Monthly Archives: Μαρτίου 2015

Η μουσική που σκοτώνει!

Με αυτό το άρθρο δεν θα καταρρίψω κανένα μύθο, αλλά ίσως επιβεβαιώσω κάποιους.

Πρόσφατα βρήκα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνα που ασχολήθηκε με το προσδόκιμο ζωής των μουσικών ανάλογα με το είδος μουσικής που παίζουν και δεν μπορώ να αντισταθώ, πρέπει να τη μοιραστώ μαζί σας!

Έτσι λοιπόν, όποιος υποπτεύεται πως η μουσική η οποία παίζει ένας καλλιτέχνης επηρεάζει τα χρόνια που αναμένεται να ζήσει, έχει δίκιο!

Όπως βλέπουμε στο παρακάτω διάγραμμα, η μουσική που παίζει ο καλλιτέχνης επηρεάζει και μάλιστα σημαντικά την αιτία του θανάτου.

musiclife

Όπως φαίνεται, αν παίζεις Blues, Jazz ή Gospel έχεις λιγότερες πιθανότητες να πεθάνεις από δολοφονία από ότι ένας ράπερ, και λιγότερες πιθανότητες να πεθάνεις σε ατύχημα από ότι ένας μουσικός heavy Metal.

Αντίθετα, οι μουσικοί των παραπάνω κατηγοριών (Blues, Jazz ή Gospel ) είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από καρκίνο. Αυτό αρχικά μου έκανε εντύπωση και άρχισα να σκέφτομαι αν υπάρχει κάτι που να προκαλεί καρκίνο και να σχετίζεται με τη μουσική, τον τρόπο ζωής, ή τα μουσικά όργανα τα οποία παίζουν αυτοί οι καλλιτέχνες. Μετά όμως συνειδητοποίησα πως, μιας και οι πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου αυξάνονται σημαντικά όσο πιο μεγάλος είσαι, είναι λογικό, αν δεν πεθάνεις από άλλη αιτία, να γεράσεις αρκετά ώστε να πάθεις καρκίνο. Συνεπώς δεν υπάρχει κάτι περίεργο σε αυτά τα νούμερα. Είναι απολύτως φυσιολογικά και προβλέψιμα.

Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται από τον επόμενο πίνακα όπου φαίνεται ο μέσος όρος ηλικίας θανάτου των καλλιτεχνών, ανάλογα με το είδος της μουσικής που παίζουν. Τα στοιχεία αυτά συμφωνούν με τα στοιχεία του προηγούμενου πίνακα, οπότε έχουμε πλέον μια πλήρη εικόνα.

image-20150313-7070-1jqdccg

Αν μη τι άλλο, χάρη σε αυτούς του πίνακες μπορούμε να επιλέξουμε το μουσικό χώρο με τον οποίο θα ασχολούμαστε, αν θέλουμε να ζήσουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Από την άλλη πιο εύκολα με φαντάζομαι κιθαρίστα των Iron Maiden παρά στη χορωδία της εκκλησίας.

ΥΓ: Σημαντικό είναι να τονίσουμε πως δεν είναι το είδος της μουσικής που «παίρνει χρόνια από τον ένα και τα δίνει στον άλλο», αλλά η ζωή που ζούνε οι μουσικοί, η οποία είναι τελικά το βασικότερο κριτήριο με το οποίο επιλέγουν με ποια μουσική θα ασχοληθούν. Το είπα καλά ή σας μπέρδεψα;

Πηγή

Το μέλλον της Ελλάδας

Σε αυτό το blog έχω πολλές φορές επικαλεστεί τις μαντικές μου ικανότητες και μέχρι σήμερα έχω πέσει μέσα κάθε φορά.

Θα το κάνω λοιπόν άλλη μια φορά, θα κάνω μια πρόβλεψη χρησιμοποιώντας τη μοναδική ενόρασή μου και θα προβλέψω το μέλλον αυτής της χώρας.

Έγραψα χθες στο facebook πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εντολή να κρατήσει την Ελλάδα εντός ευρώ και να διαπραγματευτεί για την καλύτερη δυνατή συμφωνία. Έγραψα επίσης πως αυτό οφείλει να κάνει.

Αλλά είμαι αφελής. Κάθε κυβέρνηση, αν δει πως η υπόσχεση που είχε δώσει στο λαό είναι, για οποιοδήποτε λόγο, ανεφάρμοστη, απλώς αλλάζει πολιτική, προσαρμόζεται στις υπάρχουσες συνθήκες και προχωρά.

Το ίδιο λοιπόν θα μπορούσε να κάνει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Εφόσον βλέπει πως η ΕΕ δεν συμφωνεί με τις ιδέες του σχετικά με το τι πολιτική πρέπει να ακολουθηθεί στην Ελλάδα, θα μπορούσε να αναπροσαρμοστεί και να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που είναι απαιτούμενες για νέο δάνειο. Να σπάσει τις ρίζες του παλαιοκομματισμού στην Ελλάδα!

Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα απλό κόμμα. Δεν είναι ούτε αντιδραστικός ούτε και ριζοσπάστης. Αντιθέτως, μέχρι στιγμής έχει φροντίσει να ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με τον δημόσιο τομέα και να κάνει ότι μπορεί για να προσλάβει απολυμένους ή νέους υπαλλήλους. Αυτή η πολιτική μόνο ριζοσπαστική δεν είναι για τα Ελληνικά δεδομένα.

Επειδή όμως μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν άτομα τα οποία είναι ξεκάθαρα τοποθετημένα υπέρ της επιστροφής στη δραχμή, είναι προφανές πως μια από τις επιλογές που έχει το κόμμα, αν οι διαπραγματεύσεις δεν φτάσουν στο επιθυμητό επίπεδο, είναι η χρεοκοπία εντός ευρώ και σταδιακή αλλαγή νομίσματος (δεν είναι εύκολο να γίνει με τη μία).

Οι μαντικές μου ικανότητες λοιπόν δείχνουν πως τα μέλη της κυβέρνησης μας προετοιμάζουν για ένα τέτοιο σενάριο. Αρκετοί μιλάνε για ρήξη, άλλοι για δραχμή, και η γενικότερη ρητορεία είναι πως η Γερμανοκρατούμενη Ευρώπη μας θέλει στα γόνατα.

Οι μαντικές μου ικανότητες λοιπόν μου λένε πως σύντομα, ο Αλέξης θα βγει στις τηλεοράσεις και θα πει πως η κακιά Ευρώπη δεν μας θέλει αυτόνομους αλλά σκλαβωμένους κάτω από τη Γερμανική μπότα. Όχι επί λέξει, αλλά αυτό θα είναι το νόημα.

Θα μας πει λοιπόν πως δεν μπορεί να το δεχθεί αυτό και πως θα ζητήσει δημοψήφισμα για να του πούμε αν θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ ή όχι.

Σήμερα βέβαια, αν κάνει το δημοψήφισμα, οι ψήφοι υπέρ της παραμονής θα είναι συντριπτικοί. Αλλά όσο τραβάνε και άλλο οι διαπραγματεύσεις που δήθεν γίνονται, όσο η αγορά στραγγίζει και ξεπερνά τα όρια αντοχής και αρχίσει να διπλώνει και να χάνονται θέσεις, σε συνδυασμό με την αντιγερμανική ρητορεία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να ρίξει το φταίξιμο στους ξένους ώστε να πληγωθεί ο ίδιος όσο το δυνατόν λιγότερο και ταυτοχρόνως να αλλάξει το κλίμα για το ευρώ.

Το βασικό νόημα πίσω από τη κυβερνητική επικοινωνία θα είναι:

«οι Ευρωπαίοι βάζουν χέρι στην ανεξαρτησία μας και θέλουν να ελέγχουν τον ελεύθερο και περήφανο λαό (πάρε δηλώσεις από ΑΝΕΛ και άλλα μέλη της ακροδεξιάς) ορίζοντας την οικονομική μας πολιτική και στερώντας δουλειά από τους μεγάλους και γάλα από τα παιδιά. Αυτό δεν είναι επιτρεπτό! Αν βγούμε από την ΕΕ θα είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ότι θέλουμε. Ψηφίστε να μου δώσετε τη δυνατότητα να μας ελευθερώσω!»

Όταν οι άλλες, οι φτωχότερες από εμάς χώρες, παρακαλούν να μπουν στην ΕΕ, εμείς θα κάνουμε ότι μπορούμε για να βγούμε. Δεν ξαφνιάζομαι, αριστερά ψηφίσαμε.

Αυτά λοιπόν βλέπω στο μέλλον της χώρας και το δικό μας.

Αναστάτωση, φτώχεια, τρομοκρατία (μπροστά στην οποία θα ωχριά η καμπάνια της ΝΔ στις τελευταίες εκλογές), πανικό, προσφορά ψευδολύσης με το δημοψήφισμα, και, αν βγούμε από την ΕΕ, επιστροφή 50 χρόνια πίσω και απομόνωση. Ας μη μιλήσουμε για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τη Τουρκία εντελώς απομονωμένοι.

Θα πετύχω στις προβλέψεις μου; Μέχρι σήμερα δεν έχω πέσει έξω, αλλά οι προβλέψεις μου ήταν λίγο πιο βατές. Το να προβλέψεις ποιος θα πάρει το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα είναι λίγο ευκολότερο.

Ελπίζω να πέσω έξω. Δεν σας κρύβω πως μια από τις μεγαλύτερες ικανοποιήσεις που θα μπορούσα να έχω θα είναι να μου λέτε πόσο έξω έπεσα και πόσο βλάκας είμαι. Θα το χαρώ πολύ περισσότερο από όσο νομίζετε.

Αλλά μέχρι σήμερα και με τα δεδομένα που έχουμε, οι μαντικές μου ικανότητες αυτά λένε. Ελπίζω να κάνω λάθος και σε 5 χρόνια από σήμερα, με πρωθυπουργό τον Αλέξη, γιατί όχι, να κοιτάμε πίσω σε αυτή τη περίοδο και να γελάμε λέγοντας πόσο καλά τα έχουμε καταφέρει και πόσο πλούσιοι είμαστε.

Μακάρι.

Το τσίρκο του πόνου

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω το Something Wicked This Way Comes του Ray Bradbury, το οποίο μιλάει για ένα carnival (έτσι το λένε οι Αμερικάνοι) που φτάνει σε μια πόλη.

Επιμένω στη λέξη Carnival διότι εμείς στην Ελλάδα δεν έχουμε κάτι παρόμοιο. Το πλησιέστερο που έχουμε είναι το τσίρκο αλλά αυτό δεν είναι στο ίδιο μέγεθος με το Αμερικάνικο carnival.

Τέλος πάντων, το βιβλίο αυτό μου έφερε στο νου τις φορές που έχω πάει στο τσίρκο, όταν ήμουν μικρός.

Θυμάμαι να με πηγαίνει η γιαγιά μου κυρίως, και πρέπει να έχω πάει σε τέσσερα ή πέντε. Όταν ήμουν μικρός το διασκέδαζα αρκετά.

Καθώς μεγάλωνα όμως ανακάλυψα τη σκοτεινή πλευρά των τσίρκων. Αυτή η αποκάλυψη ίσως να μην είχε συμβεί ποτέ αν δεν έρχονταν ένα τσίρκο που είχε νούμερο με σκυλιά.

Από τότε που με θυμάμαι είχαμε ένα ή και δύο σκυλιά στην οικογένεια. Ακόμα και σήμερα που έχω δική μου οικογένεια, έχουμε δύο σκυλιά και άλλα δύο τα οποία μας έχουν υιοθετήσει και φροντίζουμε.

Όταν ήμουν μικρός δεν καταλάβαινα πολλά σχετικά με τα σκυλιά. Καθώς μεγάλωνα όμως άρχισα να μπορώ να διαβάζω τις εκφράσεις τους και τις συμπεριφορές τους και ήξερα με ποιο τρόπο  συμπεριφέρονται όταν είναι χαρούμενα, όταν τα μαλώνω για τη ζημιά που έκαναν, ή όταν φοβούνται.

Εκείνη την ημέρα στο τσίρκο, καθώς παρακολουθούσα το νούμερο με τα μικρά σκυλάκια να είναι όρθια στα πίσω πόδια και να κάνουν διάφορα κόλπα, είδα για πρώτη φορά τα μάτια τους και τις κινήσεις τους. Ήταν κατατρομαγμένα. Φοβόντουσαν πάρα πολύ την κάθε κίνηση του ανθρώπου που έδινε τις οδηγίες!

Έπαθα σοκ, όποια μαγεία και αν είχε το τσίρκο για εμένα, εξαφανίστηκε στη στιγμή και το στομάχι μου σφίχτηκε, γιατί μπορεί να ήμουν μικρός ακόμα (περίπου 10-12), αλλά κατάλαβα πως αν τα σκυλιά είναι τόσο φοβισμένα, κάπως έτσι θα πρέπει να είναι και τα άλλα ζώα, όπως τα λιοντάρια, οι τίγρεις και οι ελέφαντες που κατά καιρούς είχα δει να κάνουν εντυπωσιακά κόλπα. Το ίδιο βέβαια θα πρέπει να συνέβαινε και με όλα τα πρωτεύοντα όπως μαϊμούδες και πίθηκους με τους οποίους έχω και φωτογραφίες να κάθονται στο ώμο μου.

Από εκείνη την ημέρα και μέχρι και σήμερα δεν έχω ξαναπάει στο τσίρκο.

Όταν πριν ένα χρόνο ήρθε ξανά το τσίρκο στο χωριό που μένουμε και τα παιδιά με πιέζανε να πάμε, τους εξήγησα όσο πιο απλά μπορούσα τι συμβαίνει με τα ζώα και πως βασανίζονται, όχι μόνο ζώντας σε μικρά σιδερένια κλουβιά, αλλά και το ότι εκπαιδεύονται με πόνο και χτυπήματα για να μας δώσουν μια παράσταση εντελώς άχρηστη και ανούσια. Προτιμώ να πάω να δω τα ζώα στο Αττικό Πάρκο όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι απείρως καλύτερες, παρά να χειροκροτήσω τους βασανιστές.

Αντιθέτως όταν το τσίρκο είναι μόνο με ανθρώπους που κάνουν εντυπωσιακά κόλπα δύναμης ή επιδεξιότητας, τότε το ευχαριστιέμαι πολύ. Θαυμάζω ανθρώπους που έχουν την επιμονή και την υπομονή να κάνουν κάτι δύσκολο τέλεια.

Αλλά τα ζώα δεν έχουν θέση στο τσίρκο. Ακόμα και οι ζωολογικοί κήποι πρέπει να πληρούν προϋποθέσεις προκειμένου να λειτουργούν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ευτυχώς, από τα λίγα που ξέρω, τα τσίρκο με τα ζώα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Γενιές ολόκληρες όμως βασανίστηκαν για να διασκεδάσουμε εμείς.

Αν αυτή η σταδιακή εξαφάνιση του τσίρκου με ζώα είναι δείγμα των εξελισσόμενων ηθικών αρχών μας, τότε είμαστε σε καλό δρόμο.

Σοφά λόγια από έναν από τους μεγαλύτερους

Χωρίς μετάφραση…λυπάμαι.

Who do you want to be? Not what but who?
Break the rules, not the law, break the rules.
Don’t be afraid to fail. Don’t be afraid to make decisions. Don’t be paralyzed from fear of failure.

You can’t climb the ladder of success with your hands in your pockets.

Η έλλειψη φαντασίας και η παιδεία μας

Αν μπορούσαμε να δείξουμε ένα πρόβλημα το οποίο είναι η ρίζα του κακού σε αυτή τη χώρα, αυτό είναι η παιδεία μας.

Σίγουρα έχουμε πολλά προβλήματα, αλλά αν κάναμε αρχή από τη παιδεία, πολλά θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε και πολλές αλλαγές θα γίνονταν.

Πρόσφατο παράδειγμα είναι η σημερινή έκλειψη ηλίου. Πρόκειται για ένα μοναδικό φαινόμενο που σχολιάστηκε και παρακολουθήθηκε από εκατομμύρια αθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Στο Βέλγιο, στα σχολεία, τα παιδιά έκαναν εδώ και μήνες έρευνες και εργασίες για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει το μάτι. Την ανατομία του, τη λειτουργία του, τα πλεονεκτήματα και τα ελλατώματά του. Έγραψαν εκθέσεις, καλλιτεχνικές και επιστημονικές.

Ασχολήθηκαν ειδικά με τις ζημιές που μπορεί να πάθει το μάτι αν κοιτάξουμε απ’ ευθείας τον ήλιο, πως μπορεί να καεί ο αμφιβληστροειδής, τί μακροπρόθεσμα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει αυτό και άλλα.

site_1_rand_1898710893_solar_eclipse_l_2207_ap

Το ίδιο έγινε και για την αστρονομία. Για εβδομάδες έγραφαν εκθέσεις, έκαναν έρευνες.

Πριν μια εβδομάδα τα σχολεία ζήτησαν από τους γονείς ένα ευρώ για να αγοράσουν στα παιδιά γυαλιά και σήμερα μαζεύτηκαν στις αυλές και όλοι μαζί παρακολούθησαν την έκλειψη ηλίου.

Τί καλύτερο; Μαθαίνεις για το ανθρώπινο σώμα και για αστρονομία με αφορμή ένα σπανιότατο αστρονομικό γεγονός.

Στην Ελλάδα τί κάναμε;

Το Υπουργείο παιδείας έβγαλε ανακοίνωση όπου έλεγε πως τα παιδιά θα πρέπει να παραμείνουν σε κλειστούς χώρους από τις 10:30 μέχρι τις 13:00 για να προστατευτούν από την έκλειψη.

Τραγικό…

Βέβαια το πρόβλημα δεν είναι του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι απόλυτα βέβαιος πως οποιαδήποτε κυβέρνηση και να ήταν στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ κάτι παρόμοιο θα έκανε. Διότι οι πολιτικοί μας, πέραν από τις άλλες αδυναμίες που έχουν, έχουν και τρομακτική έλλειψη φαντασίας αλλά και πάθος για τη δουλειά τους.

Μην ελπίζετε σε αλλαγές σε αυτή τη χώρα όσο η παιδεία είναι σε αυτά τα χάλια. Δεν καλλιεργούμε σκεπτόμενα άτομα.

ΥΓ: Φίλος του μπλογκ (το σχόλιο του οποίου θα δείτε παρακάτω μαζί με την απάντησή μου), είπε πως δεν μπορούσε με τίποτα να βρει πηγή που να αναφέρει πως αυτό που περιγράφω έγινε στα Βέλγικα σκολεία. Έχει δίκιο. Η πηγή μου είναι σαθρή και για αυτό δεν αναφέρεται.

Το πρόβλημα δεν είναι αν συνέβηκε ή όχι και αν κάποια χώρα οργάνωσε αυτό που περιγράφω, αλλά το ότι είναι πάρα πολύ εύκολο να οργανωθεί από οποιαδήποτε χώρα που θέλει να δώσει κάτι παραπάνω στους μαθητές της. Είναι πανεύκολο!

Ας μην έγινε πουθενά στον κόσμο. Το γεγονός πως το σκέφτηκε κάποιος, κάπου, και εγώ διάβασα την ιδέα του είναι απόδειξη πως κάποιος μπορεί να το σκεφτεί και είναι επίσης προφανές πως είναι εξαιρετικά εύκολο να υλοποιηθεί και μάλιστα χωρίς κόστος.

Το μόνο που χρειάζεσαι είναι φαντασία.

Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να το είχαμε κάνει.

Η πτώση της θρησκείας στις ΗΠΑ

Γράφω για τις ΗΠΑ για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι πως δεν μπορώ να βρω παρόμοια στοιχεία για την Ελλάδα. Δεν ξέρω καν αν υπάρχουν έρευνες.

Ο δεύτερος είναι πως οι ΗΠΑ έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες, μια από αυτές είναι πως σαν χώρα συνήθως εμφανίζεται τόσο θρησκευόμενη όσο και η Ελλάδα και μάλιστα οι Αμερικανοί είναι ιδιαίτερα παθιασμένοι όσον αφορά τη θρησκεία τους.

Αυτός είναι και ο λόγος που τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης έρευνας είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα.

Η έρευνα λοιπόν μας λέει, στην ερώτηση σχετικά με το ποιες είναι οι θρησκευτικές τους προτιμήσεις, ένας στους πέντε δήλωσαν καμία (none). Ο αριθμός των ατόμων στην κατηγορία αυτή, μέχρι το 1990 ήταν σε μονοψήφια επίπεδα. Από τότε όμως η αύξηση είναι συνεχείς και πλέον έχει φτάσει στο 20%.

Προσοχή! Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα άθεοι, ίσως δεν έχουν βρει μια θρησκεία που να ταιριάζει με τα δικά τους πιστεύω. Ίσως η άποψή τους για τη θρησκεία να είναι πιο «φλου» και έτσι να μην ταιριάζει απόλυτα με τις διαθέσιμες θρησκείες.

Όπως και να έχει, η τάση είναι ανοδική και ξεκάθαρη στο σχήμα.

rp1

Αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι πως κάθε ποσοστιαία μονάδα αντιστοιχεί σε περίπου 2,5 εκατομμύρια ενήλικες! Η τάση λοιπόν είναι έντονη, παρά τις προσπάθειες των διάφορων εκκλησιών να διατηρήσουν ή και να αυξήσουν το ποίμνιό τους.

Παρόμοια είναι η κατάσταση και στη περίπτωση του ερωτήματος αν πηγαίνουν εκκλησία. Αυτοί που λένε όχι, αυξάνονται συνεχώς και, όπως και πριν, υπάρχει ξεκάθαρη ανοδική τάση.

rp2

Αντίστοιχα έχει αυξηθεί και το ποσοστό των Αμερικάνων που δεν προσεύχονται ποτέ. Αν και θεωρώ απογοητευτικό πως υπάρχουν ακόμα άτομα που προσεύχονται έστω και λίγο και υποθέτω πως ποτέ δεν θα σταματήσουν κάποιοι, οι πιστοί μειώνονται.

rp3

Τα νούμερα είναι ξεκάθαρα. Η οργανωμένη θρησκεία έχει πάψει πια να έχει την αίγλη και τη δύναμη που είχε κάποτε και ο κόσμος, αργά αλλά σταθερά, απομακρύνεται.

Στο καλό. Δεν θα μας λείψει.

«Υπερφυσικό»: Μια λέξη χωρίς νόημα

Το υπερφυσικό δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει με την έννοια που έχουμε συνηθίσει, ενός φαντάσματος, μιας δύναμης από το υπερπέραν, μιας ικανότητας κάποιου ατόμου να κάνει κάτι απίστευτο.

Όταν λέω πως δεν υπάρχει το υπερφυσικό εννοώ πως αυτή η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι για το οποίο, μέχρι στιγμής, απλώς δεν έχουμε εξήγηση.

Βλέπουμε μια σκιά στον τοίχο, δεν μπορούμε να την εξηγήσουμε, θεωρούμε πως είναι ένα φάντασμα, άρα υπερφυσικό. Είναι λοιπόν απλώς μια λέξη που χρησιμοποιείται για κάτι που σύντομα θα έχει μια φυσική εξήγηση, αν ασχοληθούμε αρκετά.

Κάτι παρόμοιο κάνουν και οι αστροφυσικοί όταν χρησιμοποιούν λέξεις όπως «σκοτεινή ύλη» και «μαύρη τρύπα». Δεν προσπαθούν να εξηγήσουν κάποιο φαινόμενο με αυτές τις λέξεις. Δεν εννοούν πως εκεί έξω στο σύμπαν υπάρχει ύλη η οποία είναι σκοτεινή ούτε και πως υπάρχει μια πραγματική μαύρη τρύπα. Απλώς χρησιμοποιούν αυτές τις λέξεις προκειμένου να έχουν μια κοινή βάση επικοινωνίας, πάνω στην οποία θα βασίσουν τις έρευνές τους σχετικά με το φαινόμενο.

Εκεί βρίσκεται και η βασική διαφορά όμως με τους διάφορους «χίπιδες», στο γεγονός πως οι αστροφυσικοί δεν σταματούν στη λέξη με την οποία περιγράφουν το φαινόμενο, αλλά συνεχίζουν και ψάχνουν το μηχανισμό πίσω από τη λέξη, με ποιο τρόπο δηλαδή λειτουργεί (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τέτοια λέξη) μια μαύρη τρύπα.

Αντιθέτως, οι λάτρεις του υπερφυσικού, θρησκευόμενοι και μη, σταματούν στη λέξη και δεν ασχολούνται με το τι κρύβεται πίσω από το φαινόμενο, τι το προκαλεί. Μάλιστα χρησιμοποιούν τη λέξη «υπερφυσικό» ακριβώς σαν να είναι η εξήγηση του φαινομένου!

Αν, για παράδειγμα, μαθαίναμε πως η μεταφορά σκέψεων από άτομο σε άτομο είναι εφικτή, και προκαλείται από κάποιους νευρώνες στο μυαλό μας οι  οποίοι «χρησιμοποιούν» τη αρχή της κβαντικής μηχανικής που αποκαλείται «spooky action at a distance»*, τότε δεν θα αποκαλούσαμε το φαινόμενο υπερφυσικό, αλλά θα λέγαμε απλά πως το προκαλούν οι νευρώνες που σε υποατομικό επίπεδο επικοινωνούν μεταξύ τους και μας βοηθούν να διαβάζουμε τις σκέψεις των άλλων. Σε μια τέτοια περίπτωση, η επιστήμη που εξετάζει τον εγκέφαλο θα μπορούσε, με κατάλληλα εργαλεία, να παρακολουθεί το φαινόμενο.

Άλλοι λένε πως ο θεός είναι αυτός που λειτουργεί υπερφυσικά όταν επηρεάζει τον κόσμο γύρω μας. Αλλά αν ο θεός πραγματικά κάνει κάτι τέτοιο, είτε πραγματοποιώντας προσευχές, είτε κάνοντας θαύματα, για να το αντιληφθούμε εμείς, δεν θα έπρεπε με κάποιο τρόπο τα επιστημονικά εργαλεία που χρησιμοποιούμε, να διακρίνουν τη θεϊκά προκληθείσα αλλαγή;

Εφόσον ο θεός επηρεάζει τον κόσμο μας με τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε, είναι λογικό να υποθέσουμε πως οι δυνάμεις που χρησιμοποιεί είναι φυσικές.

Αν ο κάποιος ισχυριστεί πως ο θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει υπερφυσικές δυνάμεις για να επηρεάσει τον κόσμο μας με ένα τρόπο που δεν είναι μετρήσιμος, δηλαδή δεν γίνεται αντιληπτός από εμάς, τότε ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός αόρατου θεού και ενός ανύπαρκτου θεού;

Συνεπώς το «υπερφυσικό» δεν υπάρχει.

Και να φανταστείτε πως δεν μου αρέσει η φιλοσοφία καθόλου.

*Spooky action at a distance είναι ο «λαϊκός» όρος για ένα φαινόμενο που βλέπουμε μόνο στην κβαντική φυσική. Πρόκειται για την περίπτωση όπου αλλάζοντας το χαρακτηριστικό ενός σωματιδίου, πχ το spin του, αλλάζουμε το spin και ενός άλλου σωματιδίου το οποίο είναι ενωμένο με το πρώτο με ένα πολύ περίεργο τρόπο, που δεν θα περιγράψω εδώ. Δηλαδή αλλάζοντας ένα σωματίδιο, αλλάζουμε και το ζευγάρι του το οποίο μπορεί να βρίσκεται πολύ μακρυά, χωρίς όμως να το αγγίξουμε με κάποιο τρόπο. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το παραπάνω link.

Αρνητές επιστήμης και 100.000 ευρώ

Γράφοντας σε αυτό το μπλογκ έχω νιώσει πολλές φορές σαν να κολυμπάω κόντρα σε ένα ποτάμι αντι-επιστήμης.

Για κάθε άρθρο που γράφω βασισμένο σε επιστημονικά δεδομένα, βρίσκω 10 που όχι μόνο κάνουν αντι-επιστημονικούς ισχυρισμούς αλλά έχουν  ξεκάθαροι γραφτεί από αρνητές της επιστήμης. Δεν μας λένε απλώς πως το λεμόνι γιατρεύει όλους τους καρκίνους, αλλά αρνούνται την ίδια την ύπαρξη του καρκίνου και την αποδίδουν σε οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι πως μεταξύ των αρνητών της επιστήμης υπάρχουν και …επιστήμονες, ή τουλάχιστον άτομα που σε κάποια φάση της ζωής τους σπούδασαν κάποιο επιστημονικό θέμα και αργότερα το σακάτεψαν προκειμένου να ταιριάξει με τις αντιεπιστημονικές τους πεποιθήσεις.

Τέτοιος αντι-επιστήμονας επιστήμονας είναι και ο κος Στέφαν Λάνκα, Γερμανός βιολόγος και εχθρός των εμβολίων.

Πριν τέσσερα χρόνια ο δρ Λάνκα έγραψε στο site του πως πιστεύει ότι η ιλαρά είναι ψυχοσωματική αρρώστια και δεν προκαλείται από ιό, και έβαλε στοίχημα πως θα πληρώσει 100.000 ευρώ σε οποιονδήποτε του αποδείξει το αντίθετο.

Για κακή του τύχη ο επίσης Γερμανός γιατρός Ντέιβιντ Μπαρτνέν έμαθε για το στοίχημα, μάζεψε τα επιστημονικά στοιχεία τα οποία δείχνουν χωρίς αμφιβολία πως η ιλαρά προκαλείται από ιό, τα έστειλε στον Λάνκα και διεκδίκησε το χρήμα.

Όπως είναι αναμενόμενο, ο Λάνκα απέρριψε τα στοιχεία και ξέχασε το όλο θέμα.

Ο Μπαρτνέν όμως δεν το ξέχασε και πήγε στα δικαστήρια, όχι για να δείξει πως η ιλαρά είναι ιογενής, αλλά για να πάρει τα χρήματα.

Το δικαστήριο εξέτασε τα στοιχεία που παρουσίασε ο Μπαρτνέν και κατέληξε πως όντως η ιλαρά προκαλείται από ιό και διέταξε τον Λάνκα να πληρώσει τα 100.000.

Από την παραπάνω ιστορία υπάρχουν δύο τουλάχιστον μαθήματα.

  1. Όταν έχεις την επιστήμη στο πλευρό σου, αν ο άλλος έχει πραγματικά ανοικτό μυαλό και δεν προσπαθεί να υπερασπίσει ένα πιστεύω του, τότε θα καταλάβει.
  2. Αν δεν έχει ανοικτό μυαλό, μην περιμένετε να αλλάξετε τη γνώμη των αρνητών επιστήμης.

Αν υπάρχει ένα τελευταίο μάθημα είναι πως καλύτερα να προσέχεις τι λες, ειδικά όταν «σπέρνεις» ανυπόστατους ισχυρισμούς, διότι όλο και κάποιος θα βρεθεί να σε κολλήσει στον τοίχο και, αν τραβήξει το σκοινί, ίσως να μη διστάσει να το τραβήξει πολύ.

Το παραπάνω είναι ένα φιλικό μήνυμα προς όλους όσους μοιράζουν «ελαφρά τη καρδία» επικίνδυνες αντιεπιστημονικές ιδέες. Αργά ή γρήγορα θα κληθείτε και εσείς θα αποδείξετε τα λεγόμενά σας, και τότε…

Πηγές:

http://www.bbc.com/news/world-europe-31864218

http://www.theguardian.com/society/2015/mar/13/measles-sceptic-must-pay-doctor-100000

Το Charlie Hebdo παίρνει το βραβείο Ισλαμοφοβίας

Αυτό και αν είναι παράδοξο.

Το περιοδικό το οποίο δέχθηκε επίθεση από Ισλαμιστές τρομοκράτες και το οποίο θρήνησε θύματα, χαρακτηρίζεται ως Ιλσλαμοφοβικό και παίρνει το βραβείο.

Τα βραβεία αυτά τα μοιράζει το Islamic Human Rights Commission (IHRC), μια Βρετανική μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία ισχυρίζεται πως ρόλος της είναι να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Ισλαμιστών ανεξαρτήτως φυλής ή καταγωγής και μοιάζει να κάνει και καλή δουλειά σε θέματα όπως τα δικαιώματα της γυναίκας, των ομοφυλόφιλων και των φυλακισμένων σε ισλαμικές χώρες.

Παράλληλα όμως μοιάζει να λειτουργεί σαν απολογητής για την Ισλαμική τρομοκρατία, ενώ δίνει το βραβείο «Ισλαμοφόβος της χρονιάς», μεταξύ άλλων και σε άτομα που απλώς κριτικάρουν το Ισλάμ και δεν είναι απαραίτητα ρατσιστές.

Το IHRC ορίζει την Ισλαμοφοβία ως:

Μια σύγχρονη και αναδυόμενη μορφή προκατάληψης, η ισλαμοφοβία μπορεί να περιγραφεί ως στερεότυπα, προκαταλήψεις ή πράξεις εχθρότητας προς μουσουλμάνους ή τους οπαδούς του Ισλάμ γενικότερα. Εκτός από μεμονωμένες πράξεις μισαλλοδοξίας η ισλαμοφοβία οδηγεί στο να δημιουργηθεί εικόνα  για τους μουσουλμάνους ως μεγάλη απειλή για την ασφάλεια σε θεσμικό, συστηματικό και κοινωνικό επίπεδο και να δώσει την εντύπωση πως οι απόψεις τους είναι εγγενώς προβληματικές, βίαιες ή ανήθικες.

Εμμ…δηλαδή η κριτική στο Ισλάμ είναι ισλαμοφοβία;

Περίεργη σύμπτωση. Πριν μερικούς μήνες κάποιοι που είχαν την ίδια άποψη για τη κριτική στο Ισλάμ μπήκαν με όπλα στα χέρια και σκότωσαν τους σκιτσογράφους.

Ας χαϊδέψουμε λίγο ακόμα τους τρομοκράτες.

JM

Γιατί οι πολιτικοί πρέπει πρώτα να είναι πωλητές

Μιλούσα πριν λίγο καιρό με μια συνάδελφο και όταν το θέμα έφτασε στα εργασιακά, της λέω με καλή διάθεση : «μην νομίζεις, όλοι πωλητές είμαστε». Αμέσως το πρόσωπό της σφίχτηκε λίγο και μου είπε: «με ξενίζει αυτό που είπες. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πωλήτρια.»

Αντέδρασε λες και το να είσαι πωλητής είναι κάτι κακό.

Αυτό που εκείνη η συνάδελφος δεν καταλαβαίνει είναι πως όλοι είμαστε πωλητές, είτε πουλάμε κάτι χειροπιαστό είτε όχι. Ακόμα και ο λογιστής είναι πωλητής διότι σε καθημερινή βάση πουλάει την εργασία του και τις γνώσεις του σε κάποιον άλλο. Μπορεί να μην πουλάει «αντικείμενο», αλλά η λογική είναι η ίδια: έχει μια δεξιότητα (προϊόν) η οποία καλύπτει μια ανάγκη που έχει κάποιος άλλος, ο οποίος είναι διατεθειμένος να τον πληρώσει για αυτή.

Έτσι λοιπόν ερχόμαστε σε ένα από τα προβλήματα της Ελλάδας, το οποίο είναι πως η πλειοψηφία δεν θέλουν να γίνουν ή να λέγονται πωλητές. Λες και η λέξη κουβαλά κάποιο κοινωνικό στίγμα!

Τις συνέπειες αυτής της λογικής τις βλέπεις σε πολλά επίπεδα στην κοινωνία μας και ειδικά στην εξωτερική πολιτική, όπου μοιάζει να πιστεύουμε πως επειδή έχουμε «δίκιο» σε κάτι, αυτομάτως οι άλλες χώρες θα πρέπει να μας δώσουν αυτό που ζητάμε.

Αυτό βέβαια είναι στη καλύτερη περίπτωση αφελές. Κανείς δεν θα μας δώσει κάτι γιατί είμαστε συμπαθείς. Όλα είναι θέμα συμφέροντος οπότε, προκειμένου να πάρεις κάτι πρέπει να το ανταλλάξεις. Πρέπει λοιπόν να πουλήσεις αυτό που έχεις όσο πιο ακριβά μπορείς ώστε, όταν τελειώσει η συναλλαγή (διαπραγμάτευση;), να είσαι κερδισμένος.

Για παράδειγμα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πάρει κάτι από την ΕΕ, δεν πρέπει να παίζει το χαρτί της απειλής για Κούγκι και εισαγόμενους τζιχαντιστές. Θα πρέπει να βρει ποιες είναι οι ανάγκες των πολιτικών με τους οποίους μιλά και να τις καλύψει.

Δεν είναι θέμα ηθικής ή δίκιου, δεν είναι θέμα συμπάθειας ή αντιπάθειας. Αν δώσεις στον Σόιμπλε, και στον οποιονδήποτε Σόιμπλε, κάτι με το οποίο θα καλύψει τις ανάγκες του, θα σου δώσει αυτό που θες.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο κρύβεται η «μαγκιά» του καλού πωλητή, στο να διακρίνει τις ανάγκες του πελάτη του.

Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την εσωτερική πολιτική. Ακόμα και μια δυσάρεστη πολιτική μπορεί να γίνει αποδεκτή αν δείξεις στους πολίτες ποιο θα είναι το όφελός τους, έστω και αν αυτό είναι μακροπρόθεσμο.

Δεν φτάνει λοιπόν να είσαι σωστός πολιτικός. Πρέπει να μπορείς να πουλήσεις τη πολιτική σου.

Την καλύτερη ιδέα του κόσμου να έχεις, αν δεν την πουλήσεις σωστά θα τη χαντακώσεις και θα έρθει κάποιος άλλος αργότερα και θα την πουλήσει καλύτερα από εσένα.

Όλοι πουλάμε λοιπόν και όλοι πρέπει να ξέρουμε να πουλάμε αλλά ειδικά οι πολιτικοί μας, που κατά το πλείστον είναι δικηγόροι, ειδικά αυτοί θα πρέπει να μάθουν, αν δεν ξέρουν ήδη, να πουλάνε. Υπάρχουν τεχνικές και υπάρχουν δεξιότητες που κάποιος μπορεί να αναπτύξει. Δεν είναι αστροφυσική.

Μέχρι να γίνει αυτό, οι άξιοι αλλά κακοί πωλητές θα χάνουν ευκαιρίες και οι ανάξιοι, αλλά καλοί πωλητές, θα ευδοκιμούν σε όλους τους τομείς.

Γιατί στην τελική, η καλή πώληση δεν είναι παρά η κάλυψη πραγματικών αναγκών και τίποτε παραπάνω. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος ο πελάτης να ξανά ψωνίσει από εσένα, ή ο ψηφοφόρος να σε ξαναψηφίσει, ειδικά μακροπρόθεσμα.

Η ομοιοπαθητική δεν λειτουργεί!

Το ξέραμε. Το λέμε εδώ και πολύ καιρό. Όποιος έχει διάθεση να διαβάσει, ας δει εδώ για όλα τα σχετικά άρθρα, μερικά από αυτά εξηγούν, μεταξύ άλλων, γιατί οι βασικές ιδέες της ομοιοπαθητικής δεν είναι δυνατόν να λειτουργούν.

Αλλά οι πιστοί της ομοιοπαθητικής επιμένουν πως πρέπει να γίνουν και άλλες έρευνες και να μαζευτούν ακόμα περισσότερα στοιχεία, γιατί το παιδί τους νιώθει καλύτερα.

Έρχεται λοιπόν το υψηλότερο ιατρικό σώμα της Αυστραλίας, το National Health and Medical Research Council (NHMRC), να τοποθετηθεί πάνω στο θέμα.

Οι επιστήμονες έλεγξαν 225 έρευνες και 75 συστηματικές ανασκοπήσεις (systematic reviews) και όλα τα αποτελέσματα έδειξαν πως η ομοιοπαθητική δεν μπορεί να βοηθήσει σε καμία πάθηση.

just-waterΤα έχουμε ξαναπεί. Η ομοιοπαθητική μιλάει για διάλυση της ενεργής ουσίας σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατό να εντοπιστεί πλέον, και για μαγική μεταφορά της ενέργειας της ενεργής ουσίας στο νερό και μετά στον άνθρωπο, παρόλο που δεν έχει δοθεί ποτέ μια εξήγηση για το πως γίνεται αυτό.

Οι ομοιοπαθητικοί «γιατροί» μιλάνε για quantum physics και διάφορα άλλα τα οποία καταλαβαίνουν λάθος, αλλά τελικά όλα όσα ξέρουμε για τη φύση και το πως αυτή λειτουργεί, έρχονται σε αντίθεση με αυτά που ισχυρίζεται η ομοιοπαθητική.

Παρόλαυτά πολύς κόσμος πιστεύει πως η ομοιοπαθητική λειτουργεί και πολλές ιδιωτικές σχολές τη διδάσκουν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μήπως πρόκειται για απόδειξη μιας συνωμοσίας από τις κακές φαρμακοβιομηχανίες ώστε να μας ταΐζουν τα δηλητήρια τους;

Αρχικά να εξηγήσουμε πως το γεγονός πως κάποιος ένιωσε καλύτερα παίρνοντας ένα ομοιοπαθητικό σκεύασμα δεν σημαίνει πως το σκεύασμα είναι αυτό που διόρθωσε την πάθηση. Για να καταλάβουμε αν το σκεύασμα ήταν αποτελεσματικό ή όχι πρέπει να γίνει μια σωστή, ελεγχόμενη έρευνα και όσες έχουν γίνει μέχρι σήμερα…ε, τα είπα παραπάνω. Οι λίγες έρευνες που δείχνουν κάποιο αποτέλεσμα συνήθως έχουν λάθη και δεν μπορούν να δείξουν κάτι ξεκάθαρο.

Παράλληλα υπάρχει το φαινόμενο του πλασέμπο που επιτρέπει στους ανθρώπους να νιώθουν ανακούφιση ακόμα και αν πάρουν ζάχαρη, απλώς και μόνο πιστεύοντας πως η ζάχαρη είναι φάρμακο.

Επιπλέον, αν πάρεις ομοιοπαθητικό σκεύασμα για το συνάχι και μετά γίνεις καλά, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να έγινες καλά από μόνος σου, χωρίς να βοηθήσει το σκεύασμα. Τί είναι πιο πιθανό, ένα μπουκαλάκι μαγικό νερό να σε κάνει καλά, ή να λειτουργήσει σωστά το ανοσοποιητικό σου σύστημα;

Οι ιδιωτικές σχολές μπορούν να διδάσκουν ότι θέλουν, μέχρι και τη σωστή ανατροφή μονόκερων. Αυτό δεν σημαίνει πως το θέμα είναι σοβαρό, επιστημονικό ή άξιο διδασκαλίας σε σχολή. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν οι δημόσιες σχολές διδάσκουν αυτά τα θέματα και τα χρήματα των φορολογούμενων πάνε στο βρόντο.

Τέλος, αν οι φαρμακοβιομηχανίες έβρισκαν ιαματικές λειτουργίες σε αυτά τα σκευάσματα θα είχαν προ πολλού μπει στην αγορά να βγάλουν χρήματακαι δεν θα καθόντουσαν «απ’ έξω». Ειδικά όταν η αγορά της ομοιοπαθητικής ανά τον κόσμο είναι κάποια δις δολάρια!

Κάποιοι δεν θα αλλάξουν γνώμη για την ομοιοπαθητική. Κάποιοι δεν θα αλλάξουν γνώμη ακόμα και αν τους φέρεις περισσότερες αποδείξεις. Αλλά κάποιοι, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, θα το ξανασκεφτούν πριν αγοράσουν ή πουλήσουν σκευάσματα που κοστίζουν ακριβά και δεν κάνουν τίποτα.

Δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που σταματούν σωστές θεραπείες για να χρησιμοποιήσουν ομοιοπαθητική και με αυτό το τρόπο ρισκάρουν τη ζωή τους. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, εδώ πρέπει να επικεντρωθούμε και να καταλάβουμε πως δεν είναι δυνατόν να σπρώχνουμε τέτοιες λύσεις σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη πραγματικής βοήθειας. Είναι εγκληματικό!

 

«Ναι, αλλά εσείς έχετε κάνει τη Ριζούπολη!»

Πριν από λίγες μέρες, σε ένα ποστ στο Facebook κριτίκαρα την επαγγελματική ιστορία ενός πολιτικού. Η απάντηση που έλαβα από φίλο ήταν: «ούτε οι άλλοι κολλούσαν ένσημα»

Το ίδιο επιχείρημα άκουγα κατά κόρον τις τελευταίες εβδομάδες μετά τον αγώνα ΠΑΟ-ΟΣΦΠ, όπου η γραμμή υπεράσπισης του ΠΑΟ από τους οπαδούς του για τα έκτροπα ήταν: «ναι, αλλά εσείς έχετε κάνει τη Ριζούπολη».

Αν και πριν από καιρό είχα γράψει άρθρο για το πώς να διαφωνούμε, νομίζω πως αυτή η κατηγορία διαφωνίας δεν αναλύθηκε επαρκώς.

Tu_QuoqueΠέραν του γεγονότος πως το «αντεπιχείρημα» αυτό, το οποίο ονομάζεται «Tu Quoque» από το λατινικό «Και εσύ το ίδιο!», δεν αγγίζει το πραγματικό ζήτημα το οποίο είναι η επαγγελματική εμπειρία του πολιτικού ή η τάση προς βία των οπαδών, είναι λάθος και για ένα ακόμα λόγο: δεν είναι επιχείρημα υπέρ της θέσης μας!

Αντιθέτως, το μόνο που μας λέει είναι πως ο πολιτικός ή η ομάδα της καρδιάς μας δεν είναι καλύτερη από τις υπόλοιπες τις οποίες δεν εκτιμούμε καθόλου. Αλλά αυτό δεν δείχνει να μας πειράζει και συνεχίζουμε να το χρησιμοποιούμε.

Sory παλικάρια, αλλά αυτό το επιχείρημα, το: «είμαστε τα ίδια χάλια με εσάς», δεν είναι υπέρ σας. Ακόμα και αν πιστεύουμε πως ο ένας πολιτικός είναι λιγότερο κακός από τον άλλο, ή πως η Ριζούπολη ήταν χειρότερη από τη Λεωφόρο, και πάλι καταλήγουμε να παραδεχόμαστε πως και οι δύο είναι χάλια.

Αντί λοιπόν να δεχθούμε πως ο πολιτικός που συμπαθούμε ή η ομάδα μας έχουν προβλήματα τα οποία πρέπει να λύσουν, απλώς συγκρίνουμε το βάθος της λάσπης στην οποία βρισκόμαστε βυθισμένοι!

Με αυτή τη νοοτροπία αποκλείεται να έρθει οποιαδήποτε βελτίωση. Αν ο μόνος διαγωνισμός είναι ποιος είναι λιγότερο χάλια, τότε δεν υπάρχει ελπίδα.

Όλοι μας θα πρέπει αρχικά να αναγνωρίζουμε τα σφάλματα και μετά να ζητάμε από τον πολιτικό ή την ομάδα μας να ξεκολλήσει από τη λάσπη και να σηκωθεί ψηλότερα από τον ανταγωνισμό.

Όταν είσαι μέσα στη λάσπη δεν έχει τόση σημασία το βάθος.

Οι Jesus n Mo σχετικά με τις αυθεντίες

Κάτι που ακούμε πολύ συχνά είναι πως δεν μπορούμε να ξέρουμε τί σκέφτεται ο θεός, ή να τον καταλάβουμε. Χωρίς αμφιβολία! Πως να καταλάβεις ένα ον όπως ο θεός του Χριστιανισμού, ή του Ισλάμ; Δεν γίνεται.

Τη παραπάνω θέση τη χρησιμοποιούν οι πιστοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με δύσκολες περιπτώσεις, όπως αδικαιολόγητων θανάτων από φυσικές καταστροφές ή τον πόνο και τη μιζέρια που υπάρχει σε διάφορα μέρη του πλανήτη και δεν μιλάω μόνο για τους ανθρώπους.

Παράλληλα βέβαια έχουμε ανθρώπους που ισχυρίζονται πως ξέρουν ακριβώς τί θέλει ο θεός να κάνουμε, διότι, προφανώς, αυτοί έχουν απ’ ευθείας γραμμή μαζί του και τα λέγανε χθες καθώς έπαιζαν γκολφ.

Με το τελευταίο σκίτσο, ο καλλιτέχνης των Jesus n Mo παρουσιάζει ακριβώς αυτή τη κατάσταση με εξαιρετική διαύγεια και συντομία.

Απολαύστε!

j&m

Αλέξης Τσίπρας, ο Αντίχριστος!

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο νέος πρωθυπουργός έχει αρκετά ελαττώματα. Κάποιος μπορεί να τον κατηγορήσει πως δεν έχει μέτρο, πως δεν ντύνεται όπως αρμόζει στη θέση του, πως δεν σκέφτεται πριν μιλήσει, πως επιδιώκει μάχες τις οποίες δεν μπορεί να κερδίσει και πολλά, πολλά άλλα.

Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι να πεις πως είναι πιθανόν να είναι ο Αντίχριστος, δηλαδή Ο Αντίχριστος, αυτός που υπηρετεί το διάβολο και εκτελεί τις εντολές του στη γη με σκοπό να σκλαβώσει τις ψυχές των ανθρώπων, είναι τεράστιο άλμα λογικής.

Έλα μου όμως που αυτό έχει ήδη γίνει!

Ο Terry James στο site Rapture Today μας λέει τους λόγους για τους οποίους πιστεύει πως ο Τσίπρας είναι πιθανόν να είναι ο Αντίχριστος:

  • Η ιστορία του ταιριάζει με το κεφάλαιο 13 της Αποκάλυψης (13 όπως λέμε θύρα 13;)
  • είναι νέος και χαρισματικός
  • είναι πρωθυπουργός χώρας της ΕΕ, η οποία είναι η μεταμόρφωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
  • όσοι τον ακούν να βγάζει λόγο έχουν «απλανές βλέμμα και δακρύζουν από συγκίνηση» (glassy eyes filled with tears of joy)
  • ανήλθε στην εξουσία μέσα από μια περίοδο αναταραχής
  • επέλεξε σαν σύνθημα της καμπάνιας του «Η Ελπίδα Έρχεται»

Όπως φαίνεται, τα παραπάνω είναι αρκετά για να τον υποπτευτούμε ως Αντίχριστο!

Είναι βέβαια προφανές πως, ενώ το άρθρο του Terry είναι σοβαρό, δεν μπορώ να το πάρω στα σοβαρά και, όσο και αν αντιπαθώ τον Αλέξη, δεν είναι δυνατόν να δεχθώ έστω και λέξη από αυτές τις χαζομάρες.

Ο λόγος είναι ότι όλοι ξέρουμε πως τον Αντίχριστο τον προστατεύουν μεγάλα Ροτβάιλερ, μια περίεργα ελκυστική νταντά με ανατριχιαστικό χαμόγελο, αλλά και πως όσοι θέλουν το κακό του πεθαίνουν με περίεργο τρόπο.

Από τα παραπάνω πιο εύκολα συμπεραίνουμε πως ο Αντίχριστος είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παρά ο Τσίπρας!

Αλλά, αν θέλουμε να είμαστε σίγουροι, ένα τεστ μας μένει. Να τον ξυρίσουμε ολόκληρο, από την κορυφή μέχρι τα νύχια και να δούμε αν έχει το σημάδι του θηρίου, το 666 κάπου στο σώμα του.

Προσωπικά δεν θα ήθελα να εμπλακώ σε αυτή τη διαδικασία. Ίσως η Περιστέρα να ξέρει αλλά προφανώς δεν μιλάει.

Χμμμμ…. ύποπτο!