Περί American Sniper


Εδώ και καιρό περίμενα το American Sniper, μια ταινία που μιλάει για την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ, αλλά κυρίως για τον Chris Kyle, έναν Navy Seal, ακροβολιστή που λέγεται πως είχε σκοτώσει 160 άτομα.

sniper poster

Στην ταινία παίζει ο Bradley Cooper που μου αρέσει σαν ηθοποιός και σκηνοθετεί ο Clint Eastwood, που μας έχει δώσει μερικές εξαιρετικές ταινίες.

Περίμενα λοιπόν με αγωνία αυτή τη ταινία και τελικά κατάφερα να τη δω.

Τα συναισθήματα ανάμικτα.

Υπάρχουν δύο τρόποι να δεις αυτή τη ταινία. Ο ένας είναι σαν Αμερικάνικη προπαγάνδα υπέρ του στρατού, του πολέμου στο Ιράκ και, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι Έλληνες όχι μόνο μισούμε τους Αμερικάνους αλλά μας αρέσει να τους μισούμε. Σίγουρα όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι, αν και δεν έχω έρευνα για το θέμα.

Ο άλλος τρόπος είναι να τη δεις σαν ταινία και να τη κρίνεις. Εγώ δεν μπόρεσα να το κάνω και θα σας πω γιατί παρακάτω.

Αυτή η ταινία έχει προκαλέσει πολύ συζήτηση και στην Αμερική και ο λόγος είναι διότι πολλοί Αμερικάνοι εξέφρασαν ρατσιστικά συναισθήματα και συνθήματα κατά των Ιρακινών. Παραδείγματα Θα βρείτε στα τουι, παρακάτω.

Η ταινία δεν είναι μόνο ιστορικά ανακριβής, αλλά ακόμα και το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε, βιβλίο που έγραψε ο ίδιος ο Chris Kyle, τα λέει διαφορετικά.

kyle

Για παράδειγμα, η σκηνή με την οποία ανοίγει η ταινία, όπου μια μητέρα δίνει στο μικρό γιό της μια χειροβομβίδα με την οποία να σκοτώσει την αμερικάνικη περίπολο, δεν υπάρχει στο βιβλίο. Ο ίδιος ο Kyle μιλάει μόνο για μια γυναίκα και όχι μια γυναίκα με παιδί.

Κάποιοι μπορεί να πουν πως πρόκειται για ένα απλό κινηματογραφικό κόλπο ώστε να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η ταινία και θα ήταν λογικό αυτό, αν δεν υπήρχαν και άλλα πολλά προβλήματα. Τα βασικότερα είναι πως σε όλη τη ταινία δεν υπάρχει ούτε ένας καλός Ιρακινός, όλοι είναι μέλη της Αλ Κάιντα, όλοι αξίζουν να πεθάνουν, ο Kyle τους αποκαλεί καθάρματα και η ταινία υποστηρίζει αυτό το χαρακτηρισμό και βέβαια οι Ιρακινοί έχουν από ελάχιστα λόγια μέχρι καθόλου.

Αν στα παραπάνω προσθέσεις και μια φανταστική μονομαχία με ένα Ιρακινό ακροβολιστή (Μοχάμεντ) και έναν φανταστικό χαρακτήρα, τον Χασάπη, έναν Ιρακινό μέλος της Αλ Κάιντα που βασανίζει μέχρι και παιδιά χρησιμοποιώντας ένα τρυπάνι καθώς τον προφυλάσσει ο Μοχάμεντ, καταλαβαίνουμε πως η ταινία μοιάζει να είναι περισσότερο προϊόν μυθοπλασίας παρά βιογραφική.

Είναι εντυπωσιακό αλλά σε κανένα σημείο της ταινίας, όχι μόνο δεν βλέπεις την άποψη της άλλης πλευράς, αλλά δεν γίνεται καν προσπάθεια να παρουσιαστεί έστω και ένα ψήγμα αυτής της άποψης. Τα πράγματα είναι σχεδόν καρτουνίστικα ξεκάθαρα: οι κακοί είναι πολύ κακοί και οι καλοί είναι πολύ καλοί.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, με ελάχιστο ψάξιμο μαθαίνει κανείς πως ο ίδιος ο Kyle ήταν προβληματικός χαρακτήρας. Όχι δεν με ενδιαφέρει το αν σκότωσε 160 ή 255 ή οποιοδήποτε τεράστιο νούμερο, αν και ακόμα και το 160 μου φαίνεται τεράστιο για ένα στρατιώτη. Μοιάζει σαν να έβρισκε μπροστά του μόνο «κακούς» σε όλη του τη θητεία στο Ιράκ. Εντυπωσιακά μεγάλο νούμερο που με κάνει να αμφιβάλλω, αλλά δεν έχω στοιχεία να το καταρρίψω οπότε το δέχομαι και προχωράω.

Όπως φαίνεται λοιπόν ο Kyle, όταν γύρισε από το Ιράκ, είχε διάφορα ψυχολογικά προβλήματα και ίσως να του έλλειπε ο ρόλος του «Θρύλου», όπως τον αποκαλούσαν στο Ιράκ, και προσπαθούσε να φτιάξει ιστορίες για να τραβήξει τη προσοχή του κόσμου. Τα ψέματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, από το δήθεν καυγά του με τον Τζέσι Βεντούρα, μέχρι τη δολοφονία δύο carjackers των οποίων τα πτώματα δεν βρέθηκαν ποτέ.

Από την άλλη, μπορεί κάποιος να δει την ταινία καλλιτεχνικά και να κρίνει σκηνοθέτη, σενάριο, ηθοποιούς, κτλ. Αλλά εγώ δεν μπόρεσα.

Αν και δεν διακατέχομαι από μίσος για τους Αμερικάνους, έχω και καλούς φίλους από αυτή τη χώρα, αν και μπορώ να καταλάβω γιατί ένας στρατιώτης κάνει ότι περνά από το χέρι του για να σώσει τους αδερφούς στρατιώτες από το θάνατο, η ταινία με έχασε με τις υπερβολές της και το μονόπλευρο χαρακτήρα.

Ενοχλήθηκα ακόμα περισσότερο όταν έμαθα πως αγνοήθηκαν ακόμα και οι Αμερικάνοι βετεράνοι που έχουν μιλήσει κατά του πολέμου.

Ίσως ο Eastwood να μην περνά την καλύτερη περίοδο της ζωής του. Δεν ξεχνάω πριν μερικά χρόνια, στο συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων, όπου μίλαγε για 15 περίπου λεπτά σε μια άδεια καρέκλα, σε ένα μονόλογο που μόνο τραγικό μπορεί κανείς να τον χαρακτηρίσει.

Δεν ξέρω. Όποιος θέλει τη βλέπει. Βαρετή δεν τη λες με τίποτα. Αν κάποιος είναι σαν εμένα και εκτιμά μια καλή πολεμική ταινία, αυτή είναι ιδανική επιλογή.

Από την άλλη ας έχουμε υπόψη πως δεν πρόκειται για ιστορική ταινία, είναι εντυπωσιακά μονόπλευρη και εκνευριστικά αδιάφορη για την ανάπτυξη των διλημμάτων που προκύπτουν από τέτοιους πολέμους.

Αλλά δεν χρειάζονται υπερβολές. Δεν είναι παρά μια ταινία.

Τα τουί που έλεγα:

sniper3 sniper4 sniper5 sniper6 sniper7 snipper1 snipper2

Advertisements

Tagged:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: