Monthly Archives: Ιανουαρίου 2014

Όταν η προσευχή δουλεύει!

Πολλές φορές έχω κοροϊδέψει την δύναμη της προσευχής και έχω γράψει και ολόκληρο άρθρο για να παρουσιάσω τους λόγους για τους οποίους πιστεύω πως δεν δουλεύει.

Αλλά, όπως είμαι έτοιμος να κατακεραυνώσω την προσευχή, έτσι είμαι έτοιμος να την παραδεχθώ ειδικά όταν έχω αποδείξεις πως έκανα λάθος.

Ένας άντρας που λέγεται Nelson Thabo Modupe, πήγε στην ηλεκτρική εταιρία της Νοτίου Αφρικής και ζήτησε να του πληρώσουν 250.000 rand, δηλαδή περίπου 20.000€. Το έκανε αυτό, όπως είπε, διότι κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου που έγινε στη Νότια Αφρική, όταν ο καιρός χειροτέρεψε, προσευχήθηκε να μην υπάρξει διακοπή του ρεύματος. Μιας και τελικά δεν υπήρξε καμία διακοπή, θεώρησε σκόπιμο να πάει στην εταιρία ηλεκτρισμού και να ζητήσει μερίδιο των κερδών αφού έβαλε και αυτός το λιθαράκι του ώστε να έρθουν αυτά τα κέρδη.

Πληροφορίες σχετικά μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ο κύριος Modupe λοιπόν μας απέδειξε πως η προσευχή δουλεύει. Το γεγονός πως τελικά δεν έπεσε το ρεύμα δείχνει πως ο θεός τον άκουσε. Καλά, πιστέψτε ότι θέλετε, δεν είναι αυτό το σημείο όπου θα σταθώ ούτως ή άλλως.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι τα σχόλια που μπορείτε να βρείτε στο τέλος του άρθρου στο news24.com.

Οι περισσότεροι τον κοροϊδεύουν λέγοντας πως δεν έχει καταλάβει το νόημα της προσευχής, άλλοι πως η Βίβλος λέει άλλα για αυτό το θέμα, κοκ.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι πως όλοι αυτοί που σχολιάζουν είναι χριστιανοί μιας και κανείς τους δεν αμφισβητεί τη δύναμη της προσευχής. Παράλληλα, κανένα από αυτά τα αρνητικά σχόλια δεν έχει έρθει από άθεο σαν εμένα. Θα περίμενες ένας άθεος να έγραφε κάτι σαν «έλα ρε φίλε να προσευχηθείς να μου ξαναφυτρώσουν τα μαλλιά» ή κάτι άλλο εξίσου κοροϊδευτικό.

Όχι όμως, είναι οι χριστιανοί και όχι οι άθεοι που αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα της προσευχής αυτού του ανθρώπου.

Στις βιβλικές εποχές, συνέβαιναν θαύματα πολλά. Η γη σταμάτησε να γυρίζει για να συνεχίσει μια μάχη, η ερυθρά θάλασσα χωρίστηκε, ο θεός ζήτησε από κάποιον να σκοτώσει τον γιο του και την τελευταία στιγμή του είπε πως έκανε πλάκα και πολλά άλλα. Αν σήμερα κάποιος επικαλεστεί ένα τέτοιο θαύμα όλοι θα τον περάσουν για ηλίθιο, όπως έγινε και με τον κύριο που προαναφέραμε. Τί έχει αλλάξει από τότε και ακόμα και οι πιστοί χριστιανοί αμφισβητούν την δύναμη της προσευχής; Γιατί τα θαύματα ενώ έρχονταν με το κιλό τα παλαιότερα χρόνια αλλά τώρα πια αν ακούσεις μια φωνή που θα σου λέει «πήδα από το μπαλκόνι και εγώ θα σε πιάσω πριν σκάσεις κάτω σαν καρπούζι», δεν ανοίγεις την μπαλκονόπορτα αλλά σηκώνεις το τηλέφωνο και καλείς τον πλησιέστερο ψυχίατρο;

Ξέρω, κάποιοι χριστιανοί θα μου πουν «μα θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα» κτλ, τα έχω ακούσει. Δυστυχώς για όλους μας, θαύματα επιπέδου βίβλου, θαύματα που δεν αφήνουν περιθώρια διαφορετικής ερμηνίας, δεν συμβαίνουν. Ο θεός εχει γίνει πιο διστακτικός στης επιδείξεις δύναμης.

Τελικά οι χριστιανοί είναι εξίσου άπιστοι σε αυτά τα θέματα με τους άθεους, όπως δείχνει αυτή η ιστορία. Στην τελική ποιός ξέρει τί ακριβώς σκέφτεται ο θεός και γιατί με τόση άνεση απορρίπτουν την πιθανότητα η έλλειψη διακοπών στο ρεύμα να είναι το θέλημά του; Οι χριστιανοί είναι οι πρώτοι που μου λένε, συνήθως όταν στριμώχνονται, πως ο θεός μας είναι άγνωστος και δεν μπορούμε να ξέρουμε τί σκέφτεται.

Η βιασύνη με την οποία οι πιστοί απορρίπτουν τη δύναμη της προσευχής, ακόμα και όταν αυτή αποδικνύεται αποτελεσματική, είναι εντυπωσιακή και με προβληματίζει.

Μήπως τελικά οι άπιστοι είμαστε περισσότεροι;

Οι μύθοι για τη μετανάστευση

Η μετανάστευση παρουσιάζεται συχνά πυκνά σαν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα σε αυτή τη χώρα.

Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για ένα θέμα το οποίο, ως συνήθως, οι Έλληνες το έχουμε καταλάβει επιφανειακά και για αυτό το λόγο πέφτουμε σε παγίδες λαϊκισμού που δεν προωθούν λύση αλλά απλώς μεταφέρουν το πρόβλημα σε μια μελλοντική περίοδο όταν και θα πέσει στα κεφάλια των επόμενων.

Πριν από λίγες μέρες έπεσε στην αντίληφή μου ένα εξαιρετικό και μικρό βιβλίο των Βασίλη Παπαστεργίου και Ελένης Τάκου σχετικά με τους μύθους της μετανάστευσης στην Ελλάδα. Το σημαντικό σε αυτό το βιβλίο είναι πως, ότι ισχυρίζεται, το επιβεβαιώνει με πηγές και αριθμούς, κάνοντάς το ένα πολύ δυνατό εργαλείο κατά της βλακείας και του μισανθρωπισμού που κυριαρχεί στην δημοκρατική και ελεύθερη Ελλάδα της Χρυσής Αυγής.

Μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο εδώ δωρεάν.

Οι μύθοι με τους οποίους καταπιάνεται είναι οι εξής:

  1. «Δεν χωράνε άλλοι»
  2. «Είναι όλοι λαθρομετανάστες»
  3. «Το καινούργιο μειονοτικό ζήτημα»
  4. «Ο νόμος για την ιθαγένεια είναι μαγνήτης για τους λαθρομετανάστες»
  5. «Οι μετανάστες καλοπερνάνε στην Ελλάδα – Πρέπει να τους κάνουμε τη ζωή δύσκολη για να φύγουν»
  6. «Οι μετανάστες αποτελούν υγειονομική βόμβα»
  7. «Έχουν έρθει εδώ και μας παίρνουν τις δουλειές»
  8. «Απειλείται η ζωή και η περιουσία μας»
  9. «Οι Αλβανοί έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία, αλλά οι Ασιάτες και οι Αφρικανοί είναι άλλο πράγμα»
  10. «Μεμονωμένα περιστατικά και αγανακτισμένοι πολίτες»
  11. «Οι δικοί μας πατεράδες μετανάστευαν νόμιμα»

Η δική μου άποψη για το μεταναστευτικό ταιριάζει αρκετά με την άποψη των συγραφέων του βιβλίου. Η λύση δεν είναι όπως λέει η ακροδεξιά «να φύγουν όλοι» μιας και πέραν της αδυναμίας μας να οργανώσουμε κάτι τέτοιο, ή της κατακραυγής από τις υπόλοιπες χώρες, θα δημιουργήσουμε πρόβλημα εσωτερικό με την αναστάτωση που θα προκληθεί.

Από την άλλη, η άποψη της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ που λέει «αφήστε τους όλους» έχει και αυτή τα δικά της προβλήματα.

Η λύση είναι να φτιαχτεί μια διαδικασία ένταξης των ανθρώπων αυτών στην κοινωνία με νόμιμους τρόπους, να βρούμε τρόπο να ξεχωρίζουμε και να διώχνουμε τα εγκληματικά στοιχεία, και παράλληλα να βοηθούμε τους μετανάστες να αφομιωθούν.

Το θέμα της αφομίωσης είναι ίσως το πιο μεγάλο. Ακόμα και σε περιοχές όπου υπάρχει χρόνια τώρα το μουσουλμανικό στοιχείο, όπως η Ξάνθη, αντί να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους να νιώσουν Έλληνες, τους κάνουμε με διάφορους τρόπους τη ζωή δύσκολη και τελικά γυρνάνε για βοήθεια στην Τουρκία η οποία με αυτό τον τρόπο διατηρεί σημαντικό «πάτημα» μέσα στη χώρα μας.

Τέλος, η ένταξη των μεταναστατών θα βοηθήσει και δημογραφικά αλλά και θα δώσει ώθηση στους φόρους που εισπράτει το κράτος και τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία τα οποία αργοπεθαίνουν.

Όλα αυτά όμως θα γίνουν μόνο αν δωθούν κίνητρα και στους Έλληνες να προσλάβουν μετανάστες νόμιμα στις εταιρίες τους και στα χωράφια τους. Όσο οι μετανάστες παραμένουν παράνομοι το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει.

Στο πρόβλημα της μετανάστευσης η λύση δεν βρίσκεται στις απόψεις ούτε της ακροδεξιάς αλλά ούτε και της ακροαριστεράς. Βρίσκεται στη λογική και στη σωστή πρόβλεψη και αντιμετώπιση του προβλήματος. Μέχρι όμως να φτάσουμε σε αυτό το σημείο θα αναλωνώμαστε στο να κυνηγάμε σκιές και να κατηγορούμε τους λάθος ανθρώπους για το πρόβλημα που δημιουργήσαμε εμείς.

1 + 2 + 3 + 4 + 5 + … = -1/12

String Theory, ή στα Ελληνικά, η Θεωρία των Χορδών. Μην περιμένετε να σας εξηγήσω, δεν έχω τις απαιτούμενες γνώσεις και η κβαντική φυσική, όσα και αν έχω διαβάσει, παραμένει ακατανόητη.

Το εντυπωσιακό όμως είναι πως η κβαντική φυσική και η θεωρία των χορδών πάνε κόντρα σε ότι εμείς οι άνθρωποι θεωρούμε λογικό και αυτονόητο μιας και δεν έχει καμία σχέση με την κλασσική Νευτώνια φυσική την οποία έχουμε συνηθίσει και με την οποία εξελιχθήκαμε και μεγαλώσαμε.

Για παράδειγμα η κλασσική φυσική μας λέει πως μπορούμε να μετρήσουμε τις ιδιότητες ενός σώματος. Πχ μπορούμε να μετρήσουμε την ταχύτητα και τη θέση ενός αυτοκινήτου: τρέχει με 50χλμ και βρίσκεται 250 μέτρα μακρυά από εμάς.

Στην κβαντική φυσική, η οποία ασχολείται με τα σωματίδια από τα οποία αποτελείται το άτομο, τέτοιου είδους παρατηρήσεις δεν είναι εφικτές. Για παράδειγμα, όσο με πιο μεγάλη ακρίβια γνωρίζουμε τη θέση ενός σωματίδιου, τόσο λιγότερες πληροφορίες έχουμε για την ταχύτητά του, και το αντίστροφο.

Αλλά είπαμε, δεν είμαι ειδικός, δεν την καταλαβαίνω και για αυτό το λόγο προτείνω αν θέλετε να μάθετε περισσότερα να δείτε εδώ.

Τώρα όμως έρχεται η θεωρία των χορδών (δείτε εδώ) και μας λέει το εξής απίστευτο. Αν προσθέσουμε όλους τους πραγματικούς αριθμούς από το 1 μέχρι το άπειρο(αυτό σημαίνει πως η πρόσθεση δενθα σταματήσει ποτέ), τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι ένας άπειρα μεγάλος αριθμός, όπως λέει η λογική, αλλά -1/12!

Ίσως δεν το πιάσατε οπότε να το κάνω λιανά. Αν προσθέσουμε 1+2+3+4+5+6+7….+ μέχρι το άπειρο, δηλαδή δεν σταματήσουμε ποτέ να προσθέτουμε αριθμούς, το αποτέλεσμα δεν θα είναι το άπειρο αλλά το -1/12

Πώς γίνεται αυτό; Επιτρέψτε μου και εδώ να βγάλω την ουρά μου από τη μέση και να αφήσω δύο φυσικούς να σας εξηγήσουν στο παρακάτω βίντεο. Όπως λένε και οι ίδιοι, όσο περίεργο και αν είναι αυτό το αποτέλεσμα, αυτό το κλάσμα (-1/12) και μερικά άλλα συναντόνται συχνά στην θεωρία των χορδών και το αποτέλεσμα είναι σωστό!

Πριν λοιπόν σας αφήσω να δείτε το βίντεο, θα ήθελα απλώς να κάνω μια παρατήρηση. Το γεγονός πως κάποια πράγματα μας φαίνονται παράλογα και είναι δύσκολο να τα χωνέψουμε, δεν οφείλεται στο ότι είναι λάθος, αλλά στο ότι το μυαλό μας δεν έχει εξελιχθεί να σκέφτεται με αυτό τον τρόπο. Το μυαλό μας, εξελικτικά, δεν απέχει πολύ από το μυαλό των προγόνων μας που ζούσανε στην στέπα της Αφρικής. Δεν είναι περίεργο λοιπόν πως δεν έχουμε ένα μηχανισμό για να μας βοηθήσει να συλλάβουμε τέτοιες ιδέες.

Αλλά δεν παύει να με εντυπωσιάζει το γεγονός πως έχουμε καταφέρει να φτάσουμε σε τέτοια επίπεδα γνώσης ώστε να βρίσκουμε και να κατανοούμε, μερικοί αν όχι όλοι, πράγματα που φαίνονται εξωπραγματικά. Αναρωτιέμαι τί άλλο καταπληκτικό θα ανακαλύψουμε τα επόμενα χρόνια.

 

ΥΓ: Μετά από δύο σχόλια αναγνωστών που μου λένε πω η απόδειξη αυτή δεν είναι σωστή, νομίζω πως οφείλω να διευκρινήσω κάτι. Πράγματι η απόδειξη αυτή δεν είναι σωστή διότι είναι μια υπεραπλοποιημένη απόδειξη ενός αρκετά πολύπλοκου μαθηματικού προβλήματος. Αν βλέπαμε την πραγματική απόδειξη είναι πολύ πιθανό να μην την καταλαβαίναμε. Θα μου πεις βέβαια «και τώρα που βλέπουμε μια ψεύτικη απόδειξη τί κερδίσαμε;» Αυτό που εγώ ήθελα να περάσω μέσα από αυτό το άρθρο δεν είναι πως φτάνουμε στο αποτέλεσμα του -1/12 και την απόδειξη αυτού, αλλά ΟΤΙ το αποτέλεσμα είναι -1/12 και πως ο αριθμός αυτός είναι σωστός και πάει κόντρα στη λογική μας.
Συνεπώς, ανεξάρτητα διαδικασίας απόδειξης, το αποτέλεσμα που αναφέρω είναι σωστό και το νόημα του άρθρου αναλοίωτο.
Ευχαριστώ τους δύο φίλους για τα σχόλιά τους.

Η υστερία για τα εμβόλια και οι συνέπειες

Ευτυχώς στην Ελλάδα δεν είναι τόσο διαδεδομένη η υστερία για τα εμβόλια και ο αστήριχτος φόβος πως αυτά προκαλούν αυτισμό. Τα ακούς βέβαια από συνωμοσιολογικούς κύκλους αλλά και από ομοιοπαθητικούς οι οποίοι γράφουν ξανά και ξανά πόσο κακό μας κάνουν τα εμβόλια, πόσο κακό κάνουν στα παιδιά μας και άλλα παρόμοια.

Έχω γράψει παλαιότερα, με στοιχεία, για ποιό λόγο τα εμβόλια δεν μας κάνουν κακό, αλλά αντιθέτως μας βοηθάνε να μην κολλήσουμε αρρώστιες που μέχρι πριν μερικά χρόνια σκότωναν αδιακρίτως και με φριχτούς τρόπους. Αν μη τι άλλο, αυτό από μόνο του θα έπρεπε να είναι αρκετό για να μην συνεχίσουμε τον παραλογισμό και να προστατεύουμε τα παιδιά μας από όσες περισσότερες ασθένιες μπορούμε.

Δυστυχώς όμως υπάρχουν πάντα κάποιοι στους οποίους η λογική και τα στοιχεία πάνε χαμένα. Μιας και δεν έχουν στοιχεία αρκούνται στην πίστη τους πως ο ομοιοπαθητικός τους έχει δίκιο (αν και δεν υποστηρίζουν όλοι οι ομοιοπαθητικοί την κατάργηση των εμβολίων) ή το άρθρο που διάβασαν στο internet τα λέει όλα πολύ ξεκάθαρα και εκτός από τα εμβόλια πρέπει να προσέχουμε μήπως βρεθεί βελόνα μολυσμένη με αίμα στην καρέκλα μας στον κινηματογράφο, να μην βγαίνουμε έξω όταν έχει πανσέληνο γιατί μπορεί να μεταμορφωθούμε σε λυκάνθρωπο, ή αν περάσει μπροστά μας μαύρη γάτα, να γυρίσουμε τρεις φορές γύρω από τον εαυτό μας λέγοντας το πάτερ ημών και να φτύσουμε τον κόρφο μας πετώντας αλάτι πίσω από την πλάτη μας.

Τώρα όμως το Council on Foreign Relations δημοσίευσε ένα χάρτη που δείχνει πως έχουν εξελιχθεί τα τελευταία πέντε χρόνια επιδημίες όπως Ιλαρά, Παρωτίτιδα και άλλες. Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά για χώρες που έχουν βουτήξει για τα καλά στον παραλογισμό κατά των εμβολίων και για την Αφρική όπου τα εμβόλια δεν είναι ευρέως διαθέσιμα σε όλες τις περιοχές. Ειδικά η Αμερική και η Αγγλία έχουν τα περισσότερα κρούσματα.

deadstate-vaccine-map

Με κόκκινο είναι η Ιλαρά και πράσινο η Παρωτίτιδα. Ο χάρτης έχει και άλλες αρρώστιες αλλά ας επικεντρωθούμε σε αυτές.

Μπορείτε να μπείτε στο χάρτη και να δείτε μόνοι σας την πρόοδο των ασθενιών αυτών σε όλα τα μέρη του κόσμου αλλά αυτό που μας ενδιαφέρει ειδικά είναι η Ελλάδα. Όπως είπα και στην αρχή, ευτυχώς εμείς δεν έχουμε πέσει με τα μούτρα στη μαρμίτα με το φίλτρο βλακείας, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τί θα γίνει τα επόμενα χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα, το 2010 είχαμε μια επιδημία Ιλαράς με 126 ασθενείς και άλλη μία τον επόμενο χρόνο με 131 περιπτώσεις.

Untitled

Νομίζω πως δύο επιδημίες είναι αρκετές και πως δεν χρειάζεται να ακολουθήσουμε την πορεία της Αγγλίας και των ΗΠΑ στο δρόμο της βλακείας και της αφέλειας.

Είναι πολύ σημαντικό να εμβολιάζουμε τα παιδιά μας. Είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε αυτό που πρέπει για να τα προστατέψουμε από ασθένειες που θα μπορούσαν να τα σκοτώσουν. Είναι πολύ σημαντικό να ενημερωνόμαστε σωστά και να μην αφήνουμε τους διάφορους τσαρλατάνους που κυκλοφορούν να ποτίσουν το μυαλό μας με αστήριχτες και επικίνδυνες ηλιθιότητες.

Ενώ η ανθρωπότητα κάνει τρομακτικά βήματα μπροστά κάθε χρόνο, υπάρχουν κάποιοι που τα φοβούνται. Αυτοί οι λίγοι είναι που φωνάζουν πιο πολύ από τους υπόλοιπους και ακούγονται περισσότερο.

Το μόνο που χρειαζόμαστε για να ξεκαθαρίσουμε τις χρήσιμες πληροφορίες από τα σκουπίδια είναι κριτική σκέψη. Ελπίζω να μην έχουμε έλλειψη και σε αυτή.

Και αν τα παραπάνω δεν σας αγγίζουν, σας αφήνω με μερικές φωτογραφίες από παιδιά μιας παλαιότερης εποχής, που έπασχαν και πέθαιναν από αυτές τις ασθένειες.

Ιλαρά

Ιλαρά

Πολιομυελίτιδα

Πολιομυελίτιδα

Στην Ταλιμπανική Ελλάδα

Τελικά το παλικάρι που είχε τη σελίδα του Γέροντα Παστίτσιου στο Facebook τιμωρήθηκε από την Ελληνική δικαιοσύνη με 10 μήνες φυλακή με αναστολή.

1511523_385830434894420_1443058197_n

Φαντάζομαι ότι αυτή η απόφαση θα ικανοποίησε αυτούς που τον έσυραν στα δικαστήρια για προσβολή προς τα Θεία. Φαντάζομαι ότι αυτά τα άτομα θα είναι με ένα χαμόγελο στο στόμα και θα νιώθουν άξιοι χριστιανοί που υπερασπίστηκαν τη θρησκεία τους και τον θεό τους.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, πριν προχωρήσουμε. Ο Γέροντας Παϊσιος δεν είναι θεός, υιός του θεού, άγιος, όσιος, ή κάτι άλλο ιερό. Ήταν ένας γέροντας που μόνασε σε μια παράγκα στο Άγιο Όρος, που μιλούσε με σαύρες και έλεγε προφητείες ή τέλος πάντων για προφητίες τις καταλάβαιναν οι άλλοι. Με ποιό τρόπο λοιπόν ο Παστίτσιος προσέβαλε τα θεία, όταν το μόνο που έκανε ήταν να σατιρίζει έναν γραφικό γέροντα και τη λατρεία που του δείχνουν χιλιάδες ανεγκέφαλοι;

Αλλά, αν θέλουμε να είμαστε πραγματικοί Χριστιανοί, δεν θα πρέπει να αρκεστούμε σε μια απόφαση με αναστολή, οποία επιείκεια! Στη Βίβλο είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Στο Λεβιτικό μαθαίνουμε πως όταν ένας από τους Εβραίους  απλώς χρησιμοποίησε το όνομα του θεού, ούτε καν τον έβρισε ή σατύρισε, απλώς χρησιμοποίησε το όνομά του, τον λιθοβόλησαν, μέχρι θανάτου φυσικά!
(Λεβιτικό 22-24).

Αν η απλή αναφορά του ονόματος του θεού είναι αρκετή να προκαλέσει τον θάνατο, τότε η προσβολή για την οποία κρίθηκε ένοχος ο Παστίτσιος θα πρέπει τουλάχιστον να επισύρει μερικά χαλίκια στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου του, έτσι για να κρατάμε τα προσχήματα. Ας μην ξεχνάμε ότι το γεγονός πως ο νόμος του ανθρώπου δεν προβλέπει τέτοια τιμωρία, δεν σημαίνει πως ο νόμος του θεού θα πρέπει να αγνοηθεί.

1512474_575540472538777_1527097792_nΣυνεπώς, και αν αυτοί που έσυραν τον Παστίτσιο στα δικαστήρια, θέλουν να είναι σωστοί χριστιανοί και να ακολουθήσουν τον νόμο του θεού τον οποίο υπερασπίζουν με τόση θέρμη, θα πρέπει να λιθοβολούν και να σκοτώνουν τις μοιχαλίδες, τους άπιστους, αυτούς που δουλεύουν το Σάββατο, τα παιδιά που αντιμιλούν στους γονείς τους, αλλά και αυτούς που φορούν ρούχα φτιαγμένα από δύο διαφορετικά υφάσματα. Δεν θα πρέπει να περιορίσουν την οργή τους στον Παστίτσιο. Ο νόμος του θεού είναι ξεκάθαρος και θα πρέπει να ακολουθείται σε κάθε περίπτωση και όχι μόνο όταν μας βολεύει.

Τέλος, θα αναφερθώ σε κάτι που έχω πει τόσες πολλές φορές που η γλώσσα μου δεν έχει μαλλιάσει απλώς, αλλά έχει μια πλεξούδα μέχρι τον αφαλό μου: η θρησκεία είναι μια ΙΔΕΑ. Τίποτα παραπάνω από μια ιδέα η οποία δεν βασίζεται σε καμία λογική και κανένα επιστημονικό στοιχείο. Οι Χριστιανοί πιστεύουν στο θεό τους επειδή το λέει η Βίβλος, η οποία είναι αλάνθαστη επειδή το λέει η ίδια, το τέλειο κυκλικό επιχείρημα!
Ως μια απλή ιδέα λοιπόν, όχι μόνο πρέπει να επιτρέπεται η κριτική σε αυτή, αλλά να επιβάλλεται! Και όχι μόνο η κριτική αλλά και ο χλευασμός και η κοροϊδία. Σας φαίνεται τραβηγμένο;

Αν αύριο, εγώ ως πιστός του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος, έλεγα πως το να τρώμε μακαρόνια είναι η υπέρτατη προσβολή προς τον θεό μου και ή σταματάμε να τα τρώμε, ή η τιμωρία θα είναι εκτέλεση σε βραστό νερό, τί θα πείτε; Θα δεχθείτε αδιαμαρτύρητα την άποψή μου επειδή λέω πως είναι η θρησκεία μου; Θα κάνετε τα στραβά μάτια όταν θα πεθάνουν οι πρώτοι άπιστοι; Δεν θα κριτικάρετε τα πιστεύω μου; Δεν θα τα κοροϊδέψετε;

Φανταστείτε τώρα οι ομοφυλόφιλοι να είχαν ένα βιβλίο που να έλεγε ότι πρέπει να λιθοβολούνται οι Χριστιανοί! Πως σας φαίνεται;

Από πότε οι ιδέες πρέπει να χαίρονται σεβασμού εξ ορισμού; Όλες οι ιδέες πρέπει να αμφισβητούνται και όταν φανεί πως δεν στέκουν θα πρέπει να απορρίπτονται. Όταν μια (μεγάλη) μερίδα ατόμων αρνείται να απορρίψει μια προφανώς λανθασμένη ιδέα και το μόνο επιχείρημα που έχει είναι πως “πιστεύει”, τότε πάνε γυρεύοντας να τους κοροϊδέψουμε όπως θα κοροϊδεύατε εμένα αν με βλέπατε να προσεύχομαι πάνω από μια γαβάθα μακαρόνια.

Που βρίσκεται η διαφορά;

Τελικά υπάρχει «ελεύθερη βούληση»;

Αν ρωτήσεις οποιονδήποτε θα σου πει πως «ναι, έχουμε ελέυθερη βούληση». Το ίδιο θα έλεγα και εγώ μέχρι πρόσφατα και μάλιστα θα επέμενα έντονα.

Εδώ όμως και λίγο καιρό διαβάζω άρθρα γνωστών επιστημόνων όπως του Sam Harris και του Jerry Coyne, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η ελεύθερη βούληση είναι μια αυταπάτη και πως οι άνθρωποι δεν έχουμε καμία επιλογή όταν πρόκειται να πάρουμε μια απόφαση.
Οι αποφάσεις που παίρνουμε είναι προϊόντα των νόμων της φύσης και των γονιδίων που κουβαλάμε και μπορούμε να τις επιλέξουμε όσο μπορούμε να επιλέξουμε και το χρώμα των ματιών μας όταν γεννιόμαστε.

Μέχρι σήμερα δεν ήταν και πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό μου γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό και δεν ήθελα να γράψω κάτι. Ακόμα και τώρα δεν είμαι σίγουρος πως μπορώ να το εξηγήσω απόλυτα σωστά οπότε θα παραθέσω ένα σύντομο κείμενο που έγραψε ο Jerry Coyne όπου και νομίζω πως το εξηγεί πολύ καλά. Δυστυχώς είναι στα Αγγλικά αλλά δεν έχω το χρόνο να το μεταφράσω, λυπάμαι, τί να κάνω; Η μέρα έχει μόνο 24 ώρες.

Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι πως αν όντως δεν έχουμε ελεύθερη βούληση θα πρέπει να ξανασκεφτούμε πολλά από τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας και τη συμπεριφορά μας. Από το θέμα της τιμωρίας μέχρι και την ίδια τη θρησκεία η οποία βασίζεται στην ιδέα πως ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση, πολλά είναι που θα πρέπει να αναθεωρήσουμε και να ξαναστήσουμε, κρατώντας αυτή τη νέα γνώση πως ελεύθερη βούληση δεν υπάρχει.

Αν μη τί άλλο αυτό θα μου δώσει και μια εξαιρετική δικαιολογία όταν η σύζυγος με μαλώνει που έφαγα όλα τα μελομακάρονα!

Μας λέει λοιπόν ο Δρ Coyne:

Among virtually all scientists, dualism is dead. Our thoughts and actions are the outputs of a computer made of meat—our brain—a computer that must obey the laws of physics. Our choices, therefore, must also obey those laws. This puts paid to the traditional idea of dualistic or “libertarian” free will: that our lives comprise a series of decisions in which we could have chosen otherwise. We know now that we can never do otherwise, and we know it in two ways.

The first is from scientific experience, which shows no evidence for a mind separate from the physical brain. This means that “I”—whatever “I” means—may have the illusion of choosing, but my choices are in principle predictable by the laws of physics, excepting any quantum indeterminacy that acts in my neurons. In short, the traditional notion of free will—defined by Anthony Cashmore as “a belief that there is a component to biological behavior that is something more than the unavoidable consequences of the genetic and environmental history of the individual and the possible stochastic laws of nature”—is dead on arrival.

Second, recent experiments support the idea that our “decisions” often precede our consciousness of having made them. Increasingly sophisticated studies using brain scanning show that those scans can often predict the choices one will make several seconds before the subject is conscious of having chosen! Indeed, our feeling of “making a choice” may itself be a post hoc confabulation, perhaps an evolved one.

When pressed, nearly all scientists and most philosophers admit this. Determinism and materialism, they agree, win the day. But they’re remarkably quiet about it. Instead of spreading the important scientific message that our behaviors are the deterministic results of a physical process, they’d rather invent new “compatibilist” versions of free will: versions that comport with determinism. “Well, when we order strawberry ice cream we really couldn’t have ordered vanilla”, they say, “but we still have free will in another sense. And it’s the only sense that’s important.”

Unfortunately, what’s “important” differs among philosophers. Some say that what’s important is that our complex brain evolved to absorb many inputs and run them through complex programs (“ruminations”) before giving an output (“decision”). Others say that what’s important is that it’s our own brain and nobody else’s that makes our decisions, even if those decisions are predetermined. Some even argue that we have free will because most of us choose without duress: nobody holds a gun to our head and says “order the strawberry.” But of course that’s not true: the guns are the electrical signals in our brain.

In the end, there’s nothing “free” about compatibilist free will. It’s a semantic game in which choice becomes an illusion: something that isn’t what it seems. Whether or not we can “choose” is a matter for science, not philosophy, and science tells us that we’re complex marionettes dancing to the strings of our genes and environments. Philosophy, watching the show, says, “pay attention to me, for I’ve changed the game.”

So why does the term “free will” still hang around when science has destroyed its conventional meaning? Some compatibilists, perhaps, are impressed by their feeling that they can choose, and must comport this with science. Others have said explicitly that characterizing “free will” as an illusion will hurt society. If people believe they’re puppets, well, then maybe they’ll be crippled by nihilism, lacking the will to leave their beds. This attitude reminds me of the (probably apocryphal) statement of the Bishop of Worcester’s wife when she heard about Darwin’s theory: “My dear, descended from the apes! Let us hope it is not true, but if it is, let us pray it will not become generally known.”

What puzzles me is why compatibilists spend so much time trying to harmonize determinism with a historically non-deterministic concept instead of tackling the harder but more important task of selling the public on the scientific notions of materialism, naturalism, and their consequence: the mind is produced by the brain.

These consequences of “incompatibilism” mean a complete rethinking of how we punish and reward people. When we realize that the person who kills because of a mental disorder had precisely as much “choice” as someone who murders from childhood abuse or a bad environment, we’ll see that everyone deserves the mitigation now given only to those deemed unable to choose between right and wrong. For if our actions are predetermined, none of us can make that choice. Punishment for crimes will still be needed, of course, to deter others, rehabilitate offenders, and remove criminals from society. But now this can be put on a more scientific footing: what interventions can best help both society and the offender? And we lose the useless idea of justice as retribution.

Accepting incompatibilism also dissolves the notion of moral responsibility. Yes, we are responsible for our actions, but only in the sense that they are committed by an identifiable individual. But if you can’t really choose to be good or bad—to punch someone or save a drowning child—what do we mean by moralresponsibility? Some may argue that getting rid of that idea also jettisons an important social good. I claim the opposite: by rejecting moral responsibility, we are free to judge actions not by some dictate, divine or otherwise, but by their consequences: what is good or bad for society.

Finally, rejecting free will means rejecting the fundamental tenets of the many religions that depend on freely choosing a god or a savior.

The fears motivating some compatibilists—that a version of free will must be maintained lest society collapse—won’t be realized. The illusion of agency is so powerful that even strong incompatibilists like myself will always act as if we had choices, even though we know that we don’t. We have no choice in this matter. But we can at least ponder why evolution might have bequeathed us such a powerful illusion.

Πηγή:

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2014/01/15/annual-edge-question-and-my-answer/

Ο νόμος των νυχιών και του ράμφους

Ακολουθεί ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο όπου βλέπουμε μια σουπιά των μεγάλων βαθών (deep-sea squid) Gonatus onyx, να προσπαθεί να φάει ένα owlfish Pseudobathylagus miller. Το βίντεο είναι πολύ καλό και ο αφηγητής ακόμα καλύτερος.

Αυτό που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι πως η σουπιά γυρνάει αργά, αργά το ψάρι στα πλοκάμια της ώστε το ράμφος της να σκάψει το σκληρό δέρμα και να φτάσει στην σπονδυλική στήλη την οποία και θα κόψει προκειμένου να σκοτώσει το ψάρι και να το φάει.

Η φύση δεν είναι ούτε ευγενική ούτε και ηθική. Απλώς είναι.

Γιατί τα νέα ζευγάρια δεν μπορούν να κάνουν παιδιά

Θα σας απογοητεύσω. Δεν έχω την απάντηση. Δεν ξέρω αν, όπως ο τίτλος αφήνει να εννοηθεί, υπάρχει κάτι σαν επιδημία και η τεκνοποίηση είναι πιο δύσκολη από ότι ήταν παλαιότερα. Δεν έχω δει ούτε μια έρευνα που να επιβεβαιώνει τέτοιο φαινόμενο, ή τουλάχιστον δεν έχω δει εγώ τέτοια έρευνα χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχει.

Από την άλλη βέβαια, το να λες γενικά και αόριστα πως τα νέα ζευγάρια δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, είναι λίγο…πως να το πω, αγενές; Δείχνει αδιαφορία; Κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Γι’ αυτό θυμώνω με άρθρα σαν αυτό 

όπου αναφέρεται έρευνα, χωρίς να δίνεται πηγή, και ο συγγραφέας καταλήγει σε εντελώς αυθαίρετα συμπεράσματα.
Δεν φτάνει που το άρθρο στέκεται σε στατιστικές που δεν υποστηρίζει με πηγές, δεν αρκεί που δημιουργεί την εντύπωση πως το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο από ότι ήταν παλαιότερα, προκειμένου στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει τα δικά του αστήριχτα επιχειρήματα, αλλά τελικά παίζει με τον πόνο πολλών ανθρώπων που θέλουν να κάνουν παιδιά.

Λέει το άρθρο λοιπόν πως οι αιτίες της υπογονιμότητας είναι:

– Η σύγχρονη διατροφή με μεταλλαγμένους οργανισμούς δημιουργούν στειρότητα. Είναι έτσι φτιαγμένοι για να προσφέρουν αυτό το… ‘δώρο’. Κι όσο κι αν υποτίθεται στην Ελλάδα δεν τους χρησιμοποιούμε, ας είμαστε ρεαλιστές, υπάρχουν στις πρώτες ύλες, υπάρχουν σε εισαγόμενα χωρίς να αναγράφεται στις ετικέτες και πολλά στη ζούλα που παρουσιάζονται ως οργανικοί. Το ‘βιολογική καλλιέργεια’ δεν διασφαλίζει και το ‘οργανικός σπόρος’.
– Τα εμβόλια επίσης εμπεριέχουν υλικό που μπορεί να προκαλέσει στειρότητα. Αααα το λένε οι συνωμοσιολόγοι, όχι οι γιατροί! Αποφασίστε, λοιπόν, ποιους θα πιστέψετε κι αν διαλέξετε τους δεύτερους (είναι σαν να διαλέγετε τις φαρμακευτικές) ανάψτε κι ένα κερί στην Παναγιά!
– Η βασικότερη και κύρια πηγή όμως είναι η άοσμη, αόρατη, ύπουλη ακτινοβολία, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που όλοι σκίζονται να σας πουν ότι δεν βλάπτουν. Το lap top για τους άντρες είναι κίνδυνος θάνατος καθώς το βάζουν πάνω στα γεννητικά όργανα και απορροφούν όλη την ακτινοβολία. Όρχεις ψητοί, κι όποιος αντέξει! Κι απ’ ό,τι δείχνουν τα στοιχεία, δεν αντέχουν και πολλοί. Βάλε κινητά που μπαίνουν και σε τσέπες, εκτός από το κεφάλι, βάλε και το χααρπ που δουλεύει κάθε τόσο, βάλε αντένες κινητής τηλεφωνίας… ήρθε κι έδεσε η ηλεκτρομαγνητική σούπα! Και πάνω στη σούπα, βάλε Σαμαρά με σως wifi!!!

Είμαι έτοιμος να δεχθώ όλα τα παραπάνω αν μου δώσουν τις έρευνες που δείχνουν πως αυτά που λένε συμβαίνουν. Το να λες ειρωνικά πως “το λένε οι συνωμοσιολόγοι και όχι οι γιατροί” και να κλείνεις το μάτι στον αναγνώστη προτρέποντάς τον να απορρίψει την επιστήμη για χάρη του δικού σου αστήρικτου λόγου, είναι το λιγότερο ανήθικο και παραπλανητικό.

Αλλά  άνθρωποι όπως ο συγγραφέας του άρθρου αυτού έτσι σκέφτονται. Βλέπουν μια γιγαντιαία συνωμοσία που περιλαμβάνει τα πάντα γύρω μας και αυτομάτως απορρίπτουν κάθε επίσημη ενημέρωση, προκειμένου να συνεχίσουν να πιστεύουν τις δικές τους αστήρικτες ανοησίες.

Δεν έχω πρόβλημα με αυτούς τους ανθρώπους, κανένα. Αλλά όταν αρχίζουν να μπαίνουν σε θέματα όπου μπορεί να πληγώσουν άλλους ανθρώπους με τις ανακρίβειες και τα ψέματά τους, τότε νιώθω την ανάγκη να πω το κομμάτι μου.

Επιστημονικά στοιχεία από τον αρθρογράφο και αυτό το site μην περιμένετε. Αν πραγματικά θέλετε παιδιά, αν δεν σας φτάνει ο λόγος του υπογράφοντος που είναι πατέρας 2 παιδιών πως η ζωή σας μπορεί και να είναι καλύτερη χωρίς αυτά, αν όλα όσα βλέπετε καθημερινά να τραβάνε οι γονείς από τα παιδιά τους δεν σας πείθουν, αν όλες οι ταινίες με θέμα τα παιδιά δεν μπορούν να σας αποτρέψουν, τότε απλώς επισκεφθείτε τον γιατρό σας και βρείτε μαζί του τη λύση στο πρόβλημα, ή όπως λέω εγώ, δημιουργήστε κάνα-δυό προβλήματα όλα δικά σας!

Ο πεθερός μου λέει πως τα παιδιά είναι ευλογία θεού, αλλά ως άθεος δεν πιστεύω ούτε στις ευλογίες ούτε στον θεό. Αυτό που μπορώ να πω με πάσα βεβαιότητα είναι πως η έλευση των δύο παιδιών μου μου άλλαξε τη ζωή με τρόπους που δεν θα μπορούσα να φανταστώ. Μου “χάλασε τη βολή”, μου πρόσθεσε υποχρεώσεις και άγχη, μου στέρησε τη διασκέδαση και μείωσε δραστικά τον χρόνο που είχα διαθέσιμο για να κάνω δικά μου πράγματα που με διασκεδάζουν.

Από την άλλη μου προσέθεσε νέα συναισθήματα που δεν ήξερα πως μπορούσα να έχω και γέμισε ένα μεγάλο μέρος της μέρας μου με μαγεία, γέλια και αγάπη.

Ζυγίστε τα, ενημερωθείτε και αποφασίστε μόνοι σας. Απλώς μην ακούτε τις διάφορες βλακείες που κυκλοφορούν και επικοινωνήστε με τον γιατρό σας αν θέλετε παιδιά, ή με εμένα αν θέλετε επιχειρήματα για να μην αποκτήσετε. 😉

Περισσότερες πληροφορίες.

Όταν βγάζεις τα μάτια σου μόνος σου

Στην ομοιοπαθητική έχω αναφερθεί πολλές φορές και ποτέ με καλά λόγια. Πρόκειται για μια ψευδοεπιστήμη που χαίρει σεβασμού που δεν αξίζει και για αυτό το λόγο έχει εξελιχθεί σε  βιομηχανία δισεκατομμυρίων ανά την υφήλιο.

Όσα όμως χρήματα και αν ξοδεύονται για τα σκευάσματά της, όσα άτομα και αν τα χρησιμοποιούν, όσο και αν ορκίζονται πως η ομοιοπαθητική λειτουργεί, αν δεν υπάρξει μια σωστή έρευνα που να δείχνει με ποιό τρόπο η ομοιοπαθητική λειτουργεί που θα μας δώσει και ξεκάθαρα στοιχεία της αποτελεσματικότητάς της, δεν βλέπω με ποιό τρόπο θα πάψει να θεωρείται ψευδοεπιστήμη.

Αλλά βέβαια, όπως έχω ξαναπεί, το θέμα δεν είναι τόσο πόσα χρήματα ξοδεύονται για σκευάσματα ή αν κάποιοι βγάζουν λεφτά από αυτή την απάτη, αλλά το γεγονός πως χιλιάδες άνθρωποι, μέσα στην άγνοιά τους, βασίζονται στην ομοιοπαθητική για να γιατρέψουν τις αρρώστιες που βασανίζουν τους ίδιους και τα παιδιά τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι θύματα, όχι μόνο γιατί στην καλύτερη των περιπτώσεων έχουν δώσει πολλά χρήματα για να αγοράσουν το φαινόμενο  πλασέμπο, αλλά γιατί πραγματικά έχουν καλές προθέσεις και θέλουν να γίνουν καλύτερα. Αλλά η ομοιοπαθητική δεν θα τους βοηθήσει.

Σαν να μην έφταναν αυτά, πριν από μερικές ημέρες ανακάλυψα πως στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου υπήρχε πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών που δίδασκε ακριβώς αυτό που μόνο τσαρλατάνοι θα μπορούσαν να διδάξουν: την ομοιοπαθητική.

Με άλλα λόγια, από τους ατελείωτους φόρους που πληρώνουμε αυτή την περίοδο, μέρος τους πήγαινε σε ένα πρόγραμμα όπου τα παιδιά μας διδάσκονταν πως να γίνουν γιατροί-μάγοι, στην καλύτερη περίπτωση και στην χειρότερη να διαιωνίσουν δεισιδαιμονίες που η επιστήμη έχει προ πολλού απορρίψει.

Ευτυχώς για όλους η σύγκλητος αποφάσισε να ανασταλεί αυτό το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών, αλλά θα ήμουν πολύ πιο χαρούμενος αν η ανακοίνωση αναφερόταν σε κατάργηση, πλήρη και οριστική.

Αλλά κακά τα ψέματα, τα συνέδρια συνεχίζονται και μάλιστα, όπως λέει και το διαφημιστικό banner  κάτω από την ανακοίνωση, προσπαθούν να “επαναπροσδιορίζουν την κλασσική ομοιοπαθητική μέσα από το πανεπιστήμιο”.

Όταν επιτρέπουμε να μπαίνουν τέτοια θέματα στα πανεπιστήμιά μας τότε είναι σαν να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας.

Ευτυχώς, αυτή τη φορά, η λογική πρυτάνευσε και δεν χάθηκε ούτε χρόνος από τους φοιτητές αλλά ούτε και χρήμα από το κράτος για να προωθηθεί μια ψευδοεπιστήμη.

Και εις ανώτερα.

Έρικ, ο μαγικός πιγκουίνος που τρώει θεούς

Απλά και σύντομα:

Ο Θεός, όπως τον φαντάζεστε εσείς οι πιστοί, δεν μπορεί να υπάρχει, διότι τον έφαγε ο Έρικ, ο μαγικός πιγκουίνος που τρώει θεούς.

Ο Έρικ, ο μαγικός πιγκουίνος που τρώει θεούς, εξ ορισμού, είναι υποχρεωμένος να φάει τους θεούς. Άρα, αν ο θεός υπήρχε έστω και για μία στιγμή, θα έπαυε να υπάρχει μόλις τον έτρωγε ο Έρικ.

Ο θεός σας θα μπορούσε να υπάρξει μόνο αν αποδεικνύατε με κάποιο τρόπο πως ο Έρικ δεν υπάρχει.

Αλλά ακόμα και αν με κάποιο τρόπο αποδεικνύατε πως ο Έρικ δεν υπάρχει, ο συλλογισμός που χρησιμοποιήσατε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί πως ούτε ο θεός υπάρχει.

Συνεπώς έχετε μόνο δύο επιλογές: Είτε μπορείτε να αποδείξετε πως ο Έρικ δεν υπάρχει, ή δεν μπορείτε να το αποδείξετε. Και στις δύο περιπτώσεις, το λογικό συμπέρασμα είναι πως ο θεός δεν υπάρχει.

Καλημέρα σας.

.

Από το twitter feed του Ian Yorston.

screen-shot-2014-01-12-at-1-42-43-pm

Το δικαίωμα των γυναικών στον οργασμό

Σήμερα δεν θα σχολιάσω, δεν χρειάζεται, απλώς θα μεταφράσω για αυτούς που δυσκολεύονται με τα Αγγλικά.

1526140_456682501120357_1737478379_n

Ο Jason λοιπόν λέει πως:

«Λυπάμαι, αλλά ως Χριστιανός πιστεύω πως ο αποκαλούμενος γυναικείος οργασμός θα πρέπει να αποφεύγεται με κάθε κόστος.

Το γεγονός πως μια καλή γυναίκα δεν έχει οργασμούς είναι απόδειξη της αγάπης του Θεού-μόνο βρωμερές πόρνες κυριευμένες από δαίμονες μπορούν να καλοσορίζουν τέτοια αχαλίνωτη τρέλα. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ-το σεξ έχει ένα σκοπό-την αναπαραγωγή στα πλαίσια του γάμου. Η δουλειά της γυναίκας είναι σιωπηρά να δεχθεί το σπέρμα του συζύγου και να αναθρέψει τα παιδιά. Ερεθισμός και απόλαυση ΔΕΝ είναι μέρος του σχέδιου του Θεού»

Προφανώς αυτή η θέση δεν είναι της επίσημης εκλησίας, αλλά δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν κάποιος από τους ποιμένες της γυρίσει κάποια στιγμή να πει κάτι παρόμοιο. Εδώ έχουν πει άλλα και άλλα.

Παρόλαυτά, το παραπάνω είναι ένα δείγμα σε τί σκοτεινά μονοπάτια μπορεί να σε οδηγήσει η θρησκεία χωρίς τη χρήση της κριτικής σκέψης.

Στην υγειά μας.

ΥΓ: Τελικά σχολίασα, δεν άντεξα. Ζητώ ταπεινά συγνώμη…

Εντυπωσιακή ευελιξία, απίστευτη δύναμη

Το παρακάτω βίντεο είναι από το μιούζικαλ Broadway Rhythm του 1944. Πρόκειται για τις αδελφές (πραγματικές αδελφές) Ρος (Ross Sisters) σε μια μοναδική επίδειξη όχι μόνο ευελιξίας αλλά και σωματικής δύναμης!