Τρεξιματάκι στο Bamberg.


Την προηγούμενη εβδομάδα είχα πάει για 3 μέρες στη Γερμανία για δουλειά. Από την πρώτη στιγμή ήξερα πως θα ήταν  ιδανικό να μπορέσω να στριμώξω και μια ώρα τρέξιμο. Έχοντας πάει πολλές φορές στη Γερμανία ήξερα πως το Bamberg είναι μικρή πόλη και έχει ένα όμορφο ποτάμι.

Στη reception του ξενοδοχείου ρώτησα μια μικρή κοπελίτσα αν μπορεί να με βοηθήσει και μου είπε διστακτικά: “Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;” Ίσως να φοβόταν πως θα “της την πέσω”. Αυτό που με προβλημάτισε είναι πως έδειξε πραγματικά “φοβισμένη” με την σκέψη πως μπορεί να της την έπεφτα. Ίσως είμαι πολύ μεγάλος για τέτοια. Ποιός ξέρει;

Της εξήγησα τη λόξα μου να κάνω ένα τρεξιματάκι στο κρύο και της ζήτησα να μου υποδείξει  κάποιο ωραίο σημείο που να ξεχωρίζει για να τρέξω. Μου πρότεινε να ακολουθήσω το ποτάμι και μετά από περίπου 2χλμ να μπω σε ένα “πάρκο”, έκανε με τα χέρια της την κίνηση των εισαγωγικών, όπου θα μπορούσα να τρέξω περισσότερο, αν άντεχα να φτάσω ως εκεί!

“Να πάρει”, σκέφτηκα, “όχι μόνο την τρομάζει η ιδέα πως μπορεί να μου αρέσει, αλλά με θεωρεί γέρο και χοντρό!”.

Τέλος πάντων, έδωσα τόπο στην οργή, έβαλα τα κλάματα και πήγα στο δωμάτιο να αλλάξω ρούχα.

Μπορεί να μην έκανε πολύ κρύο (5C) αλλά ήθελα να είμαι σίγουρος πως δεν θα έχω προβλήματα και έτσι έβαλα και το εσωθερμικό κολάν μου που με κάνει τρομακτικά σέξι, ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.

Βγήκα στο δρόμο για να πάω στο ποτάμι που ήταν 30 μέτρα μακριά και ένα αυτοκίνητο σταμάτησε για να περάσω το δρόμο εκεί που δεν είχε διάβαση για πεζούς! Ευγενικά άτομα οι Γερμανοί σκέφτηκα και συνέχισα.

Το πρώτο μουσικό κομμάτι:

Πως να μη πάρουν φωτιά τα πόδια μου! Πίσω μου μια κοπέλα που φοράει κολλητή φόρμα και ακολουθεί πιστά. Ωραία, σκέφτομαι, αρκεί να δείχνω καλός από πίσω.

Σύντομα με πέρασε σαν να μην υπήρχα. Ίσως να μην είναι του γούστου της οι καραφλοί με κολάν και μπλε ελεκτρίκ βερμούδα. Ποιός ξέρει;

Το ποτάμι πολύ όμορφο. Συνεχώς σταματούσα για φωτογραφίες και κρύωνε και η καράφλα μου.

IMG_1690 IMG_1691 IMG_1692 IMG_1693 IMG_1694

Παρόλο που ξεκίνησα κατά τις 8, ο ουρανός ήταν ακόμα αρκετά σκοτεινός και ο ήλιος δεν έλεγε να βγει.

Η ιδέα όμως πως έτρεχα δίπλα σε ένα ποτάμι σε μια μικρή πόλη της Γερμανίας ήταν πραγματικά πολύ ελκυστική . Έχω  χρόνια σχέση με τη Γερμανία και όποτε έρχομαι ξεχνάω λίγο το χάος και τον παραλογισμό που επικρατεί στην Ελλάδα και απολαμβάνω λίγο από αυτήν την τετράγωνη, οργανωμένη λογική που σου δίνει μια αίσθηση ασφάλειας.

Νομίζω πως αυτό το τραγούδι περιγράφει πολύ καλά τη σχέση μου με αυτή τη χώρα.

Πιο κάτω βρήκα μια παιδική χαρά και μπορώ να πω χωρίς περιστροφές πως οι Γερμανοί δεν ξέρουν να τις φτιάχνουν. Τα παιδιά μου θα είχαν βαρεθεί σε αυτή την παιδική χαρά μέσα σε 20 λεπτά.

Αλλά το μονοπάτι γύρω από αυτή καθώς και η λιμνούλα που υπήρχε δίπλα ήταν όλα τα λεφτά

IMG_1696 IMG_1698 IMG_1699

Το πάρκο όμως δεν το είχα βρει και κάνοντας το γύρο της παιδικής χαράς είδα μια γέφυρα που περνούσε σε μια δασώδη έκταση δίπλα.

Στην Ελλάδα, όταν λέμε πάρκο εννοούμε μια έκταση, άντε 20χ30 μέτρα που έχει παγκάκια και μερικά κακορίζικα δέντρα. Αυτό που οι Γερμανοί αποκαλούν πάρκο, και μάλιστα δεν ξεχνώ τη χειρονομία της κοπέλας όταν μου έλεγε που να το βρω, εμείς το αποκαλούμε δρυμό μιας και είναι πολύ πιθανό να ξεπερνά τα σύνορα της χώρας μας.

Εντάξει, ίσως να υπερβάλλω λίγο, αλλά ήταν τεράστιοοοοοο!

Γεμάτο πανύψηλα δέντρα, όλα γυμνά δυστυχώς μιας και είναι χειμώνας, και με ένα απίστευτο χαλί από πεσμένα φίλα στο έδαφος. Μπορούσα να διαλέξω όποιο μονοπάτι ήθελα, αλλά όλα με πήγαιναν πιο βαθιά μέσα στο πάρκο και το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο. Πραγματική απόλαυση στα μάτια, τα ρουθούνια, τα πόδια και τα πνευμόνια.

IMG_1700 IMG_1701 IMG_1702 IMG_1703 IMG_1705 IMG_1707 IMG_1709 IMG_1710

Ήταν τόσα τα δέντρα που ήμουν σίγουρος πως όπου να’ ναι θα πεταγόταν ο Jason (Friday the 13th) με μια μαχαίρα σαν το μπόι μου και τότε τί δύναμη θα έμενε στα πόδια μου;

Μερικά χιλιόμετρα αργότερα και αφού πέρασα δίπλα από κάτι γιαγιάδες που είχαν βγάλει βόλτα τα σκυλιά τους αποφάσισα να γυρίσω πίσω. Είχα και δουλειά να κάνω!

Ήταν μια απίστευτη εμπειρία κυρίως διότι δεν έχω κάθε μέρα τη δυνατότητα να τρέξω σε μια ξένη χώρα, ακόμα και αν η διάρκεια ήταν μικρή και έκανα συνεχώς στάσεις για να βγάλω φωτογραφίες.

Στην επιστροφή σκεφτόμουν πως παρά την αγάπη μου για τη Γερμανία, η πατρίδα μου λείπει εύκολα. Παρόλο που με πληγώνει σχεδόν κάθε μέρα, θέλω να γυρίσω και να παλέψω άλλη μια μέρα προκειμένου ο γιός μου και η κόρη μου να μη χρειάζεται να σκεφτούν να φύγουν μετανάστες από αυτήν την πανέμορφη χώρα.

Τελικά νομίζω πως αυτό το τραγούδι περιγράφει τα αισθήματα αυτής της επιστροφής στο ξενοδοχείο αλλά και της πνευματικής μου επιστροφής στην Ελλάδα.

«Like a bat out of hell
I’ll be gone when the morning comes
When the night is over
Like a bat out of hell I’ll be gone gone gone
Like a bat out of hell I’ll be gone when the morning comes
But when the day is done
And the sun goes down
And moonlight’s shining through
Then like a sinner before the gates of heaven
I’ll come crawling on back to you
Then like a sinner before the gates of heaven
I’ll come crawling on back to you»

Advertisements

Tagged: , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: