Η ιδεολογία στην Ελληνική πολιτική


Από αυτό το μπλογκ προσπαθώ συνέχεια να καταρρίπτω μύθους που δεν βασίζονται στη λογική και έχω επανειλημμένως καταδικάσει την ιδεολογία και τα πιστεύω ως οδηγούς για λήψη αποφάεων.

Αυτοί οι οποίοι πιστεύουν πως τους ψεκάζουν έχουν αναγάγει την άγνοιά τους σχετικά με τη φυσική σε ιδεολογία προκειμένου να θωρακίσουν τη θέση τους πίσω από αυτή. Το ίδιο κάνουν και όσοι πιστεύουν πως τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό ή πως μας κυβερνούν ερπετόμοφροι με απώτερο στόχο να κερδίζει ο Ολυμπιακός συνεχώς το πρωτάθλημα.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που δεν είναι ούτε ηλίθιοι ούτε με κάποιο άλλο τρόπο προβληματικοί, ανάγουν τις αστήριχτες θέσεις τους σε ιδεολογία και την υπερασπίζονται μέχρι θανάτου.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την πολιτική.

Πρόσφατα, φίλος μου είπε πως κατάγεται από οικογένεια με αριστερή ιδεολογία και για αυτό είναι και ο ίδιος αριστερός, λίγο πριν με κάνει unfriend διότι δεν του άρεσαν οι δικές μου ιδέες.

Η ιδεολογία κυριαρχεί στην πολιτική αλλά αυτό που συνειδητοποίησα πρόσφατα είναι πως αυτή τη κυριαρχία τη θεωρούμε όχι μόνο αποδεκτή αλλά και αναμενόμενη!

Το πρόβλημα με το παραπάνω είναι πως, όπως ιστορικά έχει φανεί, καμία ιδεολογία δεν είναι απόλυτα σωστή και αυτό συμβαίνει γιατί δεν είναι βασισμένες στη λογική.

Έτσι λοιπόν, όταν ασπαζόμαστε μια πολιτική ιδεολογία η οποία αντιπροσωπεύεται από κάποιο κόμμα, υποστηρίζουμε αυτό το κόμμα ξεπερνώντας τη λογική και αποδεχόμενοι το κόμμα σχεδόν τυφλά.

Έτσι έχουμε περιπτώσεις όπου λογικά άτομα προσπαθούν να υποστηρίξουν την ολοφάνερα παράλογη θέση ενός κόμματος με την ίδια θέρμη που βλέπουμε και σε ένα θρησκευόμενο.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που η πολιτική έχει αναχθεί σε κάτι σαν θρησκεία και το κόμμα είναι ο προφήτης της.

Αλλά αυτή η αντιμετώπιση της πολιτικής, ως ιδεολογία, είναι τραγικό λάθος και το βλέπουμε και στην Ελλάδα.

Αντί να αξιολογούμε κάθε πρόταση ενός κόμματος και να κριτικάρουμε ή να χειροκροτούμε αναλόγως, υπερασπιζόμαστε κάθε κουβέντα και κάθε λόγο με το ίδιο πάθος που υπερασπιζόμαστε την ιδέα πως τα μεταλλαγμένα προϊόντα είναι κακά για την υγεία, ή πως ο Παναθηναϊκός έχει καλή ομάδα.

Είναι σημαντικό να ξεφύγουμε από την πολιτική ιδεολογία και να υιοθετήσουμε και στην πολιτική τη λογική. Κάθε εξαγγελία του κόμματος θα πρέπει να περνά από τα ίδια φίλτρα με τα οποία κρίνουμε οτιδήποτε άλλο και να απορρίπτουμε ή να συμφωνούμε, αλλά ποτέ αυτό δεν πρέπει να γίνεται τυφλά και με μοναδικό κριτήριο την ιδεολογική τοποθέτηση του κόμματος.

Η ιδεολογία είναι μια από τις χειρότερες εφευρέσεις του ανθρώπου και ενώ είναι εξαιρετικά δύσκολο να την αγνοήσουμε, είναι επιτακτικό να το κάνουμε.

Οι αποφάσεις μας θα πρέπει να λαμβάνονται με μοναδικό κριτήριο τη λογική και αυτή χρειάζεται σωστή ενημέρωση. Η σωστή ενημέρωση είναι θέμα κριτικής σκέψης και απόρριψης των κατευθυνόμενων μέσων και η κριτική σκέψη είναι θέμα παιδείας και σε αυτή τη χώρα πάσχουμε σε τέτοιο βαθμό ώστε αν η παιδεία μας ήταν άνθρωπος να θεωρούνταν κλινικά νεκρός.

Πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα σαν χώρα οφείλονται στην ιδεολογική επιλογή των κομμάτων. Αν χρησιμοποιούσαμε τη λογική, τα κόμματα που κατά συρροή αθετούσαν υποσχέσεις δεν θα ψηφίζονταν, οι πολιτικοί που είτε δεν έχουν τις ικανότητες, είτε έχουν δείξει στο παρελθόν πως είναι ανίκανοι ή επικίνδυνοι, δεν θα έβλεπαν βουλευτικά έδρανα.

Το ιδανικό πολιτικό κόμμα θα ήταν αυτό που θα συμφωνούσε με οποιαδήποτε ιδέα οποιουδήποτε άλλου κόμματος, αρκεί αυτή η ιδέα, αλλά και οι δικές του, να στηρίζονται στη λογική και να ακολουθούνται από σοβαρά επιχειρήματα.

Ίσως να μπορέσουμε να αλλάξουμε, αλλά θέλει μεγάλη προσπάθεια και σωστές και συνεπείς αλλαγές στη παιδεία μας.

Πρώτα όμως πρέπει να επιλέξουμε το κόμμα που θα κάνει αυτές τις αλλαγές, χρησιμοποιώντας τη λογική.

Advertisements

Tagged: , , , , ,

12 thoughts on “Η ιδεολογία στην Ελληνική πολιτική

  1. κωστας Φεβρουαρίου 26, 2015 στο 13:32 Reply

    Νομίζω ότι αντιμετωπίζεις τη λογική σαν δόγμα. Είναι λες και δεν καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν ορμόνες, ότι ο άνθρωπος άλλοτε πράττει λογικά και άλλοτε όχι, ότι οι μάζες έχουν τη δική τους δυναμική. Θα με ενδιέφερε να διαβάσω σε μια σειρα άρθρων σου, περί λογικής και τι τελικά είναι αυτή. Τα βρισκω ωραία αυτά που λες, αλλά επίσης ρομαντικά και ανεφικτα.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Φεβρουαρίου 26, 2015 στο 13:37 Reply

      Φίλε Κώστα,

      Αν υπάρχει κάτι που είναι βέβαιο είναι πως ο άνθρωπος άγεται και φέρεται από τα συναισθήματά του και πως η λογική δεν είναι το φόρτε του.
      Αν και κανείς δεν με έχει κατηγορήσει ποτέ για ρομαντισμό ( 😉 ) καταλαβαίνω αυτό που λες και ίσως να είμαι ένοχος, λίγο.
      σε αντίθεση με εσένα εγώ τα θεωρώ εφικτά, δύσκολα αλλά εφικτά. Δεν έχω αυταπάτες πως όλα μπορούν να διορθωθούν με τη κριτική σκέψη, και σίγουρα η εφαρμογή της παντού θα είναι αδύνατη. Αλλά στη παιδεία και στη διαδικασία αποφάσεων που οδηγούν τη ψήφο μας, θεωρώ πως είναι εφικτό.

      Μου αρέσει!

  2. Γιάννης Μαρτίου 1, 2015 στο 01:23 Reply

    Ο καθένας από τη δικιά του σκοπιά (πείτε το και ιδεολογία) βλέπει τα πράγματα διαφορετικά στην πολιτική και δεν υπάρχει γενικώς μια αντικειμενική αποστειρωμένη λογική στην οποία θα μπορούσαμε να φτάσουμε ακολουθώντας όλοι τα ίδια βήματα. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει τελείως σωστός ή τελείως λάθος τρόπος να δεις τα πράγματα. Για αυτό και υπάρχουν τόσες πολιτικές ιδεολογίες με διάφορους ακόλουθους και διαφορετικό target group η κάθε μια.

    Είναι κάτι σαν την ερμηνεία των νόμων. Το γράμμα του νόμου είναι ένα αλλά η ερμηνεία του μπορεί να διαμορφωθεί. Όπως οι δικηγόροι δύο αντιμαχόμενων πλευρών προσπαθούν να πείσουν τους δικαστές για το δίκαιο της πλευράς τους, ερμηνεύοντας τους ίδιους νόμους κατά όπως νομίζουν ότι θα τους εξυπηρετήσει καλύτερα. Εκμεταλλεύονται «παράθυρα» του νόμου και παρουσιάζουν την πραγματικότητα και τα στοιχεία με τρόπο που θα τους βοηθήσει να κερδίσουν τη δίκη. (Εδώ αφήνω έξω τις περιπτώσεις χαλκευμένων στοιχείων και προσπάθειας εξαπάτησης.)

    Ένα υπεραπλουστευμένο παράδειγμα είναι το παρακάτω: Κάποιος που στερεοτυπικώς αποκαλείται «δεξιός» θα λέγαμε ότι θέλει να ενισχυθούν οι μεγαλοαστοί και οι κατέχοντες τον πλούτο. Ταυτόχρονα θέλει να πέσουν οι μισθοί για να έχει ο εργοδότης χαμηλό εργασιακό κόστος. Τότε ο εργοδότης θα έχει τα μέσα για να προσφέρει περισσότερες θέσεις εργασίας με χαμηλότερο εργασιακό κόστος για αυτόν. Έτσι θα έχει και μεγαλύτερο κέρδος. Οι εργαζόμενοι όμως (που είναι και αριθμητικά περισσότεροι) θα λαμβάνουν χαμηλότερο μισθό και δεν θα μπορούν το ίδιο εύκολα να αγοράζουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες που παράγουν οι εργοδότες για να κινείται η οικονομία. Στον αντίποδα ο «αριστερός» θέλει να ενισχυθούν οι πλατιές λαϊκές μάζες και οι μη κατέχοντες τον πλούτο. Επιδιώκει αυξημένους μισθούς για τους εργαζόμενους και κατοχύρωση εργασιακών δικαιωμάτων. Τώρα οι εργαζόμενοι διαθέτουν παραπάνω χρήματα για να αγοράσουν αγαθά και υπηρεσίες. Αλλά το μισθολογικό κόστος έχει ανέβει για κάθε εργαζόμενο και οι εργοδότες αδυνατούν να προσλάβουν παραπάνω εργαζόμενους με αποτέλεσμα περιορισμένη παροχή υπηρεσιών και αγαθών και άνοδο των τιμών.

    Με το παραπάνω απλοϊκό παράδειγμα θέλω να δείξω ότι δεν υπάρχει μια φόρμουλα μονόδρομος για την επιτυχία στην οποία θα μπορούσαν να συγκλίνουν οι πάντες. Ο κάθε ένας από τους παραπάνω τύπους ψηφοφόρου όμως θα επιδιώξει το άμεσο όφελος για τον εαυτό του και θα ψηφίσει αναλόγως για να ενισχύσει την κοινωνική κάστα στην οποία ανήκει. Ως ανθρώπινα όντα αποβλέπουμε συνήθως στα άμεσα οφέλη, παραβλέποντας πολλές φορές τις μακροπρόθεσμες συνέπειες.

    Στην Ελλάδα βέβαια παρατηρείται το λεγόμενο πολιτικό οπαδιλίκι, σύμφωνα με το οποίο με το που γεννιέσαι, αυτομάτως κληρονομείς και τα πολιτικά πιστεύω των γονιών σου. Κάτι σαν την θρησκεία ένα πράγμα. Πραγματικά δεν υπάρχει κάτι χειρότερο για το δημόσιο βίο από αυτό. Ιδεολογίες είναι καλό να υπάρχουν σαν αφετηρίες συζήτησης αλλά δεν πρέπει να είμαστε τυφλά προσηλωμένοι σε αυτές και να τις υπερασπιζόμαστε σαν να είναι εξ αποκαλύψεως αλήθειες αγνοώντας πολλές φορές την ίδια τη λογική.

    Με την απάντησή μου αυτή δεν θέλω να φανώ ως πολέμιος της λογικής, το αντίθετο μάλιστα! Η διαλεκτική και ο ορθολογισμός αποτελούν τις κορωνίδες της ανθρώπινης διανόησης. Μόνο που η πολιτική σαν θέμα είναι πολυδιάστατη, με πολλές μεταβλητές και παραμέτρους και με εγγενή δυσκολία στην χάραξή της. Πολλές φορές δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι η πιο λογική κατεύθυνση για να κινηθεί κανείς και οι ιδεολογίες αποτελούν μόνο οδούς πορείας στο χαώδες τοπίο. Το αν θα μας οδηγήσουν εκεί που θέλουμε να πάμε, πρέπει να το εξετάζουμε κάθε φορά υπό το πρίσμα της λογικής. Βασική προϋπόθεση βέβαια, να γνωρίζουμε που θέλουμε να πάμε…

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Μαρτίου 2, 2015 στο 11:14 Reply

      Γιάννη, σε γενικές γραμμές συμφωνώ. Στο μόνο σημείο που θα με βρεις να έχω άλλη άποψη είναι εκεί που λες «Ο καθένας από τη δικιά του σκοπιά (πείτε το και ιδεολογία) βλέπει τα πράγματα διαφορετικά στην πολιτική και δεν υπάρχει γενικώς μια αντικειμενική αποστειρωμένη λογική στην οποία θα μπορούσαμε να φτάσουμε ακολουθώντας όλοι τα ίδια βήματα. »
      Αυτό θα ίσχυε αν ξεκινούσαμε σήμερα από το μηδέν. Αλλά δεν ξεκινάμε. Έχουμε απίστευτα πλούσια ιστορία σαν ανθρωπότητα και έχουν δοκιμαστεί όλα τα πολιτεύματα και σχεδόν όλες οι παραλλαγές τους. Αν και δεν ισχυρίζομαι πως υπάρχει ένα τέλειο, και εδώ συμφωνούμε, νομίζω πως υπάρχει καλύτερο, ή λιγότερο κακό, όπως θες το βλέπεις, και μαθαίνοντας ιστορία και με ποιό τρόπο το κάθε ένα σύστημα επηρέασε τους λαούς, μπορείς να καταλήξεις σε κάποιο συμπέρασμα, πάντα χρησιμοποιώντας τη λογική.
      Να δώσω και εγώ ένα παράδειγμα: ιστορικά βλέπουμε πως όπου εφαρμόστηκες ο κομμουνισμός έχει αποτύχει. Η κοινωνία ταλαιπωρήθηκε, δεν υπήρξε βελτίωση και στο τέλος απορρίφθηκε. Το παραπάνω δεν σημαίνει πως ο κομμουνισμός δεν έχει κάποια καλά σημεία, αλλά όταν όπου και όπως έχει εφαρμοστεί έχει αποτύχει, μπορείς να καταλήξεις στο συμπέρασμα πως, κατά πάσα πιθανότητα, δεν προσφέρει κάτι θετικό, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα. Αν επιμείνεις σε αυτόν τότε αφήνεις τη λογική στην άκρη και ασπάζεσαι μια ιδεολογία.
      Στα υπόλοιπα συμφωνούμε.

      Μου αρέσει!

      • εγώ Μαρτίου 3, 2015 στο 13:32

        Ουρουγουάη…?κομμουνισμό εφάρμοζε τόσα χρόνια και έχει μια καλή πορεία..κάνω λάθος;

        Μου αρέσει!

      • Greek Skeptic Μαρτίου 3, 2015 στο 13:34

        Δεν έχω ιδέα. Πρέπει να το ψάξω.

        Μου αρέσει!

      • Γιάννης Μαρτίου 4, 2015 στο 00:16

        Θα συμφωνήσω ότι δεν είμαστε tabula rasa και ότι όλα τα συστήματα διακυβέρνησης έχουν δείξει δείγματα γραφής ανά τους αιώνες. Στις μέρες μας είναι πιο εύκολο από ποτέ να ενημερωθεί κανείς για τον αντίκτυπο που είχαν στις εκάστοτε ανθρώπινες κοινωνίες στις οποίες εφαρμόστηκαν.

        Στο παράδειγμα του κουμουνισμού που αναφέρεις θα συμφωνήσω σε όλα όσα γράφεις. Έχω να προσθέσω επίσης ότι αυτή η ιδεολογία συνδέθηκε με τους περισσότερους θανάτους ανθρώπων παγκοσμίως (πείνα, εκτοπίσεις, βασανισμοί, φυλακίσεις και βίαιες διώξεις αντιφρονούντων, καταναγκαστική εργασία κλπ) κατά πολύ περισσότερους και από τον ίδιο τον ναζισμό και φασισμό που αιματοκύλισαν την Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τον αποκαλούν «δικτατορία του προλεταριάτου», απόδειξη του ολοκληρωτικού χαρακτήρα του. Βέβαια, κάνοντας το δικηγόρο του διαβόλου, κάποιος κουμουνιστής ιδεολόγος θα υπεραμυνόταν του κουμουνισμού απαντώντας πως ο «καθαρός» κουμουνισμός δεν εφαρμόστηκε τελικά πουθενά και πως οι μεγάλοι κουμουνιστές ηγέτες τελικά πρόδωσαν την λαϊκή επανασταση κλπ κλπ…

        Το γεγονός ότι ο κουμουνισμός είχε και έχει την όποια επιρροή στις μάζες είναι διότι προπαγανδίζει ένα δικαιότερο, καλύτερο κόσμο. Αυτό είναι τόσο ελκυστικό για κάποιους όσο ουτοπικό στην πραγματικότητα ακούγεται. Κατά την γνώμη μου είναι ένα αποτυχημένο φάρμακο, με τον αντίποδά του τον καπιταλισμό να αποτελεί ένα επιτυχημένο δηλητήριο.

        Όσον αφορά την προηγούμενη δημοσίευσή μου πρέπει να παραδεχτώ την εξής παράλειψη: δεν είχα στο νου τις ακραίες ιδεολογίες (κουμουνισμός, εθνικισμός κλπ) αλλά τις πιο μετριοπαθείς. Ακραίες αντιλήψεις, στην εποχή του internet και της παγκοσμιοποιημένης ενημέρωσης είναι περισσότερο εύκολο από ποτέ να ξεσκεπαστούν και να απομονωθούν από την πλειοψηφία των λογικών ανθρώπων. Αυτές οι μετριοπαθείς φωνές θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται σαν εφαλτήριο για δημόσια συζήτηση στην πολιτική. Δεν υπάρχει η τέλεια ιδεολογία ή το τέλειο σύστημα διακυβέρνησης αλλά μέσα από το διάλογο υπάρχει πιθανότητα να βρούμε τη χρυσή τομή.

        Μου αρέσει!

      • Alexander Nikolaidis Μαρτίου 4, 2015 στο 01:54

        Δεν έχει κομμουνισμό η Ουρουγουάη αλλά προεδρευόμενη δημοκρατία, τα κόμματα εκεί γενικά είναι κεντρόα-κεντροαριστερά. Όντως τα πάνε μια χαρά και η Ουρουγουάη είναι γενικά από τις καλύτερες χώρες με χαμηλό κόστος ζωής για να μείνεις.

        Μου αρέσει!

  3. Alexander Nikolaidis Μαρτίου 2, 2015 στο 09:51 Reply

    Πάμε πολύ στην φιλοσοφία εδώ αλλα κολοβρέχει έξω οπότε what the heck lemme throw in my 2 cents.
    «Η ιδεολογία είναι μια από τις χειρότερες εφευρέσεις του ανθρώπου»
    Καταρχήν και ο ρατιοναλισμός που εσυ από όσο καταλαβαίνω ασπάζεσαι είναι ιδεολογία οπότε δεν μπορούμε να πούμε πως ο ιδεολογίες είναι απαραίτητα «κακό» πράγμα-«κακό» είναι η προσύλωση και ο φανατισμός. Για εμένα στην πολιτική δεν υπάρχουν «σωστές» και «λανθασμένες» ιδεολογίες-κάθε ιδεολογία/πολιτικό σύστημα είναι ικανή ανάλογα με τις συνθήκες και κυρίως τα ΠΡΟΣΩΠΑ που διοικούν να αποδώσει οφέλη για την κοινωνία. Στην Ελλάδα δυστηχώς όλες οι «ιδεολογίες» αντιπροσωπεύουν τον κρατισμό που δεν θέλει να πεθάνει αν δεν μας πεθάνει και εμάς πρώτα, από δε ικανά πολιτικά στελέχη θεωρώ ότι έχουμε να δούμε άξιους πολιτικούς από την εποχή του Γεώργιου Παπανδρέου.
    Λογική χωρίς ηθική είναι σαν πλοίο χωρίς πυξίδα-όσο καλά και αν τραβάει ρότα αργά η γρήγορα θα πέσει στα βράχια. Και ο μέσος ψηφοφόρος που ψήφιζε ΝΔΣΟΚ για να βολευτεί και ο πολιτικάντης που έκλεβε τα κέρατα τα του σίγουρος πως δεν θα πληρώσει τίποτα σε αυτήν την ζωή μια χαρά με την λογική του-που έβαζε το «εγώ» πάνω από το σύνολο-τα κατάφερνε. Το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι έλλειψη λογικής αλλά έλλειψη ηθικής-για να κάνω quote και λίγο Βίβλο:
    » Οι επικεφαλής της κρίνουν χάρη δωροδοκίας+ και οι ιερείς της διδάσκουν με αντίτιμο+ και οι προφήτες της ασκούν μαντεία για χρήματα. Μπορώ να είμαι ηθικά καθαρός με πονηρή ζυγαριά και με σάκο που περιέχει απατηλά πέτρινα ζύγια;+ 12 Διότι οι πλούσιοί της γέμισαν βία και οι κάτοικοί της είπαν ψεύδη+ και η γλώσσα τους είναι δόλια στο στόμα τους Ο όσιος αφανίστηκε από τη γη, και ανάμεσα στους ανθρώπους δεν υπάρχει ευθύς.+ Όλοι τους παραμονεύουν για αιματοχυσία.+ Ο καθένας κυνηγάει τον αδελφό του με συρόμενο δίχτυ.+ 3 Τα χέρια τους είναι στο κακό για να το εκτελούν καλά·+ ο άρχοντας ζητάει να πάρει, και αυτός που κρίνει κρίνει για την αμοιβή,+ και ο μεγάλος λέει τον πόθο της ψυχής του·+ και αυτοί το εξυφαίνουν. 4 Ο καλύτερος από αυτούς είναι σαν βάτος, ο πιο ευθύς από αυτούς είναι χειρότερος από αγκάθινο φράχτη»
    Θεωρώ ότι πλέον δεν χρειαζόμαστε να μας το πει προφήτης για να καταλάβουμε ότι μια κοινωνία που από την κορυφή(πολιτικοί, πλούσιοι, ιερατείο, ΜΜΕ) μέχρι τα νύχια (ένα 60-70% που ψήφιζε ΝΔΣΟΚ για να βολευτεί η να έχει τα κονέ η γιατί είχε υποχρέωση, επιχειρηματίες που δεν πληρώνουν φόρους κατα διάνοια, συνδικαλισταρχίδες που με την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού αγονίζονται για περισώσουν τα δικά τους προνόμια κ.τ.λ.) είναι διεφθαρμένη μέχρι αηδίας αργά η γρήγορα θα πάει κατά διαόλου. Και εκεί έρχεται και η μεγάλη μου προσωπική απογοήτευση- η κρίση αντί να βγάλει από μέσα μας λεβεντιά, φιλότιμο, χριστιανική αγάπη, αλληλεγύη και όλα αυτά τα όμορφα που νομίζουμε ότι έχουμε μόνο εμείς σαν Ελληνες και όχι οι ξένοι, κατά κύριο λόγο έβγαλε φανατισμό, μιζέρια, χαιρεκακία, εκδικητικότητα και ένα σορό άλλα κουσούρια.
    Οι φανατικά προσκήμενοι στην εκάστοτε πολιτική ιδεολογία προσωπικά πιστεύω είναι εάν 10-15% βαριά βαριά(βέβαια αυτοί συνήθως ποστάρουν περισσότερο στο FB κτλ.και ακούγονται περισσότερο). Την ζημιά σε αυτήν την ρημάδα την Δημοκρατία δεν μας την κάνουν αυτοί αλλά το 40-50% που ψηφίζει με γνώμονα ποιος νομίζει ότι θα του δώσει περισσότερα-και αυτοί όσο Ντεσκάρτες και να διαβάσουν δεν πρόκειται να αποφασήσουν να ψηφίσουν αυτόν που τους λέει την αλήθεια αλλά αυτόν που τους τάζει τα περισσότερα-με την ελπίδα ότι στο τέλος μπορεί να αρπάξουν και κανα κομματάκι.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Μαρτίου 2, 2015 στο 11:02 Reply

      Όποτε βρέχει να περιμένω σχόλια, ε;

      Δεν νομίζω πως η χρήση της λογικής αποτελεί ιδεολογία. Η ιδεολογία υπάρχει όταν έχεις κάποιες δομές μέσα στις οποίες προσπαθείς να ταιριάξεις τα πάντα, ή σχεδόν όλα γύρω σου.
      Όταν χρησιμοποιείς τη κριτική σκέψη σωστά, και δεν λέω πως είναι εύκολο, τότε δεν υπάρχουν πλαίσια και η άποψή σου αλλάζει ανάλογα με τις πληροφορίες που έχεις διαθέσιμες.
      Κάτι τέτοιο έχω στο μυαλό μου.

      Για τα περί φανατισμού, συμφωνούμε χωρίς συζήτηση.

      Μου αρέσει!

  4. Alexander Nikolaidis Μαρτίου 2, 2015 στο 11:35 Reply

    Η χρήση της λογικής ως εργαλείο δεν αποτελεί ιδεολογία, ωστόσο η εξίψωση της λογικής ως τον μοναδικό «ορθό» τρόπο αντίληψης της γνώσης και του κόσμου αποτελεί(βλέπε Ρασιοναλισμός).
    Η κριτική σκέψη καλό είναι πάντα να υπάρχει βέβαια αλλά η μαύρη αλήθεια είναι ότι η πλατειά μάζα προτιμά να ακολουθεί παρά να σκέπτεται. Ακόμα και αν ο άνθρωπος μπει στον κόπο να σκεφτεί, εισέρχονται τόσοι προαναφερθέντες παράγοντες που «θωλώνουν» την κριτική ικανότητα (περιορισμένες δυνατότητες ανθρώπινου μυαλού, προκαταλήψεις που θέλοντας και μη κουβαλάμε, συναισθηματισμοί, πιστέυω, εμπειρίες κτλ. κτλ.) που είναι μάλλον ουτοπικό να ζητάμε από τον απλό κόσμο να ασκήσει ουδετερη λογική σκέψη.
    Το κορυφαίο ιστορικό παράδειγμα είναι οι λόγοι του Νικία έναντι του Αλκιβιάδη στην Θουκιδίδη Ιστορία που έχουμε μια στιγνή αντιπαράθεση της απόλυτης λογικής vs του συναισθήματος-και η λογική έχασε κατά κράτος. Και αυτά στην χρησή εποχή του Αθηναικού πολιτισμού που αναπολούν όλοι οι Ελληναράδες αρχαιολάγνοι.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Μαρτίου 2, 2015 στο 12:29 Reply

      Συμφωνώ πως η κριτική σκέψη δεν μπορεί να εφαρμοστεί από όλους και για όλα τα θέματα. Δεν είναι πανάκια και η λύση για όλα.
      Οι άνθρωποι έχουμε αρκετά λογικά σφάλματα εγγεγραμμένα στον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό μας. Ίσως και να μην μπορούμε να τα ξεπεράσουμε όλα εντελώς. Μπορούμε όμως να προσπαθήσουμε και όπου φτάσει ο κάθε ένας.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: