Monthly Archives: Νοέμβριος 2013

Ψεκασμένα επιχειρήματα

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που ασχολήθηκα με τις θεωρίες συνωμοσίας περί αεροψεκασμών. Στο πρώτο άρθρο για το θέμα αυτό και το πιο εκτενές, έγραψα στο τέλος μια λίστα με ερωτήσεις.

Μεταξύ αυτών των ερωτήσεων ήταν και η ακόλουθη:

Όλοι αυτοί που ψεκάζουν ξέρουν πως όταν ψεκάζεις από τόσο ψηλά τα χημικά που ρίχνεις μπορεί να βρεθούν χιλιόμετρα μακριά λόγω των ανέμων. Συνεπώς δεν υπάρχει ασφαλές μέρος για να κρυφτείς από τους ψεκασμούς. Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα πως όλοι όσοι αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο, αλλά και αυτοί που κρυφά οργανώνουν το όλο σχέδιο για ίδιον όφελος, θέλουν να πεθάνουν τόσο αυτοί όσο και οι οικογένειές τους. Πόσο πιθανό είναι να συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Την ίδια ερώτηση έχω κάνει αρκετές φορές σε διάφορες διαδικτυακές συζητήσεις και μια λογική απάντηση δεν έχω πάρει.

Χθες ανακάλυψα πως η Ομάδα Δράσης Αττικής κατά των χημικών αεροψεκασμών (ΟΔΑ) (ναι υπάρχει και τέτοια) ήταν προσκεκλημένη στην εκπομπή του Τράγκα στο κανάλι Ε. Το κομμάτι της εκπομπής όπου αναφέρονται οι αεροψεκασμοί διαρκεί περίπου μία ώρα και κυριαρχεί ο παραλογισμός και η ακραία συνωμοσιολογία όχι όμως από την ΟΔΑ αλλά από τους άλλους καλεσμένους. Τα δύο μέλη της ΟΔΑ που ήταν στο πάνελ πρέπει να μίλησαν συνολικά περίπου 5 λεπτά μόνο. Πρόλαβαν όμως και είπαν διάφορα από τα οποία θα επικεντρωθώ σε ένα. Στο τέλος και υπό την πίεση του χρόνου προσπάθησαν να δώσουν απάντηση στο παραπάνω ερώτημα και η απάντηση είχε ως εξής:

Γιατί μας λέτε πως δεν είναι λογικό τα άτομα που είναι υπεύθυνα για τους ψεκασμούς να σκοτώνουν τις οικογένειές τους και τους εαυτούς τους, αφού η ανθρωπότητα έχει κάνει πάνω από 2.000 πυρηνικές δοκιμές και αυτές είναι μόλυνση και καταστροφή τεράστιας κλίμακας. Αυτό δεν αποδεικνύει πως και στο θέμα των αεροψεκασμών θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πρόβλημα να αυτοκτονήσουν;

Το επιχείρημα λοιπόν είναι πως οι πυρηνικές δοκιμές και οι αεροψεκασμοί είναι το ίδιο πράγμα και μιας και είναι γεγονός πως έχουν γίνει χιλιάδες δοκιμές που είναι επιβλαβείς για τον άνθρωπο, προκύπτει πως γίνονται και αεροψεκασμοί και οι εμπλεκόμενοι δεν έχουν πρόβλημα να σκοτώσουν τα παιδιά τους.

Πράγματι έχουν γίνει περίπου 2.000 πυρηνικές δοκιμές σε όλο τον κόσμο και παρακάτω μπορείτε να δείτε ποιές χώρες τις έχουν κάνει αλλά και που τις έχουν κάνει που είναι και το πιο σημαντικό:

(πηγή Wikipedia)

Αν δούμε λίγο προσεκτικά αυτή τη λίστα θα προσέξουμε πως όλες, μα όλες οι πυρηνικές δοκιμές έχουν γίνει ή σε ακατοίκητες περιοχές του πλανήτη ή υπόγεια σε ορυχεία. Αν εξαιρέσουμε την πρώτη δοκιμή στη Νεβάδα που έγινε από το Project Manhatan, και στην οποία είχαμε άτομα κοντά στην έκρηξη με αποτέλεσμα να μολυνθούν από ραδιενέργεια, καθώς και μία ακόμα των Ρώσων (που γνωρίζουμε) που είχαν βάλει στρατό κοντά, τότε όλες οι άλλες ήταν μακριά από ανθρώπους. Μάλιστα έγιναν προσπάθειες, ειδικά από τη στιγμή που μάθαμε τί κάνει η πυρηνική ενέργεια στον άνθρωπο, όλες οι δοκιμές να γίνουν όσο πιο μακριά γίνεται από κατοικημένες περιοχές.

Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε την έκθεση σε ραδιενέργεια από τις δοκιμές στη Νεβάδα.

US_fallout_exposure

Δεν άργησαν οι επιστήμονες να καταλάβουν τί συμβαίνει και οι πιέσεις να σταματήσουν οι δοκιμές άρχισαν να αυξάνονται μέχρι την τελική τους παύση.Πουθενά στον κόσμο πλέον δεν γίνονται πυρηνικές δοκιμές εκτός της Β. Κορέας, ένα κράτος μισότρελο το οποίο όμως κάνει τις δοκιμές του υπόγεια!

Άρα, οι επιστήμονες, οι στρατιωτικοί και οι πολιτικοί που ήθελαν και θέλουν δοκιμές, όχι μόνο δεν ήθελαν να σκοτώσουν δικούς τους ανθρώπους, αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν ήθελαν να σκοτώσουν ούτε καν άγνωστους!

Συνεπώς το επιχείρημα αυτό, το ότι αφού κάναμε πυρηνικές δοκιμές δεν έχουμε πρόβλημα να αυτοκτονήσουμε με αεροψεκασμούς, όπως μας το παρουσίασε η ΟΔΑ, δεν στέκει μιας και οι χημικοί αεροψεκασμοί, αν συμβαίνουν, δεν μπορούν να ελεγχθούν και καταλήγουν πάνω στον οποιονδήποτε, ακόμα και στις οικογένειες και τους ίδιους τους “ενόχους” μιας και σε αντίθεση με τις πυρηνικές δοκιμές, η συντριπτική τους πλειοψηφία γίνεται σε κατοικημένες περιοχές.

Αλλά κακώς ασχολούμαι με αυτά τα επιχειρήματα. Αυτό που θα έπρεπε να γίνει και δεν έχει γίνει ακόμα, είναι να μας παρουσιάσουν ξεκάθαρες αποδείξεις πως οι χημικοί αεροψεκασμοί συμβαίνουν, όπως οι ίδιοι τους περιγράφουν. Μέχρι να γίνει αυτό οι συζητήσεις μας είναι φιλοσοφικού χαρακτήρα και τη φιλοσοφία τη βαριέμαι όσο λίγα πράγματα.

Advertisements

Ήρθε η ώρα!

Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να ακούμε τους μαυροφορεμένους παρθένους να μας δίνουν οδηγίες για το πως θα ζήσουμε τη ζωή μας.

Ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε να ελευθερωθούμε από αρχαίες προκαταλήψεις.

Ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από τα δεσμά μιας ξεπερασμένης θρησκείας που θέλει τους πάντες να προσκυνούν.

Ας ξεκινήσουμε από εδώ, από την απλή απόφαση να δώσουμε σε όλους τη δυνατότητα να παίρνουν μόνοι τους τις αποφάσεις στη ζωή τους χωρίς να πρέπει να απαντήσουν σε κάποια ανώτερη, ανύπαρκτη δύναμη.

Ας δώσουμε το μήνυμα πως όλοι οι ενήλικες έχουμε το δικαίωμα να ορίσουμε τη ζωή μας όπως θέλουμε.

Ας καταργηθούν οι νόμοι που είναι βασισμένοι στη θρησκεία και ας φτιάξουμε μια πιο ελεύθερη κοινωνία.

Ήρθε η ώρα.

Τελικά υπάρχει ελπίδα!

Κάτι τέτοια διαβάζω και αγαλλιάζει η ψυχή μου, σηκώνω τα χέρια προς τον ουρανό και ευχαριστώ τον θεό που με έκανε χριστιανό ορθόδοξο!

1456611_10202785707790706_711175570_n

Η δολοφονία του John F. Kennedy

Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια, από μικρός λάτρης του κινηματογράφου, να μπαίνω στο τρόλεϊ με τους κολλητούς, για να πάμε στην άλλη γειτονιά όπου είχε πολλούς κινηματογράφους και όπου ένας, το Τροπικάλ, έπαιζε το JFK του Oliver Stone.

Θυμάμαι να το παρακολουθώ με ανοιχτό το στόμα και όταν τελείωσε, να βγαίνω από τον κινηματογράφο χωρίς καμία, μα καμία αμφιβολία στο μυαλό μου πως ο JFK είχε πεθάνει από τις σφαίρες κάποιου που δεν συνελήφθη ποτέ.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν, διάβαζα όλο και περισσότερα για αυτή τη δολοφονία και γινόταν συνεχώς όλο και πιο ξεκάθαρο πως ο πρόεδρος είχε δολοφονηθεί από αγνώστους, μάλλον τοποθετημένους στο λοφάκι δίπλα από το δρόμο, το περιβόητο “grassy knoll”. Ήταν ξεκάθαρο στο μυαλό μου. Οι ανακρίβειες και τα προβλήματα στην επίσημη εξήγηση ήταν τόσα πολλά που δεν χωρούσε αμφιβολία.

Μερικά χρόνια αργότερα, διάβαζα ένα άρθρο στο Internet και μέσω email ρώτησα τον συγγραφέα αν έχει ασχοληθεί καθόλου με την περίπτωση JFK. Μου απάντησε πως ναι, αλλά δεν έχει γράψει κάτι μιας και θα ήταν αρκετά δύσκολο, αλλά αν ήθελα πληροφορίες μπορούσα να διαβάσω το βιβλίο του Vincent Bugliosi: Reclaiming History.

Το βρήκα, το διάβασα και μέσα από τις 1648 σελίδες του έμαθα πράγματα που δεν ήξερα. Για πρώτη φορά στη ζωή μου είδα στην πράξη τί σημαίνει confirmation bias, όταν επιλέγεις τις πληροφορίες που επιβεβαιώνουν την ιδέα που έχεις στο μυαλό σου και αγνοείς τις άλλες πληροφορίες που ακυρώνουν την ίδια ιδέα, και με ποιό τρόπο λειτούργησε σε εμένα, αυτό το bias, τόσα χρόνια.

Το μυαλό μου κολλημένο στην ταινία του Stone δεν μπορούσε να δει πέρα από τη θεωρία της “μαγικής σφαίρας” ή τα άλλα “προβλήματα” που υποτίθεται πως είχε η “επίσημη θεωρία”.

Τελικά αυτό το βιβλίο αποτέλεσε ένα δυνατό ξυπνητήρι για εμένα, όχι μόνο στο θέμα της δολοφονίας του JFK αλλά και στο πως βλέπω τα πράγματα γύρω μου, τί αποδείξεις δέχομαι και πως τις αξιολογώ.

Σήμερα λοιπόν θα προσπαθήσω να σας δείξω γιατί η δολοφονία του Κένεντυ έγινε από τον Lee Harvey Oswald και μόνο από αυτόν. Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα, αλλά οι πληροφορίες είναι πάρα πολλές. Η αναφορά Warren (Warren Report) η οποία είναι  το αποτέλεσμα της έρευνας για τη δολοφονία, είναι 26 τόμοι και όπως είναι λογικό δεν την έχω διαβάσει αλλά ακόμα και αν την είχα διαβάσει, σε αυτό το blog δεν θα ανέβαινε ποτέ.

Αντιθέτως, μιας και η πλειοψηφία των Ελλήνων έχουμε δει την ταινία του Stone και ίσως ένα-δυο ντοκιμαντέρ που επιβεβαιώνουν τη θεωρία της συνωμοσίας, θα σταθώ στα πιο δημοφιλή σημεία στα οποία στέκονται και οι περισσότεροι συνωμοσιολόγοι.

Ξεκινώ και όποιος αντέξει! Σημείωση: οι αριθμοί στις παρενθέσεις σας οδηγούν στις πηγές από τις οποίες αντλήθηκε η πληροφορία

Πόσοι πυροβολισμοί ακούστηκαν στην Dealey Plaza;

Οι μαρτυρίες διαφέρουν, όπως γίνεται συνήθως. Αυτό δεν είναι περίεργο αν σκεφτείς πως η αναστάτωση, ο θόρυβος των αυτοκινήτων, των μηχανών και των ανθρώπων  ήταν πολύ μεγάλος. Ένα άλλο που είναι πολύ ενδιαφέρον είναι πως ήδη από εκείνη την εποχή οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να φτιάχνουν ιστορίες για το τί ακριβώς συνέβη και τί είδαν οι ίδιοι. Ο ρεπόρτερ και αυτόπτης μάρτυρας Hugh Aynesworth, όταν προσπαθούσε να μαζέψει πληροφορίες από άλλους μάρτυρες συνάντησε πολλές δυσκολίες. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία ζευγαριού όπου ο σύζυγος έλεγε πως είχε δει το ένα και το άλλο και ξαφνικά πετάχτηκε η σύζυγος και του είπε: “Δεν μπορεί να τα έχεις δει όλα αυτά γιατί εκείνη την ώρα ήμασταν στο πάρκινγκ!”(1) Ακόμα και τότε οι άνθρωποι κατασκεύαζαν ιστορίες που δεν ήταν πραγματικές.

Τελικά οι μαρτυρίες για το σύνολο των πυροβολισμών μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

How-Many-Shots-Did-Witnesses-Hear

Η συντριπτική πλειοψηφία αναφέρει 3 πυροβολισμούς (2), ένας αριθμός με τον οποίο συμφωνεί και η επιτροπή Warren. Οι αμφισβητίες δίνουν υπερβολική σημασία σε αυτούς που λένε πως οι πυροβολισμοί ήταν περισσότεροι από τρείς ενώ τα στοιχεία μας οδηγούν αλλού.

Σχετικά με το σημείο από όπου ακούστηκαν οι πυροβολισμοί, οι γνώμες διαφέρουν (3). Το πρόβλημα όμως ξεκινά με την ακουστική στην Dealey Plaza όπου τα κτήρια που βρίσκονται γύρω της δημιουργούν πολλές ηχούς. Το σύγγραμμα Firearms Investigation Identification and Evidence που αποτελεί σημείο αναφοράς για τέτοια θέματα, γράφει πως είναι αδύνατο να καταλάβεις την πηγή του βλήματος από τον ήχο του (4). Πολλοί μάρτυρες αναφέρθηκαν στις μαρτυρίες τους σε δονήσεις και ηχούς που άκουσαν. Όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν με τα ηχητικά πειράματα που έγιναν στην Dealey Plaza από την επιτροπή της Γερουσίας (House Select Committee) που έκανε έρευνα το 1978 (5).

Αυτό που δεν αμφισβητείται είναι πως από όλους τους μάρτυρες που άκουσαν πυροβολισμούς, ελάχιστοι λένε πως αυτοί προήλθαν από κάποιο άλλο σημείο εκτός της αποθήκης βιβλίων(6). Οι συνωμοσιολόγοι κρατούν μόνο τις μαρτυρίες που διαφέρουν και ξεχνούν τις υπόλοιπες, τις περισσότερες, που συμφωνούν με την επίσημη θεωρία.

Φωτογραφικές μεγεθύνσεις

Ξέρουμε πόσο αναξιόπιστες είναι οι μαρτυρίες ατόμων που ήταν παρόντα. Υπάρχουν δεκάδες τρόποι με τους οποίους μπορούν να ξεγελαστούν οι αισθήσεις μας. Αλλά μια φωτογραφία είναι κάτι άλλο, κάτι με μεγαλύτερη λεπτομέρεια που δεν μπορεί να ξεγελαστεί, απλώς αποτυπώνει.

Η Mary Ann Moorman τράβηξε μια τέτοια φωτογραφία σχεδόν ακριβώς τη στιγμή που ο πρόεδρος δέχεται την μοιραία βολή. Τη φωτογραφία αυτή την ανακάλυψε ο ερευνητής David Lifton ο οποίος και την ανέλυσε. Αρχικά είδε κάτι που έμοιαζε με καπνό ακριβώς πάνω από τον φράχτη στο λόφο με το γρασίδι και έναν άνθρωπο πίσω από τον καπνό. Να ήταν αυτός ο δολοφόνος;

Αργότερα ο ίδιος κατέληξε στο συμπέρασμα πως αυτό που είδε ήταν ένα ελάττωμα της φωτογραφίας και τίποτε παραπάνω (7). Αλλά κοιτώντας καλύτερα είδε και άλλον έναν άνθρωπο με όπλο και μετά και άλλον, και άλλον, και άλλον (8). Αυτά τα ευρήματα αμφισβητήθηκαν από έναν άλλο ερευνητή, τον Josiah Thompson ο οποίος βρήκε έναν δικό του “πιστολέρο” σε άλλο σημείο στη φωτογραφία (9).

Αργότερα ο ίδιος ο Lifton κατέληξε στο συμπέρασμα πως η φωτογραφία και οι μεγεθύνσεις δεν βοηθούσαν και πως όλοι όσοι διαφωνούσαν με την αναφορά Warren είχαν την τάση να “βλέπουν” περισσότερα στη φωτογραφία από τους άλλους (10).

12-3 TEXT

Περίεργοι Θάνατοι

Πολύ συζήτηση έχει γίνει για μια λίστα με δήθεν περίεργους θανάτους ατόμων που ενεπλάκησαν, με κάποιο τρόπο ο κάθε ένας, στη δολοφονία του Κένεντυ.

Η ιστορία αυτή εκδόθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Ramparts το 1967 και από τότε έχει γίνει μύθος που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Κανένας όμως δεν σκέφτηκε πως από τα πάνω από 12 άτομα που περιλαμβάνονται στη λίστα με τους μυστηριώδεις θανάτους, μόνο ένα μπορούσε να θεωρηθεί αυτόπτης μάρτυρας. Η λίστα μεταξύ άλλων περιλάμβανε τη σπιτονοικοκυρά του Όσβαλντ, δύο δημοσιογράφους που έγραψαν για την υπόθεση, έναν από τους δικηγόρους του Τζάκ Ρούμπι (δολοφόνος του Όσβαλντ), τον οδηγό του ταξί που πήρε τον Όσβαλντ μετά τη δολοφονία, μια από τις στριπτιζέζ του Ρούμπι καθώς και τον σύζυγο μιας άλλης στριπτιζέζ, τον αδερφό ενός μάρτυρα στη δολοφονία του Αστυνομικού Τίπιτ από τον Όσβαλντ που έγινε 45 λεπτά μετά τη δολοφονία του JFK, και τη συμπαρουσιάστρια μιας τηλεοπτικής εκπομπής, την Dorothy Kilgallen. Ακόμα και οι αρχικοί εκδότες της λίστας δυσκολεύτηκαν να δεχθούν την ύπαρξη της Kilgallen στην λίστα των περίεργων θανάτων και είπαν πως ναι μεν δεν είναι λογικό, αλλά είχε πάθος με την υπόθεση και είχε πει σε φίλους πως πίστευε πως είναι συνωμοσία και πως θα βρει τους ενόχους ακόμα και αν αυτό της κοστίσει τη ζωή (11).

Τελικά κανένας από αυτούς του θανάτους δεν ήταν ιδιαίτερα μυστηριώδης ή περίεργος, αλλά σε αυτή τη περίοδο κανείς δεν ενδιαφέρονταν για δημοσιογραφική ακρίβεια (12).

“Προς τα πίσω και δεξιά”

Αν υπάρχει ένα σημείο που οι συνωμοσιολόγοι κρατούν ψηλά σαν άγιο εικόνισμα είναι η κίνηση του κεφαλιού του Κένεντυ όταν τον χτυπά η μοιραία σφαίρα. Ακόμα και στην ταινία του Stone ο ήρωας τον οποίο υποδύεται ο Kevin Costner, το τονίζει ξανά και ξανά κατά την παρουσίασή του: “Back and to the right, back and to the right.”

Αυτή η εικόνα έχει προκύψει βέβαια από το φίλμ του Ζαπρούντερ, του μόνου ατόμου που είχε κάμερα σε εκείνο το σημείο, εκείνη την ημέρα. Σε αυτό το βίντεο όντως βλέπουμε τον Κένεντυ να πιάνει πρώτα τον λαιμό του καθώς τον χτυπά η δεύτερη σφαίρα και αμέσως μετά το κεφάλι του να τινάζεται προς τα πίσω και δεξιά.

Οι συνωμοσιολόγοι μας λένε πως αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο εάν η σφαίρα έρχονταν από μπροστά και αριστερά και συνεπώς δεν θα μπορούσε να έχει πυροβολήσει ο Όσβαλντ που ήταν πίσω από το αυτοκίνητο, στην αποθήκη σχολικών βιβλίων. Οπότε υπήρχε και δεύτερος δολοφόνος.

Είναι όμως αλήθεια αυτό; Το 1975 η Επιτροπή Ροκφέλερ (13) συγκέντρωσε ειδικούς γιατρούς και εξέτασαν τη συγκεκριμένη σκηνή στο φιλμ. Οι γιατροί ομόφωνα κατέληξαν στο συμπέρασμα πως αυτή η κίνηση δεν θα μπορούσε να είχε προκληθεί από μια σφαίρα που θα έρχονταν από μπροστά. Η ιδέα πως τα σώματα κινούνται με τη φορά της σφαίρας είναι λανθασμένη, είπαν, και έχει δημιουργηθεί από τις ταινίες του Χόλυγουντ και τις τηλεοπτικές σειρές όπου η προσοχή στις λεπτομέρειες δεν είναι τόσο σημαντική όσο ο εντυπωσιασμός του κοινού. Το χτύπημα της σφαίρας θα προκαλούσε μια μικρή κίνηση του κεφαλιού αλλά όχι το τίναγμα που βλέπουμε στην ταινία. Όπως είπαν οι Drs. Werner Spitz, Richard Lindenberg και Fred Hodges, το τίναγμα που βλέπουμε θα μπορούσε να προκληθεί από ένα βίαιο ίσιωμα και σφίξιμο ολόκληρου του σώματος ως αποτέλεσμα της μυϊκής σύσπασης που θα προκαλούσε ένα μεγάλο ξαφνικό τραύμα στο νευρικό σύστημα του εγκεφάλου (14).

Μια άμεση κίνηση του κεφαλιού στην ίδια πορεία με αυτή της σφαίρα μπορούμε να δούμε στο Ζαπρούντερ φιλμ στα καρέ 312 και 313 όταν το κεφάλι του προέδρου κινείται για μερικά εκατοστά προς τα μπρος πριν την μεγάλη κίνηση προς τα πίσω και δεξιά που ξεκινά στο καρέ 314 (15).

Αρκετοί άλλοι ειδικοί συμφωνούν με την παραπάνω άποψη. Ακόμα και ο Vincent Di Maio, παθολόγος και συγγραφέας του εγχειρίδιου Gunshot Wounds: Practical Aspects of Firearms, Ballistics, and Forensic Techniques, λέει πως οι σφαίρες δεν προκαλούν κίνηση στο σώμα στην ίδια κατεύθυνση. “Η άποψη πως το κάνουν βασίζεται σε ταινίες του Arnold Schwarzenegger” (16).

Η θεωρία της “μαγικής σφαίρας”

Ίσως το πιο σημαντικό από τα στοιχεία που προκύπτουν από την ταινία του Stone και ακούγεται συνεχώς από όλους τους συνωμοσιολόγους.

Πως είναι δυνατόν μια σφαίρα που βγαίνει από τον λαιμό του Κένεντυ να προκαλέσει πολλαπλούς τραυματισμούς στον κυβερνήτη του Τέξας που κάθονταν στο μπροστινό κάθισμα ειδικά όταν αυτοί οι τραυματισμοί δεν ήταν στην ίδια ευθεία;

Οι θεωρίες συνωμοσίας επιμένουν πως η “μαγική σφαίρα” ήταν εφεύρεση της επιτροπής Warren προκειμένου να στηρίξει τη θεωρία του ενός δολοφόνου.

Ο παθολόγος James J. Humes που εξέτασε το σώμα του προέδρου ήταν ο πρώτος που υπέθεσε πως η σφαίρα που χτύπησε τον πρόεδρο στο λαιμό είναι η ίδια που χτύπησε και τον κυβερνήτη. Στις ακτινογραφίες και την εξέταση που έκανε είδε πως η σφαίρα πέρασε μέσα από τον λαιμό του προέδρου χωρίς να αγγίξει κόκκαλα και μπήκε στη πλάτη του κυβερνήτη όπου διέσχισε το στήθος του (17).

Αν η παραπάνω θεωρία επαληθεύονταν τότε αυτό θα εξηγούσε που ήταν η πρώτη σφαίρα που χτύπησε τον πρόεδρο, μιας και αυτή δεν βρέθηκε ούτε στο σώμα του αλλά ούτε και στο αυτοκίνητο. Παράλληλα η θεωρία αυτή ταίριαζε με το χρονοδιάγραμμα των πυροβολισμών στο οποίο οι ερευνητές είχαν καταλήξει βλέποντας την ταινία του Ζαπρούντερ. Θα εξηγούσε επίσης το λόγο που η τρύπα εισόδου στο σώμα του κυβερνήτη ήταν οβάλ και όχι στρογγυλή (η σφαίρα βγαίνοντας από τον λαιμό του προέδρου είχε χάσει την ισορροπία της).

Τα μέλη της επιτροπής Warren ήταν δύσπιστα με αυτή τη θεωρία, αλλά μετά την αναπαράσταση που έγινε από το FBI και την Secret Service στην Dealey Plaza, κατέληξαν να την αποδεχτούν (18). Παρόμοιες αναπαραστάσεις έγιναν και από το BBC (19), το Discovery Channel (20) και άλλους και όλοι κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα.

Αλλά στην ταινία JFK βλέπουμε τον Kevin Costner να διαλύει αυτή τη θεωρία με πολύ απλό τρόπο. Δείτε το βίντεο:

Απλό έτσι; Απλό και δυνατό σαν μήνυμα. Η σφαίρα δεν θα μπορούσε να κάνει τόσες στροφές αν δεν ήταν μαγική ή… υπήρχαν και άλλοι δολοφόνοι. Απλό.

Το πρόβλημα είναι όμως πως το στήσιμο της αναπαράστασης που κάνει ο Stone στην ταινία είναι λάθος. Ο Κένεντυ και ο κυβερνήτης Κόναλλυ δεν ήταν ούτε στο ίδιο ύψος, αλλά ούτε και στην ίδια ευθεία. Το κάθισμα του κυβερνήτη Κόναλλυ ήταν μικρό, χαμηλωμένο σε σχέση με τα υπόλοιπα και μερικά εκατοστά προς το κέντρο του αυτοκινήτου. Παράλληλα τη στιγμή που χτύπησε η σφαίρα, ο Κόναλλυ είχε στρίψει το σώμα του προς τα δεξιά. Αν συνυπολογίσεις αυτές τις σημαντικές διαφορές και τραβήξεις μια ευθεία γραμμή, τότε όλες οι πληγές και των δύο αντρών έρχονται στην ίδια ευθεία με το παράθυρο της αποθήκης βιβλίων όπου είχε στηθεί ο Όσβαλντ.

12-3 TEXT

Αν λοιπόν συνυπολογίσουμε όλα τα παραπάνω τότε δεν χρειαζόμαστε μια μαγική σφαίρα αλλά ούτε και άλλους δολοφόνους.

Συμπέρασμα

Ο Vincent Bugliosi, πριν γίνει συγγραφέας ήταν δημόσιος κατήγορος. Ως γνώστης του νομικού συστήματος τον ενοχλούσε πολύ που κυκλοφορούσαν διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για τον θάνατο του Κένεντυ. Έτσι, πριν γράψει το βιβλίο, δίκασε τον Όσβαλντ για τον φόνο. Η δίκη που έστησε ήταν κανονικότατη σε όλα, εκτός του ότι ο κατηγορούμενος ήταν απών διότι ήταν… νεκρός. Στη δίκη καταδικάστηκε ο Όσβαλντ διότι όλα τα στοιχεία έδειχναν πως αυτός ήταν ο μοναδικός δολοφόνος και όχι ένας αποδιοπομπαίος τράγος.

Υπάρχουν βέβαια και άλλα στοιχεία που δείχνουν την ενοχή του Όσβαλντ και καταρρίπτουν τις διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, αλλά δεν θα μπορούσα να γράψω για τα πάντα! Θα έπρεπε να γράψω ένα βιβλίο 1648 σελίδων και αυτό το έχει κάνει ήδη ο Bugliosi.

Πριν λοιπόν κάποιος γράψει σχόλιο σχετικά με κάποιο θέμα που δεν αγγίζω και μου πει “ναι αλλά πως εξηγείς το….”, προτείνω να διαβάσετε το βιβλίο. Εκτός από εξαιρετικά καλογραμμένο είναι και πολύ ενδιαφέρον.

Τέλος, νομίζω πως πρέπει να εξηγήσω γιατί έκατσα και έγραψα για ένα θέμα που δεν είναι Ελληνικό, άρα όχι τόσο ενδιαφέρον, και που είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στο μυαλό των συνωμοσιολόγων που το να ελπίζω πως θα αλλάξουν γνώμη είναι σαν να χτυπάω ένα νεκρό γιατί δεν σηκώνεται. Με άλλα λόγια είναι ανώφελο.

Αλλά εγώ έχω άλλη άποψη. Μπορεί κάποιους να μην τους αγγίξω. Δεν έχω αυταπάτες… πολλές. Θέλω όμως αυτοί που δεν έχουν καταλήξει και ψάχνουν πριν αποφασίσουν, να δούν και αυτό πριν πάρουν θέση. Μπορεί να μην μοιάζει σημαντικό το συγκεκριμένο θέμα, αλλά κατά τη γνώμη μου, ήταν μια από τις πρώτες φορές που ο κόσμος άρχισε να νιώθει πως μια κυβέρνηση μπορεί να συνωμοτήσει για να σκοτώσει ένα πρόεδρο, τον πιο δυνατό πρόεδρο και να μην τιμωρηθεί κανένας. Αυτό ήταν ένα χτύπημα κατά της εμπιστοσύνης του κόσμου προς τις κυβερνήσεις και έδωσε μια δυνατή ώθηση στις θεωρίες συνωμοσίας με αποτέλεσμα, σήμερα, να βλέπουμε τόσες πολλές.

Δεν ισχυρίζομαι βέβαια πως οι κυβερνήσεις είναι αθώες. Σε καμία περίπτωση! Με το που ξυπνάνε το πρωί σκέφτονται πως να μας κοροϊδέψουν με κάποιο τρόπο. Αλλά το να αναλωνόμαστε σε αυτά που δεν είναι πραγματικές συνωμοσίες είναι χάσιμο χρόνο και με αυτό τον τρόπο επιτρέπουμε στους αληθινούς συνωμότες να εργάζονται με την ησυχία τους. Όσο εμείς κοιτάζουμε αλλού αυτοί δρουν ανενόχλητοι.

Ας μάθουμε λοιπόν να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας, ας βάλουμε την κριτική σκέψη στη ζωή μας πριν είναι αργά και ξεχάσουμε εντελώς πως να τη χρησιμοποιούμε.

Ας ξεκινήσουμε από εδώ.

Πηγές:

(1) Sneed, Larry A. 1998. No More Silence: An Oral History of the Assassination of President Kennedy. Dallas: Three Forks Press, 23.

(2) Tabulation by Joel Grant. http://mcadams .posc.mu.edu/shots.htm (The author has performed an independent tabulation consistent with Grant’s findings.)

(3) http://mcadams.posc.mu.edu/shots.htm

(4) Bugliosi, Vincent. 2007. Reclaiming History: The Assassination of President John F. Kennedy. New York: W.W. Norton, 848

(5) Bugliosi. 2007, 847

(6) McAdams, John. 2011. JFK Assassination Logic: How to Think About Claims of Conspiracy. Washington, D.C.: Potomac, 13

(7) Lifton, David S. 1998. Best Evidence: Disguise and Deception in the Assassination of John F. Kennedy. New York: Carroll & Graf. Email to David Reitzes 2013, July 16

(8) Kelin, John. 2007. Praise from a Future Generation: The Assassination of John F. Kennedy and the First Generation Critics of the Warren Report. San Antonio: Wings Press, 220-21. See also Lifton. 1998, 10. See also http:/www.acorn.net/ jfkplace/09/fp.back_issues/33rd_Issue/ no_5.html and http://www.acorn.net/jfk place/09/Kelin34/no_5_rev.html

(9) Trask, Richard B. 1994. Pictures of the Pain: Photography and the Assassination of President Kennedy. Danvers, Massachu- setts: Yeoman Press, 254. See also http://mcadams.posc.mu.edu/arnold4.htm

(10) Lifton. 1998, 10-11. Lifton still has suspi- cions about his Number 5 Man, however. Lifton, David. 2013. E-mail David Reitzes, July 26

(11) http://www.acorn.net/jfkplace/09/fp.back_issues/09th_Issue/ramparts.html

(12) Hinckle, Warren. 1974. If You Have aLemon, Make Lemonade. New York: G. P. Putnam’s Sons, 227

(13) President Gerald Ford, who had served on the Warren Commission, created the United States President’s Commission on CIA Activities within the United States—better known as the Rockefeller Commission, after its chairman, Vice-President Nelson Rockefeller—to address allegations of illegal domestic activity by the CIA. In order to address the concerns of the Warren Commission critics, the Rockefeller Commission investigated aspects of the Kennedy assassination, including the “head snap.” The members of the medical panel were: Lieutenant Colonel Rober t R. McMeekin, MC, USA, Chief, Division of Aerospace Pathology, Armed Forces Institute of Pathology, Washington, D.C.; Richard Lindenberg, M.D., Director of Neuropathology & Legal Medicine, Department of Mental Health, State of Maryland, Baltimore, Maryland; Werner U. Spitz, M.D., Chief Medical Examiner, Wayne County, Detroit, Michigan; Fred J. Hodges III, M.D., Professor of Radiology, The Johns Hopkins School of Medicine, Baltimore, Maryland; and Alfred G. Olivier, V.M.D., Director, Department of Biophysics, Biomedical Laboratories, Edgewood Arsenal, Aberdeen Proving Grounds, Maryland.

(14) McAdams. 2011, 130

(15) Trask, Richard B. 1994. Pictures of the Pain: Photography and the Assassination of President Kennedy. Danvers, Massachu- setts: Yeoman Press, 124-25. See also http://www.jfk-online.com/jfk100shot5.html

(16) The Secret KGB JFK Assassination Files. Dir. David McKenzie. Madacy, 2000. DVD.

(17) Hearings before the President’s Commission on the Assassination of President Kennedy, Volume II. 1964. Washington, D.C.: United States Government Printing Office, 375

(18) Warren Report. 1964, 96-109

(19) The Secret KGB JFK Assassination Files. Dir. David McKenzie. Madacy, 2000. DVD

(20) “JFK: Beyond the Magic Bullet.” Unsolved History. Discovery Channel, 2004. Television.

http://www.skeptic.com/reading_room/jfk-conspiracy-theories-at-50-how-the-skeptics-got-it-wrong-and-why-it-matters/

Η πολεμική τέχνη της Αλίκης Βουγιουκλάκη

Από μικρός προσπαθούσα να μάθω πολεμικές τέχνες. Δεν ξέρω ακριβώς τί με σταματούσε, αλλά νομίζω πως ήταν ο φόβος μου πως θα τραυματιστώ ανεπανόρθωτα αν σηκώσω το πόδι πιο ψηλά από ότι πρέπει και δεν θα μπορώ να κάνω παιδιά.

Τώρα πια, μερικά χρόνια αργότερα, σκέφτομαι πως ίσως τελικά έπρεπε να έχω σηκώσει το πόδι όσο πιο ψηλά γίνεται, αλλά ο χρόνος δεν γυρνάει και τα παιδιά δεν μου δίνουν αρκετό ελεύθερο χρόνο να ασχοληθώ με μια πολεμική τέχνη.

Ψάχνοντας όμως  αρκετά στάθηκα τυχερός! Βρήκα μια πολεμική τέχνη που είναι…του γούστου μου. Δεν θέλω να σας πω περισσότερα, πρέπει να δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε.

Εντυπωσιακό δεν είναι; Ο τύπος έφαγε πολύ ξύλο και ο “δάσκαλος” δεν χρειάστηκε να πεταρίσει ούτε το βλέφαρο όπως έκανε η Βουγιουκλάκη! Αυτή είναι η πολεμική τέχνη που γουστάρω!

Ένα πρόβλημα βλέπω μόνο, τί γίνεται αν αυτός που έχω απέναντί μου δεν ξέρει πως έχω γίνει master σε  μια από τις πιο χαλαρές πολεμικές τέχνες που υπάρχουν και πως μπορώ να ρίξω κάτω όποιον θέλω με το βλέμμα, και συνεχίσει να επιτίθεται.

Κάτι τέτοιο συνέβη και στον master (το όνομα μου διαφεύγει) όταν έβαλε στοίχημα πως μπορούσε να νικήσει οποιονδήποτε παλαιστή MMA. Το στοίχημα έγινε αποδεκτό και κάποιος έβγαλε τα ευκολότερα 5.000€ της ζωής του. Δείτε το βίντεο αλλά σας προειδοποιώ, το θέαμα είναι λυπηρό.

Να λοιπόν που πειραματικά καταφέραμε και ξεκαθαρίσαμε μια και καλή αυτήν τη πολεμική τέχνη. Από εδώ και πέρα δεν νομίζω κανένας master φανταστικής πολεμικής τέχνης να δεχθεί να παλέψει με πραγματικό παλαιστή. Θα προτιμήσει να συνεχίσει τις επιδείξεις με δικούς του μαθητές που είναι πιο…δεκτικοί.

Μια τελευταία ερώτηση: πληρώνεις χρήματα σε αυτόν τον master για να σε μάθει να υποκρίνεσαι πως πέφτεις από χτύπημα; Τα δίδακτρα είναι ακριβότερα από τη σχολή ηθοποιίας της Αλίκης;

bougiouklaki1

Ο Νόαμ Τσόμσκυ για την 9/11

Τον Νόαμ Τσόμσκυ τον σέβομαι ως ακαδημαϊκό αν και  δεν συμφωνώ σε πολλά πράγματα μαζί του. Όταν όμως κάποιος λέει κάτι σωστό πρέπει να του το αναγνωρίζουμε ακόμα και αν διαφωνούμε με τα υπόλοιπα.

Πριν από λίγες μέρες ο Τσόμσκυ βρέθηκε  στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα (να δούμε σοβαρούς ανθρώπους να μιλάνε στα δικά μας πανεπιστήμια χωρίς να διακόπτονται από διαφωνούντες τραμπούκους και τί στον κόσμο) και μιλούσε στους φοιτητές, όταν, κατά τη διάρκεια των ερωταπαντήσεων που γίνονται παραδοσιακά στο τέλος της ομιλίας, κάποιος από το κοινό, θιασώτης της θεωρίας πως η κυβέρνηση Μπους ήταν πίσω από τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους, του κάνει την εξής ερώτηση:

“Είχατε πει πως θα θέλατε να δείτε να συμφωνούν οι μηχανικοί σχετικά με το λόγο που το κτήριο 7 έπεσε με ταχύτητα ελεύθερης πτώσης. Τώρα υπάρχουν 2.000 μηχανικοί που συμφωνούν σε αυτό. Ποιά είναι η θέση σας.” (ελεύθερη μετάφραση).

Η απάντηση του Τσόμσκυ είναι ενδιαφέρουσα όχι μόνο επειδή απορρίπτει την θεωρία συνωμοσίας, αλλά γιατί λέει αυτό για το οποίο φωνάζω εγώ και αρκετοί άλλοι από την πρώτη ημέρα: Αν κάποιος έχει στοιχεία για την ύπαρξη μιας συνωμοσίας, ας τα δώσει στην επιστημονική κοινότητα η οποία θα κρίνει αν αυτά είναι αληθή ή όχι. Αν έχεις 2.000 μηχανικούς οι οποίοι καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα, ας το γράψουν όμορφα σε ένα άρθρο, ας το εκδώσουν και ας περιμένουν την επιστημονική κοινότητα να αποφανθεί.
Αν υπάρχει κάποιος που έχει στοιχεία σχετικά με το ότι οι γραμμές πίσω από τα αεροπλάνα είναι θανατηφόρα χημικά, ας γράψει τα συμπεράσματά του σε ένα κομμάτι χαρτί και ας το δώσει στους επιστήμονες.

Μπορεί το παραπάνω να ακούγεται περίεργο, αλλά έτσι δουλεύει η επιστήμη. Κάποιος έχει μια ιδέα, την μοιράζεται με τους άλλους οι οποίοι την κρίνουν, την κάνουν φύλλο και φτερό και μετά καταλήγουν στο αν η ιδέα είναι σωστή ή όχι.

Ο Τσόμσκυ όμως δίνει και άλλον ένα λόγο για τον οποίο οι θεωρίες συνωμοσίας της 9/11 δεν είναι σωστές τον οποίο ούτε είχα σκεφτεί,  ούτε  είχα διαβάσει αλλού. Λέει λοιπόν πως δεν υπάρχει αμφιβολία πως η κυβέρνηση Μπους ήθελε να μπει στο Ιράκ για διάφορους λόγους. Αν είχαν οργανώσει την επίθεση για να έχουν δικαιολογία να μπουν στο Ιράκ τότε γιατί έριξαν το φταίξιμο στους Σαουδάραβες που ήταν  σύμμαχοί τους; (Ο Μπιν Λάντεν ήταν Σαουδάραβας γόνος πλούσιας οικογένειας). Πολύ λογικό ερώτημα που μας δείχνει πως η κυβέρνηση Μπους δεν ήταν μέρος της συνωμοσίας. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι, αλλά σε αυτό το άρθρο θέλω να επικεντρωθώ στην ανάγκη κοινοποίησης των επιστημονικών ιδεών μέσω μιας δημοσίευσης προς τους υπόλοιπους επιστήμονες προκειμένου να επιβεβαιωθεί μια υπόθεση ή να απορριφθεί.

Έτσι δουλεύει η επιστήμη και χάρη σε αυτή τη διαδικασία έχουμε προχωρήσει μέχρι εδώ που είμαστε σήμερα.

Μακάρι να σκέφτονταν και άλλοι έτσι. Αν αυτό γινόταν πιο συχνά δεν θα είχαμε συνωμοσιολόγους να ισχυρίζονται τα πιο απίστευτα πράγματα.

Τέλος στις χημειοθεραπείες;

Θα ήθελα πολύ να μην ασχολούμουν με αυτό το θέμα. Είναι αρκετά στενάχωρο αλλά καμιά φορά πρέπει να βουτάμε και στα νερά που θέλουμε να αποφύγουμε προκειμένου να παλέψουμε με τους δράκους μας

Αυτό θα είναι το τρίτο άρθρο για τον καρκίνο, τα άλλα δύο μπορείτε να τα βρείτε εδώ και εδώ.

Ενώ στο πρώτο μιλάω για τα ψεύτικα φάρμακα που κυκλοφορούν (δες φραπελιά) και στο δεύτερο για τον πιο συχνό τρόπο δημιουργίας του καρκίνου στο σώμα μας, σε αυτό που διαβάζετε τώρα θα αναφερθώ σε ένα άλλο άρθρο το οποίο έπεσε στην αντίληψή μου και το οποίο περιέχει αρκετές ανακρίβειες. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως ανακρίβειες ακούμε κάθε μέρα με το κιλό, γιατί να ασχοληθώ με αυτές; Γιατί δεν πρόκειται για το αν ο Ερμής είναι ανάδρομος ή όχι, δεν αφορά τους ψεκασμούς που δήθεν γίνονται πάνω από το κεφάλι μας, αλλά μια αρρώστια που σκοτώνει πολλές χιλιάδες σε όλο τον κόσμο και προκαλεί πόνο σε ακόμα περισσότερους. Όταν λοιπόν ένα άρθρο κυκλοφορεί και μιλάει για το “τέλος των χημειοθεραπειών” τότε οφείλουμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.

Το άρθρο λοιπόν, το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ, λέει: Αφού επί σειρά ετών ο κόσμος γνώριζε ότι η χημειοθεραπεία είναι ο μόνος τρόπος προσπάθειας καταπολέμησης του καρκίνου, το JOHN HOPKINS HOSPITAL επιτέλους ισχυρίζεται ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος.

Δεν μας δίνει βέβαια κάποιο σύνδεσμο που να μπορούμε να βρούμε την ανακοίνωση του γνωστού και αξιοσέβαστου νοσοκομείου. Όχι, απλώς αραδιάζει μια σειρά από πληροφορίες για τον καρκίνο, αρκετές από τις οποίες είναι στην καλύτερη περίπτωση λανθασμένες. Ας τις δούμε μία-μία και όποιος αντέξει.

-Κάθε άνθρωπος έχει καρκινικά κύτταρα στο σώμα του. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα δεν φαίνονται στις συνήθεις εξετάσεις, εφόσον δεν έχουν πολλαπλασιαστεί σε ορισμένα δισεκατομμύρια. Όταν ο γιατρός διαβεβαιώνει τους καρκινοπαθείς ότι δεν υπάρχουν πλέον καρκινικά κύτταρα στο σώμα τους μετά από θεραπεία, αυτό σημαίνει απλώς ότι είναι αδύνατη η ανίχνευση των καρκινικών κυττάρων στις εξετάσεις τους, επειδή ο αριθμός τους δεν ανέρχεται καν στο ανιχνεύσιμο ποσό.

Ναι και όχι. Κάθε άνθρωπος ΔΕΝ έχει καρκινικά κύτταρα στο σώμα του. Τα καρκινικά κύτταρα είναι δικά μας κανονικά κύτταρα τα οποία λόγο μιας ή περισσότερων μεταλλάξεων αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Τα υπόλοιπα είναι αλήθεια.

-Καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται από 6 έως και περισσότερες από 10 φορές στη ζωή ενός ανθρώπου.

Όχι, αν εμφανιστούν μια φορά αργά ή γρήγορα τα συμπτώματα γίνονται εμφανή. Αλλά δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας προκειμένου να ξαναεμφανιστούν αργότερα.

-Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι ισχυρό, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται και έτσι αποτρέπεται ο πολλαπλασιασμός τους και κατά συνέπεια ο σχηματισμός όγκων.

Όχι. Τα καρκινικά κύτταρα είναι δικά μας κύτταρα με μερικές μεταλλάξεις. Το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού μας δεν τα πολεμά διότι δεν τα αναγνωρίζει ως ξένα. Συνεπώς δεν έχει σημασία πόσο δυνατό είναι το ανοσοποιητικό μας σύστημα, τα καρκινικά κύτταρα δεν θα τα σκοτώσει. Υπάρχει η περίπτωση το καρκινικό κύτταρο να έχει αλλάξει τόσο πολύ που το ανοσοποιητικό σύστημα να το δει σαν κάτι ξένο. Αλλά αυτό δεν είναι σύνηθες και ακόμα και αν συμβεί πολλοί καρκίνοι δημιουργούν αντιστάσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα. Γενικότερα η ιδέα πως αν το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι δυνατό δεν κινδυνεύουμε από καρκίνο είναι λάθος.

-Όταν κάποιος έχει καρκίνο αυτό υποδεικνύει ότι παρουσιάζει πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες, καθώς και στον τρόπο ζωής του ατόμου.

Το παραπάνω είναι κακογραμμένο. Ο καρκίνος δεν υποδεικνύει πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις. Αν αυτό ήταν αλήθεια τότε αλλάζοντας τη διατροφή σου θα μπορούσες να τον καταπολεμήσεις. Η ιατρική όμως μας λέει πως δεν καταπολεμάται έτσι ο καρκίνος. Το δεύτερο μέρος, έτσι όπως είναι γραμμένο, δεν ξέρω αν αναφέρεται στις διατροφικές ελλείψεις ή στον καρκίνο. Αν μιλάει για τον καρκίνο, τότε ναι αυτός προκύπτει από πολλούς παράγοντες με βασικότερο την ηλικία.

-Για να ξεπεραστούν οι πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις, πρέπει να αλλάξει η διατροφή και να συμπεριληφθούν συμπληρώματα, τα οποία θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ναι, αλλά όπως είδαμε παραπάνω, μια διαφορετική διατροφή δεν θα έχει αποτέλεσμα στον καρκίνο. Ακόμα και αν η διατροφή ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα (και τα δύο πολύ σημαντικά), δεν θα καταπολεμήσει τον καρκίνο.

-Η χημειοθεραπεία έχει να κάνει με τη δηλητηρίαση των ραγδαία αναπτυσσόμενων καρκινικών κυττάρων, αλλά και με την καταστροφή των ραγδαία αναπτυσσόμενων υγειών κυττάρων στο μυελό των οστών, την γαστρεντερική οδό κ.λπ. και μπορεί να προκαλέσει οργανικές βλάβες, στο ήπαρ, τους νεφρούς, την καρδιά, τους πνεύμονες κ.λπ.

Ναι. Τα παραπάνω είναι αλήθεια. Η χημειοθεραπεία ίσως είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου ισχύει το “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”. Μαζί με τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να σκοτώσει και υγιή. Είναι ασφαλές να πούμε πως οι δύο αυτές μέθοδοι μπορούν να στοχεύσουν με μεγάλη ακρίβεια τον καρκίνο και να επηρεάσουν ελάχιστα τους γυρω ιστούς.

-Η ακτινοβολία καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα και παράλληλα, καυτηριάζει, σημαδεύει και καταστρέφει υγιή κύτταρα, ιστούς και όργανα.

Απαντήθηκε παραπάνω και είναι ανακριβές.

-Η αρχική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία συχνά μειώνει το μέγεθος ενός όγκου. Ωστόσο, η παρατεταμένη χρήση χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας δεν έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή ενός όγκου.

Ναι, η αλήθεια είναι πως όλες οι θεραπείες μέχρι σήμερα έχουν ένα όριο αποτελεσματικότητας στη δόση τους. Μεγαλύτερη δόση δεν σημαίνει μεγαλύτερη ίαση. Αυτός είναι και ο λόγος που οι συνδυασμοί θεραπειών είναι συνηθισμένοι.

-Όταν το σώμα φέρει υπερβολικό τοξικό φορτίο από χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει είτε κατασταλεί είτε καταστραφεί, έτσι το άτομο μπορεί να υποκύψει σε διάφορα είδη μολύνσεων και επιπλοκών.

Εδώ η πραγματική ατζέντα του άρθρου δεν έχει αρχίσει να βγαίνει απλώς, είναι μέσα στη μέση της πλατείας και χορεύει καλαματιανό με φούστα μπαλέτου! Τί θα πει υπερβολικό τοξικό φορτίο και πως μετριέται είναι η σωστή ερώτηση, αλλά υποθέτω πως ούτε ο συγγραφέας ξέρει. Πάντως η αλήθεια είναι πως αν η χημειοθεραπεία χτυπήσει και το ανοσοποιητικό σου σύστημα, τότε γίνεσαι πιο επιρρεπής σε άλλες αρρώστιες. Σε αυτή την περίπτωση η ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού, ακόμα και με τη διατροφή είναι μια καλή λύση.

-Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία μπορούν να προκαλέσουν τη μετάλλαξη των καρκινικών κυττάρων, ούτως ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικά με αποτέλεσμα να καταστρέφονται πιο δύσκολα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων και σε άλλες περιοχές.

Ναι, και τα δύο παραπάνω είναι άσχημες αλήθειες. Η ακτινοβολία θα μπορούσε από μόνη της να προκαλέσει καρκίνο και αν η επέμβαση δεν πάει καλά, τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να εξαπλωθούν. Αυτά όμως ιχύουν αν κάτι δεν πάει καλά, αν η επέμβαση δεν γίνει σωστά ή αν η έκθεση στις ακτινοβολίες είναι υπερβολική. Οι γιατροί, στη συντριπτική πλειοψηφία, έχουν μεγάλη εμπειρία πλέον και η τεχνολογία έχει προχωρήσει αρκετά ώστε αυτές οι επεμβάσεις και θεραπίες να γίνονται με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια.

-Ένας αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου είναι η εξασθένηση των καρκινικών κυττάρων, με το να μην τους παρέχεται η τροφή που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν.

Όλα τα κύτταρα τρώνε την ίδια τροφή. Τα φυσιολογικά κύτταρα τρώνε και αυτά ζάχαρη. Αν στερήσεις τη ζάχαρη από το ένα τη στερείς και από το άλλο. Ότι τρέφει το υγιές κύτταρο τρέφει και το καρκινικό. Η διατροφή δεν είναι ίαση.

-Η ζάχαρη τρέφει τον καρκίνο. Αφαιρώντας τη ζάχαρη από τη διατροφή μας απομακρύνουμε μία σημαντική πηγή ενέργειας από τα καρκινικά κύτταρα. Τα υποκατάστατα ζάχαρης, όπως τα Canderel, NutraSweet, Equal, Spoonful κ.λπ. παράγονται από ασπαρτάμη, που είναι βλαβερή. Ένα καλύτερο φυσικό υποκατάστατο θα ήταν το μέλι Manuka ή οι μελάσες αλλά μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες. Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει χημικές προσθήκες για να αποκτήσει το λευκό του χρώμα.
Καλύτερη εναλλακτική είναι μπαχαρικά τύπου Bragg’s aminos ή θαλασσινό αλάτι.

Εν μέρη απάντησα παραπάνω, αλλά σε αυτό το σημείο η φυσιολατρία του συγγραφέα γίνεται εμφανής. Δεν υπάρχει καμία έρευνα που να δείχνει πως τα υποκατάστατα ζάχαρης με ασπαρτάμη είναι βλαβερά. Αντιθέτως υπάρχουν πολλές που δείχνουν πως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Το μέλι είναι κατά 90% ζαχαρόνερο. Αν είναι να αντικαταστήσεις τη ζάχαρη με το μέλι τότε δεν κάνεις τίποτα. Τα υπόλοιπα πέφτουν στην κατηγορία της χημειοφοβίας την οποία έχω σχολιάσει εδώ.

-Το γάλα κάνει το σώμα μας να παράγει βλέννα, ιδίως στη γαστρεντερική οδό. Ο καρκίνος τρέφεται από τη βλέννα. Διακόπτοντας το γάλα και υποκαθιστώντας το με γάλα σόγιας χωρίς προσθήκη γλυκαντικών, τα καρκινικά κύτταρα εξασθενούν.

Λίγο αφελές το παραπάνω. Μιλάει γενικά για τον καρκίνο σαν να είναι μια και μοναδική αρρώστια αλλά εδώ εξειδικεύεται στον καρκίνο του εντέρου; Δεν υπάρχει λογική συνέπεια. Επίσης, η βλέννα που παράγεται δεν προκαλεί ή θρέφει τον καρκίνο.

-Τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν σε όξινα περιβάλλοντα. Μία διατροφή βασισμένη στο κρέας είναι όξινη. Είναι προτιμότερο να τρώμε ψάρι και λίγο κοτόπουλο, από ότι μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας. Το κρέας περιέχει επίσης αντιβιοτικά, αυξητικές ορμόνες και παράσιτα που είναι όλα επιβλαβή, ειδικά για καρκινοπαθείς.

Η χημειοφοβία του συγγραφέα είναι πλέον εμφανής και αδιαμφισβήτητη. Τοξίνες, αντιβιοτικά και ορμόνες. Έρευνες όμως που να επιβεβαιώνουν τα παραπάνω ούτε μία.

Από αυτό το σημείο και μετά, όλες οι νέες παράγραφοι μπορούν να συμμαζευτούν στα εξής: πρόσεχε τη διατροφή σου, να τρως φυσικά πράγματα και όχι κρεατικά. Εγώ λέω να μας δώσει τις έρευνες που υποστηρίζουν αυτά τα συμπεράσματα, αλλά δεν υπάρχει ούτε μία.

Τέλος πάντων, παρατράβηξε το πράγμα.

Το παραπάνω άρθρο είναι άλλο ένα παράδειγμα ελάχιστης αλήθειας αναμεμιγμένης με μια γερή δόση ψέματος στην αναλογία που συνήθως έχει καλύτερα αποτελέσματα ώστε να το πιστέψει ο κόσμος. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια συλλογή ψεύτικων λύσεων προκειμένου να πατήσει στον πόνο των ασθενών και να μαζέψει likes και shares. Όταν μαζέψει αρκετά θα πουλήσει διαφημίσεις.

Δεν έχω πρόβλημα στο να βγάλει κάποιος χρήματα. Κανένα. Απλώς ενοχλούμαι όταν το κάνει εις βάρος ανθρώπων που υποφέρουν, ασθενείς και μη. Αυτά είναι που προσπαθώ να σταματήσω.

Αυτό που είναι σημαντικό να θυμόμαστε είναι πως οι γιατροί μας ξέρουν καλύτερα από το Internet σχετικά με το τί πρέπει να κάνουμε πριν ή αφού έχουμε διαγνωστεί με καρκίνο. Δεν χρειάζονται άρθρα σαν αυτό που μέχρι το ίδιο το Johns Hopkins έχει καταρρίψει με δική του ανακοίνωση που θα βρείτε εδώ αλλά και στα link παρακάτω!
Ναι, η σωστή και ισσοροπημένη διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, ναι η παχυσαρκία μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες να αποκτήσουμε καρκίνο, αλλά τα συμπληρώματα και η αποφυγή ζάχαρης δεν θα βοηθήσουν στην καταπολέμησή του.

Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού σας, κρατήστε την ψυχραιμία σας και εμπιστευτείτε την επιστήμη. Όλα τα άλλα είναι ματζούνια και αλχημίες που μόνο γιατρό-μάγο των Ζουλού μπορεί να θυμίζουν

Πηγές:

Μαζικοί γάμοι κοριτσιών ή μαζικές υστερίες εύπιστων;

“Μικρά κορίτσια παντρεύονται ενήλικες άντρες σε μαζικό γάμο στην Παλαιστίνη”.

“Παιδοφιλία και βιασμοί μικρών κοριτσιών από μουσουλμάνους”.

Και πολλά άλλα.

Όσοι διαβάζετε αυτό το μπλογκ ξέρετε πως δεν χαρίζομαι σε καμία θρησκεία, ούτε και στο Ισλάμ για το οποίο έχω γράψει πολλές φορές. Δεν φτάνει όμως να είμαστε κριτικοί, χρειάζεται να είμαστε και δίκαιοι.

Εδώ και αρκετά χρόνια κυκλοφορεί ένα email (αρχικά) και post στο Facebook αργότερα, με την εξής ιστορία: Η Χαμάς οργανώνει μαζικούς γάμους αντρών με μικρά κοριτσάκια, τα περισσότερα κάτω των 10 ετών. Δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ μιας και πρόκειται για παλαιά ιστορία και νόμιζα πως θα είχε χάσει την “ορμή” της. Αλλά έκανα λάθος.

Είναι προφανές πως μια τέτοια ιστορία μπορεί να μας ενοχλήσει μιας και στη Δύση δεν δεχόμαστε γάμους με κορίτσια και είναι απαραίτητο μια γυναίκα να είναι ενήλικη, στις περισσότερες περιπτώσεις. Αλλά όταν το κείμενο συνοδεύεται από τέτοιες φωτογραφίες τότε δεν υπάρχουν και πολλές αμφιβολίες, έτσι;

gaza1 gaza2 gaza3 gaza4

Στους γάμους που γίνονται στην Παλαιστίνη, οι γυναίκες φοράνε μαύρα όχι άσπρα και δεν έχουν κεντρικό ρόλο στην τελετή αλλά κάθονται πιο πίσω (για αυτό το λόγο δεν φαίνονται στις φωτογραφίες).

Η Χαμάς είδε πως υπήρχαν πολλές χήρες από τους πολέμους και πολλοί νέοι άντρες ανύπαντροι και αποφάσισε να το παίξει προξενήτρα. Τους έβαλε λοιπόν να παντρευτούν. Η τελετή βεβαίως έγινε με τον παραδοσιακό τρόπο που προβλέπει το Ισλάμ και τα κοριτσάκια που κρατούν τα χέρια των ανδρών δεν είναι οι μέλλουσες σύζυγοι, όπως είπαμε, αλλά ανιψιές, ξαδέρφες, συγγενείς γενικότερα της μιας ή της άλλης οικογένειας.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα  όταν κρίνουμε τους άλλους λαούς, για τους οποίους δεν ξέρουμε τίποτα, με δικά μας κριτήρια. Συνήθως αυτά τα κριτήρια δεν είναι εφαρμόσιμα και καταλήγουμε σε λάθος συμπεράσματα και παρεξηγήσεις.

Από την άλλη, και θέλω να το τονίσω αυτό, το γεγονός πως η συγκεκριμένη είδηση είναι μύθος και μαζικοί γάμοι με κοριτσάκια δεν έχουν συμβεί, δεν σημαίνει πως το Ισλάμ δεν τους επιτρέπει. Σε χώρες όπως  η Σαουδική Αραβία, το Ιράν και άλλες, η χαμηλότερη ηλικία που μπορεί να παντρευτεί μια “γυναίκα” είναι από 10-12 χρονών και υπάρχουν πιέσεις αυτό το νούμερο να πέσει κι άλλο. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Μωάμεθ είχε διάφορες συζύγους που ήταν εξαιρετικά νέες. Για αυτό ακούμε συχνά πυκνά ιστορίες για ανήλικα κορίτσια που πέθαναν από αιμορραγία στο κρεβάτι του γάμου τους όταν ο παρθένος, άσχετος με το σεξ και σίγουρος για την ανωτερότητά του άντρας τους, τους όρμησε χωρίς να ξέρει τί κάνει. Ιστορίες φρίκης από άλλη μια θρησκεία που ουδεμία σχέση έχει με την ειρήνη και την αγάπη.

Προφανώς η θρησκευτική αυτή παράδοση είναι, τουλάχιστον για εμένα, κατακριτέα, αλλά αυτό δεν αναιρεί καθόλου το γεγονός πως η ιστορία στην οποία αναφέρθηκα δεν είναι αληθινή.

Αν μη τί άλλο, αυτό αποτελεί μια ξεκάθαρη ένδειξη πως πρέπει να φιλτράρουμε προσεκτικά όλες τις πληροφορίες που παίρνουμε για τέτοια θέματα. Αν φωνάζεις συνεχώς “βοήθεια λύκος” και δεν υπάρχει κίνδυνος, όταν έρθει η ώρα να ζητήσεις πραγματική βοήθεια, κανείς δεν θα σε ακούσει.

Λίγη προσοχή λοιπόν και αυτοσυγκράτηση δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Πηγές:

Ο θεϊκός κόκορας

Ο κόκορας ελάλησε, ο ήλιος ανέτειλε. Άρα ο κόκορας προκάλεσε την ανατολή. Σωστά;

Σαν άνθρωποι είμαστε επιρρεπείς σε πολλά λάθη. Το μυαλό μας είναι φτιαγμένο με ένα συγκεκριμένο τρόπο και πρωταρχικός του στόχος είναι να μας κρατήσει ζωντανούς μέχρι να αναπαραχθούμε, τουλάχιστον.

Αν κάποιος βρει τα παραπάνω περίεργα ή μη αντιπροσωπευτικά δεν θα κάνει λάθος. Η λειτουργία του μυαλού μας μπορεί να είναι αυτή που περιγράφω αλλά ευτυχώς, μετά από χιλιάδες χρόνια, έχουμε καταφέρει να ξεπεράσουμε τις βασικές μας ορμές (έως ένα βαθμό βέβαια, όχι εξολοκλήρου) και δεν είμαστε έρμαιό τους.

Το πρόβλημα  ξεκινά από το γεγονός πως οι άνθρωποι μπορεί να έχουμε προχωρήσει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια, αλλά το μυαλό μας εξακολουθεί να χειρίζεται καταστάσεις με τον ίδιο τρόπο που τις χειριζόταν όταν ήμασταν ακόμα στις στέπες της Αφρικής και προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε από το λιοντάρι και ταυτοχρόνως να βρούμε κάτι να φάμε για να επιβιώσουμε.
Μπορεί εμείς να μη ζούμε πλέον στις στέπες  και να είμαστε στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, αλλά το μυαλό μας δεν έχει προλάβει να εξελιχθεί ώστε να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις που βρίσκουμε μπροστά μας με διαφορετικό τρόπο και εξακολουθεί να βλέπει λιοντάρια κρυμμένα σε γωνίες.

Με άλλα λόγια, η ζωή μας έχει αλλάξει, αλλά το μυαλό μας συνεχίζει να λειτουργεί με τον πρωτόγονο τρόπο που λειτουργούσε χιλιάδες χρόνια πριν. Αυτή η αδυναμία προσαρμογής οφείλεται στο γεγονός πως η εξέλιξη είναι μια πολύ αργή διαδικασία και παίρνει πολλές χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια για να προκαλέσει αλλαγές.

Αυτή η ασυμφωνία μεταξύ της ζωής μας και της ικανότητας του μυαλού μας να προσαρμοστεί σε αυτή, είναι  η βασική αιτία που γίνονται λάθη συλλογισμού και όχι μόνο.

Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη είναι αυτό που γίνεται μεταξύ συσχέτισης και αιτίας. Ας το αναλύσουμε εν συντομία.

Όταν ήμασταν στη στέπα, βλέπαμε τη βροχή να πέφτει και λίγο αργότερα το έδαφος να πρασινίζει με μικρά και μεγάλα φυτά. Ήταν λογικό λοιπόν να υποθέσουμε, σωστά, πως η βροχή προκάλεσε αυτή την ανάπτυξη. Έχουμε δηλαδή ένα μηχανισμό στο μυαλό μας ο οποίος συνδυάζει γεγονότα και ειδικά όταν το ένα προηγείται του άλλου, τότε υποθέτει πως το πρώτο είναι  η αιτία για το δεύτερο.

Ας δούμε ένα πιο μοντέρνο παράδειγμα.

Υπάρχει στην Αλάσκα ένα ερευνητικό κέντρο που λέγεται HAARP. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τί ερευνά, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει τα link στο τέλος. Πολλοί που δεν καταλαβαίνουν τί κάνει αυτό το κέντρο, νομίζουν πως είναι ένα υπερόπλο που μπορεί να προκαλέσει σεισμούς σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό ξεκίνησε διότι κάποιος παρατήρησε μια σχέση μεταξύ της λειτουργίας του HAARP και των σεισμών που γίνονται στον κόσμο. Δηλαδή, μια μέρα λειτούργησε το HAARP και μερικές μέρες αργότερα έγινε σεισμός στο Πακιστάν ή κάπου αλλού.Αυτομάτως το συμπέρασμα ήταν πως, αφού το ένα γεγονός (λειτουργία του HAARP) προηγήθηκε του δεύτερου γεγονότος (σεισμός), αυτό σημαίνει πως το ένα προκάλεσε το άλλο.

Αυτή η λογική είναι εξαιρετικά λανθασμένη.

Όταν ένα γεγονός προηγείται ενός άλλου υπάρχει η πιθανότητα  το ένα να προκάλεσε το άλλο (δες κεραυνός και βροντή όπου το πρώτο όντως προκαλεί το δεύτερο) αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο να συμβαίνει.

Αν ακολουθήσω την παραπάνω λογική θα μπορούσα να καταλήξω άνετα στο συμπέρασμα πως το μέγεθος του ποδιού των παιδιών είναι ανάλογο της νοημοσύνης τους. Δηλαδή, όσο πιο μεγάλο πόδι έχουν τόσο πιο έξυπνα είναι. Είναι λογικό αυτό; Με βάση τον τρόπο σκέψης που περιγράψαμε παραπάνω, ναι είναι. Αλλά φυσικά καμία έρευνα δεν έχει δείξει πως το ένα προκαλεί το άλλο. Απλώς πρόκειται για δύο γεγονότα που το ένα ακολουθεί το άλλο χωρίς όμως το ένα να είναι η αιτία του άλλου.  Στην πραγματικότητα τα πόδια των παιδιών μεγαλώνουν όσο και τα παιδιά μεγαλώνουν. Παράλληλα αυξάνεται και η νοημοσύνη τους. Δύο γεγονότα τα οποία μπορούμε να δείξουμε πως έχουν σχέση μεταξύ τους, αλλά όχι αιτιατή. Το ένα δεν προκάλεσε το άλλο.

Ας δούμε άλλα δύο παραδείγματα με πραγματικές στατιστικές αυτή τη φορά.

1422380_548124745273939_170742366_n

Στο παραπάνω σχεδιάγραμμα βλέπουμε το ετήσιο μερίδιο αγοράς του Internet Explorer της Microsoft καθώς και τον συνολικό αριθμό φόνων, στις ΗΠΑ. Είναι προφανές πως και τα δύο πέφτουν ταυτοχρόνως. Πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να πούμε πως έχουν σχέση και πως αν θέλουμε να μειώσουμε τους φόνους στο μηδέν δεν έχουμε παρά να σταματήσουμε τις πωλήσεις του Internet Explorer. Θα ήταν λογικό αυτό; Όχι, διότι μπορεί να είναι δύο γεγονότα με την ίδια πορεία φαινομενικά , αλλά καμία έρευνα δεν έχει δείξει πως η χρήση του Internet Explorer είναι η αιτία για περισσότερους φόνους (αν και κάποιοι φίλοι της Apple μπορεί να διαφωνούσαν μαζί μου 😉 ).

1460226_548097985276615_4173929_n

Σε αυτό το διάγραμμα βλέπουμε την πορεία του αυτισμού και της κατανάλωσης οργανικών τροφών. Εύκολα θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως ο αυτισμός παρατηρείται μετά την κατανάλωση οργανικών τροφών και πως η αύξηση του ενός προκαλεί αύξηση στο δεύτερο. Αλλά και αυτό το συμπέρασμα θα ήταν λανθασμένο.

(Δεν θα ασχοληθώ με το θέμα αυτισμός και εμβόλια, όχι σήμερα).

Είναι προφανές πως το ότι ένα γεγονός ακολουθεί ένα άλλο σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει  πως το ένα είναι  η αιτία του άλλου.
Αυτό δυστυχώς είναι ένα λάθος που όλοι μας κάνουμε καθημερινά μιας και το μυαλό μας είναι φτιαγμένο να ξεχωρίζει τέτοιες σχέσεις και να τους δίνει λάθος ερμηνεία. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε πως είναι ασφαλές να πούμε πως ένα γεγονός είναι η αιτία ενός άλλου μόνο αν υπάρχουν ξεκάθαρες, σωστές έρευνες που να επιβεβαιώνουν αυτή τη σχέση.

Διαφορετικά κινδυνεύουμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως οι πρωινές φωνές του κόκορα είναι  η αιτία της ανατολής του ήλιου. Το επόμενο βήμα θα είναι να λατρέψουμε τον κόκορα ως θεϊκό και τότε καλή μας τύχη.

Πηγές:

  • HAARP: http://en.wikipedia.org/wiki/High_Frequency_Active_Auroral_Research_Program
  • Εμβόλια: http://en.wikipedia.org/wiki/Vaccine_controversies

Όταν δεν υπάρχει ελπίδα…

Το βίντεο που θα βρείτε παρακάτω κυκλοφορεί από το 2007. Το είχα δει και λίγο παλαιότερα αλλά νομίζω πως πλέον είναι επίκαιρο.

Στο βίντεο αυτό δεν θα δείτε τίποτε άλλο από ένα ποτιστικό κήπου και ένα όμορφο ουράνιο τόξο. Η φωνή που ακούγεται είναι μιας κυρίας στην οποία ανήκουν, υποθέτω, ο κήπος, το γκαζόν και το ποτιστικό, όχι πως αυτό έχει σημασία, απλώς το αναφέρω.

Η κυρία αυτή, για εσάς που μπορεί να δυσκολευτείτε με τα αγγλικά της, λέει πολύ ξεκάθαρα πως το ουράνιο τόξο που δημιουργείται από τη διάθλαση του φωτός στα σταγονίδια του νερού δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Όπως λέει, πριν από 20 χρόνια, τέτοια φαινόμενα, ουράνιο τόξο τόσο κοντά στο έδαφος, δεν υπήρχαν και καταλήγει αβίαστα στο συμπέρασμα πως αυτό που βλέπει είναι προϊόν κάποιων χημικών ουσιών που κάποιοι βάζουν μέσα στο νερό.

Είναι προφανές πως δεν ξέρει πως δημιουργούνται τα ουράνια τόξα και ούτε και την ενδιαφέρει να μάθει. Αντιθέτως εξασκεί τα ακτιβιστικά της ένστικτα και αυτομάτως μπαίνει και αυτή στην ομάδα των συνωμοσιολόγων που ξέρουν την Αλήθεια, είναι ξύπνιοι (σε αντίθεση με εμάς που κοιμόμαστε), δεν είναι πρόβατα (σε αντίθεση με εμάς που ακολουθούμε τυφλά) και που κάνουν κάτι για το καλό της κοινωνίας (σε αντίθεση με εμάς που είμαστε βολεμένοι).

Καμιά φορά με πιάνουν οι μαύρες μου και σκέφτομαι πως δεν υπάρχει ελπίδα…

Ο κομμουνιστικός μύθος

Ξέρω, πάω γυρεύοντας.

Πολλοί μου το έχουν πει και αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές στις αναρτήσεις μου στο Facebook όπου ασχολούμαι περισσότερο με πολιτική από ότι σε αυτό το blog. Βλέπετε, όταν γράφει κάποιος για πολιτική στην Ελλάδα αμέσως εξάπτει τα πάθη και οι “θιγμένοι” από τα γραπτά του αντιδρούν, ενίοτε και με σωματική βία. Μέχρι στιγμής οι αντιδράσεις που έχω δεχθεί δεν ξεπερνούν κάνα-δυό λέξεις με υπονοούμενα και την “κλασσική” κατηγορία πως έχω εμμονές.

Έχω εμμονές. Έχω εμμονές με τη διάθεση των ανθρώπων να προσκολλούνται σε ιδέες οι οποίες δεν είναι βασισμένες στη λογική και να τις προστατεύουν σαν κόρη οφθαλμού. Αυτό ακριβώς στηλιτεύω και από αυτό το blog, με ομολογουμένως σχεδόν μηδενικά αποτελέσματα, αλλά δε βαριέσαι, ακόμα και αν γράφω μόνο για μένα, το διασκεδάζω.

Έτσι λοιπόν, όποτε αναφέρομαι σε πολιτικά ζητήματα στο Facebook οι φίλοι που αυτοπροσδιορίζονται ως “αριστεροί” μου λένε πόσο άδικο έχω και τονίζουν πως ο σοσιαλισμός/κομμουνισμός είναι ένα “ανθρώπινο σύστημα” που θα φέρει “ισότητα και ισονομία” στην κοινωνία και παράλληλα μου λένε πως ο καπιταλισμός είναι “Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ”…και τρελαίνομαι. Αυτή η ιδέα της “ανθρώπινης” αριστεράς, του φιλικού προς το λαό σοσιαλισμού/κομμουνισμού, είναι μύθος.

Που βασίζονται όμως αυτοί οι φίλοι που μου λένε αυτά τα περίεργα; Τί νομίζουν πως είναι ο σοσιαλισμός/κομμουνισμός;

Εδώ μπορεί να πέσουμε σε μια κοινή παγίδα και θέλει λίγο προσοχή. Οι έννοιες των λέξεων αλλάζουν όσο περνούν τα χρόνια και αλλάζουν όταν οι άνθρωποι τις χρησιμοποιούν με άλλους τρόπους. Είναι λοιπόν εξαιρετικά πιθανό ο κάθε ένας να έχει ένα διαφορετικό ορισμό στο μυαλό του σχετικά με το τί θα πει κομμουνισμός, τί σοσιαλισμός ή καπιταλισμός.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να τα ορίσω, άλλοι καλύτεροι από εμένα το έχουν κάνει και όπως είπα παραπάνω, οι ορισμοί έχουν, σε ένα βαθμό, αλλάξει.

Η πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρεί πως σοσιαλισμός είναι η πολιτική που εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ και κομμουνισμός είναι αυτό που εφαρμόστηκε στη Σοβιετική Ρωσία, στην Κούβα και σε μια χούφτα άλλες χώρες στον κόσμο. Αυτό είναι έως ένα βαθμό αλήθεια, ειδικά για την περίπτωση του ΠΑΣΟΚ και της Ελλάδας. Ο Ανδρέας έλεγε πως ήταν σοσιαλιστής αλλά ο σοσιαλισμός του σε πολλά πράγματα ήταν τόσο “νερωμένος” που έμοιαζε πιο πολύ με καπιταλισμό αν και υπήρχαν αρκετές περιπτώσεις όπου οι σοσιαλιστικές διαθέσεις γίνονταν εμφανείς όπως στην κρατικοποίηση πολλών προβληματικών επιχειρήσεων.

Στην ουσία όμως, ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό που είναι πάρα πολύ σημαντικό και είναι αυτό στο οποίο θα σταθώ για να εξηγήσω τον τίτλο περί μύθου.

Και τα δύο συστήματα λοιπόν μιλάνε ξεκάθαρα για κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής (εργοστάσια, αγροκτήματα, κτλ). Όλα τα μέσα παραγωγής θα ανήκουν σε όλους, σε όλο το λαό και όχι σε ιδιώτες. Παράλληλα η διαχείριση αυτών των μέσων παραγωγής θα γίνεται συλλογικά και όχι ατομικά. Δηλαδή οι αποφάσεις για το ποιο προϊόν θα παραχθεί και ποιές πρώτες ύλες θα χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή οποιουδήποτε προϊόντος, θα λαμβάνονται σε συλλογικό επίπεδο.

Για να προκύψει αυτό το “συλλογικό επίπεδο” πρέπει να δημιουργηθεί, μιας και δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Δηλαδή πρέπει να προκύψει μια ομάδα ανθρώπων, ας την πούμε κεντρική επιτροπή (ΚΕ), η οποία θα προκύψει από το σύνολο των πολιτών και αυτή θα παίρνει αποφάσεις σχετικά με το τί θα γίνει με τα μέσα παραγωγής, πως αυτά θα λειτουργούν, αν θα λειτουργούν, τί θα παράγουν και τι θα πουλάνε. Με άλλα λόγια αυτή η ΚΕ θα πρέπει να αποφασίζει για όλα όσα αφορούν τα μέσα παραγωγής. Ο ισχυρισμός είναι πως η ΚΕ θα παίρνει αποφάσεις με σκοπό να μεγιστοποιήσει το γενικό όφελος, όλου του λαού δηλαδή, και όχι του μεμονωμένου ατόμου.

Σε αυτό το σημείο έρχεται και η μεγάλη παγίδα αυτού του συστήματος, γιατί έως τώρα ακούγεται αρκετά καλό, ειδικά στα Ελληνικά αυτιά τα οποία έχουν εκπαιδευτεί χρόνια τώρα να εξισώνουν τον επιχειρηματία με το “κακό” και το κράτος με το “καλό”.

Αυτό λοιπόν που κανείς δεν λέει ευθέως είναι πως μέσα σε αυτά τα “μέσα παραγωγής” συμπεριλαμβάνεται και ο άνθρωπος, ο οποίος είναι και το πιο σημαντικό από αυτά. Χωρίς το εργατικό δυναμικό καμία μηχανή δεν μπορεί να δουλέψει όσο και αν το θέλει μια ΚΕ.

Συνεπώς, η ΚΕ που θα αποφασίζει για τα πάντα, θα παίρνει και αποφάσεις για τους ανθρώπους. Θα αποφασίζει σε ποιά βιομηχανία θα δουλεύει ο κάθε ένας, για πόσο θα δουλεύει, σε ποιά πόλη θα δουλεύει, πόσες ώρες θα δουλεύει, τί μισθό θα παίρνει και βέβαια τί προϊόντα θα αγοράζει (αυτό θα γίνεται έμμεσα μιας και το ποιά προϊόντα θα πωλούνται θα αποφασίζεται επίσης από την ΚΕ).

Έτσι λοιπόν κανένας άνθρωπος δεν θα έχει το δικαίωμα της εργασιακής αυτοδιάθεσης και αν έχει διαφορετική άποψη δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα διότι η ΚΕ, όπως είπαμε, θα παίρνει αποφάσεις με γνώμονα το γενικό καλό και όχι το ατομικό. Άρα, οποιαδήποτε προσπάθεια αυτοδιάθεσης του ατόμου (πχ να κάνει μια δουλειά που του αρέσει και όχι αυτή που του επιβάλλεται) θα πηγαίνει κόντρα στο κοινό καλό και θα πρέπει να καταστέλλεται και να τιμωρείται. Μάλιστα, ακόμα και η διαμαρτυρία του ατόμου σχετικά με το μισθό του ή την εργασία του ή οποιοδήποτε άλλο σχετικό θέμα, θα είναι πρόβλημα μιας και θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή δυσαρέσκειας και προβλημάτων, οπότε και αυτή (η διαμαρτυρία) θα πρέπει να απαγορευτεί.

Τα παραπάνω προκύπτουν από χρήση απλής λογικής. Όπως είδατε δεν χρησιμοποίησα περίεργους πολιτικούς όρους, απλώς έκανα το ένα βήμα μετά το άλλο. Αν νομίζετε πως τα βήματα που ακολούθησα δεν είναι σωστά, μπορείτε να το πείτε, αλλά η ιστορία έχει δείξει πως ακριβώς αυτό συμβαίνει. Όπου έχει εφαρμοστεί ο σοσιαλισμός ή ο κομμουνισμός με την πραγματική του μορφή, το άτομο χάνει τα ατομικά του δικαιώματά και γίνεται σκλάβος τους συνόλου, του λαού. Το σύνολο είναι υποχρεωμένο να ακούσει τις εντολές μιας ΚΕ και έτσι και αυτό χάνει οποιοδήποτε δικαίωμα στο να πάρει έστω συλλογικές αποφάσεις διότι το εκπροσωπεί μια μικρή ομάδα ατόμων.
Παράλληλα η επιλογή των ατόμων για συμμετοχή σε αυτή την ΚΕ που έχει όλη τη δύναμη και όλα τα προνόμια γίνεται με μη δημοκρατικό τρόπο, αλλά με επιλογή μέσα από τους κόλπους της ομάδας που έχει ασπαστεί την ιδεολογία αυτή, το κόμμα. Ο κομμουνισμός βέβαια μπορεί να μην προβλέπει μια τέτοια διαδικασία παράδοσης/παραλλαβής της δύναμης, αλλά τελικά είδαμε πως στην πράξη αυτό ακριβώς συμβαίνει παντού.

Αντί λοιπόν να λέμε πως ο κομμουνισμός είναι ένα ανθρώπινο σύστημα, μάλλον θα έπρεπε να λέμε πως ο κομμουνισμός, στην πραγματική του μορφή και όπου έχει εφαρμοστεί κανονικά, το μόνο που έχει κάνει είναι να εξαθλιώσει το άτομο, να του στερήσει βασικά ατομικά δικαιώματα όπως αυτό της αυτοδιάθεσης και τελικά, να καταστρέψει την οικονομία της χώρας. Ακόμα και η Ρωσία, με τον τεράστιο υπόγειο πλούτο της, τελικά χρεοκόπησε και αναγκάστηκε να αλλάξει με εξαιρετικά βίαιο τρόπο το σύστημα της σε καπιταλιστικό.

Δεν προσπαθώ να πω πως ο καπιταλισμός είναι τέλειος. Τέτοιο σύστημα δεν υπάρχει, ειδικά όσο μπαίνουν οι άνθρωποι στη μέση οι οποίοι κουβαλούν τα δικά τους ελαττώματα και προκαταλήψεις. Αλλά είναι εντυπωσιακό να βλέπεις σκεπτόμενα άτομα να επιτίθενται με πραγματικό μίσος στον καπιταλισμό με όπλο τα αγαθά που αποκλειστικά αυτός τους προσφέρει, προκειμένου να υποστηρίξουν ένα σύστημα που θα τους στερούσε την ίδια την ελευθερία να πουν τη γνώμη τους όπως κάνουν στις αναρτήσεις μου στο Facebook.

Το ότι ο μύθος του κομμουνισμού δεν έχει καταρρεύσει στην Ελλάδα είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό της διάθεσής μας να πιστεύουμε σε παραμύθια, ακόμα και όταν όλος ο πολιτισμένος κόσμος τα έχει προ πολλού ξεπεράσει.

Νομίζω πως το κομμουνιστικό ρητό: «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του» είναι ότι πιο άδικο και πιο ισοπεδωτικό έχει ειπωθεί στην ανθρώπινη ιστορία. Ισοπεδώνει τους πάντες στο χαμηλότερο επίπεδο. Αυτό είναι ο κομμουνισμός.

Είπαμε, πάω γυρεύοντας.

Ένας περήφανος μπαμπάς

1000371_634802596530510_689756999_nΔεν νομίζω πως πρέπει να υπάρχει αμφιβολία για τα θρησκευτικά μου πιστεύω. Οποιοσδήποτε διαβάζει έστω και λίγο συστηματικά αυτό το μπλογκ θα πρέπει να έχει καταλήξει αβίαστα στο συμπέρασμα πως η σχέση μου με τη θρησκεία είναι ίδια με αυτή που έχει το βιάγκρα σε ένα συνέδριο λεσβίων (και δεν εννοώ τους κατοίκους του κατά τ’ άλλα συμπαθούς νησιού). Με άλλα λόγια, δεν μου χρειάζεται.

Έλα μου όμως που είμαι περιτριγυρισμένος από τη θρησκεία μιας και ζω στην Ελλάδα. Καλώς ή κακώς, κακώς κατά τη δική μου άποψη αλλά ποιός με ακούει, η θρησκεία υπάρχει παντού στην Ελληνική κοινωνία, από τις εκφράσεις μας πχ: “κάνε το σταυρό σου να βρω θέση να παρκάρω μη γαμήσω το γείτονα που το έχει βάλει στραβά και κλείνει δύο θέσεις”, μέχρι την πολιτική μας όπου οι κυβερνώντες και μη, με ελάχιστες εξαιρέσεις, βάζουν το χέρι τους πάνω σε ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν χιλιάδες χρόνια, έχει τρομακτικά προβλήματα αξιοπιστίας και σε πολλές περιπτώσεις είναι ξεκάθαρα ανήθικο, και ορκίζονται να κάνουν το σωστό. Δεν είναι περίεργο που αποτυγχάνουν όλοι και κατά συρροή, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Όταν λοιπόν μεγαλώνεις παιδιά σε μια τέτοια κοινωνία, ξέρεις πως υπάρχει σημαντική πιθανότητα να μην μεγαλώσουν άθεα και να πιστέψουν στον Χριστούλη που γεννήθηκε στη φάτνη ή στο σπίτι (ανάλογα ποιό ευαγγέλιο διαβάζεις), στο φίδι που μιλάει, στον επιπλέοντα ζωολογικό κήπο, στους ήρωες που είναι τόσο δυνατοί όσο μακριά είναι τα μαλλιά τους, και όλα τα συναφή. Εγώ έχω δύο παιδιά, (γεγονός που ακόμα και σήμερα με εκπλήττει για πολλούς λόγους, αλλά ο σημαντικότερος είναι πως μια γυναίκα δέχθηκε να ενώσει τα γονίδιά της με τα δικά μου και…ότι βγει μιας και τα δικά μου γονίδια…ας πούμε πως δεν είναι ζηλευτά, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) και όπως είναι φυσικό, η ΜΗ θρησκευτική τους κατήχηση με απασχολεί πολύ.

Έτσι λοιπόν, από την πρώτη στιγμή φρόντισα να ξεκαθαρίσω το τοπίο με όλους γύρω μου, ειδικά την πεθερά μου της οποία η πίστη είναι ακλόνητη παρόλο που το μόνο που ξέρει για τη θρησκεία της είναι ό,τι έχει ακούσει στις εκκλησίες ή βλέπει κάθε χρόνο στον ΑΝΤ1 όταν την Μεγάλη Εβδομάδα παίζει τον Ιησού του Τζεφιρέλι.

“Θα τον κάνω εγώ ένα Χριστιανάκιιιιιιιι!” είχε πει λίγο μετά τη γέννηση του γιού μου και το μόνο που με συγκράτησε από το να αρχίσω ένα χείμαρρο από αντιθρησκευτικά επιχειρήματα ήταν το βλέμμα της συζύγου η οποία μπορεί να ήταν κατάκοπη στο κρεβάτι του μαιευτηρίου με το μωρό στα χέρια, αλλά εξακολουθούσε να έχει την ίδια δύναμη πάνω μου που είχε πάντα και δυστυχώς εξακολουθεί να έχει (μην της πείτε πως το είπα αυτό, δεν τα διαβάζει όλα). Το βλέμμα της ήταν τέτοιο που παραλίγο να κατουρηθώ επάνω μου και δεν ήμουν εγώ αυτός που φορούσε πάνες αν και ίσως θα έπρεπε. Εκείνη την ημέρα κρατήθηκα (με όλους τους τρόπους) και δεν είπα τίποτα, αλλά ήξερα πως θα ερχόταν μια άλλη μέρα που θα έπρεπε να πω/κάνω κάτι.

Καθώς τα παιδιά μου μεγάλωναν, εμένα με απασχολούσε πως να χειριστώ μαζί τους το θέμα, αλλά και τί να κάνω με τον περίγυρό μου. Ακόμα και στον παιδικό σταθμό που πήγαιναν (η μικρή τώρα πάει), γιόρταζαν όλες τις θρησκευτικές γιορτές και τους λέγανε θρησκευτικές ιστορίες συχνά, αν και είμαι σίγουρος πως ξεχνούσαν αυτήν στην οποία κάτι παιδιά κοροϊδεύουν τον προφήτη για τη καράφλα του και αυτός για να τα τιμωρήσει καλεί με τη βοήθεια του θεού δύο αρκούδες από το δάσος οι οποίες τα σφάζουν μέχρι ενός.  Καλύτερα μάλλον.

Αλλά όταν μια μέρα ο γιός μου γύρισε σχολείο και με ρώτησε ποιός είναι ο Χριστούλης για τον οποίο μάθανε εκείνη την ημέρα, εγώ έπρεπε να δώσω απάντηση. Θα μπορούσα να πω “αηδίες, δεν υπάρχει θεός και δεν υπάρχει Χριστός και αν σου ξαναπεί κάτι τέτοιο η δασκάλα σου να της πεις να σταματήσει να σου γεμίζει το κεφάλι με βλακείες”. Θα μπορούσα.
Θα μπορούσα επίσης να του πω ένα- ένα τα επιχειρήματα σχετικά με την ανυπαρξία του θεού, και να του εξηγήσω γιατί η Βίβλος είναι τόσο αξιόπιστη ως απόδειξη για την αλήθεια που διαλαλεί πως κατέχει όσο και τα βιβλία του Harry Potter. Θα μπορούσα.

Αντιθέτως επέλεξα να του πω την ιστορία του Ιησού όπως αυτή αναφέρεται στη Βίβλο. Μιλήσαμε για τη γέννηση, τη ζωή, τη σταύρωση και την ανάσταση. Δεν τα είπαμε όλα και όχι με λεπτομέρεια μιας και η προσοχή του ήταν στραμμένη στο Xbox (του διαβόλου πράγματα!), αλλά τον κάλυψα. Φρόντισα όμως να κλείσω τη συζήτηση τονίζοντας πως όλα αυτά είναι μύθοι σαν αυτούς που διαβάζουμε για τον Ηρακλή και τους Ολύμπιους θεούς και πως επειδή κάποιοι τα πιστεύουν ως αλήθεια, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και αλήθεια.

Μέχρι σήμερα, αραιά και που, κάνουμε παρόμοιες συζητήσεις, αλλά μόνο όταν ο ίδιος τις προκαλεί. Δεν προσπαθώ να τον πιέσω και τον αφήνω να ξεδιπλωθεί μόνος του. Απλώς πάντα φροντίζω να τονίζω τα περί Χριστιανικής μυθολογίας.

Σήμερα η σύζυγος μίλησε με τη δασκάλα στο νηπιαγωγείο η οποία είχε ένα “θέμα”. Όταν ζήταγε από τα παιδιά να σηκωθούν για προσευχή ο Γιώργος δεν ήθελε να σηκωθεί και έλεγε πως αυτά είναι για αυτούς που πιστεύουν. Αναρωτιόταν λοιπόν η δύσμοιρη αν θέλαμε να τον πιέσει να σηκωθεί και να προσευχηθεί ή όχι. Η σύζυγος την ενημέρωσε για την κατάσταση στο σπίτι μας και αυτή (η δασκάλα), προς τιμήν της, δέχθηκε να μην ασχοληθεί ξανά.

Έτσι λοιπόν οι βάσεις έχουν μπει και ελπίζω, συν τω χρόνο, η λογική να πρυτανεύσει και ο γιος μου να πάρει τον δρόμο που τον οδηγεί μακριά από τον θεό και τις δεισιδαιμονίες και πιο κοντά στη λογική σκέψη βασισμένη σε επιχειρήματα.

Εν τω μεταξύ, ο υπογράφων είναι ένας περήφανος μπαμπάς που ο γιος του επέλεξε μόνος του να μην συμμετέχει στη σχολική προσευχή! Σειρά έχει η μικρή.

ΥΓ: Ξέρω πως κάποιοι θα σχολιάσετε λέγοντας τα γνωστά περί σωτηρίας της ψυχής, πόσο κακός πατέρας είμαι, πως σπρώχνω το παιδί μου στην κόλαση, πως είμαι υπερβολικός μιας και η θρησκεία δεν έβλαψε ποτέ κανένα (ναι, καλά!), κτλ. Για όλα τα παραπάνω έχω απαντήσει κατά καιρούς μέσα από αυτό το μπλογκ, ψάξτε και θα βρείτε. Όσο για τα σχόλια αυτού του τύπου, αν υπάρξουν, θα περάσουν και θα εμφανιστούν κανονικά κάτω από το άρθρο αυτό. Δεν κόβω σχόλια με βάση το περιεχόμενό τους (δεν είμαι θρησκόληπτος) και επιπλέον έχω ανάγκη να γελάσω.

The better angels of our nature II

Να κάτι που δεν ξέραμε!

1452522_662577297110500_1434653434_n

Περιμένετε κάτι να πω, ε;

Αιώνια ζωή, για όλους!

Άλλαξα γνώμη! Ναι, ακόμα και εγώ δεν με αντέχω άλλο. Όλο σκέψη, κρίση, λογική… πόσο πιο βαρετός, πόσο πιο προβλέψιμος, πόσο πιο αρνητικός να γίνω;

Κάνω στροφή λοιπόν, αλλάζω ρότα, νέα πορεία και νέες επιλογές.

Αλλά πως θα ξεκινήσω αυτή τη νέα ζωή; Πώς να κάνω αισθητή την αλλαγή την οποία ζω σε όλους τους 18 αναγνώστες μου; Θα πρέπει να βρω ένα θέμα που να αγγίζει όλους τόσο βαθιά που να σβήσει όλα τα υπόλοιπα από το μυαλό τους και να τους αφήσει με ανοικτό το στόμα, το σάλιο να στάζει από την άκρη, σωριασμένους στη πολυθρόνα τους να κοιτούν αποσβολωμένοι την οθόνη του υπολογιστή, και αμέσως μετά να εκτιναχθούν και να κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις για να αλλάξουν και αυτοί τη ζωή τους.

Μέρες τώρα αναρωτιέμαι ποιό θέμα είναι κατάλληλο για να πετύχω τα παραπάνω, τί είναι αυτό που “καίει” τον κόσμο, και το βρήκα!

Αθανασία! Όχι συμβολική όπως αυτή που αποκτά κάποιος διάσημος. Όχι, τα ημίμετρα δεν είναι για εμάς. Εμάς μας αξίζει η πραγματική αθανασία, αυτή που σαν τον Highlander θα μας επιτρέψει να ζούμε περιπέτειες, έρωτες, αγωνίες και χαρές, εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν.

Highlander

Πώς θα επιτευχθεί αυτό; Πιο εύκολα από όσο φαντάζεστε. Ένα νέο παιδί, εμπνευσμένο ή ευλογημένο (διαλέξτε και πάρτε), έχει τη λύση!

Τώρα, μόνο με 38$, ή 28€ και κάτι ψιλά, με τα ταχυδρομικά τέλη, μπορείτε και εσείς να αποκτήσετε τα καταπληκτικά δακτυλίδια της αθανασίας και να ζήσετε αιώνια!

Απλώς τα φοράτε και χάρη στις μαγνητικές τους ιδιότητες θεραπεύουν τα κύταρρά σας

(τα οποία είναι στην ουσία μαγνήτες και επηρεάζονται από αυτούς) και σας δίνουν την δυνατότητα να ζήσετε περισσότερο.

Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι, μόλις παραλάβετε τα δακτυλίδια, να τα φορέσετε στα μικρά σας δακτυλάκια και… “καθαρίσατε” αιώνια.

Ο τρόπος που δουλεύουν τα δακτυλίδια είναι εξαιρετικά απλός. Πιο πάνω αποδείξαμε ξεκάθαρα πως τα κύτταρά μας είναι μαγνήτες και πως θεραπεύονται από τα μαγνητικά πεδία. Έτσι λοιπόν αν βάλουμε ένα αρκετά δυνατό μαγνήτη κοντά τους τότε αυτά θα θεραπευθούν με ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα και ευκολία (δείτε σχέδια παρακάτω απ’ ευθείας από το αρχικό site).losewall

losewal2losewal3

Με τη βοήθεια λοιπόν του μαγνητισμού τα κύτταρά σας επουλώνονται καλύτερα και γρηγορότερα.

Τα μαγνητικά δακτυλίδια της αθανασίας έχουν μαγνήτες με δύναμη 21.000gauss (ο μαγνήτης στο ψυγείο μας έχει μόλις 50gauss), 

πράγμα που σημαίνει πως καθώς τα φοράτε, εκτός από περισσότερο χρόνο στη ζωή σας θα προσθέσετε και ότι μεταλλικό υπάρχει γύρω σας και δεν είναι βιδωμένο στο έδαφος, θα δυσκολευτείτε τρομακτικά να ξεκολλήσετε τα δακτυλάκια σας μεταξύ τους, θα πρέπει να ξεχάσετε τη χρήση οποιουδήποτε μεταλλικού αντικειμένου, συμπεριλαμβανομένου των αυτοκινήτων, ποδηλάτων και λεωφορείων εκτός και αν θέλετε να κολλήσετε στην εξωτερική του πλευρά και να σας σύρει μαζί του για ατελείωτα χιλιόμετρα, ή όσο παραμένουν τα δακτυλάκια σας ενωμένα με το υπόλοιπο της παλάμης σας.

Αλλά αυτές οι θυσίες είναι ένα τίποτα μπροστά στην αιωνιότητα που θα κερδίσετε!

Για αυτό μη διστάζετε, αγοράστε τα ΤΩΡΑ και κερδίστε και ένα βραχιόλι με τις ίδιες θαυματουργές ιδιότητες. Αγοράστε δακτυλίδια και για τους αγαπημένους σας ανθρώπους και σας υπόσχομαι πως θα περάσετε μια αιωνιότητα κολλημένοι ο ένας στον άλλον. Δεν μπορώ να φανταστώ πιο όμορφη ζωή από αυτή!

Αλλά, υπάρχει πιθανότητα να είστε δύσπιστοι όπως ήμουν και εγώ κάποτε, μέχρι που είδα το φώς το αληθινό και τώρα πιστεύω. Για εσάς λοιπόν τους σκεπτικιστές υπάρχει η δυνατότητα να επιστρέψετε τα δακτυλίδια αν δεν δουλεύουν. Πώς θα το καταλάβετε πως δεν δουλεύουν;  Απλό. Θα έχετε πεθάνει!

Είδατε που αν θέλω μπορώ να σας προσφέρω κάτι θετικό; Είδατε που με κατηγορείτε για αρνητισμό και κλειστομυαλοσύνη; Λάθος κάνατε!

ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

lotr_4591561_lrg