Οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες δεν είναι επικίνδυνες


-«Κι άλλο αναψυκτικό θα πιείς;»

-«Ναι, άλλο ένα, γιατί;»

-«Γιατί αγόρι μου δεν σου κάνουν καλό»

-«Γιατί ρε μάνα;»

-«Άσε τον μαμά, νομίζει πως τα ξέρει όλα.» λέει η αδερφή μου

-«Μα δεν είπα πως τα ξέρω όλα, αντιθέτως ρώτησα να μάθω γιατί!»

-«Ναι, σε ξέρω, μόλις σου πω κάτι θα αρχίσεις να με ρωτάς πως το ξέρω, ποιές έρευνες το λένε και άλλα παρόμοια.»

-«Κακό είναι να βεβαιώνουμε τις πηγές μας;»

-«Εσύ να βεβαιώνεις ότι θες, ο κόσμος έχει βουίξει πως η ασπαρτάμη κάνει κακό, οπότε κάνε ότι θες.»

Το παραπάνω είναι μέρος ενός οικογενειακού διαλόγου, όσο καλύτερα μπορώ να τον θυμηθώ, μιας και έγινε πριν καιρό. Από τότε δεν ήθελα να ασχοληθώ με τα τεχνητά γλυκαντικά και ο βασικός λόγος είναι πως έπρεπε να κάνω αρκετό ψάξιμο και να βρω αρκετές πηγές και δεν είχα διάθεση. Αντιθέτως άρχισα να μαζεύω πηγές μία μία, όπως εμφανίζονταν κάθε μέρα, εβδομάδα στα νέα του υπολογιστή μου.

Τελικά έχω μαζέψει αρκετές για να παρουσιάσω την άποψη της επιστήμης για το θέμα.

Αντίθετα με την «κοινή» άποψη, οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες δεν προκαλούν καρκίνο, αυτισμό, πάρκινσον, αλτσχάιμερ, πνευμονία και πονόλαιμο.

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Δέχομαι πως είναι λογικό οι άνθρωποι να φοβούνται κάτι που δεν ξέρουν. Με τους ρυθμούς που τρέχει η τεχνολογία θα ήταν περίεργο αν εμείς μπορούσαμε να την ακολουθήσουμε σε ικανοποιητικό βαθμό. Παράλληλα με το φόβο του νέου υπάρχει και η επίσης υπερβολική αγάπη σε οτιδήποτε φυσικό, η οποία έχουμε δει πολλές φορές πόσο αδικαιολόγητη είναι.

Ο συνδυασμός των δύο πολλές φορές οδηγεί σε φοβίες που δεν βασίζονται σε λογικά επιχειρήματα αλλά σε συναισθήματα, μύθους και παραπληροφόρηση.

Από τις τεχνητές γλυκαντικές ουσίες που χρησιμοποιούμε, τρεις ξεχωρίζουν για την ιστορία που τις ακολουθεί.

artificialsweeteners

1. Ζαχαρίνη

Η ζαχαρίνη είναι από τις πιο παλιές τεχνητές γλυκαντικές ουσίες. 50 έρευνες έχουν γίνει για τις συνέπειες της ζαχαρίνης σε αρουραίους. Σε 20 από αυτές οι αρουραίοι έτρωγαν ζαχαρίνη για 1,5 χρόνια! 19 από αυτές τις έρευνες δεν βρήκαν τίποτα. 1 από αυτές βρήκε αυξημένες πιθανότητες καρκίνου της ουροδόχου, αλλά μη βιάζεστε να καταλήξετε σε καταδικαστική απόφαση μιας και ήταν σε ένα είδος αρουραίου που είναι επιρρεπές σε μολύνσεις από το παράσιτο της ουροδόχου, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.
Οι επιστήμονες όμως, σωστά, δεν σταμάτησαν σε αυτές τις 50 έρευνες και προχώρησαν σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.
Δοκίμασαν το ίδιο σε δύο γενιές αρουραίων, μπαμπά και γιόκα ή κόρη. Τα στοιχεία έδειξαν πως οι αρσενικοί αρουραίοι της δεύτερης γενιάς είχαν αυξημένο ρίσκο για…..έλα….μαντέψτε…..καρκίνου της ουροδόχου. Εξαιτίας αυτών των αποτελεσμάτων κάποιες χώρες απαγόρευσαν τη ζαχαρίνη ενώ στις ΗΠΑ άρχισαν να βάζουν προειδοποιήσεις στα προϊόντα που την περιείχαν. Αλλά ο σύνδεσμος μεταξύ ζαχαρίνης και καρκίνου δεν βρέθηκε όμως στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια αυτός ο ασθενής σύνδεσμος μεταξύ ζαχαρίνης και καρκίνου της ουροδόχου που βρέθηκε στους αρουραίους, δεν βρέθηκε στους ανθρώπους.
Μεταγενέστερες έρευνες έδειξαν πως καρκίνος στους αρουραίους δεν σημαίνει και καρκίνος στους ανθρώπους. Για παράδειγμα, αν δώσεις στους αρουραίους βιταμίνη C, σε ίδιες ποσότητες με της ζαχαρίνης, θα προκαλέσει καρκίνο της ουροδόχου.
Αλλά κανείς δεν προσπαθεί να καταργήσει τη βιταμίνη C και μάλιστα στο internet πωλείται σαν φάρμακο κατά του καρκίνου! Εντυπωσιακό;
Από τα παραπάνω καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία πως η ζαχαρίνη προκαλεί καρκίνο. Πάμε στο επόμενο.
2. Συκλαμίδη (ελπίζω να το μεταφράζω σωστά)
Το 1958 δόθηκε έγκριση από το FDA για χρήση της συκλαμίδης στην Αμερική. 20 χρόνια αργότερα μια έρευνα έδειξε πως η συκλαμίδη αύξανε τις πιθανότητες καρκίνου…πάμε πάλι…μαντέψτε…ναι, στους αρουραίους. Αυτό βέβαια είχε σαν αποτέλεσμα να απαγορευτεί σε διάφορες χώρες. Μερικά χρόνια αργότερα ξανά επετράπη η κυκλοφορία παντού εκτός των ΗΠΑ.
Σε μια έρευνα οι επιστήμονες τάισαν ομάδες πιθήκων 0 ποσότητες συκλαμίδης (control group), 100γρ/σωματικό κιλό συκλαμίδη ή 500γρ/σωματικό κιλό συκλαμίδη για 24 χρόνια κάθε μέρα! 500γρ/κιλό είναι σαν να πίνουμε 30 κουτάκια αναψυκτικού την ημέρα. Τώρα αυτό το εντυπωσιακό νούμερο φανταστείτε πως το πολλαπλασιάζετε για κάθε μέρα του χρόνου, για 24 χρόνια! Ακόμα και εγώ που λατρεύω τα αναψυκτικά δεν μπορώ να καταναλώσω πάνω από 5 κουτάκια, όχι 30. Πόσο μάλλον για 24 χρόνια!
Στο τέλος της έρευνας οι μαϊμούδες θανατώθηκαν και έγινε αυτοψία. 3 από αυτές στα γκρούπ που έπαιρνε συκλαμίδη είχαν καρκίνο. Αλλά ήταν διαφορετικά είδη καρκίνου σε διαφορετικά μέλη του σώματος και ήταν κοινοί τύποι καρκίνου σε μαϊμούδες.
Το συμπέρασμα ήταν πως δεν υπήρχε κίνδυνος ακόμα και με τόση συκλαμίδη που ίσως να ξεχείλιζε από τα αυτιά των συμπαθών πρωτευόντων. Παρολαυτά η πολιτική των ΗΠΑ δεν άλλαξε και η συκλαμίδη δεν άρχισε να ξανακυκλοφορεί.
3. Ασπαρτάμη
Εγκρίθηκε το 1981 από το FDA αλλά οι τρομακτικές ιστορίες ξεκίνησαν το 1996. Μια έρευνα εμφανίστηκε που έλεγε πως υπήρχε αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου του εγκεφάλου και έθετε το ερώτημα αν υπάρχει σχέση μεταξύ καρκίνου και ασπαρτάμης.
Καταλαβαίνετε πως τα ΜΜΕ έκαναν πάρτυ. Άρθρο σε άρθρο, στόμα σε στόμα, μια απλή υπόθεση πήρε γιγαντιαίες διαστάσεις και ακόμα και σήμερα δεν έχει κάτσει ο κουρνιαχτός.
Αυτό που όλοι όμως αμελούν να αναφέρουν είναι πως έρευνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών Καρκίνου έδειξαν πως η αύξηση σε αυτό το είδος καρκίνου, το οποίο η έρευνα συνδέει με την ασπαρτάμη, άρχισε το 1973, 8 χρόνια πριν κυκλοφορήσει η ασπαρτάμη!
Επίσης, τα περισσότερα περιστατικά καρκίνου τα έβλεπαν σε άτομα άνω των 70 που δεν είναι και οι μεγαλύτεροι λάτρεις αναψυκτικών διαίτης.
Μια έρευνα double blind σε ανθρώπους που αυτο-αποκαλούνταν «ευαίσθητοί στην ασπαρτάμη», έδειξε πως η ασπαρτάμη δεν προκαλεί πονοκεφάλους, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονταν.
Άλλη έρευνα έδειξε πως η ασπαρτάμη δεν επηρέαζε τη μνήμη, τη συμπεριφορά ή τη διάθεση.
Μια ακόμα έρευνα του 2006 ακολούθησε περισσότερους από 285.000 άνδρες και 190.000 γυναίκες και δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ ασπαρτάμης και λευχαιμίας ή καρκίνου του εγκεφάλου.
Τελικά υπάρχει κάποιο πρόβλημα που να προκύπτει από την κατανάλωση των τεχνητών γλυκαντικών; Ίσως ένα. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος πίνει ένα light ποτό και μετά, βασισμένος στο γεγονός πως δεν πήρε πολλές θερμίδες από αυτό, αποφασίζει να φάει μια πάστα ακόμα σαν επιβράβευση για την επιλογή του. Τέτοιες συμπεριφορές οδηγούν βέβαια σε παχυσαρκία, αλλά για αυτό δεν φταίνε οι γλυκαντικές, αλλά το μυαλό μας.
Αρκετοί θα μου πουν «αν σου αρέσουν τόσο πολύ να τα τρως εσύ». Δεν έχω αντίρρηση με αυτό το σχόλιο. Προφανώς ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να καταναλώσει ότι θέλει και εγώ δεν προσπαθώ να αλλάξω τις συνήθειες κανενός. Αυτό που με ενοχλεί, όπως συνήθως, είναι οι δηλώσεις που δεν βασίζονται στα στοιχεία, αλλά στους μύθους και στις προσωπικές εμπειρίες, που έχουμε πει πόσο άχρηστες είναι για τη δημιουργία ασφαλών συμπερασμάτων.
Κάθε μέρα τα παιδιά μου ζητάνε ένα σωρό γλυκά. Κάποια τα παίρνουν, τα περισσότερα όχι. Με βάση όλα τα παραπάνω, αν είχα να επιλέξω μεταξύ ενός αναψυκτικού με ζάχαρη και ενός με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, θα επέλεγα εύκολα το δεύτερο γιατί πλέον γνωρίζουμε τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η υπερκατανάλωση ζάχαρης. Δεν μπορεί να δέχεστε τις έρευνες που δείχνουν τα προβλήματα της ζάχαρης και να μην δέχεστε τις έρευνες που δείχνουν την ασφάλεια των τεχνητών γλυκαντικών!
Ή μήπως μπορείτε;
ΠΗΓΕΣ
Advertisements

Tagged: , ,

12 thoughts on “Οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες δεν είναι επικίνδυνες

  1. Γρηγόρης Νοέμβριος 23, 2014 στο 23:33 Reply

    Αγαπητέ Greek Skeptic,

    Σε ένα παλιότερό σου άρθρο σχετικά με το δήθεν τέλος των χημειοθεραπειών σου είχα παραθέσει έναν σύνδεσμο μιας πρόσφατης έρευνας που αφορά στον κακό μεταβολισμό της γλυκόζης ως αποτέλεσμα δίαιτας υψηλής σε τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, γεγονός που οφείλεται σε διατάρραξη της εντερικής χλωρίδας. Το άρθρο περιλαμβάνει αποτελέσματα τόσο από ποντίκια όσο και από ανθρώπους. Το επισυνάπτω και πάλι. Θα χαρώ να δω το σχόλιό σου.

    http://www.nature.com/nature/journal/v514/n7521/full/nature13793.html

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Νοέμβριος 23, 2014 στο 23:50 Reply

      Γρηγόρη,

      Ευχαριστώ για το σχόλιο. Εν συντομία η γνώμη μου είναι:

      Υποθέτω πως τα αποτελέσματα θα είχαν πρακτική σημασία μόνο σε ανθρώπους που έχουν υποκαταστήσει τελείως τους απλούς υδατάνθρακες με γλυκαντικά. Οι υδατανθρακες και ιδιαίτερα οι απλοί αποτελούν θρεπτικό υπόστρομα για τα βακτηρίδια του εντέρου.

      Δηλαδή εγώ που πίνω ένα λίτρο pepsi max την ημέρα θα έχω θέμα ή όχι;

      Αν κατα τα άλλα κάνεις μια κανονική διατροφή κανένα και τρως και κανενα γιαουρτάκι που και που, το ζουμί της έρευνας είναι ότι και τα 2 γκουπ μετά την λήψη αντιβιοτικών, είχαν ακριβώς την ίδια ανταπόκριση σε γλυκόζη, δηλαδή τα γλυκαντικά δεν προκάλεσαν κάποια μεταβολή στον ανθρώπινο οργανισμό αυτόν καθε αυτόν.

      Απλά λόγο ελλειπούς λήψης υδατανθράκων τα βακτηρια ψοφήσαν στην πείνα.
      Από την άλλη αν μιλάμε για άνθρωπο που έχει κόψει τα σάκχαρα και τα έχει αντικαταστήσει με γλυκαντικά γιατι να ανυσηχεί για τυχόν μείωση ανταπόκρισης στην καθαρή γλυκόζη, ετσι και αλλιώς δεν θα τρώει απλούς υδατάνθρακες για να του ανεβάσουν την ινσουλίνη.

      Αυτά τα λίγα. Την έρευνα αυτή την είχα δει τότε που την έστειλες, αλλά δεν πρόλαβα να σχολιάσω και μετά τη ξέχασα. Σόρυ.

      Ελπίζω να σε κάλυψα;

      Μου αρέσει!

  2. mmagoula Νοέμβριος 25, 2014 στο 10:26 Reply

    Δεν έχει γίνει τέτοια συζήτηση μεταξύ μας!! Kisses bro!!

    Μου αρέσει!

  3. Γρηγόρης Νοέμβριος 25, 2014 στο 17:20 Reply

    Ευχαριστώ για την απάντηση Greek Skeptic.

    Πόσταρα το άθρο αυτό και επέμεινα καθώς θεωρώ οτι έχουμε εντελώς υποτιμημένη τη συμβιωτική χλωρίδα και δη του πεπτικού. Πλέον οι έρευνες κατευθύνονται στην αναζήτηση της σχέσης των συμβιωτών και της υγείας,μεταβολισμού,προσδόκιμου ζωής κ.α. του ξενιστή. Η μείωση των τιμών των τεχνικών αλληλουχήσεων καθώς και η μαζικοποίησή τους μας επιτρέπει πλέον με massive parallel sequencing να προχωράμε σε metagenomic analyses που μας αποκαλύπτουν ακριβώς αυτή τη σχέση. Το πεδίο είναι ανερχόμενο και θεωρώ οτι θα αναθεωρήσουμε πολλά για την ομοιόσταση του οργανισμού. Αναμένω και εγώ με αγωνία.

    Όταν βρω λίγο χρόνο θα ψάξω σχετική βιβλιογραφία και θα σου στείλω αν σε ενδιαφέρει να ρίξεις μια ματιά. Όσον αφορά στα τεχνιτά γλυκαντικά, ίσως εμείς που ακόμα ακολουθούμε ένα πιο νορμάλ τρόπο διατροφής (σε σχέση πάντα με Αμερική και άλλες ευρωπαϊκές χώρες π.χ. Σουηδία που έχω και ιδία άποψη, που κάνουν κάκιστη διατροφή και ο διαβήτης είναι πραγματική μάστιγα) ίσως δεν έχει τόσο σημαντική επίδραση η περιστασιακή κατανάλωση αυτών. Αν και πάλι δεν ξέρουμε ποιό είναι το threshold και διαφέρει από οργανισμό σε οργανισμό. Σίγουρα όμως σε χώρες όπως ΗΠΑ, Βρετανία κλπ που κάνουν διατροφές εξωφρενικά πλούσιες σε σάκχαρα, το να καταναλώνεις εξτρά τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, σίγουρα δυσχεραίνει τον μεταβοισμώ των γλυκοζών σε μία ήδη επιβαρυμένη δίαιτα.

    Εγώ πάντως θα προτιμούσα να παραμείνουμε τρομοκρατημένοι έναντι οτιδήποτε δυνητικά βλαβερό (τώρα θα μου πεις και τι δεν μπορεί να είναι δυνητικά βλαβερό) και να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας στις παραδοσιακές διατροφές χωρίς βεβαίως να μετατρέπεται αυτό σε φρενίτιδα.

    Keep up the skepticism!
    Γ

    Μου αρέσει!

  4. εγώ Νοέμβριος 25, 2014 στο 20:43 Reply

    στα δόντια πάντως σίγουρα και αποδεδειγμένα δεν κάνουν καλό…τα αναψυκτικά και τα συστατικά τους όμως όχι οι γλυκαντικές ουσίες που περιέχουν…

    Μου αρέσει!

  5. Octarin Δεκέμβριος 3, 2014 στο 15:00 Reply

    Πάντως εγώ ανοίκω στο team bacon. Δηλαδή, όπως είπα και σ’ενα φίλο τελευταία, αν είναι να πάω από καρκίνο λόγω καπνίσματος, προτιμώ να πάω καπνίζοντας πραγματικό καπνό αντί για e-cig κλπ. Εν τοιαύτη, αν είναι να πάθω σάκχαρο, προτιμώ να το πάθω από τη ζάχαρή αντί για τις γλυκαντικές (που είναι και αηδία σκέτη στη γεύση) 😛

    Μου αρέσει!

    • Greek Skeptic Δεκέμβριος 3, 2014 στο 15:23 Reply

      Σημαντικό το θέμα που θέτεις!

      Ως φιλελεύθερος πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να καταστρέψει τον εαυτό του με όποιο τρόπο ο ίδιος επιλέξει.
      Απόλυτη ελευθερία!
      Θες να καπνίζεις, κάπνιζε, θες να τρως, τρώγε, θες ναρκωτικά, πάρε τα. Αν δεις και παλαιότερο άρθρο μου, είμαι υπέρ της απόλυτης και πλήρης νομιμοποίησης όλων των ναρκωτικών.
      Συνεπώς συμφωνώ απόλυτα με τη θέση σου και επαυξάνω!
      Αυτό που με ενοχλεί είναι οι νομοθεσίες που γίνονται για το «καλό μας» καθώς και η ψευδοεπιστήμη.

      Μόνο ένα αστερίσκο βάζω στα παραπάνω. Αν έχεις (όχι εσύ, μην το πάρεις προσωπικά) αποφασίσει να κάνεις ότι θες χωρίς να σε απασχολούν οι συνέπειες στην υγεία σου, τότε το κράτος που προσφέρει δωρεάν υγεία, ίσως θα πρέπει να θέσει κάποιο όριο και να πει πως, αν θες να πεθάνεις τρώγοντας αρνίσια παϊδάκια κάθε μέρα, οκ, αλλά μην έρθεις σε εμένα να σε φροντίσω όταν θα πεθαίνεις. Να πας σε ιδιωτικό γιατρό.
      Το ίδιο λέω σε όποιον μηχανόβιο σαν εμένα μου λέει για το δικαίωμά του να μην φοράει κράνος.
      Αλλά μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι. 🙂

      Μου αρέσει!

      • Octarin Δεκέμβριος 3, 2014 στο 22:08

        Πάντως, δυό φορές τα τελευταία χρόνια που μπαινοβγαίνουμε στα νοσοκομεία με τον πατέρα μου με καρκίνους, μόνο κράτος που σου πληρώνει την καταστροφή σου δεν είδα. Από την άλλη, βέβαια, έχω και ένα παιδικό φίλο που έχει ελευθέρας στα κέντρα απεξάρτησης και ζει εδώ και δεκαπέντε χρόνια με το επίδομα… αλλά ο καθένας, όπως είπες, έχει δικαίωμα στην αυταπάτη του.

        Μου αρέσει!

      • Greek Skeptic Δεκέμβριος 3, 2014 στο 22:48

        Ουφ, δυσάρεστα και χάσαμε και στη μπάλα.

        Δυστυχώς η Ελλάδα έχει τον τρόπο να σε πληγώνει. Τα ίδια είδα και εγώ όταν έτρεχα με τον δικό μου πατέρα και τους καρκίνους. Μετά ήρθε και άλλο μέλος της οικογένειας. Τί να πεις.
        Όλα αυτά που αναφέρω λειτουργούν περισσότερο σε ένα οργανωμένο κράτος.

        Σε τέτοιες καταστάσεις γυρνάω σε αυτό που είπε ο Ντοκινς και νομίζω πως το έχω αναφέρει και εδώ:
        “We are going to die, and that makes us the lucky ones. Most people are never going to die because they are never going to be born. The potential people who could have been here in my place but who will in fact never see the light of day outnumber the sand grains of Arabia. Certainly those unborn ghosts include greater poets than Keats, scientists greater than Newton. We know this because the set of possible people allowed by our DNA so massively exceeds the set of actual people. In the teeth of these stupefying odds it is you and I, in our ordinariness, that are here.We privileged few, who won the lottery of birth against all odds, how dare we whine at our inevitable return to that prior state from which the vast majority have never stirred?”

        Μου αρέσει!

      • Octarin Δεκέμβριος 7, 2014 στο 02:06

        I don’t deal with «what-ifs». Κάποτε, μικρότερη, ίσως… μεγαλώνωντας ανακάλυψα πως κάτι τέτοια ^ είναι αυτό που αποκαλούν οι Άγγλοι «beating around the bush». Όποιος προσπαθεί, εμμέσσως πλην σαφώς, να αποφύγει να στρέψει το ψυχαναλυτικό βλέμμα πάνω του, beats around the bush. Κόκκοι άμμου και κολοκύθια τούμπανα, ας έρθει ο Ντόκινς και ο κάθε white privileged να πει πόσο τυχερός είναι που γεννήθηκε, στον άστεγο που κοιμάται κάθε πρωί στη στάση έξω απ’το σπίτι μας. Won the lottery of birth… πόσο πιο υποκριτικό πια… τεσπα. Εκτός θέματος εντελώς. Φιλιά.

        Μου αρέσει!

  6. […] και πόσο αρέσει στους συνωμοσιολόγους να κατηγορούν την ασπαρτάμη για απίστευτα πράγματα, τότε καταλήγουμε πως ο ισχυρισμός είναι […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: