Monthly Archives: Οκτώβριος 2017

Ισλάμ και γυναίκες

Από τοίχο φίλου μουσουλμάνου αλιεύσαμε αυτό το βίντεο.

Στο βίντεο αυτό ένα πάνελ απαντάει σε ερωτήσεις από το κοινό. Μια κοπέλα ρωτάει για τα δικαιώματα των γυναικών στις μουσουλμανικές χώρες και αναρωτιέται για τη θέση των γυναικών στο πάνελ, μια εκ των οποίων είναι μουσουλμάνα.

Η μουσουλμάνα χρησιμοποιεί το εξής επιχείρημα: γιατί ασχολείστε με τις γυναίκες και τα δικαιώματα τους ή τους φόνους τιμής, όταν στη δύση η πλειοψηφία των θανάτων των γυναικών έχει προκαλείται από ενδοοικογενειακή βία (χωρίς βέβαια να δίνει συγκεκριμένα στοιχεία με αριθμούς).

Το επιχείρημα αυτό το υποστηρίζει και μια αυτο-προσδιοριζόμενη φεμινίστρια στο πάνελ και ο μόνος που το αρνείται είναι ο τελευταίος σχολιαστής, αλλά εκεί το βίντεο τελειώνει.

Να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα:

  • Η μουσουλμάνα αυτή, σε μια μουσουλμανική χώρα, δεν θα μπορούσε να βρίσκεται στο πάνελ αυτό ώστε να υπερασπίσει τη μαντίλα και τη θρησκεία της. Δεν θα είχε τέτοιο δικαίωμα. Αντιθέτως το δικαίωμα αυτό το παίρνει από τον δυτικό πολιτισμό τον οποίο πολεμά με κάθε της λέξη.
  • Το επιχείρημα αυτό είναι αστείο διότι δεν απαντά στην ερώτηση αλλά είναι του επιπέδου «και οι άλλοι ίδιοι είναι». Με άλλα λόγια, όταν χρησιμοποιεί αυτό το επιχείρημα, δεν υπερασπίζεται τη θέση πως στις μουσουλμανικές χώρες δεν γίνονται φόνοι τιμής, ουσιαστικά το παραδέχεται. Το άλλο που παραδέχεται είναι πως δεν έχει επιχείρημα και πετάει τη μπάλα στους επικριτές λέγοντάς τους «ούτε και εσείς είστε καλύτεροι». Είναι κάτι σαν να λες στους Ρώσους πως σκότωσαν εκατομμύρια στα γκούλαγκ και η απάντηση να είναι «ναι, αλλά οι Αμερικάνοι είχαν σκλάβους».

Κακώς κανένας στο πάνελ δεν της είπε πως το επιχείρημα αυτό είναι αστείο και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί επιχείρημα υπέρ του Ισλάμ. Αντιθέτως, θα έλεγα πως αποτελεί επιχείρημα κατά του Ισλάμ και καλό θα είναι να το θυμόμαστε.

Ούτε οι ίδιοι δεν έχουν επιχειρήματα υπέρ της πίστης τους που να στέκουν.

Advertisements

Εν τω μεταξύ στη Σομαλία…

Εν τω μεταξύ στη Σομαλία έγινε μια ακόμα τρομοκρατική επίθεση η οποία στοίχησε τη ζωή σε πάνω από 300 άτομα.

Οι αρχές θεωρούν βέβαιο πως η επίθεση έγινε από την αλ Σεμπάμπ, μια ισλαμιστική οργάνωση που έχει επιβάλει τη Σαρία στις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχό της και έχει δηλώσει υποταγή στην Αλ Κάιντα. Για περισσότερα για την οργάνωση διαβάστε εδώ.

684x384_239754

Η συγκεκριμένη επίθεση είναι μια από τις πολλές που γίνονται από μουσουλμάνους προς μουσουλμάνους για θρησκευτικούς και μόνο λόγους. Είναι μέρος της λογικής του Ισλάμ, όπως έχουμε πει σε πολλά άρθρα και αποδεικνύουν πως οι τρομοκρατικές επιθέσεις του ΙΣΙΣ της αλ Σεμπάμπ δεν έχουν προκληθεί από το «δυτικό ιμπεριαλισμό» όπως λέει ο μύθος, αλλά από διαφορετικά θρησκευτικά κίνητρα όπως μας λένε οι ίδιοι οι ισλαμιστές.

Όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο απλώς αρνούνται να δουν την αλήθεια και έτσι δυσκολεύουν την εύρεση λύσης.

Ομοφυλοφιλία και αλλαγή φύλου

Τον τελευταίο καιρό το θέμα της ομοφυλοφιλίας έχει πάρει διαστάσεις λόγω του νομοσχεδίου για την αλλαγή φύλου που έφερε η κυβέρνηση για ψηφοφορία.

Ως συνήθως οι περισσότεροι ασχολούνται με το θέμα μέσω του πρίσματος της «φυσιολογικότητας». Δηλαδή λένε ξανά και ξανά πως η ομοφυλοφιλία και κατ’ επέκταση η αλλαγή φύλου δεν είναι «φυσιολογικά», είναι «παρά φύσιν» και συνεπώς λάθος.

Σε πολλούς που έγραφαν αυτό το επιχείρημα στο FB έκανα την ερώτηση τι θεωρούν φυσιολογικό. Η απάντηση ήταν: Αυτό που είναι κανόνας στη φύση

Όταν εξήγησα πως στη φύση η ομοφυλοφιλία είναι αρκετά κοινή και πως δεν υπάρχουν «κανόνες της φύσης» η απάντηση ήταν:

Φυσικά και έχει κανόνες. Ο κανόνας είναι αυτός σε όλο το ζωικό βασίλειο. Το αρσενικό έρχεται σε επαφή με το θηλυκό και αναπαράγονται. Τα ομόφυλα δεν μπορούν να αναπαραχθούν άρα είναι κάτι παρά φύσιν. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει. Ανωμαλίες υπάρχουν και στα ζώα και στα φυτά.

Η παραπάνω θέση θεωρώ πως είναι η πιο συνηθισμένη και εμφανίζεται με διάφορες μορφές. Ας δούμε τα επιχειρήματα ένα ένα.

Η φύση έχει κανόνες.

Η δήλωση αυτή προσπαθεί να μας πείσει πως όχι μόνο πως η φύση έχει κανόνες αλλά και πως αυτοί οι κανόνες προβλέπουν τι θα πρέπει να κάνει ο άνθρωπος και τι όχι. Οτιδήποτε παραβιάζει τους κανόνες αυτούς είναι παρά φύσιν.

Αλλά όπου και αν κοιτάξεις, βλέπεις πως δεν υπάρχουν κανόνες όπως εμείς τους καταλαβαίνουμε. Η ύπαρξη κανόνων προϋποθέτει την ύπαρξη ηθικής αξιολόγησης πράξεων και προθέσεων. Ένας διαχωρισμός καλού και κακού. Αλλά στη φύση, ηθική δεν υπάρχει. Η φύση δεν είναι ούτε καλή ούτε και κακή και προφανώς δεν έχει ηθικούς κανόνες. Δεν μπορεί λοιπόν να έχει κανόνες οποιασδήποτε μορφής.

Το αρσενικό έρχεται σε επαφή με το θηλυκό και αναπαράγονται.

Στη πλειοψηφία των περιπτώσεων ναι. Αλλά υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις όπου η ένωση αυτή δεν οδηγεί σε τεκνοποίηση. Χιλιάδες τα ζευγάρια ανθρώπων που δεν μπορούν για διάφορους λόγους να κάνουν παιδιά. Αυτά είναι παρά φύσιν; Όχι θα μου πει κάποιος διότι είναι ζευγάρι άλλου φύλου. Συνεπώς η τεκνοποίηση δεν είναι ο κανόνας της φύσης και προχωράμε στο επόμενο επιχείρημα.

Τα ζευγάρια ίδιου φύλου είναι παρά φύσιν.

Στη φύση βλέπουμε πάρα πολλές περιπτώσεις ζώων όπου παρατηρείται ομοφυλοφιλική συμπεριφορά. Από απλό φλερτ μέχρι και διείσδυση έχει παρατηρηθεί ακόμα και σε πρωτεύοντα θηλαστικά, όχι μόνο σε άλλου είδους ζώα. Συνεπώς, εφόσον βλέπουμε τέτοια συμπεριφορά αυτό σημαίνει πως το πλάσμα που επιδίδεται σε ομοφυλοφιλική συμπεριφορά έχει κάτι να κερδίσει από αυτή και για αυτό το λόγο τα γονίδια που την προκαλούν μεταφέρονται με επιτυχία από γενιά σε γενιά.

Ανωμαλίες υπάρχουν και στα φυτά και στα ζώα.

Ουσιαστικά είναι το ίδιο επιχείρημα με το παραπάνω, αλλά «παίζει» και σε ένα άλλο επίπεδο, αυτό της «διαταραχής». Αφήνει να εννοηθεί πως η ομοφυλοφιλία είναι διαταραχή ψυχολογικής φύσεως. Αλλά η επιστήμη, χωρίς βέβαια να έχει καταλήξει, κλίνει προς την άποψη πως η ομοφυλοφιλία είναι γενετικής φύσης.

Η αλλαγή φύλου είναι ένα θέμα που έχει κοινά σημεία με την ομοφυλοφιλία, αλλά δεν είναι απαραίτητα το ίδιο μιας και δεν θέλουν όλοι οι ομοφυλόφιλοι να αλλάξουν φύλο. Η αλλαγή φύλου, σαν διαδικασία, αφορά το κάθε άτομο ξεχωριστά και δεν θα πρέπει να εμποδίζεται από νόμους. Δεν ξέρω αν η ηλικία των 15 είναι η σωστή, αν και νομίζω πως μάλλον θα πρέπει να είναι το άτομο μεγαλύτερο πριν πάρει μια τόσο σημαντική απόφαση. Για το θέμα θα πρέπει να αποφανθεί η επιστήμη.

Τι μας μένει από τα παραπάνω; Η εικόνα πως τελικά κάποιος μπορεί να πιστέψει ότι θέλει και να αγνοήσει τα δεδομένα.

Μπορεί η επιστήμη στο θέμα της ομοφυλοφιλίας να μην έχει καταλήξει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έχουμε εμείς δικαίωμα να καλύψουμε τα κενά με τις απόψεις μας, ειδικά όταν δεν μας αφορά καθόλου μιας και το τι κάνει ένας άνθρωπος στη σεξουαλική του ζωή αφορά αυτόν και μόνο.

Στην τελική, αν η ομοφυλοφιλία μπορεί να κλονίσει τη «παραδοσιακή ελληνική οικογένεια», όπως φοβούνται κάποιοι, τότε το πρόβλημα είναι στη «παραδοσιακή ελληνική οικογένεια» και όχι αλλού.

«Πόσα παίρνεις από τη Μονσάντο;»

Όσα χρόνια και αν έχουν περάσει από την αρχή αυτού του μπλογκ, το πιο συνηθισμένο επιχείρημα που ακούω είναι το «πόσα σου δίνει η Μονσάντο για να τα γράφεις αυτά», ή κάτι παρόμοιο, πάντα με τη Μονσάντο μέσα.

Πρόκειται για ένα επιχείρημα που συνήθως αναφέρεται ως εξής: εγώ αναφέρω μια έρευνα που στηρίζει τις θέσεις μου, ο αντίλογος είναι «μα αυτή την έρευνα την έχει κάνει/χρηματοδοτήσει η Μονσάντο!».

Πέραν του αστείου της υπόθεσης πως μπορεί η Μονσάντο να με πληρώνει, ένα μπλογκ με 200κλικ την ημέρα, το να χρησιμοποιείς αυτό το επιχείρημα για να απορρίψεις οτιδήποτε είναι λάθος.

Να ξεκινήσουμε από τα βασικά λέγοντας πως, ότι και αν νομίζετε πως είναι η Μονσάντο, οποιαδήποτε έρευνα βγαίνει, πρέπει να την αξιολογείτε ως έρευνα και η χρηματοδότησή της δεν θα πρέπει να είναι αρκετή ώστε να την απορρίψετε. Η έρευνα πρέπει να αξιολογηθεί για τη μεθοδολογία της και τα στοιχεία που παρουσιάζει και όχι με βάση το χρηματοδότη της, ή την ομάδα που την ολοκλήρωσε.

Πέραν αυτού, κάθε φορά που κάποιος χρησιμοποιεί το επιχείρημα της «Μονσάντο» για να καταρρίψει μια έρευνα, κάνει τα παρακάτω λάθη:

  • Χρησιμοποιεί «βρόμικες λέξεις» για να μολύνει τη συζήτηση, καθώς η λέξη Μονσάντο, για τους αφυπνισμένους, αποτελεί βρισιά.
  • Δεν είναι λογικό σαν επιχείρημα καθώς δεν απαντά στο θέμα, αλλά «πετά τη μπάλα στη κερκίδα».
  • Είναι επιχείρημα αχυράνθρωπου, μια στρέβλωση της θέσης μου ώστε να είναι εύκολο αυτή να γελοιοποιηθεί και να καταρριφθεί.
  • Είναι ένα δόλωμα (red herring) καθώς στόχος του χρήστη είναι να ξεφύγει η συζήτηση από το θέμα και να στραφεί σε κάτι άσχετο.

Η αναφορά στη Μονσάντο μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή διότι αυτοί που χρησιμοποιούν το όνομα σαν αντεπιχείρημα δεν έχουν κάτι σοβαρό να πουν οπότε να είστε έτοιμοι.

Περί αλλαγής φύλου και εκκλησίας

Το θέμα της αλλαγής φύλου δεν είναι τόσο μεγάλο όσο φαίνεται αυτό το καιρό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Αφορά μερικές, λίγες εκατοντάδες ανθρώπους που νιώθουν πως το σώμα τους δεν έχει το σωστό φύλο και δεν αφορά τα εκατομμύρια των υπολοίπων.

Με αυτή τη λογική οι υπόλοιποι εμείς που είμαστε στο σωστό σώμα, δεν έχουμε κάποιο λόγο να αρνηθούμε σε άλλους να βρεθούν και αυτοί στο σώμα που οι ίδιοι νομίζουν πως τους ταιριάζει.

Συνεπώς, επί της αρχής, το νομοσχέδιο της κυβέρνησης είναι στο σωστό δρόμο. Αν έχω μια αντίρρηση είναι στο θέμα της ηλικίας και της διαδικασίας.

Τα 15 είναι λίγα για να πάρεις μια τόσο σημαντική απόφαση. Όταν δεν θεωρείσαι ώριμος να ψηφίσεις το κόμμα που θα παίρνει αποφάσεις για εσένα, το να κάνεις μια τόσο μεγάλη αλλαγή στον εαυτό σου ίσως να είναι νωρίς.

Μαθαίνω βέβαια πως επιστήμονες έχουν πει πως από τα πέντε έτη μπορούν με τεστ να μάθουν αν όντως μια αλλαγή φύλου θα είναι η σωστή πορεία για το άτομο. Από την άλλη, ψυχολόγοι διαφωνούν.

Εγώ βέβαια δεν έχω άποψη για τις θέσεις τους καθώς δεν είμαι ειδικός. Πάντα, σε παρόμοιες περιπτώσεις, πρέπει να ακολουθούμε τη πλειοψηφία των επιστημόνων, μιας και ούτε αυτοί συμφωνούν όλοι 100%.

Η εκκλησία βέβαια πήρε θέση στο θέμα και η ανακοίνωσή της είναι καταπέλτης καθώς δεν μπορεί να «παραβιάζεται ο νόμος του θεού».

agiooros-fylo1

agiooros-fylo2

Λογικό η εκκλησία να έχει άποψη σε αυτά τα θέματα και λογικό να τη φωνάζει. Λογικό επίσης είναι να την αγνοήσουμε μιας και άνθρωποι που πιστεύουν πως ένα φίδι μίλησε, πως όλα ξεκίνησαν με λάσπη και νερό με δύο άτομα μόνο, που λέει πως η εξέλιξη των ειδών είναι ένα ψέμα, δεν είναι δυνατόν να τους πάρουμε στα σοβαρά.

Αλλά, όπως σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις, έτσι και στην εκκλησία, υπάρχουν άτομα που είναι σοβαρά και άλλα που είναι για γέλια.

Παράδειγμα της πρώτης κατηγορίας είναι ο Μεσογαίας Νικόλαος τον οποίο ακούω τώρα στο ΣΚΑΙ και ο οποίος, μέσα από τον εκκλησιαστικό λόγο που με βρίσκει σε όλα αντίθετο, τουλάχιστον είναι λογικός, ήπιος και διαλλακτικός.

Στην αντίθετη πλευρά βρίσκεται ο Σεραφείμ, ο οποίος είπε, και είμαι σίγουρος πως και άλλοι μητροπολίτες συμφωνούν, πως τα άτομα που έχουν κάνει αλλαγή φύλου δεν έχουν θέση στην εκκλησία. Δεν βλέπω πρόβλημα σε αυτό βέβαια, αλλά έρχεται σε αντίθεση με το λόγο του Μεσογαίας.

Η εκκλησία βέβαια έχει άποψη για όλα, από αυτό το θέμα μέχρι την οικονομία, και δεν νομίζω να σταματήσει να έχει. Καλώς έχει. Η δική μας δουλειά είναι όμως να την αγνοήσουμε μιας και δεν έχει κάτι να προσφέρει στο σημερινό κόσμο.

Μόνο τροχοπέδη είναι.

Φιλελευθερισμός και οπλοκατοχή

Να αρχίσω λέγοντας πως είμαι φιλελεύθερος, δηλαδή φίλος της ελευθερίας. Η γνώμη μου είναι πως αυτή πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα.

Αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που ακούω διάφορα από άλλους φιλελεύθερους που με κάνουν να αναρωτιέμαι και να βγάζω τον σκεπτικιστή από μέσα μου.

Αφορμή αποτέλεσε η πρόσφατη δολοφονία των 58 από τον Αμερικάνο στο Λας Βέγκας. Όποιος δεν γνωρίζει μπορεί να δει το link. Ο συγκεκριμένος δολοφόνος είχε ένα οπλοστάσιο στη διάθεσή του και κατάφερε με μικρή δυσκολία να σκοτώσει πριν τον βρουν και βάλει τέλος στη ζωή του.

GRAPHIC-Las-Vegas-shooting-3

Κάθε φορά μετά από μια μαζική δολοφονία (mass shooting θεωρείται όταν έχουν πεθάνει πάνω από τέσσερα άτομα) υπάρχουν πολλοί που λένε πως η ευκολία που βρίσκει κάποιος στις ΗΠΑ όπλο είναι το πρόβλημα και πως θα πρέπει να αλλάξουν οι νόμοι.

Οι φιλελεύθεροι, κάποιοι από αυτούς, θεωρούν πως αυτό είναι στέρηση ελευθερίας και είναι αντίθετοι σε μια τέτοια ιδέα.

Τα επιχειρήματά που ακούω συνεχώς είναι ενδιαφέροντα αλλά νομίζω πως δεν στέκουν. Το πρόβλημα ξεκινά όταν στη προσπάθεια να υπερασπίσεις την ιδεολογία σου αρχίσεις να φέρεσαι σαν θρησκευόμενος που απολογείται για τη θρησκεία. Να δώσω όμως μερικά παραδείγματα.

«Αν είναι να απαγορεύσουμε τα όπλα διότι είναι επικίνδυνα τότε σύντομα θα πρέπει να απαγορεύσουμε και άλλα μέσα θανάτου όπως τα αυτοκίνητα.»

Ακούγεται λογικό αλλά δεν είναι και αυτό διότι τα όπλα έχουν φτιαχτεί να σκοτώνουν ενώ τα αυτοκίνητα όχι. Επίσης, για να οδηγήσεις αυτοκίνητο πρέπει να έχεις δίπλωμα και, μη κοιτάτε την Ελλάδα, αλλά σε πολλές άλλες χώρες η απόκτηση του διπλώματος είναι δύσκολη διαδικασία και υπάρχει ολόκληρη οδηγική κουλτούρα ασφάλειας που καλλιεργείται από μικρά παιδιά. Με άλλα λόγια, ήδη έχουμε ελέγχους για τα αυτοκίνητα που δεν έχουν φτιαχτεί να σκοτώνουν. Μήπως οι έλεγχοι για τα όπλα, των οποίων η μοναδική χρήση είναι να σκοτώσου, να πρέπει να είναι πιο αυστηροί;

«Αν αρχίσουμε να απαγορεύουμε τα όπλα, σύντομα θα αρχίσουν να μας αφαιρούνται και άλλες ελευθερίες μας.»

Αυτό δεν είναι καθόλου απαραίτητο. Γιατί θεωρούμε πως η αυστηροποίηση των ελέγχων για όπλα θα οδηγήσει εξορισμού σε στέρηση άλλων ελευθεριών; Κανείς δεν μου λέει πως προκύπτει το συμπέρασμα.

«Τα όπλα ήταν απαγορευμένα σε χώρες όπως η Ναζιστική Γερμανία, η Ρωσία και η Κίνα και οι κυβερνήσεις σφαγίασαν τους πολίτες.»

Το να συγκρίνουμε ολοκληρωτικά καθεστώτα με τις σημερινές κοινωνίες είναι μάλλον άστοχο. Ούτε οι ΗΠΑ ούτε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα έχουν ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το επιχείρημα αυτό βασίζεται στη λογική που λέει πως ο πολίτης θα πρέπει να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και την ελευθερία του από ένα εγκληματικό κράτος. Αυτό προκύπτει κυρίως από το σύνταγμα των ΗΠΑ που λέει:

«A well regulated Militia, being necessary to the security of a free State, the right of the people to keep and bear Arms, shall not be infringed.»

Στα Ελληνικά: Μια καλά οργανωμένη πολιτοφυλακή, που είναι απαραίτητη για την ασφάλεια ενός ελεύθερου κράτους, το δικαίωμα των λαών να κρατούν και να φέρουν όπλα, δεν θα παραβιαστούν», λίγο έως πολύ.

Στη πραγματικότητα όμως, αυτό το κείμενο είχε γραφτεί όταν μια πολιτοφυλακή απελευθέρωσε τις ΗΠΑ από τους Άγγλους και τα όπλα που είχαν ήταν ικανά να πυροβολήσουν μόλις 1 σφαίρα κάθε ένα λεπτό, μιας και τόσο περίπου έπαιρνε για να γεμίσει από μπρος. Σήμερα, μια πολιτοφυλακή που θέλει να πάει κόντρα στο κράτος, δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα, ότι όπλα και να έχει. Το έχουμε δει στο Wako και σε άλλες περιπτώσεις. Ο λόγος είναι απλός. Όσα όπλα και να έχει ο πολίτης, όταν το κράτος έχει Navy Seals, τανκ και drones δεν νομίζω πως αμφισβητεί κανείς ποιος θα κερδίσει. Η μόνη προστασία μας από μια κυβέρνηση αυταρχική (κάτι που δεν υπάρχει ούτε στις ΗΠΑ ούτε στην Ευρώπη) είναι το γράμμα του νόμου.

«Αν ήσουν κακοποιός , θα ήσουν υπέρ ή κατά του δικαιώματος της οπλοκατοχής από τα θύματά σου;»

Ένα επιχείρημα παραπλανητικό μιας και υποθέτει πως σε μια χώρα όπου τα όπλα ελέγχονται αυστηρά, ο κακοποιός θα έχει άνετη πρόσβαση σε όπλα ενώ ο πολίτης όχι. Στη πραγματικότητα, όσο πιο αυστηροί οι νόμοι τόσο πιο δύσκολο θα είναι να βρεθεί ένα όπλο στη μαύρη αγορά και τόσο πιο ακριβό για τον κακοποιό. Πράγμα που σημαίνει πως η πλειοψηφία των κακοποιών δεν θα έχουν εύκολη πρόσβαση σε όπλα. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο σε αυτούς που είναι παρανοϊκοί και χωρίς να έχουν εγκληματικό παρελθόν, αποφασίζουν να πάρουν μερικά όπλα και να σκοτώσουν. Το ίδιο και για τα παιδιά που σκοτώνουν στα σχολεία, θέμα που κανείς υπέρ της ελεύθερης οπλοκατοχής δεν συζητά.

«Τον κακοποιό με όπλο θα τον σταματήσει ο πολίτης με όπλο»

Το επιχείρημα που λέει πως όσο πιο πολλά όπλα υπάρχουν τόσο πιο πολύ ασφάλεια θα υπάρχει. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που μπορεί να εξεταστεί επιστημονικά και έχει ήδη γίνει. Μια μελέτη του 1998 στο The Journal of Trauma and Acute Care Surgery, για να πάρουμε ένα από τα πολλά παραδείγματα, διαπίστωσε ότι «κάθε φορά που ένα όπλο στο σπίτι χρησιμοποιήθηκε σε αυτοάμυνα ή νομίμως δικαιολογημένο πυροβολισμό, υπήρξαν τέσσερις ακούσιοι πυροβολισμοί, επτά εγκληματικές επιθέσεις ή ανθρωποκτονίες και 11 απόπειρες ή ολοκληρωμένες αυτοκτονίες. «Αυτό σημαίνει ότι το πυροβόλο όπλο είναι 22 φορές πιο πιθανό να χρησιμοποιηθεί σε εγκληματική επίθεση, τυχαίο θάνατο ή τραυματισμό, απόπειρα αυτοκτονίας ή ανθρωποκτονία από ό, τι για αυτοάμυνα.

Μια μελέτη του 2003 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Emergency Medicine, η οποία εξέταζε τα επίπεδα ιδιοκτησίας όπλων μεταξύ χιλιάδων θυμάτων δολοφονίας και αυτοκτονίας και μη θυμάτων, διαπίστωσε ότι τα νοικοκυριά που κατέχουν όπλα ήταν 41% πιο πιθανό να έχουν ανθρωποκτονία και το 244% αυτοκτονία. Η σχέση κινδύνου-οφέλους σχετικά με τη κατοχή όπλου είναι ιδιαίτερα μονόπλευρη, δεν νομίζετε;

Πριν αρχίσετε να μου στέλνετε άλλες έρευνες που δείχνουν πως τα παραπάνω είναι ψευδή, διαβάστε το άρθρο στο Scientific American «More guns do not stop more crime, evidence shows«. Εξετάζοντας όλες τις μελέτες, η συγγραφέας Melinda Moyer καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το μεγαλύτερο μέρος των σωστών ερευνών δείχνει ότι ο περιορισμός των όπλων πράγματι μειώνει τους θανάτους και το έγκλημα. Ένα απόσπασμα:

Μια δεκαετία μετά τη χαλάρωση των νόμων, τα ποσοστά βίαιης εγκληματικότητας είναι 13 έως 15 τοις εκατό υψηλότερα από ό, τι πριν. Το 2004, το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, το οποίο παρέχει ανεξάρτητες συμβουλές σε επιστημονικά θέματα, έστρεψε την προσοχή του στην έρευνα για τα πυροβόλα όπλα, συμπεριλαμβανομένων των ευρημάτων του Lott [ΣΣ: από μια μελέτη του 1997 από τους Lott και Mustard όπου ισχυρίζονται ότι το έγκλημα έπεσε αφού έγινε ευκολότερη η απόκτηση άδειας όπλου]. Ζήτησε από 15 μελετητές να αναλύσουν τα δεδομένα του Lott επειδή «υπήρξε μια τέτοια σύγκρουση στο χώρο σχετικά με τα ευρήματα», υπενθυμίζει ο πρόεδρος της επιτροπής και εγκληματολόγος Charles Wellford, τώρα μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Maryland. Τα μοντέλα του Lott, βρήκαν, θα μπορούσαν να τροποποιηθούν με μικρούς τρόπους για να επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στα αποτελέσματα. «Οι αναλύσεις που κάναμε, και ότι άλλοι έχουν γίνει, δείχνουν ότι αυτές οι εκτιμήσεις είναι πολύ εύθραυστες», εξηγεί ο Wellford. «Η επιτροπή, με μία εξαίρεση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα μπορούσατε να δεχτείτε το συμπέρασμά του ότι περισσότερα όπλα σήμαιναν λιγότερη εγκληματικότητα». Η Wintemute το συνοψίζει ως εξής: «Υπάρχουν λίγες μελέτες που δείχνουν ότι η ελευθέρωση της πρόσβασης στα όπλα έχει θετικά αποτελέσματα. Υπάρχει ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός μελετών που δείχνουν ότι έχει, εξ ολοκλήρου, εξαιρετικά αρνητικά αποτελέσματα.»

Νομίζω πως αν εξετάσουμε το θέμα κριτικά τότε η αυστηροποίηση των ελέγχων είναι μονόδρομος. Προσοχή, δεν μιλάω για απαγόρευση, αλλά για ελέγχους σε βάθος. Θα σταματήσουν οι αυστηροί έλεγχοι όλους τους κακοποιούς; Όχι βέβαια, αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα. Είναι σαν να λες πως αν δεν μπορείς να σταματήσεις όλα τα δυστυχήματα με αυτοκίνητο δεν θα πρέπει να πάρεις κανένα μέτρο. Παράλογο.

Το πρόβλημα κάποιων φιλελεύθερων με την οπλοκατοχή ξεκινά από την ιδέα πως ο άνθρωπος πρέπει να είναι εξ ορισμού ελεύθερος να κάνει ότι θέλει. Η απόλυτη ελευθερία θα φέρει ισορροπία, λένε. Το γεγονός πως τα στοιχεία δεν τους επιβεβαιώνουν δεν μοιάζει να τους απασχολεί μιας και οι ιδέες τους έχουν την ίδια δύναμη πάνω τους που έχει η θρησκεία στους θρήσκους. Όταν η ιδεολογία γίνεται θρησκεία τότε είναι το ίδιο επιβλαβής με αυτή.

Ως πολέμιος της θρησκείας θα χρησιμοποιήσω κριτική σκέψη σε κάθε θρησκεία, είτε αυτή θεοποιεί ένα φανταστικό πλάσμα στον ουρανό, είτε μια ιδέα. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε όλοι.

Διαβάστε περισσότερα: https://www.nytimes.com/2017/10/05/opinion/gun-rights-vegas-massacre.html?ref=oembed