Category Archives: Οπλοκατοχή

Φιλελευθερισμός και οπλοκατοχή

Να αρχίσω λέγοντας πως είμαι φιλελεύθερος, δηλαδή φίλος της ελευθερίας. Η γνώμη μου είναι πως αυτή πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα.

Αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που ακούω διάφορα από άλλους φιλελεύθερους που με κάνουν να αναρωτιέμαι και να βγάζω τον σκεπτικιστή από μέσα μου.

Αφορμή αποτέλεσε η πρόσφατη δολοφονία των 58 από τον Αμερικάνο στο Λας Βέγκας. Όποιος δεν γνωρίζει μπορεί να δει το link. Ο συγκεκριμένος δολοφόνος είχε ένα οπλοστάσιο στη διάθεσή του και κατάφερε με μικρή δυσκολία να σκοτώσει πριν τον βρουν και βάλει τέλος στη ζωή του.

GRAPHIC-Las-Vegas-shooting-3

Κάθε φορά μετά από μια μαζική δολοφονία (mass shooting θεωρείται όταν έχουν πεθάνει πάνω από τέσσερα άτομα) υπάρχουν πολλοί που λένε πως η ευκολία που βρίσκει κάποιος στις ΗΠΑ όπλο είναι το πρόβλημα και πως θα πρέπει να αλλάξουν οι νόμοι.

Οι φιλελεύθεροι, κάποιοι από αυτούς, θεωρούν πως αυτό είναι στέρηση ελευθερίας και είναι αντίθετοι σε μια τέτοια ιδέα.

Τα επιχειρήματά που ακούω συνεχώς είναι ενδιαφέροντα αλλά νομίζω πως δεν στέκουν. Το πρόβλημα ξεκινά όταν στη προσπάθεια να υπερασπίσεις την ιδεολογία σου αρχίσεις να φέρεσαι σαν θρησκευόμενος που απολογείται για τη θρησκεία. Να δώσω όμως μερικά παραδείγματα.

«Αν είναι να απαγορεύσουμε τα όπλα διότι είναι επικίνδυνα τότε σύντομα θα πρέπει να απαγορεύσουμε και άλλα μέσα θανάτου όπως τα αυτοκίνητα.»

Ακούγεται λογικό αλλά δεν είναι και αυτό διότι τα όπλα έχουν φτιαχτεί να σκοτώνουν ενώ τα αυτοκίνητα όχι. Επίσης, για να οδηγήσεις αυτοκίνητο πρέπει να έχεις δίπλωμα και, μη κοιτάτε την Ελλάδα, αλλά σε πολλές άλλες χώρες η απόκτηση του διπλώματος είναι δύσκολη διαδικασία και υπάρχει ολόκληρη οδηγική κουλτούρα ασφάλειας που καλλιεργείται από μικρά παιδιά. Με άλλα λόγια, ήδη έχουμε ελέγχους για τα αυτοκίνητα που δεν έχουν φτιαχτεί να σκοτώνουν. Μήπως οι έλεγχοι για τα όπλα, των οποίων η μοναδική χρήση είναι να σκοτώσου, να πρέπει να είναι πιο αυστηροί;

«Αν αρχίσουμε να απαγορεύουμε τα όπλα, σύντομα θα αρχίσουν να μας αφαιρούνται και άλλες ελευθερίες μας.»

Αυτό δεν είναι καθόλου απαραίτητο. Γιατί θεωρούμε πως η αυστηροποίηση των ελέγχων για όπλα θα οδηγήσει εξορισμού σε στέρηση άλλων ελευθεριών; Κανείς δεν μου λέει πως προκύπτει το συμπέρασμα.

«Τα όπλα ήταν απαγορευμένα σε χώρες όπως η Ναζιστική Γερμανία, η Ρωσία και η Κίνα και οι κυβερνήσεις σφαγίασαν τους πολίτες.»

Το να συγκρίνουμε ολοκληρωτικά καθεστώτα με τις σημερινές κοινωνίες είναι μάλλον άστοχο. Ούτε οι ΗΠΑ ούτε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα έχουν ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το επιχείρημα αυτό βασίζεται στη λογική που λέει πως ο πολίτης θα πρέπει να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και την ελευθερία του από ένα εγκληματικό κράτος. Αυτό προκύπτει κυρίως από το σύνταγμα των ΗΠΑ που λέει:

«A well regulated Militia, being necessary to the security of a free State, the right of the people to keep and bear Arms, shall not be infringed.»

Στα Ελληνικά: Μια καλά οργανωμένη πολιτοφυλακή, που είναι απαραίτητη για την ασφάλεια ενός ελεύθερου κράτους, το δικαίωμα των λαών να κρατούν και να φέρουν όπλα, δεν θα παραβιαστούν», λίγο έως πολύ.

Στη πραγματικότητα όμως, αυτό το κείμενο είχε γραφτεί όταν μια πολιτοφυλακή απελευθέρωσε τις ΗΠΑ από τους Άγγλους και τα όπλα που είχαν ήταν ικανά να πυροβολήσουν μόλις 1 σφαίρα κάθε ένα λεπτό, μιας και τόσο περίπου έπαιρνε για να γεμίσει από μπρος. Σήμερα, μια πολιτοφυλακή που θέλει να πάει κόντρα στο κράτος, δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα, ότι όπλα και να έχει. Το έχουμε δει στο Wako και σε άλλες περιπτώσεις. Ο λόγος είναι απλός. Όσα όπλα και να έχει ο πολίτης, όταν το κράτος έχει Navy Seals, τανκ και drones δεν νομίζω πως αμφισβητεί κανείς ποιος θα κερδίσει. Η μόνη προστασία μας από μια κυβέρνηση αυταρχική (κάτι που δεν υπάρχει ούτε στις ΗΠΑ ούτε στην Ευρώπη) είναι το γράμμα του νόμου.

«Αν ήσουν κακοποιός , θα ήσουν υπέρ ή κατά του δικαιώματος της οπλοκατοχής από τα θύματά σου;»

Ένα επιχείρημα παραπλανητικό μιας και υποθέτει πως σε μια χώρα όπου τα όπλα ελέγχονται αυστηρά, ο κακοποιός θα έχει άνετη πρόσβαση σε όπλα ενώ ο πολίτης όχι. Στη πραγματικότητα, όσο πιο αυστηροί οι νόμοι τόσο πιο δύσκολο θα είναι να βρεθεί ένα όπλο στη μαύρη αγορά και τόσο πιο ακριβό για τον κακοποιό. Πράγμα που σημαίνει πως η πλειοψηφία των κακοποιών δεν θα έχουν εύκολη πρόσβαση σε όπλα. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο σε αυτούς που είναι παρανοϊκοί και χωρίς να έχουν εγκληματικό παρελθόν, αποφασίζουν να πάρουν μερικά όπλα και να σκοτώσουν. Το ίδιο και για τα παιδιά που σκοτώνουν στα σχολεία, θέμα που κανείς υπέρ της ελεύθερης οπλοκατοχής δεν συζητά.

«Τον κακοποιό με όπλο θα τον σταματήσει ο πολίτης με όπλο»

Το επιχείρημα που λέει πως όσο πιο πολλά όπλα υπάρχουν τόσο πιο πολύ ασφάλεια θα υπάρχει. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να εξεταστεί επιστημονικά και έχει ήδη γίνει. Μια μελέτη του 1998 στο The Journal of Trauma and Acute Care Surgery, για να πάρουμε ένα από τα πολλά παραδείγματα, διαπίστωσε ότι «κάθε φορά που ένα όπλο στο σπίτι χρησιμοποιήθηκε σε αυτοάμυνα ή νομίμως δικαιολογημένο πυροβολισμό, υπήρξαν τέσσερις ακούσιοι πυροβολισμοί, επτά εγκληματικές επιθέσεις ή ανθρωποκτονίες και 11 απόπειρες ή ολοκληρωμένες αυτοκτονίες. «Αυτό σημαίνει ότι το πυροβόλο όπλο είναι 22 φορές πιο πιθανό να χρησιμοποιηθεί σε εγκληματική επίθεση, τυχαίο θάνατο ή τραυματισμό, απόπειρα αυτοκτονίας ή ανθρωποκτονία από ό, τι για αυτοάμυνα.

Μια μελέτη του 2003 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Emergency Medicine, η οποία εξέταζε τα επίπεδα ιδιοκτησίας όπλων μεταξύ χιλιάδων θυμάτων δολοφονίας και αυτοκτονίας και μη θυμάτων, διαπίστωσε ότι τα νοικοκυριά που κατέχουν όπλα ήταν 41% πιο πιθανό να έχουν ανθρωποκτονία και το 244% αυτοκτονία. Η σχέση κινδύνου-οφέλους σχετικά με τη κατοχή όπλου είναι ιδιαίτερα μονόπλευρη, δεν νομίζετε;

Πριν αρχίσετε να μου στέλνετε άλλες έρευνες που δείχνουν πως τα παραπάνω είναι ψευδή, διαβάστε το άρθρο στο Scientific American «More guns do not stop more crime, evidence shows«. Εξετάζοντας όλες τις μελέτες, η συγγραφέας Melinda Moyer καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το μεγαλύτερο μέρος των σωστών ερευνών δείχνει ότι ο περιορισμός των όπλων πράγματι μειώνει τους θανάτους και το έγκλημα. Ένα απόσπασμα:

Μια δεκαετία μετά τη χαλάρωση των νόμων, τα ποσοστά βίαιης εγκληματικότητας είναι 13 έως 15 τοις εκατό υψηλότερα από ό, τι πριν. Το 2004, το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, το οποίο παρέχει ανεξάρτητες συμβουλές σε επιστημονικά θέματα, έστρεψε την προσοχή του στην έρευνα για τα πυροβόλα όπλα, συμπεριλαμβανομένων των ευρημάτων του Lott [ΣΣ: από μια μελέτη του 1997 από τους Lott και Mustard όπου ισχυρίζονται ότι το έγκλημα έπεσε αφού έγινε ευκολότερη η απόκτηση άδειας όπλου]. Ζήτησε από 15 μελετητές να αναλύσουν τα δεδομένα του Lott επειδή «υπήρξε μια τέτοια σύγκρουση στο χώρο σχετικά με τα ευρήματα», υπενθυμίζει ο πρόεδρος της επιτροπής και εγκληματολόγος Charles Wellford, τώρα μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Maryland. Τα μοντέλα του Lott, βρήκαν, θα μπορούσαν να τροποποιηθούν με μικρούς τρόπους για να επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στα αποτελέσματα. «Οι αναλύσεις που κάναμε, και ότι άλλοι έχουν γίνει, δείχνουν ότι αυτές οι εκτιμήσεις είναι πολύ εύθραυστες», εξηγεί ο Wellford. «Η επιτροπή, με μία εξαίρεση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα μπορούσατε να δεχτείτε το συμπέρασμά του ότι περισσότερα όπλα σήμαιναν λιγότερη εγκληματικότητα». Η Wintemute το συνοψίζει ως εξής: «Υπάρχουν λίγες μελέτες που δείχνουν ότι η ελευθέρωση της πρόσβασης στα όπλα έχει θετικά αποτελέσματα. Υπάρχει ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός μελετών που δείχνουν ότι έχει, εξ ολοκλήρου, εξαιρετικά αρνητικά αποτελέσματα.»

Νομίζω πως αν εξετάσουμε το θέμα κριτικά τότε η αυστηροποίηση των ελέγχων είναι μονόδρομος. Προσοχή, δεν μιλάω για απαγόρευση, αλλά για ελέγχους σε βάθος. Θα σταματήσουν οι αυστηροί έλεγχοι όλους τους κακοποιούς; Όχι βέβαια, αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα. Είναι σαν να λες πως αν δεν μπορείς να σταματήσεις όλα τα δυστυχήματα με αυτοκίνητο δεν θα πρέπει να πάρεις κανένα μέτρο. Παράλογο.

Το πρόβλημα κάποιων φιλελεύθερων με την οπλοκατοχή ξεκινά από την ιδέα πως ο άνθρωπος πρέπει να είναι εξ ορισμού ελεύθερος να κάνει ότι θέλει. Η απόλυτη ελευθερία θα φέρει ισορροπία, λένε. Το γεγονός πως τα στοιχεία δεν τους επιβεβαιώνουν δεν μοιάζει να τους απασχολεί μιας και οι ιδέες τους έχουν την ίδια δύναμη πάνω τους που έχει η θρησκεία στους θρήσκους. Όταν η ιδεολογία γίνεται θρησκεία τότε είναι το ίδιο επιβλαβής με αυτή.

Ως πολέμιος της θρησκείας θα χρησιμοποιήσω κριτική σκέψη σε κάθε θρησκεία, είτε αυτή θεοποιεί ένα φανταστικό πλάσμα στον ουρανό, είτε μια ιδέα. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε όλοι.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.nytimes.com/2017/10/05/opinion/gun-rights-vegas-massacre.html?ref=oembed

Advertisements

Όταν το χιούμορ σκοτώνει την ηλιθιότητα.

Αν και η στάση μου σχετικά με τα όπλα δεν είναι κάθετη και διατηρώ επιφυλάξεις όπως φάνηκε και σε προηγούμενο άρθρο, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως αντιπαθώ την NRA (National Rifle Association) όσο λίγα πράγματα στο κόσμο.

Πρόσφατα η NRA έβγαλε αυτή τη διαφήμιση.

Η απάντηση που πήρε είναι «όλα τα λεφτά». Αυτό γίνεται όταν τα επιχειρήματά σου είναι χαζά και ο άλλος έχει χιούμορ!

Οπλοκατοχή και αυτοάμυνα στην Ελλάδα.

Είμαστε περίεργος λαός. Καμιά φορά νιώθω πως είμαστε χωρισμένοι σε πολλά κομμάτια και πως αυτά δεν έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους. Άλλες φορές νιώθω πως είμαστε μια γροθιά. Νομίζω πως αυτό συμβαίνει διότι σε πολλά θέματα υπάρχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.

Δεν λέω πως αυτό είναι κακό βεβαίως. Αντιθέτως θεωρώ πως οι διαφορετικές απόψεις είναι καλό σημάδι μιας κοινωνίας με υγιές μυαλό, αν και καμιά φορά ούτε αυτό χρησιμοποιούμε.

Ένα από τα θέματα που με παραξενεύουν στην Ελλάδα είναι το θέμα της οπλοκατοχής και οπλοφορίας.

Υπάρχουν πολλές απόψεις για αυτό το θέμα και σίγουρα είναι πιο σημαντικό από τους δήθεν αεροψεκασμούς ή τα ιπτάμενα ραβδιά. Πρόκειται για ένα ζήτημα που χρειάζεται προσοχή και ψυχραιμία.

Ειδικά ψυχραιμία διότι τον τελευταίο καιρό ακούω συνεχώς φωνές που λένε να επιτραπεί η οπλοκατοχή με πιο εύκολα κριτήρια και για μη κυνηγετικά όπλα, προκειμένου να μπορέσουμε να αμυνθούμε σε περίπτωση εγκληματικής ενέργειας εναντίον μας.

Η αλήθεια είναι πως τα ΜΜΕ μας βομβαρδίζουν με άσχημες ειδήσεις και πολλές από αυτές αφορούν την αύξηση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα. Δεν ξέρω αν όντως έχει αυξηθεί η εγκληματικότητα. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως ο κόσμος νομίζει πως έχει αυξηθεί η εγκληματικότητα και οι αντιδράσεις του είναι βασισμένες σε αυτή την εντύπωση. Το πρόβλημα εδώ είναι πως τα ΜΜΕ δεν ενδιαφέρονται να παρουσιάσουν με σωστό τρόπο τα στοιχεία για την εγκληματικότητα ή οποιοδήποτε άλλο θέμα, αλλά να ανεβάσουν την τηλεθέαση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η εικόνα που μας μεταδίδουν τα ΜΜΕ να είναι σχεδόν πάντα διαστρεβλωμένη και να τείνει προς το “κακό”. Έτσι λοιπόν, ο κόσμος που δεν γνωρίζει τα παραπάνω, αρχίζει να φοβάται και σε πολλές περιπτώσεις να χάνει τη ψυχραιμία του.

Για αυτό λέω πως δεν πρέπει να βασίζουμε σημαντικές αποφάσεις στα ΜΜΕ. Δεν είναι αξιόπιστα.

Για εμένα πιο σημαντικό ακόμα και από τις στατιστικές της εγκληματικότητας είναι να δούμε ποιό είναι το πρόβλημα και πως θα το αντιμετωπίσουμε. Δηλαδή, αν χαλαρώσουμε τους όρους για οπλοκατοχή τι θα πετύχουμε και ποιό πρόβλημα νομίζουμε πως αντιμετωπίζουμε.

Η πλειοψηφία του κόσμου, όταν σκέφτεται οπλοκατοχή, έχει στο μυαλό της την προστασία της οικογένειας και της περιουσίας κυρίως στο σπίτι. Δηλαδή το να μπορέσει να αμυνθεί εναντίον ενός διαρρήκτη. Μιας και οι περιπτώσεις του car-jacking (κλοπή αυτοκινήτου βγάζοντας τον οδηγό από μέσα) δεν είναι συνηθισμένες στην Ελλάδα, οι περισσότεροι θέλουν ένα όπλο στο σπίτι.

Ας πούμε λοιπόν πως έχουμε τη δυνατότητα να πάρουμε ένα όπλο για προστασία στο σπίτι. Η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας είναι πως μπαίνει ένας διαρρήκτης, που μπορεί να είναι οπλισμένος αλλά μπορεί και όχι, και εμείς με το όπλο είτε τον αποτρέπουμε να μας κλέψει ή να μας κάνει κακό, είτε ακόμα και τον πυροβολούμε. Για να γίνει όμως αυτό σημαίνει πως εμείς έχουμε πρόσβαση στο όπλο που είναι μέσα στο σπίτι. Που τοποθετούμε το όπλο; Στη κουζίνα, στο σαλόνι, στην κρεβατοκάμαρα; Αυτή η απάντηση είναι σχετική μιας και εξαρτάται από το που περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας. Αν τον περνάμε στο σαλόνι, στο γραφείο ή στην κουζίνα. Το πρόβλημα με αυτό το σενάριο είναι πως αν ο διαρρήκτης μπει στο σπίτι εμείς δεν έχουμε μεγάλο χρόνο αντίδρασης. Στην καλύτερη περίπτωση 1-2 λεπτά πριν κινηθεί εναντίον μας. Αν δεν κινηθεί και μόλις μας αντιληφθεί φύγει, είμαστε τυχεροί.

Σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να έχουμε άμεση πρόσβαση στο όπλο. Αν όμως το όπλο το έχουμε στο σαλόνι και εμείς είμαστε στην κρεβατοκάμαρα; Αν το έχουμε στην κρεβατοκάμαρα και εμείς είμαστε στο καθιστικό; Καταλαβαίνετε που το πάω.

Προκειμένου να είμαστε σίγουροι πως το όπλο θα μπορέσει να μας βοηθήσει να προστατευτούμε θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμο. Αν για να το πάρουμε πρέπει να περάσουμε μπροστά από τον διαρρήκτη τότε δεν έχει νόημα. Έτσι λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ένα όπλο είναι πιθανόν να μη φτάνει για να υπερασπιστούμε το σπίτι μας και να χρειαζόμαστε 2 ή και 3, ανάλογα το μέγεθος του σπιτιού. Αυτομάτως λοιπόν, ό,τι πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσει ένα όπλο μέσα στο σπίτι το πολλαπλασιάζουμε x2 ή x3!

Στο παραπάνω παράδειγμα έχω στο μυαλό μου κυρίως μικρά όπλα χειρός και όχι κυνηγετικές καραμπίνες που, κακά τα ψέματα, δεν είναι τόσο εύχρηστες σε κλειστούς χώρους και είναι ακόμα πιο δύσκολο να έχεις παραπάνω από μία.

Τα προβλήματα που παρουσιάζονται με την ύπαρξη ενός όπλου μέσα στο σπίτι νομίζω πως είναι ευνόητα. Υπάρχουν θέματα ασφάλειας με τα παιδιά οπότε και αυτό επηρεάζει και το σημείο που θα φυλάσσεται το όπλο αλλά και το αν θα είναι γεμάτο με σφαίρες ή όχι. Υπάρχει ακόμα και το θέμα του να το βρει ο διαρρήκτης πρώτος.

Λύσεις για τα παραπάνω υπάρχουν. Αυτό που προσπαθώ να τονίσω είναι πως αν θέλουμε να είμαστε ασφαλείς με όπλα στο σπίτι πρέπει να κάνουμε σωστή προετοιμασία και όχι να πετάξουμε ένα περίστροφο στο συρτάρι.

Ένα άλλο πρόβλημα που είναι επίσης πολύ σημαντικό είναι αυτό του αυτοελέγχου. Δεν είναι απαραίτητο κάποιος να είναι τρελός για να σκοτώσει. Η συντριπτική πλειοψηφία των φόνων με όπλα γίνονται όταν κάποιος χάνει τη ψυχραιμία του και ταυτοχρόνως έχει όπλο κοντά του. Στις περισσότερες περιπτώσεις τέτοιων φόνων, αν δεν υπήρχε διαθέσιμο όπλο το συμβάν μάλλον θα τελείωνε με μερικούς μώλωπες και τσαλακωμένους εγωισμούς.

Αν όμως δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε τον εαυτό μας τότε από το όπλο δεν κινδυνεύει ένας διαρρήκτης αλλά η ίδια η οικογένειά μας. Στατιστικές έχουν δείξει πως ένα όπλο στο σπίτι είναι 22 φορές πιο πιθανό να χρησιμοποιηθεί για μια εγκληματική ενέργεια, μια αυτοκτονία, ένα τυχαίο τραυματισμό ή θάνατο, παρά για αυτοάμυνα! Αυτό από μόνο του μας δείχνει πόσο επικίνδυνο είναι να έχουμε όπλα στο σπίτι και πόσο πρέπει να το σκεφτούμε και να το οργανώσουμε πριν αποφασίσουμε να πάρουμε ένα.

Η οπλοφορία είναι ακόμα πιο σημαντικό θέμα. Αν έχεις πάνω σου ένα όπλο είναι ακόμα πιο πιθανό να το χρησιμοποιήσεις για λάθος λόγο.

Προσωπική μου άποψη είναι πως τα όπλα μπορούν να βοηθήσουν σε μια δύσκολη στιγμή αλλά για να γίνει αυτό ο χρήστης πρέπει να είναι εκπαιδευμένος όχι μόνο στη χρήση του αλλά και στον ψυχολογικό τομέα. Αυτό που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι πως η καλύτερη αυτοάμυνα δεν είναι το όπλο και σίγουρα δεν είναι οι πολεμικές τέχνες. Ειδικά σε αυτό το σημείο το Hollywood μας έχει κάνει μεγάλη ζημιά. Πιστεύουμε πως επειδή έχουμε μαύρη ζώνη είμαστε Bruce Lee και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε όλες τις καταστάσεις. Η αλήθεια είναι διαφορετική, η σωστή αυτοάμυνα δεν έχει σχέση με τις πολεμικές τέχνες και παραθέτω δύο βίντεο που δείχνουν πως και η πραγματικότητα δεν έχει σχέση με τις ταινίες.

Στο πρώτο βίντεο βλέπουμε έναν άνθρωπο που ξέρει να αμυνθεί αλλά αρκούν δύο άτομα για να του κάνουν μεγάλη ζημιά. Προσοχή το βίντεο δεν είναι για “ευαίσθητα στομάχια”.

Το δεύτερο βίντεο μας δείχνει ξεκάθαρα πως αν κάποιος έχει μαχαίρι τότε η κατάσταση είναι πολύ επικίνδυνη! Στις ταινίες βλέπουμε τους κακοποιούς να πετάνε το μαχαίρι από το ένα χέρι στο άλλο όση ώρα μας κοροϊδεύουν. Η πραγματικότητα μάλλον θα είναι κάπως έτσι:

Κατά την άποψή μου, προκειμένου να είμαστε ασφαλείς πρέπει να ακολουθήσουμε τους παρακάτω κανόνες:

Να αποφεύγουμε τα επικίνδυνα μέρη και τους επικίνδυνους ανθρώπους. Ο πιο σίγουρος τρόπος να είμαστε ασφαλής είναι να αποφύγουμε τη βία, όσο αυτό είναι δυνατό.

Να μην υπερασπιζόμαστε την περιουσία μας. Ξέρω πως ακούγεται, αλλά αν δεις μια ομάδα ατόμων να σπάει το αυτοκίνητό σου και βγεις να τους σταματήσεις, τί νομίζεις πως θα συμβεί; Αν κάποιος σου ζητήσει το πορτοφόλι σου και σε αντάλλαγμα σου δώσει τη ζωή σου τί θα διαλέξεις;

Να “απαντάμε” άμεσα και να διαφύγουμε άμεσα. Αν δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποφύγουμε τη βία τότε θα πρέπει να αμυνθούμε αμέσως χωρίς να δώσουμε χρόνο στον εγκληματία να καταλάβει τί κάνουμε και επίσης αμέσως να φύγουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε. Ακόμα και αν έχουμε όπλο και κάποιος μπει στο σπίτι μας, η αντίδρασή μας θα πρέπει να είναι να φύγουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Το όπλο θα πρέπει να λειτουργήσει σαν πολιορκητικός κριός και να μην επιτρέψει σε κανένα να μας κλείσει το δρόμο διαφυγής.

Είναι δυσάρεστο να σκεφτόμαστε τη βία και πολλοί το αποφεύγουμε, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι απαραίτητο αν θέλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι στη περίπτωση που έρθει και μας χτυπήσει τη πόρτα.

Τα όπλα δεν είναι η λύση στη βία αλλά δεν πρέπει να είναι παράνομα. Η χρήση τους όμως πρέπει  να ελέγχετε πολύ αυστηρά, ίσως πιο αυστηρά από ότι ελέγχετε σήμερα.

Περισσότερες πληροφορίες

Όπλα, ελευθερία και ΗΠΑ – Guns, freedom and the USA

images-1Συχνά ακούω συζητήσεις στην Ελλάδα για το θέμα της οπλοφορίας και οπλοχρησίας. Διάφοροι, είτε φοβισμένοι από την εγκληματικότητα που έχουμε, είτε για άλλους λόγους, υποστηρίζουν πως αν έχουν οι πολίτες τη δυνατότητα να έχουν όπλα, τότε θα προστατεύονται από τους «κακούς».

Δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω πολλά για το θέμα. Αρκεί να δούμε τί γίνεται σε μια χώρα όπου η οπλοκατοχή και η εγκληματικότητα είναι σε υψηλά επίπεδα. Αυτό που έχει πιο πολύ ενδιαφέρον είναι η αντιμετώπιση της  Εθνικής Ένωσης Όπλων (NRA) στους τελευταίους φόνους σε άλλο ένα σχολείο. Νομίζω  πως η NRA είναι ότι πιο σάπιο έχω δει και χωρίς αμφιβολία είναι ο υπερασπιστής φονιάδων παιδιών.

Φοβάμαι πως αν κυριαρχήσει ο φόβος στην Ελλάδα δεν θα μας πάρει πολύ καιρό να φτάσουμε στα ίδια επίπεδα.

Τέλος, δεν γνώριζα τον δημοσιογράφο Lawrence O’Donnell αλλά μετά από αυτό το βίντεο οφείλω να ομολογήσω πως τον σέβομαι όσο λίγους.

English Translation.

images-1Very often I hear conversations in Greece about guns and the right of citizens to use them. Many, either frightened by the increase in criminality, or for other reasons argue that citizens should have the right to bear arms and protect themselves from the «bad guys».

I don’t think that there are many things to say about this issue. I think it suffices to see the situation in the USA where guns are free and criminality is high. What is very interesting is the way the NRA is handling the issue of the latest school mass murders. There is no doubt in my mind that the NRA is one of the most rotten institutions in existence.

I am afraid that if fear becomes strong enough in Greece it won’t be difficult for us to do more or less the same.

Finally, I didn’t know who Lawrence O’Donnell is, but after this video I have to admit that he has gained my respect.