Μα γιατί ασχολείσαι;


Αυτό με ρωτάνε διάφοροι φίλοι: “Τί ασχολείσαι με αυτά τα πράγματα; Τί σε κάνει να πιστεύεις πως μπορείς να αλλάξεις τους ανθρώπους.”

ΟΚ, οφείλω να ομολογήσω πως κάποτε είχα σαφώς υπερεκτιμημένη άποψη για τις ικανότητές μου ως συγγραφέας, ως άνθρωπος της λογικής, ως λογικό ον με λογικά επιχειρήματα. Τελικά όμως πλανήθηκα πλάνην οικτράν. Όχι μόνο δεν νιώθω πως έκανα τη διαφορά, όχι μόνο δεν μοιάζει να άλλαξα κάτι, αλλά, όπως φαίνεται, οι προσπάθειές μου είχαν μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα μιας και όταν μιλάω πλέον με άτομα που πιστεύουν στη μία ή στην άλλη παράλογη θεωρία νιώθω πως συσπειρώνονται και, όσο μιλώ, κλείνουν τα αυτιά τους ακόμα πιο πολύ.

Αυτή μου την αίσθηση δείχνει να επιβεβαιώνει και η έρευνα που έγινε το 1979 από τους Charles Lord, Lee Ross, και Mark Lepper.

Η έρευνα αυτή δείχνει πως τα άτομα που έχουν δυνατή άποψη πάνω σε πολύπλοκα κοινωνικά ζητήματα είναι πιο πιθανόν να δεχθούν στοιχεία που επιβεβαιώνουν την άποψή τους και να είναι πιο επικριτικοί με στοιχεία που τη διαψεύδουν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δέχονται στοιχεία που προέρχονται από διάφορες εμπειρικές πηγές οι οποίες είναι γνωστό πόσο αναξιόπιστες είναι. Έτσι λοιπόν αντί να μειώνονται οι διαφορές στις απόψεις, αυξάνεται η πόλωση.

Με άλλα λόγια, όταν δίνεις στοιχεία σε κάποιον που έχει πολύ δυνατές απόψεις για ένα θέμα και αυτά τα στοιχεία πάνε κόντρα στην εδραιωμένη άποψή του, τότε αντί να δει τα επιχειρήματα με κριτικό βλέμμα και να τα αξιολογήσει, “δένεται” περισσότερο στην άποψη που έχει και αρνείται να αλλάξει γνώμη.

Με βάση τα παραπάνω, μπορούμε άνετα να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως όλη η δουλειά που κάνω από αυτό το blog έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά. Αντί να αγγίξω κάποιους με τα επιχειρήματα που χρησιμοποιώ, τους διώχνω πιο πολύ προς τη “σκοτεινή πλευρά” όπου και συσπειρώνονται με ομοϊδεάτες τους και σχεδιάζουν την δολοφονία μου! Καλά, όχι έτσι ακριβώς αλλά καταλαβαίνετε τί εννοώ.

Οπότε το ερώτημα “γιατί ασχολούμαι;” είναι πιο επίκαιρο και πιο σημαντικό από ποτέ. Τί στο διάβολο προσπαθώ να κάνω γράφοντας ατελείωτα κατεβατά που τα διαβάζουν το πολύ 17 άτομα, από ευγένεια κυρίως, γιατί αφιερώνω ώρες ατελείωτες σε έρευνα στοιχείων και διασταυρώσεις, γιατί προσπαθώ να χρησιμοποιώ απλό λόγο και όχι περίπλοκο ώστε να μη ξενίσει τον απλό αναγνώστη; Αν όπως λέει η έρευνα και όλες αυτές οι προσπάθειες έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα, μήπως θα ήταν καλύτερα να σταματήσω;

Τί να πω, δεν είμαι σίγουρος. Αυτό που νιώθω πάντως είναι πως οι φωνές των συνωμοσιολόγων ακούγονται πιο δυνατά και είναι πιο ελκυστικές από τις δικές μου. Κακά τα ψέματα, το θέμα που έχω επιλέξει για αυτό το blog δεν είναι sexy. Δεν είναι κουτσομπολιά για το τί έκανε η κάθε στάρλετ και αν εμφανίστηκε ‘ξωβυζη σε κάποια παραλία, δεν δίνω δίαιτες που θα σας βοηθήσουν να χάσετε 1 κιλό κάθε λεπτό που περνάει και σίγουρα δεν δίνω συμβουλές για 6-pack κοιλιακούς. Από την αρχή ήξερα πως το να συζητάς για κριτική σκέψη και να αναλύεις θέματα της καθημερινότητας από αυτή την οπτική γωνία δεν θα είναι κάτι «δυνατό», εξού και οι 17 αναγνώστες μου.
Από την άλλη όμως δεν θέλω να σταματήσω για τρεις ξεκάθαρους και απλούς λόγους.

  1. Δεν θέλω να σταματήσω να φωνάζω για πράγματα τα οποία μπορεί να πληγώνουν άλλους ανθρώπους οι οποίοι απλώς δεν είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν και έπεσαν θύματα επιτήδειων.
  2. Πιστεύω πως όσο πιο πολλοί είμαστε που φωνάζουμε τόσο πιο καλά είναι και όλο και κάτι θα μένει. Δεν θα πάνε όλες οι φωνές χαμένες. Μπορεί αυτοί που έχουν ήδη επενδύσει στα πιστεύω τους να συνεχίσουν να μας απορρίπτουν ότι και αν λέμε, αλλά οι άλλοι, αυτοί που δεν έχουν αποκρυσταλλώσει απόψεις ακόμα και ψάχνουν πληροφορίες, μπορεί να ωφεληθούν.
  3. Τέλος, το διασκεδάζω. Μπορεί να μην έχει ιδιαίτερο αποτέλεσμα αλλά το απολαμβάνω και ταυτοχρόνως είναι και μια άσκηση του δικού μου μυαλού. Μια ασταμάτητη προσπάθεια ενημέρωσης, αξιολόγησης και ιεράρχησης που μου δίνει ευχαρίστηση μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα.

Συνεπώς, συνεχίζω. Προχωράω και ότι βγει. Κάποιοι μπορεί να κερδίσουν από αυτά και κάποιοι όχι. Το έχω πάρει απόφαση εδώ και καιρό, δεν μπορείς να τους αγγίξεις όλους, ένα σχόλιο όμως που λέει «μπράβο έκανες καλή δουλειά» είναι αρκετό να μου φτιάξει τη μέρα και να βάλει ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό μου.

Advertisements

Tagged: , ,

2 thoughts on “Μα γιατί ασχολείσαι;

  1. Mantzanas George Σεπτεμβρίου 30, 2013 στο 23:18 Reply

    Και για να σου φτιάξω τη σημερινή σου μέρα και να κλείσει με ενα χαμόγελο σου λέω συνέχισε ακάθεκτος και γράφει με την ψυχή σου…..(ένας απο τους 17… 😉 )

    Μου αρέσει!

  2. […] έγραφα πως μια έρευνα έχει δείξει πως όταν κάποιοι έχουν […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: