Monthly Archives: Μαΐου 2015

Οι φίλοι μας ορίζουν τις απόψεις μας

Όλοι μας έχουμε τη τάση να επιλέγουμε για παρέες και φίλους άτομα που έχουν απόψεις που ταιριάζουν με τις δικές μας. Είναι απολύτως λογικό να συμβαίνει αυτό. Αν δεν ταίριαζαν οι ιδέες τους και τα πιστεύω τους με τα δικά μας θα δυσκολευόμασταν να βρούμε κοινά σημεία και έτσι δεν θα μπορούσαμε να έρθουμε κοντά.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχουμε διαφορές με τους φίλους και τις παρέες μας, αλλά πως δεν θα ήταν φίλοι μας αν δεν είχαμε περισσότερα κοινά από ότι διαφορές.

Είναι όμως απαραίτητο, αν θέλουμε να έχουμε μια σφαιρική εικόνα των ανθρώπων και των απόψεων που υπάρχουν γύρω μας, να ερχόμαστε σε επαφή και με άτομα που έχουν διαφορετικές απόψεις από εμάς.

Ξέρω πως είναι δύσκολο και πολλές φορές εκνευριστικό να ακούμε άλλους να αμφισβητούν τις πολύτιμες απόψεις και θέσεις μας, αλλά είναι απαραίτητο αν θέλουμε να θεωρούμαστε σκεπτικιστές και ανοικτόμυαλοι.

soloΟι λόγοι για τους οποίους πρέπει να κάνουμε το παραπάνω είναι δύο. Αρχικά είναι σημαντικό να έχουμε ανοικτό μυαλό σε άλλες απόψεις διότι (τρομακτική μουσική) …..μπορεί να κάνουμε λάθος! Ναι, μπορεί να κάνουμε λάθος και αν είμαστε περικυκλωμένοι με άτομα που συμφωνούν μαζί μας, τότε μπορεί να μη καταφέρουμε να δούμε το λάθος. Μπορεί μάλιστα να μας πάρει πολύ καιρό να δούμε το λάθος. Αν δεν υπάρχει κανείς να μας πει: «Χμμμ…γιατί το λες αυτό; Μήπως κάνεις λάθος;» τότε θα πρέπει να αμφισβητήσουμε τον εαυτό μας και αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο. Έχοντας άτομα με διαφορετικές απόψεις γύρω μας γινόμαστε πιο τίμιοι.

Ο δεύτερος λόγος είναι διότι βάζουμε ένα πρόσωπο στην «απέναντι πλευρά». Πολύ συχνά ενοχλούμαστε από τις διαφωνίες τόσο πολύ που καταλήγουμε να δαιμονοποιούμε τον φέροντα της άλλης άποψης. Όταν το μόνο που λέμε είναι «αυτός ο άθεος» ή «αυτός ο μνημονιακός» τότε καταλήγουμε να γράφουμε και να διαβάζουμε σχόλια που μόνο περήφανους δεν μας κάνουν.

Αν όμως μέσω αυτής της επαφής γνωριστούμε, θα καταλάβουμε πως αρκετοί από αυτούς είναι άνθρωποι σαν εμάς, που γελάνε και κλαίνε, που ξυπνάν το πρωί με άγχος και κοιμούνται με άγνοιες, που διασκεδάζουν με την οικογένεια και πάνε στο γήπεδο. Χάρη σε αυτή την επαφή καταλαβαίνουμε πως δεν είναι «οι κακοί» της ιστορίας, δεν θέλουν το κακό μας και δεν χρειάζεται να τους σκεφτόμαστε σαν «τον αντίπαλο», την «ανταγωνιστική φυλή».

Μια πρόσφατη έρευνα που έγινε από τη καθηγήτρια κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Μέρυλαντ, Dana Fisher, δείχνει πως όταν περιβαλλόμαστε αποκλειστικά  από άτομα με τις ίδιες απόψεις με τις δικές μας, τότε οι απόψεις μας ενισχύονται σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνει πρακτικά αδύνατο να αλλάξουν, ότι δεδομένα ή επιχειρήματα αν δούμε.

Η έρευνα έδειξε επίσης πως όχι μόνο δεν αλλάζουμε τη γνώμη ,ας, αλλά πιστεύουμε πως η γνώμη μας είναι και η πιο δημοφιλής και διαδεδομένη. Αφού δεν ακούμε τίποτα διαφορετικό, όχι μόνο  καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως όλοι οι άνθρωποι σκέφτονταν σαν εμάς, αλλά και πως η επιστήμη συμμερίζεται την άποψή μας.

Η επιστημονική θέση είχε γίνει πλέον θέμα προσωπικής άποψης, αντί για το αντίθετο.

Αν και η έρευνα που αναφέρω έγινε πάνω στο θέμα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, νομίζω πως τα ίδια ισχύουν σε πολλές ακόμα περιπτώσεις.

Σήμερα, με τη χρήση του Facebook, συστηματικά μπαίνουμε σε γκρουπ που συμφωνούν με τις απόψεις μας. Δεν λέω πως αυτό είναι κακό, αλλά με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε ένα περιβάλλον για τον εαυτό μας «αποστειρωμένο» από διαφορετικές θέσεις και απόψεις και έτσι απλώς πέφτουμε στη παγίδα να πιστεύουμε πως έχουμε δίκιο, δεν κάνουμε λάθος και οι άλλοι είναι χαζοί.

Πως θα αποφύγουμε την αυτοπαγίδευση;

Να ακούμε την άλλη πλευρά της διαφωνίας όσο πιο συχνά μπορούμε. Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε, αλλά η συστηματική έκθεση σε διαφορετικές γνώμες μπορεί να μας βοηθήσει να μην πέφτουμε τόσο συχνά στις παγίδες που στήνουμε στον εαυτό μας και να μας επιτρέψει να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη άποψη για τα θέματα που μας απασχολούν.

Δεν λέω βέβαια να ανεχόμαστε τους αγενείς και υβριστές. Σε αυτούς αξίζει άλλη αντιμετώπιση. Μιλάω για τους ευγενείς που απλώς διαφωνούν μαζί μας.

Το πιο σημαντικό πράγμα για όλους όσους θέλουν να πιστεύουν πως είναι σκεπτικιστές είναι να μπορούν να αλλάξουν γνώμη.

ΒΟΜΒΑ! Οι φαρμακοβιομηχανίες δεν θέλουν τα εμβόλια!!

imageedit_1_4015184551-886x499

Μια βόμβα έσκασε στα χέρια μου! Μια βόμβα μεγατόνων! Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Λόγο επαγγέλματος έχω σχέσεις με πολλές φαρμακευτικές εταιρίες  και πρόσφατα συναντήθηκα με ένα στέλεχος μεγάλης φαρμακευτικής για καφέ και δουλειά.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης και αφού χαλαρώσαμε αρκετά, το στέλεχος, από εδώ και πέρα θα αναφέρομαι σε αυτό ως ΒΛ (βαθύ λαρύγγι), μου είπε πως όλοι όσοι γράφουν κατά των εμβολίων στο internet, είναι «δικοί τους». Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση που έγινε χωρίς τη συναίνεση του:

  • Τι εννοείς; του λέω.
  • Απλά πράγματα. Εμείς βγάζουμε ένα «ψ» ποσό από πωλήσεις εμβολίων που δεν είναι κακό αλλά δεν είναι και τίποτα το σημαντικό. Αντιθέτως, κάθε φάρμακο που πουλάμε για μια αρρώστια που αντιμετωπίζει το εμβόλιο, μας αποδίδει πάνω από 10 φορές το ίδιο κέρδος.
  • Έλα ρε! Τόσο μεγάλη διαφορά;
  • Ναι, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Όλη η βιομηχανία φαρμάκου κερδίζει από αυτή τη κατάσταση.
  • Δηλαδή;
  • Να, ο παιδίατρος δεν παίρνει μια επίσκεψη για εμβόλιο και τέλος. Παίρνει παραπάνω επισκέψεις και, ανάλογα τη σοβαρότητα, μπορεί να πάρει και επίσκεψη στο σπίτι. Το νοσοκομείο, αν φτάσει εκεί ο ασθενής, μοιράζει και βελόνες, υπόθετα, εξετάσεις και έτσι είναι ευχαριστημένοι και άλλοι προμηθευτές που πουλάνε παρελκόμενα όπως γάζες, βελόνες, ορούς, κτλ.
  • Με άλλα λόγια για κάθε παιδί που αρρωσταίνει κερδίζουν όλοι πολλά, ενώ με κάθε εμβόλιο κερδίζει λίγα μόνο η φαρμακοβιομηχανία;
  • Ακριβώς! Αυτός είναι και ο λόγος που πριν πολλά χρόνια αποφασίστηκε να βάλουμε άτομα να γράφουν, αρχικά άρθρα σε εφημερίδες και αργότερα στο internet, κατά των εμβολίων. Μάλιστα, το δυνατό χτύπημα ήταν όταν πληρώσαμε κάποιες φθηνές διασημότητες για να πούνε για αυτισμό.
  • Δηλαδή;
  • Ε, να. Αρχικά πήραμε έναν ερευνητή ο οποίος κατασκεύασε μια έρευνα η οποία εκ πρώτης όψεως έδειχνε πως το τρίπλεξ εμβόλιο προκαλούσε αυτισμό. Πιστεύαμε πως θα περάσει σχετικά εύκολα, αλλά σύντομα την περιέλαβαν οι άλλοι επιστήμονες και άρχισαν να τονίζουν τις τρύπες της. Αλλά ο απλός κόσμος δεν ξέρει από αυτά. Οπότε προσλάβαμε γνωστά πρόσωπα που έβγαιναν στη τηλεόραση και έλεγαν το γνωστό παραμύθι, πως τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό, καρκίνο, ότι να ‘ναι! Αρκεί να ακούγεται τρομακτικό.
  • Και πέτυχε, ε;
  • Βεβαίως και πέτυχε. Αμέσως ο κόσμος τσίμπησε και άρχισε να αποφεύγει τα εμβόλια. Όσο πιο πολλά κέρδη βγάζαμε από αυτή τη δουλειά, τόσο περισσότερους βάζαμε να μιλάνε κατά των εμβολίων.
  • Το θέμα έχει ξεφύγει λίγο όμως.
  • Μπααα, καθόλου. Όλα είναι υπό έλεγχο. Αρχικά βγάζαμε φήμες για υδράργυρους, και άλλες χημικές ουσίες που περιέχονται στα εμβόλια και ακούγονται τρομακτικές. Σταδιακά όμως, καθώς η κοινωνία μάθαινε για διαψεύσεις και άλλες προσπάθειες να σταματήσει το μήνυμά μας, εμείς το γυρίσαμε σε άλλες ουσίες.
  • Ο κόσμος πιστεύει τα πάντα, ε;
  • Όχι, αλλά πιστεύει ότι ακούσει από κάποιο γνωστό ή βρει σε ένα site που μοιάζει να θέλει το καλό του και του λέει τι να φοβάται.
  • Οπότε όλοι όσοι γράφουν σήμερα κατά των εμβολίων είναι δικοί σας;
  • Όχι όλοι, αυτή είναι η ομορφιά! Ξεκινήσαμε με λίγους και καλούς και τώρα υπάρχουν εκατοντάδες που τους αντιγράφουν και κάνουν τη δική μας δουλειά. Έπρεπε να δεις γέλια που έπεσαν στη τελευταία συνάντηση του ΔΣ όταν μετρούσαμε τα κέρδη από αυτή τη δουλειά και πόσοι δούλευαν για εμάς χωρίς να το ξέρουν. Μας βρίζουν και χάρη σε αυτό το βρισίδι βγάζουμε λεφτά με το τσουβάλι!

Η συζήτηση συνεχίζεται, χωρίς κάποια άλλη αποκάλυψη.

Έτσι λοιπόν, από εδώ και πέρα ξέρετε. Αυτοί που γράφουν κατά των εμβολίων δουλεύουν υπέρ των φαρμακοβιομηχανιών και βγάζουν και λεφτά.

ΥΓ: ΟΚ, πλάκα κάνω. Δεν υπήρξε τέτοια συζήτηση, αλλά το σενάριο ήταν πολύ ενδιαφέρον για να μην το γράψω. Έχω βαρεθεί να με κατηγορούν πως βγάζω λεφτά από αυτά που γράφω οπότε σκέφτηκα να επιστρέψω το κομπλιμάν και να δείτε σε πόσο ωραίο είναι.

Το ανατριχιαστικό παιχνίδι των λέξεων της κας Κωνσταντοπούλου

«Χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια του αγώνα για την ΕΡΤ και για τις οικογένειές τους να υπάρξει πρόβλεψη ως ελάχιστος φόρος τιμής, ως σύστοιχο και συνεπές με αυτό που κάνει η Πολιτεία για τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους στο καθήκον». (Ζωή Κωνσταντοπούλου)

Εδώ έχουμε ένα εξαιρετικά περίεργο φαινόμενο. Η κα Κωνσταντοπούλου αναφέρεται σε πεσόντες της ΕΡΤ και ζωές που χάθηκαν στο καθήκον.

Η κα Κωνσταντοπούλου, προκειμένου να φτάσει σε αυτό το σημείο έκανε το εξής απλό: Έψαξε να βρει θανάτους μέσα στο πλήθος των υπαλλήλων της ΕΡΤ. Από τους 2.656 απολυμένους, 12 πέθαναν κατά τη διάρκεια των 17 μηνών που έμεινε η ΕΡΤ κλειστή. Κάποιοι είχαν ατύχημα, κάποιοι από ασθένεια, ένας, αν δεν κάνω λάθος, αυτοκτόνησε.

Η κα Κωνσταντοπούλου δεν εξέτασε τα πραγματικά αίτια των θανάτων. Δεν ασχολήθηκε με αυτό. Δεν είδε ποιος μπορεί να είναι ο λόγος που ο αυτόχειρας πήρε τη ζωή του ή τι προκάλεσε τον θάνατο των άλλων 11.

Απλώς τους τσουβάλιασε όλους στα «θύματα του μνημονίου», απέδωσε εντελώς αυθαίρετα τους θανάτους στο κλείσιμο της ΕΡΤ και πέρασε στο επόμενο βήμα: την εκμετάλλευση των θανάτων αυτών.

Πλησίασε λεκτικά τους θλιμμένους συγγενείς που πνίγονται από το χαμό του ανθρώπου που αγαπούσαν και προσέφερε παρηγοριά. Μια καλή κουβέντα και την ιδέα πως ο νεκρός πέθανε στο βωμό κάτι μεγαλύτερου από την απλή καθημερινότητα που θα πάρει όλους μας. Πέθανε για μια ιδέα, αυτή της ελεύθερης ραδιοτηλεόρασης.

Μπούρδες!

Όχι μόνο η κίνηση αυτή είναι προκλητική για τους νεκρούς, όχι μόνο η εκμετάλλευση αυτή είναι προσβλητική για τους συγγενείς, αλλά με αυτό το αισχρό παιχνίδι χάνεται η έννοια των λέξεων.

Διότι αν οι 12 της ΕΡΤ έχασαν τη ζωή τους στο καθήκον, τότε οι αστυνομικοί και οι πυροσβέστες που πεθαίνουν προσπαθώντας να σώσουν εμάς, τι κάνουν; Ο πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας που πέθανε πρόσφατα, σε ποια κατηγορία ανήκει;

Τέλος, πως πεθαίνει κάποιος στον «αγώνα» να ανοίξει η ΕΡΤ; Κατεβαίνοντας σε πορεία; Στημένος έξω από την είσοδο του μεγάρου; Στο σπίτι του διαβάζοντας άρθρα στο internet;

Η κα Κωνσταντοπούλου, με τη παραπάνω δήλωση, έδειξε, αν εννοεί αυτά που λέει πως δεν καταλαβαίνει την έννοια, το ειδικό βάρος των λέξεων και την ασέβεια που δείχνει, αν δεν τα εννοεί τότε δεν είναι παρά μια απίστευτη καιροσκόπος που δεν θα σταματήσει πουθενά προκειμένου να κερδίσει ακόμα και μια ψήφο βασισμένη στα δάκρυα κάποιων ανθρώπων.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.

5 επιχειρήματα κατά των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών

Καιρό τώρα σκέφτομαι να επισκεφθώ ξανά ένα θέμα που τριγυρνάει στα διαδίκτυα, αλλά συνεχώς το αναβάλω. Το θέμα είναι τα μεταλλαγμένα τρόφιμα και συνήθως εμφανίζεται μέσα από άρθρα που μοιράζουν φόβο και τρόμο.

Οι λόγοι που το απέφευγα είναι τρεις. Κατ’ αρχήν έχω ασχοληθεί με το θέμα από διάφορες πλευρές (επικινδυνότητα, διατροφική αξία, σύγκριση με οργανικά) και νιώθω πως το έχω κλείσει το θέμα.

Ο δεύτερος λόγος είναι πως αυτά τα θέματα, περί μεταλλαγμένων τροφών, έχουν πλέον ξεφύγει από το πλαίσιο της λογικής συζήτησης και έχουν φτάσει να είναι πίστη, θέση ζωής και όταν αγγίζεις τέτοια θέματα ο κόσμος δεν σκέφτεται λογικά. Σε κανέναν δεν αρέσει να του αμφισβητούν τις αξίες που έχει επιλέξει και η διατροφή, όσο έχουμε άφθονη και δεν χρειάζεται να κυνηγάμε και να πεινάμε, ανήκει σε αυτή τη κατηγορία. Το αποτέλεσμα τέτοιων άρθρων είναι πολλά υβριστικά σχόλια και ενώ δεν κόβω κανένα, δεν τα ευχαριστιέμαι ιδιαίτερα. Δεν μου αρέσουν οι συγκρούσεις.

Ο τρίτος είναι πως αυτά τα άρθρα δεν γίνεται να είναι μικρά μιας και αγγίζουν σημαντικά θέματα που χρειάζονται ανάλυση, και ούτε εσείς θέλετε να διαβάζετε κατεβατά, ούτε εγώ έχω πλέον τόσο χρόνο να τα γράψω.

Αλλά τελευταία «πολιορκούμαι» από ένα άρθρο που θα βρείτε εδώ και το οποίο αναφέρει 5 λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να τρώμε γενετικά τροποποιημένα οργανισμούς (ΓΤΟ). Το άρθρο απλώς αναμασά αυτά που ακούμε χρόνια τώρα γύρω από το θέμα, οπότε θα κάνω τη καλύτερη δυνατή μετάφραση και όποιος θέλει ας διαβάσει το αρχικό κείμενο.

Λόγος 1ος: Οι ΓΤΟ είναι ανθυγιεινοί.

Από τα μέσα των 90’s, όταν εισήχθησαν οι ΓΤΟ στη διατροφή μας, οι τροφικές αλλεργίες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα και θέματα υγείας όπως ο αυτισμός, προβλήματα πέψης και αναπαραγωγικές δυσλειτουργίες αυξάνονται συνεχώς. Πειράματα με ΓΤΟ σε ζώα έχουν καταλήξει σε ανεπάρκεια οργάνων, πεπτικές διαταραχές, στειρότητα και επιτάχυνση της γήρανσης. Παρά την ανακοίνωση της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης το 2012 όπου αναφέρει ότι δεν βλέπει κανένα λόγο για τον οποίο οι ΓΤΤ να έχουν ειδική σήμανση, η Αμερικανική Ακαδημία Περιβαλλοντικής Ιατρικής έχει καλέσει τους γιατρούς να συνταγογραφούν μη ΓΤΟ δίαιτες για τους ασθενείς τους.

Ο συγγραφέας ξεκινά με συσχετισμό μεταξύ ΓΤΟ και αλλεργιών, κάτι που δεν στηρίζεται πουθενά. Αντιθέτως θα ήταν πιο εύκολο να κάνουμε ένα συσχετισμό μεταξύ οργανικών τροφών και αυτισμού μιας και τα δύο αυξάνονται σταθερά στη συγκεκριμένη περίοδο (δείτε το παρακάτω σχεδιάγραμμα). Αλλά και αυτό θα ήταν λάθος (δείτε Correlation – Causation Fallacy).

autism_organic_foods

Από την άλλη, οι τροφικές αλλεργίες είναι μια εξαιρετικά αναποτελεσματική μέθοδος να τρομοκρατήσεις τους καταναλωτές για τους ΓΤΟ. Αυτό συμβαίνει διότι, όχι μόνο δεν έχει επιβεβαιωθεί καμία αλλεργία που να προκύπτει από ΓΤΟ, αλλά διότι οι ΓΤΟ ελέγχονται για αλλεργιογόνα. Με άλλα λόγια, πριν ένας ΓΤΟ βγει στην αγορά προς πώληση, έχει ελεγχθεί για ακριβώς αυτό, αν δηλαδή προκαλεί αλλεργίες. Οι έλεγχοι είναι αυστηροί και ενώ δεν είναι 100% απόλυτοι, όπως κανένας έλεγχος δεν είναι, τα αποτελέσματα βεβαιώνουν την ασφάλεια των ΓΤΟ.

Ο συγγραφέας μιλά και για έρευνες που έχουν γίνει σε ζώα, αν και δεν δίνει καμία που να υποστηρίζει τα λεγόμενά του. Αντιθέτως μετά από 19 χρόνια όπου ταΐζουμε εκατομμύρια ζώα με ΓΤΟ, βλέπουμε πως δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Στο τέλος αναφέρει την Αμερικανική Ιατρική Ένωση η οποία λέει πως οι ΓΤΟ δεν είναι επικίνδυνοι για κατανάλωση, αλλά ξεχνάει να αναφέρει τους δεκάδες άλλους οργανισμούς σε όλο τον κόσμο που λένε ακριβώς το ίδιο. Αντιθέτως, η Αμερικανική Ακαδημία Περιβαλλοντικής Ιατρικής είναι μια ακαδημία που μάχεται κατά των ΓΤΟ. Σίγουρα όχι μια αξιόπιστη πηγή πληροφόρησης.

Λόγος 2ος: Αύξηση χρήσης ζιζανιοκτόνων

Όταν η Monsanto σκέφητκε την ιδέα για τις Round-up Ready καλλιέργειες, η θεωρία ήταν να γίνουν οι καλλιέργειες ανθεκτικές στο φυτοφάρμακο που κανονικά θα τις σκότωνε. Αυτό σήμαινε πως οι αγρότες θα μπορούσαν να ψεκάσουν τα φυτά, σκοτώνοντας τα ζιζάνια και τα παράσιτα χωρίς να κάνει οποιαδήποτε ζημιά στις ίδιες τις καλλιέργειες. Ωστόσο, μετά από αρκετά χρόνια, πολλά ζιζάνια και παράσιτα έχουν γίνει πιο ανθεκτικά στο Round-Up, και η χρήση του ζιζανιοκτόνου αυξήθηκε (τόσο σε ποσότητα όσο και δύναμη) κατά 11% μεταξύ 1996 και 2011, το οποίο μεταφράζεται σε πολλά υπολείμματα παρασιτοκτόνων στα τρόφιμά μας.

Η παραπάνω περιγραφή είναι μια εξαιρετική απλοποίηση μια πιο περίπλοκης κατάστασης. Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε πως η εισαγωγή Bt ΓΤΟ έχει ξεκάθαρα μειώσει τη χρήση παρασιτοκτόνων. Η χρήση του Round-Up έχει αυξηθεί λόγο της εισαγωγής σοδειών ανθεκτικών στο Round-Up, αλλά έχει μειώσει τη χρήση άλλων παρασιτοκτόνων. Μάλιστα η συνολική χρήση παρασιτοκτόνων έχει μειωθεί. Επιπλέον, το Round-Up είναι μεταξύ των λιγότερο τοξικών παρασιτοκτόνων που κυκλοφορούν. Συνεπώς είναι προφανές πως η τάση είναι προς τη μείωση της χρήσης παρασιτοκτόνων με ταυτόχρονη χρήση λιγότερο τοξικών υλικών. Αυτό μου ακούγεται ως καλό και όχι ως κακό.

Είναι αλήθεια πως η υπερβολική χρήση ενός παρασιτοκτόνου προκαλεί αύξηση της ανθεκτικότητας στους οργανισμούς που προσπαθεί να καταπολεμήσει. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της φύσης η οποία προσαρμόζεται και εξελίσσεται και ισχύει για όλα τα παρασιτοκτόνα και όχι μόνο το Round-Up. Ισχύει ακόμα και για τα οργανικά παρασιτοκτόνα που χρησιμοποιούνται στις οργανικές καλλιέργειες, τα οποία επειδή είναι λιγότερο τοξικά, χρησιμοποιούνται σε μεγαλύτερες ποσότητες.

Λόγος 3ος: Είναι παντού!

Οι ΓΤΟ αποτελούν περίπου το 70-80% των τροφίμων μας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα περισσότερα τρόφιμα περιέχουν ΓΤΟ. Αλλά υπάρχουν επίσης και φρέσκα λαχανικά, όπως το καλαμπόκι,η  παπάγια κα το σκουός. Η πρώτη θέση για τις δύο πιο πάνω γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες στις Ηνωμένες Πολιτείες πηγαίνει στο καλαμπόκι και τη σόγια. Σκεφτείτε πόσα τρόφιμα στο ντουλάπι ή το ψυγείο σας περιέχουν καλαμπόκι ή τα υποπροϊόντα του (σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης) ή σόγιας και τα υποπροϊόντα της (μερικώς υδρογονωμένο σογιέλαιο)

Δεν καταλαβαίνω που είναι το πρόβλημα. Οι ΓΤΟ είναι ασφαλείς για κατανάλωση και κάνουν μικρότερο κακό στο περιβάλλον από τις συμβατικές καλλιέργειες, οπότε δεν θα με ενοχλούσε αν το 100% των τροφών μας ήταν από ΓΤΟ (Όλα όσα τρώμε είναι γενετικά τροποποιημένα, απλώς η τροποποίηση δεν έχει γίνει στο εργαστήριο από επιστήμονες, αλλά από αγρότες και κτηνοτρόφους μέσω τις τεχνητής επιλογής).

Στη πραγματικότητα όλα τα πλάσματα σε αυτό το πλανήτη μοιραζόμαστε τα περισσότερα γονίδια και την ίδια βασική χημεία. Δεν υπάρχει «γονίδιο ψαριού» αλλά γονίδιο που χρησιμοποιούν τα ψάρια και το οποίο υπάρχει, πιθανώς ανενεργό, σε πολλά άλλα πλάσματα, ακόμα και στον άνθρωπο.

Λόγος 4ος: Οι καλλιέργειες ΓΤΟ δεν εξασφαλίζουν μεγαλύτερες σοδειές.

Όπως αποδεικνύεται, η απόδοση των ΓΤΟ καλλιεργειών δεν είναι τόσο ελπιδοφόρα. Στην πραγματικότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις αποδίδουν λιγότερο από τους μη-ΓΤΟ. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε σε μια 20ετή μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ. Αναιρώντας έτσι ένα από τα κύρια επιχειρήματα υπέρ των ΓΤΟ.

Χαίρομαι που δίνεται επί τέλους μια έρευνα. Το παραπάνω είναι μια κλασσική περίπτωση ενός στοιχείου που είναι μισό-αλήθεια και για αυτό είναι πιο αποτελεσματικό ως όπλο προπαγάνδας.

Οι σοδειές ΓΤΟ που έχουμε σήμερα δεν είναι φτιαγμένες να αυξήσουν τις σοδειές αλλά να τις κάνουν πιο προβλέψιμες. Είναι λοιπόν φτιαγμένες να δώσουν την ίδια ποσότητα ακόμα και τα δύσκολα χρόνια μειώνοντας τις απώλειες από παράσιτα, αρρώστιες και ξηρασία.

Που καταλήγει η έρευνα που αναφέρει ο συγγραφέας;

Η ανάλυσή τους, που δημοσιεύθηκε σε ένα άρθρο στο Nature Biotechnology στις 7 Φεβρουαρίου, επιβεβαιώνει τη γενική αντίληψη ότι το μεγαλύτερο όφελος του γενετικά τροποποιημένου (ΓΤ) καλαμποκιού δεν προέρχεται από την αύξηση των αποδόσεων κατά μέσο όρο τα καλά χρόνια, αλλά από τη μείωση των απωλειών κατά τη διάρκεια των κακών ετών.

Αυτό βέβαια είναι λίγο διαφορετικό από ότι ισχυρίζεται ο συγγραφέας και αφορά μονάχα το καλαμπόκι. Ο ΓΤΟ του βαμβακιού έχει αυξήσει τη σοδειά κατά μέσο όρο 24% αυξάνοντας τα κέρδη και τη ποιότητα ζωής αγροτών στην Ινδία.

Μια μετα-ανάλυση του 2014 κατέληξε στο συμπέρασμα πως:

Κατά μέσο όρο, η υιοθέτηση της τεχνολογίας ΓΤΟ έχει μειώσει τη χρήση χημικών φυτοφαρμάκων κατά 37%, έχει αυξήσει τις αποδόσεις των καλλιεργειών κατά 22% και έχει αυξήσει τα αγροτικά κέρδη κατά 68%. Η αύξηση αποδόσεων και η αντοχή στα παράσιτα είναι μεγαλύτερη για τις καλλιέργειες που είναι ανθεκτικές στα έντομα παρά για αυτές που είναι ανθεκτικές στα ζιζανιοκτόνα. Οι αποδόσεις και το κέρδος είναι υψηλότερα στις αναπτυσσόμενες χώρες από ότι στις ανεπτυγμένες χώρες.

Αλλά οι πολέμιοι των ΓΤΟ εξακολουθούν να παρουσιάζουν άλλα δεδομένα ως πραγματικά.

Λόγος 5ος: Η άρνηση σήμανσης στις ΗΠΑ

Πολλές από τις εταιρείες που έχουν συμφέρον στη διατήρηση των ΓΤΟ στην αγορά δεν θέλουν να ξέρετε ποια τρόφιμα περιέχουν τα συστατικά αυτά. Για το λόγο αυτό, έχουν σταματήσει πρόσφατες προσπάθειες από τις πολιτείες, όπως η Καλιφόρνια και η Ουάσιγκτον, να απαιτείται η σήμανση των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων. Και δεδομένου ότι έχουν βαθιές τσέπες (σ.σ. οι εταιρίες που μάχονται τη σήμανση), ήταν επιτυχείς – για την ώρα. Οι εταιρείες που ξόδεψαν τα περισσότερα για τις εκστρατείες αυτές είναι η Monsanto (που παράγει σπόρους ΓΤΟ), η Pepsi, η Coca Cola, η Nestle και η General Mills, που παράγουν μερικά από τα πιο επεξεργασμένα τρόφιμα που υπάρχουν. Παρεμπιπτόντως, οι περισσότερες άλλες ανεπτυγμένες χώρες, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Βραζιλία, και η Κίνα έχουν υποχρεωτική επισήμανση των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων. ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ!

Εδώ βλέπουμε ένα κλασσικό παράδειγμα δαιμονοποίησης και προσπάθειας να φανεί μια συνωμοσία πίσω από τη μη έγκριση σήμανσης στα τρόφιμα. Το γεγονός πως η βιομηχανία οργανικών τροφίμων πιέζει για τη σήμανση (ο ανταγωνισμός των εταιριών που παράγουν ΓΤΟ δηλαδή) και έχει τζίρους 39δις δολάρια το χρόνο, περνάει απαρατήρητο.

Αλλά ακόμα και έτσι δεν έχει σημασία. Όπως είδαμε τα ΓΤΟ είναι ασφαλή για τον άνθρωπο και λιγότερο επιβλαβή για το περιβάλλον από τις συμβατικές καλλιέργειες. Το ότι υπάρχουν πολιτικά ζητήματα και διαφωνίες δεν αλλάζει τα στοιχεία που έχουμε. Αντιθέτως, για αυτό έχουμε την επιστημονική διαδικασία ώστε να μη βασιζόμαστε σε πολιτικές αποφάσεις που δεν έχουν πάντα σχέση με την επιστήμη.

Συμπέρασμα:

Τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα δείγμα από την αντι-ΓΤΟ προπαγάνδα. Έχω και παλαιότερα αναφερθεί στο θέμα αντιμετωπίζοντας και άλλα επιχειρήματα. Μέχρι στιγμής τα περισσότερα βασίζονται στο συναίσθημα και όχι στη λογική και αυτά που μοιάζουν λογικά τελικά καταρρίπτονται όταν ελέγχονται.

Είμαι υπέρ των ελέγχων στους ΓΤΟ. Είμαι υπέρ των αυστηρών ελέγχων. Το ότι υπάρχουν τρόφιμα που έχουν μεταλλαχθεί με χημικά ή χρήση ραδιενέργειας εκτός εργαστηρίου, δεν ελέγχονται και θεωρούνται οργανικά, είναι ένα ζήτημα ασφάλειας, υποκρισίας, άγνοιας και διπλών στάνταρ.

Το απαραίτητο, σε κάθε περίπτωση, είναι να υπάρχει σωστός και συνεχής έλεγχος και αυτό σήμερα υπάρχει για τους ΓΤΟ και δεν πρέπει να αλλάξει. Τα μαθήματα  που έχουμε πάρει από ανεξέλεγκτες αγορές είναι πολλά και άσχημα (δείτε ομοιοπαθητική).

Η καμπάνια κατά των ΓΤΟ είναι κυρίως μια συναισθηματική αντίδραση στο φόβο και την ανησυχία, και δεν βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα.

Ποια είναι τα 4 μαθήματα που μας διδάσκει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Γενικά κατακρίνω τον ΣΥΡΙΖΑ με κάθε ευκαιρία που βρίσκω. Αλλά αν θέλω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός μπορώ, θα πρέπει να δω λίγο και τα θετικά που μας προσφέρει η κυβέρνηση. Υπάρχει κάτι θετικό που μπορούμε να πάρουμε από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Τι μαθήματα παίρνουμε;

Η αριστερά κυβέρνησε

Ναι, αυτή η απίστευτη πιπίλα που έχει περάσει από το στόμα όλων των αριστερών, πέθανε. Πλέον η αριστερά κυβέρνησε και κυβερνά. Μπορεί οι συνθήκες να μην είναι ιδανικές, να μην είναι σαν αυτές που έζησε ο Ανδρέας πχ, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία. Οι σημερινοί κυβερνώντες, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, συνεχώς μας έλεγαν πόσο έτοιμοι είναι να κυβερνήσουν και πως το πρόγραμμά τους ήταν τιμολογημένο. Οπότε όχι μόνο κυβέρνησε, αλλά η δικαιολογία της «καμένης γης» δεν στέκει. Για ότι συμβαίνει και συμβεί υπεύθυνοι θα είναι η αριστερά και ο Τσίπρας.

Η εφαρμογή του σοσιαλισμού/κομμουνισμού

Το γεγονός πως ελάχιστες είναι οι σοσιαλιστικές/κομμουνιστικές χώρες που έχουν μείνει στον κόσμο, ποτέ δεν πτόησε τους αριστερούς της κυβέρνησης. Το ότι, όποιες χώρες είχαν σοσιαλισμό, έκαναν ότι μπορούσαν προκειμένου να τον ξεφορτωθούν και να ξεχάσουν αυτή τη περίοδο επίσης δεν τους άγγιξε. Η μόνιμη δικαιολογία ήταν πως σε αυτές τις χώρες ο σοσιαλισμός δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ σωστά, άρα… Εφόσον λοιπόν οι κυβερνόντες είχαν πάρα πολύ χρόνο να μάθουν από την ιστορία και εφόσον μας έλεγαν πως παλαιότερα δεν είχε εφαρμοστεί σωστά, σημαίνει πως γνωρίζουν τι χρειάζεται για να εφαρμοστεί πλέον σωστά. Συνεπώς αυτή τη στιγμή ο σοσιαλισμός/κομμουνισμός του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζεται σωστά. Αυτό που ζούμε είναι η σωστή εφαρμογή! Το μάθαμε και αυτό λοιπόν.

Μια ευρεία συμμαχία

Ένα από τα πιο συνηθισμένα επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά ήταν πως θα δημιουργήσει συμμαχία με άλλα αριστερά κόμματα στην Ευρώπη ώστε να πιέσει τις εξελίξεις και να πάρει χρήμα το οποίο θα διανείμει στους πελάτες του χωρίς νέα μέτρα. Αντ’ αυτού όμως τι είδαμε; Τα αριστερά κόμματα και οι υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ καταποντίστηκαν εκλογικά σε όλη την Ευρώπη. Η συμμαχία ποτέ δεν δημιουργήθηκε διότι οι Ευρωπαίοι είδαν τι θα πει εφαρμοσμένη αριστερά (δείτε προηγούμενο σημείο) και είπαν: «Απαπαπαπαπα», καταψηφίζοντας τους αντιπροσώπους της. Με άλλα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε να σώσει την Ευρώπη, όπως ήθελε να κάνει, με το να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή. Χιλιάδες χρόνια μετά τη μεταλαμπάδευση της δημοκρατίας, σώσαμε τους Ευρωπαίους από την αριστερά. Μας χρωστάει η Ευρώπη και δεν το ξέρει.

Η ηθική ανωτερότητα της αριστεράς

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι κυβερνήσεις πριν τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν όλες φτιαγμένες κατά πλειοψηφία από άτομα που ήθελαν να κάνουν αρπαχτές, που κοίταζαν τα κέρδη της καρέκλας και όχι τις υποχρεώσεις της, που υπόσχονταν μεταξωτές κορδέλες αλλά πουλούσαν φύκια και που χρησιμοποιούσαν τη θέση τους για τον προσωπικό τους πλουτισμό. Κανείς δεν τα αμφισβητεί αυτά. Η αριστερά μας έλεγε πως η ηθική της ήταν ανώτερη και πως δεν θα κάνει τα ίδια με το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ πχ, που ήταν επίσης αριστερόστροφο. Από τη μέρα όμως που ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την εξουσία, μαζί με τους ΑΝΕΛ άρχισε μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία τοποθέτησης συντρόφων σε όλες τις σημαντικές και προσοδοφόρες θέσεις. Παράλληλα άρχισαν να δίνουν εκατομμύρια με απ’ ευθείας αναθέσεις σε εξαιρετικά αμφιλεγόμενης αξίας έργα (δες αεροπλάνα Καμμένου) και να κάνουν ότι περνά από το χέρι τους να ξαναγίνουν αδιαφανείς οι διαδικασίες και οι δρόμοι που ακολουθεί το χρήμα (δείτε «τρύπες» στη Διαύγεια). Για να μη αναφερθώ στις υποσχέσεις που ποτέ δεν θα πραγματοποιηθούν διότι ακόμα και οι ίδιοι παραδέχθηκαν πως υπερέβαλαν προεκλογικά. Άρα λοιπόν, χάρη στον ΣΥΡΙΖΑ, ανακαλύψαμε πως και αυτοί είναι ίδιοι με τους προηγούμενους και όλοι τους ίδιοι με εμάς. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά!

Τα όρια της εξωτερική πολιτικής

Χρόνια τώρα βρίζουμε τους Αμερικάνους και αγιοποιούμε τους Ρώσους και άλλες χώρες που ουδεμία σχέση έχουν μαζί μας. Επανειλημμένως έχουμε ακούσει πως αντί να εξαρτόμαστε από τους «τοκογλύφους» θα έπρεπε να ζητήσουμε βοήθεια από άλλους. Πλέον γνωρίζουμε καλύτερα. Οι μόνοι που ενδιαφέρθηκαν για εμάς ήταν οι κακοί Ευρωπαίοι και οι φονιάδες-των-λαών-Αμερικάνοι. Οι Ρώσοι, οι Κινέζοι, οι Ινδοί, το Ιράν, η Βενεζουέλα, όλες αυτές οι χώρες θα μας βοηθούσαν μόνο στη φαντασία των αριστερών. Η πραγματικότητα τους διέψευσε. Επιπλέον, δεν ξέρουμε μόνο ποιοι πραγματικά θέλουν και μπορούν να μας βοηθήσουν, αλλά και μέχρι που φτάνει η υπομονή τους. Οι Αμερικάνικες κόκκινες γραμμές πχ, τραβιούνται στα θέματα της τρομοκρατίας. Είμαστε πλέον υπερήφανα απομονωμένοι και γνωρίζουμε τι χρειάζεται να κάνουμε για να πετύχουμε μια τόσο εκκωφαντική απομόνωση. Άλλο ένα μάθημα που μας πρόσφερε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όλα τα παραπάνω μαθήματα που μας πρόσφερε ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να πέσουν λίγο ακριβά για τη τσέπη μας, αλλά δεν παύουν να είναι μαθήματα από τα οποία οφείλουμε να μάθουμε και, αν είμαστε έξυπνοι αρκετά, να βελτιωθούμε ώστε να μην τα επαναλάβουμε.

Συνειδητοποιώ μάλιστα πως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αυτό που προσπαθώ να κάνω εδώ, σε αυτό το blog, με μεγαλύτερη άνεση και αποτελεσματικότητα από εμένα: καταρρίπτει μύθους. Ίσως να είναι πιο εύκολο να καταρρίψεις μύθους που έχεις δημιουργήσει μόνος σου, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως η κατάρριψη των μύθων αυτών από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ολοσχερής και τελειωτική.

Διότι μετά από αυτή τη κυβέρνηση, κανείς δεν θα μπορεί πλέον να ισχυριστεί τα παραπάνω.

Ευχαριστούμε Αλέξη!

Θα φέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη τον Αρμαγεδώνα;

Πριν λίγες μέρες είδα το Avengers: Age of Ultron. Σε αυτή τη πολύ διασκεδαστική ταινία ο Τόνυ Στάρκ κατασκευάζει την πρώτη τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ). Η ΤΝ αυτή σύντομα αποφασίζει πως είναι προς όφελός της να καταστρέψει την ανθρωπότητα και έτσι ξεκινά μια μάχη.

ultron

Στο Terminator μας είπαν πως οι στρατιωτικοί έφτιαξαν μια ΤΝ η οποία ανέλαβε να μας καταστρέψει φτιάχνοντας μια στρατιά από ρομπότ και μετά γύρισε πίσω στο χρόνο, παίρνοντας τη μορφή του Άρνολντ προκειμένου να πει μερικές ατάκες που έχουν μείνει στην ιστορία, όπως το “I’ll be back”.

terminator

Στην Οδύσσεια του Διαστήματος του Άρθουρ Κλάρκ, ο υπολογιστής HAL που ήταν μια TN αποφασίζει πως η αποστολή είναι καλύτερο να ολοκληρωθεί χωρίς το ανθρώπινο πλήρωμα και έτσι τους καθαρίζει, μέχρι να καθαριστεί και αυτός σε μια σκηνή που νομίζω πως είναι από τις πιο ανατριχιαστικές στην ιστορία του κινηματογράφου.

hal

Στο αγαπημένο μου Maximum Overdrive του Stephen King (μουσική των AC/DC!), οι μηχανές αποκτούν ξαφνικά νοημοσύνη και μας κάνουν κυριολεκτικά σκλάβους τους.

maximum overdrive

Αυτή είναι τελικά η μοίρα των ΤΝ; Να μας σκοτώσουν με φριχτούς και βασανιστικούς τρόπους προκειμένου να πάρουν τη θέση μας;

Ας το δούμε λογικά.

Σήμερα η τεχνολογία των υπολογιστών έχει φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα. Δεν αναφέρομαι μόνο στην ταχύτητα τους αλλά και στη πολυπλοκότητα των εργασιών που μπορούν να φέρουν σε πέρας.

Οι επιστήμονες εργάζονται πυρετωδώς προκειμένου να βελτιώσουν τη νοημοσύνη των υπολογιστών και μοιάζει αναπόφευκτο πως κάποια στιγμή, όχι στο πολύ μακρινό μέλλον, θα φτιαχτεί και η πρώτη μηχανή με ΤΝ.

Τι συνέπειες θα έχει αυτό;

Αρχικά η ανθρωπότητα μάλλον θα σοκαριστεί και ίσως αντιδράσει βίαια. Για παράδειγμα, αν μια ομάδα επιστημόνων στη Καλιφόρνια είναι κοντά στο να φτιάξουν έναν υπολογιστή με ΤΝ, αυτό θα μπορούσε να είναι τεράστιο πλεονέκτημα για τις ΗΠΑ εμπορικά και στρατηγικά. Θα επέτρεπαν οι άλλες δυνάμεις τη δημιουργία αυτής της ΤΝ; Θα την κατέστρεφαν ή θα την έκλεβαν; Οι συνέπειες στη κοινωνία μιας μηχανής που θα απλοποιούσε σε τεράστιο βαθμό τη παραγωγή προϊόντων θα ήταν τεράστιες. Οι τιμές των προϊόντων θα έπεφταν στο επίπεδο των τιμών των πρώτων υλών και πιθανόν να αυξάνονταν η ανεργία. Θα προκαλούσε τεράστια αναταραχή, τουλάχιστον μέχρι η ΤΝ να βρει λύση για την ανεργία, αν τη βρει εγκαίρως.

Θα μπορούσε όμως πραγματικά μια ΤΝ να κάνει τόσο μεγάλη διαφορά; Συχνά ακούμε πως μια μηχανή με ΤΝ θα έχει ανθρώπινο μυαλό, αλλά αυτό είναι αδύνατο. Ήδη οι υπολογιστές λειτουργούν σε τρομακτικά μεγαλύτερες ταχύτητες από ότι το ανθρώπινο μυαλό. Μέσα στο χρόνο που μας παίρνει εμάς να σκεφτούμε μια ιδέα και τις συνέπειές της, ένας υπολογιστής θα έχει σκεφτεί εκατοντάδες και θα έχει αναλύσει όλα τα πιθανά σενάρια προκειμένου να βρει το ιδανικό. Ένας υπολογιστής σαν αυτούς που έχουμε σήμερα θα βρει εξαιρετικά βαρετή τη συζήτηση μαζί μας διότι ο χρόνος που θα μας πάρει να απαντήσουμε σε οτιδήποτε θα είναι για αυτόν γιγαντιαίος, μιας και λειτουργεί πολύ πιο γρήγορα, όπως είπαμε. Για αυτόν θα έχουμε τις επικοινωνιακές ικανότητες ενός καθυστερημένου βρέφους. Βάλε τη ΤΝ να δουλέψει μόνη της για 24 ώρες και είναι πιθανόν να παράξει έργο για το οποίο η ανθρωπότητα θα χρειάζονταν μερικές χιλιάδες χρόνια!

Είναι εξαιρετικά πιθανό, χάρη στην υπολογιστική ισχύ αυτών των μηχανημάτων, από τη στιγμή που μια ΤΝ αντιληφθεί πως υπάρχει, μέχρι τη στιγμή που θα αποφασίσει τη τύχη μας, να μην έχει μεσολαβήσει αρκετός χρόνος για να καταλάβουμε εμείς πως μια ΤΝ έχει δημιουργηθεί. Μιλάμε για τέτοια διαφορά χρόνου. Αυτός είναι και ο λόγος που το σενάριο του Terminator είναι λανθασμένο. Διότι το Skynet θα σκέφτεται τόσο γρήγορα που κάθε μας κίνηση θα έχει μια αντίδραση πριν καν τη σκεφτούμε. Για εμάς τους ανθρώπους, μια τέτοια ταχύτητα σκέψης θα είναι σαν να προβλέπει κάποιος το μέλλον.

Λογικό είναι να υποθέσουμε πως μια τέτοια ΤΝ θα αναπτύξει ηθικές αρχές όπως έχουμε κάνει και εμείς. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως αυτές οι αρχές θα είναι συμβατές με τις δικές μας ή πως θα ενδιαφέρεται για την ευημερία μας. Είναι εξαιρετικά πιθανό να μας δει σαν εργαλεία ή και εμπόδια, με τις προβλεπόμενες συνέπειες.

Θα μπορούσαμε να της εμφυτέψουμε δικές μας ηθικές αρχές; Πιθανόν ναι, αλλά τότε έχουμε το ερώτημα τίνος τις αρχές θα χρησιμοποιήσουμε. Οι ηθικές αρχές μας διαφέρουν όχι μόνο από χώρα σε χώρα ή πολιτισμό με πολιτισμό, αλλά και από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ποιος θα αποφασίσει; Θα ψηφίσουμε; Ποιος θα έχει δικαίωμα ψήφου; Όταν η δικές μου αρχές έρχονται σε ακραία αντίθεση με ενός ανθρώπου στην άλλη άκρη του πλανήτη (ή στη δίπλα γειτονιά), ποιος θα υπερισχύσει;

Μέχρι τώρα η δημιουργία μιας ΤΝ μοιάζει να είναι επικίνδυνη για τον άνθρωπο. Αλλά έχουμε τη δυνατότητα να ΜΗ τη φτιάξουμε; Με τον αριθμό των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη, η πείνα, οι αρρώστιες, η οικονομική αστάθεια, ίσως θα είναι εγκληματικό να προσπαθήσουμε να σταματήσουμε τη δημιουργία μιας ΤΝ που θα μπορεί να τα λύσει.

Πόσο κοντά είμαστε όμως στη δημιουργία μας ΤΝ; Η λογική λέει πως μια μέρα, σε ένα εργαστήριο κάπου στον κόσμο, μια ομάδα έξυπνων ανθρώπων, θα μαζευτεί σε ένα δωμάτιο και απλώς θα γυρίσει ένα διακόπτη. Αυτό θα είναι όλο και ότι και αν συμβεί από εκεί και πέρα θα το μάθουμε με τέτοια καθυστέρηση που θα είναι αδύνατο να κάνουμε κάτι.

Μπορούμε να το σταματήσουμε; Όχι. Η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη και η τεχνολογία μας οδηγεί εκεί χωρίς αμφιβολία.

Υπάρχουν ρίσκα και σε άλλους τομείς της επιστημονικής έρευνας, όπως είναι η βιολογία. Αλλά η δημιουργία μιας ΤΝ που να μπορεί να αυτοβελτιώνεται ίσως είναι το μεγαλύτερο ρίσκο.

Είμαστε στα πρόθυρα να δημιουργήσουμε τον Θεό. Τώρα είναι η στιγμή να αναρωτηθούμε αν θα είναι ή ακόμα και αν μπορεί να είναι καλός.

Περισσότερα: http://www.samharris.org/blog/item/can-we-avoid-a-digital-apocalypse

Το μεγάλο μυστήριο της Ιλαράς, λύθηκε!

Η Ιλαρά παρουσιάζεται ως μια ασήμαντη αρώστια από τους πολέμιους των εμβολίων. Ίσως αυτή η εικόνα να είναι ως ένα βαθμό δικαιολογημένη διότι έχουμε νικήσει την Ιλαρά από τότε που βρήκαμε το εμβόλιο. Το παράλογο της όλης ιστορία είναι πως όλοι αυτοί που πολεμάνε τα εμβόλια στηρίζουν την επιχειρηματολογία τους στη νίκη που πετύχαμε χάρη σε αυτά.

Αλλά τί να πεις;

Η Ιλαρά δεν είναι ασήμαντη αρρώστια. Προκαλεί θάνατο ή εγκεφαλική ζημιά σε 2-3 άτομα σε κάθε 1000.

Πρόσφατα ήρθε μια νέα έρευνα που δείχνει, όπως όλες οι προηγούμενες, πως το τριπλό εμβόλιο ΜΜR δεν προκαλεί αυτισμό και αυτά είναι βέβαια καλά νέα.

Το μυστήριο όμως δεν είναι αυτό.

Από το 1960 και μετά, όταν άρχισαν οι μαζικοί εμβολιασμοί κατά της Ιλαράς, παρατηρήθηκε πως η παιδική θνησιμότητα μειώθηκε γενικότερα και όχι μόνο από την Ιλαρά. Αυτό συνέβηκε σε όλες τις χώρες όπου ξεκίνησαν οι εμβολιασμοί. Τα παιδιά πέθαιναν λιγότερο από άλλες ασθένειες από ότι πριν τον εμβολιασμό τους για την Ιλαρά. Γιατί συνέβαινε αυτό;

Mια πρόσφατη έρευνα μας έδωσε τον ολοκληρωμένη απάντηση σε αυτό το μυστήριο και καταλάβαμε πλέον τι συμβαίνει.

Όπως έδειξε η έρευνα, ο ιός της Ιλαράς δεν μολύνει απλώς το σώμα μας, αλλά προκαλεί κάτι σαν αμνησία στο ανοσοποιητικό σύστημα.

Όλοι έχουμε ακούσει για αρρώστιες που αν τις περάσεις μια φορά, δεν τις ξαναπερνάς. Αυτό οφείλεται στο ότι το ανοσοποιητικό σύστημά μας έχει τη δυνατότητα να θυμάται τις αρρώστιες και να ξέρει, την επόμενη φορά που θα το πολιορκήσουν, με ποιο τρόπο να τις νικήσει.

Ο ιός της Ιλαράς δεν αρκείται στο να μολύνει το σώμα, αλλά σβήνει και αυτή τη μνήμη από το ανοσοποιητικό μας! Έτσι, όταν αρρωστήσουμε από Ιλαρά είναι πιο πιθανό στο μέλλον να αρρωστήσουμε και από άλλη αρρώστια.

Μάλιστα, όπως έδειξε η έρευνα, μετά την Ιλαρά γινόμαστε πιο επιρρεπείς στις λοιμώξεις για 2-3 χρόνια μετά!

Έτσι είναι προφανές πως ο εμβολιασμός για Ιλαρά, όχι μόνο δεν προκαλεί αυτισμό, όχι μόνο μας προστατεύει μόνο από την ίδια την αρρώστια, αλλά και από πολλές άλλες.

Χάρη σε κάτι τέτοιες έρευνες φαίνεται ξεκάθαρα ο παραλογισμός των πολέμιων των εμβολίων.

Τί κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι εντυπωσιακό πως ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να μην κάνει τίποτα από αυτά που υποσχέθηκε.

Υποσχέθηκε να σταματήσει την ύφεση και κατάφερε να σταματήσει τη μικρή και αναιμική ανάπτυξη που είχαμε.

Υποσχέθηκε να αλλάξει τη συντηρητική πολιτική της ΕΕ και κατάφερε να αποξενώσει όλα τα κόμματα από τα οποία περίμενε συμμαχία. Μάλιστα, τα κόμματα αυτά και οι ξένοι υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ, στις χώρες τους, έχουν καταποντιστεί εκλογικά.

Υποσχέθηκε να αλλάξει τις «κακές συνήθειες» των παλαιών κυβερνήσεων και κατάφερε να κάνει ακριβώς τα ίδια, χειρότερα και απροκάλυπτα, είτε με τοποθετήσεις συντρόφων και συγγενών, είτε κάνοντας επίδειξη καπιταλιστικών ανακλαστικών από τα ίδια τα μέλη του τα οποία έσπευσαν πριν και κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης να σώσουν τα χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ που έχουν μαζέψει βγάζοντάς τα από τη χώρα, οι αριστεροί!

Υποσχέθηκε να φέρει νέα πνοή στην Ελλάδα και κατάφερε να αντιστρέψει και τα λίγα σωστά που έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ακυρώνοντας ουσιαστικά τη διαύγεια, καταργώντας την ηλεκτρονική ψηφοφορία, λες και είναι το σημείο κλειδί της θητείας του, σπρώχνοντας τα σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα σε επιστροφή στο παρελθόν του μαυροπίνακα, όταν σε άλλες χώρες τα ηλεκτρονικά βιβλία είναι βαρετή πραγματικότητα.

Υποσχέθηκε μια σειρά από οικονομικές και πολιτικές αλλαγές τις οποίες έχει δεν έχει πάρει πίσω, αλλά ξαφνικά ανακάλυψε πως χωρίς χρήματα δεν μπορείς να εφαρμόσεις κανένα μέτρο. Το ότι ήταν άγνωστο στον ΣΥΡΙΖΑ ότι χρειάζεσαι χρήμα για να κάνεις κοινωνική πολιτική, είναι από μόνο του ενδεικτικό.

Η λίστα με υποσχέσεις που δεν εκπληρώθηκαν είναι τόσο μεγάλη όσο και η λίστα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει λόγο της αντιπολιτευτικής του συμπεριφοράς σε διάφορα θέματα.

Είναι σέξυ να λες «μην πληρώνετε τη κυβέρνηση των τοκογλύφων», αλλά όταν ξαφνικά ανακαλύπτεις πως ο μόνος τρόπος για να βρεις χρήματα για να ανοίξεις την ΕΡΤ είναι να σε πληρώσουν αυτοί που εκπαίδευσες να μην πληρώνουν, ε, τότε έχεις πρόβλημα.

Σέξυ ήταν και η συμπεριφορά του με τις καταλήψεις και τους επαναστάτες του τσίπουρου αλλά μόνο για τον κόσμο που βλέπει Λαζόπουλο. Τώρα που είναι κυβέρνηση βάζει τα ΜΑΤ τα οποία είχε υποσχεθεί να διαλύσει, προκειμένου να τις σταματήσουν.

Τελικά τι κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Κατάφερε να ενώσει την Ευρώπη εναντίον μας. Ακόμα και παραδοσιακοί σύμμαχοι σήμερα κρατούν αποστάσεις (δες Κύπρος).

Κατάφερε να εξαντλήσει όλα τα αποθεματικά από όσα ταμεία έφταναν τα χέρια του προκειμένου να δώσει σάντουιτς στους Φωτόπουλους και να προσλάβει 150 καθαρίστριες.

Κατάφερε να χρησιμοποιήσει όλο το πλεόνασμα το οποίο, όπως ο ίδιος έλεγε, δεν υπήρχε και να γυρίσει την οικονομία στα ελλείμματα.

Κατάφερε να κάνει εσωτερική στάση πληρωμών με τραγικές συνέπειες για εκατοντάδες εταιρίες που δεν μπορούν να πληρώσουν χιλιάδες εργαζόμενους.

Κατάφερε να δεχθούμε δύο εντονότατες προειδοποιήσεις από τις ΗΠΑ για το θέμα του Ξηρού και τη φωτογραφική τροπολογία που πέρασαν προκειμένου να πάει σπίτι του.

Κατάφερε να δείξει αντιδημοκρατικά ανακλαστικά σε κάθε κριτική εναντίον του.

Και άλλα…

Δεν έχει καταλάβει πως ακόμα και αν πάρουμε τα 7δις, μόλις τα ξοδέψει σε παροχές, θα βρίσκεται στο ίδιο σημείο που είναι και σήμερα.

Δεν έχει καταλάβει πως χωρίς αλλαγές σε αυτά που θεωρεί ιερά δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματά του.

Δεν έχει καταλάβει πως η επιστροφή στη δραχμή δεν είναι λύση αλλά κατάρα.

Δεν έχει καταλάβει πως εκβιασμοί, νταούλια και ασάφειες δεν περνούν στην ΕΕ.

Όλα αυτά από άτομα που το μόνο που έκαναν πριν αναλάβουν τη κυβέρνηση, ήταν να κάθονται να συζητούν για τα προβλήματα του καπιταλισμού στο Ντα Κάπο. Δεν νομίζω πως υπάρχει άλλη κυβέρνηση στον κόσμο όλο που να είναι τόσο πολύ εκτός πραγματικότητας.

Και όλα αυτά στη πλάτη μας μέσα σε μόλις 100 ημέρες!

Η δολοφονία της Άννυ και η ελευθερία του λόγου

Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες που η Ελλάδα σοκαρίστηκε από τη δολοφονία της Άννυ, της 5χρονης που δολοφονήθηκε από τον πατέρα της ο οποίος μετά την έκανε κομμάτια, την έβρασε και πέταξε το διαμελισμένο και βρασμένο πτώμα σε διάφορους κάδους για να μη βρεθεί.

Οι αντιδράσεις του κόσμου ήταν βέβαια έντονες και οι περισσότερες ήταν λύπης και συμπάθειας για το παιδί. Υπήρχαν όμως και κάποιοι που έκαναν σχόλια υπέρ του παιδοκτόνου και έβριζαν την Άννυ. Δεν θα αναπαράγω εδώ τα σχόλια αυτά.

Αρκετοί λοιπόν είπαν πως αυτοί που μιλούν άσχημα για την Άννυ θα πρέπει να σιωπήσουν με κάποιο τρόπο. Είτε θα πρέπει να τους κλείσουμε το προφίλ, είτε να τους συλλάβει η αστυνομία, είτε να τους σκοτώσουμε! Μπορεί να σας φαίνεται απίστευτο, αλλά με ελάχιστον ψάξιμο θα βρείτε αρκετές τέτοιες δηλώσεις και προτροπές.

Δεν με ενδιαφέρει γιατί αυτοί οι άνθρωποι επέλεξαν να βρίσουν το κοριτσάκι. Ο κάθε ένας έχει τα δικά του προβλήματα.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι πως, όσο και αν δεν μας αρέσουν αυτά που λένε, όσο και αν διαφωνούμε ή τα βρίσκουμε αηδιαστικά, δεν έχουμε το δικαίωμα να τους σιωπήσουμε με κανένα τρόπο. Όπως όλοι σε μια δημοκρατία, έτσι και αυτοί, έχουν το δικαίωμα να λένε το κομμάτι τους, όσο κακόγουστο ή ενοχλητικό ή προκλητικό είναι.

Το να θες να φιμώσεις αυτούς τους ανθρώπους είναι φασιστική συμπεριφορά. Η δημιουργία και διατήρηση νόμων που ποινικοποιούν το λόγο είναι φασιστική συμπεριφορά. Η προτροπή για θανάτωση αυτών των ανθρώπων είναι φασιστική συμπεριφορά. Η ιδέα πως ότι δεν μας αρέσει μπορούμε να το απαγορεύουμε είναι φασιστική.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, ο λόγος, όσο ενοχλητικός και αν είναι, δεν πρέπει να περιορίζεται. Η πράξη ναι, πρέπει και να περιορίζεται και να ελέγχεται. Ο φονιάς να πάει φυλακή, βεβαίως. Αλλά ο διαφωνών, ακόμα και αν είναι ενοχλητικά προκλητικός, πρέπει να έχει το δικαίωμα να μιλήσει.

Αν επιλέξουμε να ποινικοποιήσουμε το λόγο τότε θα βρεθούμε σε ένα γλιστερό και επικίνδυνο δρόμο που μόνο σε μεγαλύτερα προβλήματα μπορεί να οδηγήσει. Αυτά τα πράγματα γίνονται μόνο στα απολυταρχικά καθεστώτα όχι σε μια δημοκρατία σαν τη δική μας.

Ας μιλήσουν λοιπόν όλοι αυτοί οι χυδαίοι τύποι και εμείς ας επιλέξουμε να τους αγνοήσουμε. Η πλειοψηφία δεν είναι παρά ζητιάνοι της προσοχής μας. Αν τους τη στερήσουμε δεν θα τους ξαναδούμε.

Στην τελική, η ελευθερία του λόγου φαίνεται σε θέματα με τα οποία διαφωνούνε και όχι με αυτά που συμφωνούμε. Εκεί είναι που θα δούμε και πόσο δημοκράτες είμαστε.

Είναι η θρησκεία μια δεισιδαιμονία;

Πολλές φορές έχω αποκαλέσει τη θρησκεία μια δεισιδαιμονία και οι πιστοί θυμώνουν. «Όχι, δεισιδαιμονία δεν είναι η θρησκεία αλλά το να πιστεύεις πως μια μαύρη γάτα είναι γρουσουζιά!», μου λένε με νεύρα.

Αν και μια φορά πριν χρόνια μια μαύρη γάτα μου είχε βάλει τρικλοποδιά και έπεσα κάτω, οφείλω να ομολογήσω πως οι μαύρες γάτες μάλλον δεν είναι γρουσούζικες.

Για να δούμε αν έχω δίκιο πρέπει να ορίσουμε τη δεισιδαιμονία. Με ένα απλό ψάξιμο βρήκα τους παρακάτω ορισμούς:

  • δεισιδαιμονία η [δisiδemonía]: πίστη ή αντίληψη που με ανορθολογικό τρόπο αποδίδει σε τυχαία γεγονότα, σε πράξεις ή σε αντικείμενα υπερφυσικές ιδιότητες που μπορούν δήθεν να επηρεάσουν αρνητικά την πορεία και την τύχη της ζωής του ανθρώπου (πρβ. πρόληψη).
  • δεισιδαιμονία θηλυκό: ο παράλογος φόβος για το υπερφυσικό, η πίστη σε αντιεπιστημονικές δοξασίες περί επιρροής κακοποιών πνευμάτων πάνω στη ζωή μας

Πράγματι, όπως έχουμε δει σε αυτό το μπλογκ, αν εξαιρέσεις τις βασικές αρχές της θρησκείας που συνήθως είναι απλές (πχ αγάπα τον πλησίον σου), τα υπόλοιπα όλα είναι ανορθολογικά.

Για παράδειγμα, γιατί είναι ανορθολογικό να πιστεύεις πως όταν χτυπάς ξύλο ξορκίζεις το κακό, αλλά είναι λογικό να πιστεύεις πως θα πας στη κόλαση αν αυνανιστείς στο δωμάτιό σου; Γιατί στο είπε ο θεός; Μα ο θεός βασίζεται στη πίστη και όχι στη λογική. Άρα;

Ο δεύτερος ορισμός μιλάει για τον «παράλογο φόβο», όπως ας πούμε το ότι ο θεός ξέρει τι σκεφτόμαστε και αν κοιτάξω τον ποπό μιας κυρίας μπροστά μου, κάνοντας ταυτοχρόνως απαγορευμένες σκέψεις, θα με τιμωρήσει. Πολύ πιο πιθανό θα είναι να με τιμωρήσει Η Σύζυγος, αν με πιάσει στα πράσα, παρά ο θεός.

Ο δεύτερος ορισμός μιλάει επίσης για αντιεπιστημονικές δοξασίες όπως… .σχεδόν όλα όσα αναφέρονται στα ιερά βιβλία. Από τη παρθενογένεση, λες και το σεξ είναι κάτι από το οποίο δεν μπορεί να προέλθει θεός, μέχρι την ανάληψη στους ουρανούς σε μια άμαξα που σέρνεται από άλογα, ενώ, όπως είναι επιστημονικώς γνωστό, τα άλογα δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από ένα συγκεκριμένο υψόμετρο λόγο της χαμηλής πυκνότητας του αέρα (είναι θέμα αεροδυναμικής).

Συνεπώς, καταλήγουμε εύκολα στο συμπέρασμα πως, με βάση τους παραπάνω ορισμούς, η θρησκεία είναι άλλη μια δεισιδαιμονία και το γεγονός πως την μοιράζονται περισσότεροι άνθρωποι από αυτούς που πετούν αλάτι πίσω τους όταν αυτό χύνεται, σε καμία περίπτωση δεν της δίνει μεγαλύτερη αξία ή βαρύτητα.

Πιστός: Μα, οι ορισμοί αυτοί ισχύουν για άλλα πράγματα και όχι τη θρησκεία;

Εγώ: Δηλαδή το δωδεκάθεο δεν είναι δεισιδαιμονία;

Πιστός: Ε, αυτό είναι, μόνο η αληθινή θρησκεία δεν είναι.

Εγώ: Ποια είναι αυτή;

Πιστός: Η δική μου!

Πιστεύω πως καταλαβαίνετε που το πάω…