Καλλιέργησε και εσύ κάτι, μπορείς!


Όπως πάντα, η υπεραπλούστευση του κόσμου γύρω μας είναι το αγαπημένο παιχνίδι των χίπιδων και λοιπόν επαναστατών.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που μια φίλη μου είπε πως η ζωή μας θα ήταν πιο απλή αν αντί για χρήματα ανταλλάσσαμε προϊόντα, καθώς το χρήμα είναι η πηγή του κακού. Έχω γράψει παλαιότερα για πιο λόγο το χρήμα ΔΕΝ είναι η πηγή του κακού και δεν θα επαναλάβω το ίδιο.

Αντιθέτως, αυτή τη φορά, θα πάω με τα νερά της φίλης μου και θα συμφωνήσω. Μάλιστα θα εξερευνήσουμε μαζί το σενάριο που τόσο ιδανικό φαντάζει στο μυαλό της. Θα ξεκινήσουμε από τα βασικά, όπως φαίνονται στη παρακάτω φωτογραφία.

grow food

«Αν ο κάθε ένας καλλιεργήσει μια μεγάλη σοδειά διαφορετικής τροφής, θα μπορούσαμε όλοι να ανταλλάσσουμε με τους άλλους και να τρώμε ουσιαστικά ΤΣΑΜΠΑ!»

Από τη πρώτη στιγμή είναι εμφανές πως υπάρχει ένα μεγάλο λάθος. Οποιοσδήποτε έχει προσπαθήσει να καλλιεργήσει οτιδήποτε ξέρει πόσο δύσκολο και πόσο κοστοβόρο είναι. Δωρεάν δεν είναι.

Αλλά είπαμε, θα παίξουμε το παιχνίδι. Οπότε ας αρχίσουμε να καλλιεργούμε κάποιο φυτό, το καλαμπόκι. Αλλά ίσως θα είναι προτιμότερο, αντί να καλλιεργήσουμε όλοι το ίδιο φυτό, να καλλιεργήσουμε αυτό στο οποίο ο κάθε ένας είναι καλός και να το ανταλλάσσουμε με κάτι άλλο που χρειαζόμαστε.

Για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε ένα μέρος όπου θα γίνονται οι ανταλλαγές. Ας το πούμε «αγορά».

 

Κάποιες σοδιές μεγαλώνουν καλύτερα σε συγκεκριμένες περιοχές και εποχές. Οπότε αν θέλουμε κάστανα θα πρέπει να ανταλλάξουμε τη δική μας σοδειά με κάποιον που μένει σε μια περιοχή που έχει καστανιές. Αλλά τα καλαμπόκια που καλλιεργούμε εμείς, ωριμάζουν σε άλλη εποχή από τα κάστανα που χρειαζόμαστε.

Χρειαζόμαστε ένα σύστημα το οποίο να μας επιτρέπει να ανταλλάσσουμε σοδιές που είναι έτοιμες σε διαφορετικές εποχές και περιοχές. Ίσως να τα σημειώσουμε σε ένα χαρτί και να τα ανταλλάσσουμε μεταξύ μας;

Πως θα ανταλλάξουμε τη σοδειά μας με άλλα αντικείμενα που χρειαζόμαστε όπως εργαλεία, μηχανήματα και λιπάσματα; Ίσως να χρησιμοποιήσουμε ένα άλλο μέσο συναλλαγής το οποίο να ανταλλάσσουμε ακόμα και αν δεν ξέρουμε από τη πρώτη στιγμή τι θα χρειαστούμε στο μέλλον.

Μπορούμε βέβαια να ορίσουμε πόσα κιλά καλαμπόκι χρειάζεται να δώσουμε για να αγοράσουμε μια σκάλα ή ένα πανέρι, αλλά τί γίνεται αν ο πανεράς δεν θέλει καλαμπόκι αλλά αγγούρια. Τότε θα ανταλλάξουμε το καλαμπόκι μας με αγγούρια και αυτά με πανέρια. Αλλά εδώ τα πράγματα περιπλέκουν πολύ. Πρέπει να θυμόμαστε δύο ισοτιμίες για το καλαμπόκι. Δύσκολα πράγματα.

Δεν θα ήταν πιο εύκολο να έχουμε ένα μέσο συναλλαγής αντί για πολλά;

Μήπως θα ήταν πιο πρακτικό αν κάποιος είχε μια μεγαλύτερη αυλή από τους υπόλοιπους και αυτός καλλιεργούσε μόνο ένα είδος φυτού; Αυτός θα χρειάζονταν περισσότερα μηχανήματα και πιθανόν να πρέπει να προσλάβει και μερικούς ακόμα να τον βοηθήσουν. Ας πούμε αυτό το μεγάλο κήπο «φάρμα». Για πληρωμή θα τους δώσει μέρος της σοδειάς ή ένα άλλο μέσο συναλλαγής.

Εδώ όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Δεν γίνεται να περιμένουν όλοι τη σοδειά να πληρωθούν! Πρέπει να φάνε τώρα! Ίσως, αν κάποιος είχε αυτό το άλλο μέσο συναλλαγής, και είχε μαζέψει πολύ, να μας έδεινε λίγο τώρα και να του το επιστρέφαμε μόλις έβγαινε η σοδειά, και ίσως λίγο παραπάνω γιατί περίμενε υπομονετικά, ε;

Θα χρειαστούμε λοιπόν και φορτηγά, δρόμους και μηχανήματα μεταφοράς της σοδειάς. Ίσως αν βρίσκαμε και άλλους που έχουν αυτά τα μέσα συναλλαγής να τους πείθαμε να μας δώσουν λίγα ακόμα ώστε να τα φτιάξουμε;

Όλα αυτά που θα φτιάξουμε, προκειμένου να έρθει η σοδειά στα χέρια των ανθρώπων που τη χρειάζονται, πρέπει να αποκτήσουν ένα όνομα….χμμμ…πως σας φαίνεται το «κεφάλαια» και αυτός που τα έχει να λέγεται «κεφαλαιοκράτης», ή καπιταλιστής στην Αγγλικήν;

Νομίζω πως πλέον είναι προφανές που το πάω.

Το χρήμα και ο καπιταλισμός δεν είναι κακά. Είναι απλά εργαλεία που προέκυψαν από την ανάγκη της αναδιανομής του πλούτου της παραγωγής. Το πως χρησιμοποιεί ο κάθε ένας αυτά τα εργαλεία, εξαρτάται από τον κάθε ένα, όχι από τα εργαλεία.

Η ελπίδα πως μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στην ανταλλαγή των προϊόντων παραγωγής μας είναι αστεία μιας και έχουμε φτάσει εδώ ακριβώς ΕΠΕΙΔΗ ξεπεράσαμε αυτό το σύστημα.

Αν το καλοσκεφτείς, χάρη στον καπιταλισμό και την ανάπτυξη που αυτός έφερε, σήμερα το κόστος τροφής έχει πέσει τρομακτικά σε σχέση με τα χρόνια που το ανταλλάσσαμε μεταξύ μας. Συνεπώς η φωτογραφία έχει, εν μέρη, δίκιο. Σήμερα τρώμε (σχεδόν) τσάμπα!

Καμιά αντίρρηση;

Περισσότερα, εδώ.

Advertisements

Tagged: , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: