνουμε πως η ταινία μοιάζει να είναι περισσότερο προϊόν μυθοπλασίας παρά βιογραφική.

Είναι εντυπωσιακό αλλά σε κανένα σημείο της ταινίας, όχι μόνο δεν βλέπεις την άποψη της άλλης πλευράς, αλλά δεν γίνεται καν προσπάθεια να παρουσιαστεί έστω και ένα ψήγμα αυτής της άποψης. Τα πράγματα είναι σχεδόν καρτουνίστικα ξεκάθαρα: οι κακοί είναι πολύ κακοί και οι καλοί είναι πολύ καλοί.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, με ελάχιστο ψάξιμο μαθαίνει κανείς πως ο ίδιος ο Kyle ήταν προβληματικός χαρακτήρας. Όχι δεν με ενδιαφέρει το αν σκότωσε 160 ή 255 ή οποιοδήποτε τεράστιο νούμερο, αν και ακόμα και το 160 μου φαίνεται τεράστιο για ένα στρατιώτη. Μοιάζει σαν να έβρισκε μπροστά του μόνο «κακούς» σε όλη του τη θητεία στο Ιράκ. Εντυπωσιακά μεγάλο νούμερο που με κάνει να αμφιβάλλω, αλλά δεν έχω στοιχεία να το καταρρίψω οπότε το δέχομαι και προχωράω.

Όπως φαίνεται λοιπόν ο Kyle, όταν γύρισε από το Ιράκ, είχε διάφορα ψυχολογικά προβλήματα και ίσως να του έλλειπε ο ρόλος του «Θρύλου», όπως τον αποκαλούσαν στο Ιράκ, και προσπαθούσε να φτιάξει ιστορίες για να τραβήξει τη προσοχή του κόσμου. Τα ψέματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, από το δήθεν καυγά του με τον Τζέσι Βεντούρα, μέχρι τη δολοφονία δύο carjackers των οποίων τα πτώματα δεν βρέθηκαν ποτέ.

Από την άλλη, μπορεί κάποιος να δει την ταινία καλλιτεχνικά και να κρίνει σκηνοθέτη, σενάριο, ηθοποιούς, κτλ. Αλλά εγώ δεν μπόρεσα.

Αν και δεν διακατέχομαι από μίσος για τους Αμερικάνους, έχω και καλούς φίλους από αυτή τη χώρα, αν και μπορώ να καταλάβω γιατί ένας στρατιώτης κάνει ότι περνά από το χέρι του για να σώσει τους αδερφούς στρατιώτες από το θάνατο, η ταινία με έχασε με τις υπερβολές της και το μονόπλευρο χαρακτήρα.

Ενοχλήθηκα ακόμα περισσότερο όταν έμαθα πως αγνοήθηκαν ακόμα και οι Αμερικάνοι βετεράνοι που έχουν μιλήσει κατά του πολέμου.

Ίσως ο Eastwood να μην περνά την καλύτερη περίοδο της ζωής του. Δεν ξεχνάω πριν μερικά χρόνια, στο συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων, όπου μίλαγε για 15 περίπου λεπτά σε μια άδεια καρέκλα, σε ένα μονόλογο που μόνο τραγικό μπορεί κανείς να τον χαρακτηρίσει.

Δεν ξέρω. Όποιος θέλει τη βλέπει. Βαρετή δεν τη λες με τίποτα. Αν κάποιος είναι σαν εμένα και εκτιμά μια καλή πολεμική ταινία, αυτή είναι ιδανική επιλογή.

Από την άλλη ας έχουμε υπόψη πως δεν πρόκειται για ιστορική ταινία, είναι εντυπωσιακά μονόπλευρη και εκνευριστικά αδιάφορη για την ανάπτυξη των διλημμάτων που προκύπτουν από τέτοιους πολέμους.

Αλλά δεν χρειάζονται υπερβολές. Δεν είναι παρά μια ταινία.

Τα τουί που έλεγα:

sniper3 sniper4 sniper5 sniper6 sniper7 snipper1 snipper2

Τηλεκίνηση;

Το βίντεο είναι ένας πανέξυπνος τρόπος για να διαφημιστεί η νέα ταινία Carrie. Για όσους δεν έχουν δει την πρωτότυπη ταινία αλλά ούτε έχουν διαβάσει και το ομώνυμο βιβλίο του Stephen King, το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Κατά τ’ άλλα, το βίντεο αυτό είναι και ένας τρόπος να δούμε πόσο εύκολο είναι α πιστέψουμε σε κάτι ειδικά όταν έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια με σκοπό να μας εξαπατήσουν.

Οι εκφράσεις των «θυμάτων» είναι όλα τα λεφτά και δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να κάνει τον «βαρυκόκκαλο κύριο» να αφήσει το ντόνατ του!

Star Trek – Into Darkness

ImageΠολύ συζήτηση γίνεται και για το ποιός θα είναι ο «κακός» αυτής της ταινίας, μιας και στην ουσία έχει δύο, αλλά και το ποιά χαρακτηριστικά θα έχει. Ο ίδιος ο ηθοποιός (Benedict Cumberbatch) είπε πως ο J.J. Abrams του ζήτησε να είναι ένα κράμα  Hannibal Lecter, Jack στο ‘The Shining’ και Joker στο ‘Batman. Υποθέτω πως μιλούσε για τον Heath Ledger και όχι τον Jack Nicholson. Δεν ξέρω αν αυτό είναι εφικτό αλλά σίγουρα θα είναι ενδιαφέρον.

A great deal of discussion is going on about the new Star Trek movie and the fact that it is not clear just who the main villain will be. One of the two villains (Benedict Cumberbatch) said that J.J. Abrams asked him to create his villain out of Hannibal Lecter, Jack from the Shining, and The Joker from Batman. I can only assume that he was talking about Heath Ledger and not Jack Nicholson. I don’t know if this villain can be created but it’s going to be interesting!

In any case this movie is highly anticipated, by me anyway!

Dredd

images-2

(for the English translation and reference scroll down)

Όταν ήμουν μικρότερος διάβαζα με μανία το εβδομαδιαίο περιοδικό «Αγόρι», ένας τίτλος που αν χρησιμοποιούταν σήμερα θα υποθέταμε αυτομάτως πως πρόκειται είτε για περιοδικό για ομοφυλόφιλους, είτε για παιδαιραστές.

Τίποτα από τα δύο δεν ήταν. Επρόκειτο για μια συλλογή κόμικ από διάφορους δημιουργούς με στόχο αγόρια που θέλανε να γίνουνε άντρες μια ώρα αρχύτερα. Από όλες αυτές τις ιστορίες, από όλους αυτούς τους ήρωες θυμάμαι μόνο έναν. Δεν είχε υπερδυνάμεις, δεν ήταν μεταλλαγμένος ούτε ήρθε από άλλο πλανήτη. Δεν ήταν όμορφος ή τουλάχιστον δεν ξέρουμε αν ήταν όμορφος διότι δεν βλέπαμε ποτέ το πρόσωπό του. Ήταν πάντα κρυμμένο κάτω από το κράνος. Οδηγούσε μια απίστευτη μηχανή, είχε ένα μοναδικό όπλο ήταν μονίμως αξύριστος, και ποτέ μα ποτέ δεν χαμογελούσε. Ήταν η επιτομή της σκληράδας, της νομιμότητας, της αδιαλλαξίας και της δικαιοσύνης. Ήταν αστυνομικός, ένορκος και δήμιος μαζί. Ήταν ο Δικαστής Ντρέντ.

Μερικά χρόνια πριν ο Συλβέστερ Σταλλόνε μας έδωσε μια απίστευτα «Χολιγουντιανή» έκδοση αυτού του χαρακτήρα και η απογοήτευσή μου ήταν μεγάλη. Ο Ντρεντ είχε χιούμορ, είχε γυναίκες, αυτοκίνητα, και σαν να μην έφταναν αυτά, βλέπαμε το πρόσωπό του. Είχα δακρύσει, όχι από χαρά.

images

Ήρθε το 2012 και σχεδόν έφυγε, αλλά λίγο πριν φύγει, το Χόλλιγουντ, εκεί που λες τί άλλο νερόβραστο θα μας δώσει, εμφάνισε τον νέο Ντρεντ. Αυτός είναι όλα όσα πρέπει! Ένας πραγματικός τιμωρός του εγκλήματος σε μια παρηκμασμένη κοινωνία, με την ανρθωπότητα να θερίζει τους καρπούς της καταστροφής που η ίδια προκάλεσε και τη κοινωνία ένα βήμα πριν τη καταστροφή. Μόνη αχτίδα ελπίδας και δίκαιου οι Δικαστές, αλλά όχι όλοι.

images-4Σήμερα είδα τη ταινία και μπορώ να πω πως για 1,5 ώρες με έβαλε στο κόσμο της, όχι εξαιτίας των εφέ, της σκηνοθεσίας ή των χαρακτήρων, αλλά γιατί μου έδωσαν πίσω τον Δικαστή Ντρεντ. Μαζί με μεγάλες δόσεις αυτοσαρκασμού και πίσω-από-σφιχτά-χείλια-χιούμορ, φτιάχτηκε μια ταινία που αξίζει όσο λίγες. Ο Ντρεντ του Σταλόνε ήταν ένα έγκλημα. Αυτός ο Ντρεντ (Carl Urban) είναι η δικαιοσύνη.

English Translation

When I was younger I used to read the weekly magazine called “Boy”, a title that if used today we would automatically think that it’s either a homosexual magazine or one for pedophiles.

It was neither. It was a collection of comics from various artists and it was targeted to boys who couldn’t wait to become men. Of these stories, of all those heroes, I remember only one. He didn’t have superpowers, he wasn’t a mutant or came from an other planet. He wasn’t handsome, but we couldn’t really tell. He was always hiding behind his helmet. He rode a huge bike, had an amazing gun, never shaved and was the definition of toughness, of intolerance, of justice. He was a cop, jury and executioner together. He was Judge Dredd.

Some years ago, Sylvester Stallone gave us an amazingly Hollywood-esque version of this character and my disappointment was great. Dredd had humor, women, cars and as if that wasn’t enough, we could see his face. I was in tears, not ones of joy.

2012 came and is almost gone, but just before it left, Hollywood, just when you wonder what other tasteless mush it’s going to produce, gave us the new Dredd. This one is all that he should be. A true punisher of crime in a decadent society, with humanity reaping the fruit of it’s self-inflicted destruction, a society one step before collapse. Only ray of hope and justice the Judges, but not all.

Today I saw the movie and I can say that for 1.5 hours it placed me inside it’s world not because of the visual effects, it’s direction or it’s characters, but because they gave me back Judge Dredd. Along with huge doses of self-sarcasm and behind-pursed-lips-humor, they made a movie that is worthy. Stallone’s Dredd was a crime. This Dredd (Carl Urban) is justice.

http://www.imdb.com/title/tt1343727/

http://www.rottentomatoes.com/m/dredd_3d/

images-3

The Dark Night Rises – Movie Review

Πριν από μερικές ημέρες είχα γράψει πως η ποιότητα μιας ταινίας είναι ανάλογη της ποιότητας των “κακών” της. Το The Dark Night Rises ανήκει χωρίς αμφιβολία σε αυτή ακριβώς τη κατηγορία.

Πρόκειται για μια ταινία όπου ο κακός είναι τόσο “καλός” που γεμίζει την οθόνη. Δεν είναι μόνο ο χαρακτήρας του ή τα κίνητρά του, δεν είναι η φαντασία που έχει στην εκτέλεση των εγκλημάτων του ή το μίσος που ξεχειλίζει για τον δικό μας ήρωα ή τους κατοίκους της πόλης. Είναι που όσο βρίσκεται στην οθόνη κάθε ανάσα που παίρνουμε ακούγεται σαν τη δική του, πιεσμένη και δύσκολη.

Ο Μπέιν είναι ένας από τους καλύτερους κακούς που έχουν περάσει από τις ταινίες Batman και ταιριάζει τέλεια με το συνεργάτη του που θα παραμείνει ανώνυμος για να μη κλέψω κάτι από αυτούς που δεν έχουν δει τη ταινία.

Από την άλλη μεριά ο Batman είναι άνθρωπος, επιρρεπής στα λάθη και τις ανθρώπινες αδυναμίες, δεν θέλει να ζήσει και η ζωή του δεν έχει νόημα. Αυτός ο Batman πρέπει πρώτα να νικήσει το εαυτό του και μετά να  ελπίζει ότι θα νικήσει  τον Μπέιν.

Πραγματικά μια εξαιρετική ταινία που δικαιώνει όλους όσους ασχολήθηκαν με αυτή και δείχνει για άλλη μια φορά πως δεν είναι μόνο οι μεγάλοι ρόλοι, αλλά και οι μικροί που αν είναι πετυχημένοι τότε έχουμε ένα εξαιρετικό σύνολο. Αναφέρομαι στον Michael Cane ο οποίος για άλλη μια φορά δίνει ρεσιτάλ και όσο είναι στην οθόνη κλέβει τη παράσταση, με ένα χαμόγελο, ή μια απλή κίνηση.

Όσοι δεν την έχουν δει ακόμα δεν πρέπει να τη χάσουν. Εγώ θα τη ξαναδώ.

English Translation

Some days ago I had mentioned that the quality of a movie is directly correlated to the quality of it’s villains. This is the case with this movie as well.

Bane is a villain that not only fills the screen, but also your mind and whenever we see him our breath becomes as forced and difficult as his. His partnership with an accomplice that will remain unknown, until you see the movie, is a great fit and works wonders.

On the other hand Batman is human, plagued by weaknesses and lacks the will to live. He wants to die and until he conquers his faults he will not beat Bane.

In this movie we see how important small roles are and how much they contribute to the story. I am referring to Michael Cane who is such a great actor that only needs one smile or one gesture to steel the show.

All in all this is an excellent movie that should not be missed not just by the fans of the genre, but also anybody who wants to really enjoy more that two and a half hours in a movie theater.