Υπερήφανοι για την εθνική μας κληρονομιά


tumblr_m8l85sxL7A1qgvbz1o1_1280Πριν από λίγες μέρες, καθώς πλησίαζε η 25η Μαρτίου, μια φίλη στο Facebook ανέβασε μια φωτογραφία από μια ομαδική εργασία που είχαν κάνει στο σχολείο της κόρης της. Ήταν μια εργασία στην οποία πήρε μέρος όλο το σχολείο (δημοτικό αν δεν κάνω λάθος) και το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό.

Δεν θα ανεβάσω τη φωτογραφία γιατί δεν είναι δική μου και δεν θέλω να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, αλλά θα σας περιγράψω την εργασία και θα καταλάβετε.

Η εργασία αυτή λοιπόν ήταν μια Ελληνική σημαία περίπου 2χ1, αλλά μπορεί να ήταν και μεγαλύτερη, και σε κάθε γραμμή, γαλάζια ή λευκή, είχαν γράψει ιστορικά ονόματα αρχαίων και νεότερων Ελλήνων που είχαν προσφέρει με κάποιο τρόπο στην Ελληνική ιστορία, αλλά και τοποθεσιών που έχουν ξεχωρίσει για την ιστορική τους σημασία. Για παράδειγμα: Μακρυγιάννης, Καλλέργης, Πλαστήρας, Τρικούπης, ή Γοργοπόταμος, Χάνι της Γραβιάς, Έξοδος Μεσολογγίου και πολλά άλλα αρκετά πυκνογραμμένα!

Η όλη προσπάθεια ήταν σίγουρα μεγάλη και αυτός που τα έγραψε (γιατί από τον γραφικό χαρακτήρα φαίνεται πως τα έγραψε ένα άτομο), θα κουράστηκε πολύ ώστε να μην κάνει λάθη πάνω στη σημαία όπου το blanco δεν θα φαινόταν και πολύ ωραίο.

Πάνω στο σταυρό της σημαίας υπήρχε μια φωτογραφία της Ακρόπολης των Αθηνών, το αστέρι της Βεργίνας, οι Ολυμπιακοί κύκλοι, και ένα αγοράκι με ένα κοριτσάκι ντυμένα με παραδοσιακές στολές.

Γενικότερα ήταν μια πολύ καλή δουλειά και εφόσον όλο το σχολείο συμμετείχε θα πρέπει να ήταν και πολύ διασκεδαστικό.

Σχολίασα την ανάρτηση λέγοντας: “Αν και δεν είμαι φαν των πολύ εθνικιστικών προσπαθειών, οφείλω να ομολογήσω πως σε αυτή τη σημαία έπεσε πολύ δουλειά. Μπράβο στα παιδιά και το σχολείο”

Ίσως να μη το εξέφρασα σωστά μιας και ο επόμενος σχολιαστής με τα βίας κρατήθηκε, όπως έγραψε, να μη με βρίσει. Παρακάτω μια άλλη κοπέλα έγραψε πως συμφωνεί μαζί του και μια τρίτη έγραψε το απίστευτο “…mono kati apousiaxei, to sumbolo ths 8rhskeias mas…”. Ίσως να μην πρόσεξε πως πάνω στη σημαία υπάρχει ο σταυρός. Ίσως επίσης να μην πρόσεξε πως μεταξύ των ονομάτων είχε γραφτεί και το “Διάταγμα της Ανεξιθρησκίας ”.

Δεν θα ασχοληθώ όμως με τη θρησκεία σε αυτή τη περίπτωση, παρόλο που είναι ένα από τα αγαπημένα μου θέματα. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω το σχόλιό μου και τί εννοούσα μιας και δεν απάντησα ούτε έδωσα συνέχεια αφού δεν ήταν δικό μου post.

Πέραν της πολύ καλής δουλειάς που είχαν κάνει τα παιδιά, υπάρχει και το στοιχείο της ιστορικής υπερβολής. Να εξηγήσω.

Όπως όλοι οι λαοί, έτσι και εμείς, διδάσκουμε στα παιδιά μας την ιστορία του έθνους μας. Αυτό δεν είναι απλώς καλό αλλά απαραίτητο. Αν δεν ξέρεις τη δική σου ιστορία, από που ξεκίνησες και τί θυσίες έχουν γίνει για να είσαι εδώ σήμερα, είναι εύκολο να δείξεις αλαζονεία και υπεροψία και να πάρεις τις λάθος αποφάσεις στο μέλλον.

Αυτό όμως που δεν μας βοηθάει είναι πως, κυρίως, διδασκόμαστε τις επιτυχίες και τα ωραία κομμάτια της ιστορίας μας και λιγότερο τα άσχημα, τα λάθη και τις καταστροφές.

Επιπλέον, πολλά από αυτά που διδασκόμαστε είναι υπερβολές ή και αναληθή, όπως είναι ο μύθος του κρυφού σχολειού (που είναι γραμμένο στη σημαία), η συνεισφορά της εκκλησίας στην επανάσταση του ’21 και το λάβαρο της Αγίας Λαύρας.

Εκεί υπάρχει κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα, όταν μπαίνεις στη διαδικασία να ωραιοποιήσεις ή να αλλοιώσεις την ιστορία. Τότε κάνεις μεγαλύτερη ζημιά από το να μη τη διδάξεις. Εδώ έρχεται και ταιριάζει το σχόλιό μου σχετικά με τον “εθνικισμό” που μπορεί, έστω και άθελα, να υποστηρίζει η σημαία που φτιάχτηκε στο σχολείο.

Ο εθνικισμός, ειδικά όπως εκδηλώνεται στην Ελλάδα, δεν ενδιαφέρεται για την ιστορία ως έχει, αλλά μόνο για την ιστορία όπως τον εξυπηρετεί. Αυτό βέβαια είναι πρόβλημα διότι μαθαίνουμε πως οι Έλληνες δεν έχουμε κάνει ποτέ τίποτα κακό και πως κακοί είναι πάντα οι άλλοι. Σε αυτό πιθανώς να έχει ρίζες η διάθεσή μας να πιστεύουμε, ακόμα και σήμερα, πως όλοι είναι εναντίον μας και συνωμοτούν για να καταστρέψουν την Ελλάδα.

Τα παιδιά του σχολείου αυτού λοιπόν, θα εκπαιδεύονταν καλύτερα αν πάνω στη σημαία δεν αναφέρονταν και μύθοι μαζί με πραγματικά ηρωικά ονόματα. Κυρίως αυτό ήταν το σχόλιό μου, αλλά το Facebook δεν είναι  μέρος για πολλές αναλύσεις. Όταν κάποια άλλη κοπέλα έγραψε το: “… αν ειμασταν πιο εθνικιστες δεν θα φταναμε εδω που φτασαμε!!!!!!!!!!!!!!!”, τότε αποφάσισα να γράψω και αυτό το άρθρο. Όχι γιατί θα το διαβάσουν οι συγκεκριμένοι, αλλά διότι αν κάποιος που με ξέρει διαβάσει εκείνο το σχόλιο που έκανα, μπορεί να δημιουργήσει και λάθος άποψη.

Εδώ λοιπόν φτάνω και στο δεύτερο μέρος του άρθρου αυτού, με το οποίο μάλλον δεν θα κερδίσω πολλούς φίλους, αλλά ποτέ δεν ήταν αυτός ο στόχος του blog. Ο στόχος ήταν πάντα να εξετάζω με κριτικό βλέμμα τα τεκταινόμενα γύρω μου και με λογικά επιχειρήματα να προσπαθώ να δείξω την άποψή μου.

Έχω λοιπόν πρόβλημα όταν οι Έλληνες λέμε συνεχώς πόσο περήφανοι είμαστε για τους προγόνους μας. Η λέξη περηφάνια είναι λανθασμένη και η γνώμη μου είναι πως δεν μπορούμε να είμαστε περήφανοι για τους προγόνους μας. Όχι γιατί ήταν κακοί, ούτε προσπαθώ να μειώσω τα επιτεύγματα που άφησαν πίσω τους. Απλώς δεν καταλαβαίνω πως μπορείς να είσαι περήφανος για κάτι στο οποίο δεν συμμετείχες καθόλου.

Κανένας από εμάς δεν βοήθησε τον Σοφοκλή να γράψει έστω και μια από τις τραγωδίες του. Κανένας δεν έδωσε ιδέες στον Πλάτωνα, τον Θαλή, ή τον Περικλή. Κανείς από εμάς δεν έκατσε δίπλα στον Κολοκοτρώνη όταν πετούσαν γύρω του τα βόλια των Τούρκων. Ακόμα και το γεγονός πως είμαστε Έλληνες είναι εντελώς τυχαίο. Όπως δεν επιλέξαμε τους γονείς μας ή την ημερομηνία γέννησής μας, δεν επιλέξαμε και σε ποιά χώρα να γεννηθούμε.

Πως είναι λοιπόν δυνατόν να είμαστε υπερήφανοι για τα κατορθώματα αυτών των ανθρώπων; Να τους θαυμάζουμε, ναι. Να θέλουμε να τους μοιάσουμε παίρνοντας τα στοιχεία που τους βοήθησαν να διακριθούν, οπωσδήποτε. Αλλά περήφανοι για αυτούς δεν ξέρω πως μπορεί να είμαστε.

Υπάρχουν όμως πολλές φορές που έχουμε λόγο να είμαστε υπερήφανοι. Όταν πετυχαίνουμε κάτι στη ζωή μας με κόπο και ιδρώτα, να είμαστε υπερήφανοι. Όταν τα παιδιά μας καταφέρουν κάτι σωστό και καλό, τότε να είμαστε διπλά υπερήφανοι.

Η Ελληνική ιστορία είναι πλούσια από ανθρώπους που προσφέρανε μέχρι και τη ζωή τους για εμάς. Είναι γεμάτη γεγονότα τόσο εντυπωσιακά που αν δεν τα γνωρίσουμε μόνο χαμένοι θα είμαστε.

Αλλά ταυτοχρόνως υπάρχουν και άλλα γεγονότα τα οποία δεν είναι κολακευτικά αλλά τα οποία είτε τα αγνοούμε, είτε τα προσπερνάμε χωρίς προσπάθεια να τα καταλάβουμε.

Αυτή η έλλειψη αντικειμενικότητας μόνο κακό μπορεί να μας κάνει. Είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να κάνουμε τα ίδια λάθη και να μη διορθώνουμε τους εαυτούς μας. Ταυτοχρόνως, η απίστευτη προγονολατρία που κυριαρχεί σε αυτή τη χώρα πρέπει να σταματήσει. Προφανώς πρέπει να μαθαίνουμε για τους προγόνους, προφανώς πρέπει να τους θαμάζουμε. Αλλά ως εκεί.

Ο καλύτερος τρόπος για να πάρεις τη σωστή απόφαση, ειδικά τη περίοδο αυτή που η πίεση είναι καμιά φορά αφόρητη, είναι να έχεις όλες τις πληροφορίες και καθαρό μυαλό. Αυτό ξεκινά από τη παιδική ηλικία και από το τρόπο που μαθαίνουμε στα σχολεία μας.

Στο χέρι μας είναι να βελτιωθούμε, μη περιμένουμε άλλους.

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: