Η εισβολή έχει ξεκινήσει


islamΕδώ και αρκετούς μήνες γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτόγνωρης κατάστασης. Ενα κύμα ταλαίπωρων ανθρώπων που αναγκάστηκαν να φύγουν από τη χώρα τους προκειμένου να ζήσουν καλύτερα έρχονται στην Ελλάδα για να περάσουν στην Ευρώπη.

Καταλαβαίνω απόλυτα την ανάγκη των μεταναστών να φύγουν από τη χώρα τους για κάτι καλύτερο. Δεν θα ασχοληθώ καν με τη δυνατότητα ή μη της χώρας να τους στεγάσει και να τους φροντίσει. Αυτό θα φανεί σύντομα.

Αυτό που με προβληματίζει είναι πως όλοι τους είναι μουσουλμάνοι και αυτό σταδιακά θα δημιουργήσει πρόβλημα.

Το 2015 ο Σείχης Μοχάμεντ Αγιέντ είχε πει στο τζαμί Αλ Ακσά (εν συντομία):

Η Ευρώπη έχει παρακμάσει και θέλει τους μετανάστες για φθηνά εργατικά χέρια. Ας πάρουν τους μετανάστες. Όλοι τους είναι μουσουλμάνοι και αργά ή γρήγορα θα θελήσουν να φτιάξουν το Χαλιφάτο. Όταν γίνει αυτό εμείς θα στείλουμε τους στρατιώτες μας.

Απολαύστε τον εδώ:

Δεν ισχυρίζομαι πως ο πόλεμος στη Συρία γίνεται για να γεμίσει η Ευρώπη μουσουλμάνους. Αυτό θα ήταν μια χαζή συνωμοσία και δεν σκέφτομαι έτσι. Αλλά η Ευρώπη και ειδικά η Ελλάδα, γεμίζει μουσουλμάνους, όποιος και αν είναι ο λόγος.

Αυτό έχει πάντα συνέπειες.

Σε άλλες χώρες όπου οι μουσουλμάνοι έχουν εγκατασταθεί, ανάλογα με τα νούμερά τους, αλλάζει και η συμπεριφορά τους.

Από το www.foreignaffairs.gr αντιγράφω το παρακάτω απόσπασμα:

Η παρουσία του Ισλάμ σε μια χώρα επιδρά στις εξελίξεις ευθέως ανάλογα με τους αριθμούς των μουσουλμάνων που βρίσκονται εκεί. Αν οι αφοσιωμένοι οπαδοί του Μωάμεθ δεν ξεπερνούν το 1% του πληθυσμού τότε οι Μουσουλμάνοι είναι φιλήσυχοι, αγαπούν την ειρήνη και δείχνουν έτοιμοι να ασχοληθούν αποκλειστικά με την καθημερινότητα τους. Αυτό ισχύει απόλυτα σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες η Αυστραλία η ο Καναδάς με ποσοστό Μουσουλμάνων από 0,08 έως 1,8%.

Η «επιθετική ισλαμοποίηση» έχει σαν αφετηρία την στιγμή που οι αριθμοί των Μουσουλμάνων είναι αρκετοί ώστε να επιτρέπουν διεκδικητικές κινητοποιήσεις με στόχο την κατοχύρωση κατ’ αρχήν δικαιωμάτων που στην συνέχεια εξελίσσονται σε επιλογές επιθετικές ή καταπιεστικές για τις άλλες πληθυσμιακές ομάδες μιας χώρας. Όπως με λεπτομέρεια αναφέρει ο Δρ. Peter Hammond στο εξαιρετικά διαφωτιστικό του βιβλίο Slavery, Terrorism and Islam: The Historical Roots and Contemporary Threat (2010), όταν οι ανεκτικές, πολυπολιτισμικές και «πολιτικά ορθές» κοινωνίες δέχονται μια σειρά από απαιτήσεις των Μουσουλμάνων κατοίκων τους κάποια άλλα ζητήματα αρχίζουν να γίνονται ορατά και βαθμιαία κυρίαρχα.

Μόλις ο αριθμός των Μουσουλμάνων κατοίκων προσεγγίζει το 2% – 5% αρχίζει ο προσηλυτισμός άλλων εθνικών μειονοτήτων καθώς και ομάδων του πληθυσμού που αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και εξαιρεμένοι (λόγου χάριν, φυλακισμένοι). Τέτοια φαινόμενα παρατηρούνται ήδη σε χώρες όπως η Δανία (2%), η Γερμανία (3%) η Βρετανία (2,7%), η Ισπανία (4%) και η Ταϊλάνδη (4,6%).

Μόλις το ποσοστό ξεπεράσει περίπου το 5% (Γαλλία 8%, Σουηδία 5%, Ελβετία 4,3%, Ολλανδία 5,5%, Φιλιππίνες 5%) οι πιέσεις εντείνονται σε βαθμό μεγαλύτερο από το μέγεθος της μειονότητας. Λόγου χάριν, γίνονται μεγάλες διεκδικήσεις για την εισαγωγή ενός ειδικού «καθαρού» (halal) με ισλαμικούς όρους, φαγητού π.χ. στα σούπερ μάρκετ, με αποτέλεσμα την εξασφάλιση απασχόλησης υποχρεωτικά σε Μουσουλμάνους για την προπαρασκευή και διαχείρισή του.

Σε περιπτώσεις που το αίτημά τους δεν γίνεται δεκτό, εμφανίζονται απειλές για κινητοποιήσεις και αντίποινα. Την ίδια στιγμή, αιτήματα αυτοδιοίκησης με βάση την σαρία (ισλαμικό νόμο) στις ιδιαίτερες κοινότητές τους εμφανίζονται με απειλές για βίαια αντίποινα αν η πίεση απορριφθεί. Παράδειγμα, το Μόναχο με το Oktoberfest.

Όταν το πληθυσμιακό ποσοστό των Μουσουλμάνων ξεπερνά το 10%, βιαιότητες κάνουν την εμφάνισή τους με ανησυχητική συχνότητα με βάση παράπονα και αιτήματα για την κοινωνική τους κατάσταση.

Στο Παρίσι βλέπουμε ήδη πυρπόληση αυτοκινήτων ενώ η παραμικρή κίνηση που ενοχλεί τους Ισλαμιστές αντιμετωπίζεται με βιαιότητες και συχνά με αίμα (Παρίσι και Κοπεγχάγη με καρτούν για τον Μωάμεθ, και Άμστερνταμ για κάποιο φιλμ). Τέτοιες εντάσεις παρατηρούνται σχεδόν καθημερινά σε κοινωνίες με παρόμοια ποσοστά (Ινδία 10%, Κένυα 19%, Ρωσία 15%).
Με ποσοστά πάνω από 20% σημειώνονται συχνές εγκληματικές ενέργειες που περιλαμβάνουν φόνους αντιφρονούντων ετερόπιστων (Χριστιανών) ή ετερόδοξων (Σιιτών) καθώς και σχηματισμός παραστρατιωτικών οργανώσεων όπως λ.χ. στην Αιθιοπία (32,8%), στο Τσαντ (53,1%), στο Λίβανο (59,7%) και στην Βοσνία (40%).

Όταν το ποσοστό των Μουσουλμάνων κατοίκων ξεπερνά το 60%, σημειώνονται οργανωμένες διώξεις «άπιστων», εθνοκαθάρσεις αντιφρονούντων, ή χρησιμοποίηση της σαρία σαν επιθετικό όπλο όπως και η γίζυα (φόρος στους άπιστους) καθώς και φαινόμενα βίαιης τζιχάντ (Μαλαισία 60,4%, Κατάρ 77,5%, Σουδάν 70%, Μπανγκλαντές 83%, Αίγυπτος 90%, Ινδονησία 86,1%, κλπ).

Είναι χαρακτηριστική σχετικά η τοποθέτηση της ισλαμικής οργάνωσης Ikatan Muslimin Malaysia (ISMA) που στις 19 Σεπτεμβρίου 2015 ανακοίνωσε πως φιλελεύθερες ιδέες και πολιτικές μπορούν να συνυπάρξουν με το Ισλάμ μονάχα αν είναι πρόθυμες να υποκλιθούν στην ανωτερότητα του ισλαμικού συστήματος και να λειτουργούν κάτω από τις κατευθύνσεις και τις εντολές που αυτό θα επιβάλει. Μιλώντας σε μια δημόσια εκδήλωση με θέμα τον Φιλελευθερισμό και το Ισλάμ ο πρόεδρος της ISMA, Abdullah Zaik Abd Rahman, τόνισε πως το Ισλάμ δεν είναι δυνατόν να μεταρρυθμισθεί ή να τροποποιηθεί από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα ή κίνηση και κατήγγειλε ως αυτοαποκαλούμενους «δήθεν» Μουσουλμάνους όσους χρησιμοποιούν τον τίτλο του «φιλελεύθερου Μουσουλμάνου» και όσους καταφεύγουν σε φιλοσοφικά θεωρήματα της Δύσης που δημιουργήθηκαν στην διάρκεια των σκοτεινών μεσαιωνικών χρόνων (!) στηρίζοντας τις απόψεις αυτές. Τα συμπεράσματα για όλους είναι προφανή…

Όπως βλέπουμε, στην Ελλάδα, το ποσοστό των μουσουλμάνων θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια.

Οφείλουμε να προετοιμαστούμε. Δεν επιτρέπεται να εφησυχάσουμε βασισμένοι στη λογική της ανοχής και του πολιτισμού. Αν δεν πάρουμε μέτρα, όταν θα φανούν οι πρώτες κινήσεις θα είναι πια αργά.

Ποια είναι τα μέτρα;

  • Ισχυροποίηση της δημοκρατίας με ξεκάθαρους νόμους που θα χωρίζουν επιτέλους το κράτος από τη θρησκεία.
  • Ξεκάθαρες υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα για τις θρησκευτικές ομάδες.
  • Εφαρμογή των νόμων του κράτους και όχι της θρησκείας απαρέγκλητα και χωρίς δεύτερη σκέψη.
  • Καμία εξαίρεση για κανένα θρησκευτικό λόγο.

Ο χρόνος πιέζει και η κατάσταση αλλάζει γρήγορα. Έχουμε ξαναπεί πόσο επιθετική θρησκεία είναι το Ισλάμ και πόσο διαφορετική είναι η κουλτούρα του από αυτή των Ελλήνων. Μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση θα έχει δραματικά αποτελέσματα και αν είμαστε ανεκτικοί θα φέρει, σταδιακά, τη μείωση των ελευθεριών μας.

Advertisements

Tagged: , , ,

3 thoughts on “Η εισβολή έχει ξεκινήσει

  1. Giorgos_T Μαρτίου 7, 2016 στο 03:47 Reply

    Καίριο κείμενο, με εύστοχες επισημάνσεις και ανάλυση, έστω και έμμεσα, σε βάθος χρόνου.

    Επιπλέον όμως, στα άρθρα σας παρατηρώ μια τάση, να θεωρείται το Ισλάμ μόνο, ως επικίνδυνο λόγω της φύσεως των «ιερών» κειμένων του. Σαφώς και δεν είναι λάθος η παραπάνω θεώρηση αλλά θα έπρεπε να αποσαφηνιστεί, ότι όλες οι φανατικά θρησκευόμενες ομάδες, οπουδήποτε μαζεύονται πάνω από κάποια νούμερα, αρχίζουν να έχουν παράλλογες (επειδή ακριβώς πηγάζουν από τα εκάστωτε «ιερά» κείμενα) απαιτήσεις από την εκάστωτε κοινωνία.

    Θα μπορούσε να θεωρηθεί σχεδόν βέβαιο κατ’ εμε, ότι και οι φανατικοί ορθόδοξοι και λοιποί χριστιανοί (αυτοί που μπουσουλάνε στην Τήνο, αυτοί που χτυπιούνται, βρίζονται και ποδοπατούνται για να προσκυνήσουν κόκκαλα κτλ) έχουν παράλογες απαιτήσεις και εάν ήταν πάρα πολλοί (ευτυχώς δεν είναι) θα τις διεκδικούσαν και πολύ δυναμικά. Εάν δε υπήρχε η παράμετρος της φτώχιας και της ανέχειας (σε γενικές γραμμές δεν υπάρχει στον δυτικό κόσμο) πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο ότι θα τις διεκδικούσαν και βίαια, βλάπτωντας και σκοτώνοντας όποιον δεν συμφωνούσε (η ιστορία το έχει δείξει άπειρες φορές με τις σταυροφορίες, κυνήγια μαγισσών, νύχτες σφαγών, διωγμούς, εικονομαχίες και άπειρα άλλα.

    Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους φανατικούς καθολικούς (αυτούς που πιστεύουν ότι ο θεός ευλογεί τον πόλεμο, αυτούς που θεωρούν ότι οι δεινόσαυροι δεν υπήρξαν ποτέ και ότι τα απολιθώματά τους τα έβαλε ο σατανας για να δοκιμάσει την πίστη των ευσεβών χριστιανών) και θεωρώ περιττό να αναλύσω, πώς θα διεκδικούσαν τους παραλογισμούς τους, εάν μαζεύονταν σε μεγάλα νούμερα και μάλιστα μέσα στην ανέχεια. Τα προαναφερθέντα παραδείγματα, είναι και εδώ τα ίδια.

    Και βέβαια η απόδειξη στην πράξη, οι εβραίοι ως θρησκευτική ομάδα (αυτοί που θεωρούν ότι είναι το αγαπημένο και ευλογημένο έθνος του θεού, και που ότι και να κάνουν κατά αλλοεθνών και αλλόθρησκων έχουν αμνηστία από τον ίδιο τον θεό), με την πλήρη αρνησή τους να προσαρμοστούν στις αλλόθρησκες κοινωνίες στις οποίες ζουν, με απαιτήσεις για φοροαπαλλαγές, ένοπλη προστασία των κοινοτήτων τους από ένοπλους εβραίους και πολλά άλλα που ενίοτε ικανοποιούνται και ενίοτε όχι. Το θέμα όμως είναι ότι τα διεκδικούν. Πάραυτα και αυτοί μη ζώντας πλέον στην φτώχεια, δεν καταφεύγουν σε βίαια μέσα – κάτι που όμως δεν ίσχυε κατά τους προηγούμενους αιώνες – καθώς σε βίαια μέσα καταφεύγει έυκολα αυτός που δεν έχει και πολλά να χάσει και δύσκολα αυτός που έχει.

    Παρόλα αυτά στο ιστολόγιό σας δεν έχω δει ούτε ένα κείμενο για τους εβραίους (για τους χριστιανούς έχετε γράψει αρκετά) και περιμένοντας απάντησή σας άμμεσα θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν είστε ο ίδιος εβραίος. Και αυτό, γιατί ένω βλέπω μία σε βάθος ανάλυση (από την πλευρά της κριτικής σκέψης) του ισλάμ και του χριστιανισμού δεν βλέπω κάτι παρόμοιο για τον εβραϊσμό ο οποίος είναι η πηγή έμπνευσης του χριστιανισμού και το δίδυμο αδερφάκι του ισλάμ με άπειρα κοινά και ελάχιστες διαφορές. Περιτομή, μαντίλες στις γυναίκες, άρνηση όλων να φορούν δυτικά ρούχα μέσα στις δυτικές κοινωνίες που ζουν (δικαιωμά τους βέβαια, αλλά αποτελεί ένδειξη φανατισμού και μη αποδοχή της κοινωνίας στην οποία πήγαν αυτοί από μόνοι τους να ζήσουν), ευλογημένα κρέατα και φαγητά, μη βρώση χοιρινού, παρόμοια αμφίεση, σχεδόν όμοια σύμβολα, έχθρα κατά όλων των άλλων πεποιθήσεων, ενθάρυνση της βίας από τα «ιερά» τους κείμενα κατά των απίστων και πολλά άλλα. Λογικό βέβαια, αφού το ίδιο άνυδρο νοτιοανατολικό μεσογειακό οικοσύστημα – πολιτισμικό περιβάλλον γέννησε και τις δύο αυτές θρησκείες και συνεπώς τους έδωσε τα ίδια χαρακτηριστικά. Εσείς όμως, γιατί δεν βάλλετε, κατά του εβραϊσμού; Κατ’ εμέ είναι το ίδιο με το ισλάμ. Η διαφορά, περα από τις όποιες ασήμαντες μικροδιαφορές, είναι ότι στην παρούσα ιστορική φάση, οι εβραίοι δεν είναι φτωχοί και δεν διαθέτουν μεγάλα νούμερα σε πληθυσμό, γεγονός που τους καθιστά λιγότερο επικίνδυνους από τους ισλαμιστές. Παρόλα αυτά η φύση της θρησκείας τους και η στην πράξη συμπεριφορά των φανατικών τούς δεν τους διαφοροποιεί και πολύ από το ισλάμ.

    Με το παρόν δεν θέλω σε καμιά περίπτωση να υποβαθμίσω το γεγονος ότι όλες οι δυτικές κοινωνίες πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους για τις μελλοντικές διεκδικήσεις του ισλάμ, μέσω του οποίου μπορούμε κάλλιστα να έχουμε έναν νέο μεσαίωνα κυριολεκτικά, με διάλυση των επιστημών κτλ, απλά θα ήθελα να δω και την άποψή σας για τον εβραϊσμό, ως δίδυμη και σε μεγάλο βαθμό και πηγή έμπνευσης του ισλαμισμού.

    Και τέλος, για όποιους θεωρούν απίθανα τα σενάρια επιβολής ισλαμικών καθεστώτων, νόμων, ή όποιας μορφής κανόνων εντός ευρωπαϊκού και εν γένη δυτικού πολιτισμού, αρκεί να επισημανθεί ότι οι πρώτοι Οθωμανοί πριν αποτινάξουν τους Σελτζούκους, αποτελούνταν από περί τους 300 πολεμιστές – κάποια ιστορικά κείμενα τους απαριθμούν περι τις 400 σκηνές, όπως και να ‘χει το νουμερο είναι μηδαμινό, ακόμα και για την εποχή – (με αρκετές γυναίκες ο καθένας), υψηλούς ρυθμούς αναπαραγωγής, φτώχια και επεκτατικές τάσεις. Τα τρία τελευταία πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπ’ όψην. Τότε ήταν απολύτως αδύνατον για τους Βυζαντινούς και μη, να αποτελέσουν (οι Οθωμανοί) απειλή για το Βυζάντιο και άλλους. Κάτι λιγότερο από τρεις αιώνες αργότερα, το απολύτως αδύνατο έγινε απολύτως δυνατό με την μετέπειτα γνωστή σε όλους ιστορία.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Μαρτίου 7, 2016 στο 08:37 Reply

      Ως δηλωμένος άθεος δεν θα μπορούσα να είμαι εβραίος. Θα μπορούσα να είμαι εβραϊκής καταγωγής, αλλά ούτε αυτό είμαι.
      Γεννήθηκα στην Ελλάδα, από ορθόδοξους γονείς και μεγάλωσα ως ορθόδοξος.

      Πλέον δεν ανήκω σε θρησκεία.

      Για τους εβραίους δεν έχω γράψει κάτι για δύο λόγους.
      1. Δεν γνωρίζω τη θρησκεία τους αρκετά καλά, όπως τον Χριστιανισμό
      2. Δεν θεωρώ πως είναι μια επιθετική θρησκεία όπως το Ισλάμ.

      Τέλος, ναι, όλες οι θρησκείες έχουν φανατικές εκφράσεις, αλλά αυτή του Ισλάμ δεν είναι περιθωριοποιημένη όπως στο χριστιανισμό, αλλά ευρέως αποδεκτή από τον Ισλαμικό κόσμο.

      Από εκεί και πέρα, όλα όσα γράφω ισχύουν για όλες τις θρησκείες, όχι μόνο μία, και όσο πιο γρήγορα χωρίσουν το κράτος από την εκκλησία τόσο καλύτερα για όλους.

      Ελπίζω να σε κάλυψα.

      Μου αρέσει!

  2. Η απειλή του Ισλάμ | greek skeptic Μαρτίου 23, 2017 στο 14:55 Reply

    […] πιστεύουμε και δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε πως όπου οι μουσουλμάνοι έχουν αυξηθεί σε νούμερα (5%) σε μια κοινων… και όχι το […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: