Η χρεοκοπία της Κύπρου


imagesΠολλά γίνονται τον τελευταίο καιρό και πολύ μας επηρεάζουν. Σαν χώρα έχουμε χρεοκοπήσει εδώ και καιρό και με το χέρι προτεταμένο ζητάμε βοήθεια από τους ξένους που έχουν πλέον καταλάβει πως οι πολιτικοί μας είναι αναξιόπιστοι και για αυτό το λόγο ζητάνε ολοένα και πιο δύσκολα μέτρα.

Αν οι δανειστές μας πίστευαν πως μέριμνα των Ελλήνων πολιτικών θα ήταν, εκτός της ανόρθωσης της Ελληνικής οικονομίας, η δημιουργία πλεονασμάτων προκειμένου να πληρωθούν τα δάνεια, τότε σίγουρα θα ήταν πιο διαλλακτικοί στις διαπραγματεύσεις τους. Αλλά έχουν δει με ποιά κριτήρια λειτουργούν οι Έλληνες πολιτικοί, ποιές είναι οι προτεραιότητές τους, και καταλαβαίνουν πως δεν υπάρχει πιθανότητα να αγγίξουν το πραγματικό πρόβλημα της χώρας και να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν πλεόνασμα. Έτσι λοιπόν, η Τρόικα και το ΔΝΤ, ζητάν εκ των προτέρων ρυθμίσεις που θα μας έκαναν πολύ καλό αν είχαν γίνει νωρίτερα και σε μεγαλύτερο βάθος χρονικού ορίζοντα, να υλοποιηθούν άμεσα με τρομερές συνέπειες για την Ελληνική οικονομία και κοινωνία. Έτσι προκύπτουν, δικαιολογημένα, και οι αντιδράσεις που πολλές φορές είναι ακραίες. Ούτως ή άλλως, οι Έλληνες είμαστε λαός της υπερβολής και δεν “κρατιόμαστε”, θέλουμε να αποτάξουμε όλους τους ξένους ζυγούς από πάνω μας.

Εδώ και αρκετό καιρό, είναι προφανές πως και η Κύπρος θα ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει το δικό μας δρόμο, του δανεισμού, για να μη χρεοκοπήσει.

Σε αυτή τη περίπτωση όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το πρόβλημα της Κύπρου δεν είναι μόνο το διογκωμένο δημόσιο, όπως εδώ, αλλά και οι τράπεζές της οι οποίες είναι προβληματικές. Το γεγονός πως σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι Κυπριακές τράπεζες οφείλεται στο δικό μας κούρεμα του χρέους, είναι κάτι που δεν συζητάμε μιας και στην Ελλάδα για όλα φταίνε οι ξένοι και ποτέ εμείς.

Έτσι λοιπόν, όταν η Ελλάδα “κούρεψε” το χρέος της, οι Κυπριακές τράπεζες έχασαν αρκετά δις ευρώ. Φανταστείτε τί θα γινόταν αν το κούρεμα ήταν μεγαλύτερο, όπως ήθελαν  μερικοί Έλληνες πολιτικοί!

Αλλά τώρα η Κύπρος είναι με το μαχαίρι στο λαιμό, η δανείζεται χρήματα, ή κηρύσσει στάση πληρωμών με ό,τι τραγικές συνέπειες έχει αυτό.

Η Τρόικα, και η Κυπριακή κυβέρνηση είχαν τη φαεινή ιδέα να φορολογήσουν τις καταθέσεις των απλών ανθρώπων. Εδώ άρχισε ένας μύλος προβλημάτων και παραπληροφόρησης που δεν έχει προηγούμενο.

Κατ’ αρχήν οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε πως η φορολόγηση καταθέσεων δεν έχει καμία διαφορά με τη φορολόγηση οποιουδήποτε πλούτου έχει μαζέψει ένας πολίτης. Δηλαδή είναι ουσιαστικά το ίδιο να σου φορολογήσουν τις καταθέσεις με το να σου βάλουν τέλος στο λογαριασμό της ΔΕΗ (ΕΕΤΗΔΕ). Στην ουσία δεν έχει διαφορά διότι ο εργαζόμενος έχει μια πηγή χρήματος και είτε τα χρήματα βρίσκονται επενδυμένα σε ένα σπίτι, είτε βρίσκονται στην τράπεζα, είναι ακριβώς το ίδιο. Συνεπώς, αν είσαι υπέρ της φορολόγησης των ακινήτων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων, τότε δεν θα πρέπει να είσαι εναντίον της φορολόγησης των καταθέσεων. Δεν έχει διαφορά. Εδώ είναι που βλέπουμε την απίστευτη υποκρισία και μοναδική ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ στις κωλοτούμπες μιας και αυτός ήταν από τους πρώτους που μίλησε για φορολόγηση τραπεζικών καταθέσεων. Αν θέλετε να διαβάσετε όλο του το πρόγραμμα, το οποίο βέβαια δεν δίνει συγκεκριμένα νούμερα, κάντε κλικ εδώ.

Ή μήπως τελικά υπάρχει διαφορά.

Η διαφορά είναι στον ψυχολογικό τομέα. Οι καταθέσεις μας είναι μετρητά, άμεσα χρησιμοποιήσιμα χρήματα, απτά και ανά πάσα στιγμή διαθέσιμα για ότι προκύψει. Η αξία του σπιτιού μας δεν μεταφράζεται εύκολα σε χρήμα και το κάνουμε αυτό μόνο όταν θέλουμε να το πουλήσουμε ή να το νοικιάσουμε. Συνεπώς, το χρήμα στην τράπεζα είναι ουσιαστικά στη τσέπη μας και από εκεί αφαιρείται. Αυτό είναι μια τραυματική εμπειρία και καταλαβαίνω όλους τους Κύπριους που αντέδρασαν με αυτόν τον τρόπο.

Το πρόβλημα όμως παραμένει. Η Κύπρος χρειάζεται χρήματα και η απόρριψη του νομοσχεδίου που προέβλεπε τη μερική και υπό προϋποθέσεις φορολόγηση των τραπεζικών καταθέσεων δεν πέρασε. Αυτός ο φόρος δεν θα έλυνε το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, αλλά είχε τεθεί σαν προϋπόθεση από την ΕΕ προκειμένου να δανειοδοτηθεί η χώρα. Οφείλω να ξεκαθαρίσω πως, τουλάχιστον στο μυαλό μου, η ΕΕ και η Γερμανία, με αυτό το νομοσχέδιο, έχασαν την “ηθική υπεροχή” που είχαν ως δανειστές μιας και όταν ζητάς δανεικά είναι λογικό ο δανειστής να θέτει τους όρους. Με την κίνηση φορολόγησης των καταθέσεων η Γερμανία φέρθηκε σαν “νταής” που λέει “μπορώ και το κάνω, και το κάνω γιατί μπορώ”. Τώρα λοιπόν, μετά την απόρριψη του νομοσχεδίου αυτού, η ΕΕ έχει άλλοθι και μπορεί να πει πως αρνείται τη δανειοδότηση και ας πάει να πνιγεί η Κύπρος.

Σε αυτή την περίπτωση η Κύπρος, αν δεν θέλει να βουλιάξει, θα πρέπει να βρει χρήματα από αλλού.

Από που;

Μα από τη Ρωσία!

Μη ξεχνάμε πως όταν η Ελλάδα έψαχνε χρήματα για τις δικές της ανάγκες και κάποιοι είχαν βγει και είχαν πει πως θα έπρεπε να ζητήσουμε από τη Ρωσία τα χρήματα, ο πρωθυπουργός της, ο κος Μεντβέντεφ, βγήκε και είπε δημοσίως πως η Ελλάδα θα πρέπει να ψάξει να βρει χρήματα στο ΔΝΤ. Πολύ ξεκάθαρα λοιπόν είχε απορρίψει οποιαδήποτε βοήθεια προς εμάς παρά τα διάφορα που λέγονταν από τους δημιουργούς φημών στο διαδίκτυο.

Τί διαφορετικό έχει η Κύπρος από εμάς. Μα έχει επιβεβαιωμένα κοιτάσματα υδρογονανθράκων και έχει ξεκινήσει διαδικασίες εκμετάλλευσής τους. Δεν τα έχουν βγάλει ακόμα από τη γη, αλλά είναι μερικά χρόνια μακριά, σε αντίθεση με εμάς που ακόμα δεν έχουμε ξεκαθαρίσει πόσα και που βρίσκονται.

Αλλά όλοι όσοι θριαμβολογούν που η Κύπρος είπε όχι στο νομοσχέδιο φορολόγησης των καταθέσεων και το θεωρούν νίκη κατά της Γερμανίας και της κακιάς ΕΕ, δεν πρέπει να γελιούνται. Η Ρωσία δεν θα χαρίσει χρήμα γιατί της περισσεύει. Θα ζητήσει και αυτή ανταλλάγματα. Αυτά βέβαια θα είναι ομόλογα της εταιρίας εκμετάλλευσης του φυσικού αέριου. Με άλλα λόγια, η εταιρία αυτή θα χρωστά στο Ρωσικό κράτος μερικά δις ευρώ.

Αν αυτό γινόταν στην Ελλάδα όλοι τώρα θα μιλούσαν για ξεπούλημα του Εθνικού πλούτου, για προδότες και κρεμάλες στο Σύνταγμα. Αλλά για την Κύπρο και τη πιθανή συμφωνία με τη Ρωσία, όλοι είναι χαρούμενοι. Λες και η Γερμανία πληγώθηκε που οι πολίτες της δεν δάνεισαν χρήματα σε άλλη μια χώρα.

Τα επόμενα βήματα είναι σχετικά ξεκάθαρα. Η Κύπρος παίζει το χαρτί της Ρωσίας. Αν της βγει θα πάρει τα χρήματα που θέλει και, προσωρινά τουλάχιστον, θα ορθοποδήσει. Αυτή έχει περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσει τα οικονομικά της προβλήματα, γιατί σε αντίθεση με την Ελλάδα έχει δομές που βοηθούν την οικονομία και την ιδιωτική πρωτοβουλία.

Αν όμως το χαρτί της Ρωσίας δεν βγει, γιατί οι Ρώσοι δεν θα είναι ικανοποιημένοι με αυτά που τους δίνουν (δεν είναι αγγελούδια όπως παρουσιάζονται από πολλούς, τα συμφέροντά τους κοιτάζουν και καμιά αγάπη δεν τρέφουν προς τη Κύπρο), τότε η χώρα θα πρέπει να στραφεί ξανά στην Ευρώπη, αυτή τη φορά με την ουρά κάτω από τα σκέλια. Τότε, αν η ΕΕ θέλει ακόμα να βοηθήσει, ποιός ξέρει τί θα ζητήσει.

Αν τελικά η Κύπρος δεν βρει χρήματα, τότε θα δούμε αυτό που παραλίγο να γίνει, και μπορεί ακόμα, στην Ελλάδα. Πλήρη οικονομική κατάρρευση.

Στην Κύπρο έχω και φίλους και συνεργάτες και εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να βρουν λύση. Έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες από ότι εμείς διότι αυτοί δεν είναι “της αρπαχτής” αλλά έχουν πρόγραμμα και βλέπουν μακρύτερα από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Έτσι τουλάχιστον θέλω να ελπίζω.

Εύχομαι σε όλη τη Κύπρο καλή τύχη τις επόμενες εβδομάδες και μακάρι να πάνε όλα καλά.

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , , ,

3 thoughts on “Η χρεοκοπία της Κύπρου

  1. loop Μαρτίου 20, 2013 στο 21:38 Reply

    οι λαοι οφειλουν να αντιστεκονται σε οτι παει να τους καταδυναστευσει, οι πολιτικοι οφειλουν να βρουν τις καλυτερες λυσεις. οταν λεω οι πολιτικοι δεν εννοω στενα του καθε τοπου αλλα και της ευρωπης, πρεπει να μπει η ρωσια στην ευρωπη και να επεκταθουν τα συνορα προκειμενου να συμπεριλαβουν και τα κοιτασματα της και ετσι να ειναι και η ευρωπη ενεργειακα αυτονομη, κανοντας ενα βημα παρακατω ισως να πρεπει να βγει η βρετανια απο την εε προκειμενου να απελευθερωθουν ποροι μιας και το εργο της εντος εε ειναι μηδαμινο.
    τελος πρεπει καποιος να μαζεψει την γερμανια που συμπεριφερεται σαν η κομπλεξικη της ευρωπης και οποτε παιρνει καποια εξουσια συμπεριφερεται σαν δυναστης κοιτωντας μονο το συμφερον της πατωντας λαους με την μποτα στο λαιμο.
    ολα αυτα που περιγραφω παραπανω πρεπει να γινουν για να υπαρξει μια ενοτητα και μια ανακαμψη, και αφου δεν το κανουν οι πολιτικοι πρεπει να το κανουν οι λαοι, σε αυτο το πλαισιο ας ειναι η κυπρος αυτη που θα αναψει την σπιθα, αφου δεν εχει πολιτικους που τους ταισαν με μιζες χρονια τωρα με αποτελεσμα να τους εχουν του χεριου τους…

    Μου αρέσει!

  2. Blue Monk Μαρτίου 21, 2013 στο 02:29 Reply

    Θοδωρή, η διαφορά είναι όντως ψυχολογική άλλα αυτό μπορεί να έχει πολύ πρακτικές και καταστροφικές προεκτάσεις γιατί μπορεί να οδηγήσει σε bank run και μάλιστα όχι μόνο στη χώρα όπου εφαρμόζεται το μέτρο άλλα και σε άλλες χώρες με παρόμοιο πρόβλημα (μια που δημιουργεί προηγούμενο).

    Μου αρέσει!

    • tmagoula Μαρτίου 21, 2013 στο 04:14 Reply

      Blue Monk, σε ευχαριστώ που διάβασες το blog. Ναι, συμφωνώ με αυτό που λες. Οι προεκτάσεις μιας τέτοιας κίνησης είναι πολλές και μόνο άσχημες.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: