Category Archives: Bible Infalibility

Πάσχα: Πόσο καλά ξέρετε την ιστορία της ανάστασης; Quiz!

risen

Πλησιάζει το Πάσχα και όλη η Ορθοδοξία «αυξάνει στροφές» για τη μεγάλη γιορτή. Τα εξοχικά καθαρίζονται, οι σούβλες γυαλίζονται και οι λαμπάδες κρέμμονται ανυπόμονα στο Jumbo για τους μικρούς πιστούς.

Αλλά πόσο καλά ξέρουν οι Έλληνες την ιστορία της ανάστασης ου Ιησού; Ποιος ξέρει κάτι παραπάνω από αυτό που μας λέει ο Ιησούς του Τζεφιρέλι που παίζεται με βασανιστική επιμονή κάθε χρόνο στην Ελληνική τηλεόραση;

Ας δούμε λοιπόν τις γνώσεις σας συμπληρώνοντας το παρακάτω σύντομο quiz. Αν μη τι άλλο, και θα μάθετε δύο πράγματα παραπάνω, αλλά και θα μπορείτε να κάνετε επίδειξη γνώσεων γύρω από τη θράκα του αρνιού με τα τσίπουρα στο χέρι.

Πάμε λοιπόν

Ερ 1: Ποιος πήγε πρώτος στον τάφο του Ιησού τη Κυριακή το πρωί;

  • Μια γυναίκα (Ιωάννης 20:1)
  • Δύο γυναίκες (Ματθαίος 28:1)
  • Τρεις γυναίκες (Μάρκος 16:1)
  • Περισσότερες από τρεις γυναίκες (Λουκάς 23:55-56, 24:1, 10)

Ερ 2: Πότε πήγε/πήγαν στον τάφο;

  • Όσο ήταν ακόμα σκοτεινά (Ματθαίος 28:1, Ιωάννης 20:1)
  • Το πρωί (Μάρκος 16:2)

Ερ 3: Για ποιο λόγο πήγαν στον τάφο;

  • Να δουν τον τάφο (Ματθαίος 28:1)
  • Να φέρουν έλαια, είχαν ήδη δει τον τάφο (Μάρκος 15:47, Λουκάς 23:55)
  • Το πτώμα είχε ήδη αλειφθεί με έλαια (Ιωάννης 19:39-40)

Ερ 4: Ήταν ο τάφος ανοικτός όταν έφτασαν;

  • Ναι (Μάρκος 16:4, Λουκάς 24:2, Ιωάννης 20:10)
  • Όχι (Ματθαίος 28:2)

Ερ 5: Ποιος υποδέχθηκε τις γυναίκες;

  • Ένας άγγελος (Ματθαίος 28:2-5)
  • Ένας νεαρός άντρας (Μάρκος 16:5)
  • Δύο άντρες (Λουκάς 24:4)
  • Κανείς (Ιωάννης 20:1-2)

Ερ 6: Που ήταν το/τα άτομο/α που υποδέχθηκαν τις γυναίκες;

  • Κάθονταν σε ένα βράχο έξω από τον τάφο (Ματθαίος 28:2)
  • Κάθονταν μέσα στον τάφο (Μάρκος 16:5, Ιωάννης 20:12)
  • Όρθιοι μέσα στον τάφο (Λουκάς 24:4)

Ερ 7: Είπαν οι γυναίκες τι είδαν στον τάφο;

  • Ναι (Ματθαίος 28:8, Λουκάς 24:9, Ιωάννης 20:18)
  • Όχι (Μάρκος 16:8)

Ερ 8: Όταν η Μαρία επέστρεψε από τον τάφο γνώριζε πως ο Ιησούς είχε αναστηθεί;

  • Ναι (Ματθαίος 28:7, Μάρκος 16:10, Λουκάς 24:6)
  • Όχι (Ιωάννης 20:2)

Ερ 9: Ήθελε ο αναστηθείς Ιησούς να τον αγγίξουν;

  • Ναι (Ιωάννης 20:27, Ματθαίος 28:9)
  • Όχι (Ιωάννης 20:17)

Ερ 10: Αναγνωρίσθηκε ο Ιησούς από όλους όσους τον είδαν;

  • Ναι (Ματθαίος 28:9)
  • Όχι (Μάρκος 16:12, Λουκάς 24:15, Ιωάννης 20:14)

Απαντήσεις

Για να σας βγάλω από την αγωνία, όλες οι απαντήσεις σωστές είναι. Εξαρτάται ποιο ευαγγέλιο διαβάζετε.

Είναι λίγο περίεργο αν το καλοσκεφτείς μιας και υποτίθεται πως οι ευαγγελιστές ήταν θεόπνευστοι και αλάθητοι. Υποθέτω πως αυτές οι διαφορές είναι μέρος του σχέδιου του θεού το οποίο δεν μπορούμε να καταλάβουμε οπότε δεν πρέπει να προσπαθήσουμε.

Αν κάποιος αμφισβητεί τα παραπάνω δεν έχει παρά να διαβάσει τα ευαγγέλια παράλληλα, δηλαδή τη κάθε ιστορία ξεχωριστά στο κάθε ευαγγέλιο.

Α, ναι! Και κάτι ακόμα. Αν νομίζετε πως αυτές οι διαφορές στα ευαγγέλια είναι οι μόνες, τότε δεν με διαβάζετε αρκετό καιρό.

Καλό Πάσχα σε όλους!

Κριτική σκέψη; Όχι για τη θρησκεία

Πριν λίγε μέρες βρήκα status φίλου στο Facebook που έλεγε τα παρακάτω:

Και μετά κάνετε γουγλ να δείτε τι λέει η Γένεση για τη δημιουργία του κόσμου, και αν διαφωνεί σε μισή λέξη με τα όσα διαβάσατε στη βιολογία χιλιετηρίδες μετά, ελάτε να μου τρυπήσετε τη μύτη.

Πρώτα έφτιαξε ο Θεός το Φως όπως το επιβεβαιώνει και η σύγχρονη Αστροφυσική, μετά το στερέωμα που δεν προϋπήρχε (μπιγκ μπαγκ το επιβεβαιώνει η Αστροφυσική), μετά τα ζώα, μετά τον άνθρωπο, και τέλος από το πλευρό του Αδάμ έφτιαξε τη γυναίκα διαχωρίζοντας και τα φύλα και δίνοντας ξεκάθαρα το περιθώριο να επιβεβαιωθεί ότι θα μπορούσε όντως να προέρχεται ο άνθρωπος και από μετεξέλιξη πιθήκου. Πώς το λένε αυτό στη Βιολογία θυμάστε να μου το πείτε;

Σε τίποτα δεν έχουν πέσει έξω οι γραφές οι οποίες είναι συμβολικές και ποτέ κυριολεκτικές. Άντε γεια, διότι η πολλή μόρφωση έχει φέρει σε μερικούς παραμόρφωση και με ζαλίζετε αδίκως με τα βρισίδια σας οι «διαβασμένοι».

Το εντυπωσιακό δεν είναι πως ο φίλος μας λέει πως η Γένεση συμφωνεί με την επιστήμη, αλλά πως ο συγκεκριμένος σε όλα του τα ποστ δείχνει ένα επίπεδο κριτικής σκέψης που πάντα μου άρεσε και με έβρισκε σύμφωνο. Σε όλα τα ποστ, εκτός αυτών για τη θρησκεία…

Ενώ λοιπόν ο φίλος (δεν έχει νόημα να δώσω όνομα), μπορεί να διαλύσει μια θέση με λογικά επιχειρήματα και χωρίς άναρθρες κραυγές, όταν πρόκειται για τη θρησκεία ξαφνικά αρχίζει να μοιάζει πιο πολύ στην Ελένη Λουκά παρά στον πολύ έξυπνο άνθρωπο που ξέρω πως είναι.

Όχι, η αστροφυσική και οι άλλες επιστήμες που μας λένε για το πως φτιάχτηκε η γη και το σύμπαν δεν συμφωνούν με τη Γένεση.

Οι πρώτοι στοίχοι της Γένεσης λένε:

Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.

καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς.

Άρα ο θεός δεν έφτιαξε πρώτα το φως, αλλά τον ουρανό και τη γη. Μάλιστα πέταξε και πάνω από τα νερά αυτά πριν φτιάξει το φως.

Από την άλλη, η επιστήμη μας λέει πως στο πρώτο δευτερόλεπτο του σύμπαντος μετά το big bang (αυτή είναι η επικρατούσα θεωρία και όχι απαραίτητα η αλήθεια), δεν είχαν ακόμα δημιουργηθεί τα άτομα όπως τα ξέρουμε σήμερα.

Το πρώτο άτομο που δημιουργήθηκε ήταν το υδρογόνο και το οξυγόνο ήρθε πολύ αργότερα. Μιας και το νερό είναι φτιαγμένο από δύο μέρη υδρογόνου και ένα οξυγόνου (Η2Ο), δεν θα μπορούσε να φτιαχτεί το νερό πριν το φως, δηλαδή πριν τον ήλιο.

Παρόμοια επιχειρήματα μπορώ να δώσω και στα υπόλοιπα που ισχυρίζεται ο φίλος αλλά δεν θα το κάνω σε αυτό το άρθρο μιας και πολλές άλλες φορές έχω γράψει για τα λάθη που έχει η βίβλος.

Αυτό που πραγματικά με εντυπωσιάζει είναι η τελευταία παράγραφος όπου μας λέει πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παίρνουμε τις γραφές κυριολεκτικά! Υποθέτω εννοεί μόνο τη Παλαιά Διαθήκη, διότι δεν μπορώ να φανταστώ Χριστιανό να παίρνει μεταφορικά την Καινή.

Αλλά εδώ είναι το πρόβλημα. Αν πρέπει να ερμηνεύσουμε τις γραφές προκειμένου να ταιριάξουν με τις γνώσεις που έχουμε πλέον για τον κόσμο, τότε που σταματάμε; Πριν εκατοντάδες χρόνια (μερικοί ακόμα και σήμερα) θεωρούσαν πως τη Γένεση έπρεπε να την δεχθούμε επί λέξη. Σταδιακά αρχίσαμε να αλλάζουμε και να μιλάμε για «μεταφορές» μιας και η ιδέα των 7 ημερών δημιουργίας είναι αστεία.

Αν όμως θεωρήσουμε τις γραφές συμβολικές τότε πάμε κόντρα στον Ιησού που είπε πως δεν πρέπει να αλλάξουμε ούτε ένα ιώτα από αυτές («Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται» (Ματθ. 5,18)).

Για αυτό λέω συνέχεια: οι πραγματικοί χριστιανοί είναι οι φονταμενταλιστές και ας τους κοροϊδεύουμε. Αυτοί δεν κάνουν αλλαγές και προσπαθούν να ταιριάξουν τον κόσμο γύρω τους με τη θρησκεία και όχι το αντίθετο.

Αυτοί που κάνουν το δεύτερο έχουν φτιάξει ο κάθε ένας μια δική του προσωπική θρησκεία και αυτήν ασπάζονται, όχι τη Βίβλο. Κρατούν αυτά που τους βολεύει και απορρίπτουν ή ερμηνεύουν τα υπόλοιπα.

Δικαίωμά τους βέβαια, αλλά να μη μας λένε πως τους «ζαλίζουμε» όταν τους δείχνουμε ακριβώς αυτή την ανακολουθία.

ΥΓ: Βρήκα ένα εξαιρετικό Χριστιανικό site όπου λέει το παρακάτω:

Κάθε διδασκαλία της (της θρησκείας), κι αὐτὴ ποὺ θεωρεῖται ἡ μικρότερη, σὰν «ἕνα γιῶτα ἢ μία κεραία» (Ματθ. 5,18), τὰ πιὸ μικρὰ δηλαδὴ γράμματα τοῦ ἀλφαβήτου, εἶνε συνδεδεμένη τόσο στενὰ μὲ τὶς ἄλλες κεντρικὲς διδασκαλίες τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὥστε ἐκεῖνος ποὺ ἀπορρίπτει τὶς μικρὲς ἐντολὲς ἢ διατάξεις τῆς Ἐκκλησίας μας κινδυνεύει ν᾽ ἀπορρίψῃ καὶ τὶς μεγάλες καὶ νὰ καταντήσῃ σιγὰ – σιγά, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβῃ, ἕνας ὀρθολογιστής, ἄπιστος, ἄθεος. Οὔτε ἀφαίρεσι ἀλλὰ οὔτε καὶ προσθήκη δέχεται ἡ Χριστιανικὴ πίστι. Εἶνε τὸ τέλειο.

Ο ορθολογισμός ως αμαρτία.

Πως να γίνεις άθεος διαβάζοντας τη Βίβλο

Πιστεύω ακράδαντα πως η καλύτερη και ταχύτερη μέθοδος να γίνει κάποιος άθεος, δεν είναι να διαβάσει κάποιο από τα βιβλία των άθεων που κυκλοφορούν. Ο Ντόκινς, ο Χάρις, ο Χίτσενς και ο Ντένετ δεν θα κάνουν κανένα πιστό άθεο. Ο λόγος είναι απλός: όταν κοντράρεις τα πιστεύω κάποιου απλώς τον κάνεις να χώνει τα πόδια πιο βαθιά στο χώμα και να προσπαθεί με όποιο τρόπο έχει, ακόμα και την παντελή και κάθετη άρνηση να ακούσει τη δική σου πλευρά και επιμένοντας στα δικά του επιχειρήματα.

Έτσι λοιπόν, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, κατέληξα στο συμπέρασμα πως ο καλύτερος τρόπος για να βάλεις το μικρόβιο της αμφιβολίας στο μυαλό ενός πιστού είναι να του μιλήσεις για το βιβλίο της πίστης του, στην προκειμένη, τη Βίβλο.

Ορίστε λοιπόν μερικά αποσπάσματα της Βίβλου που κατά τη γνώμη μου έχουν πολύ ενδιαφέρον.

1. Κατά Ματθαίον 6:5-6

Και όταν προσεύχεσαι, δεν πρέπει να μιμήσαι τους υποκριτάς. Διότι αυτοί ευχαριστούνται και επιδιώκουν να στέκουν όρθιοι και να προσεύχωνται εις τας συναγωγάς και εις τας γωνίας των πλατειών, εκεί δηλαδή που είναι πολύς κόσμος, δια να επιδειχθούν. Αληθινά σας λέγω, ότι παίρνουν έτσι την ανταμοιβήν των από τους ανθρώπους.

Συ όμως, όταν θέλης να προσευχηθής, προτίμα το ιδιαίτερον δωμάτιόν σου, κλείσε την θύραν και κάμε την προσευχήν σου στον Πατέρα σου, που είναι αόρατος και σαν κρυμμένος. Και ο Πατήρ σου, που βλέπει και τα πλέον απόκρυφα, θα σου αποδώση εις τα φανερά την αμοιβήν σου.

Αφιερωμένο σε όλους όσους έχουν την ανάγκη να επιδείξουν τη πίστη τους προσευχόμενοι μπροστά στις κάμερες και όχι μόνο.

2. Κατά Ιωάννη 3:16

Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια.

Με άλλα λόγια, ο Κύριος είπε: με απογοητεύσατε εσείς οι άνθρωποι και έχετε σκιστεί στις αμαρτίες. Σας στέλνω λοιπόν τον μονάκριβο υιό μου ώστε να τον βασανίσετε και να τον σταυρώσετε για να σας συγχωρήσω (αντί να σας συγχωρήσω με τη μία και να στείλω ένα προσωπικό μήνυμα στον κάθε ένα να είστε φρόνιμοι από εδώ και πέρα).

3. Δευτερονόμιον 24:16

Οι πατέρες δεν θέλουσι θανατόνεσθαι διά τα τέκνα, ούτε τα τέκνα θέλουσι θανατόνεσθαι διά τους πατέρας· έκαστος θέλει θανατόνεσθαι διά το ίδιον εαυτού αμάρτημα.

Ναι…τελικά ο ένας δεν θα πεθάνει για τον άλλο αλλά κάποιος θα πεθάνει. Δεν γίνεται διαφορετικά.

4. Γέννηση του Ιησού

Τη γέννηση μας τη περιγράφουν μόνο οι Ματθαίος και Λουκάς.

Γέννηση κατά Ματθαίο (δική μου περίληψη):

Η Μαρία επρόκειτο να παντρευτεί τον Ιωσήφ, αλλά έμεινε έγκυος. Ο Ιωσήφ δεν ήταν πολύ χαρούμενος με το γεγονός, οπότε αποφάσισε να ακυρώσει το γάμο. Είδε όμως ένα όνειρο που του έλεγε πως η Μαρία έμεινε έγκυος από το Άγιο Πνεύμα και έτσι άλλαξε γνώμη και τη παντρεύτηκε. Γεννιέται ο Ιησούς στο σπίτι των γονιών του. Σοφοί άνθρωποι έρχονται από την ανατολή ακολουθώντας ένα αστέρι. Το αστέρι σταματά αρχικά στην Ιερουσαλήμ όπου οι σοφοί ρωτούν τον Ηρώδη σχετικά και αυτός ρωτάει τους Εβραίους ιερείς οι οποίοι του λένε πως η προφητεία προβλέπει τη γέννηση του μεσσία στη Βηθλεέμ. Το αστέρι ξεκινά ξανά και σταματάει πάνω από το σπίτι του Ιωσήφ και της Μαρίας.

Ο Ηρώδης είναι όμως προβληματισμένος και δεν θέλει να αφήσει το θέμα. Δίνει εντολή να θανατωθούν όλα τα πρωτότοκα αγόρια στη Βηθλεέμ και τα περίχωρα. Ο Ιωσήφ όμως βλέπει πάλι ένα όνειρο στο οποίο τον προειδοποιούν να φύγει και να πάει στην Αίγυπτο για να σωθεί. Όταν ο Ηρώδης πεθαίνει ο Ιωσήφ βλέπει και τρίτο όνειρο όπου ενημερώνεται για το θάνατό του και αποφασίζει να γυρίσει, όχι στη Βηθλεέμ αλλά στη Γαλιλαία, στη Ναζαρέτ όπου και μεγαλώνει ο Ιησούς.

Γέννηση κατά Λουκά (δική μου περίληψη):

Ένας άγγελος ενημερώνει την Ελισάβετ, που δεν μπορεί να κάνει παιδιά, πως θα γεννήσει τον Ιωάννη (Βαπτιστής), ο οποίος θα είναι ξάδερφος του Ιησού (σ.σ.), μιας και η Μαρία με την Ελισάβετ είναι συγγενείς. Ένας άγγελος επισκέπτεται και τη Μαρία η οποία μένει έγκυος και εγκυμονούσα επισκέπτεται την Ελισάβετ. Το μωρό της Ελισάβετ, στη κοιλιά της, μόλις νιώθει τη Μαρία κοντά, “πηδάει” από τη χαρά του που βρίσκεται παρουσία της μητέρας του Μεσσία.

Εκείνη την εποχή ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος διατάσσει να γίνει η πρώτη απογραφή. Αυτή γίνεται, όπως μας λέει η Βίβλος, όταν ο Κυρίνιος ήταν κυβερνήτης της Συρίας. Όλοι πρέπει να γυρίσουν στη “πατρογονική έδρα τους”. Ο Ιωσήφ, που είναι απόγονος του βασιλιά Δαυίδ, γυρνάει στη Βηθλεέμ όπου είχε γεννηθεί ο βασιλιάς χιλιάδες χρόνια πριν.

Η Μαρία γεννάει σε στάβλο, μιας και δεν υπήρχε δωμάτιο σε πανδοχείο και ένας άγγελος ενημερώνει τους βοσκούς στους γύρω αγρούς να πάνε να προσκυνήσουν το θείο βρέφος.

Οι ιστορίες λοιπόν έχουν διαφορές, αρκετά σημαντικές, τις οποίες συνήθως οι Χριστιανοί αποδέχονται ενώνοντάς τες ώστε να δημιουργήσουν μία κοινή ιστορία. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν να συμβεί. Ή ο Ιησούς γεννήθηκε στο σπίτι, ή στο στάβλο. Ή τον επισκέφτηκαν οι σοφοί (κανείς δεν λέει πως ήταν τρεις), ή οι βοσκοί. Υπάρχουν όμως και αρκετά ιστορικά προβλήματα, όπως το γεγονός ότι οι χρονολογίες στις οποίες ο Κυρίνιος ήταν κυβερνήτης της Συρίας, ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που πιστεύουμε πως γεννήθηκε ο Ιησούς. Οι Ρωμαίοι δεν έκαναν ποτέ μια απογραφή στέλνοντας όλους τους κατοίκους στους τόπους καταγωγής τους. Δεν έχει νόημα κάτι τέτοιο ειδικά αν πρέπει να πας εκεί όπου ο προ χιλιετίας πρόγονός σου ζούσε. Απλώς οι δύο ευαγγελιστές είχαν διαφορετικές πηγές και ήθελαν να “στείλουν” τον Ιησού να γεννηθεί στη Βηθλεέμ προκειμένου να ολοκληρωθεί η προφητεία. Ο κάθε ένας λοιπόν βρήκε διαφορετικό τρόπο να το κάνει.

5. 2 Βασιλέων 2:24

Και από εκεί ανέβηκε στη Βαιθήλ· κι ενώ αυτός ανέβαινε στον δρόμο, βγήκαν από την πόλη μερικά μικρά παιδιά, και τον κορόιδευαν, και του έλεγαν: Ανέβαινε, φαλακρέ! Ανέβαινε, φαλακρέ!
Κι εκείνος στράφηκε πίσω, και βλέποντάς τα, τα καταράστηκε στο όνομα του Κυρίου. Και βγήκαν από το δάσος δύο αρκούδες, και διασπάραξαν απ’ αυτά 42 παιδιά.

illustrated_bible_coverΑν και ως καραφλός συμπάσχω απόλυτα με τον προφήτη Ελισσαιέ. Ο συγκεκριμένος στοίχος με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και αν τη περίοδο αυτή ο θεός δεν χρησιμοποιεί αρκούδες για να κάνει τις ευλογημένες δολοφονίες παιδιών, νομίζω πως θα πρέπει σε κάθε προσβολή που δέχομαι για τη καράφλα μου ο προσβάλλων να τιμωρείται με ένα αντίστοιχο αν και πιο μοντέρνο τρόπο. Μπορώ να προτείνω μερικές τιμωρίες όπως να μην τον πιάνει το Βιάγκρα (αν είναι άντρας), ή να χαλάσει ο δονητής (για άντρες και γυναίκες), ή να σκάσει το λάστιχο μέσα σε καταιγίδα, ή να κολλήσει ο αποκωδικοποιητής ακριβώς τη στιγμή του σουτ του επιθετικού όταν η ομάδα σου θέλει ένα γκολ για να περάσει στην επόμενη φάση του Champions League. Κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

6. 2 Βασιλέων 6

Σε αυτό το κεφάλαιο περιγράφεται η πείνα που χτύπησε τους Ισραηλίτες όταν ήταν στη Σαμάρια και ο βασιλιάς Μπενχανταντ αποφάσισε να πολιορκήσει την πόλη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την πείνα που ανέφερα η οποία ήταν τόσο μεγάλη που οι Ισραηλίτες δεν είχαν απολύτως τίποτα να φάνε. Εδώ μαθαίνουμε την ιστορία μιας γυναίκας η οποία έπεσε θύμα μιας απάτης από μια γειτόνισσά της. Η κακία γειτόνισσα πρότεινε, μιας και πεινάνε πολύ και οι δύο, να φάνε τη μια μέρα τον γιο της πρώτης γυναίκας και την άλλη μέρα τον γιο της άλλης. Η πρώτη γυναίκα συμφώνησε και έτσι τον πιάσανε, τον μαγείρεψαν ζωντανό και τον φάγανε. Την επόμενη ημέρα η άλλη γυναίκα το έπαιζε άσχετη και είπε πως ο δικός της γιος είχε φύγει, οπότε και η πρώτη γυναίκα κατάλαβε πως είχε πέσει θύμα απάτης.

Ναι, η παραπάνω ιστορία είναι στη Βίβλο. Γιατί κανείς δεν τη διαβάζει;;;

Αυτά τα ολίγα για σήμερα. Προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε τη Βίβλο από άκρη έως άκρη. Είναι πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα το οποίο αν είχε γραφτεί σήμερα είναι εξαιρετικά πιθανό ο συγγραφέας να είχε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και μάλιστα να αποφάσιζε κάποιο δικαστήριο πως η μόνη λύση είναι ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρείο.

Αντιθέτως σήμερα θεωρούμε τη Βίβλο ιερή και αλάνθαστη.

Τα απαγορευμένα της Βίβλου

Χθες τσικνοπέμπτη, είμαστε οι άντρες στο μπαλκόνι, όπου ο μπατζανάκης ψήνει τα κοψίδια και συζητάμε για ότι νά ‘ναι.

Ξαφνικά ακούω τον πεθερό μου να εξηγεί τί πρέπει να τρώμε την σαρακοστή: «μπορείς να φας οτιδήποτε δεν έχει αίμα.»

«Μπορούμε να φάμε και οστρακοειδή;» ρωτάω.

«Βεβαίως!» μου απαντά.

«Παρόλο που η βίβλος τα απαγορεύει;»

«Δεν τα απαγορεύει η βίβλος. Δεν ξέρω ποια βίβλο διαβάζεις αλλά δεν απαγορεύονται!»

«Μην είστε τόσο σίγουρος. Θέλετε να σας βρω το απόσπασμα;»

«Αποκλείεται, η βίβλος δεν το απαγορεύει».

Ανοίγω λοιπόν τον browser στο κινητό μου και βρίσκω το απόσπασμα το οποίο του διαβάζω

«Ολα όμως όσα δεν έχουν πτερύγια ούτε λέπια και ζουν εις τα ύδατα, εις τας θαλάσσας και τους χειμάρρους, κάθε ζωντανόν, που προέρχεται από τα ύδατα αλλά δεν έχει πτερύγια και λέπια είναι ακάθαρτον.»
Λευιτικόν 11,10

Γελούσε. «Μπορεί» μου λέει, «αλλά η Παλαιά Διαθήκη δεν είναι να την παίρνουμε και πολύ στα σοβαρά.»

«Ίσως ο Χριστός διαφωνήσει μαζί σας. Στην επί του Όρους Ομιλία λέει πως: «Έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα έν, ή μία κεραία δεν θέλει παρέλθει από του νόμου, εωσού εκπληρωθώσι πάντα.» Με άλλα λόγια, ο αρχικός νόμος του θεού, όπως γράφτηκε στην Παλαιά Διαθήκη ισχύει κανονικά.»

Τέλος πάντων. Η συνέχεια της συζήτησης δεν έχει σημασία. Θα μπορούσα να παίζω έτσι με τους Χριστιανούς με τις ώρες, αλλά δεν είναι πάντα ευγενικό. Αυτό που εξακολουθεί να μου κάνει εντύπωση είναι πόσο λίγο ξέρουν οι ίδιοι τις άγιες γραφές της θρησκείας τους. Γιατί δεν είναι μόνο τα οστρακόδερμα που απαγορεύονται από τη βίβλο, αλλά και μερικά άλλα τα οποία είναι πολύ ενδιαφέροντα, για να μην πω αστεία. Ορίστε μια σύντομη λίστα:

1. Λευιτικό 19:27  – «Δεν θα κουρεύετε την κόμη του κεφαλιού σας κυκλοειδώς ούτε θα φθείρετε τις άκρες από τα πηγούνια σας.» Τέρμα το κούρεμα. Όλοι με μακριά μαλλιά και μούσια. Όπως οι μουσουλμάνοι.
2. Λευιτικό 11:08 – «από το κρέας τους δεν θα τρώτε, και το ψοφίμι τους δεν θα το αγγίζετε· είναι σε σας ακάθαρτα.»  Απίστευτη μανία με το χοιρινό κρέας. Οτιδήποτε είναι φτιαγμένο από γουρούνι θεωρείται βρώμικο. Όπως και οι μουσουλμάνοι.
3. Λευιτικό 19:31 – «Δεν θα ακολουθείτε αυτούς που έχουν πνεύμα μαντείας ούτε θα προσκολληθείτε σε επαοιδούς, ώστε διαμέσου αυτών να μολύνεστε. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας.» Μήπως στους μάντεις συμπεριλαμβάνονται και οι χαρτορίχτρες, οι αστρολόγοι και οι πάσης φύσεως μελοντολόγοι;
4. Γένεση 38:9-10 – «Αλλ” ο Αυνάν ήξερε ότι το σπέρμα δεν θα ήταν δικό του· γι” αυτό, όταν έμπαινε μέσα στη γυναίκα τού αδελφού του, ξέχυνε στη γη, για να μη δώσει σπέρμα στον αδελφό του. Κι αυτό που έκανε φάνηκε κακό μπροστά στον Κύριο· γι’ αυτό, θανάτωσε κι αυτόν.» Στα λόγια των αθάνατων Monty Python:

Every sperm is sacred.
Every sperm is great.
If a sperm is wasted,
God gets quite irate.

5. Λευιτικό 19:28  – «Δεν θα κάνετε εντομές στο σώμα σας για νεκρόν ούτε θα χαράξετε επάνω σας στικτά γράμματα. Εγώ είμαι ο Κύριος» Εδώ την πάτησα με τόσο μελάνι που έχω. Αυτό που μου κάνει πάντως εντύπωση είναι που ο συγγραφέας νιώθει την ανάγκη να τελειώσει τη φράση με το Εγώ είμαι ο Κύριος. Όπως είπε και ο Lanister στον Jofrey, αν πρέπει να λες σε όλους πως είσαι ο βασιλιάς, τότε δεν είσαι.
6. Λευιτικό 19:19 – «Θα τηρείτε τα δικαιώματά μου· δεν θα κάνεις τα κτήνη σου να βατεύονται με ετεροειδή· στον αγρό σου δεν θα σπείρεις ετεροειδή σπέρματα· ούτε θα βάλεις επάνω σου σύμμικτο ένδυμα από ετεροειδή κλωστή»  Το δικαίωμα του θεού λοιπόν είναι να μην ζευγαρώνουν διαφορετικά ζώα μεταξύ τους, να μην σπέρνουμε διαφορετικούς σπόρους στο ίδιο χωράφι και να μην φοράμε ρούχα φτιαγμένα από δύο είδη κλωστής. Εντυπωσιακή λεπτομέρια για έναν θεό που αποδεικνύεται πολύ micromanager, αλλά όχι τόσο ώστε να δώσει και μια εντολή που να απαγορεύει τους βιασμούς των μικρών παιδιών.
7. Κατά Μάρκον 10:11-12 – «Και εκείνος τους είπε· «Οποιος χωρίσει την γυναίκα του και νυμφευθή άλλην, διαπράττει μοιχείαν εις βάρος της νομίμου συζύγου του, Και εάν μία γυναίκα χωρίση τον άνδρα της και υπανδρευθή άλλον, διαπράττει μοιχείαν.» Για πάντα μαζί, ακόμα και αν ο ένας μισεί τ’ άντερα του άλλου και κάθε φορά που τον βλέπει με δυσκολία συγκρατεί το ξερατό. Η σωστή βάση για μια υγιή κοινωνία.
8. Δευτερονόμιο 23:01 – «Εκείνος, που έχει τα κρύφιά του σπασμένα ή αποκομμένα, δεν θα μπει μέσα στη συναγωγή τού Κυρίου.» Εντάξει, καταλαβαίνω πως ο παντογνώστης θεός θα ξέρει ποιός είναι ο ευνούχος και ποιός όχι, ο παπάς όμως πως θα εξασφαλίσει πως ο νόμος αυτός θα τηρείται; Θα ελέγχει όλους όσους μπαίνουν στην εκκλησία; Θα τους πασπατεύει μέχρι να καταλάβει τί κρέμεται ή θα τους γδύνει; Έλεος!
9. Δευτερονόμιο 23:02 – «Ο νόθος δεν θα μπει μέσα στη συναγωγή τού Κυρίου· μέχρι τη δέκατη γενεά του, δεν θα μπει μέσα στη συναγωγή τού Κυρίου.» Όχι παίζουμε! Είσαι μπάσταρδος; Έξω από την εκκλησία μέχρι και 10 γενιές αργότερα. Μπορεί να επιτρέπουμε τον βιασμό και να χαρίζουμε την βιασμένη στον βιαστή για 30 αργύρια, αλλά μπάσταρδους δεν θέλουμε. Ξεκάθαρα πράγματα!
10. Προς Τιμόθεο Α” 2:09 – «Επίσης, θέλω οι γυναίκες να κοσμούν τους εαυτούς τους με τα κατάλληλα ρούχα, σεμνά και διακριτικά, όχι με πλέγματα στα μαλλιά ή χρυσό ή μαργαριτάρια ή δαπανηρά ενδύματα.» Αυτό με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και αν το υλοποιήσει η γυναίκα μου θα εξοικονομήσουμε τρελό χρήμα. Δυστυχώς για εμένα όμως είναι άθεη. Ζηλεύω τους Χριστιανούς που οι γυναίκες τους δεν ντύνονται προκλητικά και δεν φοράνε κοσμήματα.
11. Δευτερονόμιο 25:11-12 – «Αν άνθρωποι μάχονται μεταξύ τους, και η γυναίκα του ενός πλησιάσει για να ελευθερώσει τον άνδρα της από το χέρι εκείνου που τον χτυπάει, και απλώνοντας το χέρι της, τον πιάσει από τα κρύφια μέρη του,  τότε θα κόψεις το χέρι της· το μάτι σου δεν θα λυπηθεί.» Μη τυχόν και προσπαθήσει η σύζυγος να σε προστατέψει από κάθε λογής νταήδες. Κομμένα αυτά, κυριολεκτικά.

Ναι, ξέρω, τα παραπάνω είναι στην παλαιά διαθήκη και αυτή αντικαταστήθηκε από την καινή και άλλα παρόμοια επιχειρήματα. Αλλά όσοι λέτε κάτι τέτοιο ξέρετε πως είστε Χριστιανοί A la Carte. Κρατάτε αυτό που σας βολεύει και απορρίπτετε αυτό που δεν σας αρέσει ή δεν ταιριάζει με την κοινωνία στην οποία ζούμε.

Γιατί, αν θέλετε να είστε σωστοί και δεν σας φτάνει ο λόγος του Ιησού στην επί του Όρους Ομιλία, τότε ούτε το: «Και με άρρενα δεν θα συνευρεθείς, όπως με γυναίκα· είναι βδέλυγμα” θα ακολουθείτε. Αλλά αυτό σας αρέσει. Για όλα φταίνε οι ομοφυλόφιλοι, ε;

Αποφασίστε λοιπόν, είστε χριστιανοί ή όχι; Αν είστε τότε ακολουθείτε όλες τις οδηγίες. Αν όχι τότε καλωσήρθατε στον κόσμο μου. Μέση λύση δεν σας αφήνει το ιερό σας βιβλίο.

Πηγές

  • Η Βίβλος ντε!

Ένας περήφανος μπαμπάς

1000371_634802596530510_689756999_nΔεν νομίζω πως πρέπει να υπάρχει αμφιβολία για τα θρησκευτικά μου πιστεύω. Οποιοσδήποτε διαβάζει έστω και λίγο συστηματικά αυτό το μπλογκ θα πρέπει να έχει καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα πως η σχέση μου με τη θρησκεία είναι ίδια με αυτή που έχει το βιάγκρα σε ένα συνέδριο λεσβίων (και δεν εννοώ τους κατοίκους του κατά τ’ άλλα συμπαθούς νησιού). Με άλλα λόγια, δεν μου χρειάζεται.

Έλα μου όμως που είμαι περιτριγυρισμένος από τη θρησκεία μιας και ζω στην Ελλάδα. Καλώς ή κακώς, κακώς κατά τη δική μου άποψη αλλά ποιός με ακούει, η θρησκεία υπάρχει παντού στην Ελληνική κοινωνία, από τις εκφράσεις μας πχ: “κάνε το σταυρό σου να βρω θέση να παρκάρω μη γαμήσω το γείτονα που το έχει βάλει στραβά και κλείνει δύο θέσεις”, μέχρι την πολιτική μας όπου οι κυβερνώντες και μη, με ελάχιστες εξαιρέσεις, βάζουν το χέρι τους πάνω σε ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν χιλιάδες χρόνια, έχει τρομακτικά προβλήματα αξιοπιστίας και σε πολλές περιπτώσεις είναι ξεκάθαρα ανήθικο, και ορκίζονται να κάνουν το σωστό. Δεν είναι περίεργο που αποτυγχάνουν όλοι και κατά συρροή, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Όταν λοιπόν μεγαλώνεις παιδιά σε μια τέτοια κοινωνία, ξέρεις πως υπάρχει σημαντική πιθανότητα να μην μεγαλώσουν άθεα και να πιστέψουν στον Χριστούλη που γεννήθηκε στη φάτνη ή στο σπίτι (ανάλογα ποιό ευαγγέλιο διαβάζεις), στο φίδι που μιλάει, στον επιπλέοντα ζωολογικό κήπο, στους ήρωες που είναι τόσο δυνατοί όσο μακριά είναι τα μαλλιά τους, και όλα τα συναφή. Εγώ έχω δύο παιδιά, (γεγονός που ακόμα και σήμερα με εκπλήττει για πολλούς λόγους, αλλά ο σημαντικότερος είναι πως μια γυναίκα δέχθηκε να ενώσει τα γονίδιά της με τα δικά μου και…ότι βγει μιας και τα δικά μου γονίδια…ας πούμε πως δεν είναι ζηλευτά, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και όπως είναι φυσικό, η ΜΗ θρησκευτική τους κατήχηση με απασχολεί πολύ.

Έτσι λοιπόν, από την πρώτη στιγμή φρόντισα να ξεκαθαρίσω το τοπίο με όλους γύρω μου, ειδικά την πεθερά μου της οποία η πίστη είναι ακλόνητη παρόλο που το μόνο που ξέρει για τη θρησκεία της είναι ό,τι έχει ακούσει στις εκκλησίες ή βλέπει κάθε χρόνο στον ΑΝΤ1 όταν την Μεγάλη Εβδομάδα παίζει τον Ιησού του Τζεφιρέλι.

“Θα τον κάνω εγώ ένα Χριστιανάκιιιιιιιι!” είχε πει λίγο μετά τη γέννηση του γιού μου και το μόνο που με συγκράτησε από το να αρχίσω ένα χείμαρρο από αντιθρησκευτικά επιχειρήματα ήταν το βλέμμα της συζύγου η οποία μπορεί να ήταν κατάκοπη στο κρεβάτι του μαιευτηρίου με το μωρό στα χέρια, αλλά εξακολουθούσε να έχει την ίδια δύναμη πάνω μου που είχε πάντα και δυστυχώς εξακολουθεί να έχει (μην της πείτε πως το είπα αυτό, δεν τα διαβάζει όλα). Το βλέμμα της ήταν τέτοιο που παραλίγο να κατουρηθώ επάνω μου και δεν ήμουν εγώ αυτός που φορούσε πάνες αν και ίσως θα έπρεπε. Εκείνη την ημέρα κρατήθηκα (με όλους τους τρόπους) και δεν είπα τίποτα, αλλά ήξερα πως θα ερχόταν μια άλλη μέρα που θα έπρεπε να πω/κάνω κάτι.

Καθώς τα παιδιά μου μεγάλωναν, εμένα με απασχολούσε πως να χειριστώ μαζί τους το θέμα, αλλά και τί να κάνω με τον περίγυρό μου. Ακόμα και στον παιδικό σταθμό που πήγαιναν (η μικρή τώρα πάει), γιόρταζαν όλες τις θρησκευτικές γιορτές και τους λέγανε θρησκευτικές ιστορίες συχνά, αν και είμαι σίγουρος πως ξεχνούσαν αυτήν στην οποία κάτι παιδιά κοροϊδεύουν τον προφήτη για τη καράφλα του και αυτός για να τα τιμωρήσει καλεί με τη βοήθεια του θεού δύο αρκούδες από το δάσος οι οποίες τα σφάζουν μέχρι ενός.  Καλύτερα μάλλον.

Αλλά όταν μια μέρα ο γιός μου γύρισε σχολείο και με ρώτησε ποιός είναι ο Χριστούλης για τον οποίο μάθανε εκείνη την ημέρα, εγώ έπρεπε να δώσω απάντηση. Θα μπορούσα να πω “αηδίες, δεν υπάρχει θεός και δεν υπάρχει Χριστός και αν σου ξαναπεί κάτι τέτοιο η δασκάλα σου να της πεις να σταματήσει να σου γεμίζει το κεφάλι με βλακείες”. Θα μπορούσα.
Θα μπορούσα επίσης να του πω ένα- ένα τα επιχειρήματα σχετικά με την ανυπαρξία του θεού, και να του εξηγήσω γιατί η Βίβλος είναι τόσο αξιόπιστη ως απόδειξη για την αλήθεια που διαλαλεί πως κατέχει όσο και τα βιβλία του Harry Potter. Θα μπορούσα.

Αντιθέτως επέλεξα να του πω την ιστορία του Ιησού όπως αυτή αναφέρεται στη Βίβλο. Μιλήσαμε για τη γέννηση, τη ζωή, τη σταύρωση και την ανάσταση. Δεν τα είπαμε όλα και όχι με λεπτομέρεια μιας και η προσοχή του ήταν στραμμένη στο Xbox (του διαβόλου πράγματα!), αλλά τον κάλυψα. Φρόντισα όμως να κλείσω τη συζήτηση τονίζοντας πως όλα αυτά είναι μύθοι σαν αυτούς που διαβάζουμε για τον Ηρακλή και τους Ολύμπιους θεούς και πως επειδή κάποιοι τα πιστεύουν ως αλήθεια, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και αλήθεια.

Μέχρι σήμερα, αραιά και που, κάνουμε παρόμοιες συζητήσεις, αλλά μόνο όταν ο ίδιος τις προκαλεί. Δεν προσπαθώ να τον πιέσω και τον αφήνω να ξεδιπλωθεί μόνος του. Απλώς πάντα φροντίζω να τονίζω τα περί Χριστιανικής μυθολογίας.

Σήμερα η σύζυγος μίλησε με τη δασκάλα στο νηπιαγωγείο η οποία είχε ένα “θέμα”. Όταν ζήταγε από τα παιδιά να σηκωθούν για προσευχή ο Γιώργος δεν ήθελε να σηκωθεί και έλεγε πως αυτά είναι για αυτούς που πιστεύουν. Αναρωτιόταν λοιπόν η δύσμοιρη αν θέλαμε να τον πιέσει να σηκωθεί και να προσευχηθεί ή όχι. Η σύζυγος την ενημέρωσε για την κατάσταση στο σπίτι μας και αυτή (η δασκάλα), προς τιμήν της, δέχθηκε να μην ασχοληθεί ξανά.

Έτσι λοιπόν οι βάσεις έχουν μπει και ελπίζω, συν τω χρόνο, η λογική να πρυτανεύσει και ο γιος μου να πάρει τον δρόμο που τον οδηγεί μακριά από τον θεό και τις δεισιδαιμονίες και πιο κοντά στη λογική σκέψη βασισμένη σε επιχειρήματα.

Εν τω μεταξύ, ο υπογράφων είναι ένας περήφανος μπαμπάς που ο γιος του επέλεξε μόνος του να μην συμμετέχει στη σχολική προσευχή! Σειρά έχει η μικρή.

ΥΓ: Ξέρω πως κάποιοι θα σχολιάσετε λέγοντας τα γνωστά περί σωτηρίας της ψυχής, πόσο κακός πατέρας είμαι, πως σπρώχνω το παιδί μου στην κόλαση, πως είμαι υπερβολικός μιας και η θρησκεία δεν έβλαψε ποτέ κανένα (ναι, καλά!), κτλ. Για όλα τα παραπάνω έχω απαντήσει κατά καιρούς μέσα από αυτό το μπλογκ, ψάξτε και θα βρείτε. Όσο για τα σχόλια αυτού του τύπου, αν υπάρξουν, θα περάσουν και θα εμφανιστούν κανονικά κάτω από το άρθρο αυτό. Δεν κόβω σχόλια με βάση το περιεχόμενό τους (δεν είμαι θρησκόληπτος) και επιπλέον έχω ανάγκη να γελάσω.

Νιώθω γενναιόδωρος

Πραγματικά νιώθω πολύ γεναιόδωρος σήμερα και θα το δείξω αμέσως.

Όπως έχω πει και σε παλαιότερο άρθρο είμαι μέλος σε μια ομάδα στο Facebook που λέγεται Έλληνες Άθεοι και Αγνωστικιστές. Μια ομάδα της οποίας  ο τίτλος νομίζω πως τα λέει όλα.
Συχνά σε αυτή την ομάδα έρχονται διάφοροι «πιστοί της ημέρας» και λένε τα δικά τους. Μερικοί είναι αστείοι, άλλοι ενοχλητικοί και κάποιοι κάνουν πραγματική προσπάθεια να μας δείξουν γιατί έχουμε πάρει το λάθος δρόμο και δεν έχουμε καμιά ελπίδα να δούμε τον παράδεισο, να ζήσουμε στα σύννεφα, να βγάλουμε φτερά και να δοξάζουμε το θεό εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν.

Ένας τέτοιος είναι και ο τελευταίος «πιστός της ημέρας» ο οποίος προκειμένου να δείξει πως έχει δίκιο χρησιμοποιεί άλλη τακτική από ότι συνηθίζεται. Βλέπετε οι περισσότεροι μας λένε πως ο θεός έχει δίκιο και μας κάνουν ένα μάθημα θρησκευτικών, πολύ βαρετό.
Ο συγκεκριμένος όμως προσπαθεί να χτυπήσει απ’ ευθείας αυτό το οποίο εμείς θεωρούμε πως είναι δικό μας, το “γήπεδό μας” να το πω: τη λογική και την επιστήμη.

Γράφει:

Καλημέρα παιδιά!

Θέλω να πω την κριτική μου για τις απόψεις σας περί επιστήμης και λογικής που διάβασα στην ομάδα σας.

Τις θεωρώ παιδιάστικες και ξεπερασμένες.

Και εξηγούμαι:

Είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος και αυτό δεν με εμποδίζει ούτε να δέχομαι όλα τα πορίσματα της επιστήμης και ούτε να είμαι ορθολογιστής.

Όμως ούτε υπερεκτιμώ την επιστήμη (όπως κάνετε εσείς) και ούτε υπερεκτιμώ τον ορθολογισμό (όπως και πάλι κάνετε εσείς).

Η δε λογική δεν έχει καμιά σχέση με το ποιά είναι η αλήθεια.

Η ίδια η λογική μπορεί να εφαρμοσθεί σε δύο επιστημονικές θεωρίες που έχουν όμως αντίθετα αξιώματα.

Επίσης υπάρχουν βραβευμένοι με Νόμπελ επιστήμονες που πιστεύουν στον Θεό.

Ένας επιστήμονας μπορεί να πιστεύει στον Θεό ή όχι.

Δεν υπάρχει όμως καμία επιστημονική εργασία που να λέει περί της υπάρξεως του Θεού.

Αν κάποιος παρουσίαζε μια τέτοια εργασία τότε όλοι θα γελούσαν μαζί του.

Και τέλος σε κάποιο άρθρο διάβασα πως ο χρόνος δεν έχει αρχή και τέλος.

Μα ούτε και αυτήν την επιστημονική πρόταση την δέχονται όλοι οι επιστήμονες!

Σημείωση: Δεν έχω κανένα σκοπό να προκαλέσω κανέναν. Αν η ομάδα σας είναι μόνο για άθεους σας ζητώ συγνώμη και αποχωρώ.

Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο όπου θα δείξω τη γενναιοδωρία μου.

Συνήθως παίρνω ένα-ένα τα επιχειρήματα του εκάστοτε θρησκευόμενου και τα αποδομώ με σκοπό να δείξω πως είναι κενά. Αλλά δεν θα κάνω το ίδιο με τα παραπάνω και ο λόγος είναι πως σε αρκετά από αυτά που λέει έχει δίκιο!

Όντως, το να είσαι Χριστιανός Ορθόδοξος δεν σημαίνει πως δεν δέχεσαι τα συμπεράσματα της επιστήμης και τη λογική. Αυτό το καταφέρνεις βέβαια κρατώντας τα κομμάτια της θρησκείας σου που συμφωνούν με την επιστήμη και απορρίπτοντας αυτά που δεν συμφωνούν (πχ, γεωκεντρικό σύστημα αντί ηλιοκεντρικό, ηλικία της γης και του σύμπαντος, κτλ).

Δεν ξέρω τί εννοεί όταν μιλάει για υπερεκτίμηση της λογικής και της επιστήμης, αλλά όντως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο με άσχημα αποτελέσματα.

“Η λογική δεν έχει σχέση με την αλήθεια” λέει και έχει δίκιο, πάλι! Η λογική μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα αν χρησιμοποιηθούν λάθος δεδομένα.

Πράγματι πολλοί επιστήμονες είναι χριστιανοί, η ίδια λογική μπορεί να δείχνει διαφορετικές θεωρίες, δεν υπάρχει επιστημονική εργασία για την ύπαρξη του θεού, κτλ, κτλ. Όλα σωστά! Είπαμε, είμαι γενναιόδωρος σήμερα.

Έτσι λοιπόν, στα πλαίσια αυτής της γενναιοδωρίας θα δώσω σε όλα τα παραπάνω που αναφέρει ο “πιστός της ημέρας” μια θετική ψήφο. Δεν έχω πρόβλημα να παραδεχθώ πως όλα είναι (εν μέρη) σωστά. Μάλιστα, για να αποφύγω περιττές συζητήσεις, θα αφαιρέσω ακόμα και την παρένθεση που έβαλα πιο πριν και θα πω πως όλα είναι σωστά, χωρίς αστερίσκους. Τόσο γενναιόδωρος είμαι!

Το πρόβλημα που έχει όμως αυτός ο «πιστός της ημέρας» είναι πως ακόμα και αφού έχω παραδεχθεί πως όλα τα παραπάνω είναι σωστά, ακόμα και έτσι, έχει κάνει λάθος σε ένα σημείο. Ένα σημείο που είναι αρκετό για να τον ρίξει από το βάθρο στο οποίο ανέβηκε και κηρύττει τα ελαττώματα της επιστήμης και της λογικής έναντι στον ένα και αλάνθαστο θεό.

Τονίζοντας τα προβλήματα της λογικής και της επιστήμης δεν έχει καταφέρει τίποτα απολύτως για να πείσει, εμένα τουλάχιστον, για την αλήθεια του θεού του. Βλέπετε, δεν είναι δική μου δουλειά ως άθεος να αποδείξω πως ο θεός δεν υπάρχει, ούτε και με ενδιαφέρει να υπερασπιστώ την επιστήμη και τη λογική. Είναι δική του δουλειά να μου αποδείξει πως ο θεός υπάρχει και μάλιστα πως ο θεός υπάρχει με τη μορφή την οποία ο ίδιος έχει επιλέξει για αυτόν.

Αν δηλαδή ο «πιστός της ημέρας» πιστεύει στο θεό της Παλαιάς Διαθήκης (ΠΔ) θα πρέπει να μου αποδείξει γιατί ένας θεός που είναι πανάγαθος λέει πως ζηλεύει και θυμώνει. Γιατί ενώ είναι παντογνώστης και έχει φτιάξει τα πάντα με απέραντη σοφία και αγάπη, επιλέγει να σκοτώσει ανθρώπους και ζώα με μια πλημύρα απλώς και μόνο γιατί δεν εξελίχθηκαν τα πράγματα όπως ο ίδιος ήθελε και έπρεπε να είχε προβλέψει. Υπάρχουν πολλά προβλήματα στη ΠΔ, τόσα πολλά που οποιοσδήποτε πιστός θα είχε πολλή δουλειά για να δείξει πως δεν υπάρχει θέμα.

Αν από την άλλη, όπως λένε και οι περισσότεροι πιστοί, πιστεύει στο θεό της Καινής Διαθήκης (ΚΔ) τότε θα πρέπει να δείξει γιατί οι απόστολοι διαφωνούν μεταξύ τους για τον αριθμό των γενεών που μεσολάβησαν μέχρι τη γέννηση του Ιησού, για τις διαφορετικές ιστορίες γέννησης, ανάστασης, και γενικότερα ζωής του Ιησού. (για παραδείγματα δείτε εδώ).

Αλλά ακόμα και αν καταφέρει να τα εξηγήσει αυτά τα προβλήματα με ένα λογικό τρόπο, τότε πάλι θα έχει το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς μπροστά του: να αποδείξει την ύπαρξη του θεού.

Γιατί κακά τα ψέματα, αυτές οι ασκήσεις φιλοσοφίας (γιατί περί τέτοιων πρόκειται) στις οποίες επιδίδονται οι πιστοί όταν τα στοιχεία είναι εναντίον τους δεν αποδεικνύουν τίποτα απολύτως. Είναι ακριβώς αυτό, ασκήσεις του μυαλού που δεν προσφέρουν παραπάνω γνώση από ότι έχουμε ήδη.

Ο μόνος τρόπος να αποκτήσουμε περισσότερη γνώση και να αποδείξουμε την ύπαρξη ή μη του θεού δεν είναι μέσω της φιλοσοφίας αλλά μόνο μέσω της επιστήμης και της λογικής σκέψης. Με όλα τους τα ελαττώματα που αναφέρει και ο “πιστός της ημέρας”, εξακολουθούν να είναι τα καλύτερα εργαλεία που έχουμε για να μάθουμε για τον κόσμο γύρω μας. Εργαλεία που χρησιμοποιούμε χρόνια τώρα και που έχουν προσφέρει απίστευτες βελτιώσεις στη ζωή μας και στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το κόσμο γύρω μας.

Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχω πρόβλημα να είμαι γενναιόδωρος με αυτόν τον «πιστό της ημέρας». Γιατί ότι και αν του δώσω, όσα δίκια και αν παραδεχθώ πως έχει, εξακολουθεί να έχει ένα βουνό δουλειάς μπροστά του πριν δηλώσει πραγματικά πως είναι σε θέση να με πείσει για την ύπαρξη του θεού του.

Όταν η ημιμάθεια παρουσιάζεται σαν απόλυτη γνώση

Πρόσφατα έγραψα για την επίσημη θέση της Ορθόδοξης Χριστιανικής εκκλησίας σχετικά με την ηλικία του Σύμπαντος. Μπορείτε να δείτε το άρθρο εδώ. Αναφέρθηκα στο γεγονός πως, βασιζόμενη στη Βίβλο, η Ορθόδοξη εκκλησία επίσημα μας λέει πως το Σύμπαν είναι περίπου 7000 χρόνων, ενώ, όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε, αυτό είναι λάθος.

Το πρόβλημα για εμένα δημιουργείται όταν κάποιος που πιστεύει διάφορα περίεργα, από αυτό που αναφέρω πιο πάνω μέχρι πως η κβαντική φυσική αποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού, μου φέρνει σαν απόδειξη το βιβλίο κάποιου επιστήμονα και μου το πετάει στα μούτρα. Το πρόβλημα δεν είναι πως υπάρχει τέτοιο βιβλίο, αλίμονο αν όλες οι απόψεις συμφωνούσαν και όλοι λέγανε τα ίδια, θα ήμασταν ακόμα στις σπηλιές. Το πρόβλημα είναι πως εγώ δεν έχω όσες γνώσεις χρειάζεται για να αντικρούσω ένα βιβλίο γραμμένο από κάποιον επιστήμονα. Αλλά ακόμα και αν είχα θα έπρεπε να διαβάσω αυτό το βιβλίο πριν το κρίνω. Αυτή μου η άγνοια έχει ως αποτέλεσμα να τους πω πως δεν έχω άποψη για την ακρίβια των στοιχείων στο βιβλίο αυτό και να αρκεστώ στο να αντιπαραθέσω βιβλία γνωστών επιστημόνων οι οποίοι μπορεί να έχουν αναφερθεί στο θέμα. Αλλά σε μια συζήτηση μια τέτοια απάντηση δεν είναι συνήθως ικανοποιητική για τέτοια άτομα (τους «άλλους» όπως τους λέει μια φίλη) και μετά από μια σύντομη επίδειξη γνώσεων βιβλιοθηκάριου απλώς ακουμπάνε στη πλάτη της καρέκλας, σταυρώνουν τα χέρια στο στήθος και περιμένουν, με την ικανοποίηση εμφανή στο πρόσωπό τους, να παραδεχθώ την ήττα μου.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ο επιστήμονας συγγραφέας, που εγώ επικαλούμαι, έρχεται να με σώσει, σαν άλλος υπερήρωας, από την άγνοιά μου και να δώσει ένα καλό μάθημα στο φίλο που ισχυρίζεται πως ξέρει καλύτερα γιατί έχει ένα βιβλίο στα χέρια του.

BK378-2

Πρόσφατα λοιπόν ο Stephen Meyer, έγραψε ένα βιβλίο σχετικά με την περιβόητη «Κάμβρια έκρηξη» και το τί σημαίνει αυτή για την ηλικία της γης, τα απολιθώμάτα και, κατ’ επέκταση, την αξιοπιστία της Βίβλου ως επιστημονικό κείμενο (εδώ γελάτε ελεύθερα). Στο βιβλίο του προσπαθεί να δείξει πως κατά τη Κάμβρια περίοδο έγινε μια «έκρηξη» ζωής στο πλανήτη η οποία μπορεί να εξηγηθεί μόνο εάν ένας θεός τη προκάλεσε (ο θεός των κενών).

168979 Don-Prothero-feature-image

Όπως είπα και πριν, εγώ δεν έχω τις γνώσεις για να σχολιάσω ή να κρίνω. Τις έχει όμως ο Donald Prothero, γνωστός παλαιοντολόγος και συγραφέας του βιβλίου «Evolution: What the Fossils Say and Why It Matters«.

Ο Prothero λοιπόν διάβασε το βιβλίο του Meyer και έγραψε μια εκτενή κριτική στο Amazon (εδώ) όπου παρουσιάζει τα ελλατώματα στα επιχειρήματα του Meyer και εξηγεί γιατί είναι όλο το βιβλίο λάθος.

Δεν θα μπω σε λεπτομέριες. Αν κάποιος θέλει να μάθει πως καταρίπτεις, όχι απλώς ένα επιχείρημα, αλλά ολόκληρο βιβλίο γεμάτο με επιχειρήματα, δεν έχει παρά να διαβάσει αυτή τη κριτική. Αν και μερικά σημεία της είναι δύσκολα για τον άσχετο σε παλαιοντολογία όπως είμαι εγώ, είναι πραγματικά απολαυστική. Εγώ απλώς θα παραθέσω το αγαπημένο μου κομμάτι και θα σας αφήσω στην ησυχία σας.

Our brains have many blind spots in them that allow us to reconcile the real world with the world as we would like it to be, and reduce the clash of cognitive dissonance. The most familiar of these is confirmation bias, where we see only what we want to see, and ignore or forget anything that doesn’t fit our preferred world-view. When this bias emerges in argument, it takes the form of cherry-picking: finding a few facts out of context that seem to support what we want to believe, and ignoring everything else that contradicts what we are trying to promote.

Η Ορθοδοξία και η Δημιουργία του Κόσμου

Όπως ξέρει οποιοσδήποτε διαβάζει τα γραπτά μου σε αυτό το blog, μου αρέσει να κριτικάρω τις θρησκείες. Ομολογώ πως είναι εύκολος στόχος οπότε δεν χρειάζεται να στύψω το μυαλό μου και να κάνω έρευνα για πηγές όπως με άλλα θέματα με τα οποία ασχολούμαι.

Συνήθως  μιλάω γενικά για τη θρησκεία, ή για κάποιες πολύ περίεργες θρησκείες και πιστεύω που προκύπτουν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Με την Ορθοδοξία όμως, που είναι  η πιο κοντινή σε εμένα θρησκεία και της οποίας ήμουν μέλος παλαιότερα, δεν ασχολούμαι τόσο συχνά όσο θα ήθελα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός πως η πλειοψηφία των ειδήσεων που φτάνουν σε εμένα είναι για τις πιο δημοφιλείς εκδόσεις του Χριστιανισμού όπως ο Καθολικισμός, ή για το Ισλάμ που και αυτό έχει πολύ περισσότερους πιστούς. Με αυτά και μ’ αυτά η Ορθοδοξία μένει στο απυρόβλητο εκτός και αν ένας από τους αντιπροσώπους της βγει στα κανάλια και αρχίσει να λέει τα δικά του, οπότε αντιδρώ και θέλω να τον κλοτσήσω. Αλλά δεν το κάνω. Αντιθέτως απλώς γράφω και γράφω και γράφω. Δε βαριέσαι, εγώ “το κομμάτι μου” θα το κάνω από αυτό το blog και σε όποιον αρέσει.

Επιπλέον, όποτε μιλάω σε κάποιον θρήσκο για τα κακά της θρησκείας μου φέρνει σαν επιχείρημα πως τα περισσότερα, αν όχι όλα, έχουν γίνει από άλλες εκδόσεις του Χριστιανισμού ή το Ισλάμ και πως η Ορθοδοξία είναι αθώα. Το επιχείρημα βέβαια δεν είναι πολύ καλό για διάφορους λόγους, αλλά δεν θα τους αναλύσω μιας και δεν είναι αυτό το θέμα  του άρθρου.

Πριν από λίγες μέρες λοιπόν, έπεσε στην αντίληψή μου πως το site του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων έχει αναρτήσει μια λίστα με σημαντικές, για τους θρησκευόμενους, ημερομηνίες (δείτε εδώ).

Μας δίνει μερικές σημαντικές ημερομηνίες όπως πότε έγινε η επανακομιδή του σεπτού Σκήνους του οσίου Πατρός ημών Σάββα του ηγιασμένου εκ Βενετίας εις τη Λαύραν αυτού (1965), την έναρξη διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Παγκοσμίου Λουθηρανής ομοσπονδίας εν Ελσινκίω Φινλανδίας (1981), και άλλα πολλά σίγουρα εξίσου σημαντικά για τους πιστούς.

Αυτό όμως που μου τράβηξε την προσοχή είναι η πρώτη καταχώρηση που θα βρείτε πάνω-πάνω στη λίστα.

πατριαρχείο

Η δημιουργία του κόσμου συνετελέσθει εν έτη 5.508π.Χ.! Βάλε και 2 χιλιάδες χρόνια μ.Χ., δηλαδή η επίσημη Ορθόδοξη εκκλησία μας λέει πως ο κόσμος, και υποθέτω πως μιλάει για το σύμπαν ολόκληρο, είναι 7.525 ετών, συν-πλην μερικά χρόνια, αλλά δεν νομίζω πως έχει και τόση σημασία!

Δεν θα προσπαθήσω να αποδείξω πως η χρονολογία αυτή είναι λάθος. Ούτε και θα προσπαθήσω να καταλάβω πως προέκυψε το 5.508π.Χ.

Η επιστήμη είναι πολύ ξεκάθαρη για το θέμα και την πραγματική ηλικία του σύμπαντος δεν την μαθαίνουμε μόνο από την αστρονομία, την κοσμολογία, τη φυσική, τη γεωλογία ή από οποιαδήποτε επιστήμη, αλλά από όλες που ασχολούνται με το θέμα (προφανώς η Ιατρική δεν μιλάει για αυτό το ζήτημα και η Ομοιοπαθητική είναι φάρσα οπότε, για αυτό το άρθρο, τις αγνοούμε) και όλες συμφωνούν. Όλες λοιπόν οι επιστήμες λένε το ίδιο πράγμα, δηλαδή πως το σύμπαν είναι περίπου 13,77 δισεκατομμυρίων ετών, πως η γη είναι περίπου 4,54 δισεκατομμυρίων ετών.

Έχουμε λοιπόν από τη μία την επιστήμη, με πάρα πολλές αποδείξεις για αυτά τα νούμερα, τόσες πολλές που δεν επιτρέπουν πλέον αμφισβήτηση (και αν υπάρχει λάθος δεν θα είναι της τάξης των 13,75 δισ. ετών), και από την άλλη τη Βίβλο, που γράφτηκε από αμόρφωτους νομάδες, που έκαναν βόλτες στην έρημο και που, κατά δική τους ομολογία, τους πήρε 40 ολόκληρα χρόνια να πάνε από την Αίγυπτο στη Καναάν!

Κάποιος βέβαια θα μου πει να μην παίρνω της μετρητοίς την Παλαιά Διαθήκη που είναι γεμάτη συμβολισμούς και άλλα παρόμοια που έχω ακούσει τόσες φορές που έχει καταντήσει γραφικό.

Το θέμα όμως σε αυτή τη περίπτωση δεν είναι αν εγώ την παίρνω της μετρητοίς, αλλά το ότι η επίσημη Ορθόδοξη εκκλησία μέσω του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων την παίρνει της μετρητοίς και μάλιστα τόσο πολύ ώστε να γράψει στο επίσημο site της αυτή την ημερομηνία!

Με άλλα λόγια, η Ορθόδοξη εκκλησία μας λέει πως όλα όσα ξέρουμε για το Σύμπαν είναι λάθος, πως οι δεινόσαυροι είτε δεν υπήρχαν (και άρα τα απολιθώματα τα έβαλε στο βράχο ο διάβολος για να μας παρασύρει μακριά από το θεό), είτε ζούσαν μαζί μας, ταυτοχρόνως. Να δω τον Πατριάρχη να τρέχει με τα άμφια και την τιάρα για να ξεφύγει από έναν Τυρανόσαυρο και ας πεθάνω! Αυτό που θα έπρεπε να προβληματίσει κάθε σκεπτόμενο Χριστιανό, και είναι αρκετοί εκεί έξω, είναι πως αν η επίσημη θρησκεία λέει ξεκάθαρα πως ο Κόσμος είναι 7.000 ετών, κάτι που είναι ξεκάθαρα λάθος, μήπως κάνει και αλλού λάθος; Μήπως οι πληροφορίες πάνω στις οποίες βασίστηκε η θρησκεία, η Βίβλος δηλαδή, είναι λανθασμένες; Μήπως ο Αδάμ και η Εύα δεν υπήρχαν; Μήπως το φίδι που μιλούσε δεν έδωσε στην Εύα το φρούτο; Μήπως το προπατορικό αμάρτημα δεν έγινε ποτέ; Μήπως ο Χριστός θυσιάστηκε για το τίποτα; Μήπως τελικά δεν ήταν και “τόσο” θυσία μιας και ήξερε (θεός όντας) πως στο τέλος θα αναστηθεί και θα γυρίσει δίπλα στον μπαμπά;

Μήπως;

Ανάσταση!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή μπαίνω σε μια «λειτουργία» (κατά το αγγλικό operating mode) διαφορετική από τη συνηθισμένη. Προσπαθώ να είμαι αρκετά πιο ήρεμος και αυτοσυγκρατημένος γιατί κινδυνεύω να γίνω κακός και να πληγώσω ανθρώπους που είναι σημαντικοί στη ζωή μου.

Αυτή η περίοδος είναι που όλα τα τηλεοπτικά κανάλια παίζουν διάφορες γλυκανάλατες θρησκευτικές ταινίες, με αποκορύφωση το “Ιησούς ο Ναζωραίος” του Τζεφιρέλι, μια σειρά που πρέπει να έχω δει 10 φορές όταν ήμουν μικρότερος και που τώρα, γνωρίζοντας καλύτερα τη Βίβλο, μου φέρνει αναγούλα.

break-the-cycle

Βλέπετε, όποιος έχει διαβάσει έστω και ελάχιστα τη Βίβλο γνωρίζει πως η ζωή του Χριστού δεν μπορεί να παρουσιαστεί σαν μια ιστορία διότι το κάθε Ευαγγέλιο γράφει τα δικά του. Στα περισσότερα θέματα που αφορούν τη ζωή του Ιησού τα Ευαγγέλια διαφωνούν σε τέτοιο βαθμό μεταξύ τους που δεν είναι καθόλου εύκολο να δεχθείς πως όλα είναι αληθινά και πρέπει, αν είσαι λογικός, να δεχθείς πως κάποιο από αυτά είτε κάνει λάθος, είτε, αν είναι αλάνθαστα όπως μας λέει η εκκλησία, ψεύδεται.

Τα περισσότερα σημεία τα έχω αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Σήμερα θα ασχοληθώ με τα “μικροπροβλήματα» που έχει η ιστορία της ανάστασης και θα αναφερθώ σε αυτά με περισσότερες λεπτομέρειες.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τα Πάθη του Ιησού

Σήμερα θα ασχοληθώ με τα “μικροπροβλήματα που έχει η ιστορία της ανάστασης και θα αναφερθώ σε αυτά με περισσότερες λεπτομέρειες.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τα συνοπτικά ευαγγέλια (Μάρκος, Λουκάς, Ματθαίος) μας λένε πως ο Τελευταίος Δείπνος έγινε τη παραμονή του Εβραϊκού Πάσχα. Αντιθέτως ο Ιωάννης λέει πως έγινε μια μέρα πριν. Μπορεί να μην ακούγεται σημαντική σαν διαφορά αλλά πρέπει να έχουμε υπ’ όψη πως η εκκλησία μας λέει πως οι Ευαγγελιστές ήταν θεόπνευστοι και συνεπώς (;) αλάνθαστοι. Άρα τέτοιες διαφορές δεν δικαιολογούνται.

Τα τελευταία λόγια του Ιησού επίσης παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Στο κατά Ματθαίον διαβάζουμε (σε νεο-ελληνική μετάφραση):
Kαι γύρω στις τρεις η ώρα, αναφώνησε ο Iησούς με δυνατή φωνή και είπε: Hλί, Hλί, λαμά σαβαχθανί; Που σημαίνει: Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες; Kι όταν το άκουσαν αυτό μερικοί από αυτούς που στέκονταν εκεί, έλεγαν: Tον Hλία φωνάζει αυτός.  Tότε ένας από αυτούς έτρεξε αμέσως, πήρε ένα σφουγγάρι, το γέμισε με ξίδι, κι αφού το τοποθέτησε σε ένα καλάμι, του το έδινε να πιει. Kαι οι υπόλοιποι έλεγαν: Ασε να δούμε αν θα έρθει ο Hλίας να τον σώσει. O Iησούς, όμως, αφού έκραξε ξανά με δυνατή φωνή, άφησε το πνεύμα. (27:46-50)

Αντιθέτως, στο κατά Λουκάν διαβάζουμε:
Tότε ο Iησούς είπε με δυνατή φωνή: Πατέρα, στα χέρια σου εναποθέτω το πνεύμα μου. Kαι μόλις είπε τα λόγια αυτά, εξέπνευσε. (23:46)

Ο δε Ιωάννης λέει:
Kι όταν ο Iησούς γεύτηκε το ξίδι, είπε: Tετέλεσται! κι αφού έγειρε το κεφάλι του, παρέδωσε το πνεύμα του.

Και πάλι οι διαφορές είναι μεγάλες και ο μόνος τρόπος να τις ξεπεράσεις είναι να τις συνδέσεις μεταξύ τους και να καταλήξεις σε ένα αρκετά μεγάλο μονόλογο για κάποιον που υποφέρει καρφωμένος σε ένα σταυρό.

Η τύχη του Ιούδα

Αρκετές διαφορές υπάρχουν στη Βίβλο σχετικά με τον Ιούδα και την κατάληξή του, αλλά δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Έχουμε δύο ιστορίες. Στη μία κρεμιέται ενώ στην άλλη πέφτει στο έδαφος όπου και εκρήγνυται το στομάχι του. Τώρα πως ακριβώς έγινε αυτό δεν ξέρω, αλλά αν πιστεύετε στην παρθένο σύλληψη, τότε αυτό είναι πολύ μικρό θέμα, ανάξιο συζήτησης.

Η ανάσταση

Μιας και οι ιστορίες της ανάστασης στο κάθε ευαγγέλιο είναι μακροσκελείς, προκειμένου να αποφύγουμε περεταίρω βαρεμάρα που ξέρω πως μπορεί να προκαλέσει το θέμα, θα κάνω περιλήψεις. Το νόημα πάντως παραμένει το ίδιο και βεβαίως, όποιος πιστεύει πως έχω παραποιήσει οτιδήποτε δεν έχει παρά να ανοίξει μια βίβλο και να τη διαβάσει και να μην αρκεστεί στον Τζεφιρέλι.

Κατά Μάρκον

Είναι Κυριακή πρωί. Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία, η μητέρα του Ιάκωβου και η Σαλώμη περπατάνε προς τον τάφο και τις απασχολεί το πως θα μπορέσουν να μετακινήσουν το βράχο που έχει κλείσει τον τάφο προκειμένου να φτάσουν το σώμα του Ιησού. Φτάνοντας όμως εκεί ανακαλύπτουν πως η πέτρα έχει μετακινηθεί και όταν μπαίνουν μέσα βλέπουν έναν (1) άγγελο να κάθεται πάνω στον τάφο. Αυτός τους δείχνει πως το σώμα του Ιησού λείπει και τους λέει να πάνε στη Γαλιλαία για να τον βρουν και να ενημερώσουν τους μαθητές του για την ανάσταση. Οι γυναίκες, δικαιολογημένα αρκετά τρομαγμένες, φεύγουν τρέχοντας και δεν λένε κουβέντα σε κανέναν!
Σε αυτό το σημείο ο Μάρκος σταματάει και δεν κάνει καμία περεταίρω αναφορά σε κάποια εμφάνιση του Ιησού.

Κατά Ματθαίον

Είναι Κυριακή πρωί. Η Μαρία Μαγδαληνή μαζί με την άλλη Μαρία, χωρίς τη Σαλώμη, πάνε στον τάφο. Τότε μεγάλος σεισμός γίνεται, η γη τρέμει (έτσι κάνει στους σεισμούς), ένας άγγελος κατεβαίνει από τον ουρανό και κάθεται πάνω στην πέτρα την οποία μόλις μετακίνησε. Αυτή τη φορά υπάρχουν φρουροί στον τάφο οι οποίοι τρομάζουν και χρειάζονται νέα αλλαξιά ρούχα (αυτό το τελευταίο είναι δικό μου, αλλά ξέρω τί θα πάθαινα εγώ αν ήμουν παρών). Ο άγγελος λέει στις γυναίκες λίγο έως πολύ τα ίδια που είπε και στο Κατά Μάρκον, οι γυναίκες τρομάζουν (εδώ συμφωνούν όλα τα ευαγγέλια) και φεύγουν τρέχοντας. Καθώς τρέχουν όμως ποιόν συναντούν, τον Ιησού ο οποίος τους λέει να ηρεμήσουν πριν πάθουν καρδιακό και τους λέει ότι ακριβώς είπε και ο άγγελος (δεν είχαν συνεννοηθεί προφανώς).
Σε αυτό το σημείο η σκηνή κόβεται και παρακολουθούμε τους φρουρούς που τρέχουν να ενημερώσουν τους ιερείς, οι οποίοι τους δίνουν χρήματα για να πουν πως το σώμα του Ιησού εκλάπη από τους μαθητές του.
Εν τω μεταξύ, ο Ιησούς εμφανίζεται στους μαθητές του στη Γαλιλαία οι οποίοι είναι ελαφρώς άπιστοι αλλά όχι πολύ. Στο τέλος τους λέει να πάν και να κηρύξουν το λόγο του.
Σε αυτό το σημείο τελειώνει και ο Ματθαίος.

Κατά Λουκάν

Είναι Κυριακή πρωί. Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία, η μητέρα του Ιάκωβου και οι υπόλοιπες γυναίκες (δεν ξέρουμε ποιές είναι), πάνε στον τάφο. Εκεί βρίσκουν το τάφο ανοιχτό. Κοιτάζουν μέσα, πουθενά ο Ιησούς. Έξω από το τάφο τους περιμένουν δύο (2!) άγγελοι, όχι ένας, οι οποίοι τους λένε πως ο Ιησούς αναστήθηκε. Αυτές φεύγουν τρέχοντας να πουν τα νέα στους μαθητές του, χωρίς αυτή τη φορά οι άγγελοι να τις έχουν προτρέψει. Οι μαθητές το μαθαίνουν αλλά ο Πέτρος δεν πιστεύει και φεύγει τρέχοντας για τον τάφο. Τον βρίσκει άδειο και μένει με ανοιχτό το στόμα.
Η σκηνή κόβεται στον Κλεόπα και ένα άλλο άτομο που μένει ανώνυμο. Καθώς περπατούν συναντούν τον Ιησού ο οποίος κόβει βόλτες και δεν τον αναγνωρίζουν. Του λένε όσα έγιναν με τις γυναίκες, τον τάφο κτλ και αυτός τους λέει πως κακώς δεν πιστεύουν στις προφητείες. Σταματάνε να φάνε και τότε τον αναγνωρίζουν λίγο πριν εξαφανιστεί.
Τρέχουν πίσω στους μαθητές και ανταλλάσουν εμπειρίες (όλα αυτά στην Ιερουσαλήμ και όχι στη Γαλιλαία) και ξαφνικά εμφανίζεται ο Ιησούς. Τρομάζουν όλοι αλλά ο Ιησούς τους καθησυχάζει δείχνοντάς τους τις πληγές από τα καρφιά (αυτό εμένα μάλλον δεν θα με ηρεμούσε καθόλου). Τους ρωτάει αν έχουν τίποτα φαγώσιμο, μιας και τρεις μέρες νεκρός «τον είχε κόψει» η πείνα, και κάθεται και τρώει ένα ψάρι. Τους κάνει ένα σύντομο κήρυγμα και μετά ανεβαίνει στον ουρανό.
Σε αυτό το σημείο τελειώνει και ο Λουκάς

Κατά Ιωάννην

Είναι Κυριακή πρωί. Η Μαρία Μαγδαληνή, μόνη της, πάει στον τάφο όπου βρίσκει την είσοδο ανοιχτή. Φεύγει τρέχοντας και βρίσκει τον Πέτρο και τον “Αγαπημένο Μαθητή” (Αγαπούλης από εδώ και πέρα) που δεν διευκρινίζεται ποιός είναι. Τους λέει τί είδε και οι δύο τους (Πέτρος και Αγαπούλης) φεύγουν τρέχοντας για τον τάφο. Ο Πέτρος είναι πιο γρήγορος και φτάνει πρώτος. Βρίσκει τον τάφο άδειο και όταν φτάνει και ο Αγαπούλης, βλέπει ακριβώς το ίδιο. Φεύγουν για το σπίτι τους.
Η Μαρία Μαγδαληνή κλαίει έξω από τον τάφο μόνη, όταν ξαφνικά βλέπει δύο αγγέλους μέσα στον τάφο. Από πίσω της έρχεται ο Ιησούς, αλλά δεν τον αναγνωρίζει, νομίζει πως είναι ο κηπουρός και τον ρωτάει αν μετακίνησε το σώμα. Αυτός της λέει “Μαρία” και τότε αυτή τον αναγνωρίζει. “Μη με ακουμπήσεις” της λέει, “τρέχα στους μαθητές μου και πες τους τα καλά τα νέα.” Αυτή πάει και τα λέει (ο Ιωάννης δεν μας λέει σε ποιά πόλη βρίσκονται). Αργότερα το βράδυ εμφανίζεται και ο Ιησούς ο οποίος τους δείχνει τα σημάδια, και τους δίνει και το άγιο πνεύμα προκειμένου να μπορέσουν να κηρύξουν. Τότε έχουμε την ιστορία με τον άπιστο Θωμά και ο Ιησούς λέει πως αυτοί που πιστεύουν χωρίς αποδείξεις είναι ευλογημένοι ενώ οι σκεπτικιστές (για εμένα μίλαγε) θα “τη φάνε”.
Σε αυτό το σημείο τελειώνει και ο Ιωάννης.

Πολύ πράγμα!

Από το παραπάνω κομμάτι προκύπτουν κάποιες ερωτήσεις:

  • Πόσες και ποιές γυναίκες πήγαν στον τάφο;
  • Ο βράχος ήταν στην είσοδο και μετακινήθηκε ή ήταν ήδη εκτός θέσης;
  • Ποιός μετακίνησε το βράχο;
  • Πόσοι άγγελοι ήταν εκεί; Ήταν μέσα ή έξω από το τάφο; Κατέβηκαν από τον ουρανό ή εμφανίστηκαν ξαφνικά;
  • Ποιός είναι ο πρώτος άνθρωπος που είδε τον Ιησού;
  • Πότε και σε ποιά πόλη εμφανίστηκε ο Ιησούς στους μαθητές του;

Αυτά τα ολίγα. Πάντως από τα ευαγγέλια δεν θα βγάλετε άκρη. Αν είναι πραγματικά θεόπνευστα τότε ο θεός παίζει μαζί μας και μας ζητάει να πιστέψουμε σε όποιο από τα ευαγγέλια θέλουμε χωρίς ερωτήσεις. Γιατί αν αρχίσουμε να ρωτάμε, σωθήκαμε…

Η σημασία της Ανάστασης

Πρόσφατα είδα το “κήρυγμα” που έβγαλε ο Jerry DeWitt σε μια συγκέντρωση άθεων. Ο Jerry ήταν μέχρι πριν από ένα χρόνο περίπου παππάς σε μια πόλη του νότου των ΗΠΑ. Ήταν παππάς βαθιά μέσα στη “ζώνη της βίβλου” όπως λέγεται η περιοχή. Μια μέρα ανακάλυψε πως είχε χάσει την πίστη του και από τότε έχασε το σπίτι του, τη γυναίκα του, τη δουλειά του, τους φίλους του και όλη του την περιουσία. Βρήκε όμως νέους φίλους, και σταδιακά έχει αρχίσει να στέκεται ξανά στα πόδια του. Πλέον είναι ο αντιπρόσωπος των ιερέων που χάνουν την πίστη τους και είναι περιζήτητος σε όλη την Αμερική.

Στο λόγο που έβγαλε λοιπόν εξηγεί γιατί η ιδέα της ανάστασης είναι τόσο σημαντική για τον άνθρωπο και πρέπει να συμφωνήσω μαζί του.

Η ζωή είναι εξαιρετικά δύσκολη και άδικη. Πολλές φορές είναι τόσο άδικη που δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε. Σαν να μην έφταναν αυτά, μια μέρα θα πεθάνουμε. Είναι λογικό λοιπόν να φτιάξουμε στο μυαλό μας και ένα παράδεισο όπου θα ανταμιφθούμε για το καλό που έχουμε κάνει στη ζωή μας αλλά δεν ήταν αρκετό για να ζήσουμε όμορφα, αλλά και την ανάσταση που ουσιαστικά μας δίνει μια νέα ευκαιρία για τη ζωή που τόσο μας δυσκόλεψε.

Αλλά, γνωρίζοντας πως ούτε παράδεισος υπάρχει, ούτε η ανάσταση θα έρθει με τί μένουμε; Ο Jerry λέει αυτό που έχω πει και εγώ πολλές φορές. Μένουμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Μένουμε με την οικογένειά μας, τους φίλους μας και την αγάπη που δίνουμε και δεχόμαστε. Αυτά και η απίστευτη ομορφιά της φύσης και της ζωής πρέπει να είναι αρκετά για να ξεπεράσουμε οποιοδήποτε κενό δημιουργείται από την κατανόηση πως τίποτα από αυτά που υπόσχεται η θρησκεία δεν είναι αληθινά.

Προσωπική μου άποψη είναι πως δεν χρειάζεσαι παραμύθια για να νιώθεις καλύτερα. Το βρίσκω εξαιρετικά παράλογο να κάνουμε απίστευτη έρευνα για να πάρουμε καινούργιο αυτοκίνητο και για τη θρησκεία να πιστεύουμε τυφλά ότι μάθαμε όταν ήμασταν παιδιά. Κάπου πρέπει να το ξανασκεφτούμε.

Πολλοί με ρωτάνε, ως άθεος, τί κάνω το Πάσχα. Τί να κάνω; Τρώω το αρνί μας, τη μαγειρίτσα, πίνω μερικές μπύρες παραπάνω, ακούω τα κλαρίνα, με Ιώβια υπομονή, και περνάω όμορφες στιγμές με την οικογένειά μου. Όχι επειδή ο Ιησούς αναστήθηκε, αλλά γιατί τους αγαπάω πολύ και η ζωή είναι σύντομη.

Πηγές και επιπλέον πληροφορίες

Ο «σωστός» Χριστιανός

Μιλούσα με ένα φίλο πρόσφατα και το θέμα μας ήταν η θρησκεία. Κάνουμε συχνά παρόμοιες συζητήσεις και τα καταφέρνουμε, τις περισσότερες φορές, να είμαστε πολιτισμένοι. Κάποιες στιγμές βέβαια βγαίνει ο σταυροφόρος από μέσα του παίρνει το σπαθί και το ανεμίζει πάνω από το κεφάλι του, αλλά τί να κάνουμε…

Τη τελευταία φορά του είπα κάτι που θεωρώ σημαντικό για τους Χριστιανούς και που δείχνει πως μόνο Χριστιανοί δεν είναι, αλλά προσαρμόζουν τη θρησκεία τους στα σημερινά δεδομένα.

Τί εννοώ όμως με αυτό; Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Όλοι οι θρησκευόμενοι μου λένε συνεχώς πως η Βίβλος, και μιλάω και για τη Παλαιά και τη Καινή Διαθήκη (ΠΔ και ΚΔ), είναι ο λόγος του θεού. Δεν νομίζω πως κανένας που θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό μπορεί να πει διαφορετικά.

Ως λόγος του θεού είναι λογικά αλάνθαστος και νόμος. Αν δηλαδή ο θεός πει «κάνε αυτό» και εσύ δεν το κάνεις τότε πάς κόντρα στο λόγο του θεού. Καλά ως εδώ;

Αν λοιπόν ο θεός πει «αν τα παιδιά σου αντιμιλήσουν τότε να τα λιθοβολίσεις παρέα με τους γέροντες της πόλης μέχρι θανάτου» θα πρέπει να το κάνεις. Όχι; Ευτυχώς κανείς δεν το κάνει αυτό σήμερα και δεν ξέρω αν το έκανε ποτέ. Αλλά η βίβλος αυτό λέει. Αν δεν με πιστεύετε διαβάστε την (Δευτερονόμιο 21:18-21). Είναι εντυπωσιακό πόσοι από αυτούς που θεωρούν τον εαυτό τους χριστιανό ξέρουν τη θρησκεία μόνο μέσα από τα θρησκευτικά του σχολείου και το Χριστό του Τζεφιρέλι.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως αν δέχεσαι πως η βίβλος είναι ο λόγος του αλάνθαστου θεού τότε δεν έχεις δικαίωμα να θεωρείς τον ευατό σου χριστιανό εφόσον δεν ακολουθείς τους κανόνες της. Σε διαφορετική περίπτωση είσαι ένας «νερωμένος» χριστιανός. Ένας χριστιανός που αποφασίζει να ερμηνεύσει τη βίβλο κατά βούληση.

Το παραπάνω μας οδηγεί στο επόμενο ερώτημα. Πώς ερμηνεύεις τη βίβλο; Ποιά είναι τα κριτήριά σου στην επιλογή αποσπασμάτων; Πόσο ερμηνεύεις το κάθε απόσπασμα; Στο παραπάνω κείμενο λες για παράδειγμα, «θα λιθοβολήσω το γιο μου λίγο», ή «θα λιθοβολήσω το γιό μου μόνο εγώ και όχι οι γέροντες του χωριού», ή «δεν θα λιθοβολήσω το γιο μου καθόλου»;

Από τη στιγμή που επιλέγεις να ερμηνεύσεις τη βίβλο και τα κομμάτια που δεν σου αρέσουν τότε που σταματάς και πως το κάνεις; Ποιός ξέρει τί σκέφτεται ο θεός και με ποιά λογική επιλέγεις να αγνοήσεις ολόκληρες παραγράφους; Αν η βίβλος είναι ο λόγος του θεού και ο θεός αλάνθαστος, τότε πως εσύ, ο απλός άνθρωπος, επιλέγεις σε ποιά αποσπάσματα από αυτό τον αλάνθαστο και θεϊκό λόγο θα υπακούσεις και ποιά όχι; Ποιά τέλος πάντων είναι τα κριτήριά σου;

Σε αυτό το σημείο πολλοί μου λένε «εγώ δεν είμαι της Παλαιάς αλλά της Καινής Διαθήκης και ο Ιησούς είναι θεός της αγάπης». Με αυτό το τρόπο εκλογικεύουν την αδυναμία τους να ακολουθήσουν τις οδηγίες ενός πραγματικά φριχτού βιβλίου όπως είναι η ΠΔ.

Αλλά τί μας λέει ο Ιησούς;

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε πως ο Ιησούς ήταν Εβραίος και μεγάλωσε σε Εβραϊκή κοινωνία. Μάλιστα η ΚΔ μας λέει πως ως παιδί είχε πάει σε ένα ναό και είχε καταπλήξει τους ραβίνους με τις γνώσεις του. Μιλάμε για κανονικό Εβραίο και σε όποιον αρέσει.

Ο Ιησούς λοιπόν, στην επί του όρους ομιλία λέει:

«Μη νομίσετε ότι ήρθα να καταλύσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να καταλύσω, αλλά να συμπληρώσω. 18 Γιατί αλήθεια σας λέω: ωσότου παρέλθει ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μια κεραία δε θα παρέλθει από το νόμο, ωσότου όλα γίνουν. 19 Όποιος λοιπόν παραβεί μία από τις εντολές αυτές που είναι πάρα πολύ μικρές και διδάξει έτσι τους ανθρώπους, πάρα πολύ μικρός θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος όμως τις εφαρμόσει και τις διδάξει, αυτός μεγάλος θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. 20 Γιατί σας λέω ότι αν δεν περισσέψει η δικαιοσύνη σας περισσότερο εκείνης των γραμματέων και των Φαρισαίων, δε θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών» Ματθαίος 5:17-20

Άρα λοιπόν ο Ιησούς λέει πολύ ξεκάθαρα πως όποιος δεν ακολουθήσει το Μωσαϊκό νόμο δεν θα μπει στο παράδεισο.

Είναι απλά τα πράγματα. Αν ακολουθείς τη ΠΔ τότε είσαι καλός χριστιανός. Αν όχι τότε δεν είσαι.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως ο θεός της ΠΔ είναι ένας απίστευτα κακός, μισογύνης, ζηλιάρης, εγωιστής, αιμοσταγής, εκβιαστής, γενοκτόνος, παιδικτόνος, ρατσιστής. Χωρίς αμφιβολία ένα τέρας με τα σημερινά ηθικά δεδομένα.

Και εδώ νομίζω πως είναι και το κλειδί για να καταλάβουμε γιατί αναγκαστικά οι χριστιανοί ερμηνεύουν τη βίβλο και δεν την ακολουθούν τυφλά. Διότι η ηθική μας έχει αλλάξει από τότε που γράφτηκε η ΠΔ. Δεν είμαστε νομάδες αμόρφωτοι που τριγυρνάνε στην έρημο για ένα κομμάτι ψωμί. Δεν χρειαζόμαστε ένα θεό μπαμπούλα που να φοβόμαστε προκειμένου να είμαστε καλά παιδιά.

Οι ηθικοί μας κανόνες έχουν αλλάξει και δεν χρειαζόμαστε τη ΠΔ. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί, αν όχι όλοι οι χριστιανοί, ερμηνεύουν τη ΠΔ και δεν την ακολουθούν κατά γράμμα, όπως θα όφειλαν να κάνουν αν θέλαν να είναι πραγματικοί χριστιανοί.

Συνεπώς, αφού αλλάζει η ηθική μας και προσαρμόζεται και η κοινωνία μας σε αυτή, είναι προφανές πως η ΠΔ τουλάχιστον είναι άχρηστη και έχει νόημα μονάχα αν τη δούμε σαν εβραϊκή μυθολογία (πόσοι σήμερα πιστεύουν πως ο Αδάμ και η Εύα ήταν πραγματικά πρόσωπα) και όχι ως θεϊκό λόγο.

Αλλά αν κάνουμε αυτό το βήμα, δεν είναι λογικό πως σε μερικά χρόνια η ανθρωπότητα θα έχει ξεπεράσει και τη ΚΔ, η οποία δεν είναι και κορυφή ηθικής ούτως ή άλλως;

Αν μπορούμε σαν άνθρωποι να φτιάξουμε τις δικές μας ηθικές αρχές, στις οποίες η πλειοψηφία συμφωνεί και φτιάχνει νόμους για να τις εφαρμόσει, και να αρνηθούμε αυτές του θεού, τότε δεν χρειαζόμαστε το θεό μπαμπούλα να μας πει πότε να είμαστε καλοί και πότε όχι, πότε θα πάμε στη κόλαση και πότε στο παράδεισο (αλήθεια, πόσοι χριστιανοί να πιστεύουν σε κόλαση και παράδεισο;).

Αφού μπορούμε να δημιουργήσουμε τους δικούς μας ηθικούς κανόνες, γιατί χρειαζόμαστε τη θρησκεία; Γιατί πρέπει να ζητάμε συγχώρεση από το θεό πεσμένοι στα γόνατα και παραδεχόμενοι τις αμαρτίες μας τις οποίες αυτός όρισε;

Με τη λογική της βίβλου τα παιδιά μου θα έπρεπε να έχουν πεθάνει ένα φριχτό θάνατο κάτω από ένα σωρό πέτρες πολύ καιρό πριν.

Ευτυχώς που είμαι άθεος.

Απλά επιχειρήματα για άθεους

Τον τελευταίο καιρό έχω εμπλακεί σε διάφορες συζητήσεις, γραπτές και προφορικές και έχω ανταλλάξει επιχειρήματα πολλά. Όταν όμως αυτές οι συζητήσεις τελείωναν τότε έβλεπα πως ενώ έχω αρκετά επιχειρήματα, ήταν πλέον όλα  διασκορπισμένα σε διάφορα posts και threads με αποτέλεσμα να μην υπάρχει μια “κοινή βάση” στην οποία να βρίσκονται όλα οργανωμένα.

Σε αυτό το άρθρο θα επιχειρήσω να φτιάξω μια τέτοια βάση πληροφοριών, που τα επιχειρήματα κατά του θεού και της θρησκείας θα είναι μαζεμένα και όσο το δυνατόν πιο οργανωμένα.

Γιατί είναι σημαντικό να κριτικάρουμε τον Χριστιανισμό και τις άλλες θρησκείες.

Θα επικεντρωθώ στον Χριστιανισμό επειδή έχω χρόνια εμπειρίας σε αυτή τη θρησκεία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως αυτά που θα γράψω δεν ισχύουν και για την πλειοψηφία των υπόλοιπων θρησκειών.

images-3Το βασικό πρόβλημα λοιπόν με τις θρησκείες, και ειδικά τον Χριστιανισμό, είναι πως μας προτρέπουν να πάρουμε αποφάσεις βασισμένες στις αρχές τους οι οποίες είναι μια συλλογή από, κατά βάση, εξαιρετικά ανήθικες ιστορίες.

Ενώ πιστεύω ακράδαντα πως ο κάθε ένας έχει δικαίωμα στις απόψεις του, όταν αυτές οι απόψεις είναι βασισμένες σε βιβλία ηλικίας 2000 ετών και πάνω, τότε είναι προφανές πως όχι μόνο δεν είναι επίκαιρες αλλά πιθανόν να είναι εντελώς ξεπερασμένες. Μπορεί στην Ελλάδα αυτοί που πιστεύουν στη κατά λέξη ερμηνεία της Βίβλου να μην είναι πολλοί (υπάρχουν, τους έχω γνωρίσει), στον υπόλοιπο κόσμο όμως δεν αποτελούν μια ασήμαντη μειονότητα. Αυτές οι σκοταδιστικές απόψεις, όπως το ότι η Γη είναι μερικών χιλιάδων χρόνων και όχι μερικών δισεκατομμυρίων, είναι, το λιγότερο, προβληματικές.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα όταν αυτοί οι άνθρωποι έχουν αποκτήσει πρόσβαση στην πολιτική, ή προσπαθούν να την επηρεάσουν προκειμένου να προωθήσουν τις απόψεις τους σε όλους. Βασική αρχή του Χριστιανισμού είναι πως πρέπει να σωθούν όσο περισσότεροι άνθρωποι είναι δυνατόν, οπότε ο προσηλυτισμός είναι “στο μενού”.

Ο Χριστιανισμός είναι μια αθώα θρησκεία που προσφέρει παρηγοριά και αποκούμπι σε χιλιάδες ανθρώπους.

Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή πως το επιχείρημα “προσφέρει παρηγοριά” είναι αστείο. Το αλκοόλ προσφέρει παρηγοριά στους αλκοολικούς, τα ναρκωτικά στους ναρκομανείς, ο τζόγος στους εθισμένους σε αυτόν, το τσιγάρο στους καπνιστές. Κανείς δεν  θεωρεί αυτές τις συμπεριφορές καλές και αθώες, επομένως πως προκύπτει κάτι τέτοιο για τη θρησκεία;

Ας δούμε όμως παραδείγματα όπου η θρησκεία, με τις απαρχαιωμένες ιδέες της προκαλεί προβλήματα.

Η θρησκεία είναι κατά της ισότητας των ανθρώπων ακόμα και αν διαλαλεί το αντίθετο. Οι ομοφυλόφιλοι είναι “άρρωστοι” και πρέπει να σωθούν, οι γυναίκες έχουν λιγότερα δικαιώματα από τους άντρες και πρέπει να τους υπακούν όταν δεν κάνουν παιδιά, είναι δύο μόνο από τα παραδείγματα που θα μπορούσα να δώσω. Είναι ξεκάθαρο πως αν κάποιοι δεν πιστεύουν σε αυτά που πρεσβεύει ο Χριστιανισμός θα έχουν λιγότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους.

Οι θρησκείες μας λένε πως είναι ευλογία να μας μιλήσει ο θεός. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως όταν ακούσουμε φωνές στο μυαλό μας τότε είναι αποδεκτό να θεωρήσουμε πως αυτή η φωνή είναι του θεού. Η επιστήμη, μας λένε, δεν μπορεί να κρίνει αυτές τις εμπειρίες άρα ο κάθε ένας μπορεί να συμπεριφερθεί με βάση αυτές τις φωνές χωρίς να αμφισβητήσει τη κρίση του και ταυτοχρόνως να είναι εντάξει με τη συνείδησή του, όποιες και αν είναι οι πράξεις του.

Όλες οι επιλογές στη ζωή μας κρίνονται με βάση τους κανόνες της βίβλου ή άλλων ιερών βιβλίων. Αυτό μας αφαιρεί τη δυνατότητα να παίρνουμε αποφάσεις που να βασίζονται σε αυτά που μας λέει η επιστήμη. Το αποτέλεσμα είναι να είμαστε κατά των εκτρώσεων, να σκοτώνουμε γιατρούς, να αρνούμαστε μεταγγίσεις αίματος ή επεμβάσεις που σώζουν ζωές.

Ο Χριστιανισμός είναι μια θρησκεία εξαιρετικά παθιασμένη με το τί κάνουμε στο κρεβάτι μας, με ποιόν κοιμόμαστε και αν φοράμε προφυλακτικό ή όχι. Ειλικρινά, αν υπάρχει θεός που έχει αυτά στο μυαλό του τότε είναι άρρωστος και θα έπρεπε να τον αγνοήσουμε επιδεικτικά. Όταν φτάνουμε στο σημείο να λέμε πως  είναι προτιμότερο να πεθαίνει κάποιος από AIDS από το να βάλει προφυλακτικό, τότε έχουμε μια θρησκεία που μόνο παρηγοριά και αποκούμπι δεν είναι.

Άλλα προβλήματα με τις θρησκείες είναι πως δεν πληρώνουν φόρους, πως θέλουν να λογοκρίνουν αυτά με τα οποία δεν συμφωνούν, πως οι φανατικοί τους σκοτώνουν ανθρώπους και πως όλοι περιμένουν το τέλος του κόσμου για να συναντηθούν με τον δημιουργό τους.

Η θρησκεία προσφέρει στη κοινωνία

Χωρίς αμφιβολία η θρησκεία προσφέρει μέσω του φιλανθρωπικού της έργου αρκετά. Το πρόβλημα με αυτή τη λογική είναι πως αυτή η προσφορά δεν είναι αποκλειστικότητα της θρησκείας και δεν χρειάζεται να πιστεύεις για να βοηθήσεις. Παραδείγματα οργανώσεων που δεν έχουν καμία σχέση με τη θρησκεία αλλά προσφέρουν πάρα πολλά υπάρχουν και είναι αρκετά.

Ίσως όμως ο πιο απλός τρόπος για να δούμε αν η θρησκεία είναι καλή για την κοινωνία είναι να συγκρίνουμε κοινωνίες. Αν δούμε λοιπόν την Αμερική ή την Ελλάδα, δύο χώρες πολύ θρησκευόμενες και τις συγκρίνουμε με τις Σκανδιναβικές χώρες οι οποίες είναι κατά βάση άθεες, τότε η διαφορά σε φτώχια και δυστυχία είναι τεράστια.

Η Βίβλος είναι το καλύτερο βιβλίο.

Προφανώς δεν αναφέρομαι στη λογοτεχνική αξία της βίβλου αλλά στην ηθική της αξία. Ενώ πολλοί άνθρωποι προτιμούν να αγνοούν την Παλαιά Διαθήκη (ΠΔ) και να λένε πως ακολουθούν μόνο τα διδάγματα της Καινής (ΚΔ), δεν μπορούν να αγνοήσουν τα παρακάτω:

  • Ο Ιησούς ήταν εβραίος και πίστευε στην ΠΔ.
  • Στην ομιλία του όρους των Ελαιών είχε αναφέρει ξεκάθαρα πως δεν θα ακυρώσει τις γραφές και όποιος δεν τις ακολουθεί δεν θα μπει στον παράδεισο.

Συνεπώς, ο Ιησούς που διαλαλεί  την αγάπη για τον πλησίον, δεν ακυρώνει τα παρακάτω που είναι βασικές ιστορίες στην ΠΔ:

  • Γενοκτονίες
  • Ρατσισμός
  • Δουλεία
  • Σεξισμός και βιασμοί
  • Δολοφονίες
  • Παιδική κακοποίηση

christianity_makes_sense_by_ryuyasha_mercuryΈνα από τα βασικότερα προβλήματα των νέων Χριστιανών είναι πως επιλέγουν τα θετικά και ταυτόχρονα ξεχνούν τα αρνητικά στοιχεία της θρησκείας τους. Αλλά αν δεχθούμε, όπως μας λένε, πως η ΠΔ είναι ο λόγος του θεού τότε δεν καταλαβαίνω με ποιό δικαίωμα μπορούμε να την αγνοούμε και να επιλέγουμε ποιό λόγο του θεού ακούμε και ποιόν όχι. Η θρησκεία δεν μπορεί να είναι a-la-carte εκτός και αν αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας, οπότε αφού απορρίπτουμε το ένα γιατί να μην τα απορρίψουμε όλα;

Γιατί να είσαι Χριστιανός ;

Προφανώς η επιλογή να είσαι οπαδός κάποιας άλλης θρησκείας και όχι Χριστιανός μας φέρνει σε παρόμοια ερώτηση οπότε δεν μπορεί να είναι αυτή η απάντηση.

Αλλά γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι Χριστιανοί; Η συντριπτική πλειοψηφία είναι Χριστιανοί διότι ήταν οι γονείς τους. Από μικρούς τους είπαν πως είναι το σωστό και όλα τα άλλα λάθος, τους έμαθαν πως η λέξη άθεος είναι βρισιά και από τότε πιστεύουν χωρίς να αναρωτιούνται αν υπάρχουν προβλήματα με την ιστορία στην οποία πιστεύουν και προφανώς δεν επιλέξανε ποτέ.

Το πρόβλημα με τη βίβλο είναι πως οι ίδιοι οι Ευαγγελιστές δεν συμφωνούν μεταξύ τους σε βασικά και σημαντικά σημεία της ιστορίας του Ιησού. Τα βιβλία της J.K. Rowlling με τον Χάρυ Πόττερ είναι πολύ πιο ακριβή και σωστά στις λεπτομέρειές τους. Αλλά αν ισχυριστώ πως είναι αληθινά τότε όλοι θα γελάσουν μαζί μου. Όταν όμως οι Χριστιανοί λένε πως η βίβλος είναι αληθινή ιστορία, τότε όλοι πρέπει να το σεβαστούμε και να ξεχάσουμε τα τεράστια προβλήματα και τις ασυμφωνίες μεταξύ των βιβλίων της ΚΔ.

images-1Το γεγονός πως ο Ιησούς υπήρχε (μάλλον υπήρχε) σαν άνθρωπος, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως ήταν θεός, μεσσίας, ή θαυματοποιός. Ακόμα και αν ο Ιησούς υπήρχε, η θεϊκή του υπόσταση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή με αυτό μόνο το επιχείρημα.

Γιατί να υπάρχει ο θεός;

Αν δούμε το θεό της βίβλου και το θεό όλων των άλλων λαών, συμπεριλαμβανομένων και των μυθολογικών θεών, δεν βλέπουμε σημαντικές διαφορές. Όλοι είχαν συναισθήματα όμοια με τους ανθρώπους, μίσος, αγάπη, εκδίκηση, ζήλια. Ήθελαν τα ίδια, κάποιος να τους λατρεύει και να θυσιάζει τη ζωή του για αυτούς. Γιατί λοιπόν να μην είναι και ο Χριστιανικός θεός άλλος ένας μύθος;

Επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του  θεού υπάρχουν πολλά αλλά όλα είναι αδύναμα.

Ο θεός μεσολαβεί και κάνει θαύματα.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από μικρά παιδιά που δεν έχουν προλάβει να αμαρτήσουν, πόσο μάλλον να μάθουν τί θα πει θεός και Χριστιανισμός και παρ’ όλ’ αυτά υποφέρουν φριχτά. Γιατί ο θεός το επιτρέπει; Γιατί ο θεός δεν σταματάει τις μεγάλες καταστροφές που σκοτώνουν δίκαιους και άδικους μαζί; Γιατί τουλάχιστον δεν σώζει τους “δικούς του ανθρώπους”, αυτούς που πιστεύουν και είναι πραγματικοί Χριστιανοί; Αν η απάντηση είναι γιατί στη μετά θάνατον ζωή θα ανταμειφθούν τότε η θρησκεία παραδέχεται πως η ζωή που έχουμε τώρα δεν αξίζει και αρκεί να υπακούσουμε ένα μεγάλο πατερούλη προκειμένου να ζήσουμε (μετά θάνατον) ζωή χαρισάμενη. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που πολλοί Χριστιανοί περιμένουν πως και τι τη δευτέρα παρουσία. Τώρα βέβαια, γιατί μια αιωνιώτητα προσευχής, λατρείας και υποταγής είναι παράδεισος, δεν το ξέρω. Εμένα μου φαίνεται σαν κόλαση.

Όλα έχουν μια αιτία ύπαρξης. Το ίδιο και το σύμπαν. Η αιτία ύπαρξης του σύμπαντος είναι ο θεός.

Αυτό το επιχείρημα είναι εντυπωσιακό στην υποκρισία του. Ξεκινά λέγοντας πως όλα έχουν μια αρχή και το δέχεται σαν απόλυτο (προκειμένου το επιχείρημα να έχει βαρύτητα) και καταλήγει λέγοντας πως μόνο ο θεός δεν έχει αρχή. Γιατί αυτό είναι αλήθεια δεν μας λέει. Γιατί ο θεός δεν έχει αρχή, γιατί αποτελεί εξαίρεση; Αν ακολουθήσουμε τη λογική του επιχειρήματος τότε είμαστε υποχρεωμένοι να ρωτήσουμε και πως δημιουργήθηκε ο θεός. Αλλιώς παίζουμε με σημαδεμένη τράπουλα.

Το σύμπαν έχει φτιαχτεί για εμάς και η ύπαρξή μας είναι η απόδειξη.

Μεγαλύτερο λάθος από αυτό δεν έχει ακουστεί. Όχι μόνο το γιγαντιαίο σύμπαν δεν έχει δημιουργηθεί για εμάς, τί νόημα θα είχε άλλωστε ένας ήλιος μερικά εκατομμύρια έτη φωτός μακριά για εμάς, αλλά δεν είναι και καθόλου φιλικό προς εμάς.

Μια έξοδος στο διάστημα χωρίς στολή και σκάφος θα μας σκότωνε σε δευτερόλεπτα. Στη γη, ο χώρος όπου μπορούμε να επιζήσουμε είναι λιγότερο από το 1/3, μιας και τα 2/3 είναι νερό. Από αυτό το 1/3 το μεγαλύτερο μέρος είναι είτε παγωμένες εκτάσεις, είτε έρημοι, είτε ζούγκλες. Οι πραγματικά φιλικές περιοχές για τους ανθρώπους είναι πολύ λίγες και ήδη μένουμε σε αυτές. Μένουμε και σε άλλες που δεν είναι φιλικές, όπως η Αλάσκα, αλλά αυτό γίνεται γιατί μας το επιτρέπει η τεχνολογία και όχι κάποιο θαύμα του θεού.

Η ζωή είναι εξαιρετικά πολύπλοκη για να έχει δημιουργηθεί μόνη της. Σχεδιάστηκε λοιπόν από το θεό.

Η θεωρία της εξέλιξης των ειδών, που η επιστήμη θεωρεί αληθινή, μας εξηγεί ακριβώς πως εξελίχθηκε η ζωή στον πλανήτη. Έχουμε επίσης πολλές θεωρίες για τη δημιουργία της ζωής που δεν χρειάζονται το θεό. Αν θέλουμε να τοποθετήσουμε το θεό στα κενά της επιστήμης τότε έχουμε ένα θεό των κενών ο οποίος θα μικραίνει όσο η επιστήμη προχωρά.

Ο θεός ακούει τις προσευχές μας και αυτές έχουν ιαματικές ιδιότητες.

Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από την αλήθεια. Καμία έρευνα δεν έχει δείξει αποτελεσματικότητα της προσευχής, ή θαυματουργή ίαση. Όσο και αν έχουν προσπαθήσει οι πιστοί, κανένα θαύμα δεν έχει καταγραφεί το οποίο να μπορεί να αποδειχθεί με επιστημονικά κριτήρια.

Ο θεός μου μιλάει.

Θα σας παραπέμψω στο κομμάτι όπου αναφέρομαι στις φωνές στο μυαλό μας.

Ο Ιησούς υπήρχε και αυτό αποδεικνύει την αλήθεια των Ευαγγελίων.

Οι απόψεις σε αυτό το θέμα διίστανται. Κάποιοι λένε πως ο Ιησούς δεν υπήρχε διότι δεν υπάρχει καμία άλλη ιστορική πηγή που να επιβεβαιώνει την ύπαρξή του. Άλλοι λένε πως υπήρχε. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο αν υπήρχε ή όχι, προσωπικά κλείνω υπέρ της ύπαρξής του. Αυτό όμως που πρέπει να ξεκαθαρίσω, όπως είπα και πριν, είναι πως ακόμα και αν υπήρχε αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα απολύτως. Ένας άνθρωπος με το όνομα Ιησούς (αρκετά κοινό εκείνη την εποχή) υπήρχε στη Γαλιλαία  και μερικοί τον θεωρούσαν προφήτη ή και μεσσία. Δεν ήταν ο μόνος. Εκείνη τη περίοδο οι μεσσίες ήταν κάτι συνηθισμένο και ο κόσμος δεν έδινε  σημασία σε παρόμοιες δηλώσεις. Για αυτό και ο Χριστιανισμός δεν “έπιασε” σαν θρησκεία μέχρι που ο Μέγας Κωνσταντίνος την έκανε επίσημη και υποχρεωτική στο Βυζάντιο. Ακόμα λοιπόν και αν υπήρχε ο Ιησούς, σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύεται πως ήταν ο υιός του θεού, ο μεσσίας ή ο θεός ο ίδιος. Ακόμα και αν δεχθούμε την παρθένο γέννηση, που ιστορικά έχει αποδειχθεί πως ήταν λάθος μετάφρασης, ακόμα και έτσι πάλι ο Ιησούς δεν φαίνεται να ήταν ο θεός αλλά ένας απλός άνθρωπος.

Επίλογος

Θα μπορούσα πω και άλλα; Ναι πολλά, ακόμα και αυτά που γράφω παραπάνω θα μπορούσα να τα αναλύσω σε βαθμό υπερβολής, αλλά δεν έχει νόημα να πω περισσότερα. Όταν πιστεύεις πραγματικά τότε παύεις να χρησιμοποιείς τη λογική και τα παραπάνω επιχειρήματα θέλουν καθαρό μυαλό και κριτική σκέψη για να 279-Faith-is-not-a-virtueλειτουργήσουν Σε κάποιο θρησκόληπτο άνθρωπο όλα τα παραπάνω είναι ανόητα και αστεία και εκεί είναι το βασικότερο πρόβλημα. Όλοι πιστεύουν πως χρησιμοποιούν το μυαλό τους για να κρίνουν καταστάσεις, αλλά όταν μιλάμε για θρησκεία η συντριπτική πλειοψηφία απλώς “κλείνει το διακόπτη” και επιλέγει να αγνοήσει τη λογική.

Συνεπώς, ότι και αν πω εγώ δεν έχει νόημα. Αν κάποιος αλλάξει αυτό θα γίνει από μέσα και όχι από έξω. Κάποιος θα πρέπει να επιλέξει να σκεφτεί μόνος του και να μη δεχθεί αυτά που του λένε οι άλλοι. Γιατί τελικά, το μυστικό είναι να αμφισβητείς τα πάντα. Προφανώς ο αναγνώστης οφείλει να αμφισβητεί και αυτά που γράφω εδώ, αλλά το κυριότερο, πρέπει να αρχίσει να αμφισβητεί ακόμα και τον εαυτό του. Μόνο όταν πάρει λογικές απαντήσεις στις ερωτήσεις του και νιώσει ικανοποιημένος, μόνο τότε θα έχει έρθει η αλλαγή και θα απορρίψει τις δεισιδαιμονίες.

Life-After-DeathΤο να ζεις μόνο για την επόμενη ζωή είναι τραγικό λάθος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεψουμε πως υπάρχει ζωή μετά θάνατο, και αν υποθηκεύσουμε αυτή τη ζωή για την επόμενη τότε κινδυνεύουμε να χάσουμε τη μία και μοναδική ζωή που έχουμε.

Αλλά, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν με ενδιαφέρει να αλλάξω τη πίστη του κόσμου. Ας πιστεύει ο καθένας ότι θέλει. Ας προσεύχεται στα αγγουράκια και ας ελπίζει σε βοήθεια από τον παστουρμά. Ελάχιστα με ενδιαφέρει αν και αυτή η συμπεριφορά λέει κάτι για το μυαλό που κουβαλάμε. Ας κάνει λοιπόν ο καθένας ότι θέλει, αρκεί να μη ζητάει από εμένα να προσαρμοστώ στις δικές του πεποιθήσεις και ιδέες. Ας με αφήσουν ήσυχο και η φωνή μου δεν ξανακουστεί …ποτέ ξανά.

Το υπόσχομαι.

Τα θαύματα και ο παιδικός καρκίνος

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να ακούς ανθρώπους που πιστεύουν στο θεό να μιλάν για τις αποδείξεις που διαθέτουν σχετικά με την ύπαρξή του. Έχουν βέβαια πολλά επιχειρήματα, αλλά ακόμα και αν τα αντιμετωπίσεις, ισχυρίζονται πως τελικά το μόνο που χρειάζονται είναι πίστη. Χαίρομαι για αυτούς. Η ζωή τους είναι εξαιρετικά απλή και εύκολη μιας και το να πιστεύεις κάτι βασισμένος στη πίστη σημαίνει πως προσφέρεις πλήρη αφοσίωση στο θεό χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη για την ύπαρξή του.

247404_10150217784493377_2715656_n

Η πίστη είναι που τους οδηγεί να αποδέχονται και τα διάφορα θαύματα που αναφέρει η Βίβλος. Ας μην ξεχνάμε πως ο θεός έφτιαξε τον κόσμο σε 6 ημέρες και ακόμα και αν κάποιοι ισχυρίζονται πως αυτή είναι μια απλή μεταφορά προκειμένου να δείξει στους απλούς ανθρώπους πως φτιάχτηκε ο κόσμος, ένα μεγάλο μέρος του Χριστιανικού κόσμου δεν παύει να το πιστεύει «κατά λέξη». Η ιστορία της Γένεσης είναι λοιπόν το πρώτο θαύμα και μετά ακολούθησαν πολλά άλλα.

Όσο πιο πίσω κοιτάξουμε στη Βίβλο τόσο πιο πολλά θαύματα βρίσκουμε. Οι 10 πληγές του Φαραώ, η θάλασσα που χωρίστηκε στα δύο για να πνίξει τους κακούς Αιγύπτιους, οι τρομπέτες της Ιεριχούς και πολλά άλλα.

Στην Καινή Διαθήκη ο Ιησούς κάνει πολλά θαύματα μόνος του. Ανασταίνει 2 άτομα και τον εαυτό του, περπατάει στο νερό, αλλάζει το νερό σε κρασί (αν και κατά τη γνώμη μου, αυτό δεν είναι στα υπέρ) και όταν πεθαίνει στο σταυρό όλοι οι άγιοι της πόλης σηκώνονται από τον τάφο και περπατάνε. Προφανώς εκείνη την εποχή η ανάσταση νεκρών θα πρέπει να ήταν συνηθισμένο θέαμα διότι δεν υπάρχει καμιά αναφορά από κανέναν ιστορικό της εποχής για μια στρατιά ζόμπι που σηκώθηκαν από τους τάφους και περπατούσαν στα σοκάκια της πόλης. Φαντάζομαι θα ήταν κάτι όπως το να αναφέρει ένας μοντέρνος ιστορικός πως υπάρχουν πολλά αδέσποτα γατιά στους δρόμους της Αθήνας. Δεν θα ενδιαφέρει κανέναν.

Όσο όμως πιο πολύ προχωράμε στο μέλλον και πλησιάζουμε την σημερινή εποχή τόσο λιγότερα θαύματα βλέπουμε. Βέβαια, σε θρησκευτικά sites βλέπω συνεχώς θαύματα, μερικά από αυτά εξαιρετικά εντυπωσιακά, όπως η ίαση ανθρώπων από καρκίνο και άλλα παρόμοια. Δεν θα αναφερθώ στις περιπτώσεις όπου βλέπουμε το πρόσωπο της Παναγίας σε ένα κομμάτι ψημένο ψωμί, το έχω αναλύσει σε παλαιότερο άρθρο οπότε δεν θα ασχοληθώ ξανά με τα ίδια.

Φτάνοντας λοιπόν στη σημερινή εποχή βλέπουμε μια τρομακτική έλλειψη θαυμάτων ακόμα και από «άγιους ανθρώπους». Όταν βέβαια μιλάω για θαύματα αναφέρομαι σε αυτά τα γεγονότα που είναι ξεκάθαρο πως έχει πραγματικά επέλθει κάποια σημαντική αλλαγή η οποία δεν μπορεί να εξηγηθεί από την επιστήμη. Για παράδειγμα, η προσωρινή ανάνηψη από τον καρκίνο είναι συνηθισμένο φαινόμενο μιας και αρκετοί άνθρωποι περνάν περιόδους όπου ο καρκίνος δείχνει να υποχωρεί, πριν επιστρέψει.

390334_10150413108788377_1524208859_n

Ακόμα και σε μέρη όπου τα θαύματα πωλούνται «με το κιλό» όπως στη Λούρδη της Γαλλίας και στην Τήνο, δεν έχουμε δει κανένα πραγματικό θαύμα που να μη μπορεί να εξηγηθεί με κάποιο άλλο τρόπο πέραν του ότι ο θεός αποφάσισε να ακυρώσει τις δικές του επιλογές, να αντιστρέψει τους νόμους της φύσης και να γιατρέψει ένα άτομο, γιατί δεν χωράει αμφισβήτηση πως δεν γιατρεύονται όλοι όσοι πάνε στη Λούρδη ή μπουσουλάνε στη Τήνο. Οπότε και ο θεός κάνει επιλογές βάση κάποιων άγνωστων σε εμένα κριτηρίων.

Αλλά ακόμα και αν δεχθούμε πως η επιστήμη δεν μπορεί να καταλάβει τα πάντα και πως κάποια θαύματα μας «ξεφεύγουν», υπάρχει μια απλή λύση που ο θεός βέβαια γνωρίζει μιας και είναι παντογνώστης, και η οποία θα έσβηνε οποιαδήποτε αμφιβολία μιας και δια παντός! Να ξαναμεγαλώσει ένα κομμένο μέλος! Ένας άνθρωπος που του λείπει το χέρι, ή το πόδι ή οτιδήποτε άλλο, να το ξαναποκτήσει. Αυτό θα ήταν τρανή απόδειξη μιας και η επιστήμη δεν έχει καταφέρει κάτι παρόμοιο μέχρι σήμερα.

555749_10151149075243377_715969390_n

Αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Καταλαβαίνω το ότι ο θεός δεν θέλει να κάνει επίδειξη δύναμης προκειμένου να ικανοποιήσω εγώ την περιέργειά μου. Οπότε έχω ακόμα μία πρόταση: να σταματήσει τον περιττό πόνο. Για πιο πράγμα μιλάω; Να σας πω.

Ο θεός, εδώ και χιλιάδες χρόνια, φροντίζει να υποφέρουν πλάσματα που δεν έχουν αμαρτήσει όπως τα παιδιά και τα ζώα. Ας μη σταθώ στα ζώα σε αυτό το άρθρο, ας δούμε τα παιδιά.

Χιλιάδες μικρά παιδιά πάσχουν από παιδικό καρκίνο και άλλες φριχτές αρρώστιες αλλά όταν αυτά ή οι απελπισμένοι γονείς τους προσεύχονται και παρακαλούν να γλυτώσουν από αυτό το μαρτύριο, ο θεός κάνει πως δεν ακούει.

Ο θεός επίσης δεν ακούει όταν μεγάλες φυσικές καταστροφές, που ο ίδιος έχει προκαλέσει μιας και προφανώς τίποτα δεν γίνεται χωρίς την άδεια του, σκοτώνουν μικρά και μεγάλα παιδιά αδιακρίτως.

Γιατί συμβαίνει αυτό το πράγμα; Γιατί τα παιδιά που είναι αθώα μιας και μόλις τώρα ξεκίνησαν τη ζωή τους και δεν έχουν προλάβει ούτε να αμαρτήσουν αλλά ούτε και να καταλάβουν τί εστί θεός, Χριστός και όλα τα συναφή, τιμωρούνται;

Μήπως τα βαρύνει το προπατορικό αμάρτημα; Μα πριν δε μου λέγατε πως η ιστορία της Γένεσης είναι μεταφορική και δεν πρέπει να την παίρνουμε της μετρητοίς! Αν βέβαια δεχθούμε, όπως μας λέει η εκκλησία, πως ο Χριστός πέθανε για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μας, μεταξύ αυτών και το περιβόητο προπατορικό αμάρτημα (που έγινε όταν η Εύα άκουσε το φίδι να μιλάει και έφαγε το φρούτο της γνώσης που είχε απαγορεύσει ο θεός), τότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Χριστός πέθανε για μια μεταφορά!

Αυτό μπορεί να μην ενοχλεί τους θρησκευόμενους αλλά ολόκληρη η παραπάνω ιστορία εμένα με κάνει να γελάω και να κλαίω ταυτόχρονα.

Πραγματικά, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν πως τα παιδιά υποφέρουν διότι ένα φίδι που μιλάει κατάφερε να αλλάξει τη γνώμη μιας γυναίκας και την έκανε να φάει ένα φρούτο;

Αλλά αν δεν είναι αυτός ο λόγος, μήπως ο θεός προσπαθεί να περάσει ένα μήνυμα στους υπόλοιπους μέσα από αυτούς τους παιδικούς θανάτους; Τί φριχτή σκέψη! Να πρέπει να πεθάνουν αθώα παιδάκια προκειμένου ο θεός να με πείσει πως δεν πρέπει να κάνω σεξ πριν το γάμο, να φοράω τα καλά μου όταν πηγαίνω στην εκκλησία, ή να πιστεύω στην ύπαρξή του. Θα ήθελα να δω κάποιον που το πιστεύει αυτό να το λέει σε έναν γονιό που κάθετε δίπλα στο νεκροκρέβατο του παιδιού του. Πραγματικά θα ήθελα να το δω. Απίστευτα ανήθικο!

Από την άλλη, η απάντηση «άγνωσται αι βουλαί του κυρίου» δεν με καλύπτει καθόλου. Υποτίθεται μας έδωσε ένα βιβλίο που λέει πως να φερόμαστε στους σκλάβους, από τί κλωστές να είναι φτιαγμένα τα ρούχα μας και ποιόν να βάζουμε στο κρεβάτι μας. Δεν θα μπορούσε να γράψει και μια παράγραφο που να λέει πως «αν κάνεις μαλακίες θα την πληρώσει το παιδί σου»; Με αυτό τον τρόπο θα γνωρίζαμε και δεν θα επικαλούμασταν τη «μυστήρια θέλησή του», ειδικά όταν σε όλα τα άλλα θέματα ισχυριζόμαστε πως ξέρουμε τί θέλει!

Πώς εξηγείται λοιπόν όλος αυτός ο πόνος των αθώων; Αν ο θεός είναι πανάγαθος και παντοδύναμος τότε θα έπρεπε να σταματήσει αυτόν τον ανούσιο πόνο. Αν δεν τον σταματά τότε είτε δεν είναι πανάγαθος, είτε δεν είναι παντοδύναμος, είτε δεν είναι τίποτα από τα δύο. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι ο θεός που μας παρουσιάζουν.

Αλλά για περίμενε! Τελικά έγινε το θαύμα και ένας άνθρωπος απέκτησε ξανά το κομμένο χέρι του. Τρανός ο ύψιστος!

Bionic-Hand-TransplantΟυπς…βιάστηκα λίγο. Το χέρι είναι τεχνητό, θα το προσθέσουν οι γιατροί και το έφτιαξαν επιστήμονες. Μέχρι που θα δίνει και μια μορφή αίσθησης αφής.

Αυτό μάλιστα, είναι ένα θαύμα!

Τα Χριστούγεννα ενός άθεου – An atheist’s Christmas

(for the english translation scroll down)

images

Πολύ συχνά με ρωτάνε αν, ως σκεπτικιστής και άθεος, γιορτάζω τα Χριστούγεννα και απαντώ: “Βεβαίως!” Όχι όμως γιατί γεννήθηκε ο Ιησούς, μιας και, εδώ που τα λέμε, η πλειοψηφία των Χριστιανικών παραδόσεων δεν έχουν καμία σχέση με τον Ιησού.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα το δέντρο των Χριστουγέννων. Αιώνες πριν από την γέννηση του Ιησού, άνθρωποι διαφόρων πολιτισμών στόλιζαν το σπίτι τους με αειθαλή δέντρα τον Δεκέμβρη για να γιορτάσουν το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (22-23/12) και να ζητήσουν από τους διάφορους θεούς τους να τους δώσουν καλή σοδειά τον επόμενο χρόνο. Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε σε διάφορες μορφές για πολλά χρόνια. Ακόμα και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, για να τιμήσουν το θεό Ρα, χρησιμοποιούσαν φύλλα φοίνικα.

Οι Βίκινγκς πίστευαν πως τα αειθαλή δέντρα είναι τα αγαπημένα φυτά του θεού Μπαλντούρ και έκαιγαν κορμούς Γιουλ κατά τη διάρκεια των γευμάτων μέχρι να γίνει στάχτη και το τελευταίο καρβουνάκι.

Η παράδοση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου ξεκίνησε περίπου τον 16ο αιώνα στη Γερμανία. Τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα θεωρούνταν παγανιστικά σύμβολα στην Αμερική μέχρι και τη δεκαετία του 1840 (αν και η Καθολική εκκλησία γιόρταζε τα Χριστούγεννα περίπου από το 335μΧ χωρίς όμως δέντρα). Είναι πολύ πιθανό η 25η Δεκεμβρίου να επιλέχθηκε ως γιορτή των Χριστουγέννων λόγο του Χειμερινού Ηλιοστάσιου και όχι της γέννησης του Ιησού. Ο στόχος θα ήταν η γιορτή της νέας θρησκείας να συμπέσει με τη γιορτή της παλαιάς προκειμένου να έχουμε μια πιο… ομαλή μετάβαση.

Στο τέλος του Δεκέμβρη η ημέρα αρχίζει να μεγαλώνει και ο ήλιος σταματάει την κίνηση προς το Νότο. Οπότε, στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο, οι άνθρωποι γιόρταζαν τη γέννηση του Ήλιου. Μιας και τα Χριστούγεννα δεν είναι γιορτή με Ελληνικές ρίζες είναι σημαντικό να τονίσουμε την ομοιότητα της λέξης Sun (ήλιος) και Son (υιός). Οι παλαιοί γιόρταζαν τον ήλιο και όχι τον υιό όπως κάνουμε σήμερα.

Στην Αμερική τα Χριστούγεννα έγιναν εθνική εορτή μόλις στις 26 Ιουνίου 1870.

Η ανταλλαγή δώρων είναι και αυτή παγανιστικής προέλευσης. Τη βρίσκουμε έντονα στους εορτασμούς του Κρόνου (Saturnalia) και είναι και ένας από τους λόγους που η Καθολική εκκλησία το Μεσαίωνα απαγόρευσε την ανταλλαγή δώρων.

Τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα έχουν τις ρίζες τους στο Μεσαίωνα. Τότε δεν ήταν θρησκευτικά αλλά παραδοσιακά τραγούδια για γιορτές θερισμού και μόνο πολύ αργότερα τα ενσωμάτωσαν στις θρησκευτικές εορτές άτομα όπως ο Μαρτίνος Λούθηρος.

Το γκι, το φυτό κάτω από το οποίο πρέπει να φιλήσει ο ένας τον άλλο, κυρίως στη δυτική παράδοση και όχι στην Ελληνική, κάποτε θεωρούταν μαγικό φυτό από τους Δρυΐδες και τους Έλληνες. Ήταν ένα παγανιστικό σύμβολο γονιμότητας. Στην Σκανδιναβία, το γκι θεωρούταν ως “το φυτό της ειρήνης” κάτω από το οποίο οι εχθροί κήρυσσαν ανακωχή και τα ζευγάρια φιλούσαν το ένα το άλλο για να “τα ξαναβρούν”.

Πολλοί λένε πως η λέξη Xmas (αγγλική σύντμηση της λέξης Christmas) αφαιρεί τον Χριστό από τα Χριστούγεννα. Η αλήθεια είναι πως Xmas είναι τα Χριστούγεννα. Το “Χ” προέρχεται από την ελληνική λέξη Χριστός οπότε αυτοί που λένε πως η λέξη Xmas είναι “η αρχή του πόλεμου εναντίων των Χριστουγέννων” μάλλον έχουν μπερδευτεί.

Αλλά ο κόσμος μπερδεύεται και για άλλους λόγους. Για παράδειγμα, η ιστορία της γέννησης του Ιησού στη Βίβλο μόνο ξεκάθαρη δεν είναι (όπως έχουμε δει και σε προηγούμενο άρθρο). Για παράδειγμα, στο κατά Λουκά, η Μαρία και ο Ιωσήφ ζούνε στη Γαλιλαία. Ο Ματθαίος όμως τους τοποθετεί στη Βηθλεέμ. Επίσης, ο Ματθαίος μας λέει πως εμφανίστηκε ένας άγγελος στον Ιωσήφ, ενώ ο Λουκάς πως ο άγγελος εμφανίστηκε στη Μαρία.

Αλλά ούτε οι τρεις μάγοι ήταν τρεις. Ούτε και μάγοι! Ο Ματθαίος μας λέει πως ήταν αστρονόμοι ενώ ο Λουκάς πως ήταν βοσκοί. Το πόσοι ήταν παραμένει αδιευκρίνιστο. Υποθέτω πως ο αριθμός «3» προέκυψε από τον αριθμό των δώρων που δόθηκαν, αλλά δεν είμαι σίγουρος.

Όσο για τη θαυματουργή παρθένο γέννηση, ίσως να μην ήταν και τόσο παρθένος. Ο Ματθαίος μάλλον έκανε λάθος στη μετάφραση από το Εβραϊκό κείμενο (της παλαιάς διαθήκης όπου υπήρχε η προφητεία της έλευσης του μεσσία) στα Ελληνικά και μετέφρασε τη λέξη “almah” αντί “για νεαρή κοπέλα σε ηλικία γάμου”, που είναι και η σωστή μετάφραση, σε “παρθένα”. Ακόμα και τότε οι δύο αυτές έννοιες δεν ήταν ταυτόσημες.

Ακόμα και το γενεαλογικό δέντρο του Ιησού έχει διαφορές. Ο Ματθαίος μας δίνει 28 γενιές ενώ ο Λουκάς 41.

Και οι δυο αυτοί ευαγγελιστές μας λένε πως ο Ιησούς γεννήθηκε κατά τη βασιλεία του Ηρώδη. Αλλά ο Λουκάς λέει πως ο Ιωσήφ και η έγκυος Μαρία έπρεπε να πάνε στη Βηθλεέμ για μια απογραφή του Κυρήνιου. Η απογραφή αυτή όμως έγινε το 6μΧ χρόνια μετά το θάνατο του Ηρώδη. Αλλά ακόμα και αν υπήρχε απογραφή εκείνη τη περίοδο, θα είχε γίνει στο τόπο διαμονής τους, δεν θα χρειαζόταν να ταξιδέψουν στον τόπο που γεννήθηκε ένας πρόγονος μερικές χιλιάδες χρόνια πριν και θα ήταν μόνο για άντρες, οπότε η Μαρία δεν θα χρειαζόταν να πάει πουθενά.

Για περισσότερες τέτοιες ασυμφωνίες στα Ευαγγέλια δείτε το παλαιότερο άρθρο μου. Είναι πολλές.

Τελικά, αρκετές από τις παραδόσεις της γέννησης του Χριστού δεν έχουν καμία σχέση μαζί του αλλά έχουν παγανιστικές ρίζες. Αλλά ακόμα και αν είχαν, δεν ξέρω πως να σας το πω αυτό, αλλά ο Ιησούς γεννηθείς στην Παλαιστίνη, δεν θα είχε λευκό δέρμα, γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά όπως είναι στις περισσότερες κορνίζες στις αίθουσες των σχολείων. Θα ήταν σημαντικά πιο μελαμψός και σίγουρα δεν θα ήταν αυτό που σήμερα αποκαλούμε “λευκός”.

Αλλά, ακόμα και έτσι, μου αρέσουν πολύ τα Χριστούγεννα. Μου αρέσει που βλέπουμε φίλους, που μαζεύεται η οικογένεια, τα φωτάκια και τα δέντρα, τα δώρα, τα πρόσωπα των παιδιών μου όταν ξυπνάν και τα βρίσκουν, οι μυρωδιές του σπιτιού μετά το μαγείρεμα, της μητέρας μου παλαιότερα, της συζύγου τώρα, ακόμα και τα κάλαντα μου αρέσουν αρκεί να μην έρχονται τα πιτσιρίκια να μου χτυπούν τη πόρτα στις 7 το πρωί! Μπορεί η γιορτή να έχει εμπορικοποιηθεί ως εκεί που δεν πάει άλλο, αλλά από εμάς εξαρτάται αν θα κρατήσουμε το βαθύτερο νόημα της που, κατ’ εμέ, δεν είναι άλλο από το να παραμείνουμε δυνατοί, ενωμένοι και αγαπημένοι.

Παράλληλα, όπως και πολλοί άλλοι άθεοι, γιορτάζω τα Χριστούγεννα γνωρίζοντας πως οι πλαστικές φάτνες στις πλατείες δεν είναι παρά σύμβολα μιας ακόμα θρησκείας, από τις χιλιάδες που έχουν περάσει από την ανθρωπότητα και οι Χριστιανοί που τις στήνουν στην ουσία γιορτάζουν παλιές παγανιστικές παραδόσεις.

Σε όλους λοιπόν τους Χριστιανούς, αλλά και σε όσους μου λένε πως ως άθεος δεν έχω καμία δουλειά να γιορτάζω τα Χριστούγεννα, εγώ χαμογελώ, τους προσφέρω μια κούπα ζεστή σοκολάτα και εύχομαι… καλά Χριστούγεννα!

English translation

imagesPeople often ask me as a skeptic if I celebrate Christmas and I say «sure»! Well, not because of the baby Jesus but then again most Christmas traditions have nothing to do with the baby Jesus. Take the Christmas tree for example. Centuries before the Christ child was supposed to be born, many cultures brought evergreen trees into their home for decoration in the month of December to celebrate the arrival of the Winter Solstice and to ask their various pagan gods for a good harvest the following season. The practice continued in various forms throughout the ages. The ancient Egyptians honored their sun god Ra with palm leaves and evergreens trees.

The Vikings of Scandinavia believed that evergreens were the special plant of their god, Baldur and they burned Yule logs in feasts until the last amber burned out. The actual Christian tradition of Christmas tree began as late as the 16th century in Germany and Christmas trees were still seen as pagan symbols throughout the US until the 1840’s. The Winter Solstice, not the baby Jesus, most likely account for the selection of the December 25th as the Christmas day. Late December was when the day started to become noticeably longer and the Sun seized its movement to the south. So the Winter Solstice was celebrated for the birth of the Sun. It just wasn’t the Sun most religious people have in mind. And you might be surprised that America didn’t even declare Christmas day as a national holiday until June 26th, 1870.

The exchanging of gifts? Pagan in origin. Standing back to the festival of Saturnalia and originally banned for that reason by the Catholic Church in the middle ages.

Christmas carols? They traced back to the middle ages as well. Not as religious songs but as common folk songs sang during harvest festivals and they were only later integrated into worship by religious figures like Martin Luther. Mistletoe was a happy Christmas tradition but few realized that mistletoe was once considered as a mysterious magical plant by the Druids and Greeks, a Pagan symbol of life and fertility. In Scandinavia mistletoe was considered «the plant of peace» under which enemies could declare a truce and arguing spouses could kiss and make up.

Many decried the use of word «Xmas» to mark the holiday often clamoring that we should put Christ back in Christmas. Well, actually Xmas is Christmas. The «X» comes from the first letter of the Greek word for Christ and those who declaring Xmas a war on Christ are apparently confused. Of course confusion would be understandable, if you follow the Biblical account of the Christ child. For example, the book of Luke has Mary and Joseph living in Galilee. But Matthew has them living in Bethlehem, in Judea. Matthew: Chapter 1 says the angel appeared to Joseph but Luke: Chapter 1 says the angel appeared to Mary.

And what about the three kings we hear so often about? In the book of Matthew they were magi, astronomers, not kings! There is no mention of three anywhere. And the entire account is contradicted in the book of Luke which has Jesus visited by local shepherds, not astronomers!

And miraculous virgin birth? Not so much. Matthew apparently misread the original translation from Hebrew to Greek. The Hebrew word «almah» doesn’t mean virgin, it translates «young woman of marriageable age» or «young maiden.»

What about the lineage of Jesus? The book of Matthew has 28 generations between David and the birth of Christ. But Luke lists 41 generations. According to both Matthew and Luke, Jesus was born on or before 4 BCE during the reign of Herod the Great. But Luke said that Joseph and pregnant Mary had to go to Bethlehem for a census by Quirinius. That census took place in 6 AD, years later and after the death of Herod. And even if there was a census it would take place in their local tax district requiring no travel and Roman tradition was to register only the men, meaning that Mary wouldn’t have had to make the journey at all.

Matthew says the Jesus’ birth took place in a house but the book of Luke says Jesus’ birth took place in a manger because there was no room in the inn. After Jesus was born Matthew says the family immediately fled to Egypt for several years to escape of Herod’s wrath. But the book of Luke has them returning immediately to Nazareth. And by the way no ancient historian or geographer, no other source other than the Bible, confirm that the city of Nazareth even existed in the 1st century AD. In fact, the expression Jesus of Nazareth is most likely a bad translation which means the one of the truth and city of Nazareth was likely named much later by the faithful or the opportunistic. The list goes on and on.

Ultimately, many of the traditions of Christ’s supposed birthday have absolutely nothing to do with Jesus Christ and instead came from other earlier Pagan traditions. And even if there had been a Jesus Christ, as much as I hate to break it to you, unlike the depiction on yearly Christmas cards, because he was born in the Middle East, Jesus Christ was most certainly not white!

Still, I’m a fan of Christmas. I enjoy family, friends, Christmas light displays, the Christmas trees, stockings, gifts, the classic Christmas songs, hot chocolate and pumpkin pie. But like many other skeptics I also celebrate the season knowing that those plastic Nativity «Jesus»es are actually more real than the Jesus they represent and his millions of Christians erect pagan symbols and practice pagan traditions while defending Christian saviour story, it is a chance for the rest of us, to simply smile warmly, offer them a cup of hot chocolate and wish them a «Merry, Merry Xmas!»

Το αλάθητο της Βίβλου – The infallibility of the Bible.

(for the English translation and reference scroll down)

Όταν ήμουν νεότερος μάθαινα τα περί θρησκείας στο σχολείο, που μας δίδασκαν μια “νερωμένη” έκδοση του Χριστιανισμού σε μορφή κατηχητικού. Από αυτά δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα. Αυτό που δεν φεύγει από το μυαλό μου είναι η σειρά “Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ” του Τζεφιρέλι. Αυτή τη θυμάμαι για δύο λόγους:. Ο ένας είναι πως πρόκειται για μια σειρά που βλέπουμε κάθε χρόνο τα τελευταία 500 χρόνια (±50). Ο άλλος είναι πως ο Τζεφιρέλι έφτιαξε μια ιστορία από τα 4 ευαγγέλια και την έκανε εύπεπτη Κανείς δεν γύρισε ποτέ να μου πει πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι στη Βίβλο, ούτε άκουσα κάποιον παπά να βγαίνει ποτέ και να λέει “αφήστε το Τζεφιρέλι, δεν είναι ακριβής”.

Είμαι σίγουρος πως η πλειοψηφία των Ελλήνων γνωρίζει την ιστορία του Τζεφιρέλι καλύτερα από τη Βίβλο. Και αυτό συμβαίνει γιατί ελάχιστοι έχουν διαβάσει ολόκληρη τη Βίβλο, ακόμα και αυτοί που είναι θρήσκοι.

Θα κάνω κάποιες ερωτήσεις και θα ήθελα να απαντήσετε, εσείς οι αναγνώστες, στον εαυτό σας όχι σε εμένα, ειλικρινά:

  1. Πιστεύετε πως η Βίβλος είναι ο λόγος του θεού και συνεπώς είναι αλάθητη;
  2. Έχετε διαβάσει έστω και ένα βιβλίο του Χάρι Πόττερ;
  3. Έχετε διαβάσει τη Βίβλο ολόκληρη, από την αρχή ως το τέλος ;
  4. Αν στη πρώτη ερώτηση απαντήσατε “ναι”, δεν νομίζετε πως θα είχε ενδιαφέρον να διαβάσετε το μοναδικό βιβλίο που έχει γράψει ο δημιουργός του σύμπαντος τουλάχιστον μία φορά ολόκληρο;

Κι όμως, η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει μπει στον κόπο να το διαβάσει!

Σε αυτό το άρθρο θα επιδιώξω να δείξω με επιχειρήματα πως η Βίβλος δεν είναι αλάθητη και, αν πραγματικά είναι ο λόγος του θεού, τότε ο θεός θέλει να μας μπερδέψει και ίσως να το διασκεδάζει κιόλας!

Πως να διαβάσουμε τη Βίβλο.

Η Βίβλος είναι ένα βιβλίο. Είναι 27 βιβλία αλλά θα το χειριστώ προσωρινά σαν ένα προκειμένου να γίνει κατανοητό αυτό που θέλω να πω. Συνήθως τα βιβλία τα διαβάζουμε από τη πρώτη σελίδα μέχρι τη τελευταία με τη σειρά των σελίδων. Εκτός και αν είναι τσελεμεντές ή κάτι παρόμοιο. Δεν πηδάμε κεφάλαια και δεν ξεκινάμε από το τέλος. Τη διαβάζουμε δηλαδή “κάθετα”. Προτείνω, αν θέλετε να εντοπίσετε αυτά που σας λέω, να τη διαβάσετε “οριζόντια”. Να διαβάσετε, δηλαδή, μια ιστορία που υπάρχει σε ένα ευαγγέλιο και μετά να πάρετε την ίδια ιστορία από άλλο ευαγγέλιο και να τις συγκρίνετε. Τα αποτελέσματα θα είναι εντυπωσιακά.

Πολλές, πάρα πολλές ασυμφωνίες

Πολλοί θα περιμένουν να ασχοληθώ με τη Παλαιά Διαθήκη. Θα το κάνω και αυτό, αλλά είναι πολύ εύκολο να δείξω τα προβλήματα σε αυτή. Η Παλαιά Διαθήκη είναι μια συλλογή τόσο άσχημων ιστοριών που προωθούν τη βία, το ρατσισμό και το μίσος, οπότε, αν ασχοληθώ με αυτή, είναι τόσο εύκολο να δείξω τα προβλήματα όσο το να κλέψω το γλειφιτζούρι από ένα παιδί. Δεν αποτελεί πρόκληση. Για παράδειγμα:

Στη Γένεση, στο κεφάλαιο 1 τα ζώα δημιουργούνται πριν από τον άνθρωπο, ενώ στο κεφάλαιο 2 ο άνθρωπος πριν από τα ζώα. Ο Μωυσής παίρνει τη μία φορά  επτά ζευγάρια από κάθε ζώο (7:2), ενώ παρακάτω, φαίνεται πως αλλάζουν οι οδηγίες, παίρνει 2 ζευγάρια από κάθε ζώο (7:9-10)

Αλλά είπαμε, είναι εύκολο. Οι περισσότεροι ήδη σκέφτεστε πως η Παλαιά Διαθήκη “ακυρώθηκε” με τη Καινή και πως ο λόγος του Ιησού είναι πιο σημαντικός. Ωραία! Ας δούμε λοιπόν τα 4 ευαγγέλια. Θα προσπαθήσω να βάλω μια χρονολογική σειρά με βάση τη ζωή του Ιησού: γέννηση, ενηλικίωση, σταύρωση, θάνατος.

Γέννηση του Ιησού

Τη γέννηση μας τη περιγράφουν μόνο ο Ματθαίος και ο Λουκάς.

Μια σύντομη περίληψη της ιστορίας που διαβάζουμε στο Ματθαίο είναι η εξής:

Η Μαρία επρόκειτο να παντρευτεί τον Ιωσήφ, αλλά έμεινε έγκυος. Ο Ιωσήφ δεν ήταν πολύ χαρούμενος με το γεγονός, οπότε αποφάσισε να ακυρώσει το γάμο. Είδε όμως ένα όνειρο που του έλεγε πως η Μαρία έμεινε έγκυος από το Άγιο Πνεύμα και έτσι άλλαξε γνώμη και τη παντρεύτηκε. Γεννιέται ο Ιησούς. Σοφοί άνθρωποι έρχονται από την ανατολή ακολουθώντας ένα αστέρι. Το αστέρι σταματά αρχικά στην Ιερουσαλήμ όπου οι σοφοί ρωτούν τον Ηρώδη σχετικά και αυτός ρωτάει τους εβραίους ιερείς οι οποίοι του λένε πως η προφητεία προβλέπει τη γέννηση του μεσσία στη Βηθλεέμ. Το αστέρι ξεκινά ξανά και σταματάει πάνω από το σπίτι του Ιωσήφ και της Μαρίας.

Ο Ηρώδης είναι όμως προβληματισμένος και δεν θέλει να αφήσει το θέμα. Δίνει εντολή να θανατωθούν όλα τα πρωτότοκα αγόρια στη Βηθλεέμ και τα περίχωρα. Ο Ιωσήφ όμως βλέπει πάλι ένα όνειρο στο οποίο τον προειδοποιούν να φύγει και να πάει στην Αίγυπτο για να σωθεί. Όταν ο Ηρώδης πεθαίνει ο Ιωσήφ βλέπει και τρίτο όνειρο όπου ενημερώνεται για το θάνατό του και αποφασίζει να γυρίσει, όχι στη Βηθλεέμ αλλά στη Γαλιλαία, στη Ναζαρέτ όπου και μεγαλώνει ο Ιησούς. (Ματθαίος 1:22, 2:6, 2:18, 2:23)

Η ιστορία που διαβάζουμε στον Λουκά έχει ως εξής:

Ένας άγγελος ενημερώνει την Ελισάβετ, που δεν μπορεί να κάνει παιδιά, πως θα γεννήσει τον Ιωάννη (Βαπτιστής), ο οποίος θα είναι ξάδερφος του Ιησού (σ.σ.), μιας και η Μαρία με την Ελισάβετ είναι συγγενείς. Ένας άγγελος επισκέπτεται και τη Μαρία η οποία μένει έγκυος και εγκυμονούσα επισκέπτεται την Ελισάβετ. Το μωρό της Ελισάβετ, στη κοιλιά της, μόλις νιώθει τη Μαρία κοντά, “πηδάει” από τη χαρά του που βρίσκεται παρουσία της μητέρας του Μεσσία.

Εκείνη την εποχή ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος διατάσει να γίνει η πρώτη απογραφή. Αυτή γίνεται, όπως μας λέει η Βίβλος, όταν ο Κυρίνιος ήταν κυβερνήτης της Συρίας. Όλοι πρέπει να γυρίσουν στη “πατρογονική έδρα τους”. Ο Ιωσήφ, που είναι απόγονος του βασιλιά Δαυίδ, γυρνάει στη Βηθλεέμ όπου είχε γεννηθεί ο βασιλιάς χιλιάδες χρόνια πριν.

Η Μαρία γεννάει σε στάβλο, μιας και δεν υπήρχε δωμάτιο σε πανδοχείο και ένας άγγελος ενημερώνει τους βοσκούς στους γύρω αγρούς να πάνε να προσκυνήσουν το θείο βρέφος.

Οι ιστορίες λοιπόν έχουν διαφορές, αρκετά σημαντικές, τις οποίες συνήθως οι Χριστιανοί αποδέχονται ενώνοντάς τες ώστε να δημιουργήσουν μία κοινή ιστορία. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν να συμβεί. Ή ο Ιησούς γεννήθηκε στο σπίτι, ή στο στάβλο. Ή τον επισκέφτηκαν οι σοφοί (κανείς δεν λέει πως ήταν τρεις), ή οι βοσκοί. Υπάρχουν όμως και αρκετά ιστορικά προβλήματα, όπως το γεγονός ότι οι χρονολογίες στις οποίες ο Κυρίνιος ήταν κυβερνήτης της Συρίας, ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που πιστεύουμε πως γεννήθηκε ο Ιησούς. Οι Ρωμαίοι δεν έκαναν ποτέ μια απογραφή στέλνοντας όλους τους κατοίκους στους τόπους καταγωγής τους. Δεν έχει νόημα κάτι τέτοιο ειδικά αν πρέπει να πας εκεί όπου ο προ χιλιετίας πρόγονός σου ζούσε. Απλώς οι δύο ευαγγελιστές είχαν διαφορετικές πηγές και ήθελαν να “στείλουν” τον Ιησού να γεννηθεί στη Βηθλεέμ προκειμένου να ολοκληρωθεί η προφητεία. Ο κάθε ένας λοιπόν βρήκε διαφορετικό τρόπο να το κάνει.

Η γενεαλογία του Ιησού

Ο Ματθαίος και ο Λουκάς δίνουν και οι δύο το γενεαλογικό δέντρο του Ιησού, αλλά, μετά από μερικές γενιές δεν συμφωνούν πλέον. Αυτό είναι περίεργο μιας και το γενεαλογικό δέντρο ενός ανθρώπου δεν είναι δυνατόν να είναι διπλό.

Ο Ιησούς στο Ναό του Σολομώντα

Η ιστορία λέει πως ο Ιησούς κατέστρεψε τους πάγκους των εμπόρων στον ναό όντας εξαιρετικά θυμωμένος. Κατά τον Μάρκο ο Ιησούς καταστρέφει τους πάγκους την τελευταία εβδομάδα της ζωής του. Κατά τον Ιωάννη στην αρχή της 3ετούς διακονίας του.

Ίσως να τους κατέστρεψε δύο φορές, αλλά είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως το έκανε μία και δεν συνελήφθη αμέσως, πόσο μάλλον δύο φορές. Επίσης, αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν πως οι πάγκοι των  εμπόρων γύρω από το ναό καταλάμβαναν έκταση ίση με 3 ποδοσφαιρικά γήπεδα. Θα ήταν εξαιρετικά κουραστικό να τους καταστρέψει όλους, πόσο μάλλον δύο φορές. Το θέμα όμως δεν είναι αν τους κατέστρεψε ή όχι αλλά το ότι για άλλη μια φορά βλέπουμε πως οι δύο ιστορίες δεν συμφωνούν.

Ο Μυστικός Δείπνος

Κατά τη διάρκεια του μυστικού δείπνου, ο Πέτρος ρωτάει τον Ιησού “Που πάτε κύριε” (13:36). Αργότερα βλέπουμε τον Θωμά να δηλώνει: “Κύριε, δεν ξέρουμε που πάτε” (14:5). Λίγο παρακάτω ο Ιησούς λέει θυμωμένος: “Πάω σε αυτόν που με έστειλε εδώ αλλά κανείς σας δεν με ρωτάει που πάω!”

Είναι προφανές πως ή ο Ιησούς έχει πρόβλημα προσοχής στα γεγονότα γύρω του, ή η ιστορία, αυτή τη φορά μέσα στο ίδιο το ευαγγέλιο του Ιωάννη, δεν είναι σωστή.

Η δίκη

Μετά τη σύλληψη του Ιησού ακολουθεί η δίκη του από τον Πόντιο Πιλάτο.

Ο Μάρκος μας λέει πως το μόνο που αναφέρει ο Ιησούς κατά τη διάρκεια της δίκης είναι το περιβόητο “Συ είπας” και τίποτε άλλο. Στο τέλος τη δίκης ο Πιλάτος τον μαστιγώνει.

Ο Ιωάννης αντίθετα μας λέει για ένα Πιλάτο που διαπραγματευόταν με τους Φαρισαίους και συζητούσε μία μαζί τους, μία με τον Ιησού προκειμένου να μη τον τιμωρήσει. Κάνει συνολικά έξι διαδρομές μιας και οι Φαρισαίοι, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν ήθελαν να μπούν στο κυβερνείο. Ο Ιησούς σε αυτή την ιστορία είναι λαλίστατος και μαστιγώνεται στα μισά της δίκης και όχι στο τέλος. Ο Πιλάτος τέλος λέει ξεκάθαρα πως ο Ιησούς, κατά τη γνώμη του, είναι αθώος και “νύπτει τας χείρας του”. Ο Μάρκος από την άλλη δεν αναφέρει καθόλου μια τόσο σημαντική δήλωση!

Η εκτέλεση του Ιησού

Κατά τον Μάρκο γίνεται στις 9πμ στο εβραϊκό Πάσχα. Κατά τον Ιωάννη, μια μέρα πριν, την ημέρα της προετοιμασίας για το Σάββατο. Ο Ιησούς καταδικάζεται το μεσημέρι και μετά βγαίνει έξω όπου αρχίζει η διαδικασία της σταύρωσης.

Είναι δυνατόν να μη συμφωνούν σε μια τόσο σημαντική στιγμή της ζωής του Ιησού; Είναι.

Η ανάσταση

Ξέρουμε πως κάποιες γυναίκες πήγαν στον τάφο του Ιησού προκειμένου να αλείψουν το σώμα με λάδια. Όταν έφτασαν  εκεί βρήκαν:

  • κατά τον Λουκά δύο άντρες
  • κατά τον Ματθαίο έναν άγγελο
  • κατά τον Μάρκο έναν άντρα

Μπορούμε να δεχθούμε πως ο άγγελος είναι και άντρας, συνεπώς οι ιστορίες δεν διαφέρουν πολύ. Έχουμε όμως διαφορές στο ποιές γυναίκες πήγαν στον τάφο, ποιός μετακίνησε τη πέτρα, αν είχε μετακινηθεί η πέτρα πριν φτάσουν, και πολλές άλλες.

Τί ξέρουμε για τα ευαγγέλια

  • Οι ειδικοί ερευνητές της Βίβλου μας λένε πως τα τέσσερα ευαγγέλια δεν γράφτηκαν από τους ίδιους του μαθητές του Ιησού, αλλά από άγνωστους συγγραφείς που δεν ήταν αυτόπτες μάρτυρες.
  • Γράφτηκαν τουλάχιστον 30-60 χρόνια μετά το θάνατο του Ιησού και σε διαφορετικές χώρες από αυτή που έζησε.
  • Γράφτηκαν σε διαφορετική γλώσσα (ελληνικά) από αυτή που μιλούσε  ο Ιησούς αλλά και από αυτή της Παλαιάς Διαθήκης (εβραϊκά), οπότε προέκυψε το λάθος και η μητέρα του Μεσσία από “νέα κοπέλα” στη προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης έγινε “Παρθένος” στη Καινή Διαθήκη.
  • Δεν έχουμε κανένα από τα πρωτότυπα κείμενα τον ευαγγελίων. Έχουμε χιλιάδες αντίγραφα τα οποία περιέχουν χιλιάδες λάθη, από ορθογραφικά και συντακτικά έως ιστορικά.
  • Ξέρουμε πως πριν γραφτούν τα ευαγγέλια, η Χριστιανική πίστη και οι ιστορίες του Ιησού μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα, προφορικά δηλαδή, για τουλάχιστον 30 χρόνια και είναι βέβαιο πως έχουν μεγαλοποιηθεί αρκετά θέματα.

Συμπέρασμα

Από όλα τα παραπάνω μπορούμε να καταλήξουμε στο λογικό συμπέρασμα πως η Βίβλος είναι γεμάτη λάθη. Μερικά μεγάλα, μερικά μικρά. Στα παραδείγματα επέλεξα μόνο αυτά που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση και όχι όλα όσα βρήκα. Υπάρχουν πολλά περισσότερα και είναι εύκολο να τα βρείτε διαβάζοντας τη Βίβλο με τον τρόπο που πρότεινα νωρίτερα.

Ερευνώντας τη Βίβλο αρχίζεις να βλέπεις κριτικά τη θρησκεία και να χρησιμοποιείς το μυαλό σου. Όταν αρχίσει να γίνεται αυτό έχει επιτευχθεί μια μεγάλη νίκη κόντρα στο σκοταδισμό που προωθεί η θρησκεία και αποκτάς την δυνατότητα να κάνεις τα επόμενα βήματα.

Θα μπορούσε κάποιος να με ρωτήσει: “Δηλαδή αλλάζει η ουσία του Χριστιανισμού;” Όχι, δεν νομίζω πως γίνεται αυτό απλώς και μόνο επειδή η Βίβλος δεν είναι θεόπνευστη και γράφτηκε από απλούς ανθρώπους. Η ουσία της θρησκείας είναι πέρα από τα γραπτά, εκτός και αν είσαι ευαγγελικός οπότε και πιστεύεις τη Βίβλο κατά γράμμα. Σε αυτή τη περίπτωση έχεις μεγάλο πρόβλημα να βρεις λύση και να εκλογικεύσεις όλα τα λάθη.

Μπορείς να παραμείνεις Χριστιανός ακόμα και αποδεχόμενος τα λάθη της Βίβλου. Αυτό που δεν ξέρω πως κάνουνοι Χριστιανοί είναι το πως δίνουν απάντηση στο μεγαλύτερο ερώτημα που προκύπτει στη θρησκεία: Γιατί, αν ο θεός είναι αγαθός, καλός και μας αγαπάει, έχει επιτρέψει να υποφέρουν οι άνθρωποι στα επίπεδα που υποφέρουν σήμερα αλλά και κατά τη διάρκεια της ιστορίας τους;

Αν το καλοσκεφτείτε η θρησκεία δεν μας προσφέρει μια λογική απάντηση. Αλλά η λογική ποτέ δεν ήταν χαρακτηριστικό της θρησκείας.

Σε επόμενο άρθρο θα ασχοληθούμε με την ιστορικότητα του Ιησού.

English Translation

When I was younger I learned about religion from school where they taught us a watered-down version of Christianity, just like the do in Sunday school. From this I remember almost nothing. On the other hand, what can’t escape my mind is the TV series “Jesus from Nazareth” by Franco Jefirelli. I remember this series for two reasons. The first one is because we have been watching it every year for the last 500 (±50) years. The other reason is the fact that Jefirelli took the stories of the four gospels and created one story that was easier to understand. However, nobody ever told me that this wasn’t the actual story as it’s written in the Bible. In fact, I don’t remember ever hearing of a priest saying “don’t mind Jefirelli, his story is not accurate”.

I am sure that the majority of Greeks know the Jefirelli story better than they know the Bible. This happens because hardly anyone has ever read the whole bible, even the most devout ones.

I’ll ask 4 questions and I’d like you, the readers, to answer them, not to me but to you, honestly:

  1. Do you really believe that the Bible is the Devine word of God and is infallible?
  2. Have you read any of the Harry Potter books?
  3. Have you read the Bible from cover to cover?
  4. If in the first question you answered yes, I have to wonder if it wouldn’t be interesting to read the only book that God wrote at least once in it’s entirety?

And yet, the majority have not gone into the trouble of reading it even once.

In this article I’ll try to show with arguments that the Bible is not infallible and if it really is the word of God, then God wants to confuse us and may even be having fun doing it.

How to read the Bible.

The Bible is a book. Actually it’s 27 books but I’ll treat it as one in order to make my point. Usually we read books from page one to the last page in this sequence. Unless it’s a cook book or something similar, we don’t skip pages or chapters. In other words we read it “vertically”. What I’m suggesting is we read it “horizontally”. This means that we take one story from one gospel and the same story from another gospel and compare them. The results are impressive.

Many, many discrepancies.

Many of you would expect me to talk about the Old Testament. I’ll do this but it will be too easy to show problems in this book. The Old Testament is a collection of stories that promote violence, racism and bigotry, that to find problems in it is as easy as taking a lollipop from a baby. It’s no challenge. For example:

In Genesis, chapter 1, the animals are created before humans, while in chapter 2 humans are created before animals. Moses at first takes seven pairs of each animal in the arc (7:2), while later the instructions apparently changed and he takes 2 pairs of each animal (7:9-10)

But as I’ve said, this is easy. Besides many of you are already thinking that the Old Testament has been “canceled” by the New Testament and that the word of Jesus is more important. Good! Lets have a look at the four gospels. I’ll try to use a chronological order based on Jesus’s life, birth, adulthood, crucifixion and death.

The birth of Jesus

The birth is described by Luke and Mathew only. A brief summary of these stories is as follows.

Mary is going to Mary Josef, but gets pregnant. Josef is not happy about it and plans to call off the wedding. But he has a dream that tells him that Mary was impregnated by the Holy Ghost so he changes his mind. Out comes Jesus. Wise men come from the East following a star. The star initially stops over Jerusalem where the wise men ask Herod for help. He in turn asks the jews which tell him that the prophecy says that the Messiah will be born in Bethlehem. So, the wise men continue on their journey following the star which stops over Josef’s home.

Herod however is not happy with this and decides not to let the issue go away by itself. He orders the slaughter of all first born male infants in and around Bethlehem. Josef sees all this in a second dream and takes the family and flees to Egypt. That is where he sees another dream that informs him of Herod’s death and that he can return. He does so and settles in Galilee, in a town called Nazareth where Jesus grows up. (Mathew 1:22, 2:6, 2:18, 2:23)

The story we get from Lukas is different and goes like this:

An angel informs Elisabeth, who can’t have any kids, that she will give birth to John (the Baptist), who is Jesus’s cousin since Mary and Elisabeth are related. An other angel visits Mary and gets pregnant and then visits Elisabeth, also pregnant at the time, only to have Elisabeth’s fetus “jump around” in joy for being close to the mother of the messiah.

At that time, the Roman emperor Augustus decides to have a census. The bible says that this census took place at the time when Kirinius was governor of Syria and all must return to their home city. Josef, who is a descendant of king David, returns to Bethlehem where the king was born thousands of years ago.

Mary gives birth in a stable since there was no room at the inn and an angel informs the shepherds of the surrounding fields to go and pay respects to the child.

These two stories have significant differences which usually Christians rationalize by combining them to create one story. But this is not possible. Either Jesus was born in a house or in a stable. He was either visited by wise men (the number 3 does not appear anywhere), or by shepherds. There are plenty of historical problems too, like the fact that the time when Kirinius was the governor of Syria does not match with the time we expect Jesus to have been born. Also the Romans never took a census requesting all to return to the city of their dead-for-thousands-of-years forefathers. It didn’t make sense. These differences exist because the two writers of the gospels got their stories from different sources. They both wanted the birth of Jesus to fulfill the prophesy that says that the messiah will be born in Bethlehem and they found a different way to get him there.

Jesus’s genealogy

Both Mathew and Luke provide Jesus’s genealogy but after a few generations they don’t agree any more! This is very strange since a person’s genealogical tree cannot be double.

Jesus at the Temple of Solomon

The story says that Jesus destroyed the benches of the merchants in front of the temple in a fit of rage. According to Mathew, Jesus destroys the benches during the last week of his life. But according to John this happens at the beginning of his 3 year “career”.

It is possible that he destroyed the benches twice, but it’s hard to believe that he was not arrested for the first time, much less the second. Also, archaeology tells us that this market was about the size of three football fields. It would have been very difficult to destroy them all, much less twice. But the issue is not if Jesus destroyed the benches, but how different the two stories are.

The Last Supper

During the Last Supper, Peter ask Jesus “Where are you going my Lord” (13:36). Later Thomas asks: “My Lord, we don’t know where you are going?” (14:5). A bit later Jesus asks angrily: “I’m going to the one who sent me here and none of you is asking me where I’m going!”.

It is obvious that either Jesus has problems concentrating on events, or this story from the Gospel of John is not correct.

The trial

The arrest of Jesus leads to the trial by Pontius Pilate.

Mark says that the only thing Jesus says during the trial is the famous line “You said this not I” and nothing else. At the end of the trial Jesus is whipped.

On the contrary, John gives us a different version of the events. He tells us that Pilate was almost bargaining with the Pharisees and Jesus in order to lessen his sentence and he walked to the Pharisees and back 6 times (the Pharisees had decided that they didn’t want to enter Pilates palace). Jesus is whipped during the middle of the trial, not the end and Pilate, being sure of Jesus’s innocence, says “I wash my hands”. Mark fails to tell us about such an important statement.

The execution of Jesus.

According to Mark, the execution takes place at 9am of the Passover. According to John it takes place on the day of the preparation for the Sabbath, Jesus is sentenced at midday and sent out to be crucified.

Is it possible that the two writers don’t agree on such an important issue as the execution of Jesus? Yes it is.

The resurrection

We know that women went to the tomb of Jesus to anoint the body with oils. When they got there they found:

  • according to Lukas two men
  • according to Mathew one angel
  • according to Mark one man

We can accept that angels are men and therefore the stories don’t differ much, but there are many differences in other issues as well. Which women went to the grave, who moved the stone, was the stone moved before the women got there and many others.

What do we know about the gospels

Biblical scholars tell us that the four gospels were not written by Jesus’s disciples but by unknown writers.

  • They were written at least 30-60 years after Jesus’s death in a different country than the one he lived in.
  • They were written in a different language (Greek) than the one Jesus spoke or the one used in the Old Testament (jewish), that’s why Mary is turned from a “Young girl” in the Old Testament prophecy to a “Virgin” in the New Testament.
  • We have no originals texts. We have only thousands of copies with thousands of spelling, syntax or historical mistakes.
  • We know that before the gospels where written, Christianity was promoted by word of mouth, orally. That is an easy way to make mistakes and exaggerate claims for at least 30 years, until the first gospel was written.

Conclusion

From the above we come to the logical conclusion that the Bible is riddled with mistakes. Some big, some small. The examples I chose are only the mistakes that stand out more than others, not all that I found. There are many more and it’s easy to find them if you read the bible the way I proposed earlier.

By researching the Bible you can see religion in a critical way and start using your mind. When this is done, an important victory is achieved against the way religion wants us to think and you are ready for yet another step.

One could ask: “Does this means that the essence of Christianity is changed?” No, I don’t think that the essence of Christianity is changed just because the Bible was written by people and not God. The essence of religion is beyond scripture, unless you happen to be an evangelical Christian and believe in the literal interpretation of the Bible. In that case you have a problem rationalizing all the mistakes.

You can remain a Christian and still accept the mistakes in the Bible. The one thing I don’t know how Christians explain, is the biggest question in religion: If God is a loving and caring one, why does he allow this amount of suffering in the world?

If you really think about it, religion does not provide a logical answer for this question, but logic was never religion’s strong suit.

In a future article, we’ll ponder the historical Jesus.

Βιβλιογραφία – Reference

  • The Holy Bible (King James version)