When in doubt, accellerate!


Η ζωή στο δίκυκλο είναι εντελώς διαφορετική από ότι στο αυτοκίνητο. Δεν είναι μόνο το ρίσκο και ο κίνδυνος που είναι αυξημένα, αλλά και η επαφή με τον κόσμο γύρω σου.

Μέσα στο αυτοκίνητο έχεις κλειστά παράθυρα, μουσικούλα, σε χτυπάει ελαφρά ο ήλιος, δουλεύουν οι αθόρυβοι ανεμιστήρες του κλιματιστικού ή του καλοριφέρ, βλέπεις τα σύννεφα ή τη βροχή που χτυπά στα τζάμια και σε πιάνει ένας ρομαντισμός, μια χαλάρωση και ηρεμία.

Στη μηχανή κάθε αλλαγή δεν επηρεάζει απλώς αλλά γίνεται και άμεσα αντιληπτή. Δεν χρειάζεται να βρέξει, η πρώτη ψιχάλα στο κράνος αλλάζει τη διάθεση και την αυτοσυγκέντρωση. Το σκοτάδι δεν είναι ρομαντικό, ειδικά σε ένα επαρχιακό δρόμο, είναι απλώς κάλυψη για κάθε λογής εμπόδια ή ζώα που μπορούν να σε σκοτώσουν.

Η άνοδος και η πτώση της θερμοκρασίας γίνονται αμέσως αντιληπτές ακόμα και αν είναι δύο βαθμοί, τα δάχτυλα μέσα από τα γάντια παγώνουν, βλέπεις την ανάσα σου μέσα στο κράνος και ξέρεις ανά πάσα στιγμή αν περνάς κοντά από κάποιο στάβλο, ή κάποιου είδους βιομηχανία. Η μύτη δεν αφήνει αμφιβολίες.

Μη με παρεξηγείτε, όλα τα παραπάνω είναι απόλαυση. Μια περίεργη μαζοχιστική απόλαυση που ένας οδηγός αυτοκινήτου, ή ακόμα και καλοκαιρινός οδηγός μηχανής, αυτή η περίεργη ράτσα ανθρώπων που οδηγούν μηχανή μόνο όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές και τις άλλες μέρες κρύβονται στο αυτοκίνητο, δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν. Πρέπει να είσαι πάνω στο σιδερένιο άλογο όλο το χρόνο, στη βροχή, στο κρύο, στον καύσωνα, στην κίνηση και στον ανοικτό δρόμο για να καταλάβεις τι λέω.

Αλλά μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις είναι η δύναμη που οι περισσότερες μηχανές έχουν σε σχέση με τα αυτοκίνητα.

Πριν δύο μέρες, πρωί, σε μεγάλο επαρχιακό δρόμο με δύο λωρίδες και λίγα φανάρια, βλέπω μπροστά μου δύο φορτηγά, τριαξονικά, το ένα προσπερνούσε το άλλο από την αριστερή λωρίδα. Το κενό ανάμεσά τους πρόκληση για κάθε μηχανή. Η αναμονή από πίσω τους μέχρι να ολοκληρωθεί η προσπέραση τρομακτικά βασανιστική, ουσιαστικά ανεπίτρεπτη, αδιανόητη.

Αλλά ήξερα πως έρχεται στροφή και στις στροφές, συνήθως, τα αυτοκίνητα έχουν τη τάση να «κλείνουν» προς τα μέσα, να εκμεταλλεύονται όλο το χώρο και να φτάνουν στη διαχωριστική γραμμή. Ήξερα πως αν συνέβαινε αυτό ο χώρος ανάμεσα στα φορτηγά δεν θα μου έφτανε πλέον.

Αποφάσισα να μπω ανάμεσα.

Κατέβασα ταχύτητα και μπήκα με 3η και 4.000 στροφές.

Λίγο πριν φτάσω στα μισά των φορτηγών, δύο δευτερόλεπτα μετά την απόφαση να μπω ανάμεσά τους δηλαδή, φτάσαμε στη στροφή.

Το φορτηγό στα αριστερά μου άρχισε να κλείνει προς τα δεξιά, επάνω μου.

Εκείνη τη στιγμή η απόφαση που έπρεπε να πάρω ήταν απλή: ή κόβω ταχύτητα, βγαίνω από ανάμεσά τους και περιμένω, ή επιταχύνω και περνάω οριακά, αν προλάβω.

Από όλους τους κανόνες που σε βοηθούν στην οδήγηση της μηχανής, ένας μου έχει μείνει πιο έντονα από τους άλλους: when in doubt, accelerate! Όταν αμφιβάλλεις για το τι πρέπει να κάνεις, πάτα γκάζι, στρίψε τον καρπό.

Η μηχανή είναι δυνατή, είχα τη σωστή ταχύτητα στο κιβώτιο, έστριψα τον καρπό μου και η ανταπόκριση ήταν άμεση. Με ένα βρυχηθμό, τα 1000 κυβικά από κάτω μου έδωσαν δύναμη , η μηχανή τινάχτηκε προς τα εμπρός και μέσα σε ένα δευτερόλεπτο είχα πεταχτεί από ανάμεσα από τα φορτηγά όπως πετάχτηκε το Millennium Falcon μέσα από το Death Star (όποιος το καταλαβαίνει αυτό. Όποιος δεν το καταλαβαίνει βρίσκεται σε λάθος blog).

Ο κόσμος γύρω μου έπαψε να έχει τρίμετρους τοίχους που πλησίαζαν να με λιώσουν και άνοιξε εντελώς, ο ήλιος με χτύπησε στο κράνος και ο αέρας έγινε πιο δροσερός.

Ναι, τα αυτοκίνητα είναι πιο ασφαλή.

Ναι, τα αυτοκίνητα είναι πιο άνετα.

Ναι, στα αυτοκίνητα έχεις μουσική, είσαι πιο χαλαρός, μπορεί να σου πιάνει το πόδι ή κοπέλα σου που κάθεται δίπλα, μπορείς να μιλάς και να ακούγεσαι, να σταματάς στο φανάρι και να μην φοβάσαι μη γλιστρήσει το πόδι στα νερά και πέσεις, δεν ανησυχείς μήπως λερωθεί το κοστούμι και πας στη δουλειά σα να έπεσες στο χαντάκι με τα λασπόνερα, δεν χαλάει το μαλλί από το κράνος (δεν ισχύει για εμένα), δεν φοβάσαι μήπως ο διπλανός ανοίξει το παράθυρο και φτύσει μια «χοντρή» και πρέπει να καθαρίζεις ζελατίνα, δεν τρομάζεις όταν βλέπεις σκυλί στην άκρη του δρόμου, δεν γίνεται το οπτικό σου πεδίο μια τεράστια ντισκομπάλα με τη πρώτη νυχτερινή βροχή, δεν πονάνε τα δάχτυλα από το κρύο, δεν πρέπει να βλέπεις τις κινήσεις δύο οδηγών πλάι και άλλων τεσσάρων μπροστά προκειμένου να προγραμματίσεις τη καλύτερη πορεία, δεν αναρωτιέσαι κάθε φορά που βγαίνεις στο δρόμο αν θα έχεις το τρίτο και φαρμακερό ατύχημα και τι θα πεις στη γυναίκα σου και τα παιδιά σου από το κρεβάτι του νοσοκομείου.

Αλλά μόνο στη μηχανή, μόνο στη μηχανή, κάθε λεπτό που περνάει και κάθε χιλιόμετρο που φεύγει σου θυμίζει πόσο ζωντανός είσαι και πόσο ωραία μπορεί να γίνει η ζωή. Γιατί όταν το αυτοκίνητο σε κοιμίζει, η μηχανή σε ξυπνάει, σε τσιγκλάει και δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις. Σου θυμίζει πόσο εύθραυστος είσαι, φέρνει το μυαλό σου στα όρια και κρατάει τους μυς σε ετοιμότητα.

Αρκεί να καβαλήσεις τη σέλα, να βάλεις μπροστά το τέρας, να σηκώσεις το πόδι ξεκινώντας και… όταν αμφιβάλλεις για την επόμενη κίνηση… απλώς να επιταχύνεις.

Καλές και ασφαλείς βόλτες!

Cbf1000_black

Advertisements

Tagged: ,

19 thoughts on “When in doubt, accellerate!

  1. Βλάσης Ιανουαρίου 23, 2015 στο 17:31 Reply

    Με λίγα λόγια, μόλις μας είπες πως πήρες μια συνειδητή απόφαση να κάνεις κάτι άκρως επικίνδυνο, τέρμα παράνομο (είναι παράνομο για πολύ καλό λόγο) και με πλήρη αδιαφορία για το αν θα μπλέκονταν άλλοι οδηγοί στον πολύ πιθανό θάνατό σου.

    Στο τέλος μας εύχεσαι κιόλας καλές και ασφαλείς βόλτες.

    Και όλα αυτά σε ένα blog που θέλει να ονομάζεται: «Greek sceptic». Fuck logic! Έπρεπε να το περιμένω πως μέχρι και το scepticism θα το κάναμε ελληνικούρα, σαν τα μούτρα μας.

    Μην ξανακατηγορήσεις λοιπόν αρνητές εμβολίων, μπζεκαζμένους, new-age-άδες, UFO-λόγους, συνομωσιολόγους κλπ επειδή μόλις απέδειξες πως έχεις λιγότερο μυαλό από όλους.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Ιανουαρίου 23, 2015 στο 18:06 Reply

      Ωραίος ο Βλάσης.

      Υποθέτω πως εννοείς πως το να περνάς ανάμεσα από τα αυτοκίνητα είναι παράνομο, γιατί δεν νομίζω πως ο νόμος προτιμά τα φορτηγά περισσότερο από τα επιβατηγά.

      Στην ουσία ο νόμος αυτός είναι παράλογος και έχει ακυρωθεί στη πράξη από όλους ανεξαιρέτως.
      Θα μου πεις «αυτό σε δικαιολογεί;». Όχι είναι η απάντηση, εφόσον ο νόμος λέει αυτό, δεν θα φέρω αντίρρηση σε μια κλήση για αυτή τη παράβαση. Καλό θα είναι βέβαια η πολιτική των κλήσεων για αυτή τη παράβαση να μη εξαντληθεί σε εμένα, αλλά ακόμα και αν γίνει αυτό, δέχομαι τη δημοκρατία και τους νόμους της. Αν παραβιάσω κάποιον είμαι έτοιμος να δεχθώ τη ποινή. Έχει ξαναγίνει. Δεν βλέπω πρόβλημα σε αυτή τη λογική.

      Προσοχή, δεν επικροτώ τη παραβίαση των νόμων, μη βιαστείς, ούτε και το κάνω κατά συρροή. Αλλά αυτό το νόμο τον παραβαίνω και το ομολογώ. Ένοχος.

      Σχετικά με τη μανούβρα να περάσω ανάμεσα, ήταν ένα υπολογισμένο ρίσκο που μου βγήκε. Όλα είναι υπολογισμένα ρίσκα στη ζωή. Μερικά είναι μεγαλύτερα, μερικά μικρότερα. Αυτό δεν ήταν το μεγαλύτερο που έχω πάρει, ούτε και το μικρότερο.

      Τέλος, το συμπέρασμά σου πως επειδή δεν συμφωνείς με την οδηγική μου επιλογή, δεν έχω δικαίωμα να γράφω για «αρνητές εμβολίων, μπζεκαζμένους, new-age-άδες, UFO-λόγους, συνομωσιολόγους κλπ», επίτρεψέ μου να διαφωνήσω μαζί σου.

      Οι διαφωνίες μου με αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων δεν είναι βασισμένες σε μια a-priori πλήρη αθωότητα δική μου σε όλους τους τομείς της ζωής. Δεν χρειάζεται να είμαι άγιος άνθρωπος για να πω πως κάποιος κάνει λάθος που πιστεύει στα ζώδια.

      Αλλά να σου επιστρέψω το επιχείρημα: αν εσύ δεν είσαι ο απολύτως τέλειος οδηγός και δεν τηρείς τους νόμους 100% με ποιο δικαίωμα κρίνεις εμένα;

      Αυτό είναι το δικό σου επιχείρημα με άλλη μορφή.

      Σου κάνει;

      Μου αρέσει!

      • Βλάσης Ιανουαρίου 23, 2015 στο 19:04

        Ρωτάς:

        «Αυτό είναι το δικό σου επιχείρημα με άλλη μορφή. Σου κάνει;»

        Και απαντώ: όχι, δεν μου κάνει και δεν είναι το επιχείρημά μου σε άλλη μορφή.

        Μπορεί να μην είμαι ο απολύτως τέλειος οδηγός όπως κανείς δεν είναι και όντως πολλοί νόμοι είναι για πέταμα. Οι νόμοι όμως που αφορούν τις «σφήνες» που κάνουν οι μηχανές δεν είναι για πέταμα.

        Εσύ επέλεξες να χωθείς ανάμεσα σε 2 φορτηγά, δεν ξέχασες κάτι μικρό όπως πχ απλά να ξεχάσεις ανάψεις το φλας σε μια στροφή. Δεν ήταν ένα λάθος που θα μπορούσαν να το κάνουν όλοι. Αντίθετα, ήταν συνειδητή επιλογή για κάτι άκρως επικίνδυνο!

        Βέβαια, δικαίωμά σου αν θέλεις να ζεις επικίνδυνα, δικαίωμά σου αν θέλεις και να αυτοκτονήσεις, αλλά δεν έχεις δικαίωμα να δημιουργείς κανένα πρόβλημα στους άλλους.

        Σκέφτηκες ότι με αυτό που κάνεις μπορεί να πάρεις και άλλους στο λαιμό σου;

        Για παράδειγμα, ένας από τους φορτηγατζήδες μπορεί να προσπαθούσε να σε αποφύγει για να σου δώσει μεγαλύτερο άνοιγμα για τους ελιγμούς σου και πάνω στην προσπάθειά του να προκαλούσε ατύχημα, να έβγαινε από τον δρόμο ή κάτι παρόμοιο.

        Αν συνέβαινε το κακό σκέφτηκες πως κάποιο συντρίμμι μπορεί να εκτοξεύονταν με μεγάλη ταχύτητα είτε από τη μηχανή είτε από το φορτηγό και να χτυπήσει άνθρωπο, ζώο ή άλλο όχημα;

        Τέλος, σκέφτηκες πόσο θα επιβάρυνες επαγγελματικά και ψυχολογικά τον οδηγό του φορτηγού σε περίπτωση που θα γίνονταν το κακό και θα προσπαθούσε να αποδείξει τον ρόλο του σε ατύχημα που στοίχισε ανθρώπινη ζωή;

        Από τη μία είναι δικαίωμα σου να πάρεις ό,τι ρίσκο θέλεις, αλλά από την άλλη δεν είσαι και μόνος σου στον δρόμο.

        Μου αρέσει!

      • Greek Skeptic Ιανουαρίου 23, 2015 στο 21:12

        Υποθέτω πως με τα υπόλοιπα που αναφέρω στο σχόλιο συμφωνείς και το μόνο που διαφωνείς είναι το παράδειγμα. ΟΚ. Θα σου πω τη γνώμη μου.

        Ούτε θέλω να ζω επικίνδυνα ούτε μου αρέσει. Η προσπέραση αυτή δεν είναι τόσο επικίνδυνη όσο την εμφανίζεις και ίσως θα μπορούσα να βάλω πιο πολλές λεπτομέρειες όπως την ταχύτητα, τη γωνία της στροφής, την απόσταση από τα φορτηγά, αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα του άρθρου. Δεν ήθελα να σταθώ στην προσπέραση.
        Προφανώς δεν θέλω να δημιουργώ πρόβλημα σε κανένα και η κίνηση που έκανα ήταν υπολογισμένη να πετύχει και πέτυχε. Προφανώς υπήρχε ρίσκο, αλλά πάντα υπάρχει. Θα μπορούσα πχ να βρω μια πέτρα που δεν φαίνονταν (σε βοηθάω εδώ).
        Τα υπόλοιπα που αναφέρεις είναι υποθέσεις. Θα μπορούσα και εγώ να υποθέσω πως αν με χτυπούσε το φορτηγό θα έπεφτα κάτω και το μόνο που θα συνέβαινε θα ήταν να χαλάσει η μηχανή. Ακόμα και αν αγνοήσεις όλες τις παραμέτρους της προσπέρασης και δεχθείς πως ήταν ισάξια κασκαντέρ και πάλι δεν είναι απαρίτητο να πας στο χειρότερο σενάριο, το οποίο δεν είναι να σκοτώσω κάποιον, αλλά να εκραγεί το φορτηγό που κουβαλάει λιπάσματα και να μολυνθεί ολόκληρη η περιοχή με δεκάδες θανάτους. Είδες, μπορώ και εγώ να παίξω το παιχνίδι των υποθέσεων.

        Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως υπερβάλλεις για ένα θέμα που είναι πολύ μικρότερο από ότι το παρουσιάζεις. Ναι, είχε μια δόση ρίσκου μεγαλύτερη από ότι συνήθως και ναι θα μπορούσα να μην το έχω κάνει. Αλλά από αυτό το σημείο μέχρι εκεί που το πήγες υπάρχει απόσταση.

        Σε ευχαριστώ πάντως και για το σχόλιο και για το ότι ήσουν κόσμιος. Σπάνιο φαινόμενο τελευταία στο διαδίκτυο.

        Μου αρέσει!

    • κώστας Ιανουαρίου 23, 2015 στο 18:13 Reply

      Χαχαχα αυτά, σχεδόν ακριβώς, σκεφτόμουν όταν το διάβαζα. Μάλιστα, ο άνθρωπος, αν θυμάμαι καλά από άλλο του άρθρο, έχει και μικρο/α παιδι/α

      Μου αρέσει!

  2. Γιώργος Ιανουαρίου 23, 2015 στο 18:22 Reply

    Μισό λεπτό να καταλάβω….

    Απ’ όλο το περιστατικό αυτό που σου έμεινε δεν είναι η @@ που έκανες να ξεκινήσεις προσπέραση ενώ θα μπορούσες να οδηγάς με ασφάλεια αλλά το ότι η επικινδυνότητα της μηχανής σου θυμίζει πόσο ζωντανός είσαι και πόσο ωραία μπορεί να γίνει η ζωή?

    Και το διαφημίζεις μάλιστα με περηφάνια?
    και εύχεσαι στο τέλος και «καλές και ασφαλείς βόλτες» χωρίς να έχεις μετανιώσει για την ανασφαλή προσπέραση που έκανες?

    Δεν περίμενα να διαβάσω κάτι τέτοιο από αυτό το blog

    Ποιο λογικό μου φαίνεται το: «Αν κάνετε την @@ και στριμωχτείτε, πατήστε γκάζι και όχι φρένο γιατί με το γκάζι είναι πιο πιθανό να την σκαπουλάρετε. Εγώ από ανοησία την έκανα μια φορά την @@ και ευτυχώς την γλύτωσα με το γκάζι. Δεν θα την ξανακάνω όμως»

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Ιανουαρίου 23, 2015 στο 21:48 Reply

      Γιώργο, κάνεις ένα συνδυασμό που δεν είναι σωστός. Το παράδειγμα της προσπέρασης το έδωσα για να δείξω τη δύναμη της μηχανής, κάτι που απολαμβάνω (τη δύναμη).

      Λες «Και το διαφημίζεις μάλιστα με περηφάνια?». Δεν το διαφημίζω ούτε είμαι και περήφανος για τη προσπέραση. Περήφανος είμαι για τα γρήγορα ανακλαστικά μου, που μου επιτρέπουν σε καθημερινή βάση να αποφεύγω ατυχήματα.

      Λες «η επικινδυνότητα της μηχανής σου θυμίζει πόσο ζωντανός είσαι και πόσο ωραία μπορεί να γίνει η ζωή?». Ναι, η επικινδυνότητα της μηχανής μου θυμίζει πως είμαι ζωντανός. Αυτό δεν σημαίνει πως επιδιώκω τον κίνδυνο, αλλά πως η μηχανή είναι πιο επικίνδυνη από την εναλλακτική που είναι το αυτοκίνητο (το γράφω αυτό από την αρχή μέχρι το τέλος του άρθρου), αν και για εμένα δεν είναι εναλλακτική μιας και το αυτοκίνητο το παίρνει η σύζυγος. Δεν οδηγώ μηχανή γιατί μου αρέσει ο κίνδυνος αλλά γιατί είναι το μόνο μέσο που έχω. Με τα χρόνια έχω γίνει αρκετά καλός ώστε να αποφεύγω πολλά ατυχήματα και να μπορώ να κρίνω αρκετά καλά τις συνθήκες του δρόμου. Όταν αποφάσισα να προσπεράσω τα φορτηγά με τον τρόπο που το έκανα, είχα υπολογίσει αν προλαβαίνω και αν θα έχω τη δυνατότητα να προσαρμοστώ σε μια πιθανότητα αλλαγής των συνθηκών (πχ τα φορτηγά να πλησιάσουν το ένα το άλλο). Όλες οι υποθέσεις μου ήταν σωστές και αυτό αποδεικνίεται από το γεγονός πως είμαι εδώ και σου απαντώ.

      Λες «Δεν περίμενα να διαβάσω κάτι τέτοιο από αυτό το blog». Δεν ξέρω αν από αυτό το μπλογκ περιμένεις μαθήματα ηθικής ή νομιμοφροσύνης, αλλά ποτέ δεν ισχυρίστηκα πως δίνω τέτοια. Ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν δίνω τέτοια μαθήματα είναι γιατί δεν θεωρώ πως είμαι παράδειγμα προς μίμηση ούτε στην ηθική, αλλά ούτε και στη νομμοφροσύνη. Το γιατί γράφω αυτό το μπλογκ μπορείς να το δεις στο Why I bother. Παλαιότερα έγραψα και την άποψή μου για ένα βιβλίο και δύο ταινίες. Στη τελική ότι θέλω γράφω.

      Λες «Ποιο λογικό μου φαίνεται το: …. Δεν θα την ξανακάνω όμως». Δεν αμφισβήτησα το γεγονός πως ήταν μια προσπέραση με μεγαλύτερο ρίσκο από το να περιμένω πίσω από τα φορτηγά. Αλλά δεν ήταν τόσο επικίνδυνο όσο το κάνεις να φαίνεται. Αν και δεν διεκδικώ το αλάθητο, σε κανένα τομέα της ζωής μιας και έχω κάνει λάθη και μάλλον θα ξανακάνω, στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μια προσπέραση με αρκετή προσοχή και βασισμένη σε πολλά χρόνια πείρας και εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Δεν ήταν εν βρασμό και μάλιστα είχα υπολογίσει πολλούς παράγοντες πριν το κάνω. Απόδειξη αυτού είναι πως πέτυχε απόλυτα. Θα μπορούσα να την αποφύγω; Ναι. Αλλά δεν το έκανα. Το ρίσκο ήταν μικρότερο από ότι δείχνει η περιγραφή διότι το θέμα του άρθρου δεν ήταν η προσπέραση αλλά η αγάπη μου για τη μηχανή και τα συναισθήματα που αυτή μου δίνει. Κρίμα που το άρθρο απέτυχε να περάσει αυτό το μήνυμα. Η προσπέραση ήταν ένα απλό παράδειγμα γαι τη δύναμη της μηχανής και όχι «του ρίσκου που παίρνω χωρίς να σκέφτομαι».

      Τέλος, ένα γενικό σχόλιο, παράπονο προς όλους τους σχολιαστές.

      Χαίρομαι πολύ που διαβάζετε αυτά που γράφω. Είναι τεράστιο κοπλιμέντο και δεν υπερβάλλω. Αλλά έχω γράψει πάνω από 450 άρθρα και μερικά από αυτά ήταν πιο ενδιαφέροντα και πιο προκλητικά. Από όλα αυτά τα άρθρα εσείς επιλέξατε να ασχοληθείτε με μια προσπέραση;
      Μη με παρεξηγείτε, δεν λέω πως κακώς κάνατε. Καλά κάνατε, αλλά γράψτε και κάνα σχόλιο ακόμα στα άλλα να βλέπω πως κάποιος τα διαβάζει! Σας αρέσει δεν σας αρέσει, δεν έχω πρόβλημα. Όπως βλέπετε, αυτά τα αρνητικά σχόλια, όχι μόνο δεν τα έσβησα, όπως θα μπορούσα να κάνω αν ήμουν διαφορετικός χαρακτήρας, αλλά τα απαντώ και εκτενώς. Δεν με ενοχλεί η διαφωνία, αντιθέτως τη θεωρώ μαμή των νέων ιδεών.
      Αλλά γράψτε λίγο πιο συχνά ρε παιδιά μια κουβέντα! Έτσι για να κάνουμε τζέρτζελο.

      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και το γεγονός πως ήσουν ευγενικός.

      Μου αρέσει!

  3. Γιώργος Ιανουαρίου 23, 2015 στο 23:43 Reply

    Greek Skeptik,

    Το άρθρο με τον τρόπο που είναι γραμμένο πέτυχε να περάσει την αγάπη σου για την μηχανή αλλά το πέτυχε με λάθος τρόπο και λάθος παράπλευρα συμπεράσματα (και αυτό φαίνεται από τα σχόλια). Δεν θεωρώ ότι πρέπει στην ζωή μας να είμαστε πάντα ψυχαναγκαστικοί και μονίμως φοβισμένοι. Στην τελική πολλές φορές την πατάς από ‘κει που δεν το περιμένεις. Απλά αυτό που θα περίμενα να βγάλει το άρθρο από ένα blog σαν το δικό σου (που παρακολουθώ στενά) είναι ότι μπορείς να νιώσεις ό,τι τέλος πάντων σου προσδίδει η ταχύτητα στην μηχανή με πολύ πιο μεγάλη ασφάλεια οδηγώντας σε ad hoc πίστες με full εξοπλισμό.

    Από το blog σου δεν περιμένω προφανώς μαθήματα ηθικής ή νομιμοφροσύνης. Το παρακολουθώ γιατί στην συντριπτική τους πλειοψηφία τα άρθρα σου είναι απόσταγμα καθαρής λογικής. Και αυτό μου αρέσει.

    Το γεγονός ότι δεν έχεις σχόλια σε άλλα άρθρα πιθανότατα σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφωνίες ως προς τα επιχειρήματα, τους προβληματισμούς και τα συμπεράσματα. Εγώ για παράδειγμα προωθώ τα περισσότερα από τα άρθρα σου σε λίστα ατόμων που θεωρώ ότι θα ωφεληθούν διαβάζοντας τα.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Ιανουαρίου 23, 2015 στο 23:53 Reply

      Ευχαριστώ Γιώργο για τα καλά λόγια.
      Ένα από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στη καριέρα μου ήταν πως αν το κοινό σου δεν καταλαβαίνει το μήνυμα, δεν φταίει το κοινό αλλά το μήνυμα.
      Συνεπώς, αν το μήνυμα δεν περνάει σωστά φταίω εγώ και ο τρόπος που επέλεξα να γράψω το άρθρο. Έχεις δίκιο.
      Σε ευχαριστώ για τη ψύχραιμη και εύστοχη τοποθέτηση.
      Δεν θα ξανακάω τέτοια προσπέραση. 😉

      Μου αρέσει!

      • Γιώργος Ιανουαρίου 24, 2015 στο 23:30

        Πάντως, με την ευκαιρία να πω ότι δεν είναι τελικά τα θέλω μας που είναι σωστά ή λάθος. Υπάρχουν τα θέλω μας και οι σωστοί ή λάθος τρόποι να τα επιτύχουμε όσο αφορά την επικινδυνότητα, την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα. Αν π.χ. εσένα σε ενδιέφερε να νιώσεις την δύναμη της μηχανής σε ένα δημόσιο δρόμο με πραγματική κυκλοφορία και σε δύσκολες συνθήκες χωρίς να σε ενδιαφέρει η πιθανότητα να έχεις κάνει κακή εκτίμηση του κινδύνου και να προκαλέσεις ζημιά σε εσένα (και έμμεσα στην οικογένεια σου) ή στους άλλους, τότε καλά έκανες, ήταν σωστός ο τρόπος. Εάν σε ενδιέφερε να νιώσεις την δύναμη της μηχανής έχοντας ελαχιστοποιήσει (σε normal πλαίσια) τον κίνδυνο να προκαλέσεις ζημιά σε εσένα ή σε άλλους τότε έκανες κακά και απλά ήσουν τυχερός που η π.χ. πιθανότητα 1% να γίνει το κακό δεν συνέβει.

        Να επισημάνω επίσης ότι όσο μικρή και να είναι μια πιθανότητα να συμβεί κάτι δεν σημαίνει ότι δεν θα συμβεί. Π.χ. αν η πιθανότητα είναι μόνο 1% να συμβεί ατύχημα σε μια τέτοια προσπέραση που έκανες, τότε σε 200 τέτοιες προσπεράσεις η πιθανότητα να έχεις τουλάχιστον ένα ατύχημα είναι πάνω από 85%. Αν η πιθανότητα να συμβεί θανατηφόρο ατύχημα σε τέτοια προσπέραση είναι 1/10.000 τότε η πιθανότητα να συμβεί τουλάχιστο ένα θανατηφόρο ατύχημα σε 20.000 τέτοιες προσπεράσεις είναι επίσης πάνω από 85%.

        Μου αρέσει!

  4. Νίκος Ιανουαρίου 24, 2015 στο 10:29 Reply

    Τελικά ένα άρθρο για μια προσπέραση, θα γίνει αφορμή για να σχολιάσουμε το γιατί δεν σχολιάζουμε!

    Τα άρθρα σου είναι εύστοχα και αρκετά καλογραμμένα.Η απουσία σχολίων έχει να κάνει με την γενική συμφωνία με τις απόψεις σου σε αυτά. Αυτοί (εμείς οι 17) που διαβάζουν αυτά που γράφεις, συμφωνούν με αυτά(μπορεί και απόλυτα) . Για ποιο λόγο να σχολιάσουν;
    Είναι λίγο απίθανο να σχολιάσει κάποιος που έχει άποψη ότι ψεκάζεται ή ότι η ομοιοπαθητική είναι αποτελεσματική.Προτιμούν τα site/blog/social media που υιοθετούν τις ίδιες απόψεις, χωρίς να φέρνουν ουσιώδη (και κουραστικά) επιχειρήματα.

    Και, μιας και πήρα φόρα, να σου πω τον πόνο μου:Σε οπουδήποτε είδους αντιπαράθεση(από θρησκεία και αρνητές ολοκαυτώματος μέχρι ζώδια και Ζέα), το μόνο που καταφέρνω είναι να φανώ εριστικός και να καταλήξω σε τσακωμό(καλύτερη περίπτωση) ή ψύχρανση και διακοπή σχέσης(χειρότερη).Ίσως ο χαρακτήρας μου έχει μικρές αντοχές (και μεγάλη επιθετικότητα) σε απόψεις που δεν δέχονται λογικά επιχειρήματα.

    Θα προτιμούσα περισσότερες κριτικές ταινιών και βιβλίων (όχι ότι δεν με προβληματίζουν τα άλλα θέματα).

    Υ.Γ. Δεν οδηγώ μηχανή, αλλά ποδήλατο. Αυτά που γράφεις για την αίσθηση, τα καταλαβαίνω απόλυτα. Η προσπέραση νομίζω ότι ήταν ρίσκο που δεν χρειαζόταν. Μπράβο που το παραδέχτηκες.

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Ιανουαρίου 24, 2015 στο 10:54 Reply

      Το άρθρο δεν ήταν για προσπέραση….τί απογοήτευση, απέτυχα σε αυτό. Μάλλον θα αφήσω τέτοιου είδους άρθρα. Δεν το έχω.

      Όχι όμως πριν μάθω, μετά από 10 χρόνια μηχανής, να κάνω σούζες και σας πω πως είναι να κάνεις σούζα προσπερνώντας ένα σχολικό γεμάτο παιδιά!

      Μου αρέσει!

      • Νικος Ιανουαρίου 24, 2015 στο 12:46

        Εχεις δικιο.Το πηρα στραβα.

        Μου αρέσει!

  5. Thanasis Ιανουαρίου 26, 2015 στο 10:31 Reply

    Θα συμφωνήσω με τον Γιώργο ειδικά στο παρακάτω σημείο, γιατί ήταν και αυτό που σκέφτηκα κι εγώ όταν διάβασα το άρθρο….δεν ήταν μια απλή παράβαση:

    «Σκέφτηκες ότι με αυτό που κάνεις μπορεί να πάρεις και άλλους στο λαιμό σου;

    Για παράδειγμα, ένας από τους φορτηγατζήδες μπορεί να προσπαθούσε να σε αποφύγει για να σου δώσει μεγαλύτερο άνοιγμα για τους ελιγμούς σου και πάνω στην προσπάθειά του να προκαλούσε ατύχημα, να έβγαινε από τον δρόμο ή κάτι παρόμοιο.

    Αν συνέβαινε το κακό σκέφτηκες πως κάποιο συντρίμμι μπορεί να εκτοξεύονταν με μεγάλη ταχύτητα είτε από τη μηχανή είτε από το φορτηγό και να χτυπήσει άνθρωπο, ζώο ή άλλο όχημα;

    Τέλος, σκέφτηκες πόσο θα επιβάρυνες επαγγελματικά και ψυχολογικά τον οδηγό του φορτηγού σε περίπτωση που θα γίνονταν το κακό και θα προσπαθούσε να αποδείξει τον ρόλο του σε ατύχημα που στοίχισε ανθρώπινη ζωή;

    Από τη μία είναι δικαίωμα σου να πάρεις ό,τι ρίσκο θέλεις, αλλά από την άλλη δεν είσαι και μόνος σου στον δρόμο.»

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Ιανουαρίου 26, 2015 στο 10:54 Reply

      Κοίτα Θανάση,

      έχω εξηγήσει σε άλλα σχόλια πως η προσπέραση δεν ήταν τόσο επικίνδυνη όπως φαίνεται και δεν θα ξαναμπώ σε λεπτομέρειες.
      Αυτό που με στενοχωρεί είναι που κανείς σας δεν έπιασε το νόημα του άρθρου και ασχολείστε με ένα μικρό κομμάτι του, που ήταν ένα παράδειγμα και τίποτα παραπάνω. Αλλά για αυτό φταίω εγώ που το έγραψα λάθος. Δεν το αλλάζω όμως. Όπως γράφτηκε θα μείνει.

      Μου αρέσει!

  6. Thanasis Ιανουαρίου 26, 2015 στο 10:33 Reply

    Sorry, με τον Βλάση εννοούσα συμφωνώ!

    Μου αρέσει!

  7. εγώ Ιανουαρίου 26, 2015 στο 13:30 Reply

    εγώ θέλω να μάθω το μοντέλο της 1000αρας σου..αν θέλεις βέβαια..

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Ιανουαρίου 26, 2015 στο 13:42 Reply

      Honda CBF 1000A (το Α είναι ABS, ένα εργαλείο που δεν πρέπει να λείπει από καμία μηχανή μεγάλου κυβισμού).
      Επιπλέον, στα 7 χρόνια που την έχω της έχω φορτώσει 150.000 χλμ. Ταλαίπωρη Κλάραμπελ…

      Μου αρέσει!

  8. εγώ Ιανουαρίου 27, 2015 στο 10:47 Reply

    ωραία μηχανή και από τις πιο σταθερές απ’ότι μου έχουν πει..την κοιτάω και εγώ όταν με πιάνει να ψάξω για μηχανή..αυτή και το tdm900 τις γουστάρω πολύ..

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: