Category Archives: Critical Thinking

Πως δημιουργείται η νοοτροπία του βιασμού

Η κουλτούρα του βιασμού έχει πολλές εκφάνσεις, αλλά μια από αυτές γίνεται προφανής όταν ένας άντρας λέει πως βίασε μια γυναίκα διότι αυτή τον προκάλεσε με κάποιο τρόπο.

Ακόμα και σε μια κοινωνία σαν την Ελληνική που είναι αρκετά προχωρημένη σε πολλά θέματα χειραφέτησης των γυναικών, η νοοτροπία αυτή εμφανίζεται πιο συχνά από ότι θα περιμέναμε.

Για παράδειγμα, έχουμε ακούσει πολλές φορές πως μια γυναίκα που φοράει «προκλητικά ρούχα» και άρα «πάει γυρεύοντας».

Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, το «προκλητικό» του ρούχου είναι εντελώς υποκειμενικό και, στη τελική, η κάθε γυναίκα θα έπρεπε να έχει δικαίωμα να φορέσει οτιδήποτε νομίζει η ίδια πως είναι ωραίο. Αν εμάς δεν μας αρέσει τότε μπορούμε να μη τη κάνουμε παρέα, αλλά ο βιασμός δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση από τις ενδυματολογικές της επιλογές.

Σε κάποιους μπορεί αυτά να ακούγονται υπερβολικά αλλά πρόσφατα είχαμε ένα εντυπωσιακό παράδειγμα του πως καλλιεργείται η νοοτροπία του βιασμού σε μικρά παιδιά.

Στο Τεννεσσί των ΗΠΑ, μια γυναίκα κατέβηκε με το φίλο της στη πισίνα του συγκροτήματος κατοικιών όπου έμεναν.

Η γυναίκα αυτή φορούσε ένα ολόσωμο μαγιό. Μέσα σε μερικά λεπτά δέχθηκε παρατήρηση από τη διαχείριση του συγκροτήματος πως το μαγιό της ήταν ακατάλληλο. Όταν πήγε στο γραφείο να πάρει εξηγήσεις, μια γυναίκα της είπε πως το σώμα της είναι ακατάλληλο και μπορεί να προκαλέσει σεξουαλικά τους νεαρούς. Της είπε επίσης πως δεν θα επέτρεπε σε παιδιά να είναι μαζί της στον ίδιο χώρο διότι θα «τους μπουν ιδέες».

Αν θέλετε λεπτομέρειες δείτε εδώ τη περιγραφή του φίλου της κοπέλας.

Screen Shot 2017-06-23 at 7.16.33 p.m.

Το αν εμάς μας φαίνεται προκλητικό το μαγιό ή το σώμα της κοπέλας είναι αδιάφορο. Αυτό που έχει σημασία είναι πως η κυρία που της έκανε παρατήρηση θεωρεί λογικό πως μια γυναίκα πρέπει να ντύνεται με συγκεκριμένο τρόπο ώστε να μη προκαλεί τους νέους διότι δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους. Με άλλα λόγια, αν προκληθούν αρκετά, θα ήταν ικανοί ακόμα και να βιάσουν.

Αντί αυτή η κυρία να εκπαιδεύει τα παιδιά της στο να ελέγχουν τον εαυτό τους και τις ορμές τους, πιστεύει πως πρέπει οι γύρω της να προσαρμοστούν στις δικές τους ιδιοτροπίες. Έτσι λοιπόν, είναι πιθανόν, αυτά τα αγόρια να διαπράξουν ένα βιασμό και μετά να χρησιμοποιήσουν τη δικαιολογία πως προκλήθηκαν.

Αν δεν εξηγήσουμε στα παιδιά μας πως δεν υπάρχει δικαιολογία για το βιασμό και πως όταν κάποιος δεν έχει συναινέσει για σεξ δεν προχωράμε, η νοοτροπία του βιασμού δύσκολα θα ηττηθεί.

Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσεις τους αντιεμβολιαστές

Πρόσφατα στο time line βρέθηκε η παρακάτω ιστορία.

αντιβαξ

Με λίγα λόγια, η παραπάνω μητέρα μας λέει πως ο γιος της πέθανε από κοκκύτη όταν ήταν 1 μηνός. Η μητέρα ήταν κατά των εμβολίων και πιστεύει πως αν είχε εμβολιάσει τον γιο της τα πράγματα θα ήταν χειρότερα.
Πως γίνονται τα πράγματα χειρότερα από το θάνατο δεν ξέρω.

Μετά το θάνατο του βρέφους ο πατέρας πήρε τη μικρή κόρη και την εμβολίασε. Αυτό θύμωσε τη μητέρα που ζήτησε βοήθεια από τους φίλους της στο Facebook που πιστεύουν ακριβώς τα ίδια με αυτή.

Η ιστορία δεν είναι νέα ούτε και πρωτότυπη. Ίσως τελικά το παιδί να μην μπορούσε να σωθεί από εμβόλιο μιας και αυτό για τον κοκκύτη γίνεται στο δεύτερο μήνα, αλλά αυτός που μετάδωσε την ασθένεια έφταιγε σίγουρα που δεν είχε εμβολιαστεί. Αλλά αυτή τη συζήτηση την έχουμε ξανακάνει.

Τι θα μπορούσαμε να είχαμε πει σε αυτή τη γυναίκα για να της αλλάξουμε τη γνώμη; Η εμπειρία και η επιστήμη λένε «τίποτα». Αντιθέτως, όταν τα άτομα που έχουν ένα πιστεύω για οποιοδήποτε θέμα έρχονται αντιμέτωπα με επιχειρήματα που πάνε κόντρα (backfire effect) σε αυτό το πιστεύω τότε αντιδρούν πιο έντονα και τελικά τα επιχειρήματα αυτά ενισχύουν την πίστη τους, αντί να τη γκρεμίσουν.

Με άλλα λόγια, ότι και να λέμε, ότι και να γράφουμε, η μερίδα του πληθυσμού που έχει ήδη αποφασίσει για κάποιο θέμα, όπως ο εμβολιασμός, δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη ότι και αν πούμε. Η παραπάνω μητέρα έχασε το παιδί της και παρόλαυτά αρνείται να αλλάξει γνώμη. Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη «σφαλιάρα» από το θάνατο ενός παιδιού. Τι θα μπορούσες λοιπόν να πεις σε αυτή τη γυναίκα ώστε να αλλάξει γνώμη; Τίποτα.

Οπότε τι κάνουμε;

Είναι σημαντικό να ξέρουμε πως όλες οι προσπάθειές μας να μιλήσουμε τη γλώσσα της λογικής απευθύνονται αποκλειστικά και μόνο σε αυτούς που δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμα, αυτούς που δεν έχουν πιστέψει και δεν έχουν αποφασίσει. Αυτοί έχουν ακόμα ελπίδες.

Για αυτούς που έχουν αποφασίσει, η μόνη λύση είναι η γελοιοποίηση της ιδέας. Προσοχή, δεν μιλάμε για γελοιοποίηση του ανθρώπου αλλά της ιδέας, κάτι που όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται κιόλας όταν η ιδέα είναι τραγικά ηλίθια, όπως αυτή των αεροψεκασμών, της επίπεδης γης, ή των κακών εμβολίων.

Η γελοιοποίηση έχει αποτέλεσμα διαφορετικό από το λογικό επιχείρημα. Ενώ το επιχείρημα επιχειρεί να χτυπήσει κάποιο αντίστοιχο επιχείρημα της άλλης πλευράς, η γελοιοποίηση έχει ως στόχο να κάνει την ιδέα μη ελκυστική. Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά ζώα και ως τέτοια, η επιλογή ομάδων στις οποίες ανήκουμε είναι σημαντική για τη θέση μας στη κοινωνία. Αν όμως η ομάδα στην οποία σκεφτόμαστε να μπούμε υποστηρίζει μια γελοία ιδέα, μια ιδέα που χλευάζεται από τη κοινωνία, τότε θα το επανεξετάσουμε και ίσως να την απορρίψουμε.

Το αντικίνητρο της γελοιοποίησης είναι ίσως ακόμα πιο δυνατό και από τη παρουσίαση ενός λογικού επιχειρήματος καθώς το κοινωνικό status είναι εξαιρετικά σημαντικό για όλους μας.

Συνεπώς η γελοιοποίηση μιας ιδέας δεν είναι απλώς αποτελεσματικό αλλά είναι και θεμιτό όπλο στον πόλεμο με τη ψευδοεπιστήμη.

Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε στη πολιτική ορθότητα να μας αποτρέψει να χρησιμοποιήσουμε τη γελοιοποίηση της ιδέας ως όπλο. Αρκετά θύματα έχουμε ήδη.

Η Φινλανδία δεν υπάρχει

Όλες οι θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν έχουν κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ τους. Το βασικότερο είναι πως οι «πιστοί» επιλέγουν να αγνοήσουν τις πληροφορίες που πάνε κόντρα στη θεωρία και να κρατήσουν μόνο αυτά τα οποία την στηρίζουν, έστω και αδύναμα.

Αυτό το φαινόμενο το έχουμε δει στη θεωρία των αεροψεκασμών, όπου κανείς δεν ασχολείται με το γιγαντιαίο πλήθος των συνωμοτών που χρειάζεται να υπάρχει προκειμένου να υλοποιηθούν οι αεροψεκασμοί παγκοσμίως, στη θεωρία των «κακών» εμβολίων όπου δεν κοιτάζουν τα επίσημα νούμερα που δείχνουν καθίζηση των ασθενειών από τις οποίες μας προστατεύουν, ή στο θέμα των γενετικά τροποποιημένων τροφών όπου επιλέγονται οι περιθωριακές έρευνες που δείχνουν πως αυτές οι τροφές είναι κακές και αγνοούνται οι χιλιάδες που δείχνουν το αντίθετο.

Κάπως έτσι δουλεύει και η θεωρία συνωμοσίας που λέει πως η Φινλανδία δεν υπάρχει.

Για όλους εμάς τους μη-αφυπνησμένους, η Φινλανδία είναι μια από τις Σκανδιναβικές χώρες, συνορεύει με Ρωσία και Σουηδία μεταξύ άλλων και έχει πρωτεύουσα το Ελσίνκι. Πληροφορίες για τη Φινλανδία θα βρείτε παντού, εύκολα θα μάθετε πως όχι μόνο έχει κατοίκους, αλλά μπορείτε κιόλας να ταξιδέψετε εκεί να απολαύσετε το κρύο και τους οδηγούς ράλι.

Screen Shot 2017-06-08 at 9.10.29 a.m.

Για τους αφυπνισμένους όμως η Φινλανδία δεν υπάρχει. Είναι μια συνωμοσία που υφάνθηκε προκειμένου η Ιαπωνία και η Ρωσία να μπορούν να ξεπεράσουν τους περιορισμούς στο ψάρεμα και να ψαρέψουν ανενόχλητες στη θαλάσσια περιοχή όπου εμείς νομίζουμε πως βρίσκεται η Φινλανδία. Βλέπετε, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρωσία είχε πρόβλημα τροφών. Η Ιαπωνία ταυτοχρόνως είχε κάτι παρόμοιο. Έτσι λοιπόν κανόνισαν να εμφανίσουν μια μεγάλη θαλάσσια περιοχή ως ξηρά προκειμένου να μπορούν να ψαρέψουν με την ησυχία τους.

Καταλαβαίνω πως θα δημιουργούνται στο μυαλό σας πολλές ερωτήσεις σχετικά με τη θεωρία, αλλά επιτρέψτε μας να πάρουμε τις απαντήσεις όπως τις δίνει κάποιος στο Reddit.

Ε. Τι γίνεται με τους Φινλανδούς; Είναι όλοι στη συνωμοσία;
Α. Όχι. Οι Φινλανδοί πιστεύουν πραγματικά ότι είναι από τη Φινλανδία. Στην πραγματικότητα, προέρχονται από μικρές πόλεις είτε στο ανατολικό τμήμα της Σουηδίας, στο δυτικό τμήμα της Ρωσίας ή στο βόρειο τμήμα της Εσθονίας.
Ε. Τι γίνεται με το Ελσίνκι; Αυτή είναι μια τεράστια πόλη στην παγκόσμια σκηνή.
Α. Το Ελσίνκι βρίσκεται στην Ανατολική Σουηδία. Οι άνθρωποι που φτάνουν εκεί αεροπορικώς δεν θα προσέξουν πως δεν βρίσκονται στη Φινλανδία.
Ε. Τι συμβαίνει παντού στη Φινλανδία; Είναι πολλά που συμβαίνουν και δεν θα μπορούσαν να κατασκευαστούν όλα.
Α. Το 99% της Φινλανδίας είναι δάσος. Αυτό σημαίνει πως η μεγαλύτερη έκτασή της δεν χρειάζεται να ληφθεί υπόψη όταν μιλάμε για φινλανδική γεωγραφία.
Ε. Γιατί άλλες χώρες το δέχονται αυτό;
Α. Αρχικά ήταν ένα σημάδι καλής θέλησης μεταξύ των δυτικών χωρών και της Σοβιετικής Ένωσης. Ένα διαπραγματευτικό «χαρτί» που θα μπορούσε να παιχτεί. Όμως η Φινλανδία εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο. Είναι πλέον ένα ιδεολογικό κίνητρο, μια χώρα στην οποία όλοι θέλουν να μοιάσουν. Καμία πραγματική χώρα δεν θα μπορούσε να έχει τόσο καλή εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη, ισότητα των φύλων, υψηλά ποσοστά αλφαβητισμού, εθνική σταθερότητα, τη χαμηλότερη κυβερνητική διαφθορά στον κόσμο, υψηλή ελευθερία του τύπου. Είναι ένα ιδανικό, ένας στόχος που επιδιώκουν να πετύχουν οι άλλες χώρες και οι άνθρωποι. Αλλά εδώ βασίζεται και η αμφισβήτηση σχετικά με την ύπαρξη της Φινλανδίας. Καμία χώρα στον κόσμο δεν μπορεί να είναι τόσο καλή.
Ε. Γιατί το όνομα Φινλανδία;
Α. Η χώρα κατασκευάστηκε αρχικά για αλιεία. Τι έχουν τα ψάρια; Πτερύγια. Έτσι Φινλανδία. (σσ. το πτερύγιο στα Αγγλικά είναι «fin»)
E. Τι γίνεται με τη φινλανδική γλώσσα;
Α. Αναζητήστε τις ομοιότητες μεταξύ Ιαπωνικής και Φινλανδικής γλώσσας. Μπορεί να εκπλαγείτε με το πόσο παρόμοιες είναι. Αυτό είναι περίεργο, λαμβάνοντας υπόψη τις τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους.
Ε. Είμαι Φινλανδός και η επίθεσή σας στον λαό και τον πολιτισμό μου είναι προσβλητική.
A. Δεν προσβάλλω τους Φινλανδούς λαούς ή τον πολιτισμό. Δεν αρνούμαι καν ότι υπάρχει φινλανδική κουλτούρα. Όταν έχετε μια συλλογική ομάδα μερικών εκατομμυρίων ανθρώπων που αναγνωρίζονται ως Φινλανδοί τότε φυσικά θα δημιουργηθεί γύρω τους μια κουλτούρα. Απλώς λέω ότι η γη της Φινλανδίας δεν είναι στην πραγματικότητα εκεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια Φινλανδική κουλτούρα ή ταυτότητα.
Ε. Αυτή είναι μια τεράστια συνωμοσία για να κρατηθεί μυστική, πώς δεν μπόρεσε κανείς άλλος να το καταλάβει;
Α. Άλλοι το κατάλαβαν. Φανταστείτε όμως την γελοιότητα της δήλωσης «Δεν πιστεύω ότι η Φινλανδία υπάρχει». Ακόμα κι αν είχαμε αδιαμφισβήτητη απόδειξη μπροστά στα μάτια μας, θα εξακολουθούσαμε να πιστεύουμε ότι πιστεύουν οι περισσότεροι από τους φίλους, την οικογένεια και τους γνωστούς μας, καθώς δεν θα θέλαμε να διαταράξουν την κοινωνική σύμβαση. Είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης.
Ε. Τι γίνεται με το GPS και τις δορυφορικές εικόνες;
Α. Είναι πλαστά. Στα τμήματα της Εσθονίας, της Σουηδίας και της Ρωσίας, τα οποία θεωρούνται ως «φινλανδικές ζώνες», οι τοποθεσίες GPS έχουν αλλαχθεί ώστε να ταιριάζουν με εκείνες της Φινλανδίας. Οι δορυφορικές εικόνες είναι πλαστές. Δείτε πως είναι πραγματικά ο χάρτης:

no finland

Το να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε πως όντως υπάρχει η Φινλανδία είναι μάλλον χαζό. Ακόμα και αν δεχθούμε να δώσουμε αξία στη παραπάνω λίστα επιχειρημάτων, είναι προφανές πως για να πιστέψουμε πως η Φινλανδία δεν υπάρχει σημαίνει να αγνοήσουμε μια πολύ μεγαλύτερη λίστα με στοιχεία που δείχνουν πως η χώρα υπάρχει. Στοιχεία όπως η αρχαιολογία, όπου έχουμε πολλές αρχαίες αναφορές στη Φινλανδία και στο όνομα της χώρας, ή ακόμα και τη νεότερη ιστορία καθώς μετά τον ΒΠΠ δεν υπήρχαν έλεγχοι στην αλιεία ώστε να έχουν κίνητρο η Ιαπωνία και η Ρωσία να κατασκευάσουν μια χώρα για να τους παρακάμψουν.

Αλλά το θέμα δεν είναι αν η Φινλανδία υπάρχει αλλά ο τρόπος σκέψης των πιστών παρόμοιων θεωριών.

Η επιλογή των στοιχείων που θα πιστέψουμε είναι το χαρακτηριστικό κάθε θεωρίας συνωμοσίας. Αυτό συμβαίνει διότι στο μυαλό μας έχουμε ήδη μια θεωρία στην οποία πιστεύουμε και έτσι προσπαθούμε είτε να προσαρμόσουμε τα στοιχεία που υπάρχουν στη θεωρία μας, είτε επιλέγουμε να τα αγνοήσουμε.

Αντιθέτως, η κριτική σκέψη μας λέει πως πρέπει να έχουμε εντελώς αντίστροφο τρόπο σκέψης. Πρέπει δηλαδή πρώτα να κοιτάζουμε τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα, όλα, και μετά να σχεδιάζουμε μια θεωρία που να ταιριάζει με τα στοιχεία αυτά. Παράλληλα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αναθεωρήσουμε τη θεωρία μας αν προκύψουν νέα στοιχεία.

Η τυφλή αποδοχή ιδεών είναι η αρχή του προβλήματος και μας οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια. Μόνο κρίνοντας κάθε ιδέα που εμφανίζεται με λογική και χωρίς συναίσθημα θα μπορέσουμε να απορρίψουμε ιδέες όπως τους αεροψεκασμούς, το αντι-εμβολιαστικό κίνημα, την επίπεδη γη και τη μη ύπαρξη της Φινλανδίας.

Γιατί αφαίρεσα τα φρένα από το αυτοκίνητό μου

Είμαι κατά των φρένων.

Φίλοι, ήθελα να σας ενημερώσω για μια προσωπική απόφαση που πήρα πρόσφατα. Δεν θέλω πραγματικά να το συζητήσω, αλλά θέλω να σας ενημερώσω για τη θέση μου. Παρακαλώ να δείξετε σεβασμό. Είναι ένα μεγάλο άρθρο, αλλά παρακαλώ διαβάστε το όλο.

Αφαιρώ τα φρένα από το αυτοκίνητό μου. Δεν πρόκειται για μια βιαστική απόφαση, οπότε παρακαλώ ακούστε με.

Πριν από μερικές εβδομάδες, είδα ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα – δύο άτομα πέρασαν ταυτόχρονα μια διασταύρωση. Και οι δύο πάτησαν τα φρένα τους ταυτόχρονα και συγκρούστηκαν. Ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά.

Αλλά τότε κατάλαβα κάτι – αν είχαν απλώς περάσει από τη διασταύρωση χωρίς να πατήσουν φρένο, δεν θα είχαν συγκρουστεί. Τα φρένα ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ το ατύχημα!

Έτσι, αποφάσισα να κάνω τη δική μου έρευνα και αυτό που βρήκα ήταν *εκπληκτικό*: Εκατοντάδες άνθρωποι κάθε χρόνο τραυματίζονται σοβαρά από το περιττό φρενάρισμα. Μια φορά, οδηγούσα στο χιόνι και μόλις πάτησα ελαφριά τα φρένα το αυτοκίνητο μου έχασε απόλυτα τον έλεγχο. Τα φρένα μου θα μπορούσαν πολύ εύκολα να με σκοτώσουν. Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι το πόσο συχνά τα τακάκια φρένων στραβώνουν και μαζί με αυτά στραβώνουν και οι δίσκοι, προκαλώντας ανεπιθύμητες δονήσεις και τροχούς που τρέμουν.

Και ξέρετε τι; Διαπίστωσα ότι πριν από δεκαετίες δεν χρησιμοποιούνταν τα φρένα! Οι άνθρωποι έλεγχαν την ταχύτητα του οχήματος τους με κατέβασμα ταχύτητας και φρενάρισμα του κινητήρα. Ίσως είναι απλώς σύμπτωση, αλλά παλαιότερα όταν χρησιμοποιούνταν το φρενάρισμα του κινητήρα, δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου αυτοκινητιστικά θύματα. Τα φρένα τότε δεν προκαλούσαν ΠΟΤΕ ατυχήματα αυτοκινήτων.

Μετά από κάποιες ακόμα έρευνες, βρήκα μια σκοτεινή συνωμοσία – Τους Μηχανικούς: Αυτοί που εμπιστευόμαστε να φροντίζουν τα αυτοκίνητά μας – τους ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ για να εγκαταστήσουν και να αλλάξουν τα φρένα μας! ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι ενδιαφέρονται για την ασφάλειά μας ή τα αυτοκίνητά μας – αλλά αυτοί απλά ενδιαφέρονται για την εγκατάσταση των τακακίων κόστους 49.99 ευρώ.

Έτσι, μίλησα με τον Μηχανικό μου για να βγάλω τα φρένα από το αυτοκίνητό μου και με αηδίασε το πόσο άσχημα μου φέρθηκε. Με κατηγόρησε ότι ήμουν ανίδεος, όταν εγώ ήμουν εκείνος που ερεύνησε και έμαθε πόση ροπή ασκούν τα φρένα στους δίσκους. Δεν γνώριζε καν πόση ροπή μπορεί να δεχθεί ένας δίσκος προτού στραβώσει! Είπε ότι «οι δίσκοι έχουν σχεδιαστεί για να πιέζονται, ότι δεν είναι στην πραγματικότητα ένα πρόβλημα» και με αγνόησε εντελώς.

Τότε είχε το ΘΡΑΣΟΣ να πει ότι η προσωπική μου επιλογή θα είχε συνέπειες, ότι θα τους επηρεάσω όλους γύρω μου. Λοιπόν τον βαρέθηκα και ψάχνω για έναν νέο μηχανικό. Το πρόβλημα είναι ότι τόσοι πολλοί μηχανικοί εξαγοράζονται και πληρώνονται από την αυτοκινητοβιομηχανία και ότι όλοι τους επιμένουν πως το αυτοκίνητό μου πρέπει να έχει φρένα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν εξετάζουν καν το αυτοκίνητό μου, και λένε ότι ένα αυτοκίνητο χωρίς φρένα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο κατάστημα τους και σε άλλα αυτοκίνητα. Τι βλακείες, απλά δεν τους αρέσουν όσοι πιστεύουν σε εναλλακτικές τεχνικές φρεναρίσματος.

Τώρα βέβαια εμπλέκεται και η κυβέρνηση, λέγοντας ότι ΠΡΕΠΕΙ να έχω φρένα, ότι αυτό δεν είναι μόνο για το δικό μου καλό, αλλά πως θα μπορούσα να βλάψω άλλους ανθρώπους!

Που χάθηκε η προσωπική επιλογή; Που χάθηκε η ελευθερία;

Το μόνο που σας λέω είναι, κάνετε την έρευνά σας. Μην ακούτε μόνο το Υπουργείο Συγκοινωνιών και τις μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες. Πήρα μια προσωπική απόφαση για την οικογένειά μου, απλά είπαμε όχι στα φρένα. Θα χρησιμοποιήσουμε φυσικές μεθόδους όπως τη βαρύτητα και θα βάλουμε τα πόδια μας στο έδαφος για να σταματήσουμε. Στη τελική, αν αυτό ήταν αρκετό για εμένα όταν οδηγούσα ποδήλατό ως παιδί, είναι αρκετό και για τα παιδιά μου στο αυτοκίνητό μου.

Παρακαλώ, τα σχόλια με σεβασμό!

Νομική αποποίηση: Δεν είμαι μηχανικός και δεν πρέπει να με θεωρείται έγκυρη πηγή πληροφοριών για έρευνες στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας.

ΥΓ: Το άρθρο αυτό είχε μεγαλύτερη επιτυχία από ότι περίμενα. Οι πιστοί αναγνώστες του μπλογκ είμαι σίγουρος πως καταλαβαίνουν πως δεν είναι παρά μια παραβολή για τη τάση των γονιών να μην εμβολιάζουν τα παιδιά τους και με αυτό το τρόπο προσπαθώ να δείξω τον παραλογισμό της ιδέας.
Δυστυχώς για εμένα, κάποιοι έχασαν το νόημα και πήραν το άρθρο στα σοβαρά. Αυτό από μόνο του δεν είναι κάτι φοβερό. Το φοβερό είναι πως αντέδρασαν με σχόλια διαφόρων ειδών, λες και πραγματικά, ένα αυτοκίντητο χωρίς φρένα είναι οδηγήσιμο έστω και για μερικά μέτρα! Νόμιζα πως θα περνούσα το μήνυμα εκεί που λέω πως θα κατεβάσουμε το πόδι στην άσφαλτο για να φρενάρουμε (γελούσα όταν το έγραφα). Τελικά δεν πέτυχε, ή πέτυχε πάρα πολύ.

Πηγή

Το πρόβλημα με το Facebook

Πριν λίγες μέρες σε συζήτηση στο πιο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης  λέγαμε σε βίγκαν φίλους, μια αναδυόμενη θρησκεία, πως δημιουργούν «echo chambers» και με αυτό το τρόπο δεν ακούν διαφορετικές απόψεις. Διαφώνησαν βέβαια και οι τρεις χρησιμοποιώντας σχεδόν τα ίδια επιχειρήματα.

Το πρόβλημα δεν είναι βέβαια μόνο του Facebook. Οπουδήποτε υπάρχει μέτρηση προτίμησης και το μέσο προσαρμόζεται σε αυτές τις μετρήσεις, συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.

Αλλά βιαζόμαστε. Ας εξηγήσουμε αρχικά τι είναι το echo chamber. Ο όρος εδώ χρησιμοποιείται μεταφορικά. Δεν σημαίνει ένα δωμάτιο όπου η ηχώ μας ενισχύεται όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά, στα ΜΜΕ, πρόκειται για συνθήκες στις οποίες οι ιδέες, οι απόψεις, τα πιστεύω μας, ενισχύονται και αναμεταδίδονται πίσω σε εμάς (ηχώ). Μέσα σε ένα τέτοιο μεταφορικό echo chamber, οι διαφορετικές απόψεις πνίγονται και όσοι διαφωνούν, συνήθως, τους απαγορεύεται ο λόγος, ενώ εμείς νιώθουμε να δυναμώνουμε καθώς ακούμε άλλους ανθρώπους, που έχουν τις ίδιες απόψεις με εμάς, να μας λένε πόσο δίκιο έχουμε.

Το Facebook λοιπόν έχει γίνει ένα τεράστιο echo chamber και το πρόβλημα δεν εστιάζεται μόνο στις κλειστές ομάδες κοινού ενδιαφέροντος όπου οι συνθήκες είναι ιδανικές στο να πειστείς πως έχεις απόλυτο δίκιο ακόμα και αν πιστεύεις πως η γη είναι επίπεδη, αλλά στην ίδια του τη λειτουργία.

Το Facebook βλέπει σε τι και ποιον κάνουμε like και μας εμφανίζει παρόμοιο περιεχόμενο ή και αναρτήσεις των ίδιων φίλων.
Το αποτέλεσμα είναι πως ακόμα και μεταξύ των φίλων μας, προτεραιότητα αποκτούν αυτοί στους οποίους κάνουμε like και οι υπόλοιποι, παρόλο που είναι φίλοι μας, παύουν να φαίνονται. Υπάρχουν φίλοι στο Facebook που μπορεί να μη δειτε αναρτήσεις τους ποτέ!

Το ίδιο συμβαίνει χρόνια τώρα με τη τηλεόραση. Μπορεί εδώ να μην υπάρχει αυτόματος αλγόριθμος όπως στο Facebook αλλά η λογική είναι ίδια. Γίνονται μετρήσεις και οι πιο επιτυχημένες εκπομπές επαναλλαμβάνονται. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζετε.

Ας το δούμε με ένα παράδειγμα: Αν καθώς οδηγούμε δούμε ένα ατύχημα στην άκρη του δρόμου, όλοι κόβουμε λίγο ταχύτητα και κοιτάμε. Μπορεί να μη διασκεδάζουμε βλέποντας ατυχήματα, αλλά αυτά τραβούν τη προσοχή μας. Ο αλγόριθμος λοιπόν αυτομάτως θεωρεί πως εμείς θέλουμε να βλέπουμε ατυχήματα και μας δίχνει περισσότερα.

Έτσι λοιπόν, χωμένοι μέσα στο echo chamber που λέγεται Facebook, βλέπουμε κυρίως αυτά που ενισχύουν τις απόψεις και τα πιστεύω μας και δεν τα αμφισβητούν ούτε στο ελάχιστο. Μάλιστα, όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο έντονο γίνεται το φαινόμενο αυτό.

Όταν λοιπόν είπα στους βίγκανς πως έχουν δημιουργήσει ένα echo chamber είναι αλήθεια και είναι και σχεδόν αναπόφευκτο να γίνει. Αυτό είναι το πρόβλημα του Facebook.

Το μέσο βέβαια δεν είναι «κακό». Πρόκειται για κάτι νέο και ακόμα πειραματίζεται με αλλαγές και προσαρμογές και, από τα λεγόμενα του Ζούκερμπεργκ, μοιάζει να ξέρουν πως το πρόβλημα υπάρχει.

Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή τη κατάσταση; Αρχικά να μη διαγράφουμε άτομα απλώς και μόνο επειδή έχουν διαφορετική άποψη από εμάς. Να παραμένουμε ανοικτοί σε διαφορετικές ιδέες και να ζητάμε στοιχεία που να τις στηρίζουν.

Όπως πάντα, η κριτική σκέψη είναι εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο ακόμα και στην επιλογή των θεμάτων στο Facebook το οποίο, αν το χρησιμοποιήσουμε έξυπνα, μπορεί να γίνει κάτι καταπληκτικό. Διαφορετικά απλώς ακούμε τον εαυτό μας ξανά και ξανά με τραγικά αποτελέσματα.

Η ηθική των αναισθησιολόγων

Όπως μαθαίνουμε από τη Καθημερινή, οι αναισθησιολόγοι της Σάμου αρνούνται τις εκτρώσεις για λόγους ηθικής. Πιο συγκεκριμένα:

Το σύνολο των αναισθησιολόγων του Νοσοκομείου Σάμου, με απόφασή τους που κοινοποιήθηκε έγγραφα στη διοίκηση του νοσοκομείου, αρνούνται να χορηγούν αναισθησία σε περιπτώσεις διακοπής κύησης, εκτός αν συντρέχουν ιατρικοί λόγοι κινδύνου της ζωής ή της υγείας της εγκύου.

Σύμφωνα με το σταθμό Αιγαίου της ΕΡΤ που μετέδωσε την είδηση αν και δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη ανακοίνωση για το όλο θέμα, οι αναισθησιολόγοι επικαλούνται το άρθρο 31 του Νόμου 3418/2005 (κώδικας ιατρικής δεοντολογίας) το οποίο αναφέρει πως «ο ιατρός μπορεί να επικαλεσθεί τους κανόνες και τις αρχές της ηθικής συνείδησής του και να αρνηθεί να εφαρμόσει ή να συμπράξει στις διαδικασίες τεχνητής διακοπής της κύησης, εκτός εάν υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της υγείας της».

Να σημειώσουμε ότι μέχρι πρότινος πραγματοποιούνταν διακοπές κυήσεως στο Νοσοκομείο, με τη συναίνεση της εγκύου ή των γονέων σε περιπτώσεις ανήλικης όπως εξάλλου και ο νόμος ορίζει.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Σταθμού Αιγαίου της ΕΡΤ πάντα, η διοίκηση του Νοσοκομείου φαίνεται να μην έχει το δικαίωμα να υποχρεώσει τους αναισθησιολόγους και τους μαιευτήρες να συμμετάσχουν σε διακοπή εγκυμοσύνης και έτσι το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αφού οι γυναίκες που αποφασίζουν να μη συνεχίσουν την εξέλιξη της εγκυμοσύνης την οποία δεν επιθυμούν, δεν θα μπορούν να το κάνουν στο μοναδικό νοσηλευτικό ίδρυμα του νησιού που είναι το νοσοκομείο Άγιος Παντελεήμονας αλλά να ταξιδέψουν για αυτό στην Αθήνα.

Θα είχε πολύ ενδιαφέρον αν μαθαίναμε τι είναι αυτό που οδήγησε τους αναισθησιολόγους σε αυτή την απόφαση; Με δεδομένο πως γίνονταν κανονικά εκτρώσεις στο νοσοκομείο μέχρι τώρα, τί προκάλεσε αυτή την αλλαγή; Μήπως ήταν μια ξαφνική αύξηση στις επεμβάσεις και από που προκλήθηκε αυτή; Μήπως υπήρξε επιρροή της εκκλησίας η οποία είναι γνωστή για τις θέσεις της κατά του τερματισμού της εγκυμοσύνης;

Αυτή τη στιγμή λοιπόν υπάρχει πρόβλημα στη Σάμο για τους παρακάτω λόγους:

  • Η ηθική που επικαλούνται οι αναισθησιολόγοι είναι στις περισσότερες περιπτώσεις εντελώς προσωπικό ζήτημα. Ακόμα και στους πολέμιους των εκτρώσεων, πολλοί είναι αυτοί που τις δέχονται σε περίπτωση βιασμού, πχ. Οι αναισθησιολόγοι δέχονται να κάνουν τέτοια επέμβαση για τέτοιες περιπτώσεις ή μόνο αν υπάρχει κίνδυνος της υγείας;
  • Μπορεί το «πηγαίνετε στην Αθήνα να κάνετε την επέμβαση» να ακούγεται λογικό σαν λύση, αλλά δεν είναι έτσι για όλες τις περιπτώσεις. Μια γυναίκα δεν κάνει διακοπή εγκυμοσύνης για πλάκα. Κάνει διότι δεν θέλει το παιδί. Αν όμως δεν μπορεί να πάει Αθήνα διότι είναι νέα και δεν έχει χρήματα, ίσως απλώς αναγκαστεί, είτε να κάνει το παιδί που δεν θέλει, είτε να εκτεθεί στην οικογένειά της, από την οποία ίσως θέλει να το κρατήσει μυστικό. Με άλλα λόγια θα υπάρχουν περιπτώσεις όπου κοπέλες θα έρθουν σε πολύ δύσκολη θέση και, κακά τα ψέματα, η απόκτηση παιδιού δεν πρέπει να γίνεται αν δεν το θέλει τουλάχιστον η μητέρα που θα κληθεί να το φροντίσει για πολύ καιρό μετά τη γέννα.
  • Τέλος, δημιουργείται ο κίνδυνος, αυτές οι γυναίκες να καταλήξουν στο ιατρείο κάποιου που δεν είναι κατάλληλος για αυτή τη δουλειά, είτε στα χέρια κάποιου που δεν ξέρει τίποτα και να έχουμε επανάληψη φαινομένων που έχουν εκλείψει από την Ελληνική κοινωνία, όπως κομπογιαννίτες που καταστρέφουν γυναίκες και ζωές.

Όπως και να έχει, εφόσον ο νόμος λέει πως ο τερματισμός εγκυμοσύνης είναι νόμιμη διαδικασία και παράλληλα οι αναισθησιολόγοι επιμένουν πως δεν θέλουν να συμμετέχουν σε τέτοιες επεμβάσεις, θα πρέπει η διοίκηση του νοσοκομείου να μεριμνήσει προκειμένου κάποιοι, αν όχι όλοι οι αναισθησιολόγοι, να μεταφερθούν σε άλλα νοσοκομεία, και στη Σάμο να πάνε κάποιοι που δεν θα έχουν αυτές τις ηθικές αναστολές.

Αυτά, προκειμένου να μην έχουμε περιπτώσεις κοριτσιών που στην απελπισία τους καταφεύγουν σε «χασάπηδες» και θρηνήσουμε ζωές.

Ο Τσίπρας με δύο γυμνά κορίτσια;

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί η παρακάτω φωτογραφία που υποτίθεται πως δείχνει τον Τσίπρα γυμνό με δύο εξίσου γυμνά κορίτσια.

τσίπρας κορίτσια

Κακώς βέβαια θεωρείται πως βλέπουμε τον Τσίπρα. Το μόνο που υπάρχει είναι μια μικρή ομοιότητα, τίποτα παραπάνω.

Αν ψάξουμε να βρούμε την αρχική φωτογραφία, όπως έκανε ο φίλος Αλέξανδρος που μας την έστειλε, τότε βλέπουμε κάτι διαφορετικό.

σολο

Αρχικά βλέπουμε πως η φωτόγραφία δεν μοιάζει παλιά, δεν έχει αυτό το κιτρίνισμα που θα είχε μια φωτογραφία στην οποία ο Τσίπρας θα ήταν τόσο νέος. Δεν έχει το κιτρίνισμα που βλέπουμε στη φωτογραφία που κυκλοφορεί στα Ελληνικά σόσιαλ, που σημαίνει πως η «δική» μας είναι επεξεργασμένη να φαίνεται σαν σκαναρισμένο αρχείο παλιάς εκτυπωμένης.

Επίσης, και πιο σημαντικό, είναι τα κύπελλα στο ράφι που είναι δημοφιλή κυρίως σε φοιτητές, όπως οι τρεις στη φωτογραφία, και δεν υπήρχαν πριν 25-30 χρόνια, όταν ο Τσίπρας θα ήταν σε αυτή την ηλικία, στην Ελλάδα.

Συνεπώς ο νέος που διασκεδάζει δεν είναι ο Τσίπρας. Όχι πως αν ήταν θα είχε καμία σημασία μιας και στα νιάτα μας όλοι έχουμε κάνει τρέλες και το να έχεις βρεθεί με δύο γυμνά κορίτσια δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο.

Παρολίγο επίσημη η αστρολογία

Όταν το πρωτοδιάβασα ήμουν σίγουρος πως ήταν φάρσα.

Ο ΕΟΠΠΕΠ λέει πιστοποίησε μια σχολή αστρολογίας….ναι….αστρολογίας.

Ε, λέω, φάρσα. Δεν μπορεί.

Αλλά έκανα λάθος. Όντως το έκανε, με την απόφαση αυτή βλέπουμε πως η σχολή Εναλλακτική Παιδεία πιστοποιήθηκε. Η σχολή αυτή διδάσκει αστρολογία.

Δεν ήξερα αν πρέπει να ασχοληθώ με αυτό ή όχι. Αισθανόμουν πολύ απογοητευμένος. Είναι δυνατόν να φωνάζουμε πως η παιδεία μας χρειάζεται βελτίωση και εμείς να προωθούμε την αστρολογία;

Θα μου πείτε, και τι έγινε; Τι σημασία έχει; Δεν έχουμε άλλα προβλήματα; Δεν καταρρέει η οικονομία, δεν διαλύεται η χώρα; Η αστρολογία μας έφαγε;

Έχει τεράστια σημασία. Η διάλυση της χώρας έχει προκύψει από την αδυναμία των ψηφοφόρων να κρίνουν λογικά. Η αδυναμία αυτή έχει προκύψει από την έλλειψη σωστής εκπαίδευσης η οποία να προωθεί τη κριτική σκέψη. Η κριτική σκέψη θα έπρεπε να προωθείται στα σχολεία, αλλά εδώ και χρόνια πάμε στην αντίθετη κατεύθυνση. Μπορεί η δική μας η γενιά να μη σώζεται, αλλά μπορούμε να κάνουμε κάτι για τα παιδιά μας. Να τους δώσουμε τα εργαλεία που δεν μας δόθηκαν εγκαίρως, πριν κάνουμε τα λάθη που κάναμε.

Αν αντί της κριτικής σκέψης εμείς προωθούμε την αστρολογία, τι ελπίδες έχουμε; Τι κληρονομιά αφήνουμε στα παιδιά μας;

Αν αντί να προωθούμε τη κριτική σκέψη, επισημοποιούμε το προπύργιο του παγκόσμιου τσαρλατανισμού, τι μήνυμα στέλνουμε στις επόμενες γενιές;

Ευτυχώς πολύ γρήγορα κατάλαβαν το λάθος τους και ακύρωσαν τη πιστοποίηση.

Έστω και έτσι. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα έλεγε ο μεγάλος Carl Sagan αν ζούσε…

αστρο

Τι παθαίνουν τα παιδιά που παίζουν βίαια βιντεοπαιχνίδια;

Είμαι λάτρης των βιντεοπαιχνιδιών και από μικρό παιδί έπαιζα με τα μικρά Nintendo ενώ καθώς περνούν τα χρόνια μεγάλωσαν και τα παιχνίδια μου. Πλέον έχω ένα Xbox One και το διασκεδάζω ακόμα πολύ.

mickeymousegw2

Προφανώς από τα ’70’ς τα παιχνίδια έχουν αλλάξει μαζί με τις κονσόλες και από το Μίκυ που μάζευε αβγά έχουμε φτάσει στο Halo, στο Call Of Duty και πολλά άλλα καταπληκτικά παιχνίδια.

Halo-Combat-Evolved-Anniversary-PC

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που ανησυχούν για τα παιδιά τους που παίζουν με τέτοια παιχνίδια και είναι πολλές οι περιπτώσεις που τα ίδια παιχνίδια έχουν συνδεθεί, χωρίς στοιχεία είναι αλήθεια, με εγκληματικές ενέργειες όπως οι μαζικοί πυροβολισμοί σε διάφορα σχολεία των ΗΠΑ. Γενικά αυτά τα παιχνίδια είναι εύκολος στόχος για κάθε ένα που θέλει να αποφύγει τυχόν ευθύνες για τις πράξεις των παιδιών του.

Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά, αυτή της επιστήμης που λέει πως υπάρχουν έρευνες που δείχνουν σχέση, αν και όχι απόλυτα ξεκάθαρη μεταξύ βίαιης συμπεριφορά και των παιχνιδιών αυτών. Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν ενδείξεις πως τα παιχνίδια αυτά προκαλούν μείωση της ευαισθησίας μας στη βία με αποτέλεσμα να τη δεχόμαστε πιο εύκολα ή και, τελικά, να την ασκούμε.

Το πρόβλημα με έρευνες σαν τη παραπάνω είναι πως οι συμπεριφορές που ανίχνευσαν ήταν βραχυπρόθεσμες.

Πρόσφατα όμως βγήκε μια νέα έρευνα η οποία ρίχνει περισσότερο φως στο συγκεκριμένο θέμα. Η έρευνα αυτή μας λέει πως δεν υπάρχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις από τη χρήση βίαιων βιντεοπαιχνιδιών και πως τα παιχνίδια αυτά δεν προκαλούν αναισθησία στη βία. Εκεί όπου υπάρχει γενετική προδιάθεση για βία, τα παιχνίδια αυτά της δίνουν διαφορετική έκφραση, αλλά δεν τη προκαλούν.

Ενδιαφέρον αποτέλεσμα αν και, όπως λένε και οι ίδιοι οι ερευνητές, πριν καταλήξουμε σε ξεκάθαρα συμπεράσματα, θα πρέπει να γίνουν και άλλες έρευνες.

Παρόλαυτά, η βιασύνη με την οποία δαιμονοποιούνται τα βίαια παιχνίδια είναι εντυπωσιακή. Αν μη τι άλλο, μετά από τόσα χρόνια ύπαρξης αυτών των παιχνιδιών καθώς και το πλήθος των παικτών σε παγκόσμιο επίπεδο, θα έπρεπε να δούμε κάποια αύξηση της βίας, αν όντως υπήρχε σχέση αιτίου αιτιατού.

Όπως όλα, έτσι και αυτά τα παιχνίδια πρέπει να παίζονται με μέτρο και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η υπερβολή να χαρακτηρίζει τη μία ή την άλλη πλευρά της συζήτησης. Προκειμένου να φτάσουμε στην αλήθεια θα πρέπει να αφήσουμε τα συναισθήματα στην άκρη και να εμπιστευθούμε την επιστήμη.

Πότε πρέπει να αλλάζουμε τις ιδέες μας

Όλοι έχουμε ιδέες. Όλοι έχουμε απόψεις.

Για κάποιο περίεργο λόγο στην Ελλάδα θαυμάζουμε αυτόν που δεν αλλάζει τις απόψεις του και που τις υποστηρίζει ότι και να γίνει.

Να πούμε λοιπόν εν συντομία για ποιο λόγο η παραπάνω άποψη είναι λάθος.

Αρχικά μπορεί οι απόψεις σου να είναι λανθασμένες, ανήθικες ή και βλακώδεις. Μπορεί οι απόψεις σου να λένε πως οι γυναίκες πρέπει να έχουν λιγότερα δικαιώματα από τους άντρες, πως είναι σωστό να κάνουμε ευθανασία στους παραπληγικούς, ή πως μας ψεκάζουν.

Προφανώς απόψεις σαν τις παραπάνω είναι τραγικές, η κάθε μια για το δικό της λόγο, και το να παραμείνεις αγκυλωμένος σε αυτές δεν είναι κάτι αξιοθαύμαστο ούτε και αξιοσέβαστο.

Μπορεί όμως η άποψή σου να είναι έγκυρη και σωστή, τουλάχιστον τη περίοδο που την έχεις. Για παράδειγμα, αν ζούσες τον 18ο αιώνα, θα μπορούσες να πιστεύεις πως η ελονοσία προκαλείται από τον βρόμικο αέρα (malaria από το Ιταλικό mala aria που σημαίνει «κακός αέρας», καθώς τότε πίστευαν πως η αρρώστια προκαλούνταν από τις αναθυμιάσεις που έβγαιναν από τους βάλτους). Υπήρχε μια εποχή που οι γνώσεις των ανθρώπων δεν ήταν αρκετές να εξηγήσουν την αρρώστια και έτσι είχαν μια άποψη που, για την εποχή, ήταν «σωστή».

Καθώς η επιστήμη προχωρούσε όμως ανακαλύψαμε πως την ελονοσία την προκαλούν τα κουνούπια με το τσίμπημα και τη μετάδοση του παράσιτου. Αν μετά από αυτή την ανακάλυψη η γνώμη σου δεν αλλάξει για τα αίτια της αρρώστιας τότε, όχι μόνο κάνεις λάθος, αλλά είσαι και επικίνδυνος για τους ασθενείς σου καθώς δεν θα μπορέσεις στο μέλλον να την αποτρέψεις επιτυχώς.

Το συμπέρασμα όλων αυτών είναι πως, πέραν των εμφανώς λανθασμένων απόψεων, όταν τα δεδομένα αλλάζουν πρέπει να αλλάξουμε και τις απόψεις μας και να προσαρμοζόμαστε. Αν δεν το κάνουμε αυτό τότε δεν έχουμε μια άποψη αλλά μια μια πίστη διότι μόνο αυτή δεν μπορεί να αλλάξει μαζί με τα δεδομένα.

Σήμερα λοιπόν, όταν φίλος στο facebook που είναι ιδιαίτερα θρησκευόμενος έβαλε τη παρακάτω ερώτηση του απάντησα:

Screen Shot 2017-03-27 at 8.48.55 p.m.

Ήθελα να αφήσω υπονοούμενα για τη πίστη του και πως δεν μπορείς να θεωρείς πως κάποιες ιδέες είναι υπεράνω αλλαγής, αμφισβήτησης και αιώνια σωστές, αλλά δεν το «‘έπιασε», ή αν το «έπιασε» δεν το σχολίασε. Έκανε πάντως like στο σχόλιο.

Η νεαρή μουσουλμάνα που περπατά στη γέφυρα

Μετά την επίθεση στο Λονδίνο κυκλοφορεί η παρακάτω φωτογραφία στα σόσιαλ μέδια.

Η φωτό συνοδεύεται συνήθως από κατάρες για τη μουσουλμάνα που αγνοεί τους τραυματίες και νεκρούς της επίθεσης.

mousoulmana-708_0_0

Νομίζω πως κανείς δεν μπορεί να με κατηγορήσει για συμπάθεια προς ή υποστήριξη του Ισλάμ. Από την άλλη θεωρώ πως τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη φωτογραφία είναι λάθος και αυτοί που καταλήγουν σε αυτά απλώς επιβεβαιώνουν τις δικές τους ιδέες (confirmation bias). Βλέπουν αυτό που θέλουν και αυτό που ταιριάζει με τις πεποιθήσεις τους. Συχνό λάθος που κάνουμε όλοι.

Να ξεκαθαρίσουμε αρχικά πως η φωτογραφία δεν είναι παρά ένα στιγμιότυπο και δεν λέει ποτέ όλη την ιστορία.

Από εκεί και πέρα είναι τραγικό εμείς από την ασφάλεια του σπιτιού μας να περιμένουμε συγκεκριμένη συμπεριφορά από ανθρώπους που έχουν βρεθεί σε τρομοκρατικές επιθέσεις. Όπως είπε η ίδια, στη φωτό καλούσε την οικογένειά της για να τους πει πως είναι καλά.

Άλλοι σχολιαστές αναρωτιούνται γιατί δεν βοήθησε τους τραυματίες. Γιατί υποθέτουμε πως όλοι είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε ένα τραυματία; Στη πραγματικότητα, για να βοηθήσεις ένα τραυματία και να μη του κάνεις μεγαλύτερη ζημιά, είναι απαραίτητο να ξέρεις τι κάνεις. Αν δεν ξέρεις, είναι προτιμότερο να πάρεις τηλέφωνο την αστυνομία που θα στείλει νοσοκομειακό το οποίο έχει εκπαιδευμένους τραυματιοφορείς.

Επίσης, όπως θα δείτε παρακάτω, δεν ήταν μόνο η κοπέλα αυτή που φέρθηκε με αυτό το τρόπο αλλά και πολλοί ευρωπαίοι και μη μουσουλμάνοι.

Γιατί λοιπόν ασχολούμαστε με τη μουσουλμάνα κοπέλα και όχι με τους άλλους; Γιατί απλώς πέφτουμε στο σφάλμα να διαλέγουμε μόνο τις πληροφορίες που ταιριάζουν με τα πιστεύω μας και να αγνοούμε τις υπόλοιπες που μας διαψεύδουν, ακόμα και αν αυτές είναι πιο ισχυρές.

Τέλος, η φωτογραφία που κανείς δεν έδειξε, η οποία χρονικά έρχεται αμέσως μετά από αυτή όπου βλέπουμε τη κοπέλα να στέλνει μήνυμα, δείχνει νομίζω ξεκάθαρα τα συναισθήματα της κοπέλας εκείνη τη στιγμή. Αυτή η φωτό θα έπρεπε να ποστάρεται μαζί με την άλλη.

muslim-lady-bridge-2

Αλλά μέσα στη βιασύνη μας να αποδείξουμε πως έχουμε δίκιο, απλώς κάνουμε περισσότερα λάθη.

Αν θέλουμε να νικήσουμε τον πόλεμο με τη τρομοκρατία του Ισλάμ θα πρέπει, πρώτα από όλα, να είμαστε ψύχραιμοι ώστε να μπορούμε να σκεφτούμε καθαρά. Τα συναισθήματά μας πρέπει να ελέγχονται από το μυαλό μας και τη κριτική σκέψη ώστε να τα κρατούμε υπό έλεγχο. Διαφορετικά θα υποπίπτουμε συνεχώς σε λάθη και ο πόλεμος δεν θα κερδηθεί.

Οι Jesus and Mo σχετικά με την αλήθεια

Ο Ιησούς λέει πως τον ανησυχεί αυτή η μανία με τις αποδείξεις που ζητάνε συνεχώς στα social media και πως το Facebook έχει βάλει ειδικό σηματάκι για τις ιστορίες που δεν υποστηρίζονται από στοιχεία.

«Τι θα γινόμασταν εμείς αν στην εποχή μας υπήρχε αυτή η μανία για στοιχεία;»

Ο Μο πολύ έξυπνα λέει πως δεν έχουν σημασία τα στοιχεία, αλλά η αλήθεια ακόμα και αν αυτή δεν βασίζεται σε στοιχεία.

Διότι αυτό αντιμετωπίζουμε σε καθημερινή βάση. Ισχυρισμούς και ιστορίες που δεν βασίζονται σε κανενα στοιχείο, αλλά είναι «αλήθεια».

2017-03-15

Πηγή

Πως καταρρίπτεις επιχειρήματα: με λογική και χιούμορ

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε μιλήσει για τις φασαρίες που έγιναν στο Berkeley, όπου πήγε να μιλήσει ο Γιαννόπουλος, ο οποίος είναι εξαιρετικά αντιπαθής για την Αμερικάνικη αριστερά. Προκειμένου να μην τον αφήσουν να μιλήσει έσπασαν και έκαψαν ένα μέρος του πανεπιστήμιου, κάτι πρωτόγνωρο για τις ΗΠΑ.

Η αντίδρασή τους δικαιολογήθηκε από τους ίδιους με τον γνωστό σε εμάς τρόπο: ασκήσαμε βία διότι ο λόγος του είναι βίαιος: επειδή με το λόγο του σημαδεύει μειονότητες, εμείς σημαδέψαμε αυτόν. Για περισσότερα δείτε εδώ.

Όπως είπαμε, η προσπάθεια να φιμώσουν τον Γιαννόπουλο, με οποιαδήποτε δικαιολογία, είναι μια πράξη αντιδημοκρατική και στην ουσία φασιστική. Ποτέ δεν φιμώνεις τον αντίπαλο, τον αντιμετωπίζεις με επιχειρήματα λογικά χωρίς, να πέσεις σε πολλές από τις λογικές παγίδες που πέφτουμε οι άνθρωποι, όπως το να αποκαλέσεις κάποιον «μισθωμένο τρολάκι» ενός κόμματος χωρίς να δώσεις έστω ένα επιχείρημα.

Ο Bill Maher κάλεσε λοιπόν τον Γιαννόπουλο στην εκπομπή του και πολύ καλά έκανε, διότι αν θες να αποδομήσεις τα επιχειρήματα κάποιου πρέπει να τον αφήσεις να τα εκφράσει.

Αυτό έγινε με μεγάλη επιτυχία από τους άλλους καλεσμένους του Maher και μάλιστα ο Γιαννόπουλος έκανε το λογικό λάθος να κατηγορήσει τους πανελίστες πως είναι ηλίθιοι. Όπως στη δική μου περίπτωση, έτσι και σε αυτή, οι προσωπικές επιθέσεις δεν είναι επιχείρημα υπέρ της θέσης του άλλου και μάλλον δείχνουν έλλειψη σοβαρών επιχειρημάτων.

Οι πανελίστες του απάντησαν με τον κατάλληλο τρόπο και συνέχισαν να καταρρίπτουν τα επιχειρήματά του.

Έτσι γίνεται η σωστή αποδόμηση! Έτσι καταρρίπτεις τα επιχειρήματα ενός άλλου, με λογική και χιούμορ. Όχι με βρισιές, όχι με υπερβολές και σίγουρα, ποτέ, με φίμωση και απαγόρευση ομιλίας.

Οι φασιστικές συμπεριφορές δεν είναι δυνατόν να προωθούν δημοκρατικές διαδικασίες.

Απολαύστε το βίντεο.

Περί Κουφοντίνα και ελευθερίας του λόγου

Σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου όπου εξηγούσα τη θέση μου για την ελευθερία του λόγου σε συνδυασμό με τα γεγονότα στο Berkeley, ήρθε η Ελληνική πραγματικότητα να μας δώσει μερικά σημαντικά μαθήματα.

Σήμερα, η Εφημερίδα των Συντακτών φιλοξενεί άρθρο του Κουφοντίνα. Δεν το διάβασα και ούτε και θα το αναπαράξω.

Αρκετοί βγήκαν και είπαν πως δεν είναι δυνατόν ένας φονιάς σαν τον Κουφοντίνα, που δεν έχει δείξει ίχνος μεταμέλειας για τα εγκλήματά του, να μπορεί να γράψει άρθρα σε εφημερίδες, ή να βγει μέσω τηλεφώνου σε αμφιθέατρα γεμάτα φοιτητές και να μιλάει για το ταξικό του μίσος, κτλ.

Προσοχή, εδώ μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Ο Κουφοντίνας, και ο κάθε Κουφοντίνας, έχει το δικαίωμα να πει οτιδήποτε. Αυτό σημαίνει ελευθερία του λόγου. Ο Κουφοντίνας μπορεί να μιλήσει σε οποιονδήποτε θέλει να τον ακούσει, στο κελί του ή εκτός αυτού, μπορεί να γράψει άρθρα ή βιβλία και να τα διαβάσει οποιοσδήποτε θέλει. Αυτή τη δυνατότητα την έχει και πρέπει να την έχει ο κάθε ένας.

Από εκεί και πέρα, υπάρχει η ευθύνη του μέσου που μεταφέρει το μήνυμα, που είναι σημαντική. Με άλλα λόγια ο κάθε εγκληματίας μπορεί αν θέλει να μοιράσει το μίσος του για τον οποιονδήποτε, αλλά αν εγώ το βάλω στο μπλογκ μου τότε είμαι υπεύθυνος για τη διασπορά αυτών των ιδεών. Αν διαφωνώ με τις ιδέες αυτές και δεν τις μεταφέρω μέσω του μπλογκ μου, δεν σημαίνει πως στερώ την ελευθερία του λόγου του οποιουδήποτε. Το ίδια συμβαίνει με τις εφημερίδες ή τα κανάλια που αρνούνται να δημοσιεύσουν οτιδήποτε θέλουν.

Ελευθερία του λόγου δεν σημαίνει να διεκδικείς μια μεγάλη ντουντούκα ώστε να φωνάξεις στη μέση της πλατείας. Σημαίνει να μην σου απαγορεύει το κράτος να επικοινωνήσεις. Το ποιο βήμα θα επιλέξεις ή θα είναι διαθέσιμο σε εσένα και τις ιδέες σου δεν αφορά την ελευθερία του λόγου. Στην τελική δεν μπορούν να συμφωνούν όλοι με τις ιδέες σου και έτσι δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση να τις προωθήσουν στα πλαίσια της ελευθερίας του λόγου.

Συνεπώς ο Κουφοντίνας μπορεί να πει ότι θέλει σε όποιον θέλει. Αυτός που μεταφέρει το μήνυμα είναι υπεύθυνος για αυτό και δεν θα πρέπει να προσπαθήσει να κρυφτεί πίσω από την ελευθερία του λόγου.

Διότι αν θέλουμε να μπορούμε να πούμε το οτιδήποτε, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του Κουφοντίνα να πει το οτιδήποτε. Αλλιώς έχουμε ελευθερία του λόγου A la Carte και αυτό δεν είναι ελευθερία.

Περί «εναλλακτικών γεγονότων»

Μεγάλη συζήτηση έχει προκύψει για το αν ο κόσμος που πήγε να παρακολουθήσει την ορκωμοσία του Trump ήταν πολύς ή λίγος. Δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα μιας και ο φίλος Θάνος το έχει καλύψει πολύ καλά εδώ.

Όταν η εκπρόσωπος τύπου του Trump Kellyanne Conway ρωτήθηκε για τις δηλώσεις του εκπροσώπου τύπου του Λευκού Οίκου, ο οποίος είπε πως ήταν η μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου στην ιστορία των ορκωμοσιών, είπε πως ο Sean Spicer έδωσε «εναλλακτικά γεγονότα» («alternative facts»).

Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάτι.

Ανεξάρτητα με το μέγεθος και τη προσέλευση του κόσμου στην ορκωμοσία, δεν υπάρχουν «εναλλακτικά γεγονότα ή δεδομένα».

Αυτό που κάποιος αποκαλεί «εναλλακτικό γεγονός» έχει άλλο όνομα και λέγεται «ψέμα».
Ο λόγος είναι απλός: αν κάτι είναι πραγματικό δεν έχεις λόγο να το πεις «εναλλακτικό», το λες απλώς «γεγονός».

Αν χρησιμοποιείς τη λέξη «εναλλακτικό» πριν τη λέξη γεγονός, τότε προσπαθείς να δώσεις την αξία του «γεγονότος» σε κάτι που δεν είναι. Άρα παραπληροφορείς, ή λες ψέματα.

Ελπίζω να είναι ξεκάθαρο αυτό.