The Road by Cormac McCarthy


(for the English translation and more information scroll down)

Δεν είναι συχνό φαινόμενο να διαβάσω ένα βιβλίο και να θέλω να το σχολιάσω. Παρόλο που είχα δει την ομώνυμη ταινία, την οποία προτείνω ανεπιφύλακτα, και το να διαβάσω το βιβλίο μετά τη ταινία είναι πάντα ένα μικρό ρίσκο, αυτή τη φορά δεν το μετάνιωσα.

Είναι δύσκολο να περιγράψεις τον κόσμο που μας παρουσιάζει ο McCarthy. Είναι ένας μετα-αποκαλυπτικός κόσμος. Είναι ότι απέμεινε μετά από μια μεγάλη καταστροφή που επηρέασε όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και το περιβάλλον. Τίποτα δεν είναι όπως το ξέρουμε και η έλλειψη ζωής φέρνει και την έλλειψη του χρώματος. Το μόνο χρώμα που έχει το βιβλίο είναι το χρώμα του αίματος και της φωτιάς, χωρίς όμως να περιγράφει πολλές βίαιες ή καταστροφικές σκηνές. Μας αφήνει να καταλάβουμε πως αυτά έχουν γίνει παλαιότερα. Ο κόσμος δεν καταστράφηκε πρόσφατα αλλά χρόνια πριν και πλέον αργοπεθαίνει. Σε ένα τέτοιο κόσμο ζούνε οι ήρωες του βιβλίου, ένας πατέρας και ο γιος του. Η ζωή τους είναι μια κόλαση και όλα “χάνονται” στη καθημερινή, και όχι πάντα επιτυχημένη, προσπάθεια να βρουν τροφή.

Δεν ξέρουμε τί προκάλεσε αυτή τη καταστροφή, πόσοι άνθρωποι έχουν επιζήσει, πριν πόσο καιρό έγινε, τί γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Η ιστορία αφορά αποκλειστικά αυτούς τους δύο ανθρώπους που “κουβαλάνε τη φλόγα”. Ίσως αυτή η μεταφορά που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι ο τρόπος του να μιλήσει για την τελευταία σπίθα ανθρωπιάς που έμεινε στον κόσμο που περιγράφει. Αυτοί οι δύο άνθρωποι, το όνομα των οποίων ποτέ δεν μαθαίνουμε γιατί δεν έχει σημασία, είναι η τελευταία αναλαμπή των ανθρώπινων αξιών που πεθαίνουν γρήγορα στο νεκρό αυτό κόσμο. Ο McCarthy το λέει πολύ σωστά: “Τον κόσμο θα τον κληρονομήσουν αυτοί που θα φάνε τα παιδιά σου μπροστά στα μάτια σου” και το εννοεί κυριολεκτικά. Ενώ στη ταινία υπάρχουν σκληρές σκηνές, στο βιβλίο υπάρχουν περισσότερες και ακόμα σκληρότερες. Μια γροθιά στο στομάχι όλες.

Δεν θα περιγράψω αυτές τις σκηνές. Αν έχετε περιέργεια διαβάστε το βιβλίο. Θα το απολαύσετε, όχι για αυτά που υπονοώ, αλλά γιατί πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο γραμμένο από ένα μεγάλο συγγραφέα. Για εμένα είναι ένα “βιβλίο-ξυπνητήρι”. Όχι γιατί με προειδοποιεί πως ο κόσμος θα πεθάνει, ο συγγραφέας δεν κάνει κάτι τέτοιο .  Είναι ένα βιβλίο-ξυπνητήρι διότι μου έδειξε πόσο κοντά και ταυτοχρόνως μακριά είμαστε από τα πιο ζωώδη ένστικτά μας, τις χειρότερες συμπεριφορές μας, αυτές που σήμερα είναι αδιανόητες.

Χωρίς να θέλω να προδώσω το τέλος, θα πω πως ο ρεαλισμός που χαρακτηρίζει όλα τα βιβλία του McCarthy που έχω διαβάσει έως σήμερα, κυριαρχεί και σε αυτό το βιβλίο. Μπορεί το τέλος να είναι θετικό, αλλά μέσα σου ξέρεις πως δεν υπάρχει ελπίδα σε αυτό το κόσμο.

Τελειώνοντας το βιβλίο κατάλαβα πως αν δεν έχεις παιδιά και μάλιστα αν δεν είσαι πατέρας που έχει γιο, ένα μεγάλο μέρος της δύναμής του πάει χαμένο. Γιατί τελικά το βιβλίο αυτό είναι μια ωδή προς τις θυσίες που είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους και το σκηνικό είναι ένας κόσμος χωρίς ελπίδα και ζωή. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα αυτού του πατέρα δεν ήταν το ότι με ατελείωτη υπομονή και κακουχίες κράτησε ζωντανό το γιο του, αλλά το ότι κράτησε ζωντανή την ελπίδα μέσα του.

English translation

It doesn’t happen very often that I read a book and then want to comment on it. Despite having seen the movie, by the same name, which I propose you see, and reading a book after the movie is always a risk, this time I did not regret it.

It’s difficult to describe the world that McCarthy is presenting. It’s a post-apocalyptic world. It’s what’s left after a great destruction that affected not only humans but the environment as well. Nothing is as we know it and the lack of life brings the lack of color. The only color in this book is the color of blood and fire, without however describing many violent or destructive scenes. We are lead to believe that these took place years ago. The world was not destroyed recently but years ago and now is dying. This is the kind of world our heroes live in, a father with his son. Their life is hell and everything gets lost in the daily, and not always successful, search for food.

We don’t know what caused this disaster, how many people have survived, how long ago it happened, what’s going on in the rest of the world. The story is exclusively about these two people that “carry the flame”. Maybe this metaphor that the writer uses is his way of talking about the last spark of humanity left in the world he describes. The two people, who’s names we never learn because it’s not important, are the last glimmer of human values that are dying in this dead world. McCarthy says this very eloquently: “The world will be inherited by the people who will eat your children in front of your eyes.” and he means this in a literal way. While in the movie there are hard scenes, in the book there are harder and there are more. A punch in the gut all of them.

I will not describe these scenes. If you are curious you should read the book. You will enjoy it, not because of the things I’m implying, but because it’s an excellent book written by a great writer. To me it was an alarm-clock-book. Not because it warns me that the world will end, the writer doesn’t do that. It’s an alarm-clock-book because it showed me just how far and at the same time how close we are to our animal instincts, our worst behaviors that are unthinkable today.

Without giving away the end, I’ll tell you that the realism that is found in all of McCarthy’s books that I’ve read so far, exists in this one as well. It may be that the end is positive, but deep inside you know that there’s no hope for this world.

While finishing the book I realized that if you don’t have any kids and, even more so, if you’re not a father with a son, a big part of this book’s strength is lost. Because this book is a celebration of the sacrifices parents are willing to make for their children and the setting is a world without hope or life. The biggest achievement of this father is not that through endless patience and suffering he kept his son alive, but that he kept hope alive within him.

For more information

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: