Περί Μπέρκλεϊ και ελευθερίας του λόγου


Μερικές μέρες πριν ο περιβόητος Milo Υiannopoulos πήγε να μιλήσει στο Berkeley, το γνωστό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ.

Οι απόψεις του Γιαννόπουλου είναι για μερικούς ακραίες και το γεγονός πως πήρε θέση υπέρ του Trump έριξε λάδι στη φωτιά.

Κάποιοι λοιπόν, που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, έκαναν επίθεση στο πανεπιστήμιο και κατέστρεψαν και έκαψαν και έσπασαν. Ο λόγος που το έκαναν; Διότι ο Γιαννόπουλος, υποτίθεται, είναι φασίστας και οι απόψεις του φασιστικές.

Δεν ξέρω αν ο Γιαννόπουλος είναι φασίστας. Όσα βίντεο του έχω δει, με κάποιες από τις απόψεις του συμφωνώ, με κάποιες διαφωνώ. Αν μη τι άλλο, οφείλω να ομολογήσω πως είναι πολύ έξυπνος, έχει επιχειρήματα και ξέρει να τα μεταφέρει στο κοινό.

Το να αντιδράσεις σε κάτι που λέει κάποιος άλλος δεν είναι κακό. Αν όμως προσπαθήσεις με βία και καταστροφές να του απαγορεύσεις να μιλήσει, δεν μάχεσαι τον φασισμό, γίνεσαι ο φασισμός. Εσύ που απαγορεύεις στον άλλο να μιλήσει είσαι ο φασίστας.

Αυτό όμως είναι μόνο το ένα μέρος του προβλήματος. Το άλλο είναι πως με αυτές τις πράξεις χάνεις το δίκιο σου και το δίνεις στον…Trump. Όταν βγήκε και είπε πως αυτές οι επιθέσεις είναι απαράδεκτες, είχε δίκιο. Το δίκιο του το έδωσαν αυτοί που τον μάχονται και αυτό που με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο είναι που αυτά τα φασιστάκια με αναγκάζουν όχι μόνο να συμφωνήσω με τον Trump αλλά και να τον υποστηρίξω!

Τελικά αυτό είναι το πρόβλημα του αριστερού χώρου γενικά. Το έχουμε δει ξανά και ξανά και στην Ελλάδα. Η μανία τους να απαγορεύσουν το λόγο με τον οποίο διαφωνούν τους κάνει ίδιους με τους αντιπάλους τους….και δεν το καταλαβαίνουν.

Για αυτό η ελευθερία του λόγου είναι τόσο σημαντική. Γιατί αυτοί που τη μάχονται ξέρουν πως σε μια ελεύθερη κοινωνία οι ιδέες τους δεν θα είχαν ελπίδα.

Advertisements

Tagged: , , , ,

7 thoughts on “Περί Μπέρκλεϊ και ελευθερίας του λόγου

  1. GregorJMendel Φεβρουαρίου 6, 2017 στο 04:57 Reply

    Μήπως να αφήναμε και τη ΧΑ να μιλήσει, με αυτό το σκεπτικό;

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Φεβρουαρίου 6, 2017 στο 10:58 Reply

      Ακριβώς αυτό το σκεπτικό. Αυτό λέει το άρθρο.
      Ο καλύτερος τρόπος να αποδομίσεις τα επιχειρήματα κάποιου είναι να ακουστούν.
      Ο καλύτερος τρόπος να κάνεις κάποιον δημοφιλή είναι να τον θυματοποιήσεις. Η οποιαδήποτε απαγόρευση λόγου σε οποιονδήποτε φασίστα δεν τον αποδυναμώνει, αντιθέτως τον ανάγει σε θύμα και του δίνει αξία που δεν θα έπρεπε να έχει. Την αξία αυτή την παίρνει από αυτόν που τον μάχεται.

      Μου αρέσει!

    • dandraka Φεβρουαρίου 6, 2017 στο 23:50 Reply

      Φυσικά και πρέπει να αφήσουμε τη ΧΑ να μιλήσει. Αυτό που διώκεται (και μάλιστα πολύ λιγότερο από ότι θα έπρεπε) είναι οι πράξεις βιας, όχι ο λόγος.

      Εξαίρεση: ο νόμος, σωστά, διακρίνει στενά περιπτώσεις ρητορικής μίσους (όπως η ευθεία υποκίνηση σε βια). Φυσικά και αυτό τιμωρείται.

      Μου αρέσει!

  2. Λεωνίδας Κυλάφας Φεβρουαρίου 6, 2017 στο 12:41 Reply

    Σωστός! Βλέπε και τη περίπτωση Ρομπέρ Φορισόρ (αν το λέω σωστά) –στο Πανεπιστήμιο τής Λυον– που αρνείτο το ολοκαύτωμα. Υποστήριξε το δικαίωμα να εκφράζει τις απόψεις του, ο Τσόμσκι! Ο οποίος είναι Ισραηλίτης αλλά και αναρχίζων. Κατηγορούσαν όλοι τον Τσόμσκι «πώς είναι δυνατόν…κ.λπ.» Τούς είπε: Υποστηρίζω το δικαίωμα του, όχι τις θέσεις του.
    Έθιξες μεγαλο νοητικό/συμπεριφορικό πρόβλημα.

    Μου αρέσει!

  3. Nick Φεβρουαρίου 9, 2017 στο 15:23 Reply

    Προσωπικά δεν είμαι υπέρ ή κατά του Τραμπ –με αφήνει τελείως αδιάφορο- αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόση πρεμούρα εναντίον του? Οι Αμερικάνοι μεταξύ πολιτικής διαφθοράς κ βλακείας, επέλεξαν το δεύτερο.

    Από κει κ πέρα η ουσία είναι στον τίτλο του άρθρου. Ελευθερία λόγου. Ειδικά αν πρόκειται για λόγο που συνοδεύεται από επιχειρήματα. Από οποιονδήποτε. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου να εκφράζω τη γνώμη μου όσo βλακεία κ αν είναι. Είναι αδιαπραγμάτευτο. Δυστυχώς διαπιστώνω με μεγάλη απογοήτευση, ότι την σήμερον ημέρα τουλάχιστον, τις περισσότερες φορές δεν βλέπουμε πρωτίστως ΤΙ έχει ειπωθεί αλλά από ΠΟΙΟΝ!! Να εξετάσουμε την επιχειρηματολογία αυτού ο οποίος διαφωνεί ή πλήττει τα πιστεύω μας με τα λεγόμενά του, όυτε λόγος. Όταν ακούω κάτι, αρχικά εξετάξω τι έχει ειπωθεί. Αν αυτό με πείσει ή το θεωρώ λογικά τεκμηριωμένο προχωρώ παρακάτω κ βλέπω ποιος μου τα λέει. Από κει κ πέρα το αναλύω περισσότερο ψάχνοντας να βρω τι κρύβεται στα μικρά γραμματάκια, με παραμέτρους το γιατί το λέει, τι συμφέροντα κρύβονται κλπ κλπ. Αν εξ’αρχής λέει αστήριχτη βλάκεία, δεν χρειάζεται να πάω καν στο ποιος τη λέει. Μου έιναι αδιάφορο. Για να φέρω ένα παράδειγμα, αν ο χίτλερ έχει πει ότι στα μαθηματικά 1+1=2, δεν θ’αλλάξουμε την μαθηματική θεώρηση επειδή το είπε ένας σφαγέας, φασίστας βάλτε ό,τι προσδιορισμό θέλετε. Αυτό που λέει, έιναι σωστό (για το 1+1=2 μιλάω, μην παρεξηγηθώ κιόλας) τελεία κ παύλα.

    Συμφωνώ με το σχόλιο του αρθρογράφου που λέει «Ο καλύτερος τρόπος να αποδομίσεις τα επιχειρήματα κάποιου είναι να ακουστούν.» Ο βλάκας, ο φασίστας(μαύρος ή κόκκινος δεν έχει διαφορά) ο οποιοσδήποτε, έχει το δικαίωμα να εκφραστεί. Αργά ή γρήγορα θα γίνει αντιληπτός. Ευθύνη δική μου είναι να το επεξεργαστώ κ να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω αναλόγως. Ευθύνη των γερμανών ήταν ότι έφεραν στην εξουσία τους ναζί π.χ. αλλά κ των συμμάχων που «βοήθησαν» άθελά τους(?) σ’αυτό με τον οικονομικό στραγγαλισμό τους μετά τον Α’ παγκόσμιο(ως μετά χριστόν προφήτης, το θεωρώ λάθος). Αλλά γι’αυτό χρειάζεται κάτι που λέγεται σκέψη. Κ τρόπος σκέψης ο οποίος διδάσκεται αρχικώς στην οικογένεια, μετέπειτα στα σχολεία ενώ παράλληλα εξελίσσεται κ βελτιώνεται καθημερινά κ ατομικά από τον καθένα. Σήμερα το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι δεν σκεφτόμαστε. Δεχόμαστε αμάσητα ότι μας πλασάρει η εκάστοτε μόδα κ αν ο οποιοσδήποτε συμφωνήσει, διαφωνήσει ή συμπλεύσει με μια άποψη (αποδεδειγμένη κ σωστά τεκμηριωμένη) διαφορετική , αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως φασίστας, ισλαμόφοβος, θρησκόληπτος, προδότης, ανθέλληνας, μασώνος, πολέμιος της θρησκείας κ άλλα όμορφα. Παραδείγματα άπειρα απ’όλες τις μεριές. Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Στο να γεμίσουμε την κοινωνία από ανθρώπους σκεπτόμενους. Σε αντίθετη περίπτωση η κοινωνία θα είναι ανά πάσα στιγμή εκτεθειμένη κ ευάλωτη στον οποιονδήποτε τυχάρπαστο που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω, πιθανώς κ κατόπιν δικής μας επιλογής (π.χ. εκλογές). Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα διότι η ιστορία αν κ ωραία κ ενδιαφέρουσα είναι αμείλικτη κ το μόνο που διδάσκει είναι ότι κανείς δεν διδάσκεται απ’αυτήν. Κ δυστυχώς επαναλαμβάνεται.
    Φιλικά

    ΥΓ: όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά (Ρήγας Φερραίος)
    ΥΓ: ένας από τους λόγους που με ωθούν στο να διαβάζω το μπλογκ αυτό-έστω κ αν διαφωνώ σε πολλά- είναι γιατί είναι το έστησε κάποιος (δεν τον γνωρίζω προσωπικά) ο οποίος προφανώς αναζητούσε την απάντηση στο σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου ερώτημα. ΓΙΑΤΙ?
    ΥΓ: Τι ωραίο να μπορείς να διαφωνείς με κάποιον και αυτός μαζί σου? Βασική προϋπόθεση της εξέλιξης…

    Μου αρέσει!

  4. […] συνέχεια προηγούμενου άρθρου όπου εξηγούσα τη θέση μου για την ελευθερία του λόγου […]

    Μου αρέσει!

  5. […] Σε προηγούμενο άρθρο είχα μιλήσει για τις φασαρίες που έγιναν στο Berkeley όπου πήγε να μιλήσει ο Γιαννόπουλος ο οποίος είναι εξαιρετικά αντιπαθής για την Αμερικάνικη αριστερά. […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: