Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2017

Η ώρα των ρομπότ πλησιάζει γοργά

Η Boston Dynamics έφτιαξε ένα νέο ρομπότ που είναι πραγματικά απίστευτο!

Όπως μας λένε οι ίδιοι οι κατασκευαστές του Handle:

Το Handle είναι ερευνητικό ρομπότ που συνδυάζει την αποδοτικότητα των τροχών με την ευκολία των ποδιών. Είναι σχεδόν δύο μέτρα ψηλό ταξιδεύει με 15 χλμ/ώρα και πηδάει σε ύψος 1,20μ κάθετα. χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια για να λειτουργήσει και τα ηλεκτρικά αλλά και τα υδραυλικά του συστήματα, και με μια φόρτιση μπορεί να πάει ταξιδέψει μέχρι και 24χλμ.

Για περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα ρομπότ απέχουν πολύ από το να αντικαταστήσουν τους ανθρώπους σε δουλειές, αλλά πλησιάζουν συνεχώς. Στον αφοπλισμό βομβών έχουμε ήδη ρομπότ, όπως και σε δουλειές όπως το picking μιας παραγγελίας από εταιρίες όπως η Amazon. Αύριο ένα τέτοιο μπορεί να μπει σε μια πυρκαγιά για να δώσει μια πιο κοντινή εικόνα στους πυροσβέστες χωρίς να μπουν οι ίδιοι μέσα, και ποιος ξέρει τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Πολλά αλλάζουν και αλλάζουν γρήγορα. Να δούμε τι θα προλάβουμε εμείς οι μεγαλύτεροι.

Το «δικαστήριο των εμβολίων» δεν είναι αυτό που σας έχουν πει

Δεν μπορείς να μπεις σε συζήτηση με αντι-εμβολιαστή χωρίς να σου αναφέρει το περίφημο δικαστήριο των εμβολίων το οποίο έχει δώσει σε αποζημιώσεις μερικά δις δολάρια.

Στη συνωμοσιακή μπλογκόσφαιρα το δικαστήριο αυτό είναι κάτι μυστικό, που προστατεύεται από τα μάτια του κόσμου, ώστε να μη μάθει ο κόσμος πως οι μεγάλες φαρμακευτικές πληρώνουν πολλά δις για να συνεχίσουν να πουλάν το δηλητήριό τους.

Αυτό που μας λένε οι συνωμοσιολόγοι είναι πως από το 1988, όταν ξεκίνησε τη λειτουργία του το «Δικαστήριο Εμβολίων», περίπου 16.000 υποθέσεις έχουν εκδικαστεί και το δικαστήριο έχει δώσει περίπου 3,18δις δολάρια σε αποζημιώσεις! Το νούμερο ακούγεται μεγάλο και είναι. Παράλληλα είναι και αληθινό και αυτό επιβεβαιώνεται από την ίδια τη κυβέρνηση εδώ.

Μπορεί οι συνωμοσιολόγοι να μην κάνουν λάθος με τα νούμερα, αλλά σίγουρα κάνουν λάθος για το τι σημαίνουν αυτά.

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Το δικαστήριο αυτό λέγεται Office of Special Masters (OSM) και είναι τμήμα του United States Court of Special Claims (Δικαστήριο Ειδικών Αιτημάτων των ΗΠΑ ή USSC) και δημιουργήθηκε το 1988.

Παρά το γεγονός πως οι συνωμοσιολόγοι ισχυρίζονται πως πρόκειται για ένα καλά κρυμμένο μυστικό, όταν υπογράφηκε ο νόμος είχε πάρει αρκετή δημοσιότητα και όλες οι πληροφορίες που χρειάζεται κάποιος είναι διαθέσιμες στο κρατικό ιστότοπο.

Το δικαστήριο αυτό δημιουργήθηκε διότι, παρά το γεγονός πως τα εμβόλια σώζουν ζωές και είναι τόσο ασφαλή όσο μας λένε οι επιστήμονες, καμία ιατρική διαδικασία δεν υπάρχει χωρίς έστω και ελάχιστο ρίσκο και ούτε τα εμβόλια είναι εντελώς ακίνδυνα. Κάθε χρόνο μερικά εκατομμύρια εμβόλια χρησιμοποιούνται μόνο στις ΗΠΑ και είναι λογικό να υποθέσουμε πως χιλιάδες περιπτώσεις, πραγματικές ή και ψεύτικες (γιατί υπάρχουν πολλές τέτοιες), θα κατέκλυζαν τα δικαστήρια και θα αύξαναν τα κόστη των φαρμακευτικών κατακόρυφα. Προκειμένου να αποφευχθεί αυτό και να συνεχίσουν τα εμβόλια να κάνουν τη καλή δουλειά που κάνουν και σήμερα, ενώ θα παραμείνουν προσιτά από όλους, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έφτιαξε αυτό το δικαστήριο.

Τα χρήματα που δίδονται σαν αποζημιώσεις δεν προέρχονται από τις φαρμακευτικές αλλά από ένα φόρο 75 cents σε κάθε εμβόλιο που πωλείται.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του δικαστηρίου αυτού είναι πως, σε αντίθεση με τα άλλα δικαστήρια όπου κάποιος πρέπει να κριθεί ένοχος πέραν πάσης αμφιβολίας, εδώ αρκεί η πλειοψηφία των ενδείξεων να είναι υπέρ του ενός μέρους. Αυτό επιτρέπει περισσότερες υποθέσεις να κρίνονται υπέρ των εναγόντων, ακόμα και αν τα πράγματα δεν είναι εντελώς ξεκάθαρα. Από το 2006, το 80% των υποθέσεων που έχει διαχειριστεί το δικαστήριο έχουν καταλήξει σε συμβιβασμό και όχι καταδίκη ή αθώωση.

Για αυτό ακριβώς το λόγο, όταν επέρχεται μια καταδίκη ή ένας συμβιβασμός ουσιαστικά το δικαστήριο δεν παραδέχεται ενοχή του εμβολίου, όπως λέει το επίσημο site: Settlements are not an admission by the United States or the Secretary of Health and Human Services…that the vaccine caused the petitioner’s alleged injuries.
Ο λόγος που οι περισσότερες υποθέσεις καταλήγουν σε συμβιβασμό είναι γιατί το κόστος πολλές φορές είναι υψηλό ή ο χρόνος εκδίκασης μακρύς.

Αλλά τα ποσά εξακολουθούν να ακούγονται μεγάλα, σωστά; Είναι μεγάλα, αλλά για να καταλάβουμε το μέγεθος πρέπει να δούμε λιγάκι και το πόσο εμβόλια έγιναν. Από το 2006 μέχρι το 20014 έγιναν περίπου 2,5δις εμβόλια, ενώ κατατέθηκαν 3.672 αιτήματα για αποζημίωση και από αυτά τα 1.362 απορρίφθηκαν. Δηλαδή, οι αιτήσεις που αποζημιώθηκαν είναι 0,00009% των εμβολίων που δόθηκαν!

Αν υπολογίσουμε όμως το μέσο όρο του ποσού που παίρνει κάθε αίτηση μας βγάζει περίπου 766.000 δολάρια. Το ποσό δείχνει υψηλό, οπότε και η «ζημιά» που γίνεται από τα εμβόλια θα είναι υψηλή, σωστά; Λάθος.

Οι παρενέργειες των εμβολίων είναι καταγεγραμμένες σε όλα τα φυλλάδια και στο ίδιο το site, οπότε δεν υπάρχει προσπάθεια συγκάλυψης, όπως μας λένε. Οι παρενέργειες είναι από ελαφρύ πυρετό μέχρι σοβαρές ζημιές που επηρεάζουν το υπόλοιπο της ζωής του ασθενούς. Αυτές οι περιπτώσεις είναι που αποζημιώνονται με πολλά, μέχρι και 20 εκατομμύρια και είναι περίπου 3 ανά έτος. Αυτές οι περιπτώσεις είναι που ανεβάζουν το μέσο όρο του ποσού ανά αίτηση.

Συνεπώς το «δικαστήριο των εμβολίων» δεν είναι αυτό που νομίζουν οι αντι-εμβολιαστές, οι οποίοι θα έπρεπε να ονομάζονται pro-disease, αλλά ένα όργανο που αποζημιώνει τις ελάχιστες περιπτώσεις παρενέργειας εμβολίων.

Δεν είναι λοιπόν ένα επιχείρημα στα χέρια των αντι-εμβολιαστών αλλά εναντίον τους, αλλά δεν το καταλαβαίνουν.

Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος σας φέρει σαν επιχείρημα το δικαστήριο αυτό, θυμηθείτε, στη πραγματικότητα δεν ξέρει για ποιο πράγμα μιλάει.

Επιπλέον διάβασμα

Η υπουργός που ήταν βοσκοπούλα

Κυκλοφορεί στα διαδίκτυα η παρακάτω φωτό.

%ce%b2%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%82

Η φωτογραφία είναι πετυχημένη και κοινοποιείται συνεχώς διότι συνδυάζει το σύνδρομο της Σταχτοπούτας, όπου μια μικρή και άγνωστη κοπέλα γίνεται μεγάλη και διάσημη, με το γεγονός πως η υπουργός Najat Vallaud-Belkacem ήταν όντως βοσκός όταν ήταν μικρή.

Η Najat γεννήθηκε το 1977 στο Μαρόκο, και όπως μας λέει η ίδια, θυμάται όταν πήγαινε να βοσκήσει τις κατσίκες με τον πατέρα της.

Την ίδια φωτογραφία βλέπουμε και σε Ινδικό site όπου μάλλον ξεκίνησε η φήμη.

najat1

Αντιθέτως, όπως διαβάζουμε και στην iefimerida.gr, η φωτογραφία της κοπέλας που προσέχει τα πρόβατα είναι στην πραγματικότητα μια παλιά σειρά φωτογραφιών της Unicef για την παιδική εργασία, του φωτογράφου Giacomo Pirozzi. Τραβήχτηκε στο Μαρόκο το 2006 αλλά δεν έχει καμία σχέση με την Najat Vallaud-Belkacem. Το κοριτσάκι λέγεται Φούζια, είναι 8 ετών και η Unicef αναφέρει ότι πήγε στο σχολείο για έναν χρόνο αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει γιατί οι γονείς της δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα βιβλία της.
Το εκπληκτικό είναι ότι η φωτό της βοσκοπούλας Φούζια από το Μαρόκο βρίσκεται στο επίσημο σάιτ της υπουργού από το 2013 αλλά σε ένα σημείο με θέμα Σχέδιο για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας.

Αυτό μπορεί να φανεί και στο κάτω μέρος της φωτογραφίας όπου αναγράφονται πληροφορίες.
najat3

Ναι μεν η Najat δεν είναι η βοσκός στη φωτογραφία, αλλά έχει βοσκήσει πρόβατα με τον πατέρα της και η ιστορία της δεν είναι λιγότερο εντυπωσιακή.

Πρόκειται λοιπόν για μια πραγματική ιστορία που απλώς έχει λάθος φωτογραφία.

Το Natural News εξαφανίστηκε από το Google

Το site Natural News είναι ένα από τα πιο δημοφιλή site στον κόσμο για «εναλλακτικά» θέματα.

Είναι διάσημο για τα άρθρα του σχετικά με τις θεραπείες του καρκίνου, για τις ανακαλύψεις του σε όλα τα επίπεδα, από τα εμβόλια που σκοτώνουν στα πυρηνικά όπλα, τους αεροψεκασμούς, τους εξωγήινους, και βέβαια έχει ένα πολύ μεγάλο κατάστημα από το οποίο πουλάει όλα τα θαυματουργά «φαρμακα».

Το βασικότερο πρόβλημα όμως του Natural News είναι το ότι χιλιάδες ακολουθούν τις οδηγίες του σχετικά με θέματα υγείας και κινδυνεύουν να πάθουν σημαντική ζημιά.

Πριν μερικές ημέρες όλα τα άρθρα του Natural News εξαφανίστηκαν από τη Google. Το γιατί έγινε αυτό είναι θέμα συζήτησης και οι απόψεις διίστανται. Τρεις θεωρίες υπάρχουν:

  1. Η Google είδε πόσα ψέματα σπρώχνει η σελίδα και αποφάσισε να μην την εμφανίζει στις αναζητήσεις.
  2. Η Google αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον «επιθετικό» αλγόριθμό που χρησιμοποιεί το Natural News για να αυξήσει τις επισκέψεις, και έτσι «έκοψε» το site.
  3. Δεν είναι παρά ένα κόλπο του ιδιοκτήτη της σελίδας Mike Adams για να προκαλέσει συζητήσεις και να αυξήσει τη κίνηση.

Όπως και να έχει το θέμα, το γεγονός πως το Natural News δεν είναι πλέον στο Google κάνει τη διαφορά για χιλιάδες απελπισμένους που δεν θα δουν τα ψέματά του και πιθανόν να ακολουθήσουν τις οδηγίες των γιατρών τους αντί για τον κάθε ψεύτη του internet.

Περισσότερα άρθρα για το θέμα:

ΥΓ: Το site είναι προσβάσιμο από Ιρλανδία, όπου γράφονται αυτές οι γραμμές. Αν η ip address είναι Αμερικάνικη τότε το site δεν εμφανίζεται.

Όταν η ακροδεξιά δείχνει το δρόμο

Έχουμε επανειλημμένως πει πως η μαντίλα, το χιτζάμπ με το οποίο σκεπάζουν τα μαλλιά τους οι μουσουλμάνες, όσες δεν χρησιμοποιούν τη μπούργκα, το ολόσωμο κάλυμμα που αφήνει μόνο τα μάτια να φαίνονται, είναι ένα εργαλείο καταπίεσης της γυναίκας από τον άντρα.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι που ακόμα και απελευθερωμένες γυναίκες όπως αυτές της Σουηδικής κυβέρνησης, οι οποίες μιλούν ανοικτά για την απελευθέρωση και τα δικαιώματα των γυναικών, δέχονται, όταν συναντιούνται με αραβικής καταγωγής άντρες, να φορέσουν το χιτζάμπ και έτσι να το απενοχοποιήσουν στα μάτια μας και να υποσκάψουν τη προσπάθεια πολλών γυναικών που πολεμούν αυτές τις θρησκευτικές παραδόσεις.

sweddddddddddddddd

Μετά από τη παραπάνω απογοητευτική επίδειξη έλλειψης κατανόησης και συμπαράστασης προς τις γυναίκες, έρχεται η Μαρίν Λεπέν η οποία πήγε στον Λίβανο και εκεί, όπως είναι αναμενόμενο, της ζητήθηκε να φορέσει χιτζάμπ. Προς τιμή της αρνήθηκε με ξεκάθαρο τρόπο να το φορέσει και βγήκε από την αίθουσα με ένα ύφος έκπληξης στο πρόσωπό της που είναι ανεκτίμητο.

marie

Με τη Λεπέν μας χωρίζει μια ιδεολογική άβυσσος. Στη συντριπτική πλειοψηφία πιστεύουμε σε εντελώς αντίθετες πολιτικές ιδέες και έχουμε εντελώς διαφορετική άποψη για πολλά ηθικά θέματα.

Αλλά σε αυτή τη περίπτωση η Λεπέν έβαλε τα γυαλιά σε όλες τις φεμινίστριες οι οποίες στο βωμό του πολιτικώς ορθού αποδέχονται εργαλεία καταπίεσης των γυναικών.

Αν μη τι άλλο, σε αυτή τη περίπτωση, πρέπει όλες οι γυναίκες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Λεπέν.

Τι απέγινε η θρησκευτική ελευθερία;

Στο νέο σκίτσο του Jesus ‘n’ Mo έχουμε τον εξής διάλογο:

-Θυμάσαι όταν μπορούσαμε να πούμε στους ανθρώπους πως να συμπεριφερθούν;
-Ναι, όταν η βλασφημία ήταν απαγορευμένη και τιμωρούνταν αυστηρά.
-Μπορούσαμε να αναγκάσουμε τις γυναίκες να κρατήσουν το μωρό μέχρι να γεννηθεί.
-Η προσευχή ήταν υποχρεωτική
-Μπορούσαμε να κάνουμε διακρίσεις με βάση τα πιστεύω ή το σεξουαλικό προσανατολισμό
-Η ομοφυλοφιλία ήταν απαγορευμένη
-Οι αιρετικοί καίγονταν στη πυρά
-Τι απέγινε η θρησκευτική ελευθερία;

c5cj96oueaakdmt

Πηγή: http://www.jesusandmo.net/

Πως καταρρίπτεις επιχειρήματα: με λογική και χιούμορ

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε μιλήσει για τις φασαρίες που έγιναν στο Berkeley, όπου πήγε να μιλήσει ο Γιαννόπουλος, ο οποίος είναι εξαιρετικά αντιπαθής για την Αμερικάνικη αριστερά. Προκειμένου να μην τον αφήσουν να μιλήσει έσπασαν και έκαψαν ένα μέρος του πανεπιστήμιου, κάτι πρωτόγνωρο για τις ΗΠΑ.

Η αντίδρασή τους δικαιολογήθηκε από τους ίδιους με τον γνωστό σε εμάς τρόπο: ασκήσαμε βία διότι ο λόγος του είναι βίαιος: επειδή με το λόγο του σημαδεύει μειονότητες, εμείς σημαδέψαμε αυτόν. Για περισσότερα δείτε εδώ.

Όπως είπαμε, η προσπάθεια να φιμώσουν τον Γιαννόπουλο, με οποιαδήποτε δικαιολογία, είναι μια πράξη αντιδημοκρατική και στην ουσία φασιστική. Ποτέ δεν φιμώνεις τον αντίπαλο, τον αντιμετωπίζεις με επιχειρήματα λογικά χωρίς, να πέσεις σε πολλές από τις λογικές παγίδες που πέφτουμε οι άνθρωποι, όπως το να αποκαλέσεις κάποιον «μισθωμένο τρολάκι» ενός κόμματος χωρίς να δώσεις έστω ένα επιχείρημα.

Ο Bill Maher κάλεσε λοιπόν τον Γιαννόπουλο στην εκπομπή του και πολύ καλά έκανε, διότι αν θες να αποδομήσεις τα επιχειρήματα κάποιου πρέπει να τον αφήσεις να τα εκφράσει.

Αυτό έγινε με μεγάλη επιτυχία από τους άλλους καλεσμένους του Maher και μάλιστα ο Γιαννόπουλος έκανε το λογικό λάθος να κατηγορήσει τους πανελίστες πως είναι ηλίθιοι. Όπως στη δική μου περίπτωση, έτσι και σε αυτή, οι προσωπικές επιθέσεις δεν είναι επιχείρημα υπέρ της θέσης του άλλου και μάλλον δείχνουν έλλειψη σοβαρών επιχειρημάτων.

Οι πανελίστες του απάντησαν με τον κατάλληλο τρόπο και συνέχισαν να καταρρίπτουν τα επιχειρήματά του.

Έτσι γίνεται η σωστή αποδόμηση! Έτσι καταρρίπτεις τα επιχειρήματα ενός άλλου, με λογική και χιούμορ. Όχι με βρισιές, όχι με υπερβολές και σίγουρα, ποτέ, με φίμωση και απαγόρευση ομιλίας.

Οι φασιστικές συμπεριφορές δεν είναι δυνατόν να προωθούν δημοκρατικές διαδικασίες.

Απολαύστε το βίντεο.

Περί Κουφοντίνα και ελευθερίας του λόγου

Σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου όπου εξηγούσα τη θέση μου για την ελευθερία του λόγου σε συνδυασμό με τα γεγονότα στο Berkeley, ήρθε η Ελληνική πραγματικότητα να μας δώσει μερικά σημαντικά μαθήματα.

Σήμερα, η Εφημερίδα των Συντακτών φιλοξενεί άρθρο του Κουφοντίνα. Δεν το διάβασα και ούτε και θα το αναπαράξω.

Αρκετοί βγήκαν και είπαν πως δεν είναι δυνατόν ένας φονιάς σαν τον Κουφοντίνα, που δεν έχει δείξει ίχνος μεταμέλειας για τα εγκλήματά του, να μπορεί να γράψει άρθρα σε εφημερίδες, ή να βγει μέσω τηλεφώνου σε αμφιθέατρα γεμάτα φοιτητές και να μιλάει για το ταξικό του μίσος, κτλ.

Προσοχή, εδώ μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Ο Κουφοντίνας, και ο κάθε Κουφοντίνας, έχει το δικαίωμα να πει οτιδήποτε. Αυτό σημαίνει ελευθερία του λόγου. Ο Κουφοντίνας μπορεί να μιλήσει σε οποιονδήποτε θέλει να τον ακούσει, στο κελί του ή εκτός αυτού, μπορεί να γράψει άρθρα ή βιβλία και να τα διαβάσει οποιοσδήποτε θέλει. Αυτή τη δυνατότητα την έχει και πρέπει να την έχει ο κάθε ένας.

Από εκεί και πέρα, υπάρχει η ευθύνη του μέσου που μεταφέρει το μήνυμα, που είναι σημαντική. Με άλλα λόγια ο κάθε εγκληματίας μπορεί αν θέλει να μοιράσει το μίσος του για τον οποιονδήποτε, αλλά αν εγώ το βάλω στο μπλογκ μου τότε είμαι υπεύθυνος για τη διασπορά αυτών των ιδεών. Αν διαφωνώ με τις ιδέες αυτές και δεν τις μεταφέρω μέσω του μπλογκ μου, δεν σημαίνει πως στερώ την ελευθερία του λόγου του οποιουδήποτε. Το ίδια συμβαίνει με τις εφημερίδες ή τα κανάλια που αρνούνται να δημοσιεύσουν οτιδήποτε θέλουν.

Ελευθερία του λόγου δεν σημαίνει να διεκδικείς μια μεγάλη ντουντούκα ώστε να φωνάξεις στη μέση της πλατείας. Σημαίνει να μην σου απαγορεύει το κράτος να επικοινωνήσεις. Το ποιο βήμα θα επιλέξεις ή θα είναι διαθέσιμο σε εσένα και τις ιδέες σου δεν αφορά την ελευθερία του λόγου. Στην τελική δεν μπορούν να συμφωνούν όλοι με τις ιδέες σου και έτσι δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση να τις προωθήσουν στα πλαίσια της ελευθερίας του λόγου.

Συνεπώς ο Κουφοντίνας μπορεί να πει ότι θέλει σε όποιον θέλει. Αυτός που μεταφέρει το μήνυμα είναι υπεύθυνος για αυτό και δεν θα πρέπει να προσπαθήσει να κρυφτεί πίσω από την ελευθερία του λόγου.

Διότι αν θέλουμε να μπορούμε να πούμε το οτιδήποτε, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του Κουφοντίνα να πει το οτιδήποτε. Αλλιώς έχουμε ελευθερία του λόγου A la Carte και αυτό δεν είναι ελευθερία.

4+1 μύθοι για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα

Πρόσφατα ηλεκτρονικός φίλος με έκανε unfriend και πλοκ διότι τόλμησα να του πω πως η Monsanto δεν είναι ακριβώς αυτό που νόμιζε.

Ξαφνιάστηκα είναι αλήθεια διότι νόμιζα πως είχα να κάνω με σκεπτόμενο άτομο και τουλάχιστον θα μου έδινε τη δυνατότητα να εξηγήσω, πριν με μπλοκάρει. Βέβαια είναι σκεπτόμενος, αλλά όλοι έχουμε τις προσωπικές μας θεωρίες και όταν αυτές παίρνουν σημαντική θέση στον αυτοπροσδιορισμό μας και κάποιος έρχεται και τις κλονίζει, τότε θυμώνουμε.

Οπότε νομίζω πως έχει έρθει η ώρα να ξαναδούμε μερικούς από τους μύθους γύρω από τα μεταλλαγμένα, αν και δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι.

Τα μεταλλαγμένα δεν είναι ασφαλή διότι δεν έχουν ελεγχθεί επαρκώς. Το ακούμε συχνά παρά την όλο και μεγαλύτερη λίστα με έρευνες που δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Στη πραγματικότητα τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας για την ασφάλειά τους πάνε πίσω περισσότερα από είκοσι χρόνια με πολλά εκατομμύρια πειράματα και πειραματόζωα. Τα μεταλλαγμένα είναι τα φυτά που έχουν ελεγχθεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλα από τότε που ξεκίνησε η αγροτική επανάσταση. Όταν όλες οι σοβαρές έρευνες δείχνουν πως είναι ασφαλή, γιατί να υιοθετήσουμε άλλη θέση; Οι πολέμιοί τους έχουν ένα μόνο επιχείρημα σε αυτό: δεν είμαστε 100% σίγουροι. Αλλά για ποιο πράγμα είμαστε 100% σίγουροι; Είμαστε σίγουροι πως οτιδήποτε «φυσικό» είναι και καλό; Πως προκύπτει αυτή η σιγουριά όταν η φύση είναι αυτή που μας επιτίθεται με ιούς, βακτήρια και ζώα κάθε μορφής και μεγέθους.
Η ιδέα φυσικό=καλό είναι μύθος και όλες οι έρευνες δείχνουν πως τα μεταλλαγμένα είναι ασφαλή.

Οι αγρότες είναι αναγκασμένοι να καλλιεργήσουν μεταλλαγμένα. Τεράστιο ψέμα. Ρωτήστε οποιονδήποτε αγρότη σε οποιαδήποτε χώρα. Ο κάθε ένας καλλιεργεί αυτό που ο ίδιος θεωρεί πιο κερδοφόρο, διότι, και ξέρω πως αυτό θα ξενίσει μερικούς, οι αγρότες δεν κάνουν αυτή τη δουλειά για να έχουν οικονομικές ζημιές, αλλά για να βγάλουν κέρδος. Συνεπώς κανείς δεν μπορεί να τους αναγκάσει να καλλιεργήσουν κάτι που οι ίδιοι δεν θέλουν. Επιλέγουν λοιπόν τους σπόρους που τους επιτρέπουν να έχουν μεγαλύτερη απόδοση σε μικρότερη έκταση με λιγότερα έξοδα (νερό, ζιζανιοκτόνα, κτλ). Με 37% μείωση σε ψεκασμούς ζιζανιοκτόνων και αύξηση αποδόσεων κατά 21% είναι λογικό πολλοί να τα επιλέξουν.
Παράλληλα, είναι ευκαιρία να πούμε πως η ιστορία που λέει πως 300.000 αγρότες στην Ινδία έχουν αυτοκτονήσει λόγω των μεταλλαγμένων είναι ψευδής και ανυπόστατη. Έχει ξεκινήσει από μια ακτιβίστρια τη Vandana Shiva η οποία έφτιαξε την ιστορία προκειμένου να υποστηρίξει την ατζέντα της.

Το Roundup που χρησιμοποιείται ως ζιζανιοκτόνο είναι καρκινογόνο. Το Roundup πρόσφατα μπήκε στη λίστα με τα πιθανά καρκινογόνα από τον ΠΟΥ (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας). Η λίστα αυτή χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: σε αυτά που είναι «γνωστά» (Known) καρκινογόνα, τα «πιθανά» (possible) και τα «δυνατά» (probable). (Η μετάφρασή μου μπορεί να μην είναι η καλύτερη). Στη πρώτη κατηγορία βρίσκεται η αιθανόλη (βασικό συστατικό αλκοολούχων ποτών), η ηλιακή ακτινοβολία, η μόλυνση του αέρα και το πριονίδι. Ενώ στη δεύτερη κατηγορία όπου βρίσκεται το Roundup βλέπουμε το καπνό του ξύλου και ένα νοτιοαμερικάνικο ποτό.
Στη πραγματικότητα το Roundup είναι πολύ πιο ήπιο ζιζανιοκτόνο από αυτά που χρησιμοποιούνταν μέχρι το 1980. Κατά τη χρήση χρησιμοποιείται ποσότητα περίπου όσο δύο κουτάκια αναψυκτικού ανά στρέμμα. Ως γνωστό, για αυτούς  που ξέρουν βασική χημεία και βιολογία, η δόση κάνει το δηλητήριο και, βάση αυτού, όλα μπορούν να σου προκαλέσουν καρκίνο, ή να σε σκοτώσουν. Το Roundup δεν είναι το πιο επικίνδυνο από αυτά και σε αυτές τις αραιώσεις είναι ασφαλές.

Τα μεταλλαγμένα είναι πατενταρισμένα και οι αγρότες δεν επιτρέπεται να μαζεύουν σπόρους. Πατέντα, εκτός από τα μεταλλαγμένα έχουν και άλλοι σπόροι όπως κάποιοι οργανικοί. Η πατέντα δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό και είναι αποτέλεσμα της πολύχρονης και πολυέξοδης προσπάθειας των εταιριών να παράξουν αυτούς τους σπόρους. Οι αγρότες συμφωνούν και υπογράφουν αυτοβούλως συμβόλαιο χρήσης και ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει μήνυση από τη Monsanto για επιμόλυνση (τη μεταφορά σπόρων μέσω του αέρα από ένα χωράφι σε ένα άλλο). Τέλος, η συλλογή σπόρων είναι κάτι που εδώ και χρόνια γίνεται από ελάχιστους αγρότες διότι δεν είναι οικονομικά κερδοφόρα διαδικασία.

Τα μεταλλαγμένα δεν αναπαράγονται τον επόμενο χρόνο επειδή έχουν ένα γονίδιο που δεν τους το επιτρέπει. Φυτά με το γονίδιο αυτό έχουν δημιουργηθεί, αλλά δεν είναι εμπορικά διαθέσιμα.

Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρα ακόμα και να κουράσω περισσότερο, αλλά δεν έχει νόημα. Αν θέλετε να δεχθείτε τα δεδομένα τότε δεν χρειάζεστε περισσότερα. Αν έχετε ήδη αποφασίσει τότε όσα ακόμα επιχειρήματα και να διαβάσετε δεν θα αλλάξει τίποτα.

Στη τελική είμαστε πραγματικά ανοικτόμυαλοι αν μπορούμε, με τη παρουσίαση νέων στοιχείων, να αλλάξουμε τη γνώμη μας.

Πηγές

Περί Μπέρκλεϊ και ελευθερίας του λόγου

Μερικές μέρες πριν ο περιβόητος Milo Υiannopoulos πήγε να μιλήσει στο Berkeley, το γνωστό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ.

Οι απόψεις του Γιαννόπουλου είναι για μερικούς ακραίες και το γεγονός πως πήρε θέση υπέρ του Trump έριξε λάδι στη φωτιά.

Κάποιοι λοιπόν, που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, έκαναν επίθεση στο πανεπιστήμιο και κατέστρεψαν και έκαψαν και έσπασαν. Ο λόγος που το έκαναν; Διότι ο Γιαννόπουλος, υποτίθεται, είναι φασίστας και οι απόψεις του φασιστικές.

Δεν ξέρω αν ο Γιαννόπουλος είναι φασίστας. Όσα βίντεο του έχω δει, με κάποιες από τις απόψεις του συμφωνώ, με κάποιες διαφωνώ. Αν μη τι άλλο, οφείλω να ομολογήσω πως είναι πολύ έξυπνος, έχει επιχειρήματα και ξέρει να τα μεταφέρει στο κοινό.

Το να αντιδράσεις σε κάτι που λέει κάποιος άλλος δεν είναι κακό. Αν όμως προσπαθήσεις με βία και καταστροφές να του απαγορεύσεις να μιλήσει, δεν μάχεσαι τον φασισμό, γίνεσαι ο φασισμός. Εσύ που απαγορεύεις στον άλλο να μιλήσει είσαι ο φασίστας.

Αυτό όμως είναι μόνο το ένα μέρος του προβλήματος. Το άλλο είναι πως με αυτές τις πράξεις χάνεις το δίκιο σου και το δίνεις στον…Trump. Όταν βγήκε και είπε πως αυτές οι επιθέσεις είναι απαράδεκτες, είχε δίκιο. Το δίκιο του το έδωσαν αυτοί που τον μάχονται και αυτό που με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο είναι που αυτά τα φασιστάκια με αναγκάζουν όχι μόνο να συμφωνήσω με τον Trump αλλά και να τον υποστηρίξω!

Τελικά αυτό είναι το πρόβλημα του αριστερού χώρου γενικά. Το έχουμε δει ξανά και ξανά και στην Ελλάδα. Η μανία τους να απαγορεύσουν το λόγο με τον οποίο διαφωνούν τους κάνει ίδιους με τους αντιπάλους τους….και δεν το καταλαβαίνουν.

Για αυτό η ελευθερία του λόγου είναι τόσο σημαντική. Γιατί αυτοί που τη μάχονται ξέρουν πως σε μια ελεύθερη κοινωνία οι ιδέες τους δεν θα είχαν ελπίδα.

Ζούμε ένα πόλεμο ιδεών

 

Η μεγάλη ερώτηση που οφείλουμε να απαντήσουμε είναι: με ποιο τρόπο νικάς την Ισλαμική τρομοκρατία;

Συνήθως το λάθος μας είναι πως βλέπουμε τον ISIS και λέμε με χαρά: να η Ισλαμική τρομοκρατία! Σκίστε τη!

Ναι, ο ISIS είναι μέρος της ισλαμικής τρομοκρατίας και το γεγονός πως είναι ένας στρατός μας έχει επιτρέψει να τον χτυπήσουμε. Αλλά τα τρομοκρατικά χτυπήματα σε Ευρώπη και ΗΠΑ δεν έχουν μειωθεί και ούτε πρόκειται ότι και αν γίνει με τον ISIS.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί πολεμούμε ένα πόλεμο ιδεών και όχι όπλων.

Όταν ο Trump επέλεξε να απαγορεύσει την είσοδο στις ΗΠΑ σε κατοίκους συγκεκριμένων χωρών έκανε λάθος σε δύο επίπεδα:

  • Απαγόρευσε την είσοδο σε πολίτες χωρών από τις οποίες ιστορικά δεν έχουν έρθει τρομοκράτες και αγνόησε χώρες με τις οποίες ο ίδιος και οι ΗΠΑ έχουν εμπορικές σχέσεις αλλά από τι οποίες έχουν έρθει.
  • Δεν μπορεί να αποτρέψει τα τρομοκρατικά χτυπήματα διότι τα περισσότερα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα είναι από κατοίκους της ίδιας της χώρας. Οι τρομοκράτες δηλαδή γεννήθηκαν στη χώρα που χτύπησαν. Η μετακίνησή τους στο χώρο της τρομοκρατίας δεν έγινε σε μια βάση του ISIS στη Μοσούλη, αλλά στο σπίτι τους, μπροστά στο υπολογιστή τους ή σε ένα τζαμί.

Διότι έχουμε ένα πόλεμο ιδεών και οι μόνοι που μπορούν να τον κερδίσουν δεν είναι οι άπιστοι, εμείς δηλαδή, αλλά οι ίδιοι οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι.

Όταν όμως στοχοπoιείς όλους τους μουσουλμάνους ανεξαιρέτως εμποδίζοντάς τους να γυρίσουν στη χώρα που εργάζονται χρόνια και όπου βρίσκεται η οικογένειά τους, τότε χάνεις τους μοναδικούς συμμάχους που θα μπορούσες να έχεις σε αυτό το πόλεμο.

Oι ιδέες δεν σταματούν στα σύνορα μαζί με τους ανθρώπους και η μετανάστευση είναι μόνο μέρος του προβλήματος της τρομοκρατίας και ούτε καν το βασικό.

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με ένα εμφύλιο πόλεμο ιδεών και κάνουμε ότι μπορούμε να αποδυναμώσουμε αυτούς που θα έπρεπε να βοηθάμε, τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους. Αποφάσεις αποκλεισμού όλων των κατοίκων μιας χώρας, όπως έκανε ο Trump είναι ακριβώς αυτό που θέλουν οι στρατολόγοι των τρομοκρατών για να βρουν τον επόμενο που θα εκραγεί μέσα στο πλήθος.

Αντί να τους εξισώνουμε με τους τρομοκράτες πρέπει να τους πλησιάσουμε και να τους βοηθήσουμε. Μόνο με τέτοιους συμμάχους μπορούμε να κερδίσουμε τον πόλεμο αυτό. Διαφορετικά θα ζήσουμε πολύ δύσκολα χρόνια.

3 ερωτήσεις σε ένα άθεο

Ο Ricky Gervais ήταν πριν μερικές μέρες καλεσμένος στην εκπομπή του Stephen Colbert, The Late Show, μια από τις καλύτερες εκπομπές της Αμερικάνικης τηλεόρασης.

Ο Gervais είναι άθεος ενώ ο Colbert είναι καθολικός. Η εκπομπή είναι βέβαια χιουμοριστική, αλλά υποπτεύομαι πως οι ερωτήσεις που έκανε ο Colbert στον Gervais δεν ήταν μέρος του σεναρίου, αλλά ήταν πραγματικές.

Ο Colbert λοιπόν ρώτησε τα εξής:

  • Γιατί υπάρχει κάτι αντί για τίποτα; Γιατί υπάρχει το σύμπαν; Υπάρχει ένας δημιουργός;
  • Πως μπορείς να είσαι βέβαιος για τον αθεϊσμό σου; Δεν είναι και ο αθεϊσμός θέμα πίστης; Δεν είναι κάποιος άθεος επειδή του το είπε κάποιος άλλος;
  • Δεν νιώθεις δέος για τον κόσμο; Δεν νιώθεις ευγνωμοσύνη που υπάρχεις;

Οι απαντήσεις που έδωσε ο Gervais δεν ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που έχουμε δώσει και εδώ σε παρόμοια ερωτήματα.

  • Αρχικά να πούμε πως η ερώτηση «γιατί» δεν έχει κάποιο νόημα. Το «γιατί» προκύπτει από κάποιο σχέδιο, ένας σκοπός και δεν μπορούμε να βρούμε καμία ένδειξη πως υπάρχει κάποιο σχέδιο στο σύμπαν. Αυτό που έχει νόημα να ρωτήσουμε είναι το πως. Αυτό η επιστήμη δεν το έχει απαντήσει ακόμα, αλλά υπάρχουν θεωρίες που δίνουν μια εικόνα και που σταδιακά θα βελτιωθούν.
    Επιπλέον, πέρα από τους νόμους της φύσης και την επιστήμη δεν υπάρχει η ανάγκη για ένα δημιουργό. Πουθενά και σε κανένα σημείο δεν έχουμε βρει μια επιστημονική θεωρία η οποία να απαιτεί την ύπαρξη ενός θεού προκειμένου να δουλέψει. Αντιθέτως ο θεός εμφανίζεται συνήθως εκεί που δεν έχουμε καμία θεωρία και αυτός είναι ο θεός των κενών (της γνώσης μας) ο οποίος είναι καταδικασμένος να μικραίνει συνεχώς.
  • Η ερώτηση αυτή είναι λανθασμένη. Η θέση ενός άθεου δεν είναι η βεβαιότητα πως δεν υπάρχει θεός, είναι η έλλειψη πίστης στο θεό. Παράδειγμα: κάποιος μας λέει πως πιστεύει στο θεό. Εμείς του ζητάμε να αποδείξει την ύπαρξή του. Αυτός δεν μπορεί. Συνεπώς εμείς δεν πιστεύουμε στο θεό. Ο αθεϊσμός δεν είναι μια πίστη, είναι η έλλειψη αυτής για την ύπαρξη του θεού.
    Στη τελική, αν το δούμε το θέμα λογικά, από τις περίπου 3000 θεότητες που έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος με το μυαλό του από την αρχή της ιστορίας του, ο Χριστιανός έχει απορρίψει τις 2999 και πιστεύει σε μία θεότητα. Ο άθεος δεν πιστεύει ούτε στη μία. Η διαφορά μας λοιπόν είναι ένας θεός και ο Χριστιανός είναι επίσης άθεος για τους υπόλοιπους 2999 θεούς.
  • Ναι, συνεχώς νιώθουμε ευγνωμοσύνη που υπάρχουμε διότι οι πιθανότητες να είμαστε εμείς που ζούμε σε αυτό το πλανήτη είναι απειροελάχιστες. Αλλά δεν χρειαζόμαστε ένα θεό στον οποίο να στρέψουμε την ευγνωμοσύνη μας.

Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να κρατήσουμε σαν σκέψη είναι το εξής:

Αν αύριο καταστρέφονταν όλα τα στοιχεία και τα βιβλία που έχουμε για τις θρησκείες και οι άνθρωποι τις ξεχνούσαν όλες, 1000 χρόνια αργότερα μπορεί να είχαμε νέες θρησκείες αλλά δεν θα ήταν οι ίδιες.
Αντιθέτως, αν συνέβαινε το ίδιο με όλα τα επιστημονικά βιβλία, τις θεωρίες και τις γνώσεις που έχει μαζέψει η ανθρωπότητα, σε 1000 χρόνια θα επανέρχονταν ακριβώς όπως είναι και σήμερα. Αυτό θα συνέβαινε διότι όλα τα πειράματα θα είχαν ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα. Δεν θα υπήρχε καμία διαφορά.
Αυτός είναι και ο λόγος που δεν χρειαζόμαστε πίστη για την επιστήμη μιας και αυτή επαληθεύεται καθημερινά

Τα έχουμε ξαναπεί όλα αυτά βέβαια, αλλά τα επιχειρήματα των πιστών δεν αλλάζουν και, αν μη τι άλλο, καθώς περνούν τα χρόνια, ακούγονται όλο και πιο άστοχα.

Παγκόσμια ημέρα χιτζάμπ

Χθες, 1/2/17 ήταν η παγκόσμια μέρα χιτζάμπ, ένα έξυπνο μαρκετινίστικο κόλπο να προωθηθεί στη δύση ένα από τα σύμβολα της καταπίεσης της γυναίκας στο Ισλάμ. Πρόκειται για μια επίκληση στη πολιτική ορθότητα των δυτικών φιλελεύθερων που νιώθουν την ανάγκη να αποδεχθούν οτιδήποτε τους πλασάρεται διότι αν δεν το κάνουν θα θεωρηθούν ρατσιστές.

Πάνω σε αυτή ακριβώς την αδυναμία της δύσης και τις τύψεις που έχει για αυτά που συμβαίνουν σε λιγότερο ανεπτυγμένες μουσουλμανικές χώρες, πατάει η πρωτοβουλία αυτή που ζητά από τις δυτικές γυναίκες να φορέσουν μαντίλα, χιτζάμπ, για μια μέρα, ώστε να καταλάβουν γιατί τη φορούν οι μουσουλμάνες.

Μη παρεξηγηθώ. Αν κάποια γυναίκα θέλει να τη φορέσει πιστεύω πως θα πρέπει να τη φορέσει. Αυτό που δεν υποστηρίζω όμως είναι το ότι σε πολλές χώρες οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να τη φορέσουν. Επίσης δεν υποστηρίζω τη κοινωνική πίεση που ασκείται σε γυναίκες στη δύση, από τις οικογένειές τους, τα τζαμιά και τους μουλάδες να καλύπτουν το κεφάλι τους.

Το χιτζάμπ φοριέται από τις γυναίκες ώστε να τις προστατεύσει από τη λαγνεία των ανδρών, μια κατάσταση που το Ισλάμ προσπαθεί να διορθώσει όχι αλλάζοντας τη συμπεριφορά των ανδρών, αλλά κρύβοντας τις γυναίκες από τα μάτια τους.

Το να γιορτάζει την ημέρα του χιτζάμπ είναι σαν να γιορτάζεις τη σκλαβιά των γυναικών.

Στην ιστοσελίδα μέσω της οποία επικοινωνείται αυτή η ημέρα βλέπουμε τις παρακάτω φωτογραφίες.

%cf%87%ce%b9%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bc%cf%801

Μας ζητάει να υπερασπίσουμε το δικαίωμα μιας γυναίκας να καλυφθεί, αλλά τι γίνεται με το δικαίωμα μιας γυναίκας να μην καλυφθεί;

%cf%87%ce%b9%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bc%cf%802

Ναι, να ενημερωθούμε για το χιτζάμπ, αλλά τι γίνεται στις χώρες όπου μια γυναίκα μπορεί να δεχθεί επίθεση αν δεν είναι καλυμμένη;

%cf%87%ce%b9%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%bc%cf%803

Η σεμνότητα βέβαια έχει μπει στο Ισλάμ σαν προϋπόθεση για τη γυναίκα από τους άντρες. Αυτές να είναι σεμνές και να μη προκαλούν τους αδύναμους άντρες.

Ξέρω βέβαια το αντεπιχείρημα στα παραπάνω που γράφω: είναι επιλογή των γυναικών και πρέπει να το σεβαστούμε.

Η πραγματικότητα βέβαια βάζει ταφόπλακα σε αυτό το επιχείρημα καθώς πριν 40 χρόνια, πριν το Ισλάμ κάτσει πάνω στο Ιράν και το Αφγανιστάν, οι γυναίκες επέλεγαν να ΜΗ φορούν χιτζάμπ, όπως μας δείχνουν και οι παρακάτω φωτογραφίες.

%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%b7

Τεχεράνη

%ce%ba%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb

Καμπούλ

Ξεκάθαρα λοιπόν η ιστορία μας δείχνει πως οι γυναίκες, όταν είναι ελεύθερες να επιλέξουν, διαλέγουν άλλα από αυτά που επιτάσσει το Ισλάμ.

Οπότε μη κοροϊδευόμαστε. Η παγκόσμια ημέρα του χιτζάμπ δεν είναι μια γιορτή απελευθέρωσης της γυναίκας του Ισλάμ, αλλά μια προσπάθεια νομιμοποίησης στη δύση της καταπίεσης των γυναικών.

Όπως δείχνουν οι στατιστικές και η ιστορία, όπου οι ισλαμιστές αυξάνονται σε μια κοινωνία πάνω από ένα ποσοστό, αρχίζουν να διεκδικούν να προσαρμοστεί η κοινωνία στα δικά τους δεδομένα και αρνούνται το αντίστροφο.

Ζούμε σε επικίνδυνες εποχές και μας οδηγεί η πολιτική ορθότητα απ’ ευθείας στην αγκαλιά του προβλήματος.

Για περισσότερα για το Ισλάμ δείτε εδώ.

Ψεύτικες ειδήσεις

%cf%88%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b1

Πηγή

Το πρόβλημα της δημοκρατίας

Όπως έχει ειπωθεί από τον Winston Churchill, «η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα…αν εξαιρέσουμε όλα τα υπόλοιπα πολιτεύματα που έχουμε κατά καιρούς δοκιμάσει».

Το πρόβλημα ξεκινά πράγματι με τη μορφή του πολιτεύματος, όχι όμως επειδή αυτή είναι ελαττωματική, αλλά διότι είναι απαιτητική από τους πολίτες. Για να καταλάβετε τι εννοώ δείτε ένα παράδειγμα.

Είμαι πωλητής. Αν έρθω αύριο και σας πω πως αν με επιλέξετε πιλότο στο αεροπλάνο με το οποίο θα ταξιδέψετε, πως θα είστε ασφαλείς και θα φτάσετε εγκαίρως στον προορισμό σας, θα σας πείσω; Ίσως να τα καταφέρω, ίσως και όχι. Όσο καλύτερος πωλητής είμαι τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχω να το πετύχω.

Αλλά σε κάθε πώληση, όπως είναι και η παραπάνω, το «παιχνίδι» δεν παίζεται μόνο από τον πωλητή αλλά και από τον πελάτη. Όσο καλός πωλητής και αν είμαι, αν ο πελάτης γνωρίζει τι απαιτείται να κυβερνήσεις ένα αεροπλάνο, γνώσεις, ικανότητες, κτλ, δεν θα πρέπει να με πιστέψει και θα με απορρίψει. Δεν θα αγοράσει από εμένα, όσο καλός πωλητής και αν είμαι.

Στη δημοκρατία το παραπάνω μεταφράζεται ως εξής: ο βαθμός ανικανότητας ενός πολιτικού είναι ανάλογος της ανικανότητας του πολίτη να επιλέξει σωστά.

Οι επιλογές των Ελλήνων, και όχι μόνο, τις τελευταίες δεκαετίες δείχνουν πως η δημοκρατία είναι δύσκολο «παιχνίδι» και πως συστηματικά πέφτουμε θύματα «καλών πωλητών» με κακές προθέσεις. Ποιος ευθύνεται για αυτό; Οι πωλητές ή εμείς;

Θα μου επιτρέψετε να σας πω πως εμείς φταίμε. Απατεώνες, λαμόγια και αδιάφοροι τυχοδιώκτες υπήρχαν πάντα, υπάρχουν τώρα και θα υπάρχουν στους αιώνες των αιώνων. Αυτοί θα επιδιώκουν να βρουν την ευκαιρία να κερδίσουν περισσότερα εις βάρος μας και η πολιτική τους δίνει αυτή την ευκαιρία.

Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε για να μην πέσουμε θύματα. Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η σωστή επιλογή σε μια αγορά είναι πάντα συνδυασμός γνώσης και κριτικής σκέψης.

Γνώση σημαίνει να ξέρεις, όχι απαραίτητα σε μεγάλη λεπτομέρεια αλλά σίγουρα σε ικανοποιητικό βαθμό, τα θέματα που προσπαθείς να λύσεις με την αγορά που θέλεις να κάνεις. Για να ξέρετε πως εγώ δεν μπορώ να κυβερνήσω ένα αεροπλάνο δεν χρειάζεται να είστε πιλότοι. Αρκεί να ξέρετε πως είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο μηχάνημα που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις από το πλήρωμά του. Αν το γνωρίζετε αυτό μπορείτε, βλέποντας το βιογραφικό μου, να με απορρίψετε αμέσως και να γλιτώσετε.

Κριτική σκέψη σημαίνει αυτές τις γνώσεις που έχετε να μπορέσετε να τις χρησιμοποιήσετε με τέτοιο τρόπο ώστε να πάρετε τη σωστή απόφαση και να απορρίψετε τους τσαρλατάνους σαν εμένα. Να μην αφήσετε τη δική μου ικανότητα στην πώληση να σας μπερδέψει. Να βλέπετε τα επιχειρήματα μου και να αναγνωρίζετε τα προβλήματά τους.

Για να αποκτήσουμε γνώσεις και κριτική σκέψη χρειαζόμαστε μια παιδεία που να μας οδηγεί σε αυτές τις ικανότητες και δεξιότητες.

Φοβάμαι πως εδώ και πολλά χρόνια, με αποκορύφωση τα τελευταία, η παιδεία μας δεν σχεδιάζεται με στόχο να προωθεί τα δύο αυτά στοιχεία. Αντιθέτως μοιάζει να πηγαίνει στην αντίθετη κατεύθυνση.

Αυτό λοιπόν είναι το πρόβλημα της δημοκρατίας, πως η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από τους πολίτες και την ικανότητά τους να παίρνουν σωστές αποφάσεις.

Αν υπάρχει κάτι που μας κάνει σαν Έλληνες να ξεχωρίζουμε είναι πως έχουμε χρόνια να πάρουμε μια σωστή απόφαση και, στο μυαλό μας, ποτέ δεν φταίμε εμείς.

Για αυτό η δημοκρατία αποτυγχάνει να μας φέρει καλούς ηγέτες. Γιατί οι πολιτικοί μας αντανακλούν τη δική μας ανικανότητα να αποφασίσουμε σωστά, τη δική μας έλλειψη γνώσης και αδυναμία να σκεφτούμε κριτικά πριν ρίξουμε τη ψήφο.

Δεν βλέπω αυτό να αλλάζει σύντομα.

strange-women