Monthly Archives: Μαΐου 2016

Πράσινο φως για την ομοιοπαθητική

Διαβάζουμε σε άρθρο:

«Πράσινο φως» για την επίσημη αναγνώριση της ομοιοπαθητικής στo  πλαίσιο άσκησης της ιατρικής πράξης, ανάβει το υπουργείο Υγείας. Μάλιστα ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός προχώρησε στην συγκρότηση και ορισμό  μελών Ομάδας Εργασίας  για τη διαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου.

Συγκεκριμένα, έργο της Ομάδας Εργασίας είναι:

  • Η διερεύνηση του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου μέσα στο οποίο θα μπορούσε να ενταχθεί η αναγνώριση της εφαρμογής της ομοιοπαθητικής ιατρικής αποκλειστικά σαν ιατρική μεθοδολογία και πρακτική.

  • Ο προσδιορισμός των όρων και των προϋποθέσεων για την  επίσημη κρατική αναγνώριση της εκπαίδευσης στην ομοιοπαθητική ιατρική, της επιμόρφωσης, της κατάρτισης και της εμπειρίας άσκησης στην ημεδαπή και αλλοδαπή.

  • Ο  καθορισμός και η αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων άσκησης ομοιοπαθητικής ιατρικής, με σκοπό την εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Νομίζω πως η κυβέρνηση είναι στο σωστό δρόμο. Με αγωνία περιμένω την ίδρυση των παρακάτω:

  • Σχολή Έρευνας Νεράιδων και Άλλων Αιθέριων Πλασμάτων (ΣΕΝΑΑΠ)
  • Μονάδα Εκτροφής Μονόκερων (ΜΕΜ)
  • Αποστολή Ανεύρεσης της Αδερφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου (ΑΑΑΜΑ)
  • Μονάδα Κατασκευής Ανεμιστήρων για τη Διασπορά των Αεροψεκασμών. (ΜοΚΑΔΑ)
  • Βιομηχανία Κατασκευής Αλουμινοκαπέλων για την Άμυνα κόντρα στο HAARP (ΒιΚΑΑΧ)
  • Υπηρεσία Αφαίρεσης Οξειδίου του Διυδρογόνου από την Ατμόσφαιρα (ΥΑΟΔΑ)
  • Διεύθυνση Δημιουργίας και Εγκατάστασης Φίλτρων Φθορίου σε όλες τις Βρύσες (ΔιΔΕΦιΦΒ)

Αν είναι να γίνει η δουλειά, ας γίνει σωστά τουλάχιστον.

Αυτό που είναι πιο εντυπωσιακό σε αυτή την είδηση, πέραν του γεγονότος πως η ομοιοπαθητική δεν κάνει τίποτα περισσότερο από ότι κάνει το φαινόμενο πλασέμπο, είναι πως 7 στα 11 μέλη της επιτροπής που σχηματίστηκε από το Υπουργείο είναι ομοιοπαθητικοί. Το Υπουργείο ζητά από τους ομοιοπαθητικούς να βρουν τον τρόπο να αναγνωριστεί η ψευδοεπιστήμη τους ως πραγματική ιατρική.

Κάτι σαν να βάζεις το λύκο να φυλά τα πρόβατα.

ΥΓ: Για την απόφαση δείτε εδώ

Όλοι θέλουν να μας σκοτώσουν αλλά αποτυγχάνουν παταγωδώς!

Όλες οι βασικές και μεγάλες θεωρίες συνωμοσίας έχουν ένα κοινό παρονομαστή: οι σκοτεινές δυνάμεις θέλουν να μας σκοτώσουν

Το ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις εξαρτάται από το ποια συνωμοσία παρακολουθείτε, αλλά μπορεί να είναι οι Ιλουμινάτι, η CIA, οι Μασώνοι, οι Εβραίοι, οι Φαρμοκοβιομηναίες, η Monsanto, η Νέα Τάξη Πραγμάτων, ή το ΔΝΤ.

Όλες αυτές οι δυνάμεις, μαζί ή χώρια, θέλουν να μας σκοτώσουν, γρήγορα ή αργά, με εργαλεία όπως οι αεροψεκασμοί, τα εμβόλια, τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, τα φάρμακα, το φθόριο στο νερό και άλλα πιο γραφικά μέσα.

Αν αυτό όντως συμβαίνει τότε θα πρέπει να το δούμε στις στατιστικές και στο προσδόκιμο ζωής, κυρίως στον ανεπτυγμένο κόσμο, όπου όλα τα παραπάνω (εμβόλια, ΓΤΤ, κτλ) είναι πιο διαδεδομένα από το μη ανεπτυγμένο κόσμο όπου οι άνθρωποι ζούνε «φυσικά» και χωρίς «χημικά».

Ακόμα και αν δεν πιστεύει κάποιος σε όλες τις παραπάνω συνωμοσίες (οι περισσότεροι πιστεύουν σε περισσότερες από μία), η κάθε μια από αυτές παρουσιάζεται ως αρκετά θανατηφόρα για το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού.

Δυστυχώς για αυτές τις συνωμοσίες και ευτυχώς για εμάς, τα στατιστικά που έχουμε για το προσδόκιμο ζωής διαψεύδουν τις συνωμοσίες και δείχνουν πόσο αβάσιμες είναι.

Στο παρακάτω βλέπετε το προσδόκιμο ζωής ανά ηλικία και ανά χρονική περίοδο για πολλές χώρες. Νομίζω  στο σχεδιάγραμμα, η εικόνα είναι ξεκάθαρη.

Life expectancy 2

 

Συχνό επιχείρημα είναι πως ο μέσος όρος ζωής επηρεάζεται από τη παιδική θνησιμότητα που έχει μειωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Αυτό είναι ένα λογικό επιχείρημα μιας και αν υπολογίσεις όλες τις ηλικίες τότε η εντυπωσιακή μείωση της παιδικής θνησιμότητας πραγματικά επηρεάζει την εικόνα.

Παρακάτω βλέπετε τη εξέλιξη της παιδικής θνησιμότητας. Ξεκάθαρη και απότομη πτώση ακόμα και σε χώρες που δεν θεωρούνται ανάμεσα στις ανεπτυγμένες. Μάλιστα, με αυτό το σχεδιάγραμμα καταρρίπτεται το επιχείρημα των αντι-εμβολιαστών που λέει πως η μείωση των παιδικών αρρωστιών έχει προκληθεί από βελτίωση των συνθηκών ζωής. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί με σοβαρό πρόσωπο πως η Αιθιοπία έχει βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών της σε τέτοιο σημείο που να δικαιολογεί τέτοια μείωση της παιδικής θνησιμότητας.

child-mortality

Αλλά οι στατιστικοί γνωρίζουν πως η μείωση της παιδικής θνησιμότητας επηρεάζει τη συνολική εικόνα οπότε την συνυπολογίζουν ώστε να μην «χαλάει» το τελικό συμπέρασμα.

Στο παρακάτω βλέπουμε το προσδόκιμο ζωής ανά ηλικία για το Ηνωμένο Βασίλειο το οποίο είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό της κατάστασης στη δυτική Ευρώπη.

life expectancy

Ξεκάθαρα λοιπόν, ακόμα και συνυπολογίζοντας της μείωσης της παιδικής θνησιμότητας, ο μέσος όρος ζωής αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια.

Μήπως όμως ο μέσος όρος αυξάνεται για τους λίγους αλλά οι πολλοί, οι ανυπεράσπιστοι που δεν ανήκουν στην «ΕΛΙΤ», πεθαίνουν σαν τις μύγες;

Όχι! Ούτε αυτό συμβαίνει όπως βλέπουμε στο παρακάτω σχεδιάγραμμα όπου φαίνεται η αύξηση του πληθυσμού της γης.

world-population-growth-in-the-long-view

Σε ποιο συμπέρασμα καταλήγουμε λοιπόν;

Όσες συνωμοσίες έχουν στόχο τη θανάτωση των ανθρώπων με οποιοδήποτε τρόπο, αποτυγχάνουν παταγωδώς! Μάλιστα αποτυγχάνουν εδώ και χρόνια και οι «ΕΛΙΤ» δεν δείχνουν διάθεση να διορθώσουν τα λάθη τους.

Όχι τίποτε άλλο, αλλά αν αυτά είναι τα αποτελέσματα της προσπάθειας να σκοτώσουν, τότε ίσως θα πρέπει να τους ζητήσουμε να συνεχίσουν τη δουλειά που κάνουν.

Η συζήτηση για τα Γενετικά Τροποποιημένα Τρόφιμα έληξε!

Χρόνια τώρα διεξάγεται συζήτηση για την ασφάλεια των Γενετικά Τροποποιημένων Τροφών (ΓΤΤ). Από τη μία έχουμε την επιστήμη που μας δίνει συνεχώς νέες έρευνες που συμφωνούν πως τα ΓΤΤ είναι ασφαλή προς κατανάλωση και από την άλλη πολλές ομάδες ακτιβιστών που αναφέρονται σε άλλες έρευνες που δείχνουν το αντίθετο.

Το να ξεχωρίσεις τις σοβαρές έρευνες από τις μη σοβαρές ή τις κατευθυνόμενες δεν είναι ποτέ εύκολο, ειδικά για τους μη ειδικούς όπως η πλειοψηφία των ανθρώπων.

Δεν θα ήταν ιδανικό αν μια ομάδα ανεξάρτητων ειδικών άκουγαν όλες τις πλευρές, διάβαζαν, αν όχι όλες, τις περισσότερες έρευνες για το θέμα, άκουγαν ακόμα και ακτιβιστές που δεν είναι επιστήμονες, πριν καταλήξουν σε απόφαση;

Ε λοιπόν αυτό έγινε!

Η National Academies of Science, Engineering and Medicine, μια σεβαστή ανεξάρτητη ακαδημία ειδικών εξέδωσε την αναφορά της για το θέμα της ασφάλειας των ΓΤΤ. Η αναφορά είναι ΔΩΡΕΑΝ διαθέσιμη σε μορφή pdf για όποιον ενδιαφέρεται (μόλις 12mb).

Η επιτροπή λοιπόν εξέτασε εκατοντάδες έρευνες, άκουσε προφορικές καταθέσεις δεκάδων ωρών και συνυπολόγισε και αρκετά σχόλια αναγνωστών σε social media, όσο ηλίθια και αν είναι μερικά και κατέληξε πως:

«δεν βρέθηκάν στοιχεία που να δείχνουν πως τα ΓΤΤ είναι λιγότερο ασφαλή από τα μη ΓΤΤ» (found no substantiated evidence that foods from GE crops were less safe than foods from non-GE crops).

Η επιτροπή άκουσε από άτομα σαν τον Jeffrey Smith, ένα ταγμένο ακτιβιστή κατά των ΓΤΤ, μέχρι τον Seralini, τον γνωστό επιστήμονα που σε έρευνα έδειξε πως οι αρουραίοι αποκτούν καρκινικούς όγκους όταν καταναλώνουν ΓΤΤ, πριν η έρευνα αποκαλυφθεί ως αναξιόπιστη και ανακληθεί.

Κάθε ένας ισχυρισμός εξετάστηκε ξεχωριστά και καταρρίφθηκε:

  • Προκαλούν τα ΓΤΤ καρκίνο; Όχι. Στον Καναδά και στις ΗΠΑ όπου τα ΓΤΤ είναι ευρέως διαδεδομένα, τα επίπεδα καρκίνου είναι ίδια με της Ευρώπης όπου τα ΓΤΤ απαγορεύονται.
  • Μήπως προκαλούν βλάβες στα νεφρά; Όχι. Καμία διαφορά μεταξύ των χωρών που τα καταναλώνουν με αυτές που δεν τα καταναλώνουν.
  • Μήπως προκαλούν παχυσαρκία ή διαβήτη; «Δεν υπάρχουν αποδείξεις που να έχουν εκδοθεί» και να βρήκε η επιτροπή.
  • Αρρώστια Celiak (αν έχεις αυτή την αρρώστια τότε δεν πρέπει να τρως γλουτένη, μόνο τότε!); Και πάλι καμία διαφορά.
  • Αλλεργίες; «Η επιτροπή δεν βρήκε σχέση μεταξύ της κατανάλωσης των ΓΤΤ και της αύξησης των αλλεργιών».
  • Αυτισμό; Για άλλη μια φορά τα νούμερα είναι ίδια σε όλες τις χώρες.
  • Θανάτους; Ποιους θανάτους;
  • Τι συμβαίνει στα ζώα που τρώνε τέτοιες τροφές; Τίποτα…

Κάποιος θα μπορούσε να πει πως μια τόσο μεγάλη έρευνα, μια τόσο πλήρης έρευνα όπου έχουν συμπεριληφθεί οι απόψεις και των δύο πλευρών, μέχρι και της Greenpeace, θα έπρεπε να κλείσει το ζήτημα και να τελειώνουμε με το θέμα.

Όχι όμως. Οι πολέμιοι των ΓΤΤ βιάστηκαν να κρίνουν πως η επιτροπή είτε κάνει λάθος, είτε είναι κατευθυνόμενη από τη Monsanto. Τα κόλπα για να αμφισβητηθούν τα αποτελέσματα είναι τα γνωστά: τρομολαγνία και «δεν συμφωνούν όλοι οι επιστήμονες». Το τελευταίο ακούγεται τόσο αστείο όταν το λέει η Greenpeace η οποία σωστά απέρριψε την άποψη 30.000 επιστημόνων που λένε πως το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν επηρεάζεται από τον άνθρωπο, αλλά δέχεται την άποψη  300 που λένε πως τα ΓΤΤ είναι επικίνδυνα.

Το πιο κλασικό όμως παράδειγμα άρνησης είναι το: «στην Ευρώπη απαγορεύονται, άρα…». Άρα…αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ασφάλεια των ΓΤΤ. Πρόκειται για πολιτική απόφαση της ΕΕ, η οποία πάει σταδιακά προς ανατροπή, διότι και εδώ, στην ΕΕ, οι έρευνες δείχνουν ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα.

Τι έχει μείνει; Ένας μικρός αριθμός bloggers οι οποίοι για να πουλήσουν τα προϊόντα τους χρησιμοποιούν τρομοκρατικές τακτικές και ψέματα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το θέμα των ΓΤΤ δεν έχει κλείσει μιας και έχουμε ακόμα αρκετά θέματα να συζητήσουμε, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για την ασφάλειά τους. Η επιστήμη είναι ξεκάθαρη. Οι αρνητές της επιστήμης έχουν μείνει με μηδέν επιχειρήματα και πλέον χρησιμοποιούν αναμασημένα κλισέ ή επικαλούνται τα βασικότερα αισθήματά μας για να μας τρομάξουν. Αλλά και αυτό τελειώνει σιγά σιγά.

ΥΓ: Μη δεχθείτε αυτά που λέει το άρθρο. Ούτε λέξη. Διαβάστε την έρευνα και ελέγξτε τη μόνοι σας. Είναι δωρεάν. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, εκτός και αν το μίσος για τα ΓΤΤ έχει γίνει «πίστη».

Αλέξης: Ο Δούρειος Ιππος της αριστεράς

Συνωμοτική σκέψη:
Από την αρχή ήταν προφανές πως το πράγμα δεν βγαίνει. Τα δανικά έρχονταν αλλά ο λογαριασμός δεν έβγαινε. Η Φιλελεύθερη Ομάδα (ΦΟ) έβλεπε πως δεν θα μπορέσει να ισιώσει το καράβι διότι και η δεξιά είχε και η ίδια σαπίσει.
Τότε κάποιος είχε μια ιδέα: να βάλουν την Αγία Αριστερά να κάνει τη βρωμοδουλειά, την αριστερά που δεν είχε ψεγάδι και που όλοι πίστευαν πως ήταν ηθικά ανώτεροι από τους άλλους. Ήταν η μόνη που θα μπορούσε να βγάλει το φίδι από τη τρύπα.
Για να γίνει αυτό όμως θα έπρεπε να θέλει η αριστερά να το κάνει και για αυτό χρειάζονταν κάποιον από «μέσα», να τη καθοδηγήσει.
Έψαξαν να βρουν κάποιον που να μπορούσε, με τις κατάλληλες επαφές και νουθεσίες, να «γυρίσει», να αλλαξοπιστήσει και να οδηγήσει την αριστερά σε φιλελέ μονοπάτια.
Ο πρώτος στόχος ήταν να βρουν κάποιον αριστερό από ευκατάστατη οικογένεια που να έχει εκφράσει ξεκάθαρα τα αριστερά του αισθήματα. Δημιουργήθηκε μια λίστα και μέσα σε αυτή ήταν και ο Αλέξης.
Ο Αλέξης ήταν μια καλή λύση. Η οικογένεια είχε χρήματα, ο ίδιος δεν είχε εργαστεί ποτέ, μίλαγε πάντα με αριστερά συνθήματα, δεν είχε επαφή με εξωτερικό, δεν είχε ουσιαστική μόρφωση, μέλος της ΚΝΕ, αλλά αρκετά νέος ώστε οι απόψεις του να μπορούν να πάρουν άλλο σχήμα, σαν πλαστελίνη, με τις κατάλληλες πιέσεις.
Για να ολοκληρωθεί η δουλειά όμως έπρεπε η ΦΟ να τον προετοιμάσει για λίγο μόνη της, χωρίς ενοχλήσεις και αυτό ήταν δύσκολο.
Η ευκαιρία βρέθηκε όταν ο Αλέξης ταξίδεψε πρώτη φορά στο εξωτερικό, στην Γένοβα, για να πάρει μέρος στις διαμαρτυρίες κατά των G8 το 2001. Ο Αλέξης απήχθει από τη ΦΟ και η πλύση εγκεφάλου ξεκίνησε.
Μέχρι να γυρίσει στην Ελλάδα είχε γίνει ο ιδανικός Δούρειος Ίππος.
Τα χρόνια περνούσαν, η κατάσταση στη χώρα χειροτέρευε, αλλά η ΦΟ δεν σταμάτησε. Οδήγησε την αριστερά σε μονοπάτια δύσκολα, βοηθώντας την να υπερασπιστεί όλα αυτά τα οποία είναι αντίθετα στον φιλελευθερισμό και έτσι να την ανεβάσει πολύ στα μάτια του κόσμου ως τη λύση για σωτηρία. Ο στόχος ήταν να ανέβει τόσο ψηλά ώστε η πτώση να είναι θανατηφόρα. Το μόνο που έμενε ήταν η τοποθέτηση του Αλέξη σε θέση καίρια.
Ξαφνικά η ευκαιρία εμφανίστηκε. Ο ένας πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ μετά τον άλλο απεδείχθηαν λίγοι και άλλαζαν συχνά. Η αριστερά χρειάζονταν ένα νέο πρόσωπο που θα την οδηγούσε στα άκρα. Μετά τον Αλαβάνο, το επόμενο λογικό βήμα προς τα άκρα ήταν ο Αλέξης.
Η ευκαιρία δεν πήγε χαμένη και ο Αλέξης έγινε πρόεδρος με τις ευλογίες του απερχόμενου και τότε μπήκε σε πράξη το καλά οργανωμένο σχέδιο.
Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔΣΟΚ ήταν αδύναμες μιας και είχαν τα κληρονομικά προβλήματα που δεν θα τους επέτρεπαν να κάνουν τις απαραίτητες βαθιές τομές στο κράτος και έτσι αποτύγχαναν συνεχώς.
Όταν ήρθε η ώρα, η κοινωνία, με τα κατάλληλα ερείσματα, ψήφισε τον Αλέξη ο οποίος είχε κάνει τη δουλειά του υποσχόμενος ακόμα περισσότερα από τους προκατόχους του. Οι υποσχέσεις της αριστεράς ήταν τόσες πολλές και η αγνότητά της τόσο απόλυτη που η κατάρρευση και η καταστροφή της ήταν βέβαιες.
Έπρεπε όμως να φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Δεν θα μπορούσε ο Αλέξης να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο από την πρώτη στιγμή διότι θα τον έριχναν οι δικοί του. Έτσι ο πρώτος χρόνος αναλώθηκε σε «διαπραγματεύσεις», σε κομπασμούς, αλλαγές ονομάτων και επιλέχθηκε η συμμαχία με ένα ακροδεξιό κόμμα το οποίο θα θόλωνε ακόμα περισσότερο τα νερά και κανείς δεν θα μποροούσε να καταλάβει τι έχει στο μυαλό του ο Τσίπρας.
Το πιο σημαντικό κομμάτι του σχεδίου βέβαια, ήταν το δημοψήφισμα. Θα έπρεπε και να κερδηθεί με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό και να αγνοηθεί πλήρως, όπως και έγινε. Ήταν η αρχή της προδοσίας που θα κατέστρεφε την θεωρητική αξιοπιστία της αριστεράς στα μάτια του λαού.
Από εκείνο το σημείο και μετά έπρεπε απλώς η κυβέρνηση να αυξήσει τους φόρους στο έπακρο και να διορίσει όσο το δυνατόν περισσότερους και κραυγαλέα άχρηστους ανθρώπους. Σε αυτούς έπρεπε βέβαια να δοθεί υψηλός μισθός και αρμοδιότητες άσχετες με τις ικανότητές τους ώστε να θυμώσει η υπερ-φορολογούμενη κοινωνία ακόμα περισσότερο.
Η επιλογή των στελεχών της κυβέρνησης ήταν σημαντικό βήμα. Έπρεπε να επιλεγούν άτομα που είχαν ζήσει τη «γλύκα» της κυβέρνησης, της εξουσίας και του χρήματος που ρέει άφθονο. Για αυτό επιλέχθηκαν κυρίως πρώην στελέχη ΠΑΣΟΚ και οι ελάχιστοι της ΝΔ που ήταν με τους ΑΝΕΛ. Όλοι αυτοί ήξεραν και δεν θα εγκατέλειπαν τη καρέκλα εύκολα.
Το πάζλ ολοκληρώθηκε με την εξαφάνιση των αναρχομπαχαλάκιδων οι οποίοι, ακροαριστεροί όντας, ήταν ζαλισμένοι από τη ξαφνική απόκτηση εξουσίας και την απίστευτη προδοσία του Αλέξη. Μέχρι να ξυπνήσουν θα είχαν διαλυθεί εκ των έσω και αυτοί.
Τέλος, για να λειτουργήσει το σχέδιο της ΦΟ και να ολοκληρωθεί η δουλειά, έπρεπε οι ξένοι να δείξουν την κατάλληλη υπομονή με τον Αλέξη. Έπρεπε να είναι «μια στο καρφί και μια στο πέταλο» μαζί του. Για αυτό αποφασίστηκε να λειτουργήσει το υπερ-ταμείο (ΤΑΙΠΕΔ) με το οποίο δώσαμε τις εγγυήσεις στους ξένους πως ακόμα και αν δεν πετύχει η προσπάθεια καταστροφής της αριστεράς, αυτοί θα πάρουν τα λεφτά τους. Έτσι απέκτησαν υπομονή με τους Βαρουφάκηδες και τους άλλους εντυπωσιακά ανίκανους που τους στέλνουμε.
Πλέον το τοπίο είναι έτοιμο. Η αριστερά έχει αρχίσει να διαλύεται και όσο τα μέλη της υπερασπίζονται τις πολιτικές της κυβέρνησης τόσο πιο μεγάλη θα είναι η καταστροφή.
Το παραπάνω σενάριο είναι προϊόν φαντασίας, αλλά εξηγεί αυτό που ζούμε σήμερα. Απλώς δεν έχω ούτε ένα στοιχείο να το στηρίξω…

Καλλιέργησε και εσύ κάτι, μπορείς!

Όπως πάντα, η υπεραπλούστευση του κόσμου γύρω μας είναι το αγαπημένο παιχνίδι των χίπιδων και λοιπόν επαναστατών.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που μια φίλη μου είπε πως η ζωή μας θα ήταν πιο απλή αν αντί για χρήματα ανταλλάσσαμε προϊόντα, καθώς το χρήμα είναι η πηγή του κακού. Έχω γράψει παλαιότερα για πιο λόγο το χρήμα ΔΕΝ είναι η πηγή του κακού και δεν θα επαναλάβω το ίδιο.

Αντιθέτως, αυτή τη φορά, θα πάω με τα νερά της φίλης μου και θα συμφωνήσω. Μάλιστα θα εξερευνήσουμε μαζί το σενάριο που τόσο ιδανικό φαντάζει στο μυαλό της. Θα ξεκινήσουμε από τα βασικά, όπως φαίνονται στη παρακάτω φωτογραφία.

grow food

«Αν ο κάθε ένας καλλιεργήσει μια μεγάλη σοδειά διαφορετικής τροφής, θα μπορούσαμε όλοι να ανταλλάσσουμε με τους άλλους και να τρώμε ουσιαστικά ΤΣΑΜΠΑ!»

Από τη πρώτη στιγμή είναι εμφανές πως υπάρχει ένα μεγάλο λάθος. Οποιοσδήποτε έχει προσπαθήσει να καλλιεργήσει οτιδήποτε ξέρει πόσο δύσκολο και πόσο κοστοβόρο είναι. Δωρεάν δεν είναι.

Αλλά είπαμε, θα παίξουμε το παιχνίδι. Οπότε ας αρχίσουμε να καλλιεργούμε κάποιο φυτό, το καλαμπόκι. Αλλά ίσως θα είναι προτιμότερο, αντί να καλλιεργήσουμε όλοι το ίδιο φυτό, να καλλιεργήσουμε αυτό στο οποίο ο κάθε ένας είναι καλός και να το ανταλλάσσουμε με κάτι άλλο που χρειαζόμαστε.

Για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε ένα μέρος όπου θα γίνονται οι ανταλλαγές. Ας το πούμε «αγορά».

 

Κάποιες σοδιές μεγαλώνουν καλύτερα σε συγκεκριμένες περιοχές και εποχές. Οπότε αν θέλουμε κάστανα θα πρέπει να ανταλλάξουμε τη δική μας σοδειά με κάποιον που μένει σε μια περιοχή που έχει καστανιές. Αλλά τα καλαμπόκια που καλλιεργούμε εμείς, ωριμάζουν σε άλλη εποχή από τα κάστανα που χρειαζόμαστε.

Χρειαζόμαστε ένα σύστημα το οποίο να μας επιτρέπει να ανταλλάσσουμε σοδιές που είναι έτοιμες σε διαφορετικές εποχές και περιοχές. Ίσως να τα σημειώσουμε σε ένα χαρτί και να τα ανταλλάσσουμε μεταξύ μας;

Πως θα ανταλλάξουμε τη σοδειά μας με άλλα αντικείμενα που χρειαζόμαστε όπως εργαλεία, μηχανήματα και λιπάσματα; Ίσως να χρησιμοποιήσουμε ένα άλλο μέσο συναλλαγής το οποίο να ανταλλάσσουμε ακόμα και αν δεν ξέρουμε από τη πρώτη στιγμή τι θα χρειαστούμε στο μέλλον.

Μπορούμε βέβαια να ορίσουμε πόσα κιλά καλαμπόκι χρειάζεται να δώσουμε για να αγοράσουμε μια σκάλα ή ένα πανέρι, αλλά τί γίνεται αν ο πανεράς δεν θέλει καλαμπόκι αλλά αγγούρια. Τότε θα ανταλλάξουμε το καλαμπόκι μας με αγγούρια και αυτά με πανέρια. Αλλά εδώ τα πράγματα περιπλέκουν πολύ. Πρέπει να θυμόμαστε δύο ισοτιμίες για το καλαμπόκι. Δύσκολα πράγματα.

Δεν θα ήταν πιο εύκολο να έχουμε ένα μέσο συναλλαγής αντί για πολλά;

Μήπως θα ήταν πιο πρακτικό αν κάποιος είχε μια μεγαλύτερη αυλή από τους υπόλοιπους και αυτός καλλιεργούσε μόνο ένα είδος φυτού; Αυτός θα χρειάζονταν περισσότερα μηχανήματα και πιθανόν να πρέπει να προσλάβει και μερικούς ακόμα να τον βοηθήσουν. Ας πούμε αυτό το μεγάλο κήπο «φάρμα». Για πληρωμή θα τους δώσει μέρος της σοδειάς ή ένα άλλο μέσο συναλλαγής.

Εδώ όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Δεν γίνεται να περιμένουν όλοι τη σοδειά να πληρωθούν! Πρέπει να φάνε τώρα! Ίσως, αν κάποιος είχε αυτό το άλλο μέσο συναλλαγής, και είχε μαζέψει πολύ, να μας έδεινε λίγο τώρα και να του το επιστρέφαμε μόλις έβγαινε η σοδειά, και ίσως λίγο παραπάνω γιατί περίμενε υπομονετικά, ε;

Θα χρειαστούμε λοιπόν και φορτηγά, δρόμους και μηχανήματα μεταφοράς της σοδειάς. Ίσως αν βρίσκαμε και άλλους που έχουν αυτά τα μέσα συναλλαγής να τους πείθαμε να μας δώσουν λίγα ακόμα ώστε να τα φτιάξουμε;

Όλα αυτά που θα φτιάξουμε, προκειμένου να έρθει η σοδειά στα χέρια των ανθρώπων που τη χρειάζονται, πρέπει να αποκτήσουν ένα όνομα….χμμμ…πως σας φαίνεται το «κεφάλαια» και αυτός που τα έχει να λέγεται «κεφαλαιοκράτης», ή καπιταλιστής στην Αγγλικήν;

Νομίζω πως πλέον είναι προφανές που το πάω.

Το χρήμα και ο καπιταλισμός δεν είναι κακά. Είναι απλά εργαλεία που προέκυψαν από την ανάγκη της αναδιανομής του πλούτου της παραγωγής. Το πως χρησιμοποιεί ο κάθε ένας αυτά τα εργαλεία, εξαρτάται από τον κάθε ένα, όχι από τα εργαλεία.

Η ελπίδα πως μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στην ανταλλαγή των προϊόντων παραγωγής μας είναι αστεία μιας και έχουμε φτάσει εδώ ακριβώς ΕΠΕΙΔΗ ξεπεράσαμε αυτό το σύστημα.

Αν το καλοσκεφτείς, χάρη στον καπιταλισμό και την ανάπτυξη που αυτός έφερε, σήμερα το κόστος τροφής έχει πέσει τρομακτικά σε σχέση με τα χρόνια που το ανταλλάσσαμε μεταξύ μας. Συνεπώς η φωτογραφία έχει, εν μέρη, δίκιο. Σήμερα τρώμε (σχεδόν) τσάμπα!

Καμιά αντίρρηση;

Περισσότερα, εδώ.

Τα πιο τραγικά βραβεία Δαρβίνου

Το βραβείο Δαρβίνου (Darwin Awards) δεν είναι πραγματικό βραβείο. Αυτός που το παίρνει δεν το χαίρεται διότι είναι νεκρός.

Το βραβείο Δαρβίνου δίνεται ανεπίσημα σε αυτούς που καταφέρνουν, κάνοντας κάτι βλακώδες και παράλογο, να πεθάνουν.

da

Είναι στην ουσία ένα ειρωνικό βραβείο που δίδεται σε αυτούς που έκαναν μόνοι τους ότι είναι δυνατό προκειμένου να βγουν τα γονίδιά τους από τη «γονιδιακή λίμνη» (gene pool) η οποία αποτελείται από τα γονίδια όλων των ανθρώπων.

da3

Βεβαίως και είναι άκομψο να ειρωνεύεσαι το θάνατο κάποιου ανθρώπου, αλλά δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει πως υπάρχουν περιπτώσεις όπου η ηλιθιότητα ξεπερνά τη λογική και φτάνει σε επίπεδα κωμωδίας…όταν αφορά ενήλικες οι οποίοι μπορούν να πάρουν αποφάσεις μόνοι τους για τον εαυτό τους. Παράδειγμα είναι οι φανατικοί του ωμού γάλακτος, οι οποίοι προκειμένου να πανηγυρίσουν τη νομοθέτηση υπέρ τις κατανάλωσής του (το ωμό, μη παστεριωμένο, γάλα απαγορεύονταν ως επικίνδυνο), ήπιαν και… αρρώστησαν.

Όταν όμως οι αποφάσεις αυτές παίρνονται για τα παιδιά τους, όπως κάνουν όλοι οι γονείς, τότε αυτές οι αποφάσεις δεν πρέπει να είναι βασισμένες σε ιδεολογίες και ψευδοεπιστήμη αλλά σε στοιχεία και ειδικούς του είδους.

Όταν για παράδειγμα το παιδί σου έχει δύο εβδομάδες πυρετό και αντί να το πας στο γιατρό του δίνεις σιρόπι σφενδάμου και μηλόξυδο, τότε πας γυρεύοντας για προβλήματα. Όπως αυτή η οικογένεια στον Καναδά, η οποία επέλεξε να μη πάει το παιδί στο γιατρό και να προσπαθήσει να ρίξει τον πυρετό του δινόντάς του τα παραπάνω, τα οποία πουλούσε ως γιατρικά και σε άλλους. Το 19 μηνών παιδί τους τελικά πέθανε από μηνιγγίτιδα. Όταν πήγε στο νοσοκομείο ήταν πλέον αργά και οι γιατροί δεν προλάβαιναν.

Μια νέα ιστορία τρέλας μας έρχεται από την Αυστραλία, όπου μια μητέρα στη προσπάθειά της να θεραπεύσει το έκζεμα που είχε το βρέφος της, ακολούθησε τις οδηγίες μιας νατουροπαθητικού. Η δήθεν γιατρός αρχικά της είπε πως για να γίνει καλά το βρέφος της, που ακόμα θήλαζε, έπρεπε να τρώει μόνο ωμά φαγητά. Όταν και αυτό δεν είχε αποτέλεσμα, της είπε να πίνει μόνο νερό.
Το παιδί βέβαια όχι μόνο δεν έγινε καλά αλλά, όταν πήγε στο νοσοκομείο, είχε όλα τα σημάδια της ασιτίας και ήταν σε κρίσιμη κατάσταση.

Τα πράγματα είναι σχετικά απλά: αν η κατανάλωση ωμών τροφών, μη παστεριωμένου γάλακτος, ή διαφόρων σιροπιών γιάτρευε αρρώστιες, δεν θα είχαμε φτιάξει ποτέ τα φάρμακα για αυτές τις αρρώστιες. Τα φάρμακα φτιάχτηκαν ως απάντηση στην αδυναμία των άλλων, πιο «φυσικών» λύσεων τις οποίες δοκιμάζαμε για χιλιάδες χρόνια και αποτύγχαναν συνεχώς!

Το να επιστρέφουμε σε αποτυχημένες λύσεις απλώς και μόνο για να πούμε πως «επιστρέφουμε στη φύση», μια φύση που δεν διστάζει να μας σκοτώσει με φριχτούς τρόπους κάθε φορά που της δίνουμε την ευκαιρία, δείχνει πως πραγματικά μας αξίζει ένα βραβείο Δαρβίνου.

Αλλά αν το βραβείο το παίρνουν τα παιδιά μας που δεν μπορούν να πάρουν αποφάσεις, τότε αυτό είναι πραγματικά τραγικό.

Άθεοι, ο νέος εχθρός

Satan debunking Atheists

Όλα ξεκίνησαν από τον «Φανερό Δείπνο». Οι πιστοί ενοχλήθηκαν από αυτόν και ξαφνικά ανακάλυψαν τον νέο εχθρό, τους άθεους!

Στην ιστορία του Χριστιανισμού, αυτοί που διακρίθηκαν και έγιναν άγιοι, ήταν αυτοί που μαρτύρησαν. Στη βίβλο το λέει ξεκάθαρα, αν δεν περάσεις την κόλαση επί γης δεν θα δεις τον παράδεισο. Αν δεν ταπεινωθείς στον θεό, δεν θα σε πάρει μαζί του.

Μέχρι και σήμερα κυκλοφορεί ο μύθος πως οι Ρωμαίοι έριχναν τους χριστιανούς στα λιοντάρια του Κολοσσαίου.

Γενικά, η ιδέα του χριστιανού που βασανίστηκε για τη πίστη του είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη της θρησκείας αυτής.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν που οι σημερινοί χριστιανοί χρειάζονται και αυτοί έναν «κακό» για να νιώσουν πιο χριστιανοί, πιο κοντά στο θεό.

Μέχρι τώρα ο κακός ήταν ο Εβραίος. Για κάποιο λόγο που ποτέ δεν κατάλαβα, η ιδέα πως οι Εβραίοι ήθελαν το κακό της Ορθοδοξίας ήταν και παραμένει δυνατή στην Ελλάδα. Το γεγονός πως οι Εβραίοι ποτέ δεν έκαναν κάτι κατά της Ορθοδοξίας δεν μοιάζει να επηρεάζει πολλούς.

Αλλά πλέον, αυτή η ιδέα, έχει αρχίσει να χάνει έδαφος. Ο βασικότερος λόγος είναι πως οι Εβραίοι είχαν όλες τις ευκαιρίες να «καταστρέψουν» την ορθοδοξία, αλλά δεν το έκαναν. Οπότε σαν αφήγηση, έχει χάσει δύναμη, με εξαίρεση τα μέλη της Χρυσής Αυγής και άλλους παρόμοιας πολιτικής απόχρωσης.

Αυτό σημαίνει πως έχει δημιουργηθεί ένα κενό στο μυαλό του Χριστιανού. Με ποιο τρόπο θα πλησιάσει το θεό αν ο εχθρός δεν είναι αρκετά δυνατός ώστε να κλονίσει τη πίστη του;

Σε αυτό το κενό μπήκε από φέτος ο άθεος, αυτός που τολμά να φάει κρέας τη Μεγάλη Παρασκευή και…προκαλεί.

Βολικός εχθρός, δεν λέω, αλλά ειδικά στην Ελλάδα, η οποία είναι η δεύτερη πιο θρησκευόμενη χώρα στην Ευρώπη μετά την Ιρλανδία, το να πεις πως ο άθεος είναι ο κίνδυνος, είναι σαν να λες πως αν βρέξει πολύ και δεν ξέρεις να κολυμπάς μπορεί να πνιγείς. Σε μια χώρα που το 90+% δηλώνει πως πιστεύει στο θεό, το να αφήνεις να εννοηθεί πως ο αθεϊσμός είναι πρόβλημα, δείχνει πως δεν ζεις στη πραγματικότητα.

Διαβάζω λοιπόν διάφορα ειρωνικά σχόλια στο FB πως κακώς ο άθεος παραπονιέται για το Άγιο Φως διότι:

Το 2015 το Άγιο Φως ήρθε στην Ελλάδα με κόστος που καλύφθηκε από ιδιώτη

και αναρωτιέμαι αν είναι σοβαροί! Από όλα αυτά τα χρόνια φέρνουμε το άγιο κερί, επιλέγουμε τη μία φορά που δεν πλήρωσε το κράτος και τη παρουσιάζουμε σαν κανόνα;

Ή το άλλο το εντυπωσιακό:

Τι έγινε με τον Αμβρόσιο βρε παιδιά;Θα τα βάλετε τώρα με έναν γέρο που αν δεν ήταν οι αναχρονιστικοί νόμοι της εκκλησίας θα έπρεπε να είναι σε άσυλο εδώ και 30 χρόνια;

Εντυπωσιακό διότι «προσπερνάμε» τον Αμβρόσιο σαν να μην υπάρχει. Το επιχείρημα «τι να κάνουμε αφού οι νόμοι της εκκλησίας είναι αναχρονιστικοί» δεν είναι υπέρ της εκκλησίας αλλά κατά. Αλλά όταν οι άθεοι λέμε πως αυτοί οι κανόνες είναι το πρόβλημα, τότε θέλουμε το κακό της ορθοδοξίας.

Το αγαπημένο μου είναι αυτό:

Οι χριστιανοί που όντως μας απασχολεί η θρησκεία μας, …, ξέρουμε από τα 5 μας ότι το Άγιο Φως δεν αποτελεί κάποιο θαύμα ή τρικ αλλά απλώς ανάβει από την άσβεστο κανδήλα που βρίσκεται στον τάφο του Χριστού. Οι υπόλοιποι, ας περιμένετε τις συνταρακτικές αποκαλύψεις του κάθε Δημοκίδη

Μας λένε λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια που οι άθεοι λέγαμε πως δεν υπήρχε θαύμα και όλοι μας χλεύαζαν, πως είχαμε δίκιο. Αλλά η εκκλησία ποτέ δεν είπε την αλήθεια την οποία προφανώς γνώριζε. Αντιθέτως, όχι μόνο άφηναν τους πιστούς να πιστεύουν σε ψευδοθαύματα, αλλά έβγαζαν και χρήματα από αυτά!
Θα ήθελα να ήξερα αν θα βλέπαμε σχόλια σαν το παραπάνω αν δεν είχε βγει στη φόρα το βίντεο του πάτερ Δημοκίδη όπου λέει ξεκάθαρα με ποιο τρόπο ανάβει το Άγιο Φως, ο οποίος μόνο θαυματουργός δεν είναι.

Όλοι αυτοί οι χριστιανοί δεν αντιλαμβάνονται ένα πράγμα: ο εχθρός δεν είναι ο άθεος, το πρόβλημα δεν είναι αυτός που ρωτάει και αμφισβητεί, αλλά αυτός που δέχεται αδιαμαρτύρητα ότι του πει ένας μαυροφορεμένος τύπος με φουστάνι. Αυτός που πιστεύει σε κάτι για το οποίο όχι μόνο δεν έχει αποδείξεις πως υπάρχει, αλλά αν είχε γεννηθεί σε άλλη χώρα δεν θα το πίστευε καθόλου!

Το πρόβλημα της θρησκείας είναι πως αν δεν έχεις έναν «εχθρό» να σε απασχολεί και αρχίσεις να κοιτάς απερίσπαστα τις αρχές της, τότε βλέπεις το σαθρό του κατασκευάσματος, και αυτό βέβαια θα είναι η αρχή του τέλους.

Οπότε η εκκλησία εντέχνως κατασκευάζει εχθρούς και οι πιστοί τσιμπάνε…εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν.

ΥΓ: Κάποιοι άθεοι ισχυρίζονται ή φέρονται σαν οι πιστοί να είναι ηλίθιοι και οι ίδιοι (οι άθεοι) εξυπνότεροι. Μεγάλη πλάνη. Η θρησκεία δεν είναι θέμα εξυπνάδας απλώς το μυαλό μας είναι πιο έτοιμο να πιστέψει παρά να μην πιστέψει. Στη τελική, πιστός ή άθεος, έξυπνος ή χαζός, οι πράξεις σου είναι αυτές που κρίνουν αν είσαι καλός άνθρωπος.

Περισσότερη ανάγνωση: http://www.apologitis.com/gr/ancient/epistimi_thriskia.htm