Monthly Archives: Νοέμβριος 2012

Εμβολιασμός, ένας αργός θάνατος; – Vaccination, a slow death?

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που πήγα τα παιδιά μου για εμβόλια. Δεν έκαναν μόνο ένα αλλά παραπάνω και η γιατρός μας είπε πως ένα είναι τριπλό. “Κοίτα που έχει φτάσει η επιστήμη!” σκέφτηκα και πήρα στην αγκαλιά μου την κόρη μου που έκλαιγε τόσο πολύ που άνετα όποιος την άκουγε θα καλούσε την αστυνομία να τη σώσει από τον βασανιστή μπαμπά.

Στο σπίτι, όταν όλοι ηρέμησαν και κοιμήθηκαν, άνοιξα τον υπολογιστή και έψαξα για το “τρίπλεξ” όπως λέγεται το τριπλό εμβόλιο.

Περριτό να σας πω πως τρελάθηκα! Τα παιδιά μου ενδεχομένως θα παρουσίαζαν αυτισμό, AIDS, καρκίνο, ή σε κάποιες περιπτώσεις τόσο σοβαρές αλλεργίες που μπορεί να πέθαιναν! Η κατάσταση ήταν φριχτή αλλά ήταν ήδη αργά διότι έκανα τα εμβόλια στα παιδιά και δεν μπορούσα να το αλλάξω αυτό. Ο κόσμος μου είχε κλονιστεί. Το όνειρο κάθε γονιού είναι να προσφέρει στα παιδιά του το καλύτερο δυνατό σε όλους τους τομείς, αλλά ειδικά στο θέμα της υγείας δεν χωράν συμβιβασμοί. Η σκέψη πως μπορεί να έβλαψα ανεπανόρθωτα την υγεία των παιδιών μου με βάρυνε τόσο πολύ που δεν άντεξα και πήρα τηλέφωνο τη γιατρό μας και της είπα τί έμαθα. Μάλιστα ήμουν αρκετά θυμωμένος που δεν μου είχε πει τίποτα η ίδια. Αλλά, όπως έλεγαν τα διάφορα site που βρήκα, αυτή η συμπεριφορά από μέρους της είναι φυσιολογική διότι “τα παίρνει” από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες οι οποίες φτιάχνουν τα εμβόλια.

Καθώς συζητούσαμε μου εξήγησε με απλά λόγια πως αυτές οι πληροφορίες που βρήκα δεν ήταν αληθινές και θα έπρεπε πριν βιαστώ να βγάλω συμπεράσματα, να ρωτήσω και άλλους γιατρούς αν δεν πίστευα την ίδια.

Με τα πολλά ηρέμησα και αποφάσισα, ήρεμος όντας, να χρησιμοποιήσω κριτική σκέψη προκειμένου να καταλάβω τί γίνεται. Έπεσε πολύ διάβασμα!

Τα επιχειρήματα των κατήγορων των εμβολίων μπορούν να συνοψιστούν στα παρακάτω:

1) Τα εμβόλια δεν είναι απαραίτητα. Από τη πληθώρα των ασθενειών που τα εμβόλια καταπολεμούν, μόνο η ευλογιά εξαφανίστηκε από μόνη της στη φύση. Ο εμβολιασμός έχει οδηγήσει στην εξάλειψη ή τη σημαντική μείωση της ιλαράς, της πολιομυελίτιδας, διφθερίτιδας, κοκίτη, τέτανου. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει πως χιλιάδες ζωές παιδιών έχουν σωθεί από τους εμβολιασμούς.

2) Τα παιδιά εμβολιάζονται πάρα πολύ και πολύ σύντομα. Τα βακτήρια στα οποία είναι εκτεθειμένα τα παιδιά είναι πάρα πολλά και η πρόκληση που αντιμετωπίζει ο οργανισμός τους από τα εμβόλια είναι πολύ μικρότερος. Σε μια έρευνα που έγινε στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας, βρέθηκε πως το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών μπορεί να χειριστεί μέχρι και 1000 εμβολιασμούς ταυτοχρόνως. Προφανώς πρόκειται για υπερβολικό νούμερο, αλλά ακόμα και αν δεχθούμε πως το πραγματικό είναι 100 φορές μικρότερο, ακόμα και τότε, ο αριθμός των εμβολίων που κάνουν σήμερα τα παιδιά δεν είναι υπερβολικός.

3) Το τριπλό εμβόλιο για ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά, προκαλεί αυτισμό. Δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει μεγαλύτερος και πιο λάθος ισχυρισμός από αυτόν. Πάνω σε αυτό τον ισχυρισμό έχουν πατήσει όλοι όσοι πιστεύουν πως τα εμβόλια σκοτώνουν ή κάνουν κακό. Όλα ξεκίνησαν το 1998 όταν ένας ερευνητής ονόματι Dr. Andrew Wakefiled δημοσίευσε μια έρευνα στο περιοδικό The Lancet όπου ισχυριζόταν πως υπάρχει σχέση του εμβόλιου αυτού με τον αυτισμό. Η έρευνα έδειξε πως 8 από τα 12 παιδιά αφού έκαναν το εμβόλιο παρουσίασαν συμπτώματα αυτισμού. Πέραν του γεγονότος πως η δημοσίευση αυτή αποσύρθηκε και το ίδιο το περιοδικό παραδέχθηκε πως ήταν λανθασμένη (ο Wakefield λέγεται πως είχε χρηματοδοτηθεί από δικηγόρους που ήθελαν να κάνουν μήνυση σε φαρμακευτικές εταιρίες), υπάρχουν και άλλα στοιχεία που, ως κριτικά μυαλά θα πρέπει να μας προβληματίσουν. 1) Ο αριθμός των παιδιών που εξετάστηκαν (12) ήταν πολύ μικρός. 2) Το γεγονός πως ο εμβολιασμός προηγήθηκε των συμπτωμάτων δεν σημαίνει πως ήταν και η αιτία τους. Είναι σαν να λέμε πως ο κόκορας που λαλεί προκαλεί την ανατολή του ήλιου!

4) Τα εμβόλια δεν είναι 100% ασφαλή. Παρακαλώ κάποιος να μου πει τί είναι 100% ασφαλές. Κάτι, οτιδήποτε που είναι 100% ασφαλές! Υπάρχει καμιά ιδέα; Η ζώνη στα αυτοκίνητα, αμφιβάλει κανείς πως σώζει ζωές; Υπάρχει η πιθανότητα να χάσεις τη ζωή σου επειδή φορούσες ζώνη; Ναι υπάρχει. Τί είναι πιο πιθανό να συμβεί σε ένα ατύχημα, να πεθάνεις αν δεν φοράς ζώνη ή να πεθάνεις επειδή φοράς ζώνη; Η ζωή είναι γεμάτη από ρίσκα. Τα ρίσκα που παίρνουμε όταν κάνουμε εμβόλια είναι τόσο μικρά μπροστά στα οφέλη που δεν αξίζει να το συζητάμε.

5) Τα εμβόλια δεν λειτουργούν. Αυτό ίσως να είναι το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί, ακόμα μεγαλύτερο και από το ψέμα του αυτισμού. Πριν από μόλις μερικές δεκαετίες είχαμε αρρώστιες που σκότωναν αδιακρίτως χιλιάδες ανθρώπους. Αρρώστιες όπως ιλαρά, διφθερίτιδα, πολιομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, ηπατίτιδα Α&Β, γρίπη, ευλογιά, πνευμονία, ερυθρά, τέτανος, κοκίτης και άλλες, χτυπούσαν ασταμάτητα. Αν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω σε αυτές τις καταστάσεις που πλέον βλέπουμε μόνο σε παλιές Ελληνικές ταινίες, τότε τί να πω για το μυαλό μας και τον τρόπο που σκεφτόμαστε;

Συμπέρασμα:

Ο εμβολιασμός είναι θύμα της επιτυχίας του. Η γενιά που ζει τώρα και αμφισβητεί τα οφέλη του εμβολιασμού δεν έχει ζήσει εποχές όπου διάφορες αρρώστιες θέριζαν μικρούς και μεγάλους. Λογικό είναι λοιπόν να νομίζει κανείς πως δεν υπάρχει κίνδυνος. Λογικό μπορεί να είναι αλλά δεν είναι σωστό. Ας μάθουμε λίγη  Ιστορία για να δούμε πως ζούσε ο κόσμος πριν το κινητό τηλέφωνο, πριν τη τηλεόραση και το απλό τηλέφωνο, πριν το ηλεκτρικό ρεύμα και τότε θα καταλάβουμε τί έχουμε κερδίσει σήμερα.

Ο υδράργυρος που είχε βαφτιστεί από τους πολέμιους των εμβολιασμών ως η κύρια αιτία για αυτισμό, έχει αφαιρεθεί από τα εμβόλια εδώ και χρόνια, αλλά ο αριθμός των αυτιστικών παιδιών δεν έχει πέσει. Άρα δεν έχει σχέση ο υδράργυρος, αλλά αυτό δεν σταματά τους συνωμοσιολόγους που εφευρίσκουν νέους “κακούς”.

Η λογική της μητέρας που λέει “εγώ ξέρω καλύτερα τί χρειάζεται το παιδί μου” είναι λάθος! Μητέρα έγινες κυρία μου, όχι γιατρός! Για να γίνεις μητέρα χρειάζεσαι σπέρμα, ωάρια και 9 μήνες. Για να γίνεις γιατρός χρειάζεται να σπουδάσεις. Ούτε οι γιατροί τα ξέρουν όλα, αλλά σίγουρα ξέρουν περισσότερα. Οι μητέρες που αρνούνται τα εμβόλια στα παιδιά τους κάνουν ένα σημαντικό λάθος γιατί με αυτό το τρόπο κινδυνεύει και η υγεία άλλων παιδιών που μπορεί να έχουν κάνει εμβόλια. Αυτό συμβαίνει γιατί κανένα εμβόλιο δεν διαρκεί για πάντα, οπότε όταν δημιουργηθεί μια “κρίσιμη μάζα” παιδιών χωρίς εμβόλια, τότε κάποια από τις παραπάνω αρρώστιες θα επιστρέψει με άσχημα αποτελέσματα. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν δυστυχώς πολλά.

Ένα παράδειγμα σχετικά με την επιμονή κάποιον γονέων να μην εμβολιάζουν τα παιδιά τους μας έρχεται, φρέσκο φρέσκο, από την Αυστραλία. Είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση όπου, ευτυχώς, ο πατέρας και ο δικαστής πήραν τη σωστή απόφαση. Διαβάστε εδώ για περισσότερα.

Απολαύστε τους Penn & Teller στο επισόδιο της σειράς τους Bullshit, όπου αναφέρονται στους εμβολιασμούς. Εξαιρετικά διαφωτιστικό με το δικό τους μοναδικό τρόπο:

English translation

It hasn’t been long since I took my kids to get vaccinated. They didn’t just get one but a triplex (MMR) and I thought “Wow, three vaccines in one, science is moving in blistering paces!”, while my daughter was crying so hard that I was afraid the police would come and start looking for torture instruments, as if the needle is not enough.

At home everybody calmed down and then fell asleep so I had time to turn on my computer and look up this Triplex thing.

Suffice to say that I almost went berserk! My kids had a chance of developing cancer, AIDS, autism and in some milder cases, serious allergies that may kill them! The situation was horrible and there was nothing I could do about this any more. My world had shattered. The dream of every parent is to provide one’s children with better stuff than he or she had and make them smarter, stronger and healthier. When it comes to health there’s no cutting corners. So the thought that I had irreversibly damaged my kids health was like an anvil on my heart and I ended up calling our doctor. I told her what I had found out and was rather angry, but polite. I told her of what the various sites said and I really expected her to tell me not to worry since that would be a clear sign of someone who was working with the big pharmaceuticals.

As we were discussing however, she explained in simple words what the case was and I relaxed a bit and decided to follow her advice and ask more doctors and dig deeper.

I had a lot of reading to do.

As I found out, the arguments against vaccinations may be summed up in the following:

1) Vaccines are not necessary. Out of the many diseases that vaccines immunize us against, only smallpox was eradicated in nature by itself. Vaccination has lead to the disappearance or significant decrease of cases of measles, mumps, polio, diphtheria, tetanus, pertussis and others. The World Health Organization says that thousands of children’s lives have been saved because of vaccination.

2) Kids get vaccinated too much and too soon. The bacteria that kids come against everyday of their lives are too many in order to consider a vaccine as a challenge to the child’s health. In fact, a survey done at the Pediatric Hospital of Philadelphia showed that kids immune system can handle up to 1000 vaccinations at the same time! Obviously this is an extreme number but even if we allowed the number to be 100 times smaller, we would still be nowhere closer to the number of vaccines that children get today.

3) The triplex vaccine (MMR) causes autism. I don’t know if there could be a claim as wrong as this one. All those people who believe that vaccines are harmful start with this claim. Everything begun in 1998 when Dr Andrew Wakefield published a research of his in The Lancet where he claimed that he had found reasons to believe that autism and vaccination were related. The research showed that 8 out of 12 children who had the MMR vaccine showed signs of autism. Apart from the fact that this research was withdrawn, discredited, and The Lancet apologized, apart from the fact that there are suspicions that Wakefield was working for lawyers who were trying to sue big pharmaceuticals, there are some pretty big problems with it anyway. 1) The number of children that participated (12) is very small. 2) The fact that vaccination preceded the symptoms of autism does not mean there is a causal relationship between the two. It’s like saying that the rooster causes the sun to rise!

4) Vaccines are not 100% safe. Someone please tell me what thing in our lives is 100% safe. Someone, anyone please give me one example of 100% safety. Any ideas? The safety belt in cars saves lives, is there someone who doubts this? Is there a chance that in an accident you may loose your life because you were wearing your safety belt? Yes there is. What’s more probable, that you die because you were wearing a safety belt, or because you were not wearing a safety belt? Life is full of risk. The risks we take when we get vaccinated are so small compared to the benefits that it’s not worth talking about.

5) Vaccines don’t work. This may be the biggest lie ever told, even bigger than the autism ploy. Only a few decades ago we had diseases that killed indiscriminately thousands of people all over the world. Diseases like measles, mumps, polio, diphtheria, tetanus, pertussis, meningitis, hepatitis A&B, flue and others would strike continuously. If we really want to go back to these times, that we only see any more in old black and white Greek movies, then what can I say about our intelligence?

Conclusion:

Vaccination is a victim of it’s own success. The generation alive now is doubting it’s benefits because we haven’t lived in the days when diseases would kill young and old. It is logical therefore to believe that there is no danger. Lets all learn some History to see how life was before the cell phone, the TV, the simple phone, or electricity and then we will understand what we have gained today.

Mercury (in the MMR vaccine) has been called the guilty substance for autism by the anti-vaccination morons. The fact that this substance has been removed from all vaccines for years but the number of autistic children has not decreased does not shake them from their belief. They just keep on finding new “bad guys”.

When I hear a mother say: “I know better what my child needs because I’m it’s mother” I want to yell «THIS IS WRONG LADY! You’re a mother not a doctor! In order for you to become a mother all you needed was some semen, an egg and 9 months. To be a doctor you need to study.» I’m not saying doctors know everything, but they sure know more. Mothers who refuse to vaccinate their kids make a big mistake because they endanger not just their kid but also public health. No vaccine lasts for ever and once you get a critical mass of unvaccinated kids then it’s only a matter of time before one of the eradicated diseases returns with dire consequences. Such examples are many.

One example about the insistence of parents not to vaccinate their children comes to us from Australia and it’s very fresh. It’s a case where, thankfully, both the father and the judge decided correctly. Read here for more.

Enjoy Penn & Teller Bullshit where they talk about the vaccination issue in their own unique way. Extremely enlightening:

Βιβλιογραφία – Reference:

Έκτακτη ανάρτηση: Τα θετικά της απόφασης του Eurogroup και τα ερωτήματα για την Ελλάδα. – Special post: The positive points of the Eurogroup decision and the questions for Greece.

(for the english translation scroll down)

Υπάρχουν θετικά στοιχεία αλλά δημιουργούνται και σημαντικά ερωτήματα από την απόφαση του Eurogroup, εκτιμά το Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ) – το think tank του Συνδέσμου Ανωνύμων Εταιρειών και ΕΠΕ – διατυπώνοντας έτσι την αμφιβολία του κατά πόσον οι προϋποθέσεις που έχουν τεθεί θα μπορέσουν να υλοποιηθούν τόσο στο άμεσο μέλλον όσο και μεσοπρόθεσμα.

Σύμφωνα με τον Δρ. Χαράλαμπο Τσαρδανίδη, Δ/ντή του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ), το πρώτο θετικό στοιχείο είναι ότι ανοίγεται ο δρόμος για την καταβολή στην Ελλάδα μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του μεγαλύτερου μέρους της δόσης ύψους 34,4 δις ευρώ στο πλαίσιο των διμερών δανείων του πρώτου προγράμματος ανοίγοντας το δρόμο για την ανακεφαλαίωση των τραπεζών και για άμεση παροχή, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, ρευστότητας στην αγορά.

Το δεύτερο θετικό στοιχείο είναι το πολιτικό μήνυμα που δίνεται στις διεθνείς αγορές, ότι η Ελλάδα  έχει την υποστήριξη των εταίρων της καθώς και του ΔΝΤ, ώστε να παραμείνει στο ευρώ και να σταθεροποιήσει την οικονομία της.

Το τρίτο θετικό στοιχείο  είναι ότι τόσο η μείωση των επιτοκίων στα δάνεια της Ελλάδας στις 100 μονάδες βάσης επί του Euribor, δηλαδή  στο 0,69%,στο πλαίσιο των διμερών δανείων του πρώτου προγράμματος, όσο και σημαντικότερο, η αναστολή της πληρωμής των τόκων προς τα δάνεια του EFSF,  μολονότι αυτό θα γίνει σταδιακά και υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της αναμένεται να οδηγήσει: α) σε μείωση του χρέους,  ίσως και σε ποσό άνω των 40 δις ευρώ, β) στη δημιουργία μεγαλύτερου  πρωτογενούς  πλεονάσματος και γ) στην απελευθέρωση πόρων, ώστε να χρησιμοποιηθούν στην ανάπτυξη της οικονομίας.

Τέλος, το τέταρτο θετικό στοιχείο είναι, ότι το ζήτημα της περαιτέρω μείωσης του χρέους δεν έχει κλείσει οριστικά, αφού το Eurogroup δεσμεύτηκε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ θα εξετάσουν, αν κριθεί απαραίτητο, περαιτέρω μέτρα βοήθειας, που θα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, χαμηλότερη συγχρηματοδότηση σε διαρθρωτικά κεφάλαια και/ή περαιτέρω μείωση επιτοκίων στα διμερή δάνεια (Greek Loan Facility), προκειμένου να επιτευχθεί επιπλέον αξιόπιστη και βιώσιμη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, όταν η Ελλάδα φτάσει να έχει ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα. Αυτή η δέσμευση ουσιαστικά ανοίγει την πόρτα για το «κούρεμα» και των κρατικών δανείων (OSI), πιθανότητα  κάπου μετά  τις  προσεχείς γερμανικές βουλευτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2013.

Ωστόσο, η απόφαση του Eurogroup δημιουργεί παράλληλα και ορισμένα  ερωτήματα, που ανάλογα με τις εξελίξεις στο αμέσως επόμενο διάστημα, μπορεί να υπονομεύσουν την υλοποίηση της χρηματοδότησης του προγράμματος.

Το πρώτο ερώτημα αφορά στο πρόγραμμα επαναγοράς χρέους, του οποίου οι λεπτομέρειες πραγματοποίησης πρέπει να αποσαφηνιστούν, καθώς από αυτό το ΔΝΤ θα εξαρτήσει αν θα συνεχίσει να συμμετέχει στο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας. Το πρόγραμμα επαναγοράς χρέους πρέπει να υλοποιηθεί μέσα στις επόμενες τρεις  εβδομάδες με δάνειο που δοθεί από τον EFSF ύψους 10 δις ευρώ σε τιμή ανταλλαγής που δεν θα είναι υψηλότερη από αυτή στο κλείσιμο της Παρασκευής, 23 Νοεμβρίου 2012. Πολλοί αναλυτές θεωρούν, ότι το πρόγραμμα επαναγοράς μπορεί να μειώσει το χρέος γύρω στα 15 δις ευρώ.  Ωστόσο, δεν είναι σίγουρο ότι όλοι οι ιδιώτες που εξακολουθούν να κατέχουν ελληνικά ομόλογα θα είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν και να υποστούν  ένα νέο «κούρεμα», όταν μάλιστα έχει τεθεί όριο στην τιμή ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων που οι ιδιώτες δανειστές μπορεί να το βρουν πολύ χαμηλό.Ένα άλλο βασικό ερωτηματικό είναι οι νέες απώλειες που θα αναγκαστούν να εγγράψουν  οι ελληνικές τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία, φορείς και ιδιώτες αν συμμετάσχουν «εθελοντικά».

Το δεύτερο ερώτημα αφορά στην υλοποίηση των ελαφρύνσεων, οι οποίες εκτός του ότι εξαρτώνται  από μια σειρά γνωστών υποχρεώσεων/δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα – όπως η ψήφιση και η εφαρμογή ενός νέου φορολογικού συστήματος – και από την καλή λειτουργία των μηχανισμών εποπτείας, θα πρέπει να βασιστεί σε μια αύξηση του ΑΕΠ και τη δημιουργία πλεονάσματος 4,5% μέχρι το 2016, πράγμα που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθεί.

Το τρίτο ερώτημα αφορά στην επίτευξη, σύμφωνα με το Eurogroup, στα επόμενα δέκα χρόνια,  μέσου όρου ανάπτυξης του ονομαστικού ΑΕΠ της Ελλάδας υψηλότερου από το επιτόκιο που πληρώνει η Κυβέρνηση για το χρέος της, ικανοποιώντας έτσι μια βασική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα του χρέους. Αν όμως δεν επιτευχθεί, πράγμα που δεν είναι απίθανο, τότε η βιωσιμότητα θα εξακολουθεί να τίθεται σε αμφιβολία, ενώ παράλληλα μετατίθεται η εξυπηρέτηση του χρέους με πρόσθετα βάρη ουσιαστικά για μετά το 2022.

English translation

The decision of the Eurogroup has some positive points but also creates some questions, says the Institute of International Financial Relations, who expresses it’s doubts regarding the fulfillment of the prerequisites that have been agreed to, both in the immediate future and in the long term.

According to Dr Charalambos Tsardanidis, the first positive point is that the road to paying the 34,4bn euro to Greece by mid December is now open, thus allowing to refinance the banking system and immediately increase cash flow, albeit in a limited amount, for the market.

The second positive point is the political message sent to the international markets that Greece has the support of the EU countries and the IMF to remain in the euro zone and to stabilize it’s economy.

The third positive point is both the decrease of the interest rate on the Greek loans, that has gone down to 0,69%, as well as the pause of payment for the interest from the EFSF loans, and even though this will be gradual, depending on whether Greece fulfills it’s commitments, this is expected to lead to: a) a decrease of total debt maybe even by 40bn euros, b) the creation of a larger primary surplus, c) the release of funds that may be used to revitalize the economy.

Finally, the fourth positive point is that the issue of further decrease of the debt is not closed, since the Eurogroup has declared that, if it becomes necessary, extra help measures will be considered by the EU members, that may include further decrease in interest rates in order to achieve a reliable and viable decrease of the debt as a percentage of GNP, when Greece achieves an annual surplus. The declaration opens the door for a further cut of the state loans (OSI), possibly sometime after the upcoming German elections of September 2013.

However, the Eurogroup decision at the same time creates some questions that, depending on how things go during the next period, may undermine the funding of the program.

The first question is about the program of repurchase of the debt, the details of which need to be clarified since upon this depends the IMF’s participation in the salvation of the Greek economy. The program to repurchase the debt must be implemented within the next three weeks with a loan that will be given by the EFSF for 10bn euros in an exchange price that cannot be higher that the closing price of Friday 23rd of November 2012. Many analysts think that the repurchasing program can decrease the debt by 15bn euros. However, it is not certain that private investors that hold Greek bonds will be willing to participate and accept another cut, especially since there is a limit to the price of exchange of the Greek bonds that may be perceived as being too low. Another basic question is the new losses that will incur if the banks, insurance funds and private investors agree to participate voluntarily.

The second question is about the implementation of the above mentioned relief which depends on the known obligations that Greece has taken, like the voting on and implementation of the new tax system, will have to be based on a surplus of 4,5% by 2016, something that is very doubtful if it will be achieved.

The third question is about the increase, according to the Eurogroup, during the next ten years, of the mean of the nominal GNP of Greece higher that the interest rate that the government has to pay for the debt, thus satisfying a basic condition about the viability of the debt. If this increase is not achieved, something that is possible, then the viability is questioned and, at the same time, the payment of the debt will be moved after 2022.

Can you spot the «baloney»? – Μπορείς να διακρίνεις τις ηλιθιότητες;

Δεν είναι λίγες οι φορές που φίλοι μου στέλνουν links που οδηγούν σε ιστοσελίδες που μιλάν για μεγάλα μυστικά, καταπληκτικές θεραπείες, ή μοναδικά και απίστευτα φαινόμενα. Όπως έχουμε πει είμαι σκεπτικιστής και προκειμένου να δεχθώ κάτι “το περνάω από κόσκινο”. Το ίδιο κάνω και με τις σελίδες και τα link που ανέφερα, αλλά προσπαθώ να το κάνω με συγκεκριμένο τρόπο. Για να μπορέσω λοιπόν να δω καλύτερα “ανεβαίνω στις πλάτες γιγάντων” όπως ο Carl Sagan, ο Michael Shermer, ο Stephen Barrett και ο Tom Pearls.

Όλοι οι παραπάνω έχουν προσφέρει πολλά στην επιστήμη και, ο κάθε ένας με τον τρόπο του, μας έχουν δώσει εργαλεία προκειμένου να καταλάβουμε αν κάτι είναι αποτέλεσμα επιστημονικής διαδικασίας ή απλώς ψευδοεπιστήμη.

Σε αυτό εδώ το άρθρο θα προσπαθήσω να μαζέψω τις καλύτερες, κατά τη γνώμη μου, μεθόδους με τις οποίες μπορούμε να ξεχωρίζουμε την επιστήμη από τη ψευδοεπιστήμη (για τη λίστα του Michael Shermer, δείτε εδώ). Εφαρμόζοντας αυτές τις μεθόδους στους ισχυρισμούς που συναντούμε στη καθημερινή μας ζωή θα καταφέρουμε  να ξεχωρίσουμε αν αυτό που ακούμε ή διαβάζουμε είναι επιστημονικό ή ψευδοεπιστήμη.

Είναι ο ισχυρισμός μια θεωρία;

Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε τί είναι θεωρία γιατί η πλειοψηφία πιστεύει πως θεωρία είναι κάτι που σκεφτήκαμε κάνοντας μια σειρά υποθέσεων. Δεν είναι αυτό. 1) Μια θεωρία πρέπει να προκύπτει και να υποστηρίζεται από πειραματικά δεδομένα. Πρέπει να υποστηρίζεται από πολλές σειρές τεκμηρίων και όχι μόνο από μια. 2) Μια θεωρία πρέπει να είναι αρκετά σαφής ώστε να μπορεί να ελεγχθεί πειραματικά. Αν δεν μπορεί να ελεγχθεί πειραματικά τότε δεν μπορούμε να αποδείξουμε την αλήθεια της. 3) Μια θεωρία πρέπει να είναι σε θέση να κάνει επαληθεύσιμες προβλέψεις για καταστάσεις που δεν έχουμε παρατηρήσει ακόμα. 4) Μια θεωρία πρέπει να μπορεί να αλλάξει ανάλογα με τα νέα στοιχεία που μπορεί να προκύψουν.

Μήπως ο ισχυρισμός βασίζεται σε αρχαίες γνώσεις;

Το μόνο σίγουρο είναι πως αν κάτι βασίζεται σε αρχαίες γνώσεις τότε έχουμε λίγα πειραματικά δεδομένα. Το ότι ένας αρχαίος λαός πίστευε σε κάτι αυτό δεν σημαίνει πως αυτό το κάτι είναι αληθινό. Η επιστήμη προσαρμόζεται συνεχώς σε νέα δεδομένα και τα περισσότερα από αυτά που πίστευαν οι άνθρωποι στα αρχαία χρόνια, τώρα πια έχουν αλλάξει ή απορριφθεί.

Ο ισχυρισμός ανακοινώθηκε στα ΜΜΕ ή μέσω επιστημονικών καναλιών;

Όταν γίνεται μια επιστημονική ανακοίνωση μέσω των ΜΜΕ τότε να είστε επιφυλακτικοί. Οι επιστήμονες ανακοινώνουν τις θεωρίες τους μέσω επιστημονικών καναλιών προκειμένου να μπορούν να τις δούν και άλλοι επιστήμονες και να τις αξιολογήσουν. Αν η ανακοίνωση μιας θεωρίας γίνει απ’ ευθείας στα ΜΜΕ τότε αυτοί που την διατύπωσαν μάλλον προσπαθούν να δημιουργήσουν προσδοκίες και να αποφύγουν τη κριτική.

Ο ισχυρισμός βασίζεται σε κάποια άγνωστη μορφή ενέργειας ή κάποιο άλλο παραφυσικό φαινόμενο;

Η λέξη “ενέργεια” χρησιμοποιείται πολύ συχνά χωρίς να ορίζεται με ακρίβεια. Το τσι, η αύρα, η ενεργειακή ισορροπία, όλες αυτές είναι λέξεις που δεν ορίζονται και έτσι δεν μπορεί να γίνει πείραμα σε αυτές τις μορφές ενέργειας. Ο μόνος τρόπος για να δεις πειραματικά αν κάποια μορφή ενέργειας κάνει οτιδήποτε είναι να την ορίσεις για να μπορέσεις να την ελέγξεις. Πως ελέγχεις πειραματικά την αύρα;

Μήπως υπάρχει κάποια κυβερνητική ή εταιρική συνομωσία που προσπαθεί να μας κρύψει την αλήθεια;

Όταν ακούμε πως η κυβέρνηση ή κάποια φαρμακευτική εταιρία μας κρύβει την αλήθεια για να βγάλει χρήματα πουλώντας τα φάρμακά της πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί. Αν πραγματικά πίνοντας φραπελιά μπορούμε να γιατρέψουμε τον καρκίνο τότε γιατί κάποια φαρμακευτική δεν την χρησιμοποιεί για να την πουλήσει και να βγάλει τρελά λεφτά; Η απάντηση δεν είναι πως έχουν δικά τους φάρμακα που προωθούν. Όπως όλοι οι έμποροι, έτσι και οι φαρμακευτικές, οι κατασκευαστικές αυτοκινήτων και όλες οι εταιρίες θέλουν να βγάλουν χρήματα. Αν πουλώντας μια νέα τεχνολογία ή ένα νέο φάρμακο βγάλουν χρήματα είναι λογικό να το κάνουν.

Μήπως ο ισχυρισμός είναι υπερβολικός;

Μήπως ο ισχυρισμός δεν ταιριάζει με το τρόπο που ξέρουμε πως λειτουργεί η ζωή; Είναι σίγουρο πως ένας Νιγηριανός κρατικός υπάλληλος θέλει να βγάλει από τη χώρα μερικά εκατομμύρια και από όλους τους ανθρώπους στο κόσμο διάλεξε εσένα για να χαρίσει μερικά; Υπάρχουν δωρεάν χρήματα; Υπάρχουν “μαγικά” φάρμακα;

Πόσο καλά είναι τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί;

Οι άνθρωποι είμαστε… άνθρωποι. Έχουμε τις αδυναμίες μας και τα ελαττώματά μας. Σε κανέναν δεν αρέσει να κάνει λάθος και πολλές φορές προσπαθούμε να επιβεβαιώσουμε την άποψή μας με κάθε τρόπο. Σε   πολλές περιπτώσεις οι  ερευνητές μετράν τα αποτελέσματα της ερευνάς τους με λάθος τρόπο, όπως το να μετράν μόνο τις επιτυχίες και όχι τις αποτυχίες, ή όταν  το δείγμα είναι πολύ μικρό και τα αποτελέσματα δεν είναι αντιπροσωπευτικά. Πολλές φορές βέβαια,  δεν γίνονται λάθη αλλά πραγματικές προσπάθειες παραπλάνησης.

Μήπως ο ισχυρισμός είναι “φυσικός”;

Οι άνθρωποι έχουμε τη τάση να πιστεύουμε πως ότι είναι φυσικό είναι και καλό. Αυτό είναι ένα συνηθισμένο λάθος. Πιστεύουμε για παράδειγμα πως οι βιολογικές ντομάτες είναι φυσικές ντομάτες και ξεχνάμε πως, εδώ και χιλιάδες χρόνια, εμείς οι ίδιοι τις έχουμε αλλάξει πάρα πολύ. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Δεν είναι όλα τα φυσικά πράγματα καλά για εμάς. Η φύση δεν είναι καθόλου φιλική προς εμάς και τα άλλα ζώα, φυτά, ψάρια και γενικότερα πλάσματα που συμβιώνουν μαζί μας έχουν μόνο στόχο την επιβίωσή τους. Σε κάθε ευκαιρία που βγαίνουμε από τη προστατευμένη μας ζωή αντιμετωπίζουμε αυτή την  πραγματικότητα με ολέθρια αποτελέσματα για τη ζωή μας.

Αυτή  λοιπόν είναι μια λίστα με εργαλεία που μπορούν να μας βοηθήσουν να ξεκαθαρίσουμε ποιά πληροφορία είναι επιστημονική και ποιά όχι. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι, όπως το να ελέγξουμε αν αυτός που κάνει τον ισχυρισμό έχει τις γνώσεις που λέει (θέλετε PhD, κάντε κλικ εδώ και σε δευτερόλεπτα, εντελώς δωρεάν θα έχετε ένα σε όποιο τομέα θέλετε.), και άλλα.

Από εμάς εξαρτάται αν θα χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας για να κρίνουμε σωστά ή όχι.

Reference:

  • Randi, James. Flim-Flam! Psychics, ESP, Unicorns, and Other Delusions. Amherst, New York: Prometheus Books, 1982.
  • Sagan, C., Druyan, A. The Demon-Haunted World. London, UK: Headline Book Publishing, 1996. 189-206.
  • Shermer, Michael. Why People Believe Weird Things: Pseudoscience, Superstition, and Other Confusions of Our Time. New York: Henry Holt and Company, LLC, 1997. 63-123.
  • Dunning, Brian. «How to Spot Pseudoscience.» Skeptoid Podcast. Skeptoid Media, Inc., 6 Apr 2007. Web. 24 Nov 2012. <http://skeptoid.com/episodes/4037&gt;

About Islam – Σχετικά με το Ισλάμ

Μέχρι σήμερα δεν έχω πει τίποτα για το Ισλάμ σε αυτό το μπλόγκ. Ευτυχώς για εμένα αυτή η γυναίκα, η Ουάφρα Σουλτάν, περνάει τα επιχειρήματά της τόσο καλά που δεν έχω να πω πολλά περισσότερα. Είναι μια γυναίκα σε μια Ισλαμική χώρα και αυτό είναι αρκετά δύσκολο από μόνο του. Πόσο μάλλον τώρα που μίλησε ανοιχτά εναντίον του Ισλάμ. Είναι μια ηρωίδα και μια έμπνευση.

So far I haven’t said anything about Islam on this blog. Fortunately for me this woman, Wafra Sultan, makes her point so well that I don’t have to say much more. She is a woman in an Islamic country, something that is very difficult by itself. I can only imagine how difficult her life is now that she has spoken out against Islam. She is a hero and an inspiration.

Η Σελήνη το 2013 – The Moon during 2013

Με τη προϋπόθεση πως θε επιβιώσουμε της τεράστιας καταστροφής που έρχεται στις 21/12/12, αυτό το βίντεο μας δείχνει όχι μόνο τις φάσεις της Σελήνης το 2013 που είναι προβλέψιμες, αλλά όλα τα στοιχεία που αφορούν τη τροχιά της, τη κλίση της και τη θέση της σε σχέση με τη Γη. Εξαιρετικό βίντεο, ειδικά καθώς η Σελήνη ξεπροβάλει και ξανακρύβεται στο σκοτάδι.

If we do survive the huge world disaster that is coming on December 21st, this video shows us not just the phases of the Moon during 2013 but also information about it’s orbit, it’s angle, or it’s position with regards to the Earth. An amazing video, especially as the Moon emerges and hides back into the darkness.

UFOs στο Ντένβερ – UFOs in Denver

(For the English translation and reference scroll down)

Πρόσφατα κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο ένα βίντεο που τραβήχτηκε στο Ντένβερ των ΗΠΑ, στο οποίο υποτίθεται βλέπουμε ένα ΑΤΙΑ (Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενο Αντικείμενο), που πετάει τόσο γρήγορα ώστε το γυμνό μάτι δεν μπορεί να το δει. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να φανεί είναι μέσα από την κάμερα, αλλά και πάλι το μόνο που βλέπουμε είναι ένα θολό σημείο να κινείται προς διάφορες κατευθύνσεις με μεγάλη ταχύτητα.

Το βίντεο, δείτε το εδώ, το έδειξαν σε «ειδικό» ο οποίος απεφάνθη πως αυτό που βλέπει είναι ανεξήγητο και πως σε όλη του τη καριέρα δεν έχει δει κάτι παρόμοιο.

Θα ξεκινήσω το σχολιασμό μου λέγοντας πως όποτε ασχολούμαστε με παρόμοια φαινόμενα κάνουμε ένα απλό λάθος. Αντί να παραδεχθούμε  πως το αντικείμενο που βλέπουμε είναι άγνωστο (όπως λέει και η πρώτη λέξη του ΑΤΙΑ, ή UFO δηλαδή Unidentified), κάνουμε μια εξαιρετικά τραβηγμένη υπόθεση και λέμε: Αφού δεν μπορώ να το εξηγήσω με άλλο τρόπο τότε είναι εξωγήινο και είναι απόδειξη πως μας επισκέπτονται εξωγήινοι.

Αυτό βέβαια το σκεπτικό είναι λάθος για τρεις λόγους:

  1. κατ’ αρχήν αγνοούμε όλες τις άλλες εξηγήσεις που μπορεί να υπάρχουν τις οποίες εμείς δεν έχουμε σκεφτεί ή δεν μπορούμε να σκεφτούμε διότι δεν έχουμε τις γνώσεις.
  2. αφού δεχόμαστε πως είναι άγνωστο αντικείμενο γιατί λέμε πως είναι εξωγήινο; Αν ήταν έτσι ας μη τα λέγαμε ΑΤΙΑ αλλά ΕΤΙΑ (Εξωγήινης Ταυτότητας Ιπτάμενα αντικείμενα) απευθείας να τελειώνουμε με το κρυφτούλι.
  3. δεν εξετάζουμε την απλούστερη εξήγηση (Occams Razor).

Αν δούμε με προσοχή την περίπτωση του ΑΤΙΑ του Ντένβερ τότε έχουμε τα εξής:

  • ΑΤΙΑ που εμφανίζονται συγκεκριμένες ώρες της ημέρας
  • ΑΤΙΑ που εμφανίζονται κάθε μέρα
  • ΑΤΙΑ που εμφανίζονται σε συγκεκριμένο μέρος
  • ΑΤΙΑ που δεν φαίνονται με το μάτι αλλά μόνο με τη κάμερα

Η αλήθεια είναι πως έχουμε ξαναδεί παρόμοια περίπτωση. Πριν από αρκετό καιρό είχε εμφανιστεί ένα βίντεο από τη Χιλή στο οποίο πάλι εμφανίζεται ένα ΑΤΙΑ με παρόμοια χαρακτηριστικά! Που κατέληξε η έρευνα για το Χιλιανό ΑΤΙΑ; Όταν εμφανίστηκε ολόκληρο το βίντεο, και όχι μόνο το μονταρισμένο κομμάτι, είδαμε το ΑΤΙΑ να πετάει μπροστά από το έδαφος και τότε ήταν εύκολο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως το ΑΤΙΑ είναι έντομο.

Δείτε εδώ για ανάλυση του ΑΤΙΑ της Χιλής

Οι ομοιότητες των δύο περιπτώσεων είναι πάρα πολλές και βάζω στοίχημα πως αν εμφανιστεί το πλήρες βίντεο θα δούμε πως στο Ντένβερ πέταξε άλλη μια μύγα.

Η ανάγκη που νιώθουμε οι άνθρωποι να δίνουμε εξήγηση σε όλα τα φαινόμενα που βλέπουμε γύρω μας, μας οδηγεί συχνά σε βιαστικά συμπεράσματα και λάθη. Στην τελική τί είναι πιο πιθανό να έχει συμβεί; ένα αόρατο ΑΤΙΑ να ήρθε στη Γη, να πετάει σε συγκεκριμένες ώρες και μέρες, να μην φαίνεται με το γυμνό μάτι αλλά μόνο με κάμερα και οι μανούβρες που κάνει να μην δείχνουν να έχουν κανένα νόημα, ή μήπως πρόκειται για μια απλούστερη εξήγηση, όπως φαίνεται από το βίντεο της Χιλής; Πιο από τα δύο σενάρια είναι στατιστικά πιο πιθανό;

Θα μου πείτε “δηλαδή αποκλείεις την περίπτωση να πρόκειται για εξωγήινο σκάφος;” Όχι δεν μπορώ να το αποκλείσω με απόλυτη βεβαιότητα, αλλά μπορώ να πω πως, με τα στοιχεία που έχω στα χέρια μου, είναι εξαιρετικά απίθανο.

Σε επόμενο άρθρο θα δούμε την περίπτωση της περιοχής Roswell στην οποία κατά μία έκδοχή έπεσε ΑΤΙΑ.

English version

A video has been circulating recently on the Internet that was taken in Denver and is supposed to be showing a UFO (Unidentified Flying Object) that is flying so fast that the naked eye cannot see it. The only way to see it is through the camera and, even then, the only thing we see is an out-of-focus blur that seems to be moving in many directions in great speed.

The video, you can see it here, was shown to an “expert” who said that it was very strange and in his entire career he has not seen something similar.

I’ll begin my comments by saying that whenever we are dealing with similar phenomena we make a simple mistake. Instead of admitting that what we are seeing is unidentified (as the first word of UFO implies), we make a far-fetched hypothesis and say: Since I can’t explain this in any other way then it’s alien in origin and it’s further proof that we are being visited by aliens.

This way of thinking is faulty for three reasons:

  1. we ignore all other possible explanations that exist, that we may not have thought about or may not be able to think because we lack the knowledge.
  2. since we accept that this is an unidentified object why do we call it alien? If this is the way we are thinking why call them UFOs and not AFOs (Alien Flying Objects) and quit the charade.
  3. we do not take into account the simplest explanation

If we see in detail the Denver UFO case then we have the following:

  • a UFO that appears on particular times of the day
  • a UFO that appears almost everyday
  • a UFO that appears in a specific place
  • a UFO that cannot be seen by the naked eye but only through the camera.

The truth is that we have seen a similar case before. Some time ago, a video from Chile appeared on the Internet where a UFO can be seen with similar characteristics! Where did the Chile UFO investigation lead? When we saw the full video and not just the edited part, we could see that when the UFO would fly low, in front of the ground, it looked like it was was some kind of insect.

See here for the analysis of the Chile UFO

The similarities between the two videos are many and I’m willing to bet that, if the unedited video from the Denver UFO surfaces, we’ll see that it was just another fly.

Humans need to explain everything we see around us, and this leads us to hasty conclusions and mistakes. What is more possible, that an invisible UFO came to earth, started flying on specific times and days, cannot be seen by the naked eye but only the camera, and the way it flies makes no sense, or that the simplest explanation is more possible? Which explanation is statistically more possible?

Some may say:”do you absolutely discount any alien visitations?” No, I can’t do that with complete certainty, but I can say that, with the data we have until now, it’s highly unlikely.

In a next post we will have a look at the famous Roswell case.

Reference

http://kdvr.com/2012/11/08/mile-high-city-mystery-ufo-sightings-in-sky-over-denver/

http://badufos.blogspot.gr/2012/11/ufos-infest-denver-according-to-fox.html

http://badufos.blogspot.gr/2012/03/flying-saucer-or-fly-is-this-case-ufo.html

Richard Dawkins and Ricky Gervais on religion

Μια εξαιρετική συζήτηση μεταξύ ενός από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες της εποχής μας και ενός εξαιρετικού κωμικού. Και οι δύο άθεοι. Ένα από τα πρώτα θέματα είναι μια κλασσική παγίδα των θρησκευόμενων σχετικά με την αξία της ζωής χωρίς θεό. Πραγματική απόλαυση!

A great discussion between one of the worlds most influential scientist of our times and an amazing comedian. Both are atheists and quite outspoken. Their first subject is the classic trap laid by the theists, regarding the value of life without god. A real treat!

The Dark Night Rises – Movie Review

Πριν από μερικές ημέρες είχα γράψει πως η ποιότητα μιας ταινίας είναι ανάλογη της ποιότητας των “κακών” της. Το The Dark Night Rises ανήκει χωρίς αμφιβολία σε αυτή ακριβώς τη κατηγορία.

Πρόκειται για μια ταινία όπου ο κακός είναι τόσο “καλός” που γεμίζει την οθόνη. Δεν είναι μόνο ο χαρακτήρας του ή τα κίνητρά του, δεν είναι η φαντασία που έχει στην εκτέλεση των εγκλημάτων του ή το μίσος που ξεχειλίζει για τον δικό μας ήρωα ή τους κατοίκους της πόλης. Είναι που όσο βρίσκεται στην οθόνη κάθε ανάσα που παίρνουμε ακούγεται σαν τη δική του, πιεσμένη και δύσκολη.

Ο Μπέιν είναι ένας από τους καλύτερους κακούς που έχουν περάσει από τις ταινίες Batman και ταιριάζει τέλεια με το συνεργάτη του που θα παραμείνει ανώνυμος για να μη κλέψω κάτι από αυτούς που δεν έχουν δει τη ταινία.

Από την άλλη μεριά ο Batman είναι άνθρωπος, επιρρεπής στα λάθη και τις ανθρώπινες αδυναμίες, δεν θέλει να ζήσει και η ζωή του δεν έχει νόημα. Αυτός ο Batman πρέπει πρώτα να νικήσει το εαυτό του και μετά να  ελπίζει ότι θα νικήσει  τον Μπέιν.

Πραγματικά μια εξαιρετική ταινία που δικαιώνει όλους όσους ασχολήθηκαν με αυτή και δείχνει για άλλη μια φορά πως δεν είναι μόνο οι μεγάλοι ρόλοι, αλλά και οι μικροί που αν είναι πετυχημένοι τότε έχουμε ένα εξαιρετικό σύνολο. Αναφέρομαι στον Michael Cane ο οποίος για άλλη μια φορά δίνει ρεσιτάλ και όσο είναι στην οθόνη κλέβει τη παράσταση, με ένα χαμόγελο, ή μια απλή κίνηση.

Όσοι δεν την έχουν δει ακόμα δεν πρέπει να τη χάσουν. Εγώ θα τη ξαναδώ.

English Translation

Some days ago I had mentioned that the quality of a movie is directly correlated to the quality of it’s villains. This is the case with this movie as well.

Bane is a villain that not only fills the screen, but also your mind and whenever we see him our breath becomes as forced and difficult as his. His partnership with an accomplice that will remain unknown, until you see the movie, is a great fit and works wonders.

On the other hand Batman is human, plagued by weaknesses and lacks the will to live. He wants to die and until he conquers his faults he will not beat Bane.

In this movie we see how important small roles are and how much they contribute to the story. I am referring to Michael Cane who is such a great actor that only needs one smile or one gesture to steel the show.

All in all this is an excellent movie that should not be missed not just by the fans of the genre, but also anybody who wants to really enjoy more that two and a half hours in a movie theater.

Ο θείος μου ο Αρίσταρχος – My uncle Aristarhos

(for the English translation scroll down)

Το θυμάμαι σαν σήμερα. Πριν αρκετά χρόνια είχαμε πάει όλη η οικογένεια στο σπίτι του θείου μου του Αρίσταρχου για Πάσχα. Ήταν το εξοχικό τους αλλά τότε, σαν παιδιά, δεν είχαμε πρόβλημα να κοιμηθούμε στρωματσάδα στο δωμάτιο των ξαδέρφων μας. Διασκεδάζαμε πάρα πολύ με τέτοιες καταστάσεις. Μαζί μου, εκτός από το συνηθισμένο συρφετό παιχνιδιών, είχα πάρει και το ποδήλατό μου. Ήταν καινούργιο, με γυαλιστερές ακτίνες και κατάμαυρα λάστιχα, το είχα καβαλήσει ελάχιστα και δεν κρατιόμουν να κάνω πολλές βόλτες στο χωριό.

Όταν φτάσαμε με το αυτοκίνητο φορτωμένο μέχρι την οροφή, μαζί και το σκυλί, το πρώτο πράγμα που κατέβασα ήταν το ποδήλατο και άρχισα να εξηγώ τα “φανταστικά” χαρακτηριστικά του ποδηλάτου στα ξαδέρφια μου, τα οποία ήταν μεγαλύτερα και με κοιτούσανε με ένα βλέμμα ελαφριάς βαρεμάρας. Ήταν από τα πρώτα που είχαν τέσσερις ταχύτητες και ήμουν πολύ περήφανος.

Μέχρι το απόγευμα είχα κάνει πολλές βόλτες και ήμουν ευχαριστημένος, μέχρι που μπροστά στο σπίτι, σε μια στραβοπεταλιά, βγήκε η αλυσίδα. Ο πατέρας μου είχε πάει στη πόλη και έτσι δεν μπορούσε να τη φτιάξει οπότε έπρεπε να περιμένω να γυρίσει, αλλά δεν είχα πρόβλημα. Το πήρα λοιπόν και με τα πόδια ξεκίνησα να το πάω στο σπίτι.

Τότε με είδε ο θείος μου ο Αρίσταρχος ο οποίος πάντα περηφανευόταν για τις ικανότητές του με τα εργαλεία, αν και η θεία μου, όταν άκουγε αυτές τις ιστορίες, κουνούσε το κεφάλι της με νόημα και είπε:

“Τί έπαθε το ποδήλατο;”

“Έφυγε η αλυσίδα θείε.”

“Κάτσε να το φτιάξουμε!”

“Μη κουράζεσαι θείε, θα έρθει ο μπαμπάς μου και θα το φτιάξει πολύ γρήγορα. Είναι καλός σε αυτά.”

“Γιατί να τον περιμένουμε; Δεν είναι δύσκολο να το φτιάξουμε, σε δύο λεπτά θα είναι έτοιμο! Άσε που ο πατέρας σου είναι μαστροχαλαστής. Μάλλον ζημιά θα κάνει”.

Ο θείος τα έφτιαχνε όλα μέσα σε “δύο λεπτά” και αμέσως πλησίασε και άρχισε να κοιτάζει το ποδήλατο. Του σήκωσε τη μπρος ρόδα, του σήκωσε την πίσω, το κούνησε δυνατά αριστερά δεξιά και αποφάνθηκε πως η μπροστινή ρόδα “έπαιζε” λίγο. Ήμουν έτοιμος να του πω πως δεν είχα πρόβλημα μέχρι τώρα αλλά τελικά δεν είπα τίποτα. Οι γονείς μου μου είχαν μάθει να σέβομαι τους μεγαλύτερους όταν αυτοί έχουν άποψη. Εν τω μεταξύ ο θείος είχε δει και την αλυσίδα που βγήκε από τα πίσω γρανάζια και απεφάνθη πως αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει αν δεν φτιάξουμε και τις ταχύτητες.

Εδώ οφείλω να αναφέρω πως ο θείος μου ήταν υπέρβαρος και με αρκετά μεγάλη κοιλιά για την οποία ήταν περήφανος, την έδειχνε όσο πιο συχνά μπορούσε, τη χάιδευε σαν να ήταν έγκυος και όταν γελούσε αυτή ανεβοκατέβαινε αρκετά επικίνδυνα. Ήμουν σίγουρος πως αν ήταν κάποιος κάτω από τη κοιλιά του όταν αυτός γελούσε είχε σίγουρη τη διάσειση.

Αυτός λοιπόν ο ευτραφής κύριος έκατσε στο χωματόδρομο για να δει τον μπροστινό τροχό που “έπαιζε”. Αμέσως αναφώνησε πως ήξερε τί φταίει και πως θα του έπαιρνε δύο λεπτά να το διορθώσει. Φώναξε το γιό του τον Πέτρο να του φέρει το κλειδί και μετά έστειλε από πίσω του τη κόρη του την Έλενα να του πει να μη φέρει αυτό το κλειδί αλλά ένα άλλο. Ζήτησε από τη γυναίκα του να του φέρει ένα πανί να σκουπίσει τον ιδρώτα από το μέτωπό του και να του ανάψει ένα τσιγάρο γιατί δεν είχε ελεύθερο χέρι και όταν γλίστρησε το κλειδί από το χέρι του και χτύπησε το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού άρχισε να βρίζει με λέξεις που δεν είχα ξανακούσει.

Η θεία μου βγήκε από τη κουζίνα προκειμένου να τον σταματήσει μιας και “έχουμε μικρά παιδιά” και αυτός βρίζοντας χαμηλόφωνα συνέχισε τις προσπάθειες να λύσει το μπροστινό λάστιχο.

Με τα πολλά το κατάφερε και καθώς έβγαζε τη ρόδα από το πιρούνι καμιά δεκαριά μικρές σιδερένιες μπαλίτσες άρχισαν να πέφτουν και να κυλούν προς όλες τις κατευθύνσεις.

“Πιάσ’ τες αμέσως,” φώναξε, “τις χρειαζόμαστε!” Και οι δύο πέσαμε αμέσως στα τέσσερα και μαζεύαμε μπίλιες από το χώμα. Όταν τις μαζέψαμε όλες ο θείος αναφώνησε πως το πρόβλημα ήταν προφανές και πως τα ρουλεμάν ήθελαν λάδι. Ξαναφώναξε το γιο του να του φέρει το λαδωτήρι και ξαναέστειλε τη κόρη του από πίσω για να του πει να φέρει το μικρό λαδωτήρι. Μου ζήτησε να κρατήσω τον τροχό στη θέση του και είπε στην Έλενα, που εν τω μεταξύ είχε επιστρέψει, να τον κρατήσει από την άλλη μεριά γιατί “μπορεί να του γλιστρήσει του μικρού”. Πήρε το λαδωτήρι από τον Πέτρο και έφερε με προσοχή το μικρό στόμιο πάνω από το σημείο που ήταν οι μπίλιες που μαζέψαμε, πάτησε το λεβιέ και έφυγε το καπάκι με αποτέλεσμα όλο το λάδι να χυθεί πάνω στη πεντακάθαρη ζάντα μου και στο χώμα.

Ο θείος άρχισε να βρίζει και ξανά η θεία μου βγήκε έξω από τη κουζίνα και του “έβαλε χέρι”. Ο θείος, βλέποντας πως είμαι στα όρια των δακρύων, μου είπε να μην ανησυχώ και πως σε δύο λεπτά θα το φτιάχναμε και έστειλε το γιο του να φέρει τη μάνικα του νερού για να πλύνουμε τη ρόδα και τη κόρη του να φέρει ένα πατσαβούρι. Η μάνικα ήρθε αλλά δεν είχε νερό οπότε ο θείος ξαναέστειλε το Πέτρο, μαζί με αρκετές βρισιές, να ανοίξει τη βάνα. Όταν ο Πέτρος καθυστέρησε ο θείος θύμωσε και άρχισε να αναρωτιέται αν πρέπει να τα κάνει όλα μόνος του. Στο θυμό του είχε πάψει να σημαδεύει σωστά με το λάστιχο και όταν ήρθε το νερό, αντί να βρέξει τη ρόδα, έβρεξε εμένα και μου έπεσε ο τροχός. Το αποτέλεσμα ήταν πως οι μπίλιες ξαναβγήκαν έξω από τη ρόδα και ξαναβρεθήκαμε στα τέσσερα να μαζεύουμε μπίλιες μέσα στη λάσπη.

Ο θείος πλέον ξεφύσαγε αρκετά και η ιδρωμένη κοιλιά του είχε φανεί κάτω από το κοντομάνικό του. Ξαναφώναξε στον Πέτρο να κλείσει τη μάνικα για να μη πλημμυρίσουμε και μετά του ζήτησε να τη ξανανοίξει για να πλύνει τις μπίλιες που ήταν γεμάτες λάσπη. Με το πατσαβούρι άρχισε να σκουπίζει τη ζάντα από τα λάδια αλλά απλώς τα άπλωνε και τα ανακάτευε με λάσπη. Με τα πολλά έβαλε τη ρόδα στη θέση της και καταπιάστηκε με τον πίσω τροχό και την αλυσίδα που ήταν το αρχικό πρόβλημα.

Έστειλε τον Πέτρο να φέρει το σωστό κλειδί αυτή τη φορά αλλιώς θα του “έσπαγε το κεφάλι”, και την Έλενα να ζητήσει από τη σύζυγο να του φτιάξει ένα φραπέ, μιας και δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του και μετά με διαβεβαίωσε πως θα είμαστε έτοιμοι σε 2 λεπτά.

Έλυσε τον τροχό, άφησε τα γρανάζια των ταχυτήτων στο έδαφος και άρχισε να κοιτάζει με ενδιαφέρον την αλυσίδα μονολογώντας πως δεν έβλεπε που ήταν το πρόβλημα και πως δεν θα έπρεπε να βγαίνει συνέχεια. Όταν του είπα πως δεν έβγαινε συνέχεια, μου είπε πολύ ευγενικά πως δεν ξέρω εγώ, καλύτερα είναι να αφήσω ένα μεγάλο να λύσει το πρόβλημα και έστειλε τη κόρη του να του φέρει το σταυροκατσάβιδο. Μετά από αρκετές προσπάθειες και πολύ βρισίδι, ο τροχός ήταν στη θέση του, τα γρανάζια όπως έπρεπε, η αλυσίδα τεντωμένη και ο θείος γεμάτος ιδρώτα, λάσπες, λάδια και με ένα χαμόγελο στο στόμα. Με ενημέρωσε πως το ποδήλατο ήταν πλέον σαν καινούργιο, πως δεν καταλάβαινε γιατί κάνει ο πατέρας μου τέτοια φασαρία για ένα τόσο μικρό ζήτημα, και πως χάρις σε αυτόν θα μπορούσα να κάνω ποδήλατο συνέχεια χωρίς μικροπροβλήματα.

Ανέβηκα στο ποδήλατό μου που ήταν πλέον γεμάτο λάσπες και λάδια, ακόμα και στα χερούλια, και άρχισα τις πεταλιές. Ο μπροστινός τροχός έτριζε και δεν μπορούσα να αλλάξω ταχύτητες, αλλά ο θείος μου στεκόταν και το θαύμαζε σαν να είναι ένα νέο μωρό και γύρισε και έφυγε ικανοποιημένος με το φραπέ στο χέρι προς το σπίτι λέγοντας πως αν τον χρειαζόμουν για τίποτα άλλο να μη ντρεπόμουν να το ζητήσω.

Όταν ήρθε ο πατέρας μου, του είπα τί έγινε και αφού είδε το ποδήλατο μου είπε να μη στενοχωριέμαι. Την επόμενη ημέρα με πήγε στη πόλη και αγοράσαμε καινούργιο, όμοιο με το παλιό. Ήμουν πολύ χαρούμενος.

English Translation

I remember it as if it were today. Many years ago the whole family had gone to celebrate Easter at my uncle’s Aristarho’s home. It was his vacation home so it wasn’t all that roomy, but for us kids it wasn’t much of a problem to sleep on a mattress on the floor. We had lots of fun in situations like this. Apart from the regular boxes of toys I always brought with me, this time I had my brand new bike. It was shiny, the spokes were clean the tires black and I couldn’t wait to try it.

As soon as we arrived, the first thing I took out of the packed car was my bike and I started explaining the “fantastic” features it had to my cousins who were a bit older and were watching me with a look of slight boredom. My bike was one of the first ones that had gears and I was very proud.

Before the evening was over I had ridden it a lot and was very pleased until, in front of the house, I pushed the pedal a bit too hard and the chain came off. My father had gone to town and so he couldn’t fix it. I had to wait but that was no problem. So, I walked the bike back to the house.

That’s when my uncle Aristarhos saw me. He was always bragging about how good he was with his tools, but my aunt when she heard this, she would always roll her eyes upward in exasperation.

“What happened to the bike?”

“The chain came of uncle.”

“Let’s fix it.”

“No, don’t bother. My dad will come from town and he’ll fix it quick. He’s good at this sort of thing.”

“Why wait for your dad? It’s not difficult to fix this, in two minutes it’ll be ready? Not to mention that your father is a bit of a clutch and he’ll probably create more problems than he’ll fix.”

My uncle would fix anything in “two minutes” so he immediately started looking at the bike. He lifted the front wheel, he lifted the rear wheel, he shook the bike with force left and right and came to the conclusion that the front wheel was “a bit loose”. I was ready to tell him that I had no problem till now but restrained my self. My parents raised me to respect the opinions of my elders. In the meantime my uncle saw the chain that was off the sprocket and said in a serious tone that this would keep happening unless we fixed it.

I must inform you that my uncle was a rather heavy guy with a gut that hang under his t-shirt and for which he was very proud, would show off as often as possible, would caress as if he was pregnant and when he laughed it moved up and down. I was certain that if anyone was under that gut while he was laughing, he would most certainly suffer a concussion.

So, this rather heavy set man, sat down on the dust to have a look at the front wheel that was “a bit loose”. Immediately he said that he knew what the problem was and it would take him two minutes to correct. He called his son Petros to bring him a wrench, and then sent his daughter Helen after him to tell him to bring the small wrench. He asked his wife to bring him a towel to wipe the sweat from his forehead and to light him a cigarette because he had no free hands and when the wrench slipped from his hand and hit his toe he started cursing in words I had never heard before.

My aunt came out of the kitchen and told him to stop since “there are kids around” and my uncle still cursing under his breath renewed his efforts to get the front wheel off.

After many tries he finally succeeded and as the wheel was coming off about 10 small metal balls fell and started rolling in all directions.

“Catch them now!” he yelled, “we need them”. We both went on all fours and started picking balls from the dust. When we gathered them all, my uncle said that the problem was obvious and that the ball bearings needed oil. He called to his son to bring him the oil can and send his daughter after him to tell him to bring the small oil can. I was asked to hold the wheel in place and then asked his daughter to help me because “the young one will drop it”. He took the oil can from Petros, carefully aimed the nozzle at the ball bearings, pressed the lever down, the cap fell off and all the oil was spilled on my spotless wheel rim and the ground. My uncle seeing that I was in the verge of tears said that he would fix this in two minutes and sent his son to get the hose to wash the wheel while his daughter went to get a towel. The hose came but there was no water so he sent his son again, along with several bad words, to turn on the water. In his anger that he couldn’t get proper help, instead of aiming the water on the wheel that I was holding he aimed it at me and I dropped it. The balls came out of the wheel again and we had to fall on all fours again and pick them from the mud.

My uncle was wheezing by this point and his sweaty belly was clearly visible under his shirt. He called again at Petros and told him to turn off the water unless he wanted to drown them and then sent him to turn it on again to wash the mud from the metal balls. With the towel he started whipping the oil from the rim but all he was doing was smearing it along with mud. After several minutes he finally managed to get the wheel in place and settled on fixing the rear wheel and the chain which was the original problem.

He sent Petros to get the “proper wrench or he would break his head” and asked Helen, to ask his wife to make him a coffee since he couldn’t possible do everything alone and then he assured me that we would be ready in two minutes.

He took the wheel off, left the sprockets on the dust and started looking intently at the chain not being able to figure out what the problem was and why it was coming off all the time. When I explained that it was not coming off all the time, he politely said that I should leave these matters to the grown-ups who knew better and sent his daughter to get him the screwdriver. After many tries and lots of cursing, during which my aunt came out twice and told him to stop it or he would be hit on the head with a pan, the wheel was in place, the chain in the sprockets tight and my uncle was covered in oil, mud and sweat but had a broad smile on his face. He informed me that the bike was as good as new and he couldn’t understand why everybody made such a big fuss about it. Thanks to him I could keep on riding and not have to wait for my father to return.

I climbed on the bike which was covered with oil and mud, even on the handlebars,  and started pedaling. The front wheel was creaking and I couldn’t change gears any more, but my uncle was standing with his coffee in his hand admiring the bike as if it was his new baby and left telling me that if I needed anything else I should not hesitate to tell him.

When my father came, I told him what happened, and after he saw the bike he told me not to worry. The next day we went to town and bought a brand new one, exactly the same as the old one. I was very happy!

The Road by Cormac McCarthy

(for the English translation and more information scroll down)

Δεν είναι συχνό φαινόμενο να διαβάσω ένα βιβλίο και να θέλω να το σχολιάσω. Παρόλο που είχα δει την ομώνυμη ταινία, την οποία προτείνω ανεπιφύλακτα, και το να διαβάσω το βιβλίο μετά τη ταινία είναι πάντα ένα μικρό ρίσκο, αυτή τη φορά δεν το μετάνιωσα.

Είναι δύσκολο να περιγράψεις τον κόσμο που μας παρουσιάζει ο McCarthy. Είναι ένας μετα-αποκαλυπτικός κόσμος. Είναι ότι απέμεινε μετά από μια μεγάλη καταστροφή που επηρέασε όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και το περιβάλλον. Τίποτα δεν είναι όπως το ξέρουμε και η έλλειψη ζωής φέρνει και την έλλειψη του χρώματος. Το μόνο χρώμα που έχει το βιβλίο είναι το χρώμα του αίματος και της φωτιάς, χωρίς όμως να περιγράφει πολλές βίαιες ή καταστροφικές σκηνές. Μας αφήνει να καταλάβουμε πως αυτά έχουν γίνει παλαιότερα. Ο κόσμος δεν καταστράφηκε πρόσφατα αλλά χρόνια πριν και πλέον αργοπεθαίνει. Σε ένα τέτοιο κόσμο ζούνε οι ήρωες του βιβλίου, ένας πατέρας και ο γιος του. Η ζωή τους είναι μια κόλαση και όλα “χάνονται” στη καθημερινή, και όχι πάντα επιτυχημένη, προσπάθεια να βρουν τροφή.

Δεν ξέρουμε τί προκάλεσε αυτή τη καταστροφή, πόσοι άνθρωποι έχουν επιζήσει, πριν πόσο καιρό έγινε, τί γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Η ιστορία αφορά αποκλειστικά αυτούς τους δύο ανθρώπους που “κουβαλάνε τη φλόγα”. Ίσως αυτή η μεταφορά που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι ο τρόπος του να μιλήσει για την τελευταία σπίθα ανθρωπιάς που έμεινε στον κόσμο που περιγράφει. Αυτοί οι δύο άνθρωποι, το όνομα των οποίων ποτέ δεν μαθαίνουμε γιατί δεν έχει σημασία, είναι η τελευταία αναλαμπή των ανθρώπινων αξιών που πεθαίνουν γρήγορα στο νεκρό αυτό κόσμο. Ο McCarthy το λέει πολύ σωστά: “Τον κόσμο θα τον κληρονομήσουν αυτοί που θα φάνε τα παιδιά σου μπροστά στα μάτια σου” και το εννοεί κυριολεκτικά. Ενώ στη ταινία υπάρχουν σκληρές σκηνές, στο βιβλίο υπάρχουν περισσότερες και ακόμα σκληρότερες. Μια γροθιά στο στομάχι όλες.

Δεν θα περιγράψω αυτές τις σκηνές. Αν έχετε περιέργεια διαβάστε το βιβλίο. Θα το απολαύσετε, όχι για αυτά που υπονοώ, αλλά γιατί πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο γραμμένο από ένα μεγάλο συγγραφέα. Για εμένα είναι ένα “βιβλίο-ξυπνητήρι”. Όχι γιατί με προειδοποιεί πως ο κόσμος θα πεθάνει, ο συγγραφέας δεν κάνει κάτι τέτοιο .  Είναι ένα βιβλίο-ξυπνητήρι διότι μου έδειξε πόσο κοντά και ταυτοχρόνως μακριά είμαστε από τα πιο ζωώδη ένστικτά μας, τις χειρότερες συμπεριφορές μας, αυτές που σήμερα είναι αδιανόητες.

Χωρίς να θέλω να προδώσω το τέλος, θα πω πως ο ρεαλισμός που χαρακτηρίζει όλα τα βιβλία του McCarthy που έχω διαβάσει έως σήμερα, κυριαρχεί και σε αυτό το βιβλίο. Μπορεί το τέλος να είναι θετικό, αλλά μέσα σου ξέρεις πως δεν υπάρχει ελπίδα σε αυτό το κόσμο.

Τελειώνοντας το βιβλίο κατάλαβα πως αν δεν έχεις παιδιά και μάλιστα αν δεν είσαι πατέρας που έχει γιο, ένα μεγάλο μέρος της δύναμής του πάει χαμένο. Γιατί τελικά το βιβλίο αυτό είναι μια ωδή προς τις θυσίες που είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους και το σκηνικό είναι ένας κόσμος χωρίς ελπίδα και ζωή. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα αυτού του πατέρα δεν ήταν το ότι με ατελείωτη υπομονή και κακουχίες κράτησε ζωντανό το γιο του, αλλά το ότι κράτησε ζωντανή την ελπίδα μέσα του.

English translation

It doesn’t happen very often that I read a book and then want to comment on it. Despite having seen the movie, by the same name, which I propose you see, and reading a book after the movie is always a risk, this time I did not regret it.

It’s difficult to describe the world that McCarthy is presenting. It’s a post-apocalyptic world. It’s what’s left after a great destruction that affected not only humans but the environment as well. Nothing is as we know it and the lack of life brings the lack of color. The only color in this book is the color of blood and fire, without however describing many violent or destructive scenes. We are lead to believe that these took place years ago. The world was not destroyed recently but years ago and now is dying. This is the kind of world our heroes live in, a father with his son. Their life is hell and everything gets lost in the daily, and not always successful, search for food.

We don’t know what caused this disaster, how many people have survived, how long ago it happened, what’s going on in the rest of the world. The story is exclusively about these two people that “carry the flame”. Maybe this metaphor that the writer uses is his way of talking about the last spark of humanity left in the world he describes. The two people, who’s names we never learn because it’s not important, are the last glimmer of human values that are dying in this dead world. McCarthy says this very eloquently: “The world will be inherited by the people who will eat your children in front of your eyes.” and he means this in a literal way. While in the movie there are hard scenes, in the book there are harder and there are more. A punch in the gut all of them.

I will not describe these scenes. If you are curious you should read the book. You will enjoy it, not because of the things I’m implying, but because it’s an excellent book written by a great writer. To me it was an alarm-clock-book. Not because it warns me that the world will end, the writer doesn’t do that. It’s an alarm-clock-book because it showed me just how far and at the same time how close we are to our animal instincts, our worst behaviors that are unthinkable today.

Without giving away the end, I’ll tell you that the realism that is found in all of McCarthy’s books that I’ve read so far, exists in this one as well. It may be that the end is positive, but deep inside you know that there’s no hope for this world.

While finishing the book I realized that if you don’t have any kids and, even more so, if you’re not a father with a son, a big part of this book’s strength is lost. Because this book is a celebration of the sacrifices parents are willing to make for their children and the setting is a world without hope or life. The biggest achievement of this father is not that through endless patience and suffering he kept his son alive, but that he kept hope alive within him.

For more information

Υπάρχει ένας φονιάς στο σπίτι μας; – Is there a killer in our house?

(For the English translation and reference scroll down)

Κάθε φορά που η επιστήμη μας δίνει ένα νέο εργαλείο για να γίνει η καθημερινότητά μας πιο εύκολη το αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό. Μας χρειάζεται πραγματικά; Μήπως υπάρχει κάτι που δεν ξέρουμε και μπορεί να μας κάνει κακό;

Αυτές οι ερωτήσεις όχι μόνο είναι φυσιολογικές αλλά και απαραίτητες. Η χρησιμότητα ή όχι κάποιου εργαλείου είναι κάτι που εξαρτάται από τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά η ασφάλειά του είναι ένα γενικό θέμα που μας αγγίζει όλους. Αν κάτι που βάζουμε στο σπίτι μας μπορεί να κάνει κακό σε εμάς ή τα παιδιά μας οφείλουμε να το πετάξουμε στα σκουπίδια αμέσως.

Με ποιό τρόπο όμως μπορούμε να μάθουμε αν κάτι μας κάνει κακό ή όχι; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται. Θέλει αρκετό ψάξιμο και κριτική σκέψη ώστε να μη μπερδευτούμε από διάφορες “μαρτυρίες” που δεν είναι επιστημονικές. Αν δηλαδή η γειτόνισσα μας πει πως οι σκουπιδοφάγοι είναι αντικείμενα του διαβόλου διότι ο άντρας της έχασε το δάχτυλό του, ίσως αμελεί να μας πει πως ο άντρας της έψαχνε τη βέρα του που έπεσε μέσα στο σκουπιδοφάγο και από απροσεξία πάτησε το διακόπτη όταν το χέρι του ήταν μέσα. Ακούγεται άσχημο αλλά τέτοια ατυχήματα έχουν συμβεί και συνήθως, οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτά, είτε δεν έχουν όλες τις πληροφορίες όταν μας τις μεταφέρουν, είτε δεν θέλουν να μας πούν την αλήθεια γιατί φοβούνται πως θα κοροϊδέψουμε το λάθος τους.

Το παραπάνω παράδειγμα είναι σχετικά απλό και έχει να κάνει με ένα λάθος. Τί γίνεται όμως όταν δεν έχουμε ένα απλό μηχάνημα όπως ο σκουπιδοφάγος αλλά ένα άλλο, τη λειτουργία του οποίου δεν μπορούμε να καταλάβουμε; Με ποιό τρόπο θα κρίνουμε τις πληροφορίες που μαζεύουμε;

Σήμερα λοιπόν θα δούμε τις ιστορίες που κυκλοφορούν σχετικά με τους φούρνους μικροκυμάτων και κατά πόσο αυτές αληθεύουν.

Θα πίστευε  κανείς πως, μιας και οι φούρνοι μικροκυμάτων υπάρχουν στην αγορά από το 1954, οι φοβίες που έχουμε σχετικά με τη λειτουργία τους έχουν  πλέον ξεπεραστεί. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Πρόσφατα, μία καλή φίλη μου έκανε ολόκληρο κήρυγμα σχετικά με το “κακό” που παθαίνουμε από τους φούρνους μικροκυμάτων και προσπάθησε να μου εξηγήσει γιατί δεν πρέπει να τους χρησιμοποιούμε ούτε για ζέσταμα!

Με μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο μπορούμε να ανακαλύψουμε πολλές ιστορίες με τα προβλήματα και το κακό που υποτίθεται πως κάνουν οι φούρνοι μικροκυμάτων. Για ευκολία έκανα μια μικρή λίστα αλλά, όπως συνήθως, είναι σίγουρο πως αν το ψάξετε θα βρείτε και άλλα.

  1. Οι φούρνοι μικροκυμάτων ζεσταίνουν το φαγητό κινώντας τα μόρια του νερού με “απίστευτη ταχύτητα”. Οι συμβατικοί φούρνοι διαφέρουν σε αυτό μιας και αυτοί ζεσταίνουν το φαγητό με σταδιακή μεταφορά θερμότητας. Επιπλέον, η μεταφορά της ενέργειας στα μόρια του νερού έχει ως αποτέλεσμα να τα “διαλύει και να τα παραμορφώνει”.
  2. Τα μικροκύματα είναι ακτινοβολία. Αυτή η ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στα κύτταρά μας, παρόλο που η ακτινοβολία αυτή θεωρείται μη-ιονίζουσα. Επίσης είναι ακτινοβολία που συσσωρεύεται στο σώμα.
  3. Η μικροκυματική ακτινοβολία έχει πιο σημαντική επίδραση στον εγκέφαλο από ότι στα άλλα μέλη του σώματος διότι η συχνότητα των μικροκυμάτων είναι παρόμοια με αυτή του εγκέφαλου και αυτό προκαλεί συγχρονισμό.
  4. Η έκθεση σε μικροκύματα δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα, από καταρράκτη μέχρι καρκίνο και άλλα πολλά.
  5. Τα ωμά φαγητά έχουν “ζωντανή ενέργεια” στη μορφή των “βιοφωτόνιων” τα οποία έρχονται απ’ ευθείας από τον ήλιο. Αυτά τα “βιοφωτόνια” περιέχουν “βιοπληροφορίες”, γι’ αυτό το λόγο όταν τρώμε φρούτα που έχουν ωριμάσει στον ήλιο νιώθουμε ευτυχισμένοι. Χρησιμοποιώντας μικροκύματα για να ετοιμάσουμε το φαγητό μας καταστρέφουμε τα βιοφωτόνια οπότε και όλες τις θρεπτικές ουσίες.
  6. Τα μικροκύματα αλλάζουν πολλές οργανικές ενώσεις και τις κάνουν καρκινογόνες.
  7. Οι φούρνοι μικροκυμάτων εφευρέθηκαν από τους Ναζί.

Ας δούμε έναν-έναν τους παραπάνω ισχυρισμούς.

  1. Οι φούρνοι μικροκυμάτων ζεσταίνουν το φαγητό χρησιμοποιώντας ακτινοβολία στη συχνότητα των 2,5GHz. Τα μόρια που είναι ηλεκτρικά δίπολα, και το νερό είναι ένα από τα πιο “καλά” δίπολα, περιστρέφονται μπρος – πίσω σε αυτές τις συχνότητες. Η τριβή που δημιουργείται μεταξύ τους παράγει θερμότητα που με τη σειρά της ζεσταίνει το φαγητό μας. Πιο πολύπλοκα μόρια, σαν αυτά του πλαστικού ή της πορσελάνης, που δεν είναι ξεκάθαρα δίπολα, δεν επηρεάζονται τόσο και συνεπώς δεν ζεσταίνονται. Όταν ζεσταίνουμε ένα φαγητό αυξάνουμε τη ταχύτητα με την οποία κινούνται τα μόριά του, είτε το ζέσταμα γίνεται με μικροκύματα είτε με απλή φωτιά. Ένα κομμάτι σπανακόπιτα που έχει ζεσταθεί στα μικροκύματα και ένα ίδιο κομμάτι που έχει ζεσταθεί στον απλό φούρνο έχουν την ίδια μέση μοριακή ταχύτητα. Δεν υπάρχει διαφορά. Αν τα μικροκύματα διέλυαν με κάποιο τρόπο τα μόρια του νερού τότε το φαγητό μας δεν θα είχε πια υγρασία αλλά υδρογόνο και οξυγόνο σε αέρια μορφή.
  2. Πράγματι τα μικροκύματα είναι ακτινοβολία. Όπως είναι και το φως του ήλιου. Ναι, τα μικροκύματα μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στα κύτταρά μας γι’ αυτό και είναι προτιμότερο να μη μπούμε μέσα σε ένα φούρνο και τον βάλουμε σε λειτουργία. Όμως   η μικροκυματική ακτινοβολία δεν συσσωρεύεται. Χάνεται σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο αφού κλείσει ο φούρνος. Αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να τον ανοίξουμε. Σε αυτή τη περίπτωση έχουμε ένα συνηθισμένο πρόβλημα. Μπερδεύουμε την ακτινοβολία με τη ραδιενέργεια. Η ραδιενέργεια συσσωρεύεται στο σώμα, γι’ αυτό και δεν επιτρέπεται να κάνουμε απεριόριστο αριθμό ακτινογραφιών στη ζωή μας και οι ακτινολόγοι φοράνε ειδικές στολές. Αλλά το φαγητό που ζεσταίνουμε στο φούρνο μικροκυμάτων δεν είναι ραδιενεργό και δεν φωσφορίζει στο σκοτάδι.
  3. Συγχρονισμό έχουμε όταν ένα σώμα δονείται με την ίδια συχνότητα με ένα άλλο σώμα. Η συχνότητα των μικροκυμάτων, όπως είδαμε παραπάνω, είναι 2,5GHz (2,5 δισεκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο). Ο εγκέφαλός μας δεν δονείται σε αυτή τη συχνότητα. Για να είμαι πιο ακριβής, ο μόνος τρόπος για να δονηθεί ο εγκέφαλός μας είναι να είμαστε σε μια συναυλία Heavy Metal.
  4. Συμφωνούμε απόλυτα! Η έκθεση στα μικροκύματα μπορεί να είναι πολύ βλαβερή. Γι’ αυτό το λόγο και ανέφερα παραπάνω πως δεν πρέπει ποτέ να μπούμε μέσα σε ένα φούρνο όταν δουλεύει.
  5. Δεν υπάρχουν “βιοφωτόνια”. Αν κάποιος επιμένει πως υπάρχουν τότε θα πρέπει να μας τα δείξει με επιστημονικό τρόπο. Η λέξη “βιοφωτόνια” είναι μια λέξη που μοιάζει επιστημονική αλλά δεν είναι. Παρόμοιες λέξεις βρίσκουμε σε διάφορα κείμενα ψευδοεπιστημονικά. Ούτως ή άλλως ο μόνος τρόπος να απορροφήσεις ενέργεια από τα φωτόνια είναι να είσαι φυτό. Οι άνθρωποι για να πάρουν ενέργεια πρέπει να φάνε.
  6. Αυτό είναι αλήθεια. Τα μικροκύματα μπορεί να αλλάξουν κάποιες ενώσεις και να τις κάνουν καρκινογόνες. Κάθε μορφής μαγείρεμα μπορεί να αλλάξει το φαγητό και να το κάνει καρκινογόνο. Αυτό συμβαίνει πολύ πιο έντονα σε φαγητά ψημένα στα κάρβουνα. Αυτά τα μαύρα σημεία στο φαγητό που ψήνεται στα κάρβουνα περιέχουν υδατάνθρακες οι οποίοι έχει αποδειχθεί πως είναι καρκινογόνοι. Αν θέλετε την άποψή μου, και μιας και διαβάζετε αυτό το κείμενο τη θέλετε, αυτά τα μαύρα σημεία κάνουν τα παϊδάκια στα κάρβουνα πιο νόστιμα.
  7. Αυτό είναι ένα αισχρό ψέμα και όταν χρησιμοποιείς ψέματα που βασίζονται σε βαθιά συναισθήματα όπως αυτά που έχουμε για τους Ναζί, τότε δεν έχεις επιχειρήματα και είσαι ανήθικος. Ο πρώτος φούρνος μικροκυμάτων κατασκευάστηκε στο Main των ΗΠΑ το 1945.

Δεν ξέρω αν έχει νόημα να συζητήσουμε το θέμα περισσότερο. Εγώ είμαι ο πρώτος που θα σκεφτώ δύο φορές να κάνω κάτι που θα επηρεάσει αρνητικά την υγεία τη δική μου και των παιδιών μου. Κατά την άποψή μου θέματα σαν το φούρνο μικροκυμάτων έπρεπε να έχουν λήξει μέχρι σήμερα και να μην ασχολούμαστε άλλο μαζί τους. Αν οι κινδυνολόγοι είχαν δίκιο τότε τα σπίτια θα έπρεπε να είναι στρωμένα με πτώματα και θα είχαμε  βρει πριν από πολύ καιρό τη σχέση θανάτων με τη χρήση των φούρνων μικροκυμάτων. Δυστυχώς η δυσπιστία που έχουμε για τη νέα τεχνολογία μπορεί να μας οδηγήσει σε προβληματικούς δρόμους.

Η χρήση του μυαλού μας και της λογικής μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε παράλογους φόβους, ή να επιβεβαιώσουμε άλλους οπότε μπορούμε να πάρουμε τα μέτρα μας προκειμένου να κοιμόμαστε ήσυχοι το βράδυ. Αυτό που σίγουρα δεν πρέπει να κάνουμε είναι να πιστεύουμε ό,τι ακούμε διότι απλώς ταιριάζει με άλλα πράγματα που έχουμε στο μυαλό μας. Η κριτική σκέψη είναι το μεγαλύτερο όπλο που μπορούμε να έχουμε στη ζωή μας.

English Translation

Every time science gives us a new “tool” in order to improve everyday life, we are skeptical. Do we really need it? Is there something we don’t know about it that can hurt us?

These questions not only are normal but they’re also necessary. The usefulness or not of any “tool” is something that depends on our current needs, but it’s safety is something that involves us all. Anything that may hurt us or our children should never be allowed in the house and instead it should be thrown in the garbage.

But how can we know if something is good or not? The answer to this question is not as easy as it sounds. It needs a lot of searching and plenty of critical thinking in order not to get “lost” in the tons of garbage that floats on line and the various claims made by practically anyone and which are not scientific. If, for example, our neighbor tells us that garbage disposers are the instruments of the devil because her husband lost his finger in it, maybe she is neglecting to mention that her husband was looking for his ring that fell in the garbage disposer and, by accident, hit the on switch while his hand was in there. It may sound bad but these kinds of accidents happen all the time and the people who are involved either don’t have all the necessary info for you to make an educated assumption of the events, or are not telling us everything because they are afraid of ridicule.

The above example is rather simple and it has to do with a mistake. But what happens when we’re not dealing with a simple machine like the garbage disposer, but one whose function is hard to understand? How do we collect and evaluate the information we need?

Today we will have a look at the stories that are being told about the microwave ovens and evaluate their truthfulness.

One would think that since microwave ovens have been around since 1954, all our phobias about how they work would have gone away by now. This is not so. Only recently, a good friend of mine, gave me a small sermon about the dangers of using microwave ovens even to heat food much less cook!

A brief search on the internet will reveal plenty of horror stories about what kind of damage a microwave oven can do. In order to facilitate your reading, I’ve made a small list of these claims. It will be easy however to search and find many others that I don’t mention here.

  1. Microwave ovens heat food by making water molecules move «at an incredible speed.»  This differs from conventional ovens, which gradually transfer heat into the food «by convection.»  Further, this energy transfer into the water molecules results in their being «torn apart and vigorously deformed.»
  2. Microwaves are radiation.  This radiation can «cause physical alterations» even though microwaves are classified as «non-ionizing.»  This radiation «accumulates over time and never goes away.»
  3. Microwave exposure has a greater effect on your brain than on your other body parts, because «microwave frequencies are very similar to the frequencies of your brain,» and this causes «resonance.»
  4. Exposure to microwaves causes all sorts of problems, from cancer to cataracts and everything in between.
  5. Raw foods have «life energy» in the form of «biophotons,» that came directly from the sun.  These «biophotons» contain «bio-information,» which is why eating sun-ripened raw fruits makes you feel happy.  Microwaving food destroys the «biophotons» which makes it lose all of its nutritional value.
  6. Microwaving foods causes the conversion of many organic molecules into carcinogens.
  7. Microwave ovens were invented by the Nazis.

Okay, let’s look at these claims one at a time.

  1. First, all heating of food makes the molecules move faster.  That’s what an increase in temperature means.  A piece of broccoli heated to 60 C in a microwave and a piece of broccoli heated to 60 C in a steamer have equal average molecular speeds.  Ordinary ovens don’t heat most foods by convection; convection heating requires bits of the food itself to move — so, for example, heating a pot of soup on the stove creates convection, where the bottom part of the soup, in contact with the base of the pot, gets heated first, then rises, carrying its heat energy with it.  Foods in conventional ovens are heated by a combination of radiation from the heating coils, and conduction of that heat energy into the food from the outside in.  Further, heating the water molecules doesn’t «tear them apart,» because then you’d have hydrogen and oxygen gas, not water.
  2. Microwaves are radiation.  So is sunlight.  Sure, microwaves can cause physical alterations, which is why it’s inadvisable to climb inside a microwave oven and turn it on.  But not all kinds of radiation accumulate; the microwaves themselves are gone within a millisecond (absorbed and converted into heat) of when the magneto shuts off, otherwise it wouldn’t be safe to open the door.  Barrett seems to be making an unfortunately common error, which is to confuse radiation with radioactivity.  Radioactive substances, or at least some of them, do bioaccumulate, which is why strontium-90 showed up in cows’ milk following the Chernobyl disaster.  But your microwaved bowl of clam chowder is not radioactive, it’s just hot.
  3. When oscillations of one body trigger oscillations of another body at the same frequency, this is called resonance.  However, your brain does not oscillate at the frequency as microwaves — the frequency he quotes for microwaves inside a microwave oven is 2,450 megahertz (2.45 billion times per second), which is actually correct.  Brains, on the other hand, don’t oscillate at all, unless you happen to be at a Metallica concert.
  4. Agreed, exposure to microwaves isn’t good for you.  Thus my suggestion in (2) above not to get inside a microwave oven and turn it on.
  5. There is no such thing as a «biophoton.»  You do not absorb useful energy in the form of photons in any case, for the very good reason that you are not a plant.  The only «bio-information» we have is our DNA.  Sun-ripened fruit may taste better, as it’s ripened more slowly and has a longer time to develop sugars and esters (the compounds that give fruits their characteristic smell and taste), but microwaves don’t destroy «life energy.»  This bit is complete nonsense.
  6. Microwaving food may cause some small-scale alterations of organic molecules into carcinogens, but so does all cooking.  In fact, the prize for the highest introduction of carcinogens into food has to be awarded to grilling — the blackened bits on a charcoal-grilled t-bone steak contain polycyclic aromatic hydrocarbons, which are known carcinogens.  The problem is, they’re also very tasty carcinogens, which is why I still like grilled steaks.
  7. Microwave ovens weren’t invented by the Nazis.  The first microwave oven was built by Percy Spencer, an engineer from Maine, in 1945.  The mention of the Nazis seemed only to be thrown in there to give the argument a nice sauce of evil («anything the Nazis invented must be bad»).  But it’s false in any case, so there you are.

I really don’t know if there is any point in discussing this issue any further. I am the first person who will think twice before I do something that negatively affects the health of my kids or mine. In my opinion issues like the microwave oven should have been closed and we shouldn’t be bothering with them any more. If the people that “yell wolf” all the time were correct then our houses would be strewn with bodies and there would have been many researches showing the link between microwave ovens and death. Unfortunately, the skepticism we show towards new technologies may lead down dark streets if left unchecked.

The use of our brain and logic may be able to help us overcome irrational fears or validate others, in which case we take the appropriate measures in order to be able  to sleep at night.

What we most certainly must not do is believe everything we hear just because it fits with our preconceived world view. Critical thinking is the biggest weapon we may have in our lives and we must use it.

Βιβλιογραφία – Reference

Kleinerman, R.A., Linet, M.S., Hatch, E.E., Tarone, R.E., Black, P.M., Selker, R.G., Shapiro, W.R., Fine, H.A., Inskip, P.D. «Self-reported electrical appliance use and risk of adult brain tumors.» American Journal of Epidemiology. 15 Jan. 2005, Volume 161, Number 2: 136-146.

Latimer, Joan M,, Matsen, John M. «Microwave oven irradiation as a method for bacterial decontamination in a clinical microbiology laboratory.» Journal of Clinical Microbiology. 1 Oct. 1977, Volume 6, Number 4: 340-342.

Mikkelson, Barbara, Mikkelson, David P. «Boiling Point.» snopes.com: Microwaved Water – See What It Does to Plants. snopes.com, 22 Aug. 2006. Web. 5 Dec. 2009. <http://www.snopes.com/science/microwave/plants.asp&gt;

Mudgett, R. «Electromagnetic energy and food processing.» Journal of Microwave Power and Electromagnetic Energy. 1 Dec. 1988, Volume 23, Number 4: 225-230.

Welt, B. A., Tong, C. H. , Rossen, J. L., Lund, D. B. «Effect of microwave radiation on inactivation of Clostridium sporogenes (PA 3679) spores.» Applied and Environmental Microbiology. 1 Feb. 1994, Volume 60, Number 2: 482-488.

Dunning, Brian. «Are Microwave Ovens Safe?» Skeptoid Podcast. Skeptoid Media, Inc., 25 Dec 2007. Web. 12 Nov 2012. <http://skeptoid.com/episodes/4080&gt;

Barret, Mike. «Microwave Dangers – Why You Should Not Use A Microwave«.  Natural Society. November 16th, 2011 <http://naturalsociety.com/the-dangerous-truth-behind-microwaves/&gt;

Τρέχοντας τα 10χλμ στον Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας – Running the 10km in the Athens Classic Marathon

(for the English translation and playlist scroll down)

Υποτίθεται πως είχα κάνει προετοιμασία. Όχι υποτίθεται, είχα κάνει προετοιμασία. Εδώ και δύο μήνες ακολουθώ πιστά το πρόγραμμα που έχω στο κινητό μου με τη βοήθεια του οποίου θα μπορούσα να τρέξω τα 10χλμ.

Τόση προπόνηση είχε αποτέλεσμα αλλά δυστυχώς την τελευταία εβδομάδα πριν τον αγώνα είχα ένα τράβηγμα στη πλάτη και δεν έτρεξα καθόλου. Σαν να μην ήταν αρκετό αυτό, όταν προσπάθησα να γραφτώ στον αγώνα, δεν υπήρχαν κενές θέσεις και έτσι δεν ήμουν στους “εγγεγραμμένους” δρομείς. Δεν είχα ταμπελάκι, τσιπ χρονομέτρησης, δεν δικαιούμουν νερό στη διαδρομή και στο τέλος δεν θα έπαιρνα αναμνηστικό δίπλωμα ή μετάλλιο. Αλλά δεν με ενδιέφεραν όλα αυτά. Πρώτη φορά σε αγώνα και το μόνο που ήθελα ήταν να κάνω ένα καλό χρόνο και να τερματίσω.

Το πρωί ξύπνησα στις 6:30 από την αγωνία. Σηκώθηκα στις 7 και ξεκίνησα για Καλλιμάρμαρο. Στο μετρό ήμουν ο μόνος με βερμουδίτσα και κάποιοι με κοιτούσανε περίεργα, αλλά σύντομα είχαν μπει και άλλοι δρομείς και δεν ήμουν πλέον μόνος.

Στην εκκίνηση όλοι είχαν καρφιτσωμένη την καρτέλα τους στο στήθος, εκτός από εμένα. Ένιωθα λίγο περίεργα, αλλά δεν θα το άφηνα να με σταματήσει.

Πριν το καταλάβω οι δρομείς των 5χλμ είχαν φύγει και γυρίσανε κιόλας. Άντε να πάρω θέση. Το σκεπτικό μου ήταν να μπω στο πλήθος μη τυχόν και με δει κάποιος της διοργάνωσης και δεν με αφήσει να τρέξω. Από το μυαλό μου περνούσανε εικόνες όπου, ενώ τρέχω, πετάγεται από τη γωνία ένας τρίμετρος σεκιουριτάς με πιάνει από τα πόδια και με πετάει με δύναμη στο έδαφος λέγοντας ταυτοχρόνως “Σε έπιασα αλήτη” και να μου περνάει τις χειροπέδες στους καρπούς. “Το μόνο που ήθελα ήταν να τρέξω” φωνάζω, αλλά δεν έχει νόημα. Ο τρίμετρος σεκιουριτάς με σέρνει (μπροστά από τις κάμερες) μέχρι το πεζοδρόμιο όπου με δένει σε ένα δέντρο και μου λέει πως θα με λύσει όταν τελειώσει ο αγώνας. Τί ντροπή.

Έτσι λοιπόν χώθηκα στο πλήθος, με το κεφάλι σκυμμένο και το βλέμμα χαμηλά, όπως υποθέτω θα έκανα αν ήμουν στη φυλακή.

Μεγάλο το πλήθος στη εκκίνηση. Συνωστισμός μεγάλος. Τελευταία φορά που ήμουν τόσο στριμωγμένος ήταν σε συναυλία των Iron Maiden. Μόνο που τότε δεν φορούσα βερμούδα και αμάνικο, αλλά τζιν, αρβύλες, και μπουφάν με καρφιά και ετικέτες των αγαπημένων μου metal συγκροτημάτων. Πως περνάει ο καιρός…

Μια κοπέλα με χαιρετά! Είσαι ο Θοδωρής μου λέει; Η αλήθεια είναι πως δεν άκουσα κουβέντα διότι άκουγα μουσική αλλά διάβασα τα χείλη της. “Ναι” λέω και χαμογελώντας πλησιάζω προσπαθώντας να τη θυμηθώ. Καμία τύχη. Με φιλάει στο μάγουλο, άρα με ξέρει καλά, γιατί δεν μπορώ να τη θυμηθώ; Αλτσχάιμερ μάλλον. “Είσαι έτοιμος;” με ρωτάει. “Όσο μπορώ” της λέω, “εσύ”. “Ναι, έτοιμη.” “Τί χρόνο κάνεις;” “Περίπου 7 λεπτά το χιλιόμετρο, εσύ;” “Είμαι γύρω στα 6,5 με 6.” “Πετάς!” μου λέει. Χαρούμενος τη χαιρετώ και φεύγει πιο μπροστά με τη παρέα της. Ακόμα δεν ξέρω το όνομά της. Όλοι είχαν καρτέλες στο στήθος.

Ακούγεται το όπλο της εκκίνησης και ξεκινάμε. Μα που πάνε όλοι;;; Πως τρέχουν έτσι; Υποτίθεται ότι εγώ πετάω. Αν εγώ πετάω αυτοί είναι πυραυλοκίνητοι. Στο πρώτο χιλιόμετρο όλοι όσοι ξεκίνησαν δίπλα μου με είχαν περάσει. Δεν είχα σκοπό να αλλάξω ρυθμό διότι δεν έχω και άλλο! Κάποια στιγμή με πέρασε και ένας τύπος που πρέπει να ήταν 15 χρόνια μεγαλύτερός μου (δηλαδή ήταν 35 περίπου). Τί ντροπή.

Τί επιλογές έχω όμως; Όχι πολλές. Βάζω το κεφάλι κάτω και τρέχω λοιπόν. Περισσότερα άτομα με περνάνε. Ένας χοντρός κύριος με περνάει! Έλεος!! Που είναι οι πιο αργοί να τους περάσω;;;

Τότε κατάλαβα τί είχε γίνει. Στη προσπάθειά μου να μη με βρούνε και με διασύρουν παγκοσμίως είχα μπει στο Block 2. Τα Block είχαν στηθεί με βάση τα περσινά αποτελέσματα. Block 1 οι πιο γρήγοροι, Block 2 οι δεύτεροι πιο γρήγοροι, κτλ. Έτρεχα λοιπόν με άτομα που ήταν πιο γρήγορα από εμένα και ήταν αναμενόμενο να με προσπερνάνε όλοι. Φιου! Ένιωσα λίγο καλύτερα και άφησα και μια παχουλή κυρία να με περάσει χωρίς να της βάλω τρικλοποδιά.

Σύντομα ήμασταν στη Μιχαλακοπούλου και τότε, στο αντίθετο ρεύμα, είδαμε τους πρώτους δύο των 42χλμ! Απίστευτο. Εγώ θα έκανα 1 ώρα για τα 10χλμ και αυτοί 2 για τα 42. Τρέχανε όπως εγώ σπριντάρω.

Λίγο ακόμα και φτάναμε στα μισά. Τα πρώτα 5χλμ ήταν ανηφορικά και αυτό μου είχε στοιχήσει. Το αριστερό μου γόνατο πονούσε και στην επιστροφή, στη κατηφόρα, τα πράγματα θα ήταν δυσκολότερα μιας και τα πόδια μου θα χτυπούσαν με μεγαλύτερη δύναμη το έδαφος. Όλοι επιτάχυναν στην κατηφόρα, εγώ διατηρούσα το ρυθμό μου για να αντέξει το γόνατό μου. Όταν με πέρασε και ο κύριος που έσπρωχνε το καροτσάκι με τα δύο παιδιά του, κατάλαβα… πόσα περιθώρια βελτίωσης έχω.

Όλη μου τη ζωή αναρωτιόμουν πως είναι να είσαι στη σκηνή και να σε χειροκροτούν χιλιάδες άνθρωποι. Καθώς τρέχαμε έβλεπα συγγενείς των δρομέων, σε διάφορα σημεία, να χειροκροτούν τους δικούς τους και αισθανόμουν άσχημα που δεν είχα και εγώ κανένα. Οι δικοί μου οι φίλοι κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου και η οικογένεια μάλλον έτρωγε πρωινό. Όσο όμως το σκεφτόμουν τόσο συνειδητοποιούσα πως έκανα λάθος. Αυτοί που χειροκροτούσαν δεν το κάνανε μόνο για τους δικούς τους. Μας χειροκροτούσαν όλους! Και εμένα! Τελικά το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα. Μπορεί να μην είμαι μόνος στη σκηνή και να έχω χιλιάδες από κάτω, αλλά ήμασταν χιλιάδες και μας χειροκροτούσαν εκατοντάδες. Ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση και ένα κύμα ενέργειας να περνάει σε όλο μου το κορμί, εκτός από τα πόδια. Σε αυτά δεν υπήρχε ενέργεια πλέον. Απλώς κουνιόντουσαν.

Έβλεπα τους γύρω μου και ένιωθα σαν άνθρωπος του Νεάντερνταλ. Κάποιοι είχαν ειδικές στολές, ειδικά παπούτσια, σακίδια πλάτης γεμάτα με νερό, χρονομετρητές καρπού και ειδικές θήκες που τυλίγονται στο μπράτσο για κινητά τηλέφωνα. Εγώ ήμουν ο μόνος που φορούσα μια βερμούδα, ένα αμάνικο και κρατούσα το κινητό μου στο χέρι, με αποτέλεσμα να κοπανιέται το καλώδιο αριστερά-δεξιά συνέχεια. Άσε που έχυσα νερό στο κινητό μου και δεν ήξερα αν θα έβγαζε τον αγώνα. Πρέπει να ξοδέψω πολλά χρήματα ακόμα…

Στη τελική ευθεία ο κόσμος που χειροκροτούσε ήταν περισσότερος, η απόσταση που έπρεπε να καλύψω μικρότερη, η διάθεση μου καλύτερη. Τα είχα καταφέρει! Για πρώτη φορά στη ζωή μου συμμετείχα, έστω και ανεπίσημα, σε ένα αγώνα αντοχής και είχα τερματίσει. Το είχα βάλει στόχο πριν μήνες και μετά από πολύ προσπάθεια τον πέτυχα! Ήμουν πολύ περήφανος για τον εαυτό μου και η υποδοχή της οικογένειας στο Ζάππειο ήταν καλύτερη και από το αναμνηστικό μετάλλιο που ποτέ δεν πήρα.

Αυτή τη στιγμή κουτσαίνω, το γόνατό μου είναι σε άσχημη κατάσταση, αλλά αν έπρεπε να το ξανακάνω δεν θα άλλαζα τίποτα.

Του χρόνου…42.

Για τη μουσική που άκουγα δείτε στο τέλος.

Διόρθωση (12/11/2012):

Τελικά οι δύο δρομείς που αναφέρω δεν ήταν του Μαραθώνιου (42χλμ) αλλά του δικού μας αγώνα (10χλμ). Λογικό λοιπόν να μου φανεί τόσο απίστευτο το κατόρθωμά τους. Αλλά δεν παύει να είναι αλήθεια πως εγώ έτρεξα 10χλμ σε 1 ώρα ενώ αυτοί 42 σε 2 ώρες! Ευχαριστώ τον Αλέξανδρο που μου έδειξε το λάθος.

The champion and the fans!

English Translation

I was supposed to have trained for this. No, not supposed, I did train for this. For the last two months I’ve been running, dutifully following the program set by my phone app which was supposed to help me run 10km.

All this training had good results but unfortunately, during the last week, I was suffering from a strained back muscle and didn’t run at all. As if this wasn’t enough,  when I tried to register for the run, there were no positions available any more. I had no number to pin on my chest, no timing chip, I was not entitled to water during my run, I wouldn’t get a medal or proof of my run. But I didn’t care about it.  All I wanted was to run the race, get a descent time and finish.

I woke up at 6:30am because I was nervous. Got up at 7 and started on my way to the stadium. I was the only person wearing bermuda shorts in the subway and got many strange looks. Soon more runners came in and I was not alone any more.

At the starting line everybody had their number pinned to their chest except for me. I felt a bit strange but I wouldn’t allow it to stop me.

Before I knew it the runners for the 5km race had left and returned. I had to go get  ready. I was thinking that if I enter the crowd nobody would notice that I had no number and not let me run. Images were going through my mind of being spotted by a giant security guard who would tackle me to the ground, cuff my hands behind my back and tie me to a tree until the race is over. How shameful!

So, I enter the crowd with my head bowed and my eyes down, as if I was in jail.

A big crowd at the starting line. Last time I was in such a crowd I was at an Iron Maiden concert and wasn’t wearing bermuda shorts and a sleeveless shirt, but jeans, army boots, and my jacket was covered with spikes and patches of my favorite metal bands. Times are changing!

A girl waves hello! “Are you Theodore?” she says. I didn’t hear a thing because I was listening to music but I read her lips. “Yes.” I say and move closer smiling trying to remember who she is. No luck. She kisses me on the cheek, this means she knows me well, why can’t I remember her? Alzheimer’s probably. “Are you ready?” she asks. “As much as possible.” I say, “and you?” “Yes, I’m ready”. “What’s your pace?” “About 7 minutes per kilometer, you?”. “I’m at about 6.5 to 6.” “You fly!” she says. I wave goodbye and watch her walk away with her friends, happy that she called me fast. All her friends had numbers on their chests.

The starting gun goes off and so are we. Where is everybody going?? How can they run like that? I’m supposed to be flying. If I’m flying then these guys have a rocket between their legs. At the first kilometer mark, all the people that used to be next to me are gone. I had no intention to change my pace, I have no other pace! At some point some guy who must have been 15 years older than me (that means he was about 35) passed me as if I was just standing there. How shameful!

But what are my options? Not many. I just lowered my head and run, run, run. More people are passing me. A fat guy is passing me! Have mercy! Where are the slow people that I can pass?

And then it all becomes clear. In my effort not to get caught and humiliated in public, I had entered Block 2. Blocks are set up based on last years results. The fastest people are in Block 1, the second fastest in Block 2 and so on ad infinitum. This meant that it was to be expected that people would be passing me since they are faster and the slower people were behind me. Few! This made me feel better and I even allowed this fat lady pass me without tripping her.

Pretty soon we were at Michalakopoulou st and then, on the return lane, I saw the first two guys running the 42km race! Unbelievable. It would take me 1 hour to run 10km while it took them 2 hours to run 42km. They were running like I sprint.

A bit further and we were at the half way mark. The first 5km were uphill and that had taken its toll. My left knee was in pain and on the way back, which was downhill, things would be more difficult because my feet would hit the road with more force. Everybody sped up on the downhill stretch but I had to pace myself and save my knee. That’s when this guy who was pushing the stroller with his two kids passed me. I had…much room for improvement.

All my life I was wondering what it would be like to be on stage and have thousands of people applaud at me. As I was running I would see people applaud the runners they knew and I felt bad because I had none to applaud for me. My friends were sleeping and my family was probably eating breakfast. But the more I thought about it, the more I realized that I was wrong. These people were not just applauding their friends, they were applauding me as well! Finally my dream had come true. I may not be alone on stage with thousands of people applauding me, but we were thousands and there were hundreds applauding us. I felt great satisfaction and a surge of energy flooded my entire body. Except for my legs. They had no energy left. They just moved.

As I run I watched the other runners (passing me) and I felt like the Neanterdal Man. Some were wearing special suits, special shoes, back packs full of water, wrist timers, or special cases that wrapped around their arm and held their phones. All I had was a pair of bermuda shorts, a sleeveless shirt and was holding my phone in my hand while the cable was swinging left and right all the time. Not to mention that I spilled water on my phone and didn’t know if it would survive the race. I must spend much more money.

On the final stretch the people applauding were more, the remaining distance was less and my disposition much better. I had made it! For the first time in my life I had entered an endurance race and, although unofficially, I had finished it! Months ago I had decided to prepare for this race and, after a great deal of effort, I had succeeded! I was so proud of myself and the meeting with my family at Zapio was the best medal I ever got.

Right now I am limping because my knee is in a lot of pain, but if I had to do it all again I wouldn’t change a thing.

Next year…42.

Addendum (12/11/2012):

Apparently, the two runners I saw were not of the Marathon race (42km) but our race (10km). This in no way belittles the fact that I run 10km in 1 hour while they run 42km in 2 hours! Thanks to Alexander for the correction.

The champion and the fans!

My Playlist

  • Kickstart My Heart – Motley Crue
  • Knights Of Cydonia – Muse
  • Indestructible – Disturbed
  • Kick Ass – Kick Ass OST
  • Givin’ the dog a bone – AC/DC
  • Make me wanna die – Kick Ass OST
  • La Grange – ZZ Top
  • Hier Kommt Alex – Die Toten Hosen
  • Burn it to the ground – Nickelback
  • Holding out for a hero – Bonnie Tyler
  • Satch Boogie – Joe Satriani
  • Breaking the law – Judas Priest
  • For whom the bell tolls – Metallica
  • Footloose – Kenny Logins
  • I am what I am – Gloria Gaynor.

Το αλάθητο της Βίβλου – The infallibility of the Bible.

(for the English translation and reference scroll down)

Όταν ήμουν νεότερος μάθαινα τα περί θρησκείας στο σχολείο, που μας δίδασκαν μια “νερωμένη” έκδοση του Χριστιανισμού σε μορφή κατηχητικού. Από αυτά δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα. Αυτό που δεν φεύγει από το μυαλό μου είναι η σειρά “Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ” του Τζεφιρέλι. Αυτή τη θυμάμαι για δύο λόγους:. Ο ένας είναι πως πρόκειται για μια σειρά που βλέπουμε κάθε χρόνο τα τελευταία 500 χρόνια (±50). Ο άλλος είναι πως ο Τζεφιρέλι έφτιαξε μια ιστορία από τα 4 ευαγγέλια και την έκανε εύπεπτη Κανείς δεν γύρισε ποτέ να μου πει πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι στη Βίβλο, ούτε άκουσα κάποιον παπά να βγαίνει ποτέ και να λέει “αφήστε το Τζεφιρέλι, δεν είναι ακριβής”.

Είμαι σίγουρος πως η πλειοψηφία των Ελλήνων γνωρίζει την ιστορία του Τζεφιρέλι καλύτερα από τη Βίβλο. Και αυτό συμβαίνει γιατί ελάχιστοι έχουν διαβάσει ολόκληρη τη Βίβλο, ακόμα και αυτοί που είναι θρήσκοι.

Θα κάνω κάποιες ερωτήσεις και θα ήθελα να απαντήσετε, εσείς οι αναγνώστες, στον εαυτό σας όχι σε εμένα, ειλικρινά:

  1. Πιστεύετε πως η Βίβλος είναι ο λόγος του θεού και συνεπώς είναι αλάθητη;
  2. Έχετε διαβάσει έστω και ένα βιβλίο του Χάρι Πόττερ;
  3. Έχετε διαβάσει τη Βίβλο ολόκληρη, από την αρχή ως το τέλος ;
  4. Αν στη πρώτη ερώτηση απαντήσατε “ναι”, δεν νομίζετε πως θα είχε ενδιαφέρον να διαβάσετε το μοναδικό βιβλίο που έχει γράψει ο δημιουργός του σύμπαντος τουλάχιστον μία φορά ολόκληρο;

Κι όμως, η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει μπει στον κόπο να το διαβάσει!

Σε αυτό το άρθρο θα επιδιώξω να δείξω με επιχειρήματα πως η Βίβλος δεν είναι αλάθητη και, αν πραγματικά είναι ο λόγος του θεού, τότε ο θεός θέλει να μας μπερδέψει και ίσως να το διασκεδάζει κιόλας!

Πως να διαβάσουμε τη Βίβλο.

Η Βίβλος είναι ένα βιβλίο. Είναι 27 βιβλία αλλά θα το χειριστώ προσωρινά σαν ένα προκειμένου να γίνει κατανοητό αυτό που θέλω να πω. Συνήθως τα βιβλία τα διαβάζουμε από τη πρώτη σελίδα μέχρι τη τελευταία με τη σειρά των σελίδων. Εκτός και αν είναι τσελεμεντές ή κάτι παρόμοιο. Δεν πηδάμε κεφάλαια και δεν ξεκινάμε από το τέλος. Τη διαβάζουμε δηλαδή “κάθετα”. Προτείνω, αν θέλετε να εντοπίσετε αυτά που σας λέω, να τη διαβάσετε “οριζόντια”. Να διαβάσετε, δηλαδή, μια ιστορία που υπάρχει σε ένα ευαγγέλιο και μετά να πάρετε την ίδια ιστορία από άλλο ευαγγέλιο και να τις συγκρίνετε. Τα αποτελέσματα θα είναι εντυπωσιακά.

Πολλές, πάρα πολλές ασυμφωνίες

Πολλοί θα περιμένουν να ασχοληθώ με τη Παλαιά Διαθήκη. Θα το κάνω και αυτό, αλλά είναι πολύ εύκολο να δείξω τα προβλήματα σε αυτή. Η Παλαιά Διαθήκη είναι μια συλλογή τόσο άσχημων ιστοριών που προωθούν τη βία, το ρατσισμό και το μίσος, οπότε, αν ασχοληθώ με αυτή, είναι τόσο εύκολο να δείξω τα προβλήματα όσο το να κλέψω το γλειφιτζούρι από ένα παιδί. Δεν αποτελεί πρόκληση. Για παράδειγμα:

Στη Γένεση, στο κεφάλαιο 1 τα ζώα δημιουργούνται πριν από τον άνθρωπο, ενώ στο κεφάλαιο 2 ο άνθρωπος πριν από τα ζώα. Ο Μωυσής παίρνει τη μία φορά  επτά ζευγάρια από κάθε ζώο (7:2), ενώ παρακάτω, φαίνεται πως αλλάζουν οι οδηγίες, παίρνει 2 ζευγάρια από κάθε ζώο (7:9-10)

Αλλά είπαμε, είναι εύκολο. Οι περισσότεροι ήδη σκέφτεστε πως η Παλαιά Διαθήκη “ακυρώθηκε” με τη Καινή και πως ο λόγος του Ιησού είναι πιο σημαντικός. Ωραία! Ας δούμε λοιπόν τα 4 ευαγγέλια. Θα προσπαθήσω να βάλω μια χρονολογική σειρά με βάση τη ζωή του Ιησού: γέννηση, ενηλικίωση, σταύρωση, θάνατος.

Γέννηση του Ιησού

Τη γέννηση μας τη περιγράφουν μόνο ο Ματθαίος και ο Λουκάς.

Μια σύντομη περίληψη της ιστορίας που διαβάζουμε στο Ματθαίο είναι η εξής:

Η Μαρία επρόκειτο να παντρευτεί τον Ιωσήφ, αλλά έμεινε έγκυος. Ο Ιωσήφ δεν ήταν πολύ χαρούμενος με το γεγονός, οπότε αποφάσισε να ακυρώσει το γάμο. Είδε όμως ένα όνειρο που του έλεγε πως η Μαρία έμεινε έγκυος από το Άγιο Πνεύμα και έτσι άλλαξε γνώμη και τη παντρεύτηκε. Γεννιέται ο Ιησούς. Σοφοί άνθρωποι έρχονται από την ανατολή ακολουθώντας ένα αστέρι. Το αστέρι σταματά αρχικά στην Ιερουσαλήμ όπου οι σοφοί ρωτούν τον Ηρώδη σχετικά και αυτός ρωτάει τους εβραίους ιερείς οι οποίοι του λένε πως η προφητεία προβλέπει τη γέννηση του μεσσία στη Βηθλεέμ. Το αστέρι ξεκινά ξανά και σταματάει πάνω από το σπίτι του Ιωσήφ και της Μαρίας.

Ο Ηρώδης είναι όμως προβληματισμένος και δεν θέλει να αφήσει το θέμα. Δίνει εντολή να θανατωθούν όλα τα πρωτότοκα αγόρια στη Βηθλεέμ και τα περίχωρα. Ο Ιωσήφ όμως βλέπει πάλι ένα όνειρο στο οποίο τον προειδοποιούν να φύγει και να πάει στην Αίγυπτο για να σωθεί. Όταν ο Ηρώδης πεθαίνει ο Ιωσήφ βλέπει και τρίτο όνειρο όπου ενημερώνεται για το θάνατό του και αποφασίζει να γυρίσει, όχι στη Βηθλεέμ αλλά στη Γαλιλαία, στη Ναζαρέτ όπου και μεγαλώνει ο Ιησούς. (Ματθαίος 1:22, 2:6, 2:18, 2:23)

Η ιστορία που διαβάζουμε στον Λουκά έχει ως εξής:

Ένας άγγελος ενημερώνει την Ελισάβετ, που δεν μπορεί να κάνει παιδιά, πως θα γεννήσει τον Ιωάννη (Βαπτιστής), ο οποίος θα είναι ξάδερφος του Ιησού (σ.σ.), μιας και η Μαρία με την Ελισάβετ είναι συγγενείς. Ένας άγγελος επισκέπτεται και τη Μαρία η οποία μένει έγκυος και εγκυμονούσα επισκέπτεται την Ελισάβετ. Το μωρό της Ελισάβετ, στη κοιλιά της, μόλις νιώθει τη Μαρία κοντά, “πηδάει” από τη χαρά του που βρίσκεται παρουσία της μητέρας του Μεσσία.

Εκείνη την εποχή ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος διατάσει να γίνει η πρώτη απογραφή. Αυτή γίνεται, όπως μας λέει η Βίβλος, όταν ο Κυρίνιος ήταν κυβερνήτης της Συρίας. Όλοι πρέπει να γυρίσουν στη “πατρογονική έδρα τους”. Ο Ιωσήφ, που είναι απόγονος του βασιλιά Δαυίδ, γυρνάει στη Βηθλεέμ όπου είχε γεννηθεί ο βασιλιάς χιλιάδες χρόνια πριν.

Η Μαρία γεννάει σε στάβλο, μιας και δεν υπήρχε δωμάτιο σε πανδοχείο και ένας άγγελος ενημερώνει τους βοσκούς στους γύρω αγρούς να πάνε να προσκυνήσουν το θείο βρέφος.

Οι ιστορίες λοιπόν έχουν διαφορές, αρκετά σημαντικές, τις οποίες συνήθως οι Χριστιανοί αποδέχονται ενώνοντάς τες ώστε να δημιουργήσουν μία κοινή ιστορία. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν να συμβεί. Ή ο Ιησούς γεννήθηκε στο σπίτι, ή στο στάβλο. Ή τον επισκέφτηκαν οι σοφοί (κανείς δεν λέει πως ήταν τρεις), ή οι βοσκοί. Υπάρχουν όμως και αρκετά ιστορικά προβλήματα, όπως το γεγονός ότι οι χρονολογίες στις οποίες ο Κυρίνιος ήταν κυβερνήτης της Συρίας, ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που πιστεύουμε πως γεννήθηκε ο Ιησούς. Οι Ρωμαίοι δεν έκαναν ποτέ μια απογραφή στέλνοντας όλους τους κατοίκους στους τόπους καταγωγής τους. Δεν έχει νόημα κάτι τέτοιο ειδικά αν πρέπει να πας εκεί όπου ο προ χιλιετίας πρόγονός σου ζούσε. Απλώς οι δύο ευαγγελιστές είχαν διαφορετικές πηγές και ήθελαν να “στείλουν” τον Ιησού να γεννηθεί στη Βηθλεέμ προκειμένου να ολοκληρωθεί η προφητεία. Ο κάθε ένας λοιπόν βρήκε διαφορετικό τρόπο να το κάνει.

Η γενεαλογία του Ιησού

Ο Ματθαίος και ο Λουκάς δίνουν και οι δύο το γενεαλογικό δέντρο του Ιησού, αλλά, μετά από μερικές γενιές δεν συμφωνούν πλέον. Αυτό είναι περίεργο μιας και το γενεαλογικό δέντρο ενός ανθρώπου δεν είναι δυνατόν να είναι διπλό.

Ο Ιησούς στο Ναό του Σολομώντα

Η ιστορία λέει πως ο Ιησούς κατέστρεψε τους πάγκους των εμπόρων στον ναό όντας εξαιρετικά θυμωμένος. Κατά τον Μάρκο ο Ιησούς καταστρέφει τους πάγκους την τελευταία εβδομάδα της ζωής του. Κατά τον Ιωάννη στην αρχή της 3ετούς διακονίας του.

Ίσως να τους κατέστρεψε δύο φορές, αλλά είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως το έκανε μία και δεν συνελήφθη αμέσως, πόσο μάλλον δύο φορές. Επίσης, αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν πως οι πάγκοι των  εμπόρων γύρω από το ναό καταλάμβαναν έκταση ίση με 3 ποδοσφαιρικά γήπεδα. Θα ήταν εξαιρετικά κουραστικό να τους καταστρέψει όλους, πόσο μάλλον δύο φορές. Το θέμα όμως δεν είναι αν τους κατέστρεψε ή όχι αλλά το ότι για άλλη μια φορά βλέπουμε πως οι δύο ιστορίες δεν συμφωνούν.

Ο Μυστικός Δείπνος

Κατά τη διάρκεια του μυστικού δείπνου, ο Πέτρος ρωτάει τον Ιησού “Που πάτε κύριε” (13:36). Αργότερα βλέπουμε τον Θωμά να δηλώνει: “Κύριε, δεν ξέρουμε που πάτε” (14:5). Λίγο παρακάτω ο Ιησούς λέει θυμωμένος: “Πάω σε αυτόν που με έστειλε εδώ αλλά κανείς σας δεν με ρωτάει που πάω!”

Είναι προφανές πως ή ο Ιησούς έχει πρόβλημα προσοχής στα γεγονότα γύρω του, ή η ιστορία, αυτή τη φορά μέσα στο ίδιο το ευαγγέλιο του Ιωάννη, δεν είναι σωστή.

Η δίκη

Μετά τη σύλληψη του Ιησού ακολουθεί η δίκη του από τον Πόντιο Πιλάτο.

Ο Μάρκος μας λέει πως το μόνο που αναφέρει ο Ιησούς κατά τη διάρκεια της δίκης είναι το περιβόητο “Συ είπας” και τίποτε άλλο. Στο τέλος τη δίκης ο Πιλάτος τον μαστιγώνει.

Ο Ιωάννης αντίθετα μας λέει για ένα Πιλάτο που διαπραγματευόταν με τους Φαρισαίους και συζητούσε μία μαζί τους, μία με τον Ιησού προκειμένου να μη τον τιμωρήσει. Κάνει συνολικά έξι διαδρομές μιας και οι Φαρισαίοι, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν ήθελαν να μπούν στο κυβερνείο. Ο Ιησούς σε αυτή την ιστορία είναι λαλίστατος και μαστιγώνεται στα μισά της δίκης και όχι στο τέλος. Ο Πιλάτος τέλος λέει ξεκάθαρα πως ο Ιησούς, κατά τη γνώμη του, είναι αθώος και “νύπτει τας χείρας του”. Ο Μάρκος από την άλλη δεν αναφέρει καθόλου μια τόσο σημαντική δήλωση!

Η εκτέλεση του Ιησού

Κατά τον Μάρκο γίνεται στις 9πμ στο εβραϊκό Πάσχα. Κατά τον Ιωάννη, μια μέρα πριν, την ημέρα της προετοιμασίας για το Σάββατο. Ο Ιησούς καταδικάζεται το μεσημέρι και μετά βγαίνει έξω όπου αρχίζει η διαδικασία της σταύρωσης.

Είναι δυνατόν να μη συμφωνούν σε μια τόσο σημαντική στιγμή της ζωής του Ιησού; Είναι.

Η ανάσταση

Ξέρουμε πως κάποιες γυναίκες πήγαν στον τάφο του Ιησού προκειμένου να αλείψουν το σώμα με λάδια. Όταν έφτασαν  εκεί βρήκαν:

  • κατά τον Λουκά δύο άντρες
  • κατά τον Ματθαίο έναν άγγελο
  • κατά τον Μάρκο έναν άντρα

Μπορούμε να δεχθούμε πως ο άγγελος είναι και άντρας, συνεπώς οι ιστορίες δεν διαφέρουν πολύ. Έχουμε όμως διαφορές στο ποιές γυναίκες πήγαν στον τάφο, ποιός μετακίνησε τη πέτρα, αν είχε μετακινηθεί η πέτρα πριν φτάσουν, και πολλές άλλες.

Τί ξέρουμε για τα ευαγγέλια

  • Οι ειδικοί ερευνητές της Βίβλου μας λένε πως τα τέσσερα ευαγγέλια δεν γράφτηκαν από τους ίδιους του μαθητές του Ιησού, αλλά από άγνωστους συγγραφείς που δεν ήταν αυτόπτες μάρτυρες.
  • Γράφτηκαν τουλάχιστον 30-60 χρόνια μετά το θάνατο του Ιησού και σε διαφορετικές χώρες από αυτή που έζησε.
  • Γράφτηκαν σε διαφορετική γλώσσα (ελληνικά) από αυτή που μιλούσε  ο Ιησούς αλλά και από αυτή της Παλαιάς Διαθήκης (εβραϊκά), οπότε προέκυψε το λάθος και η μητέρα του Μεσσία από “νέα κοπέλα” στη προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης έγινε “Παρθένος” στη Καινή Διαθήκη.
  • Δεν έχουμε κανένα από τα πρωτότυπα κείμενα τον ευαγγελίων. Έχουμε χιλιάδες αντίγραφα τα οποία περιέχουν χιλιάδες λάθη, από ορθογραφικά και συντακτικά έως ιστορικά.
  • Ξέρουμε πως πριν γραφτούν τα ευαγγέλια, η Χριστιανική πίστη και οι ιστορίες του Ιησού μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα, προφορικά δηλαδή, για τουλάχιστον 30 χρόνια και είναι βέβαιο πως έχουν μεγαλοποιηθεί αρκετά θέματα.

Συμπέρασμα

Από όλα τα παραπάνω μπορούμε να καταλήξουμε στο λογικό συμπέρασμα πως η Βίβλος είναι γεμάτη λάθη. Μερικά μεγάλα, μερικά μικρά. Στα παραδείγματα επέλεξα μόνο αυτά που μου έκαναν μεγάλη εντύπωση και όχι όλα όσα βρήκα. Υπάρχουν πολλά περισσότερα και είναι εύκολο να τα βρείτε διαβάζοντας τη Βίβλο με τον τρόπο που πρότεινα νωρίτερα.

Ερευνώντας τη Βίβλο αρχίζεις να βλέπεις κριτικά τη θρησκεία και να χρησιμοποιείς το μυαλό σου. Όταν αρχίσει να γίνεται αυτό έχει επιτευχθεί μια μεγάλη νίκη κόντρα στο σκοταδισμό που προωθεί η θρησκεία και αποκτάς την δυνατότητα να κάνεις τα επόμενα βήματα.

Θα μπορούσε κάποιος να με ρωτήσει: “Δηλαδή αλλάζει η ουσία του Χριστιανισμού;” Όχι, δεν νομίζω πως γίνεται αυτό απλώς και μόνο επειδή η Βίβλος δεν είναι θεόπνευστη και γράφτηκε από απλούς ανθρώπους. Η ουσία της θρησκείας είναι πέρα από τα γραπτά, εκτός και αν είσαι ευαγγελικός οπότε και πιστεύεις τη Βίβλο κατά γράμμα. Σε αυτή τη περίπτωση έχεις μεγάλο πρόβλημα να βρεις λύση και να εκλογικεύσεις όλα τα λάθη.

Μπορείς να παραμείνεις Χριστιανός ακόμα και αποδεχόμενος τα λάθη της Βίβλου. Αυτό που δεν ξέρω πως κάνουνοι Χριστιανοί είναι το πως δίνουν απάντηση στο μεγαλύτερο ερώτημα που προκύπτει στη θρησκεία: Γιατί, αν ο θεός είναι αγαθός, καλός και μας αγαπάει, έχει επιτρέψει να υποφέρουν οι άνθρωποι στα επίπεδα που υποφέρουν σήμερα αλλά και κατά τη διάρκεια της ιστορίας τους;

Αν το καλοσκεφτείτε η θρησκεία δεν μας προσφέρει μια λογική απάντηση. Αλλά η λογική ποτέ δεν ήταν χαρακτηριστικό της θρησκείας.

Σε επόμενο άρθρο θα ασχοληθούμε με την ιστορικότητα του Ιησού.

English Translation

When I was younger I learned about religion from school where they taught us a watered-down version of Christianity, just like the do in Sunday school. From this I remember almost nothing. On the other hand, what can’t escape my mind is the TV series “Jesus from Nazareth” by Franco Jefirelli. I remember this series for two reasons. The first one is because we have been watching it every year for the last 500 (±50) years. The other reason is the fact that Jefirelli took the stories of the four gospels and created one story that was easier to understand. However, nobody ever told me that this wasn’t the actual story as it’s written in the Bible. In fact, I don’t remember ever hearing of a priest saying “don’t mind Jefirelli, his story is not accurate”.

I am sure that the majority of Greeks know the Jefirelli story better than they know the Bible. This happens because hardly anyone has ever read the whole bible, even the most devout ones.

I’ll ask 4 questions and I’d like you, the readers, to answer them, not to me but to you, honestly:

  1. Do you really believe that the Bible is the Devine word of God and is infallible?
  2. Have you read any of the Harry Potter books?
  3. Have you read the Bible from cover to cover?
  4. If in the first question you answered yes, I have to wonder if it wouldn’t be interesting to read the only book that God wrote at least once in it’s entirety?

And yet, the majority have not gone into the trouble of reading it even once.

In this article I’ll try to show with arguments that the Bible is not infallible and if it really is the word of God, then God wants to confuse us and may even be having fun doing it.

How to read the Bible.

The Bible is a book. Actually it’s 27 books but I’ll treat it as one in order to make my point. Usually we read books from page one to the last page in this sequence. Unless it’s a cook book or something similar, we don’t skip pages or chapters. In other words we read it “vertically”. What I’m suggesting is we read it “horizontally”. This means that we take one story from one gospel and the same story from another gospel and compare them. The results are impressive.

Many, many discrepancies.

Many of you would expect me to talk about the Old Testament. I’ll do this but it will be too easy to show problems in this book. The Old Testament is a collection of stories that promote violence, racism and bigotry, that to find problems in it is as easy as taking a lollipop from a baby. It’s no challenge. For example:

In Genesis, chapter 1, the animals are created before humans, while in chapter 2 humans are created before animals. Moses at first takes seven pairs of each animal in the arc (7:2), while later the instructions apparently changed and he takes 2 pairs of each animal (7:9-10)

But as I’ve said, this is easy. Besides many of you are already thinking that the Old Testament has been “canceled” by the New Testament and that the word of Jesus is more important. Good! Lets have a look at the four gospels. I’ll try to use a chronological order based on Jesus’s life, birth, adulthood, crucifixion and death.

The birth of Jesus

The birth is described by Luke and Mathew only. A brief summary of these stories is as follows.

Mary is going to Mary Josef, but gets pregnant. Josef is not happy about it and plans to call off the wedding. But he has a dream that tells him that Mary was impregnated by the Holy Ghost so he changes his mind. Out comes Jesus. Wise men come from the East following a star. The star initially stops over Jerusalem where the wise men ask Herod for help. He in turn asks the jews which tell him that the prophecy says that the Messiah will be born in Bethlehem. So, the wise men continue on their journey following the star which stops over Josef’s home.

Herod however is not happy with this and decides not to let the issue go away by itself. He orders the slaughter of all first born male infants in and around Bethlehem. Josef sees all this in a second dream and takes the family and flees to Egypt. That is where he sees another dream that informs him of Herod’s death and that he can return. He does so and settles in Galilee, in a town called Nazareth where Jesus grows up. (Mathew 1:22, 2:6, 2:18, 2:23)

The story we get from Lukas is different and goes like this:

An angel informs Elisabeth, who can’t have any kids, that she will give birth to John (the Baptist), who is Jesus’s cousin since Mary and Elisabeth are related. An other angel visits Mary and gets pregnant and then visits Elisabeth, also pregnant at the time, only to have Elisabeth’s fetus “jump around” in joy for being close to the mother of the messiah.

At that time, the Roman emperor Augustus decides to have a census. The bible says that this census took place at the time when Kirinius was governor of Syria and all must return to their home city. Josef, who is a descendant of king David, returns to Bethlehem where the king was born thousands of years ago.

Mary gives birth in a stable since there was no room at the inn and an angel informs the shepherds of the surrounding fields to go and pay respects to the child.

These two stories have significant differences which usually Christians rationalize by combining them to create one story. But this is not possible. Either Jesus was born in a house or in a stable. He was either visited by wise men (the number 3 does not appear anywhere), or by shepherds. There are plenty of historical problems too, like the fact that the time when Kirinius was the governor of Syria does not match with the time we expect Jesus to have been born. Also the Romans never took a census requesting all to return to the city of their dead-for-thousands-of-years forefathers. It didn’t make sense. These differences exist because the two writers of the gospels got their stories from different sources. They both wanted the birth of Jesus to fulfill the prophesy that says that the messiah will be born in Bethlehem and they found a different way to get him there.

Jesus’s genealogy

Both Mathew and Luke provide Jesus’s genealogy but after a few generations they don’t agree any more! This is very strange since a person’s genealogical tree cannot be double.

Jesus at the Temple of Solomon

The story says that Jesus destroyed the benches of the merchants in front of the temple in a fit of rage. According to Mathew, Jesus destroys the benches during the last week of his life. But according to John this happens at the beginning of his 3 year “career”.

It is possible that he destroyed the benches twice, but it’s hard to believe that he was not arrested for the first time, much less the second. Also, archaeology tells us that this market was about the size of three football fields. It would have been very difficult to destroy them all, much less twice. But the issue is not if Jesus destroyed the benches, but how different the two stories are.

The Last Supper

During the Last Supper, Peter ask Jesus “Where are you going my Lord” (13:36). Later Thomas asks: “My Lord, we don’t know where you are going?” (14:5). A bit later Jesus asks angrily: “I’m going to the one who sent me here and none of you is asking me where I’m going!”.

It is obvious that either Jesus has problems concentrating on events, or this story from the Gospel of John is not correct.

The trial

The arrest of Jesus leads to the trial by Pontius Pilate.

Mark says that the only thing Jesus says during the trial is the famous line “You said this not I” and nothing else. At the end of the trial Jesus is whipped.

On the contrary, John gives us a different version of the events. He tells us that Pilate was almost bargaining with the Pharisees and Jesus in order to lessen his sentence and he walked to the Pharisees and back 6 times (the Pharisees had decided that they didn’t want to enter Pilates palace). Jesus is whipped during the middle of the trial, not the end and Pilate, being sure of Jesus’s innocence, says “I wash my hands”. Mark fails to tell us about such an important statement.

The execution of Jesus.

According to Mark, the execution takes place at 9am of the Passover. According to John it takes place on the day of the preparation for the Sabbath, Jesus is sentenced at midday and sent out to be crucified.

Is it possible that the two writers don’t agree on such an important issue as the execution of Jesus? Yes it is.

The resurrection

We know that women went to the tomb of Jesus to anoint the body with oils. When they got there they found:

  • according to Lukas two men
  • according to Mathew one angel
  • according to Mark one man

We can accept that angels are men and therefore the stories don’t differ much, but there are many differences in other issues as well. Which women went to the grave, who moved the stone, was the stone moved before the women got there and many others.

What do we know about the gospels

Biblical scholars tell us that the four gospels were not written by Jesus’s disciples but by unknown writers.

  • They were written at least 30-60 years after Jesus’s death in a different country than the one he lived in.
  • They were written in a different language (Greek) than the one Jesus spoke or the one used in the Old Testament (jewish), that’s why Mary is turned from a “Young girl” in the Old Testament prophecy to a “Virgin” in the New Testament.
  • We have no originals texts. We have only thousands of copies with thousands of spelling, syntax or historical mistakes.
  • We know that before the gospels where written, Christianity was promoted by word of mouth, orally. That is an easy way to make mistakes and exaggerate claims for at least 30 years, until the first gospel was written.

Conclusion

From the above we come to the logical conclusion that the Bible is riddled with mistakes. Some big, some small. The examples I chose are only the mistakes that stand out more than others, not all that I found. There are many more and it’s easy to find them if you read the bible the way I proposed earlier.

By researching the Bible you can see religion in a critical way and start using your mind. When this is done, an important victory is achieved against the way religion wants us to think and you are ready for yet another step.

One could ask: “Does this means that the essence of Christianity is changed?” No, I don’t think that the essence of Christianity is changed just because the Bible was written by people and not God. The essence of religion is beyond scripture, unless you happen to be an evangelical Christian and believe in the literal interpretation of the Bible. In that case you have a problem rationalizing all the mistakes.

You can remain a Christian and still accept the mistakes in the Bible. The one thing I don’t know how Christians explain, is the biggest question in religion: If God is a loving and caring one, why does he allow this amount of suffering in the world?

If you really think about it, religion does not provide a logical answer for this question, but logic was never religion’s strong suit.

In a future article, we’ll ponder the historical Jesus.

Βιβλιογραφία – Reference

  • The Holy Bible (King James version)

Η συντέλεια του κόσμου – The end of times

(for the english translation and reference scroll down)

Μιλούσα με ένα φίλο πριν από μερικές ημέρες και μου είπε: «Ίσα που προλαβαίνεις!», «Τί προλαβαίνω;», «Να γράψεις κάτι για τη συντέλεια του κόσμου.», «Εννοείς το θέμα με το ημερολόγιο των Μάγια;», «Όχι μόνο αυτό, αλλά και τον Nibiru μαζί με τον Πλανήτη Χ, την ευθυγράμμιση των πλανητών…». «Όπα, όπα, τί είναι όλα αυτά;» του λέω. «Μα μερικά από τα σενάρια για τη καταστροφή του πλανήτη.»

Η αλήθεια είναι πως μου κίνησε το ενδιαφέρον, και παρά το γεγονός πως έχω ξανακούσει για αρκετά από αυτά, δεν ήξερα πως όλα συνδέονταν. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν συνδέεται αλλά μερικοί βρίσκουν «κοινά σημεία», σκεπτόμενοι πολύ, μα πολύ «ανοικτά» και τελικά η κατάληξη είναι να έχουμε μια σούπα τεραστίων διαστάσεων.

Βέβαια, η ψύχωση της ανθρωπότητας με τη συντέλεια του κόσμου είναι πολύ παλιά ιστορία. Πιθανόν να δημιουργήθηκε από τη προφητεία της καταστροφής που έχουμε στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, ίσως να προϋπήρχε, δεν είμαι σίγουρος. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι πως η συντέλεια του κόσμου έχει προβλεφθεί πάρα πολλές φορές. Ας δούμε μερικά μόνο από τα πολλά παραδείγματα γιατί για να τα γράψω όλα θα χρειαστώ ένα βιβλίο:

1806

Leeds, England. Μια κότα γεννάει αυγά που έχουν πάνω τους γραμμένο: «Ο Ιησούς έρχεται» και ο πανικός απλώνεται.

1843

New England, USA. Ο γεωργός επ’ ονόματι Miller προβλέπει, μετά από λεπτομερή έρευνα στη βίβλο πως το τέλος θα έρθει στις 23 Απριλίου 1843. Αυτός και οι ομαδοί του πούλησαν όλα τους τα υπάρχοντα, αλλά ο Ιησούς τους «πούλησε».

1891

Ο Joseph Smith, ιδρυτής της εκκλησίας των Μορμόνων, ανακοίνωσε στους πιστούς του πως ο Ιησούς του αποκαλύφθηκε και πως στις επόμενες 56 ημέρες θα επέστρεφε οπότε και η αποκάλυψη θα ξεκινούσε. Είναι ακόμα στην αναμονή, αλλά ίσως και όχι. Μπορεί να βαρέθηκαν.

1910

Επιστήμονας ανακάλυψε πως στην ουρά του κομήτη του Χάλεϊ θα υπάρχει ένα δηλητηριώδες αέριο. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για αυτό μέχρι που κατάλαβαν πως η γη θα περνούσε μέσα από την ουρά του κομήτη το 1910. Πανικός, φυγή στα βουνά…, τελικά γλυτώσαμε και αυτή τη φορά.

1982

Ο τηλεοπτικός ευαγγελιστής Πατ Ρόμπερτσον προβλέπει, σε αντίθεση με τη βίβλο που λέει πως «κανείς δεν ξέρει πότε θα έρθει το τέλος του κόσμου, ούτε οι άγγελοι» (Ματθαίος 24:36), το τέλος του κόσμου. Θα ερχόταν μέχρι το τέλος του έτους. Άλλη μια απογοήτευση.

1997

Ο κομήτης Hale-Bopp εμφανίζεται στον ουρανό και κάποιοι πιστεύουν πως στην ουρά του ακολουθεί εξωγήινο διαστημόπλοιο το οποίο θα πάρει μαζί τους εκλεκτούς. Μερικοί το παίρνουν στα σοβαρά και 39 άτομα αυτοκτονούν για να τους πάρει το διαστημόπλοιο (προφανώς το διαστημόπλοιο είχε προτίμηση στους νεκρούς).

1999

Χρόνια πριν, ο Νοστράδαμος είχε πει πως το έτος 1999, τον έβδομο μήνα, από τον ουρανό θα έρθει ο βασιλιάς του τρόμου (όχι, δεν εννοούσε τον Jason, αν και δεν μπορώ να είμαι κατηγορηματικός). Πολλοί ανησυχίσανε, αλλά το μόνο που ήρθε ήταν το Blair Witch Project. Ήταν αρκετά τρομακτικό.

2000

Ο ιός Y2K, η αδυναμία δηλαδή των υπολογιστών να καταλάβουν αν η ημερομηνία είναι 1900 ή 2000, θα καταστρέψει τον κόσμο. Πως θα το κάνει; Οι προβλέψεις μιλάνε για μεγάλα black-out, μέχρι και πυρηνικό ολοκαύτωμα. Τελικά απλώς μερικοί έχασαν τον ύπνο τους, αρκετά άσχημο για αυτούς υποθέτω.

2000

Οι πάγοι των πόλων και η ευθυγράμμιση του πλανήτη με άλλους, θα φέρουν την ολική παγωμένη καταστροφή στις 5 Μαΐου, σύμφωνα με τον κο Richard Noone. Μάλλον δεν έκανε αρκετό κρύο.

2008

Ο Ronald Weinland προβλέπει στο βιβλίο του πως η καταστροφή θα ξεκινήσει το 2006 και θα ολοκληρωθεί το 2008. Προσωπικά προτιμώ μια πιο γρήγορη εξέλιξη, αλλά δε μπορώ να κάνω τίποτα, ή μήπως μπορώ;

2011

Ο Harold Camping προέβλεψε πως στις 21 Μαΐου θα συντελεστεί η δευτέρα παρουσία. Η ημερομηνία ήρθε και πέρασε και δεν άνοιξε ρουθούνι. Ο ίδιος βγήκε και είπε πως η δευτέρα παρουσία έγινε χωρίς σεισμούς και βεγγαλικά και ο θεός έκρινε τις ψυχές μας. Ένα πετάρισμα το ένιωσα πάντως.

2012

Επιτέλους ήρθαμε στο σήμερα αλλά ούτε τώρα θα χαλαρώσουμε! Στις 21/12 ο κόσμος θα τελειώσει γιατί το είπαν οι Μάγια.

Το ημερολόγιο των Μάγια

Οι  Μάγια ήταν ένας λαός που έζησε στη προκολομβιανή Νότιο Αμερική. Αρχαιολογικές ενδείξεις μας λένε πως οι Μάγια εμφανίστηκαν περίπου το 1800 π.Χ. Η παρακμή άρχισε τον 8ο-9ο αιώνα μ.Χ και πολύ σύντομα εξαφανίστηκαν. Άφησαν πίσω τους όμως μνημεία απίστευτης ομορφιάς που θαυμάζουμε ακόμα και σήμερα.

Ένα από αυτά είναι και το περίφημο ημερολόγιό τους το οποίο ξεκινά να μετρά από την 11η Αυγούστου 3114 π.Χ και τελειώνει στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. Αυτό το στοιχείο είναι και το μοναδικό που υπάρχει και πάνω στο οποίο βασίζονται οι θεωρίες της συντέλειας του κόσμου. Δεν πρόκειται για κάποια προφητεία, δεν έχουν κάνει καμία αλλά δεν έχω δει καμία να βγαίνει αληθινή, απλώς τελειώνει ένα ημερολόγιο και τίποτα παραπάνω. Οι υπόλοιπες ιστορίες είναι δικές μας εφευρέσεις.

Αλλά γιατί τελειώνει το ημερολόγιο στις 21/12/2012; Γιατί τότε τελειώνει ο κύκλος των ετών όπως τον μετρούσαν οι Μάγια. Είναι σαν να ρωτάμε γιατί το δικό μας ημερολόγιο τελειώνει στις 31/12 κάθε χρόνου. Έτσι και το δικό τους, μόνο που αυτοί μετρούσαν περισσότερα χρόνια. Ας μη ξεχνάμε πως ο δικός μας τρόπος μέτρησης του έτους (μήνες, εβδομάδες, κτλ) δεν χρησιμοποιούνταν από τους Μάγια.

Άρα, οι αρχαιολόγοι μας λένε πως αν πρέπει να φοβόμαστε το τέλος του ημερολόγιου των Μάγια, τότε πρέπει να φοβόμαστε και το ημερολόγιο που έχουμε κρεμάσει στο τοίχο μας.

Ο πλανήτης Χ

Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Οι προβλέψεις των “ειδικών” μιλάν και για έναν πλανήτη που θα εμφανιστεί την ίδια περίοδο (δεν ξέρουμε ακριβώς πότε, αλλά θα συμπέσει, γενικά, με το τέλος του ημερολογίου των Μάγια) και θα απειλήσει με καταστροφή τη γη. Ο πλανήτης αυτός είναι ο Νιμπίρου, ή Πλανήτης Χ.

Η ιστορία λέει λοιπόν, πως ο πλανήτης αυτός έχει τροχιά που τον φέρνει κοντά μας κάθε 1600 χρόνια, ή πως κρύβεται πίσω από τον ήλιο, διαλέξτε και πάρτε. Αυτόν τον πλανήτη τον προέβλεψαν οι Σουμέριοι, που είχαν κάποιες αστρονομικές γνώσεις αλλά υπήρχαν αρκετά που δεν γνώριζαν, όπως μας λέει ο Σίτσιν. Αλλά ποιός είναι αυτός ο Σίτσιν; Ο Σίτσιν είναι συγγραφέας ιστοριών φαντασίας ο οποίος κατασκεύαζε μεταφράσεις των αρχαίων Σουμερικών κειμένων και μετά ισχυριζόταν πως ήταν αλήθεια.

Συνεπώς, πέρα από τον Σίτσιν δεν έχουμε άλλη πηγή που να μας λέει για τον άγνωστο πλανήτη που εμφανίζεται ή κρύβεται επιμελώς εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Πως ξέρουμε ότι δεν υπάρχει ο Νιμπίρου;

  1. Αν υπήρχε, θα τον είχαμε δει. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι, ερασιτέχνες αστρονόμοι που κοιτάζουν τον ουρανό σε καθημερινή βάση και από τα δύο ημισφαίρια. Ακόμα και αν οι μεγάλες κυβερνήσεις και οι κακοί άνθρωποι ήθελαν να το κρύψουν (γιατί;), θα το είχαν δει και αναφέρει οι υπόλοιποι.
  2. Αν ήταν τόσο κοντά μας όπως λένε και ήταν τόσο μεγάλος όσο λένε, ακόμα και αν για κάποιο μυστήριο λόγο δεν τον βλέπαμε, θα έπρεπε να νιώσουμε τις συνέπειες του βαρυτικού του πεδίου (να θυμάστε πως είναι πλανήτης και όχι μετεωρίτης). Μέχρι σήμερα, λιγότερο από δύο μήνες πριν γίνει το κακό, δεν έχουμε εντοπίσει τίποτα.

Χρησιμοποιώντας λοιπόν τις γνώσεις που μας δίνουν οι επιστήμες, αρχαιολογία και αστρονομία, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει τέτοιος πλανήτης και πως αν είναι να έρθει η συντέλεια του κόσμου, θα πρέπει να γίνει με άλλο τρόπο.

Έχετε καμιά πρόταση;

Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος θα σας πει στα σοβαρά πως ο κόσμος τελειώνει τον Δεκέμβριο 2012, πείτε του να σας δώσει όλη τη περιουσία του. Δεν θα έχει κάτι να χάσει!

English translation

A few days ago I was talking to a friend who said «You barely have time!», «For what?» I asked. «To write something about the end of the world before this actually comes.» What are you talking about?», «I’m talking about the Mayan calendar.» «Oh yeah, I’ve heard of this…» «But it’s not just that» he added, «it’s also Nibiru and Panet X that you have to worry about.» «Wow, I said, you’re mixing things up.» I said but things are mixed up anyway.

People have been connecting these «expected» events, for no apparent reason. There is no connection between them, except in the heads of the people who make the connections up.

The truth is that humans have been obsessed about the end of the world for many years. It may be due to John’s Apocalypse in the Bible, where the end of civilization is predicted, but I can’t be sure. In any case people have been predicting the end without success many years now. Lets see a few examples, and I mean few, because to write them all would be an exercise in futility.

1806

Leeds, England. A chicken is laying eggs that have «Jesus is coming» written on them. The news spread and panic follows.

1843

New England, USA. The farmer by the name of Miller predicts, after a carefull study of the bible, that the end will come on April 23rd 1843. He and his followers sell everything they owned but Jesus was a no-show. Maybe they had a return policy, I don’t know.

1891

Joseph Smith, the founder of the Mormon church, announces to his followers that Jesus told him that during the next 56 days he would be returning and the Apocalypse would begin. They’re still waiting, or maybe not.

1910

A scientist discovered that in the tail of Haley’s comet there is some kind of poisonous gas. Nobody was interested until they realized that the Earth would be passing through the comets tail. Panic erupted, people fled for the mountains. Fortunately we missed this bullet yet again.

1982

Pat Robertson, the televangelist, predicts, against scripture that clearly states that nobody knows when the apocalypse will start, not even the angels (Mathew 24:36), that the end of the world is nye. The world should end by the end of that year. Maybe god was just joking.

1997

Comet Hale-Bopp appears in the sky and some believe that an alien spaceship is hiding in it’s tail (of all places). This spaceship will collect the chosen ones. Some take this seriously and 39 people commit suicide in order to be picked up (apparently the spaceship preferred them dead).

1999

Years ago, Nostradamus said that in the year 1999, on the seventh month, the king of terror (no, not Jason) will descent from the sky. Many were worried but the only terrifying thing that came was The Blair Witch Project. Scary enough for me!

2000

The virus Y2K, a supposed weakness of computers to tell the difference between the year 1900 and 2000 ,would destroy the world. How? Many predicted extensive black-outs and others full scale nuclear wars. It came down to some people losing their sleep. I guess it was bad for them.

2000

The polar ice caps and the allingment of our planet with others will bring total destruction, according to mr Richard Noone. Obviously it wasn’t cold enough.

2008

Ronald Weinland predicts in his book that the destruction will begin in 2006 and end by 2008. Personally I prefer a faster development of events but it’s not up to me, or is it?

2011

Harold Camping predicted that on the 21st of May the second coming will begin. This date passed and nobody was judged. Or so we thought! Camping reappeared and said that the judging of souls was already done by god, without any earthquakes or fireworks. I did feel a fluttering at some point.

2012

Finally we come to today but there no rest for the wicked! On the 21st of December the world will come to an end because the Mayas said so.

The Mayan calendar.

The Mayas were a people that lived in pre-Columbian South America. Archaeology tells us that the Mayas appeared around 1800bc. Their decline began sometime during the 8th or 9th century and they soon disappeared. However, they left behind some amazing monuments that are still admired today.

One of these monuments is the famous Mayan calendar, which begins to count on August the 11th 3114bc and ends on December 21st 2012. This fact alone is where this apocalyptic theory is based. This is not a Mayan prophecy, they didn’t make any and I haven’t’ seen one come true to this day, it’s just the end of the calendar and nothing else. The rest of the stories you may have heard are inventions.

But why does the Mayan calendar end on the 21/12/2012? Because that’s when their calendar cycle ends. It’s like asking why does our calendar end on the 31st of December each year. It’s the same thing with theirs, they just decided to count more years than us. Lets not forget that our way of measuring time (months, weeks, etc) was not used by the Mayans.

It is the archaeologists that tell us that if we fear the Mayan calendar then we should fear the one hanging on our wall as well.

Planet X or Nibiru

The issue does not end with the Mayan calendar though. “Experts” predict that a planet will appear during the same period (we don’t know exactly when, but it will generally coincide with the end of the Mayan calendar) and will threaten earth with destruction. This planet is called Nibiru, or Planet X.

The story says that this planet has an orbit that brings it close to earth every 1600 years, or it’s hiding behind the sun. Take your pick. It was this planet whose existence was predicted by the Sumerians that had some astronomical knowledge but there was much they didn’t know, as we learn from Zecharia Stitchin. Who is this Stitchin guy? Stitchin was a science fiction writer who was inventing Summerian translations for his books and then claimed they were true.

Other than Stichin there is no other source that tells us of an unknown planet that has been appearing and disappearing with alarming regularity for thousands of years.

How do we know that this planet doesn’t exist?

  1. If it existed we would have seen it. There are thousands of people, amature astronomers that are watching the sky on a daily basis from both hemispheres. If the big governments or other bad people wanted to keep this secret (why would they want that?), these people would have seen it and reported it.
  2. If it was as close and as big as they say (remember, it’s a planet not an asteroid), even if for some strange reason we couldn’t see it, we would be able to detect it’s gravitational pull. To this day we have not detected anything out of the ordinary and it’s less than two months before the world is destroyed!

By using the knowledge supplied by the sciences of archaeology and astronomy, and our brains, we come to the conclusion that there is no such planet and if the world is going to end, it would have to happen in a different way.

Any suggestions?

So, next time someone comes up to you and tells you the world is going to end in December 2012, just ask him to transfer to you all his belongings and money. He would have nothing to lose!