Category Archives: Ancient Myths

Ancient Aliens – Οι χρυσές φιγούρες της Τολίμα

Σήμερα συνεχίζουμε τη προσπάθεια να μαζέψουμε λιγάκι το χαμό που αποκαλείται Αρχαίοι Εξωγήινοι (ΑΕ). Αν και έλεγα να γράψω κάτι για κάποιο μεγάλο μνημείο, όπως οι πυραμίδες, που θα ήταν πιο σέξυ και τραβηχτικό, θα ασχοληθώ με τα μικρά χρυσά «αεροπλάνα» όπως τα είπε ένας φίλος στο FB. Μιας και ζήτησα προτάσεις, δεν μπορώ να αγνοήσω αυτή!

Ξεκινάμε λοιπόν με τις χρυσές φιγούρες της Τολίμα και όποιος αντέξει.

Στις αρχές του 20ου αιώνα τυμβωρύχοι ανακάλυψαν μερικούς τάφους ηλικίας 1.500 ετών κοντά στο ποτάμι Μαγκνταλένα στη Κολομβία. Οι τάφοι ανήκαν στη φυλή γνωστή ως Τολίμα. Μέσα σε αυτούς τους τάφους ανακάλυψαν περισσότερα από 100 αγαλματίδια, μεγέθους περίπου 5-10 εκατοστά, φτιαγμένα από χρυσό.

Tolima 3

Οι πιστοί της θεωρίας των ΑΕ μας λένε πως από τα πάνω από 100 αγαλματίδια που έμοιαζαν με πουλιά, έντομα ή ψάρια, ενώ περίπου 10 από αυτά έμοιαζαν με μοντέρνα αεροπλάνα!

Tolima 2

Το θετικό είναι πως και οι πιστοί των ΑΕ παραδέχονται πως μόνο 10 κομμάτια έμοιαζαν με κάτι διαφορετικό και τα υπόλοιπα έμοιαζαν με ζώα και έντομα με τα οποία έρχονταν καθημερινά σε επαφή η Τολίμα.

Τί μας λέει λοιπόν η λογική σε αυτή τη περίπτωση.

Σχεδόν όλα τα αγαλματίδια ήταν περίτεχνα διακοσμημένα ζώα ή έντομα. Από τα περίπου 100 κομμάτια, μόλις 10 μας θυμίζουν, εμάς, στους ανθρώπους του 21ου αιώνα, αεροπλάνα. Τα υπόλοιπα αγαλματίδια είναι τόσο διακοσμημένα ώστε είναι προφανές πως δεν οι Τολίμα δεν κάνουν καμία προσπάθεια να αναπαραστήσουν τη φύση με ακρίβεια. Τί μας οδηγεί λοιπόν στο συμπέρασμα πως και τα 10 που μοιάζουν με αεροπλάνα δεν είναι ότι και τα υπόλοιπα;

Tolima 4 Tolima Tolima5

Όχι! Οι πιστοί των ΑΕ μας λένε πως κανένα έντομο δεν έχει τα φτερά του όπως τα έχει το αγαλματίδιο, συνεπώς πρόκειται για αεροπλάνο!

Tolima10

Αλλά χωρίς να πάμε μακρυά, και παίρνοντας σαν παράδειγμα το πιο δημοφιλές από όλα τα αγαλματίδια, βλέπουμε πως άνετα θα μπορούσε να είναι μια διακοσμημένη αναπαράσταση, όχι εντόμου, αλλά ψαριού και μάλιστα ενός ψαριού που οι Τολίμα μπορούσαν να βρουν στα νερά τους.

Γιατί λοιπόν καταλήγουμε πως είναι αεροπλάνα;

Μα γιατί οι ΑΕ το πήραν και «χωρίς να αλλάξουν τίποτα, το έκαναν αεροπλάνο που πετάει». Χωρίς να αλλάξουν τίποτα;

Tolima 12 Tolima12

Δεν θα το έλεγα. Απλώς αφαίρεσαν τη κυματιστή διακόσμηση από τις άκρες των φτερών η οποία δεν θα του επέτρεπε να πετάει, κάνανε καμπύλα τα φτερά, προσέθεσαν ρόδες, προπέλα και μηχανή. Κατά τ’ άλλα δεν άλλαξαν τίποτα.

Tolima13

Εντάξει, θα επικαλεστώ την λογική σας και θα σας πω πως όλα όσα ξέρουμε για αυτή τη φυλή είναι πως ήταν ψαράδες, αγρότες, απλοί άνθρωποι. Αν πραγματικά είχαν προσγειωθεί εξωγήινοι και τους έδειχναν τις καταπληκτικές τους εφευρέσεις, μήπως δεν θα φτιάχνανε μόνο 10 κομμάτια που να μοιάζουν με αεροπλάνα, αλλά όλα και μάλιστα με μεγαλύτερη λεπτομέρια;

Σε αυτή τη περίπτωση μάλλον κάποιοι απλώς βλέπουν αυτά που θέλουν αγνοόντας όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που δείχνουν πως τα πράγματα είναι απλά και διαφορετικά από τα πιστεύω τους.

Tolima11

Tolima6 Tolima7 Tolima8

Πηγές:

Nelson, Joseph, S. (2006). Fishes of the World. John Wiley & Sons, Inc..

Fishbase.org. “List of Freshwater Fishes for Colombia.” List of Freshwater Fishes for Colombia, August 15, 2007. http://fish.mongabay.com/data/Colombia.htm.

http://ancientaliensdebunked.com/references-and-transcripts/tolima-fighter-jets/#sthash.iWjfO2LM.dpuf

Advertisements

Ancient Aliens – Ο τάφος του Βασιλιά Πακάλ

Σήμερα ξεκινάμε ένα νέο κεφάλαιο. Αφήνουμε για λίγο πίσω τα θρησκευτικά και τα διατροφικά, νομίζω πως ότι είχα να πω το είπα, μέχρι νεοτέρας βέβαια, και θα ασχοληθώ για λίγο καιρό με τα περί Αρχαίων Εξωγήινων (ΑΕ), ή Ancient Aliens, όπως αναφέρονται εδώ και καιρό από το History Channel.

Η θεωρία των ΑΕ, με λίγα λόγια, λέει πως ένας ή περισσότεροι εξωγήινοι πολιτισμοί έχουν επισκεφθεί τη Γη κατά το παρελθόν, ήρθαν σε επαφή με μερικούς αρχαίους πολιτισμούς, τους έδωσαν τη δυνατότητα να κάνουν κάποια πράγματα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν και μετά έφυγαν. Αποδείξεις για τέτοιες επισκέψεις υποτίθεται πως βλέπουμε σε αρχαία μνημεία και αντικείμενα, ή τουλάχιστον έτσι τα ερμηνεύουν οι πιστοί της θεωρίας των ΑΕ.

Ένας από τους πιο διάσημους αυτής της θεωρίας είναι και ο Εριχ Φον Νταίνικεν, ένας Ελβετός που έχει γράψει μια μεγάλη σειρά από βιβλία όπου κάνει παρόμοιους ισχυρισμούς.

Όταν ήμουν νεότερος, όχι μόνο είχα διαβάσει όλα τα βιβλία του αλλά και πίστευα πως έχει δίκιο και αυτά που περιγράφει, επισκέψεις εξωγήινων και διαμοίραση τεχνολογίας, είχαν συμβεί. Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια και να αρχίσω να διαβάζω τις απόψεις αρχαιολόγων, τους οποίους ο Νταίνικεν είτε απέρριπτε είτε τους κατηγορούσε για συγκάλυψη, οι οποίοι είχαν πολύ διαφορετική άποψη για τα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα.

Το ατυχές για τους αρχαιολόγους είναι πως οι δικές τους ιστορίες δεν είναι τόσο σέξυ ούτε και τόσο ενδιαφέρουσες όσο του Νταίνικεν και έτσι η γνώμη τους σπάνια γίνεται γνωστή και βέβαια ποτέ το History Channel δεν έκανε αφιέρωμα σε αυτούς.

Αλλά εδώ, σε αυτό το μπλογκ, θα κάνουμε αυτό που μπορούμε για να παρουσιάσουμε την άποψή τους για αυτά τα θέματα ώστε όλοι, ή τουλάχιστον οι 17 που το διαβάζετε, να πάρετε μια ιδέα γιατί αυτοί οι επιστήμονες λένε πως η θεωρία των ΑΕ δεν στέκει και αυτά που ισχυρίζονται διάφοροι είναι λάθος.

Θα ξεκινήσουμε με τον περιβόητο τάφο του Βασιλιά Πακάλ των Μάγια.

Ο τάφος του Βασιλιά Πακάλ βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο του Παλένκε στο Μεξικό. Πρόκειται για μια από τις πιο γνωστές πόλεις των Μάγια. Δεν θα σας δώσω ιστορικά στοιχεία και άλλα παρόμοια. Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα ας δει εδώ.

Πάνω στον τάφο του βασιλιά υπάρχει μια μεγάλη πλάκα εξαιρετικά διακοσμημένη.

18dcafc5ac08

Οι πιστοί της θεωρίας των αρχαίων εξωγήινων μας λένε πως η εικόνα δείχνει τον βασιλιά μέσα σε ένα διαστημόπλοιο. Με το αριστερό πόδι χειρίζεται ένα πετάλι, με τα χέρια τα χειριστήρια, στη μύτη καταλήγει μια συσκευή αναπνοής και βρίσκεται μέσα σε ένα όχημα το οποίο από τη μία άκρη βγάζει φλόγες.

Η θεωρία λοιπόν λέει πως δεν θα μπορούσαν οι Μάγιας να έχουν τέτοιες εικόνες, εκτός και αν τις παίρνανε από έναν άλλο πολιτισμό που είχε προηγμένη τεχνολογία. Αλλά μιας και κανένας πολιτισμός της περιόδου εκείνης δεν είχε τόσο προηγμένη τεχνολογία, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως εξωγήινοι επισκέφτηκαν τους Μάγια και τους έδωσαν αυτή την έμπνευση.

Θα προσπεράσω το γεγονός πως αυτό το συμπέρασμα είναι αυθαίρετο. Θα προσπεράσω και το γεγονός πως δεν καταλαβαίνω γιατί ένας προηγμένος πολιτισμός εξωγήινων θα έλεγχε το διαστημόπλοιο με πετάλ σαν να είναι μηχανάκι.

Προκειμένου να καταλάβουμε τί πραγματικά λέει αυτή η εικόνα δεν πρέπει να ακούσουμε έναν άνθρωπο που δεν έχει σχέση με την αρχαιολογία όπως είναι ο Νταίνικεν, αλλά κάποιον που έχει σπουδάσει το αντικείμενο και έτσι έχει εμπεριστατωμένη άποψη.

Η θεωρία των ΑΕ λέει πως οι Μάγια ήθελαν να παρουσιάσουν ένα διαστημόπλοιο και όχι κάτι διαφορετικό.

Αντιθέτως οι αρχαιολόγοι λένε πως η εικόνα δείχνει τη στιγμή του θανάτου του Πακάλ και την κάθοδό του στον κάτω κόσμο.

Γιατί το λένε;

Το πιο σημαντικό στοιχείο σε αυτή τη ταφόπλακα είναι το Δέντρο του Κόσμου το οποίο είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία στη θρησκεία των Μάγια.

Το Δέντρο του Κόσμου

Το Δέντρο του Κόσμου

Η ιδέα είναι πως το Δέντρο του Κόσμου επεκτείνονταν μέχρι τον ουρανό με τα κλαδιά του και οι ρίζες του έφταναν στον κάτω κόσμο. Ήταν το σύμβολο της γέφυρας μεταξύ του κάτω κόσμου, του ουρανού και της γης.

Το Δέντρο του Κόσμου

Το Δέντρο του Κόσμου

Όταν εμφανίζεται έχεις σχεδόν πάντα το δικέφαλο «όραμα φιδιού» στα κλαδιά, όπως ακριβώς το βλέπουμε και στη ταφόπλακα του Πακάλ. Το όραμα φίδι πιστεύονταν πως ζούσε στο κέντρο του κόσμου και για αυτό το παρουσίαζαν ακριβώς πάνω από τον κάτω κόσμο και κάτω από τον ουρανό.

Το δικέφαλο φίδι

Το δικέφαλο φίδι ανάμεσα στη γη και τον ουρανό

Στα πάνω κλαδιά είναι το ουράνιο πουλί το οποίο βλέπουμε πιο καθαρά σε άλλες απεικονίσεις αλλά και σε αυτή του Πακάλ φαίνεται αρκετά καθαρά. Το ουράνιο πουλί είναι το σύμβολο του ουρανού και έτσι εμφανίζεται πάνω από το Δέντρο του Κόσμου. Αυτό που η θεωρία λέει πως είναι ο καπνός και οι φλόγες του πυραύλου (δες στα δεξιά της φωτογραφίας) δεν είναι παρά οι ρίζες του δέντρου που προεκτείνονται στον κάτω κόσμο. Αυτό δεν είναι κάτι που βλέπουμε μόνο στη ταφόπλακα αυτή, αλλά σε κάθε απεικόνιση του Δέντρου του Κόσμου.

Το ουράνιο πουλί

Το ουράνιο πουλί

Στον κάτω κόσμο βλέπουμε μια εικόνα του τέρατος ήλιου των Μάγια το οποίο ο Πακάλ καβαλάει προκειμένου να πάει στον κάτω κόσμο. Η ιδέα ήταν πως κάθε μέρα που ο ήλιος έδυε, ταξίδευε στον κάτω κόσμο όπου εκεί όλα πεθαίνουν. Μάλιστα, στις απεικονίσεις, ο μισός ήλιος που έχει περάσει στον κάτω κόσμο έχει γίνει σκελετός, ενώ το μισό που είναι στη γη είναι ακόμα με σάρκα. Με αυτό τον τρόπο οι Μάγια συμβόλιζαν την αλλαγή από τη ζωή στο θάνατο.

Οπότε ο Πακάλ είχε κάνει οτοστόπ πάνω στον ήλιο στο δρόμο για τον κάτω κόσμο! Λογικό αν σκεφτείς πως η αναπαράσταση είναι πάνω σε μια ταφόπλακα.

Ακόμα και αυτό που η θεωρία αποκαλεί «καπνό» εξηγείται εύκολα αν καταλάβεις τα σύμβολα των Μάγια. Στην τέχνη των Μάγια βλέπουμε τον «ταξιδιώτη», ένα άτομο που είναι μεταξύ δύο κόσμων και πρέπει να υπάρχει κάτι να βοηθήσει αυτό το ταξίδι. Μερικές φορές είναι ένα ομφάλιος λώρος, αλλά σχεδόν πάντα είναι ένα φίδι, συχνά ένα δικέφαλο φίδι.

Ο "καπνός" ή η γενειάδα του φιδιού

Ο «καπνός» ή η γενειάδα του φιδιού

Με άλλα λόγια, όταν είσαι στο στόμα ενός δικέφαλου φιδιού σημαίνει πως περνάς από τον ένα κόσμο στον άλλο. Ο περιβόητος «καπνός» είναι η γενειάδα του φιδιού που φαίνεται σε κάθε εικονογράφηση του φιδιού από τους Μάγια.

Τα παραπάνω λένε οι ειδικοί αρχαιολόγοι για την εικόνα στα ταφόπλακα. Ας δούμε τώρα τί λέει η θεωρία των Αρχαίων Εξωγήινων.

«Με τα χέρια πιάνει τα χειριστήρια του πυραύλου» Στην πραγματικότητα μόνο το ένα χέρι πιάνει κάτι, το άλλο δεν πιάνει τίποτα. Αυτό που πιάνει το αριστερό χέρι είναι μέρος του κορμού του Δέντρου του Κόσμου ο οποίος έμοιαζε με το δέντρο Ceiba, το οποίο έχει ένα πολύ ιδιόμορφο κορμό και το οποίο βλέπαμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στο Δέντρο του Κόσμου.

belize_ceiba_tree

Ένα από τα θέματα που προκύπτει συχνά από τη θεωρία των ΑΕ είναι πως τα χέρια του Πακάλ μοιάζουν να είναι σε πολύ «ντελικάτη» θέση. Αλλά τέτοιες θέσεις χεριών είναι συνηθισμένες στη τέχνη των Μάγια.

«Το πόδι του πατάει ένα πετάλι». Σε αυτό τον ισχυρισμό υπάρχει ένας εντυπωσιακός αριθμός λαθών. Μερικά από αυτά είναι πως το πετάλι μοιάζει να μην είναι σχεδιασμένο σωστά μιας και πατάει στη φτέρνα και όχι στο πέλμα. Η όλη λογική προϋποθέτει πως οι εξωγήινοι έχουν, σε μεγάλο βαθμό, ανθρώπινα χαρακτηριστικά, κάτι που δεν ξέρω από που προκύπτει. Παράλληλα υπάρχουν πολλές απεικονίσεις των Μάγια όπου ο άνθρωπος πατάει κάτι σαν πετάλ, αλλά δεν υπάρχει ο πύραυλος.

«Στη μύτη καταλήγει κάτι σαν σωληνάκι που μεταφέρει αέρα». Δύσκολο να πεις αν αυτό το σωληνάκι φέρνει κάτι, ή αν είναι και σωληνάκι. Υποθέτω οι Μάγια δεν είχαν σωληνάκια, αλλά θα έπρεπε να έχουν δει καλάμια και άλλα φυσικά υλικά που μπορούν να μεταφέρουν αέρα. Από την άλλη, αν προσέξετε αυτό στο οποίο συνδέεται, το ίδιο σχέδιο μπορείτε να βρείτε και από την άλλη μεριά της εικόνας, κάτι που μας οδηγεί να πιστέψουμε πως δεν είναι παρά ένα διακοσμητικό μέρος του . Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν πως αυτό το αντικείμενο στη μύτη του Πακάλ είναι ένα κοκάλινο σκουλαρίκι. Το σκουλαρίκι είναι κοκάλινο διότι ο σκελετός είναι μέρος του θανάτου. Λογικό αν σκεφτούμε πως η εικονογράφηση αυτή είναι σε μια ταφόπλακα.

Θα ήταν αρκετά περίεργο αν οι Μάγια αδιαφορούσαν εντελώς για τον συμβολισμό που έχουν δημιουργήσει και στη περίπτωση του Πακάλ, χρησιμοποιούσαν τα ίδια σύμβολα τα οποία χρησιμοποιούν για όλα όσα αναφέραμε παραπάνω, προκειμένου να δείξουν κάτι εντελώς διαφορετικό, ένα πύραυλο στη ταφόπλακα.

Τί είναι πιο λογικό τελικά; Ότι ένας συγγραφέας, άσχετος με την αρχαιολογία των Μάγια ξέρει περισσότερα από τους αρχαιολόγους; Ή μήπως και οι αρχαιολόγοι αυτοί είναι μέρος μιας ακόμα συνωμοσίας της οποίας ο στόχος είναι να μην μάθουμε το μεγάλο μυστικό, πως πριν χιλιάδες χρόνια μας επισκέφτηκαν εξωγήινοι;

Ποιο σενάριο είναι πιο λογικό;

ΥΓ: Θα συνεχίσω να γράφω για τους ΑΕ, για τουλάχιστον μερικά άρθρα ακόμα. Αν υπάρχει κάποιο σχετικό θέμα που προτιμάτε μου λέτε να δω τι μπορώ να κάνω

Πηγές:

Miller, Mary; and Karl Taube (1993). The Gods and Symbols of Ancient Mexico and the Maya. London: Thames and Hudson. ISBN 0-500-05068-6.

Schele, Linda; and David Freidel (1990). A Forest of Kings: The Untold Story of the Ancient Maya. New York: William Morrow. ISBN 0-688-07456-1. OCLC 21295769.

Stierlin, Henri (2001). The Maya: Palaces and Pyramids of the Rainforest. London; New York: Taschen. ISBN 3-8228-1241-2.

DIANNA WILSON MOSLEY. “ANCIENT MAYA AFTERLIFE ICONOGRAPHY: TRAVELING BETWEEN WORLDS” (2000).http://etd.fcla.edu/CF/CFE0001258/WilsonMosley_Dianna_L_200608_MA.pdf.

Francisco Cámara Riess. “PAKAL’S TOMB”,  http://www.delange.org/PalenqueTomb/PalenqueTomb.htm.

Harald Reinl. In Search of Ancient Astronauts, 1973. http://www.imdb.com/title/tt0133018/.

Οι Εβραίοι, ο καρκίνος και η Χρυσή Αυγή

Το άρθρο αυτό το σκεφτόμουν πολύ καιρό πριν αποφασίσω να το γράψω. Δεν συνηθίζω να γράφω πολιτικά άρθρα σε αυτό το μπλογκ, μιας και είναι αφιερωμένο σε θέματα λογικής σκέψης και στην κατάρριψη δεισιδαιμονιών.

Όταν πρωτοδιάβασα λοιπόν το άρθρο σχετικά με το γιατί οι Εβραίοι δεν έχουν καρκίνο, κατάλαβα πως εδώ έχουμε μια ιδιαίτερη περίπτωση. Πρώτον έχουμε μια απίστευτη ιστορία όπου υποτίθεται οι Εβραίοι έχουν βρει το φάρμακο του καρκίνου και το χρησιμοποιούν προς όφελός τους. Μπούρδες. Δεν χρειάζεται να πάτε μακρυά. Μια απλή έρευνα και θα βρείτε στατιστικές για τους θανάτους από καρκίνο στο Ισραήλ που δεν είναι και πολύ διαφορετικοί από τον υπόλοιπο κόσμο.
Δεύτερον έχουμε μια κλασική περίπτωση αντισιωνισμού.

Το πρώτο μέρος ταιριάζει ακριβώς με αυτά που συνήθως ασχολούμαι, ενώ το δεύτερο όχι. Αλλά, ειδικά μετά τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, νομίζω πως έχουμε συγκοινωνούντα δοχεία, και πως το να κρυβόμαστε από την πραγματικότητα δεν είναι λύση στο πρόβλημα.

Και ποιά είναι η πραγματικότητα στην Ελλάδα; Είναι πως το 69% των Ελλήνων τρέφει από απλή αντιπάθεια μέχρι μίσος για τους Εβραίους. Δείτε τα ποσοστά των Ελλήνων που πιστεύουν πως τα παρακάτω τους εκφράζουν:

  • Οι Εβραίοι είναι πιο πιστοί στο Ισραήλ από τις χώρες στι οποίες ζούνε: 60%
  • Οι Εβραίοι έχουν υπερβολική δύναμη στον επιχειρηματικό κόσμο: 85%
  • Οι Εβραίοι έχουν υπερβολική δύναμη στις διεθνείς οικονομικές αγορές: 82%
  • Οι Εβραίοι μιλούν υπερβολικά σχετικά με αυτό που τους συνέβη στο ολοκαύτωμα: 60%
  • Οι Εβραίοι ενδιαφέρονται τί συμβαίνει μόνο στους δικούς τους: 53%

Μπείτε και διαβάστε και τα υπόλοιπα. Ένα μνημείο αντισημιτισμού που μπορεί να συγκριθεί μόνο με χώρες όπως Τουρκία και λοιπές αποκλειστικά και αυστηρά μουσουλμανικές! Στην ΕΕ είμαστε η χώρα με τον μεγαλύτερο δείκτη και νιώθω πραγματικά ντροπή.

Θέλουμε να λέμε πως είμαστε ο λαός που έδωσε τα φώτα του στους άλλους, πως είμαστε περήφανοι για τον πολιτισμό μας, ενώ παράλληλα τρέφουμε ένα απίστευτο μίσος για μια θρησκευτική μειονότητα.

Έχω γνωρίfourakisioannisfa8σει πολλούς ανθρώπους που ανήκουν σε αυτό το 69%. Με μερικούς έχω προσπαθήσει να μιλήσω και να καταλάβω από που προκύπτει αυτό το μίσος. Ειλικρινά κανείς δεν με έχει πείσει πως πραγματικά έχει κάτι χειροπιαστό. Κάτι που να δείχνει πως όντως, οι Εβραίοι είναι κακοί άνθρωποι που θέλουν το κακό της Ελλάδας, λες και η Ελλάδα κάνει τη διαφορά στην παγκόσμια οικονομία.

Ούτε μία από τις χιλιάδες συνωμοσίες για τις οποίες έχουν κατα καιρούς κατηγορηθεί οι Εβραίοι δεν έχει επαληθευτεί.

Οι Εβραίοι ήταν από την αρχή της ιστορίας τους ο αποδιοπομπαίος τράγος για πολλούς λαούς και ο λόγος ήταν πως αυτοί ήταν οι μόνοι χωρίς κάποια ηγεσία να τους προστατέψει. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα από τότε που αποφασίστηκε πως οι Εβραίοι έφταιγαν που ο Χριστός σταυρώθηκε. Έτσι, εκτός από όλα τα άλλα που τους «βαραίνουν», οι Εβραίοι πρέπει να κουβαλήσουν και το στίγμα της «δολοφονίας του θεού». Το γεγονός πως ο Ιησούς ήταν Εβραίος, πως πίστευε στον Εβραϊκό θεό και ένιωθε εντελώς Εβραίος, εξακολουθεί να διαφεύγει από όλους τους διανοούμενους που σπέρνουν το μίσος στο όνομα του θεού.

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στο σήμερα όπου έχουμε άτομα που κυκλοφορούν με τον σταυρό είτε γύρω από το λαιμό είτε τατουάζ στην πλάτη, που δηλώνουν Χριστιανοί και ταυτοχρόνως μισούν, χωρίς να μπορούν επαρκώς να εξηγήσουν γιατί, τους ανθρώπους που έχουν την ίδια θρησκεία με τον δικό τους μεσσία. Είναι να απορείς για το πόσοι a-la-carte χριστιανοί υπάρχουν ανάμεσά μας.
Αλλά όταν οι ίδιοι οι Ποιμένες της εκκλησίας μιλάνε για εβραϊκές συνωμοσίες ανοιχτά από τον άμβωνα, για το πως οι Εβραίοι μας μισούνε και πως θέλουν να καταστρέψουν την Ορθοδοξία, τότε τί περιμένεις;

Υπό αυτό το πρίσμα και τα εξαιρετικά ντροπιαστικά νούμερα της έρευνας, δεν είναι να απορεί κανείς για τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής. Εξηγούνται αμέσως. Οι Έλληνες, σε ποσοστό 69%, είμαστε ρατσιστές και κρυφοφασίστες. Πως αλλιώς να ερμηνευτούν αυτά τα νούμερα;

Δεν θα πρέπει λοιπόν να ξαφνιαστούμε με τα νούμερα της ΧΑ, αλλά ούτε και με πιθανή αύξησή τους στο μέλλον. Όταν σαν λαός είμαστε τόσο «φωτισμένοι» όσοι οι γείτονες Τούρκοι και λίγο πιο κάτω από φανατικά μουσουλμανικές χώρες όπου η γυναίκα που πέφτει θύμα βιασμού τιμωρείται με λιθοβολισμό, λογικό είναι να ψηφίσουμε και φασίστες που μιλούν ανοικτά για μίσος, έχουν στήσει εγκληματικές οργανώσεις, έχουν κάνει φόνους και απειλούν όποιον κινηθεί εναντίων τους.

Σε αυτή τη χώρα ο αντισημιτισμός είναι τόσο διαδεδομένος που είναι απορίας άξιο πως ένα κόμμα δεν εκμεταλλεύτηκε νωρίτερα αυτή τη κατάσταση. Αλλά πλέον ήρθε η ΧΑ και φρόντισε αυτό το κενό να κλείσει και οι ψηφοφόροι της να νιώσουν απενοχοποιημένοι. Ανήκουν πλέον σε μεγάλη ομάδα και δεν χρειάζεται να κρύβονται.

Η ΧΑ ήρθε για να μείνει, όχι γιατί έχει κάτι να προσφέρει, αλλά γιατί ταϊζει το ρατσιστικό μένος των Ελλήνων.

Δεν χρειάζεται να πέφτουμε από τα σύννεφα πλέον.

Διαβάστε και εδώ:

Τα αστέρια και το ποδόσφαιρο

Όχι δεν θα γράψω για το Champions League. Θα κάνω κάτι που όταν πριν από ένα χρόνο περίπου ξεκινούσα αυτό το μπλογκ, είχα πει στον εαυτό μου πως δεν θα κάνω. Είχα αποφασίσει πως θα ασχοληθώ με σχεδόν όλους τους μύθους που ακούγονται και επηρεάζουν τις ζωές μας, προσπαθώντας με επιχειρήματα να δείξω γιατί είναι μύθοι και δεν πρέπει να τους δίνουμε μεγαλύτερη σημασία από αυτή που αξίζουν, αλλά κάποια θέματα θα τα αγνοήσω. Ένα από αυτά ήταν η αστρολογία.

Ενώ είναι μια παγκόσμια γιγαντιαία βιομηχανία που κινεί δισεκατομμύρια δολάρια και την οποία συμβουλεύονται από απλές νοικοκυρές μέχρι πρόεδροι χωρών, είναι ταυτοχρόνως τόσο χαζή και τόσο παιδαριώδης που ειλικρινά δεν ξέρω πως να το χειριστώ.

Για παράδειγμα, μπορώ να εξηγήσω στο γιό μου που είναι σχεδόν 6 με ποιό τρόπο κινούνται οι πλανήτες γύρω από τον ήλιο, ότι όλα τα αστέρια που βλέπει στον ουρανό είναι ήλιοι που βρίσκονται πολύ μακριά και πως το φεγγάρι προκαλεί τις παλίρροιες.
Αδυνατώ όμως να εξηγήσω σε έναν ενήλικα το γεγονός ότι η τυχαία θέση αστεριών που βρίσκονται, μερικά μέχρι και, εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, δεν επηρεάζει ούτε στο ελάχιστο τη ζωή μας. Ότι δεν έχει σημασία αν γεννήθηκες τον Ιανουάριο και είσαι υδροχόος ή τον Φεβρουάριο και είσαι το επόμενο ζώδιο (όποιο είναι αυτό, μόνο τί ζώδιο είμαι εγώ ξέρω, όχι τη σειρά τους).
Πως από τότε που εφευρέθηκε ο ζωδιακός κύκλος έχουν ανακαλυφθεί νέοι πλανήτες και ο άξονας της γης έχει μετακινηθεί κατά 22 μοίρες και ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να μην επηρεάζει τον ανάδρομο Ερμή, τη θυμωμένη Αφροδίτη ή τον γκρινιάρη Κρόνο. Δεν είναι δυνατόν με αλλαγές σαν αυτές που περιγράφω να μη προσαρμόζεται και η αστρολογία σε νέα δεδομένα.

Αλλά τελικά είναι.

Η αστρολογία δεν έχει αλλάξει καθόλου από τότε που τη φανταστήκαμε και πλέον, είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω, πως έχουμε τη δυνατότητα να προβλέψουμε και τα αποτελέσματα των αγώνων του Champions League και όχι μόνο, και δεν χρειάζεται να επαφιόμαστε στη καλή διάθεση ενός χταποδιού, αν και τα δύο έχουν περίπου τις ίδιες πιθανότητες επιτυχίας.

Ο Γιοχάνες Κέπλερ, που πρώτος ξεχώρισε τις μέχρι τότε κοινές αστρολογία και αστρονομία, θα πρέπει να κάνει κωλοτούμπες στο τάφο του. Αλλά η ανάγκη μας να δώσουμε μια κοσμική σημασία στη καθημερινή ρουτίνα μας είναι τόσο μεγάλη ώστε η αστρολογία να κρατά σημαντική θέση στη ζωή μας.

Είναι λοιπόν γεγονός και υποθέτω στους περισσότερους από εσάς είναι γνωστό, αλλά εγώ, ο “πτωχός σκεπτικιστής” δεν γνώριζα, πως η αστρολογία μπορεί, εκτός των άλλων, να προβλέψει και τα αποτελέσματα των ποδοσφαιρικών αγώνων. Φανταστείτε τώρα με ποιό τρόπο μια σφαίρα υδρογόνου που εκλύει κάθε δευτερόλεπτο ενέργεια που ισοδυναμεί με αυτή που έχει ξοδέψει όλο το ανθρώπινο γένος από την αρχή της ιστορίας του μέχρι σήμερα, είναι μεγαλύτερη από τον ήλιο μας μερικές χιλιάδες φορές και βρίσκεται 10^25 χιλιόμετρα μακριά, να επηρεάζει το παιχνίδι 21 ατόμων που κλοτσάνε ένα δερμάτινο τόπι, τη όρεξή μου για χαλβά, το αν θα έρθει το ΣΔΟΕ να με ελέγξει, ή τη διάθεση της συζύγου για “νυχτερινές περιπέτειες”, αλλά μόνο αν κοιμηθούν τα παιδιά, μην έχουμε και κάνα μπέρδεμα!

Πιστεύει κάποιος ειλικρινά πως είναι απαραίτητο να ασχοληθούμε με αυτό το θέμα; Είναι απαραίτητο να πεισθεί ο κόσμος πως αυτό είναι μια γιγαντιαία βλακεία που ξεπερνάει ακόμα και την ομοιοπαθητική ή τους αεροψεκασμούς;

Ή μήπως αποδεικνύει πως μας ψεκάζουν εδώ και πολλά, πολλά χρόνια, τόσα πολλά που έχουμε πια χάσει κάθε ίχνος λογικής και πλέον πιστεύουμε σε κάθε μια βλακεία που ακούμε από κάθε τυχάρπαστο.

Από την άλλη, και όποιος αμφισβητεί τα παραπάνω, ας κάνει το εξής πείραμα. Ας πάρει δύο διαφορετικά περιοδικά με αστρολογικές προβλέψεις και ας διαβάσει το ίδιο ζώδιο την ίδια ημερομηνία. Αυτό που θα βρει θα είναι προβλέψεις:

  1. που στην ουσία δεν είναι προβλέψεις αλλά οδηγίες που μας λένε τί να κάνουμε και όχι τί θα συμβεί.
  2. εξαιρετικά ασαφής και γενικόλογες, τόσο ώστε να ισχύουν για οποιονδήποτε
  3. διαφορετικές μεταξύ τους.

Ας δούμε ένα παράδειγμα.

Στο http://www.oroskopos.gr βλέπουμε τις προβλέψεις του μεγάλου Λεφάκη για τον Υδροχόο τον Σεπτέμβρη:

Υδρο οροσκοπ

Στο http://www.e-zwdia.gr έχουμε μια πολύ διαφορετική εικόνα για τον Υδροχόο στον ίδιο μήνα:

Προβλέψεις

01/09-30/09

Από την Νάνσυ Πατμάνογλου

Το ερωτικό καλοκαίρι συνεχίζεται! Αυτό το μήνα, ο Ήλιος και η Νέα Σελήνη στέλνουν τις φλόγες τους στον όγδοο οίκο σας, του πάθους, της ιδιωτικής ζωής και της οικειότητας. Έχετε μια διάθεση του «όλα ή τίποτα». Εάν δεν μπορείτε να πάτε στα …βαθιά, νιώθετε ενοχλημένοι. Η ψυχή σας ποθεί το συναίσθημα και  αποφεύγετε τις πολλές συναντήσεις. Χρειάζεστε το δικό σας χώρο, τη δική σας ποιότητα, για να πάτε βαθιά στον εσωτερικό κόσμο σας, να δείτε τι θέλετε να κρατήσετε και τι να αποχωριστείτε. Ενεργοποιούνται νέες οικονομικές συμφωνίες ή μια πιο οικεία σχέση με την αγάπη σας. Θα μπορούσατε να κάνετε μια νέα και πιο βαθιά συναισθηματική σχέση ή να σημειώσετε πρόοδο, συγχωνεύοντας τους οικονομικούς πόρους και τα ταλέντα σας. Ένα ειδύλλιο θα μπορούσε να γίνει επίσημη σχέση ή ίσως μια πιο σοβαρή δέσμευση ή εγκυμοσύνη, στους επόμενους έξι μήνες. Φυτέψτε τους σπόρους για το αύριο.

Ανοίξτε σαμπάνιες! Οι φιλόδοξες κινήσεις της Αφροδίτης στο δέκατο οίκο σας, της επιτυχίας, ζεσταίνει την ερωτική σας ζωή και την καριέρα σας και σας περιμένουν ένα σωρό τίτλοι… Τώρα, μπορεί να περνάτε περισσότερες ώρες στο γραφείο και φέρνετε εις πέρας τις απαιτήσεις της εργασίας σας. Αυτή η υψηλής τάσης επιρροή, στην πραγματικότητα, σας δίνει την ευκαιρία να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να λάμψετε. Ο στόχος σας είναι η επίτευξη των επαγγελματικών φιλοδοξιών σας, έχετε τα μάτια σας στην επιτυχία και στο γόητρο! Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, θα προβάλετε μεγαλύτερη ηγεσία και εξουσία. Διώχνετε κάθε αμφιβολία και εστιάζεστε στα μακροπρόθεσμα σχέδιά σας, ερωτικά ή επαγγελματικά, φτάνοντας στο αποκορύφωμα της προσωπικής επιτυχίας σας.

Το να προσπαθείτε να δείξετε τον αληθινό εαυτό σας, στις σχέσεις και τις  συνεργασίες σας, είναι σχετικό. Με τον Άρη στον έβδομο οίκο σας, των σχέσεων,  αισθάνεστε λίγο πιο τολμηροί από το συνηθισμένο και έτοιμοι να κάνετε ένα μεγάλο άλμα πίστης. Εάν καθόσασταν απαθείς και κοιτάζατε από μακριά, ίσως να θέλετε τώρα να προσθέσετε λίγη …μαγεία στην ερωτική σας ζωή ή τις συνεργασίες σας. Ας το παραδεχτείτε: Μερικές φορές γίνεστε πεσιμιστές ή σκεπτικιστές και δεν επιθυμείτε να προβάλετε τον εαυτό σας εκεί έξω. Δε δράτε με τον τρόπο που θέλει ο σύντροφός σας, γιατί απλά νιώθετε πλήρεις, προβάλλοντας τον αυθεντικό εαυτό σας. Αλλάζοντας σενάριο, δημιουργείτε τη σχέση των ονείρων σας και κάνετε έκπληξη στους αγαπημένους σας τον διαφορετικό εαυτό σας! Οι άλλοι βλέπουν τη διαφορά!

Η ζωή σας γίνεται πιο προβλέψιμη με την Πανσέληνο στο δεύτερο οίκο σας, της ασφάλειας και των χρημάτων. Αισθάνεστε περισσότερο παραγωγικοί και είστε απόλυτα προετοιμασμένοι. Επιδιώκετε να ξεκινήσετε νέες ρουτίνες και δραστηριότητες που θα σας βοηθήσουν να οικοδομήσετε την ασφάλεια. Οργανώνετε τη ζωή σας, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ό, τι κάνετε θα είναι διασκέδαση. Ίσως κάποιος πρόκειται να σας δείξει πώς να βγάλετε περισσότερα χρήματα, ίσως ένας  πελάτης ή το αφεντικό σας. Οι εξελίξεις που διαφαίνονται είναι η συνέχιση των εκδηλώσεων των γεγονότων των περασμένων έξι μηνών και το αποκορύφωμα των σπόρων που φυτεύτηκαν τότε. Νιώθετε ασφάλεια και πατάτε σε στέρεο έδαφος.

 Δεν γίνεται να υπάρξουν πιο ασαφείς και πιο διαφορετικές προβλέψεις για το ιδιο πράγμα.

Νομίζω πως το πιο ξεκάθαρο πείραμα που θα μπορούσε να κάνει κάποιος είναι να συγκρίνει τις ζωές δίδυμων παιδιών. Η ιστορία μας λέει πως αυτές διαφέρουν μεταξύ τους παρόλο που και οι δύο γεννήθηκαν την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, κάτω από τους ίδιους αστερισμούς και πλανήτες.

Η αστρολογία βέβαια καταρίπτεται και από την επιστήμη και αν έχετε διάθεση να διαβάσετε το άρθρο του αστροφυσικού Phil Plait θα σας καλύψει απόλυτα.

Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα της αστρολογίας είναι πως μας κάνει να πιστέψουμε πως αν η ζωή μας ελέγχεται από τόσο μεγάλα και δυνατά ουράνια σώματα τί μπορούμε να κάνουμε εμείς για να την αλλάξουμε; Τίποτα. Άρα ας μη προσπαθούμε.

Έλεος πια!

Πηγή:

Ο «σωστός» Χριστιανός

Μιλούσα με ένα φίλο πρόσφατα και το θέμα μας ήταν η θρησκεία. Κάνουμε συχνά παρόμοιες συζητήσεις και τα καταφέρνουμε, τις περισσότερες φορές, να είμαστε πολιτισμένοι. Κάποιες στιγμές βέβαια βγαίνει ο σταυροφόρος από μέσα του παίρνει το σπαθί και το ανεμίζει πάνω από το κεφάλι του, αλλά τί να κάνουμε…

Τη τελευταία φορά του είπα κάτι που θεωρώ σημαντικό για τους Χριστιανούς και που δείχνει πως μόνο Χριστιανοί δεν είναι, αλλά προσαρμόζουν τη θρησκεία τους στα σημερινά δεδομένα.

Τί εννοώ όμως με αυτό; Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Όλοι οι θρησκευόμενοι μου λένε συνεχώς πως η Βίβλος, και μιλάω και για τη Παλαιά και τη Καινή Διαθήκη (ΠΔ και ΚΔ), είναι ο λόγος του θεού. Δεν νομίζω πως κανένας που θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό μπορεί να πει διαφορετικά.

Ως λόγος του θεού είναι λογικά αλάνθαστος και νόμος. Αν δηλαδή ο θεός πει «κάνε αυτό» και εσύ δεν το κάνεις τότε πάς κόντρα στο λόγο του θεού. Καλά ως εδώ;

Αν λοιπόν ο θεός πει «αν τα παιδιά σου αντιμιλήσουν τότε να τα λιθοβολίσεις παρέα με τους γέροντες της πόλης μέχρι θανάτου» θα πρέπει να το κάνεις. Όχι; Ευτυχώς κανείς δεν το κάνει αυτό σήμερα και δεν ξέρω αν το έκανε ποτέ. Αλλά η βίβλος αυτό λέει. Αν δεν με πιστεύετε διαβάστε την (Δευτερονόμιο 21:18-21). Είναι εντυπωσιακό πόσοι από αυτούς που θεωρούν τον εαυτό τους χριστιανό ξέρουν τη θρησκεία μόνο μέσα από τα θρησκευτικά του σχολείου και το Χριστό του Τζεφιρέλι.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως αν δέχεσαι πως η βίβλος είναι ο λόγος του αλάνθαστου θεού τότε δεν έχεις δικαίωμα να θεωρείς τον ευατό σου χριστιανό εφόσον δεν ακολουθείς τους κανόνες της. Σε διαφορετική περίπτωση είσαι ένας «νερωμένος» χριστιανός. Ένας χριστιανός που αποφασίζει να ερμηνεύσει τη βίβλο κατά βούληση.

Το παραπάνω μας οδηγεί στο επόμενο ερώτημα. Πώς ερμηνεύεις τη βίβλο; Ποιά είναι τα κριτήριά σου στην επιλογή αποσπασμάτων; Πόσο ερμηνεύεις το κάθε απόσπασμα; Στο παραπάνω κείμενο λες για παράδειγμα, «θα λιθοβολήσω το γιο μου λίγο», ή «θα λιθοβολήσω το γιό μου μόνο εγώ και όχι οι γέροντες του χωριού», ή «δεν θα λιθοβολήσω το γιο μου καθόλου»;

Από τη στιγμή που επιλέγεις να ερμηνεύσεις τη βίβλο και τα κομμάτια που δεν σου αρέσουν τότε που σταματάς και πως το κάνεις; Ποιός ξέρει τί σκέφτεται ο θεός και με ποιά λογική επιλέγεις να αγνοήσεις ολόκληρες παραγράφους; Αν η βίβλος είναι ο λόγος του θεού και ο θεός αλάνθαστος, τότε πως εσύ, ο απλός άνθρωπος, επιλέγεις σε ποιά αποσπάσματα από αυτό τον αλάνθαστο και θεϊκό λόγο θα υπακούσεις και ποιά όχι; Ποιά τέλος πάντων είναι τα κριτήριά σου;

Σε αυτό το σημείο πολλοί μου λένε «εγώ δεν είμαι της Παλαιάς αλλά της Καινής Διαθήκης και ο Ιησούς είναι θεός της αγάπης». Με αυτό το τρόπο εκλογικεύουν την αδυναμία τους να ακολουθήσουν τις οδηγίες ενός πραγματικά φριχτού βιβλίου όπως είναι η ΠΔ.

Αλλά τί μας λέει ο Ιησούς;

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε πως ο Ιησούς ήταν Εβραίος και μεγάλωσε σε Εβραϊκή κοινωνία. Μάλιστα η ΚΔ μας λέει πως ως παιδί είχε πάει σε ένα ναό και είχε καταπλήξει τους ραβίνους με τις γνώσεις του. Μιλάμε για κανονικό Εβραίο και σε όποιον αρέσει.

Ο Ιησούς λοιπόν, στην επί του όρους ομιλία λέει:

«Μη νομίσετε ότι ήρθα να καταλύσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να καταλύσω, αλλά να συμπληρώσω. 18 Γιατί αλήθεια σας λέω: ωσότου παρέλθει ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μια κεραία δε θα παρέλθει από το νόμο, ωσότου όλα γίνουν. 19 Όποιος λοιπόν παραβεί μία από τις εντολές αυτές που είναι πάρα πολύ μικρές και διδάξει έτσι τους ανθρώπους, πάρα πολύ μικρός θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος όμως τις εφαρμόσει και τις διδάξει, αυτός μεγάλος θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. 20 Γιατί σας λέω ότι αν δεν περισσέψει η δικαιοσύνη σας περισσότερο εκείνης των γραμματέων και των Φαρισαίων, δε θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών» Ματθαίος 5:17-20

Άρα λοιπόν ο Ιησούς λέει πολύ ξεκάθαρα πως όποιος δεν ακολουθήσει το Μωσαϊκό νόμο δεν θα μπει στο παράδεισο.

Είναι απλά τα πράγματα. Αν ακολουθείς τη ΠΔ τότε είσαι καλός χριστιανός. Αν όχι τότε δεν είσαι.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως ο θεός της ΠΔ είναι ένας απίστευτα κακός, μισογύνης, ζηλιάρης, εγωιστής, αιμοσταγής, εκβιαστής, γενοκτόνος, παιδικτόνος, ρατσιστής. Χωρίς αμφιβολία ένα τέρας με τα σημερινά ηθικά δεδομένα.

Και εδώ νομίζω πως είναι και το κλειδί για να καταλάβουμε γιατί αναγκαστικά οι χριστιανοί ερμηνεύουν τη βίβλο και δεν την ακολουθούν τυφλά. Διότι η ηθική μας έχει αλλάξει από τότε που γράφτηκε η ΠΔ. Δεν είμαστε νομάδες αμόρφωτοι που τριγυρνάνε στην έρημο για ένα κομμάτι ψωμί. Δεν χρειαζόμαστε ένα θεό μπαμπούλα που να φοβόμαστε προκειμένου να είμαστε καλά παιδιά.

Οι ηθικοί μας κανόνες έχουν αλλάξει και δεν χρειαζόμαστε τη ΠΔ. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί, αν όχι όλοι οι χριστιανοί, ερμηνεύουν τη ΠΔ και δεν την ακολουθούν κατά γράμμα, όπως θα όφειλαν να κάνουν αν θέλαν να είναι πραγματικοί χριστιανοί.

Συνεπώς, αφού αλλάζει η ηθική μας και προσαρμόζεται και η κοινωνία μας σε αυτή, είναι προφανές πως η ΠΔ τουλάχιστον είναι άχρηστη και έχει νόημα μονάχα αν τη δούμε σαν εβραϊκή μυθολογία (πόσοι σήμερα πιστεύουν πως ο Αδάμ και η Εύα ήταν πραγματικά πρόσωπα) και όχι ως θεϊκό λόγο.

Αλλά αν κάνουμε αυτό το βήμα, δεν είναι λογικό πως σε μερικά χρόνια η ανθρωπότητα θα έχει ξεπεράσει και τη ΚΔ, η οποία δεν είναι και κορυφή ηθικής ούτως ή άλλως;

Αν μπορούμε σαν άνθρωποι να φτιάξουμε τις δικές μας ηθικές αρχές, στις οποίες η πλειοψηφία συμφωνεί και φτιάχνει νόμους για να τις εφαρμόσει, και να αρνηθούμε αυτές του θεού, τότε δεν χρειαζόμαστε το θεό μπαμπούλα να μας πει πότε να είμαστε καλοί και πότε όχι, πότε θα πάμε στη κόλαση και πότε στο παράδεισο (αλήθεια, πόσοι χριστιανοί να πιστεύουν σε κόλαση και παράδεισο;).

Αφού μπορούμε να δημιουργήσουμε τους δικούς μας ηθικούς κανόνες, γιατί χρειαζόμαστε τη θρησκεία; Γιατί πρέπει να ζητάμε συγχώρεση από το θεό πεσμένοι στα γόνατα και παραδεχόμενοι τις αμαρτίες μας τις οποίες αυτός όρισε;

Με τη λογική της βίβλου τα παιδιά μου θα έπρεπε να έχουν πεθάνει ένα φριχτό θάνατο κάτω από ένα σωρό πέτρες πολύ καιρό πριν.

Ευτυχώς που είμαι άθεος.

Μαριχουάνα και καρκίνος, ένα ακόμα καταπληκτικό φάρμακο

Πριν από αρκετό καιρό είχα γράψει για το μαγικό φάρμακο του καρκίνου που προερχόταν από τα κουκούτσια του βερίκοκου. Είχα γράψει γιατί κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχουν θαυματουργά φάρμακα και γιατί δεν πρέπει να πιστεύουμε αυτούς που μας υπόσχονται θαυματουργές θεραπείες δωρεάν.

Αν και συνήθως δεν επιστρέφω σε ένα θέμα που έχω καλύψει, σε αυτή την περίπτωση θα κάνω εξαίρεση για δύο λόγους.

Ο πρώτος είναι πως στο Facebook, που είναι μια αστείρευτη πηγή άχρηστων και καμιά φορά επικίνδυνων πληροφοριών, βρήκα το ίδιο θέμα με μια μικρή παραλλαγή, η θεραπεία έρχεται αυτή τη φορά από το χασισέλαιο και φταίνε τα μεγάλα συμφέροντα που η μαριχουάνα είναι παράνομη και δεν σώζονται ζωές.

Ο δεύτερος είναι πως στα θέματα καρκίνου είμαι ευαίσθητος μιας και η οικογένειά μου έχει χτυπηθεί επανειλημμένως από αυτή την αρρώστια και, αν δεχθώ τις στατιστικές, το ίδιο θα συμβεί σε εμένα και τα παιδιά μου. Έτσι λοιπόν είναι λογικό να θέλω, όσο λίγα πράγματα στη ζωή, να βρεθεί ένα φάρμακο για τον καρκίνο το συντομότερο δυνατό και να ησυχάσω τουλάχιστον από αυτόν τον μπαμπούλα (λες και δεν μας φτάνουν τα υπόλοιπα προβλήματα που έχουμε).

Από την άλλη όμως με ενοχλεί πάρα πολύ όταν κυκλοφορούν νέες “φραπελιές” που υπόσχονται θαύματα σε ανθρώπους που πραγματικά πονάν είτε γιατί χάνουν ανθρώπους που αγαπάν, είτε γιατί έχουν οι ίδιοι πρόβλημα. Το να παίζεις με τις ελπίδες των ανθρώπων που βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση είναι εξαιρετικά ανήθικο, το λιγότερο.

Αυτό που βρήκα λοιπόν στο Facebook ήταν το παρακάτω:

484868_396768287088467_1400815957_n

Το βίντεο που διαφημίζεται σε αυτή τη φωτογραφία αφορά σε έναν άνθρωπο που ισχυρίζεται πως γιάτρεψε τον καρκίνο του καταναλώνοντας THC, ή αλλιώς το ενεργό συστατικό στη μαριχουάνα που της δίνει και τις δυνατότητές της.

Τυχερός λοιπόν και μακάρι να μπορούσαμε όλοι να ξεπεράσουμε τον καρκίνο χωρίς χημειοθεραπείες και ακτίνες. Αλλά είναι αληθινό το βίντεο αυτό; Πώς το ξέρουμε; Ακόμα και αν είναι αλήθεια, που είναι τα ιατρικά στοιχεία που δείχνουν πως η ίαση προήλθε από τη χρήση του THC και όχι από κάποιο εξωγενή παράγοντα; Πώς ξέρουμε πως ο άνθρωπος αυτός ήταν καρκινοπαθής και πως όλο το βίντεο δεν είναι μια καλοστημένη φάρσα σαν μερικές από τις εκατοντάδες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο;

Αυτό όμως που είναι ακόμα πιο σημαντικό είναι πως δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε ξεκάθαρο συμπέρασμα για τις ιαματικές ιδιότητες της κάνναβης χωρίς να έχουν γίνει πρώτα έρευνες.

Ψάχνοντας λοιπόν το θέμα είδα πως έχουν γίνει έρευνες και μάλιστα αρκετές. Τα αποτελέσματα όμως ποτέ δεν ήταν ξεκάθαρα. Στις περισσότερες περιπτώσεις όπου ασθενείς έπαιρναν μαριχουάνα, οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να αποδείξουν αν τα  αποτελέσματα που έβλεπαν οφείλονταν στο THC ή σε ένα άλλο από τα 60 συστατικά που περιέχει αποκλειστικά η κάνναβη.

Υπάρχουν έρευνες που δείχνουν προστασία από καρκινικούς όγκους σε ποντίκια που τους έχει δοθεί THC, αλλά στον άνθρωπο τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα.

Προσωπικά δεν το απορρίπτω, μιας και η επιστήμη δεν έχει δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Για αυτούς που αναρωτιούνται τί θα πει “ξεκάθαρη απάντηση” να εξηγήσω. Πρέπει να γίνει μια έρευνα, η μεθοδολογία της οποίας να είναι σωστή (δεν θα αναλύσω εδώ πια είναι η σωστή μεθοδολογία), τα αποτελέσματά της να δημοσιευτούν ώστε να τα δουν και να τα αναλύσουν άλλοι επιστήμονες του χώρου, οι οποίοι  θα κάνουν τις δικές τους έρευνες  χρησιμοποιώντας  την ίδια μέθοδο και αυτές να δώσουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Τότε θα έχουμε μια ξεκάθαρη απάντηση και όσες περισσότερες έρευνες γίνουν τόσο καλύτερα θα είναι.

Σήμερα η μαριχουάνα χρησιμοποιείται για να μειωθούν τα συμπτώματα της χημειοθεραπείας όπως ζαλάδες, εμετοί και ταυτοχρόνως να αυξηθεί η όρεξη των ασθενών. Όλα αυτά τα συμπτώματα τα ξέρω από πρώτο χέρι μιας και τα έζησα με πολύ κοντινό συγγενή μου πολύ πρόσφατα.

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν προφανώς και είμαι υπέρ της χρήσης της μαριχουάνας. Ούτως ή άλλως η θέση μου για τα ναρκωτικά έγινε γνωστή στο προηγούμενο μόλις άρθρο και δεν θα επανέλθω.

Όπως είπα και παραπάνω, όταν κάνουμε ισχυρισμούς σαν τον παραπάνω (ότι ο καρκίνος θεραπεύεται), τότε παίζουμε με τα αισθήματα των ανθρώπων που πονάν. Κάποιος διαβάζοντας το παραπάνω μπορεί να σταματήσει την αγωγή που δίνουν οι γιατροί και να αρχίσει να καπνίζει μαριχουάνα, με άσχημα αποτελέσματα. Παράλληλα, υπάρχει και ο κίνδυνος της δοσολογίας που κανείς δεν ξέρει ποιά είναι, τα διαφορετικά χημικά που περιέχονται σε κάθε διαφορετικό είδος μαριχουάνας, αλλά και το νομικό θέμα, όσο  το φυτό αυτό είναι παράνομο.

Είναι αλήθεια πως από τα αρχαία χρόνια η μαριχουάνα και αρκετά άλλα βότανα χρησιμοποιούνταν για ιαματικούς σκοπούς. Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως ήταν αποτελεσματικά. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν βδέλλες για να αφαιρέσουν αίμα από υγιείς ανθρώπους, αυτό δεν σημαίνει πως ήταν σωστό. Η ιδέα πως οτιδήποτε αρχαίο είναι καλό και πως οι αρχαίοι είχαν γνώσεις που εμείς δεν έχουμε σήμερα, είναι λάθος. Αυτές οι ιδέες βασίζονται στο ότι η προγονολατρία καλά κρατεί, αλλά δεν επιβεβαιώνεται από τα ιστορικά και αρχαιολογικά ευρήματα.

Αυτό που σίγουρα δεν επιβεβαιώνεται από τίποτα είναι πως αυτή η γνώση έχει έρθει από εξωγήινους (μέρος του κειμένου στο Facebook έκανε ακριβώς αυτόν τον ισχυρισμό). Δεν υπάρχουν αρχαιολογικές αποδείξεις και αυτά που διάφοροι θεωρούν αποδείξεις (πυραμίδες, αγάλματα, Ancient Aliens σειρά στο History Channel), ερμηνεύονται διαφορετικά από τους αρχαιολόγους.

Σίγουρα κάποιοι θα μου πουν για τη συνωμοσία των μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών οι οποίες κρατούν μυστικά τέτοια φάρμακα για να βγάλουν κέρδος και άλλα. Αυτό που δεν μου λένε καθόλου είναι γιατί να μη βγάλουν κέρδος από ένα τέτοιο φάρμακο που έχει σχεδόν καθόλου αρνητικές συνέπειες. Οι εταιρίες αυτές θέλουν να βγάλουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος. Το κέρδος δεν προκύπτει μόνο από τις υψηλές τιμές αλλά και από τα χαμηλά κόστη. Σίγουρα η άντληση ενός απλού ελαίου από ένα βότανο είναι πιο οικονομική από τη δημιουργία ενός νέου φαρμάκου.

Αυτό όμως που με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο είναι όταν μου λένε να ξυπνήσω. Από τί προκύπτει πως αυτοί είναι οι σοφοί και «ξύπνιοι» κανείς δεν μου λέει. Προφανώς κάποιος είναι ξύπνιος όταν πιστεύει σε οτιδήποτε γράφεται από οποιονδήποτε, χωρίς να χρησιμοποιήσει το μυαλό του και αυτός που κάνει ερωτήσεις και αμφισβητεί κοιμάται.

Τέλος πάντων, με έχουν κουράσει όλες αυτές οι συνωμοσιολογικές σκέψεις που κυριαρχούν στην Ελληνική κοινωνία. Είναι μια αποφυγή ευθυνών και μια παραποίηση της αλήθειας εις βάρος της λογικής και της πραγματικότητας. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Επιστρέφω στη φωτογραφία που έχω παραπάνω.

Αυτό που με ενόχλησε ακόμα περισσότερο από το ρίσκο που καλούνται οι παθόντες να πάρουν χωρίς να δίνονται στοιχεία που να το δικαιολογούν, είναι το στυλ με το οποίο είναι το παραπάνω γραμμένο. Ξεκινάει λέγοντας πως είναι μια “ευγενική ενημέρωση για το THC”, στα αγγλικά “polite notice”. Καταλήγει όμως με το απίστευτο “σκέψου πριν αφαιρέσεις ή καλύψεις αυτή τη πινακίδα, μπορεί να σώσει τη ζωή κάποιου. Αν την αφαιρέσεις να θυμάσαι το “κάρμα”. Ο Θεός μπορεί να σε τιμωρήσει”.

Απίστευτο! Όχι μόνο δεν είναι “ευγενική” η ανακοίνωση, αλλά είναι και απειλητική! Δεν μας λέει απλώς πως μπορεί να σωθεί κάποιος άνθρωπος, αλλά μας λέει πως αν κινηθούμε εναντίον της πινακίδας τότε θα θεωρηθούμε ένοχοι για το θάνατο κάποιου και παράλληλα μπορεί να μας τιμωρήσει ο θεός. Παίζει λοιπόν με τα αισθήματά μας και προσπαθεί να μας κάνει να νιώσουμε άσχημα επικαλόντας τον πατερούλη στον ουρανό που τιμωρεί τους κακούς ανθρώπους και ενοχλείται αν εμείς χρησιμοποιούμε προφυλακτικά και λέμε το όνομά του. Αυτό, από μόνο του, θα έπρεπε να είναι αρκετό για να αγνοήσουμε επιδεικτικά αυτή την ανακοίνωση.

Αυτή η πινακίδα, ακόμα και αν μου έλεγε πως είναι κακό να χτυπάμε τα παιδιά μας, εφόσον χρησιμοποιεί τέτοια μέσα για να περάσει το μήνυμα, εγώ θα τη κατέβαζα και σίγουρα δεν θα τη κοινοποιούσα. Πρόκειται για ένα αισχρό δείγμα προσπάθειας να μας επηρεάσει βασιζόμενη στις ενοχές και τους φόβους μας.

Καταλαβαίνω βέβαια πως θα κατηγορηθώ για παρωπιδισμό, πως έχω κλειστό μυαλό, πως δεν ενώνω τις τελίτσες μεταξύ τους και δεν βλέπω τη μεγάλη εικόνα.

Μπορεί όντως να είμαι κλειστός. Αυτό που δεν μπορώ να δεχθώ είναι να πιστέψω σε κάτι χωρίς να υπάρχουν λογικές αποδείξεις και ισχυρά στοιχεία βασισμένα στην επιστήμη. Αν υπάρχουν ας μου τα δείξουν. Θα αλλάξω γνώμη και θα επικοινωνήσω και εγώ το ίδιο μήνυμα με όλη τη δύναμη της φωνής μου. Αλλά βίντεο στα γιουτούμπια και διάφορα blogs δεν είναι αποδεκτές αποδείξεις.

Επίσης δεν μπορώ να δεχθώ τη σπουδή κάποιων να μεταφέρουν πληροφορίες που μπορούν να κάνουν πιο πολύ κακό αντί για καλό, όπως το παραπάνω.

Ειδικά όταν πρόκειται για την υγεία των ανθρώπων πρέπει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί και να μη βιαζόμαστε. Σε πολλές περιπτώσεις έχει γίνει μεγαλύτερο κακό από ότι καλό και ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος από καλές προθέσεις.

Πηγές

Τα ενεργειακά πεδία της Ακρόπολης και άλλα

Πριν από αρκετό καιρό είχα γράψει ένα άρθρο σχετικά με τα μαγνητικά πεδία της Ακρόπολης των Αθηνών και για το εάν τα πουλιά πετούν πάνω από το βράχο.

imagesΣυνήθως δεν γυρνάω σε θέματα που έχω ήδη καλύψει αλλά σε αυτή την περίπτωση έχουμε μια “επέκταση” του θέματος των μαγικών δυνατοτήτων της Ακρόπολης πέρα από τα απλά μαγνητικά πεδία.

Έβλεπα λοιπόν τα στατιστικά του blog και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι το άρθρο για τα μαγνητικά πεδία της Ακρόπολης δεχόταν επισκέψεις συστηματικά. Είναι προφανές πως η Ακρόπολη εξάπτει τη φαντασία μας και για αυτό το λόγο έψαξα και εγώ στο google για το ίδιο θέμα. Εκτός από το δικό μου blog  στα αποτελέσματα βρήκα και ένα εκτενές άρθρο σχετικά με το μνημείο το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Η αλήθεια είναι πως από το όνομα του blog και μόνο κατάλαβα πως θα είχα “θέμα” με το κείμενο, το οποίο ξεκινά με πολλές αρχαιολογικές πληροφορίες τις οποίες δεν μπορώ να κρίνω μιας και δεν έχω τις γνώσεις για να το κάνω.

Αλλά διαβάζοντας παρακάτω βρήκα πολλά “όμορφα”. Δεν μου αρέσει να είμαι είρωνας, ούτε και να το παίζω γνώστης και μύστης και ότι άλλο θέλετε. Απλώς προσπαθώ να σκέφτομαι κριτικά και να χρησιμοποιώ το μυαλό μου για να κρίνω αυτά που διαβάζω.

Βλέπω λοιπόν το άρθρο να αναφέρει τα εξής:

“Σύγχρονοι Αμερικανοί επιστήμονες έχουν παραδεχθεί πως, ακόμα με σύγχρονα μέσα και μηχανήματα, είναι αδύνατον να μπορέσουν να ξαναφτιάξουν το ίδιο κατασκεύασμα με τις ίδιες λεπτομέρειες και τα ίδια μυστικά.”

Ποιοί επιστήμονες είπαν αυτά τα πράγματα; από που ήρθαν αυτοί οι επιστήμονες και που μπορούμε να βρούμε τα συμπεράσματά τους;

“Ενώ οι πρόγονοι μας κατασκεύασαν μέσα σε εννέα χρόνια τα μεγαλουργήματα της Ακρόπολης οι σημερινοί Έλληνες χρειάζονται τριάντα χρόνια για την αναστήλωση μόνο του Παρθενώνα.”

Είναι δυνατόν να λέμε πως η αναστήλωση πρέπει να πάρει λιγότερο από 9 χρόνια διότι είμαστε τεχνολογικά ανώτεροι; Έτσι εύκολη είναι η αναστήλωση ενός μνημείου σαν το Παρθενώνα; Επιπλέον, δεν γίνεται να αφήνουμε να εννοηθεί πως θα έπρεπε να αναστηλώσουμε το μνημείο συντομότερα λόγω της τεχνολογίας μας και στην προηγούμενη παράγραφο να ισχυριζόμαστε πως οι αρχαίοι είχαν καλύτερη τεχνολογία. Δεν γίνεται να συμβαίνουν και τα δύο.

“Ο Παρθενώνας της Ακρόπολης των Αθηνών, είναι κατασκευασμένος από Πεντελικό μάρμαρο, η θεμελίωση είναι από πωρόλιθο, ο βράχος είναι από ασβεστόλιθο, το σχήμα του, η δόμηση το ύψος και το σχήμα των κιόνων συνιστούν μια πολύμορφη ηλεκτρική μηχανή με ασύλληπτα ενεργειακά αποτελέσματα, άγνωστα ακόμη σ’ εμάς.”

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω πως προκύπτει ο ισχυρισμός πως τα υλικά κατασκευής με τα οποία έχει χτιστεί ο Παρθενώνας τον κάνουν μια ηλεκτρική μηχανή. Πού φαίνεται σε αρχαιολογικά ευρήματα αυτή η απίστευτη δυνατότητα; Δεν θα έπρεπε κάπου να αναφέρονται αυτές οι ιδιότητες του μνημείου, κάποιος να έχει αναφέρει κάτι. Αλλά ακόμα και αν υπάρχει κάτι γραμμένο αλλά δεν το έχουμε βρει ακόμα, δεν θα έπρεπε να έχουμε βρει στοιχεία στον Παρθενώνα τον ίδιο; Κάποιο χάλκινο καλώδιο, κάποια υποδοχή σε τοίχο ή πάτωμα για τη διαχείριση του ηλεκτρικού φορτίου; Κάτι τέλος πάντων!

Και αφού, εν τέλη, το ίδιο το άρθρο παραδέχεται πως τα “ενεργειακά αποτελέσματα είναι άγνωστα σε εμάς”, πως ξέρουμε πως υπάρχουν; Δεν μπορώ να καταλάβω.

Ίσως είναι δικό μου το λάθος, ίσως δεν μπορώ να δω κάτι που ο συγγραφέας βλέπει. Αλλά αν έχει κάποιες πηγές που εγώ δεν ξέρω ας μας τις δώσει. Είμαι έτοιμος να αναθεωρήσω τα πάντα αν μου προσφερθούν ικανοποιητικές αποδείξεις.

Το άρθρο συνεχίζει και κάνει πραγματικά απίστευτους ισχιρισμούς που δεν βασίζονται πουθενά. Διαβάστε και μόνοι σας.

Μακάρι η Ακρόπολη και ο Παρθενώνας να είχαν τις ιδιότητες που αναφέρει το άρθρο. Θα ήταν ακόμα πιο ενδιαφέροντα μνημεία από ότι είναι σήμερα.

Από την άλλη, νιώθω πως όλη αυτή η παραφιλολογία για τις δήθεν ιδιότητες του Παρθενώνα το μόνο που κάνει είναι να αφαιρεί από τη μοναδική ομορφιά του αρχαίου αυτού μνημείου. Αντί να ασχολούμαστε με ενεργειακά πεδία και ακτίνες χ, θα έπρεπε να κοιτάζουμε την ομορφιά και την αρχιτεκτονική αρτιότητα και παράλληλα να θαυμάζουμε τις ικανότητες των αρχαίων προγόνων μας για πράγματα τα οποία πραγματικά έχουν κάνει και όχι για φανταστικά.

Ο Παρθενώνας είναι μοναδικός και υπέροχος. Δεν χρειάζεται να του προσδώσουμε ιδιότητες που θα θέλαμε να έχει. Είναι καταπληκτικός έτσι όπως είναι.

Βρέθηκε ο Μονόκερος!

Χρόνια τώρα πιστεύω πως υπάρχουν Μονόκεροι. Από τότε που η αγαπημένη μου θεία μου έδωσε τα Χριστούγεννα ένα πάνινο μονόκερο και μου είπε πως είναι τόσο αληθινοί όσο και ο Άγιος Βασίλης, η ζωή μου έχει αναλωθεί στη προσπάθεια να αποδείξω πως οι Μονόκεροι υπάρχουν και πως η θεία μου δεν μου λέει ψέματα.

519NVWu4iJL._AA160_

Δυστηχώς η επιστήμη δεν μας έχει δώσει ξεκάθαρες αποδείξεις πως αυτό ισχύει μιας και δεν έχει βρεθεί ούτε ένα απολιθωμένο κρανίο αλόγου με ένα κέρατο πάνω από τη μύτη και ανάμεσα στα μάτια. Αυτό σίγουρα οφείλεται στη συνωμοσία απόκρυψης της ύπαρξης αυτού του απίστευτου πλάσματος!

Ευτυχώς έχουμε τη ενναλλακτική πηγή που ακούει στο όνομα Walt Disney ο οποίος, όλοι γνωρίζουμε, ήταν μέλος των Ιλουμινάτι, γνωστή ομάδα που μισεί οτιδήποτε το ανθρώπινο και ειρηνικό και θέλουν να πνίξουν την ανθρωπότητα στο αίμα για να κυβερνήσουν ανετότερα.

Στις ταινίες λοιπόν που ο Walt μας άφησε ως παρακαταθήκη, βλέπουμε πολύ ξεκάθαρα τη μορφολογία ενός μονόκερου καθώς και την ακριβή θέση του κέρατου, για να μη με κατηγορήσετε πως δεν έχω πηγές.

Είναι φανερό πως αυτή η εξαιρετικά πολύτιμη πληροφορία που γίνεται, κατά λάθος, διαθέσιμη σε αυτή τη μυστικιστική ταινία, είναι και αποκαλυπτική για τη βιολογία των μονόκερων. Περιτό να αναφέρω πως ο σχεδιαστής αυτού του κομματιού της ταινίας, στην επιστροφή στο σπίτι του, έχασε τη μία ρόδα από το πατίνι του και χτύπησε με δύναμη στο πεζοδρόμιο πέφτοντας. Το αποτέλεσμα ήταν να χρειαστεί η μαμά του να του βάλει τουλάχιστον τρία χανζαπλάστ πριν σταματήσει το κλάμα. Καλά τοποθετημένες πηγές αναφέρουν με πάσα βεβαιότητα πως η ρόδα του πατινιού ήταν σε εξαιρετική κατάσταση, όπως αναφέρει και ο ποδηλατάς της γειτονιάς που της είχε βάλει λάδι μόλις πριν από μία εβδομάδα. Συγκεκριμένα ο ποδηλατάς αυτός, που ζητάει να παραμείνει ανώνυμος μας είπε επί λέξη:

«Είναι πολύ περίεργο που έφυγε η ρόδα από το πατίνι! Εγώ ο ίδιος την είχα λαδώσει με το αγαπημένο μου λαδοτήρι που έχει επάνω φλόγες ζωγραφισμένες από το γιο μου και έτσι είμαι σίγουρος 100% πως είναι το δικό μου, και συνεπώς είναι εξαιρετικά απίθανο να φύγει η ρόδα υπό αυτές τις συνθήκες. Είμαι βέβαιος πως κάποιος την πείραξε.»

Η μαρτυρία αυτή είναι ενδεικτική της κατάστασης που κυριαρχούσε τότε. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω πως 2 εβδομάδες μετά από αυτή την αποκάλυψη, ο ποδηλατάς αυτός έχασε με μυστηριώδη τρόπο το αγαπημένο του λαδωτήρι και ταυτοχρόνως έκανε ανακαίνιση στο μαγαζί του! Είναι προφανές πως τα αποδεικτικά στοιχεία καταστράφηκαν και πως ο «Ιούδας» πήρε τα 30 αργύρια και έκλεισε το στόμα του.

Να επιστρέψουμε όμως στον σχεδιαστή του αποσπάσματος που είδατε.

Από σοβαρές πηγές που γνωρίζουν τί λένε, ξέρουμε χωρίς αμφιβολία πως ο σχεδιαστής αυτός ήταν άριστος «πατινέρ» (με γαλική προφορά και έμφαση στο «ερ», patineur) και πως ποτέ δεν είχε ατύχημα καμίας μορφής, με εξαίρεση εκείνη την ημέρα που έπεσε πάνω στο σκυλάκι του γείτονα και έφυγε με το κεφάλι στο κάδο των σκουπιδών.

Μετά το «ατύχημα», και επειδή η ταινία ήταν πλέον πολύ αργά για να αλλάξει και να αφαιρεθεί το επίμαχο κομμάτι, εστάλησαν στο σπίτι του δύο νέα κουτιά χανζαπλάστ, με σχέδια επάνω (προφανώς κάποια κεκαλυμμένη απειλή!) και ένα κουτί σοκολατάκια (προσπάθεια δηλητηρίασης;) από την εταιρία παραγωγής! Μια προφανή προσπάθεια αποσιώπησης, μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του. Ο σχεδιαστής αυτός λοιπόν από τότε δεν ξανακούστηκε ποτέ. Οι ιστορίες, που με αίμα και κίνδυνο μαζέψαμε, τον τοποθετούν κάπου στη Καραϊβική, ξαπλωμένο σε μια ξαπλώστρα να απολαμβάνει τα χρήματα που του έδωσε η εταιρία για να μη μιλήσει. Άλλες πηγές αναφέρουν πως έχει θεαθεί στα ορυχεία χρυσού στη Νότια Αφρική με ένα μαντήλι στο κεφάλι και πολύ διψασμένος. Ουσιαστικά και παρόλο που οι δύο αυτές πηγές μοιάζουν να μας δίνουν αντικρουόμενες πληροφορίες, στη πραγματικότητα είναι ταυτόσημες μιας και μας λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα: είτε για ανταμοιβή και εξαφάνιση είτε για τιμωρία και εξαφάνιση. Ο κοινός παρονομαστής είναι η εξαφάνιση!

Αποδείξεις λοιπόν για την ύπαρξη του μονόκερου μας έχουν δωθεί εδώ και χρόνια από τη πιο απρόσμενη πηγή, τους Ιλουμινάτι, γνωστούς για τη διάθεσή τους να επιμένουν να βάζουν κιμά στα ντολμαδάκια γιαλαντζί και έτσι να πριονίζουν τις βάσεις του Ελληνισμού που τόσο μισούν!

Το μόνο που μένει να κάνουμε εμείς είναι να αποδεχθούμε αυτή τη πληροφορία και να ψάξουμε να βρούμε άλλες που να ταιριάζουν με τις δικές μας. Είναι προφανές πως αν βρεθεί πηγή που να αρνείται αυτή τη μοναδική αποκάλυψη, τότε θα πρέπει να τη δούμε με σκεπτικισμό και να την ελέγξουμε, για να μη μας κατηγορήσουν πως επιλέγουμε μόνο τις πηγές που ταιριάζουν με τη κοσμοθεωρία μας, και αμέσως μετά να την απορίψουμε ως επιμολυσμένη από τη προπαγάνδα των Ιλουμινάτι, γνωστών για το μίσος τους για τις Καρυάτιδες και τη προσπάθειά τους στο περασμένο Mudial να τις ντύσουν με παραδοσιακές Γερμανικές Βαυαρικές στολές!

Έτσι λοιπόν, μετά από κοπιαστική έρευνα και μεγάλες δυσκολίες, ειδικά στον τομέα της χρηματοδότησης μιας και κανένα ερευνητικό κέντρο δεν δέχτηκε να χρηματοδοτήσει μια αποστολή για την εύρεση του Μονόκερου, χωρίς αμφιβολία όλα χρηματοδοτούνται από τους Ιλουμινάτι, γνωστοί για το μίσος τους στα τραγούδια της Σωτηρίας Μπέλου, κατάφερα να βρώ τα απαραίτητα στοιχεία και τα παρουσιάζω παρακάτω προκειμένου να κλείσει το θέμα μια και καλή.

59545_535356253152057_1558808218_n

Το επόμενο βήμα είναι να αποδείξω πως υπάρχει ο Άγιος Βασίλης και έτσι να δείξω πως η αγαπημένη μου θεία μου είπε αλήθεια!

Το μυθικό Κράκεν και η κρυπτοζωολογία

Πριν από μερικές ημέρες το Discovery Channel ανακοίνωσε πως περί τα τέλη του μήνα (Ιανουάριος 2013) θα μας δείξει τις πρώτες εικόνες που έχουμε από ένα γιγαντιαίο καλαμάρι.

Ενδείξεις της ύπαρξής του έχουν εμφανιστεί πολλές όλα αυτά τα χρόνια. Από πολύ παλιά κυκλοφορούσε ο μύθος του Κράκεν, ένα χταπόδι τόσο μεγάλο που μπορούσε να αγκαλιάσει ολόκληρο καράβι και να το τραβήξει αύτανδρο στο βυθό.

Πολύ συχνά βρίσκαμε τα απομεινάρια τέτοιων καλαμαριών που τα είχε ξεβράσει η θάλασσα ή τα είχε πιάσει κάποιος ψαράς στα δίχτυα του. Τα βρίσκαμε σε διάφορες φάσεις αποσύνθεσης και έχουμε βρει τόσα πολλά δείγματα (120) που δεν υπήρχε αμφιβολία πως αυτό το πλάσμα υπήρχε, ίσως όχι σε μέγεθος που να δικαιολογεί τους μύθους αλλά σίγουρα υπήρχε.

Αυτά τα απίστευτα πλάσματα φτάνουν μέχρι και τα 14 μέτρα (αναφορές για δείγματα 20 μέτρων παραμένουν ανεπιβεβαίωτες). Οι βεντούζες τους είναι από 2 έως 5 εκατοστά διάμετρο και στη περιφέρειά τους έχουν κοφτερά δόντια που βοηθάνε το καλαμάρι να προσκολληθεί στο θύμα του. Τα μάτια του έχουν διάμετρο 27 εκατοστά! Πρόκειται για πραγματικό τέρας, ένας γίγαντας της θάλασσας που ευτυχώς για εμάς ζει σε πολύ μεγάλα βάθη. Πολύ συχνά βρίσκουμε φάλαινες που έχουν σημάδια από τις βεντούζες του γιγαντιαίου καλαμαριού, σημάδια μάχης για επιβίωση. Πιστεύεται πως τα καλαμάρια αυτά τρέφονται με ψάρια και άλλα καλαμάρια και πως μοναδικός θηρευτής τους είναι οι φάλαινες.

Τώρα, χάρη σε μια ομάδα Γιαπωνέζων επιστημόνων έχουμε και βίντεο στο φυσικό του περιβάλλον. Είμαι πολύ περίεργος να το δω. Εν τω μεταξύ, αν θέλετε να πάρετε μια γεύση δείτε αυτό το σύντομο βίντεο που έχει δώσει το Discovery Channel, αλλά σας προειδοποιώ πως περιέχει και εξαιρετικά βαρετά σχόλια τηλεοπτικών παρουσιαστών. Η ευθύνη είναι δική σας αν χάσετε κάποια εγκεφαλικά κύτταρα.

Αυτή λοιπόν η ανακάλυψη μας δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο τη διαφορά μεταξύ του φανταστικού πλάσματος που η κρυπτοζωολογία (η υποτιθέμενη επιστήμη των ζώων που παραμένουν άγνωστα) υποστηρίζει πως υπάρχει και του πραγματικού.

Ας δούμε για παράδειγμα τη Νέσι, το Τέρας του Λοχ Νες και ας το συγκρίνουμε με το γιγαντιαίο καλαμάρι!

  • Η Νέσι ζει σε μια λίμνη μεγέθους 22 τετραγωνικών μιλίων και βάθος 227 μέτρων.
  • Το γιγαντιαίο καλαμάρι ζει στις θάλασσες μεγέθους 63 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων και βάθους 500 μέτρων (εκεί που πήγε το υποβρύχιο που πήρε τις εικόνες).
  • Από το γιγαντιαίο καλαμάρι έχουμε βρει 120 νεκρά δείγματα. Από τη Νέσι κανένα.
  • Το γιγαντιαίο καλαμάρι βρέθηκε από μια ομάδα επιστημόνων. Τη Νέσι τη ψάχνουν χιλιάδες άνθρωποι με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές κάθε χρόνο χωρίς αποτέλεσμα.

Πόσο πιθανό είναι λοιπόν να υπάρχει η Νέσι; Επειδή δεν μου αρέσει να είμαι απόλυτος, θα πω πολύ απίθανο, αλλά στη πραγματικότητα οι πιθανότητες είναι τόσο λίγες που θα μπορούσες να πεις με υψηλή βεβαιότητα πως η Νέσι δεν υπάρχει.

Αυτές είναι οι διαφορές μεταξύ βιολογίας και κρυπτοζωολογίας. Μερικές τουλάχιστον. Τα παραπάνω ισχύουν βέβαια και για την περίπτωση του θρυλικού Μεγαλοπόδαρου, του οποίου οι έρευνες για την εύρεση  έχουν γίνει και σειρά “ντοκυμαντέρ”. Μη βιαστείτε να τα δείτε. Μερικές κακές λήψεις με κάμερα νυκτός, διάφοροι θόρυβοι στο φύλλωμα και υπονοούμενα από τους πρωταγωνιστές. Κατά τ’ άλλα αποτέλεσμα μηδέν.

Οπότε από εδώ και πέρα κομμένα τα μπάνια και οι καταδύσεις σε βαθιά σημεία. Εκτός και αν θέλετε να δείτε από κοντά τη βεντούζα του.

Teeth everywhere!

Teeth everywhere!

Πηγές

http://en.wikipedia.org/wiki/Giant_squid

http://edition.cnn.com/2013/01/09/world/asia/japan-giant-squid/index.html

Καλώς τα τα παιδιά – The boys are back in town

imagesΣαν να μη μας έφταναν οι προβλέψεις για το τέλος του κόσμου σε μερικές ημέρες, ήρθαν και οι Θιβετιανοί να προσφέρουν το κάτι τι τους στις δήθεν προβλέψεις των Μάγια.

Έτσι λοιπόν, ο Gyandrek (συγχωρέστε με που δεν το μεταφράζω αλλά δεν ξέρω πως προφέρεται), ένας Λάμα, έστειλε το ακόλουθο μήνυμα στη NASA (ούτε αυτό θα μεταφράσω διότι θα χαθεί αρκετή από τη μαγεία του) που παραθέτω αυτούσιο:

«In late December, the Solar system planets line up in a row, which is a unique case. 

Fall and winter will be warm, and from 12/21/2012 Earth will begin to pass through the galactic zero band.  This is a special state space where the blanked and not be subject to any energy. 

Was complete darkness and silence. The electricity and communications. Darkness will be accompanied by flashes of light, as well as the play of light and shadow. 

Sometimes it may seem that roam figures – as if the dead rose from their graves. earth will shake slightly – like a small earthquake. Some buildings can be destroyed.

Animals feel the earth before the coming of the cosmic dark and go to ground. People in cities do not feel so are the victims of insanity. Can be lost 10% of the population.

You need to prepare for this change of cycles to complete all the works in 2012, not to tie new, pay off debts. 

20.12.2012 to take their children, all documents, cash and get out of town into the countryside. Prepare a supply of food for two months, as supply will be restored for a long time. 

It is necessary to have in the house supply of water, firewood and candles for lighting. You need to have the stove in the house, as the electricity stops flowing from 21.12.2012 on the wire. 

Communications and TV are turned off. During the «dark days» hang windows dark, not to look at them, do not believe your eyes and ears, not to go out. If you see the need to go, you cannot go far – you can get lost, as you’ll even his own hands. 

After the appearance of the world is not in a hurry to return to the city, it is better to live in the nature of spring.»

Θα ήθελα, από τα βάθη της καρδιάς μου να ευχαριστήσω την αγιότητά του, το Λάμα, του οποίου το όνομα δεν ξέρω πως να προφέρω, που με τη σαφή αυτή προειδοποίησή του μας βοηθά να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που έρχονται.

Το γεγονός πως η NASA εδώ και χρόνια έχει πει πως τίποτα δε θα συμβεί τη συγκεκριμένη ημερομηνία δεν φαίνεται να πτοεί κανένα! Ειδικά τώρα που το είπε ένας Θιβετιανός οι οποίοι για άγνωστο λόγο χαίρουν σεβασμού στα μυστικιστικά θέματα, ε τώρα θα τους πιστέψουμε και θα πάρουμε τα βουνά.

Η αλήθεια είναι πως οποιοσδήποτε έχει IQ μεγαλύτερο από το νούμερο του παπουτσιού του μπορεί να καταλάβει την αξία αυτών των προβλέψεων και να τους φερθεί ανάλογα. Δυστυχώς όμως κάποιοι συνάνθρωποί μας δυσκολεύονται να το καταλάβουν αυτό και αν στην Ευρώπη η παραπάνω προειδοποίηση πέρασε μάλλον απαρατήρητη, στη Κίνα έχουν ήδη αρχίσει προετοιμασίες για τη καταστροφή! Ας λέει η Κινεζική κυβέρνηση πως τίποτα δεν θα γίνει και γυρίστε στα εργοστάσιά σας, κανείς δεν ακούει και σύντομα θα βγουν στα βουνά να σωθούν.

Τέλος πάντων, είναι θέμα ημερών να περάσει και αυτή η ημερομηνία και να σταματήσουν τα καμπανάκια του πανικού. Όχι πως αυτό θα σταματήσει τους θαυμαστές των θεωριών καταστροφής. Ήδη έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν εναλλακτικές λύσεις και να «μειώνουν» την αναμενόμενη καταστροφή του Δεκέμβρη για τη περίπτωση που τελικά δεν συμβεί. Σύντομα, και αυτό είναι ασφαλής πρόβλεψη, θα έχουμε νέες ημερομηνίες για το τέλος του κόσμου, οπότε αν έχετε μαζέψει ξύλα και φασόλια σε κονσέρβες κρατήστε τα. Ποτέ δεν ξέρετε!

Εν τω μεταξύ οι υπάλληλοι του τηλεφωνικού κέντρου της NASA θα πρέπει να τραβάνε τα μαλλιά τους (και χωρίς βαρέα και ανθυγιεινά)!

English Translation

imagesAs if the predictions for the end of the world in a few days were not enough, here come the Tibetans to offer their piece of knowledge to the supposed predictions of the Mayans.

Gyandrek, a Tibetan Lama, has sent the following message to NASA that I copy here verbatim:

«In late December, the Solar system planets line up in a row, which is a unique case. 

Fall and winter will be warm, and from 12/21/2012 Earth will begin to pass through the galactic zero band.  This is a special state space where the blanked and not be subject to any energy. 

Was complete darkness and silence. The electricity and communications. Darkness will be accompanied by flashes of light, as well as the play of light and shadow. 

Sometimes it may seem that roam figures – as if the dead rose from their graves. earth will shake slightly – like a small earthquake. Some buildings can be destroyed.

Animals feel the earth before the coming of the cosmic dark and go to ground. People in cities do not feel so are the victims of insanity. Can be lost 10% of the population.

You need to prepare for this change of cycles to complete all the works in 2012, not to tie new, pay off debts. 

20.12.2012 to take their children, all documents, cash and get out of town into the countryside. Prepare a supply of food for two months, as supply will be restored for a long time. 

It is necessary to have in the house supply of water, firewood and candles for lighting. You need to have the stove in the house, as the electricity stops flowing from 21.12.2012 on the wire. 

Communications and TV are turned off. During the «dark days» hang windows dark, not to look at them, do not believe your eyes and ears, not to go out. If you see the need to go, you cannot go far – you can get lost, as you’ll even his own hands. 

After the appearance of the world is not in a hurry to return to the city, it is better to live in the nature of spring.»

I would like to thank his holyness the Lama, for this clear and precise warning that will help us overcome the problems that lay ahead.

The fact that NASA has, years now, made it clear that nothing will happen on 21/12/2012 does not seem to phase anyone. Especially now that a Tibetan, (anything that comes out of Tibet, for some unknown reason, gets a lot more respect than it deserves) has said so, well I think it’s time to run for the hills.

The truth is that anyone with an IQ larger than his shoe size can understand the true value of these predictions. Unfortunately many of our fellow human beings are having a hard time with this, and even though in Europe the warning has remained in the fringes, in China people are taking this seriously and are making preparations. I doesn’t matter if the Chinese government urges people not to believe and return to their factories, many are pilling up wood and their favorite Tibetan dolls.

Whatever. It’s only a matter of days before this date passes and the bells of panic stop ringing. Not that this will stop the fans of destruction theories. Already new predictions are being hatched and alternative solutions and explanations to the survival of the world are ready. Soon, and this is a safe prediction, we will have new dates for the end of the world so if you have wood piled and bean cans stocked, keep them. You never know!

In the mean time, the employees of the NASA call center must be going nuts!

Reference

Η Ακρόπολη, τα πουλιά και τα μαγνητικά πεδία – The Acropolis, the birds and the magnetic fields.

(For the English translation and reference scroll down)

images-2

Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μου ένα άρθρο που έχει δημοσιευτεί ξανά και ξανά σε διάφορα Ελληνικά site. Πρόκειται για αυτό και ο τίτλος του είναι “Γιατί πάνω από την Ακρόπολη δεν πετάνε πουλιά.” Αν σταθείς μόνο στον τίτλο τότε δείχνει να έχει κάποιο ενδιαφέρον. Αν όμως το διαβάσεις τότε βλέπεις πως κάτι διαφορετικό συμβαίνει.

Καταρχήν δεν μπορώ να καταλάβω από που και ως που ένα άρθρο με τον παραπάνω τίτλο έχει μόλις έξι παραγράφους και αναλώνεται κατά 90% σε θέματα άσχετα. Το αν τα πουλιά πετάνε πάνω από την Ακρόπολη και γιατί, το αναφέρει μόνο στην  τελευταία παράγραφο! Όπως το καταλαβαίνω, αυτό το άρθρο μου δίνει την εντύπωση πως ο συγγραφέας ήθελε να μαζέψει “κλικ” στο site του και έβαλε ένα τίτλο που θα κινήσει το ενδιαφέρον, αλλά μιας και δεν είχε κάτι να πει, πέραν από το να αναμασήσει μύθους που κυκλοφορούν εδώ και χρόνια, το παραγέμισε σαν πρωτοχρονιάτικη γαλοπούλα, με άλλες πληροφορίες που ουδεμία σχέση έχουν με τον τίτλο του.

images-1

Αλλά ποιός είμαι εγώ να κρίνω τα άρθρα άλλων σχετικά με τη λογοτεχνική τους αξία; Όχι μόνο δεν είμαι λογοτέχνης αλλά ποτέ δεν θα γίνω, οπότε ας το προσπεράσουμε αυτό το θέμα και ας σταθούμε στη τελευταία παράγραφο μόνο.

Εκεί διαβάζουμε το εξής: “Είναι γνωστό ότι πάνω από την Ακρόπολη, στον ιερό βράχο του αρχαίου Παρθενώνα, εδώ και χιλιάδες χρόνια δεν πετάνε πουλιά αλλά και αεροπλάνα, εξαιτίας του ισχυρού γεωμαγνητικού πεδίου που τα αποτρέπει!!” (η έμφαση δική μου).

Έχω αναφερθεί και σε άλλα άρθρα πως κάθε ισχυρισμός που γίνεται από οποιονδήποτε πρέπει να αντιμετωπίζεται με τα εργαλεία που αναφέρω εδώ. Αν δεν το κάνουμε αυτό και δεχόμαστε τον όποιο ισχυρισμό απλώς και μόνο επειδή κάποιος το ανέφερε τότε κινδυνεύουμε να δεχθούμε κάθε βλακεία που κυκλοφορεί.

Συνεπώς ο συγγραφέας αυτού του άρθρου όφειλε να μας δώσει τις παρακάτω πληροφορίες, αν ήθελε το άρθρο του να έχει ουσία και κύρος:

  • Με ποιό τρόπο “είναι γνωστό” πως δεν πετάνε πουλιά πάνω από την Ακρόπολη; Έκανε κάποια έρευνα; Βρήκε στοιχεία από έρευνα κάποιου άλλου; Τί στοιχεία είναι αυτά;
  • Γιατί τα πουλιά δεν πετάνε σε σημεία με “ισχυρό γεωμαγνητικό πεδίο”; Τί τα ενοχλεί; Πώς το ξέρει; Ποιές είναι οι πηγές του;
  • Πως ορίζει το “ισχυρό γεωμαγνητικό πεδίο”; Πως το μετράει; Το μέτρησε ποτέ να μας πει πόσο είναι το πεδίο στην Ακρόπολη; Ποιό είναι ένα φυσιολογικό πεδίο και ποιό ένα ισχυρό;

Αλλά όταν έχει αφιερώσει και τις πέντε παραγράφους του άρθρου του σε άσχετα θέματα και αφιερώνει μόνο μία στο κυρίως θέμα, δεν περιμένω να δώσει κάτι περισσότερο.

Ας δούμε εμείς λοιπόν τους ισχυρισμούς του και κατά πόσο στέκουν.

Ισχυρισμός 1: Τα πουλιά δεν πετάνε πάνω από την Ακρόπολη.

images

Σε μια μικρή έρευνα που έκανα ανακάλυψα δύο φωτογραφίες με πουλιά στην Ακρόπολη. Αλλά οι φωτογραφίες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως στοιχεία διότι μπορούν εύκολα να παραποιηθούν, οπότε απλώς τις δημοσιεύω αλλά τα επιχειρήματά μου δεν θα βασιστούν σε αυτές.

Αντιθέτως έψαξα να βρω κάποιον που να έχει δει πουλιά στην Ακρόπολη και ήμουν τυχερός. Αυτός ο κάποιος είναι ο κος Λάμπρος Τσούνης που τηρεί το blog Birdwatching and Birdgardening, ο οποίος δεν έχει λόγο να μας πει ψέματα μιας και το συγκεκριμένο άρθρο αναρτήθηκε πριν 2 χρόνια οπότε δεν έχει σχέση με το άρθρο που αναφέρω εγώ. Ένας άλλος λόγος που μπορούμε να δεχθούμε αυτό το άρθρο ως αξιόπιστο είναι διότι το blog ασχολείται με ένα θέμα, τη παρατήρηση πουλιών, και είναι αρκετά εκτενές. Αν μίλαγε μόνο για πουλιά στην Ακρόπολη τότε θα μπορούσε κάποιος να το κατηγορήσει πως στοχοποιεί το συγκεκριμένο μύθο. Αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.

Λέει λοιπόν ο κος Τσούνης στο άρθρο του:

Τα πιο σπάνια από τα ζώα που απαντώνται είναι: αρπακτικά, όπως τα τρία ζευγάρια βραχοκιρκίνεζου, ένα είδος γερακιού, που φωλιάζει πάνω στον ιερό βράχο, σταχτάρες, γαλαζοκότσιφες, που το κελάηδημά τους μοιάζει με τον ήχο του φλάουτου…”

“Εκτός από την κουκουβάγια, που από την αρχαιότητα ζει στην Ακρόπολη, είναι το σύμβολο της θεάς Αθηνάς και ταυτόσημη με τη σοφία και τον πλούτο, μόνιμοι κάτοικοι Ακροπόλεως είναι και ένα πλήθος άλλων ζώων.”

“…μικρονυχτερίδες που φωλιάζουν μέσα σε μικρές σπηλιές του ιερού βράχου, αγριοπερίστερα, η δεκαοχτούρα, ο μαυροτσιροβάκος, ο κότσυφας, ο γαλαζοκότσυφας, η καρδερίνα και ο σπουργίτης.”

Το χειμώνα “επισκέπτονται” την Ακρόπολη η ποντικοβαρβακίνα, το ξεφτέρι, ο πετρίτης και η τυτώ, η σταχτοσουσουράδα, η λευκοσουσουράδα, ο τρυποφράχτης, ο φυλλοσκόπος, ο καρβουνιάρης, ο κοκκινολαίμης, η τσίχλα, η γαλαζοπαπαδίτσα, το σιρλοτσίχλονο, το ψαρόνι και οι σπίνοι. Ενώ την άνοιξη καταφθάνουν τα αποδημητικά σταβλοχελίδονα και σπιτοχελίδονα που φωλιάζουν στην Πλάκα, περιοχή στην οποία απαντώνται οι περισσότερες χελιδονοφωλιές ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στην Ευρώπη. Ακόμα, την άνοιξη μπορεί να ακούσει κανείς και το μελωδικό κελάηδημα των αηδονιών και το νυχτερινό κάλεσμα του γκιώνη. Άλλοι εκλεκτοί επισκέπτες της Ακρόπολης είναι ο μυγοχάφτης, οι παπαδίτσες, η καρδερίνα, ο φλώρος, η καρακάξα, και ο μαυροτσιροβάκος. Όλα αυτά συνθέτουν την παραδεισένια πολιτεία των ζώων της Ακρόπολης, χαρίζοντας στον επισκέπτη μία μοναδική εμπειρία.

Τα περισσότερα από αυτά τα πουλιά ούτε καν τα ξέρω! Τεράστια ποικιλία!

Κάποιος βέβαια μπορεί να μου πει “Ναι, αλλά αυτά τα πουλιά ζούνε πέριξ της Ακρόπολης και δεν πετάνε από πάνω της ή πάνω από τον Παρθενώνα.” Αυτό το σχόλιο θα είχε νόημα αν το μαγνητικό πεδίο της Ακρόπολης μπορούσε να κοπεί με μαχαίρι ακριβώς στο χείλος του βράχου ή του Παρθενώνα και συνεπώς δεν συμπεριλάμβανε την υπόλοιπη Ακρόπολη, τις τρύπες στην έξω μεριά του βράχου αλλά και τα δέντρα γύρω του. Μιας και δεν είναι δυνατόν ένα μαγνητικό πεδίο να είναι οριοθετημένο με τέτοια ακρίβεια, το συγκεκριμένο επιχείρημα θα ήταν αίολο.

Αλλά ας αφήσουμε τα πουλιά στην άκρη και ας ασχοληθούμε με το “ισχυρό γεωμαγνητικό πεδίο”.

Ισχυρισμός 2: Ισχυρό μαγνητικό πεδίο.

Μιας και ο συγγραφέας δεν μας λέει τί εννοεί με το “ισχυρό γεωμαγνητικό πεδίο”, είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθήσουμε άλλο δρόμο για να ελέγξουμε τον ισχυρισμό του. Το ιδανικό θα ήταν να υπήρχε ένας τρόπος να μετρήσουμε το μαγνητικό πεδίο της Ακρόπολης και μερικών άλλων σημείων στη Γη και να τα συγκρίνουμε. Λογικά, και αν το άρθρο έχει δίκιο, τότε θα πρέπει το μαγνητικό πεδίο στην Ακρόπολη να είναι πιο δυνατό από άλλα σημεία στα οποία πετάνε ανενόχλητα πουλιά.

images-3

Ευτυχώς για εμάς υπάρχει τρόπος να μετρήσουμε το μαγνητικό πεδίο οποιουδήποτε μέρους της Γης θέλουμε! Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να ξέρουμε το γεωγραφικό μήκος, πλάτος και υψόμετρο του σημείου που θέλουμε να μετρήσουμε και να τα καταχωρήσουμε σε ένα εργαλείο που είναι διαθέσιμο σε όλους στο Internet. Το εργαλείο αυτό μας δίνει άμεσα την τιμή του μαγνητικού πεδίου για το συγκεκριμένο σημείο και την συγκεκριμένη ημερομηνία (γιατί τα μαγνητικά πεδία στη Γη δεν μένουν για πάντα στην ίδια ένταση).

Τα αποτελέσματα λοιπόν που πήραμε για το συνολικό μαγνητικό πεδίο στα σημεία ενδιαφέροντος είναι:

  • Ακρόπολη: 45.819,92nT
  • Γήπεδο Καραϊσκάκη: 45.808,73nT
  • Καμμένη – Σαντορίνη: 45.384,72nT
  • Hotel Platamonas Palace – Πλαταμώνας: 46.449,84nT
  • Λευκός Πύργος – Θεσσαλονίκη: 46.698,06nT
  • Πυραμίδα του Λούβρου – Παρίσι: 47.966,39nT
  • Central Park – Νέα Υόρκη: 53.516,18nT

(όπου nT=nanotesla)

Αν υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει στα παραπάνω νούμερα είναι πως η Ακρόπολη δεν έχει ούτε το πιο δυνατό μαγνητικό πεδίο, αλλά ούτε και το πιο αδύνατο. Επιπλέον, μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα (κάτι που δεν κάνω συχνά), πως σε όλα τα μέρη που αναφέρω, πλην της Ακρόπολης, έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια να πετάνε πουλιά. Συνεπώς καταρρίπτεται και το περί ισχυρού γεωμαγνητικού πεδίου.

Τί μας μένει λοιπόν από το άρθρο; Μερικές πληροφορίες για την Ακρόπολη, η ετοιμολογία της λέξης, και μερικές ιστορικές πληροφορίες. Κατά τ’ άλλα τίποτα άλλο.

Αυτό που με εντυπωσίασε και ασχολήθηκα με αυτό είναι πόσο εύκολα διάφοροι φίλοι στο facebook το δέχθηκαν σαν αλήθεια και το αναδημοσίευσαν, αλλά και πόσα site το ανέβασαν χωρίς να κάνουν τον κόπο να σκεφτούν λίγο. Είναι πολύ απογοητευτικό να βλέπεις παρόμοια νωθρία σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν υποτίθεται αναλάβει να μας ενημερώνουν για τα τεκταινόμενα.

Ελπίζουμε σε καλύτερα.

Ενημέρωση 23/6/2014: Πρόσφατα βρήκα άρθρο που γράφτηκε το 2011, πολύ πριν από το δικό μου, που αναφέρει πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ακρόπολης είναι οι κουτσουλιές των περιστεριών. Μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Πρέπει να πούμε περισσότερα;

English Translation

images-2Recently I read an article that has been published over and over again in various Greek sites. The article is this and it’s title is “Why don’t birds fly over the Acropolis”. If you only read the title it sound interesting, but reading the text you realize that something is wrong.

To begin with I can’t understand why this title is 6 paragraphs long and 90% of it is spent in issues that have nothing to do with the title. If birds can fly over the Acropolis or not is only discussed in the last paragraph! What I do understand of this article is that the writer wanted to get more clicks at his site so he used a title that will move our Greek feelings, but since he had nothing of importance to say, he stuffed it with irrelevant stuff.

But who am I to criticize someone’s literary choices. Not only am I not a novelist, but will never be one. So, I’ll let this pass and deal with only the last paragraph.

In this paragraph we learn that: “It’s known that over the Acropolis, the holy rock of the Parthenon, birds and planes cannot fly over it because of the strong geomagnetic fields that prevent them.”

I have mentioned in many articles that whenever anyone claims something, this claim has to be dealt with specific “tools” that you can find here. If this is not done then we accept any claim made by anyone and we accept any foolishness that’s out there.

The writer of this article should have given us the following information, if he really wanted his article to have substance:

  • In which way is it “known” that birds don’t fly over the Acropolis? Was there some research? Was there any data found?
  • Why don’t birds fly over a strong magnetic field? What’s bothering them? How does the writer know, what are his sources?
  • How is the “strong magnetic field” defined? How is it measured? Has anyone ever measured the magnetic field on the Acropolis?

images-1But when the writer has dedicated 5 out of 6 paragraphs to unrelated issues, then I really don’t expect much.

Lets have a look at the claims then.

Claim 1: Birds don’t fly over the Acropolis.

After a short search I found two pictures with birds over the acropolis. These however cannot be used as evidence since photographs can be tampered with so easily, but I’m posting them any way. My arguments however will not be based upon those pictures

On the contrary I searched for someone who may have seen birds on the Acropolis and this is what I found. His name is mr Labros Tsounis and he has a birdwatching blog called Birdwatching and Birdgardening. He has no reason to lie to us since the relevant post was written 2 years ago and has nothing to do with the article I’m talking about. Another reason for accepting this source as valid is that the blog is focused on birdwatching and is rather large. If he spoke only about the birds on the Acropolis then he could be accused of targeting this urban legend. This, however is not the case.

imagesIn his article Mr Tsounis says:

«The rearest animals that can be found are: predators like three couples of kestrels, a kind of falcon that has made it’s nest on the holy rock, swifts, blue rock thrushes whose singing sounds like a flute…«

«Apart from the owl, that lives on the Acropolis since the ancient times, many other animals live permanently on the Acropolis.»

«…small bats that nest in the small caves of the rock, wild doves, collards, and many others*.”

«During the winter many other birds visit the Acropolis like…*, while during Springtime we find *…”

*Unfortunately, my knowledge of bird names in English was quickly tested and found wanting. I will not translate any more names since finding the English ones is proving to be a Herculean task. Suffice to say that there are many different birds on the Acropolis rock.

Most of these birds I didn’t even know existed. Such variety!

Someone may say “Sure, but all these birds live around the Acropolis and never fly over it because of the magnetic field”. This argument may have merit if the magnetic field of the Acropolis can be cut “with a knife” right at the edge of the rock without including the holes on the sides of the rock where birds live. Since this is not possible this argument is wrong.

But lets put the birds aside and focus on the “powerful geomagnetic field”.

Claim 2: A powerful geomagnetic field

Since the writer doesn’t tell us what he means by “Strong geomagnetic field” we are obliged to follow a different path in an effort to validate this claim. The ideal would be to have a way to measure the

images-3

magnetic field on the Acropolis and some other places on the planet and compare. Logic dictates that, if the article is correct, then the magnetic field on the Acropolis would be stronger than any other place where we find birds.

Happily there is a way to measure the magnetic field of any place on earth we want! All we need to know is the latitude, longitude and the altitude of the place of interest and enter these values in an application readily available to all on the Internet. This applications provides an immediate measurement of the magnetic field at that specific time (because the magnetic fields of the earth’s crust don’t have the same strength all the time).

The results we got for the magnetic field at several interest points are:

  • The Acropolis: 45,819.92nT
  • Karaiskaki Field: 45,808.73nT
  • Kammeni Island – Santorini: 45,384.72nT
  • Hotel Platamonas Palace – Platamonas: 46,449.84nT
  • White Tower – Thessaloniki: 46,698.06nT
  • Louvre Pyramid – Paris: 47,966.39nT
  • Central Park – New York: 53,516.18nT

(nT=nanotesla)

If there is something that stands out in the numbers above is that the magnetic field on the Acropolis is not the weakest but not the strongest either. Additionally, I can say with complete certainty that in all the places that I mention, apart from the Acropolis, I have seen birds fly. This more or less disproves the “strong magnetic field” claim.

So what do we have left of the article? A little information about the Acropolis, the etymology of the word, and some historical info. Other than that, nothing.

What impressed me and I spent time on this article was how easily many friends on facebook accepted it as truth and even share it as well as how many sites posted it without actually thinking about it. It’s very disappointing to see this kind of boredom in fact checking in people that are supposed to inform us about what’s news.

We can only hope for better.

Reference:

Η χαμένη ήπειρος – The lost continent

(for english translation and references scroll down)

Ήταν μια πανέμορφη πόλη χτισμένη με εξαιρετική αρχιτεκτονική. Οι κάτοικοι της ήταν μορφωμένοι, ευγενικοί, καλλιτέχνες, έξυπνοι. Η κοινωνία, μια από τις πιο «φωτισμένες» που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα. Από τα λιμάνια της ξεκινούσαν καράβια για όλο το κόσμο, για την Αίγυπτο, την Ελλάδα, τη Κίνα, την Ινδία και όλα τα πολιτισμένα μέρη.

Μέχρι που η τραγωδία χτύπησε. Τεράστια κύματα χτύπησαν τη πόλη με δύναμη που δεν είχε ξαναζήσει ο πλανήτης και ούτε έχει ξαναζήσει από τότε. Ηφαίστεια εξερράγησαν, σεισμοί γκρέμισαν ότι είχε μείνει, πριν η θάλασσα καταπιεί και το τελευταίο κτήριο, τον τελευταίο άνθρωπο.

Από τότε η ιστορία αυτής της πόλης μεταφέρεται από στόμα σε στόμα και κανείς δεν την έχει ξεχάσει. Οι ελάχιστοι επιζώντες ταξίδεψαν σε όλο το κόσμο και έδωσαν τον πολιτισμό και τις γνώσεις τους στους λαούς που συνάντησαν.

Τον όνομα αυτής: Ατλαντίδα.

Σε αυτό το post θα δούμε με κριτικό βλέμμα την ιστορία της Ατλαντίδας και το κατά πόσο αυτή επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας.

Που ήταν η Ατλαντίδα.

Ο Πλάτωνας, που πρωτοαναφέρει την ιστορία της Ατλαντίδας, γράφει ότι βρίσκονταν πέρα από το σημείο που σήμερα αποκαλούμε το Στενό του Γιβραλτάρ. Αυτό λογικά τη τοποθετεί κάπου στον Ατλαντικό ωκεανό.

Στον παρακάτω χάρτη φαίνονται όλα τα σημεία που έχουν κατά καιρούς αναφερθεί ως πιθανές τοποθεσίες της Ατλαντίδας.

Τοποθεσίες:

  • Έξω από τα στενά του Γιβραλτάρ (Πλάτωνας και Hutchins 1952)
  • Κρήτη, Μεσόγειος (Γαλανόπουλος, Bacon 1969)
  • Σαντορίνη, Μεσόγειος (Pellegrino 1991)
  • Τοποθεσία στη Τουρκία (James 1998)
  • Στον Ατλαντικό, όταν ο Νότιος Πόλος ήταν πιο φιλόξενος λόγο κλιματικής αλλαγής (Flem-Ath και Flem-Ath 1995)
  • Νησί Σπαρτέλ, δίπλα στα στενά του Γιβραλτάρ μεταξύ Μαρόκου και Ισπανίας (Collina-Girard 2001)
  • Ηπειρωτική Ισπανία (Kuhne 2004)
  • Σκανδιναβία (Spanuth 1979)
  • Σε ένα νησί 100χλμ από τις ακτές της Κορνουάλης στη Μεγάλη Βτετανία (από ανώνυμους Ρώσους επιστήμονες και αναφέρθηκε από το BBC 1997)
  • Νότια Θάλασσα Κίνας (dos Santos 1997)
  • Βόρεια Αμερική (Lopez de Gomara 1955, όπως αναφέρθηκε από τον Huddleston 1967)
  • Νότια Αμερική, Βολιβία (Allen 1999)
  • Στα ανοιχτά των ακτών της Κούβας (Collins 2002)
  • Στα ανοιχτά των ακτών της Ιαπωνίας (Hancock 2003)
  • Στα ανοιχτά του νησιού Μπίμινι (Cayce 1968)

Τελικά που είναι η Ατλαντίδα; Ποιός ερευνητής έχει δίκιο; Είναι δυνατόν να κάνουν όλοι λάθος; Μόνο αν η Ατλαντίδα τελικά δεν είναι παρά ένας μύθος.

Ιστορία της Ατλαντίδας

Η Ατλαντίδα αναφέρεται στους διαλόγους του Πλάτωνα και πιο συγκεκριμένα στους Τίμαιο και Κριτία. Ο Πλάτωνας, γεννηθείς το 429 ή 428 πΧ, μαθητής του Σωκράτη το 410 πΧ, ίδρυσε τη δική του σχολή το 387 πΧ. Ακόμα και σήμερα παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς φιλόσοφους στην ιστορία.

Ο Πλάτωνας προτιμούσε να διδάσκει τους μαθητές του με τη «διαλεκτική» μέθοδο. Χρησιμοποιούσε δηλαδή το διάλογο προκειμένου οι μαθητές του να καταλλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα. Τα περισσότερα γραπτά του ήταν με τη μορφή διαλόγων. Αυτοί που ισχυρίζονται πως η ιστορία της Ατλαντίδας είναι αληθινή, δεν αντιλαμβάνονται πως ακόμα και το γενικότερο «πλαίσιο» των διαλόγων του Πλάτωνα ήταν φανταστικό. Δεν ήταν δικοί του διάλογοι, αλλά διάλογοι του Σωκράτη με τους μαθητές του. Οι διάλογοι του Πλάτωνα ήταν συνήθως φανταστικοί, και τα άτομα που συμμετείχαν μπορεί να είχαν ζήσει σε διαφορετικές περιόδους. Ο Κριτίας, έχει αναγνωριστεί ως ο προ-πάππους του Πλάτωνα από τη μεριά της μητέρας του (Lee 1965).

Είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιούσε τρίτα πρόσωπα ώστε να μη «χρεωθεί» ο ίδιος της ιδέες του και έχει το τέλος του Σωκράτη. Αν υπάρχει κάτι που μας διδάσκει η ιστορία του Σωκράτη είναι πως η κοινωνία της εποχής εκείνης δεν ήταν πολύ «ανοιχτή».

Στο διάλογο του Τίμαιου, ο Σωκράτης ζητάει από τους μαθητές του να του περιγράψουν την «τέλεια κοινωνία». Ο Σωκράτης ξεκινάει να περιγράφει ποιά είναι η τέλεια κοινωνία, αλλά σύντομα κουράζεται με τις θεωρίες και ζητάει από τους μαθητές του να του πουν μια ιστορία που να περιλαμβάνει τα στοιχεία αυτής της κοινωνίας:

«Μπορείτε ν’ ακούσετε λοιπόν, μετά από αυτά, τι ένιωσα για την πολιτεία που περιγράψαμε. Έμοιαζε το αίσθημα μου με κάτι τέτοιο, όποιο (νιώθει) ένας που, αφού αντικρίσει κάπου όμορφα ζώα ειτε ζωγραφισμένα είτε ζωντανά αλλά ακίνητα, αισθάνθηκε την επιθυμία να τα δει να κινούνται τα ίδια και να αγωνίζονται σε κάτι που θεωρείται πως ταιριάζει με τη σωματική διάπλαση τους. Αυτό ακριβώς έπαθα κι εγώ σχετικά με την πόλη που περιγράψαμε. Θα άκουγα δηλαδή με ευχαρίστηση κάποιον να αναφέρει τους άθλους που η πόλη επιτελεί, κάνοντας αυτή εναντίον άλλων πολιτειών τους αγώνες που είναι αναγκασμένη να κάνει οποιαδήποτε πολιτεία, φτάνοντας μέχρι και σε πόλεμο, και στη διάρκεια του πολέμου να αποδίδει τα πρέποντα στην εκπαίδευση και την ανατροφή των πολιτών, και κατά τη διεξαγωγή των μαχών και κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων με καθεμιά πόλη.» (http://www.scribd.com/doc/53936756/PLATON-TIMAIOS-KRITIAS)

Ο Κριτίας λοιπόν ξεκινά μια τέτοια ιστορία η οποία, όπως μας λέει ο ίδιος, είναι αληθινή.

Την ιστορία αυτή ο Κριτίας την άκουσε από τον παππού του (Κριτίας και αυτός), ο οποίος την άκουσε από τον Δροπίδη, ο οποίος την άκουσε από τον Σόλωνα, ο οποίος την άκουσε από Αιγύπτιους ιερείς, όταν ο ίδιος ήταν στην Αίγυπτο το 590 πΧ. Δηλαδή πρόκειται για μια ιστορία που μεταφέρεται από στόμα σε στόμα εδώ και 240 χρόνια. Αρκετά για να έχει αλλαχθεί, αν δεν ήταν φανταστική, αρκεί να θυμηθούμε το παιδικό παιχνίδι «Χαλασμένο Τηλέφωνο» για να αντιληφθούμε πόσο εύκολο είναι να αλλάξει μια ιστορία όταν αυτή μεταφέρεται από στόμα σε στόμα για 240 χρόνια.

Ο Κριτίας αναφέρεται σε μια χώρα και την τοποθετηθεί γεωγραφικά μετά τις Ηράκλειες Στήλες (στενά του Γιβραλτάρ). Η χώρα αυτή κήρυξε πόλεμο στην Αθήνα τον οποίο και έχασε. Μετά τον πόλεμο καταστράφηκε ολοσχερώς και μαζί καταστράφηκε και η  Αθήνα.

Με την ολοκλήρωση της ιστορίας ο Κριτίας λέει στον Σωκράτη:

«Κι όταν εσύ μίλησες χθες για την πολιτεία και τους κατοίκους της, θυμόμουν αυτά που είπα τώρα κι ένιωσα μεγάλο θαυμασμό, γιατί κατάλαβα ότι από κάποια θεία σύμπτωση τα λόγια σου δεν διέφεραν από τα περισσότερα που διηγήθηκε ο Σόλωνας.» (http://www.scribd.com/doc/53936756/PLATON-TIMAIOS-KRITIAS)

«Θεία σύμπτωση», μάλλον όχι. Απλώς αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο ο Πλάτωνας έβαλε την Ατλαντίδα και την Αθήνα στην ίδια ιστορία.

Η Ατλαντίδα στην Ιστορία

Ο Πλάτωνας μας λέει πως η Ατλαντίδα καταστράφηκε 9.000 χρόνια πριν την εποχή του Σόλωνα (590 πΧ) ο οποίος έμαθε για αυτή στην Αίγυπτο. Αλλά στην Αίγυπτο δεν βρίσκουμε καμιά ιστορική ή άλλου είδους αναφορά στην Ατλαντίδα (Fedder 1990).

Ο πιο γνωστός Έλληνας ιστορικός, ο Ηρόδοτος, που έζησε 100 χρόνια πριν τον Πλάτωνα, δεν ανέφερε ποτέ την Ατλαντίδα.

Ο Θουκιδίδης, τον 5ο αι. πΧ, δεν αναφέρει την Ατλαντίδα σε κανένα από τα βιβλία του.

Από ότι φαίνεται, πριν από τον Πλάτωνα, δεν υπήρχε ιστορία για την Ατλαντίδα. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψουμε πως γνωστοί και μεγάλοι ιστορικοί, των οποίων η αξία είναι αναγνωρισμένη, δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να γράψουν την ιστορία της Ατλαντίδας, η οποία έκανε και έχασε μεγάλο πόλεμο με την Αθήνα παρά τη μεγαλύτερή της δύναμη. Ούτε καν ο Ισοκράτης, στο έργο του «Παναθηναϊκόν», που γράφηκε το 339 πΧ, δεν αναφέρεται σε αυτή την ιστορία.

Και κάτι ακόμα. Πριν από 11.000 χρόνια η Αθήνα δεν υπήρχε όπως τη περιγράφει ο Πλάτωνας.

Μετά τον Πλάτωνα

Η πρώτη αναφορά της Ατλαντίδας μετά τον Πλάτωνα γίνεται το 1552 όταν ο Ισπανός Lopez de Gomara, ένας από τους πρώτους εξερευνητές του Νέου Κόσμου, ισχυρίστηκε πως οι ινδιάνοι της Αμερικής ήταν ότι απέμεινε από τους Ατλάντιους (Huddleston 1967).

Από τότε, τη μεγαλύτερη ζημιά την έκανε ο Ιγνάτιος Ντόννελυ, βουλευτής των ΗΠΑ, γεννηθής το 1831. Ο Ντόνελλυ, ένας πολύ έξυπνος και μορφωμένος άνθρωπος, έγραψε το βιβλίο «Atlantis: The Antediluvian World». Με αυτό το βιβλίο, η Ατλαντίδα άρχισε να συζητείται ξανά. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το βιβλίο αυτό γιατί είναι ένα post μόνο του. Θα αρκεστώ να πω πως όλα όσα ισχυρίστηκε ο συγγραφέας σε αυτό το βιβλίο, φαίνεται να είναι λανθασμένα (Fedder, 1990). Παρ’ όλ’ αυτά, ξεκίνησε ένα κίνημα ενδιαφέροντος για την Ατλαντίδα που μέχρι και σήμερα δεν έχει καταλαγιάσει.

Η Ατλαντίδα και η Γεωλογία

Αν η Ατλαντίδα βυθίστηκε στον Ατλαντικό ωκεανό, θα πρέπει κάποτε να τη βρούμε. Δεν μιλάμε απλώς για μια πόλη, αλλά για ολόκληρη ήπειρο. Αντιθέτως, δεν υπάρχουν ενδείξεις πως στο βυθό του Ατλαντικού Ωκεανού υπάρχει κάτι τέτοιο. Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει δεν έχουν δείξει κάτι άλλο από αυτό που περιμένουμε βασισμένοι στη θεωρία των τεκτονικών πλακών.

Η θεωρία των τεκτονικών πλακών εξηγεί τη κίνηση του φλοιού της γης και τα φαινόμενα που προκύπτουν από αυτή. Ο διαχωρισμός της Ευρωπαϊκής πλάκας με την Αμερικάνικη, που συμβαίνει και σήμερα στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού, ξεκίνησε πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι μια γιγαντιαία υποβρύχια οροσειρά ακριβώς στο σημείο που γίνεται ο αποχωρισμός των πλακών. Η επιστήμη της γεωλογίας λοιπόν δεν επιτρέπει μια καταστροφή όπως αυτή που περιγράφει ο Πλάτωνας και οι έρευνες την επιβεβαιώνουν (Fedder 1990).

Συμπερασμα

  • Ο Πλάτωνας ήθελε να διδάξει στους μαθητές τους πως θα πρέπει να είναι η τέλεια κοινωνία και προκειμένου να το κάνει αυτό με επιτυχία και να παραμείνει ασφαλής, έφτιαξε μια ιστορία για ένα φανταστικό λαό και τον πόλεμο του με την Αθήνα.
  • Δεν υπάρχει καμία ιστορική αναφορά στην Ατλαντίδα παρά τη σημασία που θα έπρέπε να έχει για έναν Έλληνα ιστορικό. Ο μόνος που την αναφέρει είναι ο Πλάτωνας, που δεν ήταν ιστορικός αλλά φιλόσοφος.
  • Η γεωλογία απαγορεύει την καταστροφή της Ατλαντίδας όπως αυτή περιγράφεται και οι έρευνες στο βυθό του Ατλαντικού δεν έχουν δώσει θετικά αποτελέσματα.

Το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο μπορούμε να καταλήξουμε είναι πως η Ατλαντίδα είναι ένας μύθος και τίποτα παραπάνω.

(η βιβλιογραφία είναι διαθέσιμη στο τέλος της σελίδας)

English Version

It was a beautiful city built with great architecture. It’s people were educated, polite, artistic, intelligent. The society, one of the most «enlightened» that mankind has ever known. From it’s ports, ships sailed for the entire civilized world, Egypt, Greece, China, India and other places.

But one day tragedy struck. Huge waves hit the city with a force that had never before been experienced on earth and has never been experienced since. Volcanoes erupted, earthquakes tore what was left, before the sea swallowed the last building, the last man.

Ever since, this wonderful city lives in history and people have not forgotten it. The few survivors traveled around the world and gave their culture and knowledge to the people they encountered.

It’s name: Atlantis.

In this post we will take a look the history of Atlantis and see if it’s confirmed by the data we have at our disposal.

Where was Atlantis.

Plato was the first to mention the story of Atlantis. He writes that it could be found beyond the point that we now call the Straits of Gibraltar. This logically places it somewhere in the Atlantic Ocean.

The following map shows all the places where Atlantis is supposed to be located according to the researchers.

Locations:

  • Outside the Straits of Gibraltar (Plato and Hutchins 1952)
  • Crete, Mediterranean Sea (Galanopoulos, Bacon 1969)
  • Santorini, Mediterranean Sea (Pellegrino 1991)
  • A location in Turkey (James 1998)
  • In the Atlantic, when the South Pole was more hospitable due to a different climate (Flem-Ath and Flem-Ath 1995)
  • Spartel Island, near the Straits of Gibraltar between Spain and Morocco (Collina-Girard 2001)
  • Mainland Spain (Kuhne 2004)
  • Scandinavia (Spanuth 1979)
  • On an island 100km off the coast of Cornwall in Great Britain (Anonymous Russian scientists, reported by the BBC 1997)
  • South China Sea (dos Santos 1997)
  • North America (Lopez de Gomara 1955, as reported by Huddleston 1967)
  • South America, Bolivia (Allen 1999)
  • Off the coast of Cuba (Collins 2002)
  • Off the coast of Japan (Hancock 2003)
  • Off the island of Bimini (Cayce 1968)

Ultimately where is Atlantis? Which researcher is right? Is it possible that none is right because Atlantis never existed? Let’s have a look at the historical evidence.

History of Atlantis

Atlantis is mentioned in Plato’s dialogues and more specifically in Timaeus and Critias. Plato was born in 429 or 428 BC, a pupil of Socrates in 410 BC, he founded his own school in 387 BC. Even today he remains one of the most influential philosophers in history.

Plato liked to teach his students the «dialectical» method. He was using the dialogue as a tool for his students in order to help them reach a conclusion. Most of his writings were in the form of dialogues. Those who claim that the story of Atlantis is true do not realize that even the general «framework» of Plato’s dialogues was fantastic. He wasn’t the one conversing. It was dialogues between Socrates and his disciples. The dialogues of Plato were usually fantastic, and the people involved may have lived in different periods. Kritias has been recognized as the great-grandfather of Plato on his mother’s side (Lee 1965).

It is important to remember that in Plato’s time, society was not perfect and there was no freedom of speech, as we understand by the death of Socrates. Plato, knowing this, would not want to suffer the same end. So it is reasonable to assume that the technique used in dialogues, to use people that did not exist or had lived in past times, was a defense mechanism against potential threats.

In his dialogue Timaeus, Socrates asks his students to describe the «perfect society.» Socrates begins to describe what the perfect society is, but tired with theories, asks his students to tell a story that includes the elements of this perfect society:

«I might compare myself to a person who, on beholding beautiful animals either created by the painter’s art or, better still, alive but at rest, is seized with the desire of seeing them in motion or engaged in some struggle or conflict to which their forms appear suited. I should like to hear some one tell of our own city (his hypothetical perfect society) carrying a struggle against her neighbors, and how she went to war in a becoming manner, and when at war showed by the greatness of her actions and the magnanimity of her words, in dealing with other cities worthy of her training and education.» (Hutchins 1952:443 all quotations from Plato’s dialogues are from this translation. For the Greek text, follow the link below). (http://www.scribd.com/doc/53936756/PLATON-TIMAIOS-KRITIAS)

Kritias then begins the story which he tells us is real.

Kritias tells us that he heard the story from his grandfather (Kritias as well), who heard it from Dropidi, who heard it from Solon, who heard it from Egyptian priests when he was in Egypt in 590 BC. So, we have a story conveyed by word of mouth for 240 years. Enough to have it changed even if it was not fantastic to begin with.

The story is about a city that was beyond the Pillars of Hercules (Straits of Gibraltar). This city declared war to Athens and lost. After the war the city was totally destroyed and so was Athens.

Upon completion of the story, Kritias says to Socrates:

«When you were speaking yesterday about our city and citizens, the tale which I have just been repeating to you came to mind, and I remarked with astonishment how, by some divine coincidence, you agreed in almost every particular with the narrative of Solon» (Hutchins 1952:443) (http://www.scribd.com/doc/53936756/PLATON-TIMAIOS-KRITIAS)

«Divine coincidence», I think not. This was just the way in which Plato placed Atlantis and Athens into the same story.

Atlantis in History Records

Plato tells us that Atlantis was destroyed 9,000 years before the time of Solon (590 BC). Remember that Solon leaned about Atlantis in Egypt. However, there is no mention of Atlantis in Egypt (Fedder 1990).

The most famous Greek historian Herodotus, who lived 100 years before Plato never mentioned Atlantis.

Thucydides, another famous historian, in the fifth century BC, does not mention Atlantis in any of his books.

Apparently, before Plato, there was no story about Atlantis. It is extremely hard to believe how great and famous historians, who are known world wide for their work, were never interested to write the story of Atlantis, which waged war against Athens and lost despite it’s greatest strength. Not even Isocrates, in his «Panathinaikos», written in 339 BC, does he mention this story.

And one more thing. 11,000 years ago, Athens did not look like the Athens described by Plato.

After Plato

The first time we read about Atlantis after Plato was in 1552 when the Spaniard Lopez de Gomara, one of the first explorers of the New World, claimed that American Indians were remnants of the Atlanteans (Huddleston 1967).

Since then, the greatest effect was made by Ignatius Donnely, a member of the USA congress, born in 1831. Donelly, a very intelligent and educated man, wrote the book «Atlantis: The Antediluvian World». With this book, Atlantis began to be discussed again. I will not go into detail about why this book, that would be a post in itself. It will suffice to say that everything claimed by the author in this book, has been disproven by archaeology (Fedder, 1990). Despite this, interest was stirred about Atlantis and, until today, it has not subsided.

Atlantis and Geology

There are no indications that at the bottom of the Atlantic Ocean we may find a sunken continent. The theory of plate tectonics explains the movement of the earth’s crust and the phenomena that arise from it. The separation of the European plate from the American plate started about 65 million years ago, and continues to this day. The result is a gigantic underwater mountain range. Geology, as we know it, does not allow a disaster like the one described by Plato (Fedder 1990).

Conclusion

  • Plato wanted to teach his students what the perfect society would be like, and in order to do this successfully and be safe from persecution, he created a fictional story about a city and it’s war with Athens.
  • There is no historical evidence for Atlantis, other than Plato, who was not a historian but a philosopher.
  • Geology prohibits the story of Atlantis, as described.

The only logical conclusion we can reach is that Atlantis is a myth and nothing more.

Βιβλιογραφία – Reference:

Hutchins R.M. 1952. «The Dialogues of Plato» trans. B. Jowett, Chicago: William Benton/Encyclopedia Britannica

Galanopoulos, A.G., and E. Bacon 1969. «Atlantis: The Truth Behind The Legend». Indianapolis: Bobbs-Merrit

Pellegrino C. 1991. «Unearthing Atlantis: An Archaeological Odyssey». New York: Random House

James, P. 1998. «The Sunken Kingdom: The Atlantis Mystery Solved». London: Ramboro Books.

Flem-Ath, R., and R. Flem-Ath. 1995. «When The Sky Fell: In search Of Atlantis».

Collina-Girard J. 2001. «L’Atlantide deviant le detroit de Gibralter? Myth et geologie». Comptes Rendus de l’Academie des Sciences (2a) 333:233-240

Kuhne, R.W. 2004 «A location for «Atlantis»?» Antiquity

Spanuth, J. 1979 «Atlantis of the North». London: Sidgwick and Jackson

dos Santos, A.N. 1997. «Atlantis: The Lost Continent Finally Found». http://www.atlan.org

Huddleston, L. 1967 «Origins of the American Indians: European Concepts. 1492-1729». Austin: University of Texas Press

Allen, J.M. 1999. «Atlantis: The Andes Solution». New York: St. Martin’s Press

Collins, A. 2002. «Gateway to Atlantis». New York: Carrol and Graff.

Hanckock, G. 2003. «Underworld: The Mysterious Origins of Civilization». New York: Three Rivers Press

Cayce, E. 1968. «Edgar Cayce on Atlantis». New York: Hawthorn Books

Feder, K.L. 1990. «Frauds, Myths, and Mysteries: Science and Pseudoscience in Archaeology» . New York: McGraw-Hill

Lee, D. 1965. Appendix on Atlantis in «Plato», pp 146-167. New York: Penguin

Τα μαγικα κρυσταλλινα κρανια.

Πολύ πρόσφατα είδα μια ιστορία για τα περιβόητα κρυστάλλινα κρανία. Την ιστορία μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

Σε γενικές γραμμές το κείμενο, καθώς και άλλα που θα βρείτε με ελάχιστο ψάξιμο που αφορούν το κρανίο Mitchell-Hedges όπως λέγεται, λένε τα παρακάτω:

Το Κρανιο Μίτσελ-Χέτζες ειναι ενα τέλειο σχεδόν κρανίο σε φυσικό μέγεθος.Είναι απο καθαρό κρύσταλλο χαλαζία, ενώ η κάτω σιαγόνα μετακινείται. Ζυγίζει 5 κιλά, έχει ύψος 13,18 εκ. -πλάτος 12,38 εκ.-μήκος 20 εκ. Ανακαλύφθηκε το 1920 απο τον εξερευνητή και αρχαιολόγο Φ.Α. Μίτσελ -Χέτζες στην Βρετανική Ονδούρα και πιο συγκεκριμένα από τη κόρη του Άννα. Ο Νικ Νοσερίνο αναφέρει οτι είναι ίσως το πιο ισχυρό απο όλα τα κρανία που έχουν μέχρι στιγμής ανακαλυφθεί, με καθαρότητα και τελειότητα κατασκευής οι οποίες δεν μπορούν να αναπαραχθούν. Ο ίδιος σημειώνει οτι μετά απο διαλογισμό με το κρανίο αυτό «φαίνονταν να εμφανίζονται εικόνες αρκετών και εξαιρετικά ανεπτυγμένων πολιτισμών, ενός που ζει στα βάθη της θάλασσας, ενός στο εσωτερικό της Γης και ενός άλλου που έρχεται εκτός Γης. Η γεωγραφική άποψη του κόσμου έχει αλλάξει πολλές φορές…ενώ κάθε φορά που συνέβαινε μια τέτοια αλλαγή, ειχαμε παρεμβάσεις διαστημοπλοίων που μετακινούσαν ανθρώπους, τους οποίους ξανάφερναν όταν η Γη σταθεροποιόταν. Πολλοί έβγαιναν απο κάτι που έμοιαζε με υποβρύχιες πολιτείες».

Οι πληροφορίες που εγώ ανακάλυψα όμως δεν ταιριάζουν με αυτά που λέει το παραπάνω κείμενο. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι στην ιστορία του κρανίου:

Ίσως ένα από τα πιο διάσημα αντικείμενα – με το όνομα “το πιο περίεργο κόσμημα στον κόσμο” (Welfare and Fairley 1980, 51) και “ο παππούς όλων των κρυστάλλινων μπαλών” (Garvin 1973, 6) – είναι ευρέως γνωστό ως το  κρυστάλλινο κρανίο Mitchell-Hedges. Αναφέρεται και ως “Το καταραμένο κρανίο” από αυτούς που πιστεύουν πως μπορεί να σκοτώσει όλους αυτούς που το κοροϊδεύουν (Nickell 1988, 30).

Φτιαγμένο από ένα κομμάτι φυσικού κρυστάλλου (quartz), αν και η κάτω σιαγόνα είναι αποσπώμενη και ζυγίζει 5 κιλά και 300 γραμμάρια.

Λέγεται πως βρέθηκε για πρώτη φορά από τον Mitchell στο Μπελίζ το 1927 (ή το 1926, ή το 1924) κατά τη διάρκεια των εκσκαφών στη κατεστραμμένη πόλη των Μάγια, Λουμπάντουν.

Η πρώτη φορά που αναφέρεται από τον Mitchell το κρανίο είναι 30 χρόνια αργότερα, όπου γίνεται μια σύντομη αναφορά σε αυτό στη πρώτη έκδοση της αυτοβιογραφίας του, Danger My Ally το 1954, αλλά δεν αναφέρει από ποιόν βρέθηκε και που. Απλώς είχε μια φωτογραφία όπου το κρανίο αναφέρεται σαν “The Sinister Skull of Doom” και αναφέρει πως είναι 3,600 ετών και πως, όπως λέει ο μύθος, το χρησιμοποιούσε ο αρχιερέας των Μάγια στις μυστικιστικές τελετές τους.
Σχετικά με τη προέλευση του κρανίου, ο Mitchell λέει “Έχω λόγους να μην αποκαλύψω τον τρόπο με τον οποίο το κρανίο ήρθε στη κυριότητά μου.” Σαν να μην ήταν αυτό αρκετά μυστηριώδες, στις επόμενες εκδόσεις του Danger My Ally, το κρανίο δεν αναφέρεται καθόλου.

Από όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, ο Mitchell, ένας κατ’ εξακολούθηση ψεύτης (Nickell 1988, 38; McConnell 1998), δεν έκανε καμιά αναφορά στο κρανίο όταν γύρισε από το Λουμπάντουν, αλλά ούτε και τα επόμενα χρόνια. Στη δεκαετία του ’30 έγραψε διάφορα άρθρα καθώς και ένα βιβλίο σχετικά με τις ανασκαφές στο Λουμπάντουν, αλλά δεν ανέφερε καθόλου το κρανίο, ενώ αναφέρθηκε σε μερικά αγαλματίδια που βρέθηκαν στις ανασκαφές.

Η παλαιότερη έγγραφη αναφορά στο κρανίο γίνεται το 1936 στο τεύχος του περιοδικού Man (ένα Αγγλικό ανθρωπολογικό περιοδικό), όπου δεν αναφέρεται καθόλου ο Mitchell. Αντιθέτως το κρανίο περιγράφεται ως “στην κατοχή του κου Sydney Burney, έμπορου τέχνης στο Λονδίνο” (Morant 1936, 105).

Επιπλέον, υπάρχουν έγγραφες αποδείξεις πως ο Mitchell αγόρασε το κρανίο το 1944 από τον Burney, ο οποίος ισχυρίζεται πως το είχε στην κατοχή του τα προηγούμενα 10 χρόνια (Morrill 1972, 28; Welfare and Fairley 1980, 53). Η κόρη του Mitchell, Άννα, προσπάθησε να εξηγήσει αυτό το γεγονός σε γράμμα της, λέγοντας πως ο πατέρας της είχε δανείσει το κρανίο στον Burney ως “εγγύηση για δάνειο προκειμένου να χρηματοδοτήσει μια αποστολή (Mitchell-Hedges 1983). Όταν της ζητήθηκε έγγραφο το οποίο να αποδεικνύει πως το κρανίο ανήκε στον πατέρα της, είπε πως δεν είχε κανένα. Ακόμα και έτσι, κανένας από αυτούς που ήταν στην ανασκαφή στο Λουμπάντουν δεν αναφέρουν πως η Άννα βρισκόταν εκεί, ούτε πως το κρανίο ανακαλύφθηκε σε αυτό το σημείο (Nickell 1988, 35–36).

Ακολούθως, ένα γράμμα εμφανίστηκε το οποίο αμφισβητεί την ιστορία της Άννας, πως ανακάλυψε το κρανίο στο Λουμπάντουν, ακόμη περισσότερο. Το γράμμα γράφτηκε από τον Sydney Burney προς τον George Baillant του Αμερικάνικου Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, όπου είναι ξεκάθαρο πως ο Burney είχε το κρανίο εκείνη τη περίοδο (Μάρτιος 1933) και πως πράγματι το είχε αγοράσει από έναν ανώνυμο συλλέκτη (Burney 1933).

Είναι προφανές πως το κρανίο του Mitchell δεν προήλθε από το Λουμπάντουν αλλά το αγόρασε αργότερα από τον Burney. Έτσι εξηγείται γιατί όλες οι αναφορές στο κρανίο σβήστηκαν από τις επόμενες εκδόσεις της αυτοβιογραφίας του Danger My Ally. Χωρίς αμφιβολία, το 1954 (τρία χρόνια από το θάνατο του Burney) υπήρχαν ακόμα άτομα που θυμούνταν πως το κρανίο ανήκε σε αυτόν και πως το πούλησε στον Mitchell. Ένα τέτοιο άτομο δεν θα ήταν πιθανό να εκθέσει τον απατεώνα;

Είναι πιθανό, αλλά δεν έχει αποδειχθεί, πως ο Burney αγόρασε το κρανίο από τον Γάλλο συλλέκτη Eugene Boban. Ο συγχρονισμός ήταν καλός. Οι δύο άνδρες γνωρίζονταν και ο Boban ήταν γνωστό πως είχε πουλήσει ακόμα δύο κρανία την ίδια περίπου περίοδο που ο Burney είχε αποκτήσει το δικό του.

Φαίνεται πως τα κρανία είχαν κατασκευαστεί στη Γερμανία και συγκεκριμένα στη “πρωτεύουσα των πολύτιμων λίθων το Idar-Oberstein, ένα μικρό χωριό όπου εξειδικεύονταν στη χάραξη ημιπολύτιμων λίθων. Το 1870 οι τεχνίτες του Idar-Oberstein είχαν αγοράσει από τη Βραζιλία quarz σε μεγάλες ποσότητες. Κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει βρει έγγραφες αποδείξεις, αλλά την εποχή που οι τεχνίτες πουλούσαν τις δημιουργίες τους από Βραζιλιάνικο quarz, ο Eugene Boban έφυγε από εκεί με τουλάχιστον 3 κρανία, πιθανώς 13. Όπως αναφέρεται σε έγγραφα που έχουν βρεθεί, ο Boban πούλησε ένα κρανίο στην Tiffany’s της Νέας Υόρκης, η οποία με τη σειρά της (η εταιρία) το πούλησε στο Βρετανικό Μουσείο το 1897.

Σε ξεχωριστές έρευνες που έγιναν τη δεκαετία του ’90, το Βρετανικό Μουσείο καθώς και το Smithsonian που είχε κρανία του Boban, εξετάσανε αρκετά κρανία, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που προέρχονταν από τη συλλογή του Boban. Η ανάλυση των σημαδιών κοπής και γυαλίσματος, με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, απέδειξε πως είχαν κατασκευαστεί στα μέσα του 19ου αιώνα με εργαλεία που ήταν πανομοιότυπα με αυτά που χρησιμοποιούσαν στο Idar-Oberstein.

Το κρανίο του Παρισιού, επίσης από τον Boban, ελέγχθηκε ακόμη καλύτερα το 2008 και επιβεβαιώθηκε πως χρησιμοποιήθηκαν μοντέρνα εργαλεία και πως η κατασκευή τους έγινε μεταξύ 1867 και 1886.

Ούτε ο Mitchell, αλλά ούτε και ο σημερινός ιδιοκτήτης του κρανίου, η οικογένεια Bill Homann, επέτρεψαν ποτέ να γίνουν τεστ στο κρανίο με μοντέρνα εργαλεία.

Δεν μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως το συγκεκριμένο κρανίο κατασκευάστηκε στο Idar-Oberstein, αλλά χρονικά ταιριάζει πολύ. Όσο για τις δυνατότητές του, καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε ποτέ πως το κρανίο μπορεί να κάνει οτιδήποτε.

Greek Skeptic

Πηγές:

  • Carroll, Robert Todd. The Skeptic’s Dictionary. Hoboken, N.J.: John Wiley & Sons, Inc., 2003. 92, 93.
  • Craddock, Paul. Scientific Investigation of Copies, Fakes and Forgeries. Burlington, MA: Butterworth-Heinemann, 2009. 414, 415.
  • Garvin, Richard. The Crystal Skull: The Story of the Mystery, Myth and Magic of the Mitchell-Hedges Crystal Skull Discovered in a Lost Mayan City During a Search for Atlantis. New York: Doubleday, 1973. 75-76.
  • Morrill, S. Ambrose Bierce, F.A. Mitchell-Hedges and the Crystal Skull. San Francisco: Cadleon Press, 1972.
  • Nickell, Joe. “Riddle of the Crystal Skulls.” Skeptical Inquirer. 1 Jul. 2006, Volume 30.4.
  • Walsh, J.M. “Legend of the Crystal Skulls.” Archaeology. 1 May 2008, Volume 61, Number 3: 36-41.
  • Welfare, S., Fairley, J. Arthur C. Clarke’s Mysterious World. New York: A&W Publishers, 1980.
  • Burney, Sydney. 1933. Letter to George Vaillant, March 21; copy from Gordon F. Ekholm, American Museum of Natural History.
  • Connor, Steve. 2005. The mystery of the British Museum’s crystal skull is solved. It’s a fake. Independent News (UK), January 7.
  • Dorland, Frank. 1973. Quoted in Garvin 1973, 84.
  • —. 1983. Letter to Joe Nickell, May 20.
  • Ekholm, Gordon F. 1983. Letters to Joe Nickell, January 5; February 1.
  • Garvin, Richard M. 1973. The Crystal Skull. Garden City, N.Y.: Doubleday.
  • Hammond, Norman. 1983. Letter to Joe Nickell, May 27.
  • Hunter, Colin. 2005. Caretaker to a mystery. Kitchener, Ontario, Record, August 20.
  • Kunz, George Frederick. [1913] 1971. The Curious Lore of Precious Stones; reprinted New York: Dover.
  • Max, the crystal skull. 2001. Ad for an “Evening Circle with JoAnn Parks,” The Learning Light (The Learning Light Foundation newsletter, Anaheim, California) 7:11 (December), 3.
  • Max: The Texas crystal skull. 2005. Online at www.v-j-enterprises.com/maxcs.html; accessed December 22.
  • McConnell, Rob. [1996]. The Mitchell-Hedges crystal skull. Online at www.crystallinks.com/ crystalskulls.html, accessed January 3, 2005.
  • Mitchell-Hedges, Anna. 1983. Letters to Joe Nickell, March 1 and April 25.
  • Mitchell-Hedges, F.A. 1954. Danger My Ally. London: Elek Books, 240–243; caption to illus. facing p. 241.
  • Morant, G.M. 1936. A morphological comparison of two crystal skulls. Man 36 (July), 105–107.
  • Morrill, Sibley S. 1972. Ambrose Bierce, F.A. Mitchell-Hedges and the Crystal Skull. San Francisco: Caledon Press.
  • Nickell, Joe. 1988. Gem of death, chapter 3 of Secrets of the Supernatural. Buffalo, N.Y.: Prometheus Books, 29–46.
  • Pennink, Emily. 2005. ‘Aztec’ crystal skull ‘likely to be fake.’ Online athttp://icwales.icnetwork.co.uk/printable_version.cfm?objectid=15050983&siteid=50082; accessed January 7.
  • Smoker, Debbie. 1995. Max, the crystal skull. New Avenues, June/July; reprinted at Max 2005.
  • Welfare, Simon, and John Fairley. 1980. Arthur C. Clarke’s Mysterious World. New York: A&W Publishers.